Τα χαμόγελα για την επιστροφή των Καββαδά και Γιάνκοβιτς σε αγωνιστικούς ρυθμούς μετριάστηκαν από την νέα απώλεια παίκτη, με τον Τζένκινς να μένει εκτός αποστολής λόγω ...ερεθισμένου καρπού σύμφωνα με την ενημέρωση από την ΚΑΕ. Έστω και έτσι ο ΑΡΗΣ μετράει έναν παίκτη παραπάνω και μάλιστα σε μια θέση όπως αυτή του σέντερ όπου κυριολεκτικά πονάει σε ένα χρονικό σημείο όπου η νίκη είναι κάτι παραπάνω απαραίτητη για να συνεχίσει ήρεμη η ομάδα την "προετοιμασία" της για τα κρίσιμα παιχνίδια του Ιανουαρίου.

Ο Απόλλων Πατρών μπορεί να μην διανύει τις καλύτερες ημέρες του αλλά παραμένει μια δύσκολη ομάδα για τα δεδομένα της basket league και παραδοσιακά μια αφιλόξενη έδρα για τον ΑΡΗ μας. Όπως όμως και στα προηγούμενα παιχνίδια η δυναμική και η κατάσταση του αντιπάλου όταν μιλάμε για ομάδες του επιπέδου του Απόλλων Πατρών περνάει σε δεύτερη μοίρα μιας όλα θα εξαρτηθούν και σε αυτή την αναμέτρηση από την δική μας εικόνα. Ο σοβαρός ΑΡΗΣ δεν χρειάζεται καν να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση για να πάρει τη νίκη. Αρκεί όμως να μην παρουσιάσει τις παιδικές του ασθένειες. Γιάνκοβιτς και Καββαδάς είναι 2 πολύτιμα πολυεργαλεία στα χέρια του Δ.Πρίφτη που μπορούν να δώσουν λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Σίγουρα το ιδανικό σενάριο θα ήταν η ομάδα ύστερα από καιρό να έπαιζε υπερπλήρης αλλά καλώς ή κακώς ο ΑΡΗΣ φέτος έχει μάθει να ζει με αυτά τα προβλήματα. Και ακόμη και αν πρόκειται για τον Τζένκινς η αλήθεια είναι ότι αρκετά είναι τα παιχνίδια που οι 4 Αμερικάνοι περνάνε απαρατήρητοι σε τέτοιο βαθμό όπου μέχρι και ο κόουτς τους αφήνει στην άκρη. Όπως και να έχει, εύκολα ή δύσκολα θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε το αυριανό παιχνίδι λόγω της ξεχωριστής βαθμολογικής και ψυχολογικής σημασίας που έχει.

Τα προηγούμενα χρόνια διαρκώς μιλούσαμε για οικογένειες, αποδυτήρια, χημείες και παίκτες που "θυσιαζόντουσαν" για τον σύλλογο. Πιθανόν παρασυρόμενοι και από την γενικότερη αγωνιστική εικόνα της ομάδας φέτος η αίσθηση που έχουμε είναι εντελώς αντίθετη και βλέπουμε παίκτες που τους πονάει το νύχι και μένουν με μεγάλη ευκολία εκτός αποστολής. Όσοι πάντως υπολογίζονται από τον προπονητή και θα αγωνιστούν στο αυριανό παιχνίδι οφείλουν να τα δώσουν όλα όπως και σε κάθε παιχνίδι που φοράνε την φανέλα του Αυτοκράτορα. Γερά για τη νίκη για ένα ακόμη χαρούμενο σαββατοκύριακο σε μπάσκετ και μπάλα!

Με νίκη συνέχισε και στις ευρωπαϊκές του υποχρεώσεις ο ΑΡΗΣ μας όπου δεν δυσκολεύτηκε να κερδίσει τους Μπάκεν Μπέαρς! Μπορεί οι Δανοί για σχεδόν 3 δεκάλεπτα να μην εγκατέλειπαν το ματς και να νιώθαμε την ανάσα τους αλλά ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ αργά ή γρήγορα θα πατούσε γκάζι όπως και έγινε στο τέταρτο δεκάλεπτο όπου η διαφορά από το +1 έφθασε στο +18. Κάμινγκς, Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς σήκωσαν στις πλάτες την ομάδα, ενώ ο Ξανθόπουλος για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ότι έχει βρει την φόρμα του ξανά.

Από την αρχή το σημερινό παιχνίδι παρά τις δηλώσεις του προπονητή περί "δύσκολου αγώνα" ήταν στο μυαλό όλων μας κάτι σαν μια δυνατή προπόνηση. Κάτι που φάνηκε και μέσα στο γήπεδο όπου ο ΑΡΗΣ με κάποια καλά δίλεπτα τρίλεπτα στο παιχνίδι του με ευκολία έπαιρνε κεφάλι στο σκορ. Οι πεισματάρηδες όμως Δανοί δεν το έβαζαν κάτω με αποκορύφωμα το φινάλε του τρίτου δεκαλέπτου όπου και κατάφεραν να μειώσουν στον 1 πόντο. Εκεί ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα και μέσα σε λίγα λεπτά καθάρισε την υπόθεση νίκη. Το παιχνίδι δύσκολα σηκώνει κριτική λόγω της δυναμικότητας του αντιπάλου. Σε γενικές γραμμές η ομάδα μας ήταν μέτρια κάτι που φαίνεται άλλωστε και από την εξέλιξη του σκορ. Η έλλειψη σταθερότητας έκανε και πάλι την εμφάνιση της και τα ξεσπάσματα  ήταν αυτά που μας χάρισαν την εύκολη νίκη. Άρεσε ο Κάμινγκς που για ακόμη ένα παιχνίδι δεν καταχράστηκε τις προσπάθειες και μοίρασε και 4 ασίστ. Ο Ντραγκίσεβιτς δείχνει να έχει βρει τον ρόλο του στην ομάδα και ακόμη και όταν δεν του βγαίνουν όλα όπως θέλει συνεχίζει και παίρνει τις πρωτοβουλίες που πρέπει. Θετικός ήταν και ο Τζένκινς αλλά μάλλον θα πρέπει και ίδιος να καταλάβει κάποια στιγμή ότι οφείλει να έχει πιο ενεργό ρόλο στο παιχνίδι. Ο Ξανθόπουλος μετά από μια "κοιλιά" έχει επανέλθει στις καλές εμφανίσεις και αυτό είναι πολύ σημαντικό για όλη την ομάδα που χρειάζεται πάση θυσία τις βοήθειες του.  Συνολικά πάντως ο ΑΡΗΣ όφειλε σήμερα να παρουσιαστεί καλύτερος μιας και απέναντι είχε έναν πολύ κατώτερο αντίπαλο που όμως για μεγάλο μέρος του αγώνα τον ζόρισε...

Δεν μας έκανε την χάρη ούτε η Έλιος Σάνς, ούτε η Ναχαρίγια και όπως φαίνεται θα πρέπει η ομάδα μας από μόνη της να διορθώσει τα πράγματα χωρίς να περιμένει "δώρα" δεξιά και αριστερά. Όταν όμως βλέπεις ότι η Μονακό  ζορίζεται τόσο πολύ και κερδίζει οριακά την Έλιος Σάνς τότε όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι δεν μιλάμε για κάποια υπερομάδα και το ίδιο ισχύει και για την Μπάνβιτ. Από το επόμενο παιχνίδι οΑΡΗΣ θα μετράει δύο ακόμη παίκτες στο δυναμικό του. Οι Γιάνκοβιτς και Καββαδάς με το που ενσωματωθούν και βρουν ρυθμό φαντάζουν για την ώρα η τελευταία ελπίδα για να δούμε αυτή την ομάδα να βρίσκει το δρόμο της και να παρουσιαστεί όπως πρέπει την κατάλληλη στιγμή. Άλλωστε όλα τα παιχνίδια που έχουμε μπροστά μας και ιδιαίτερα αυτά που θα κρίνουν κάτι δεν θα είναι με ομάδες σαν την Κύμη, τον Κολοσσό, τους ¨Ηλιους και τις Αρκούδες... 

ΥΓ. Με διαφορά η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου η Μπάκεν Μπέαρς και από τις πιο αδύναμες της διοργάνωσης. Και όμως κόντρα σε αυτή την ομάδα ο Φλιώνης αγωνίσθηκε 3' και ο Χρηστίδης 1' 30''. Αυτά για όσους συνεχίζουν να εθελοτυφλούν και να φαντάζονται ροτέισον στον ΑΡΗ με πιτσιρικάδες και κάποιου είδους επένδυση στο μέλλον που θα περάσει μέσα από την ανδρική ομάδα με την υπάρχουσα κατάσταση.

Το καλό του πρόσωπο έδειξε αυτή τη φορά η αγαπημένη μας ομάδα που δεν δυσκολεύτηκε να κερδίσει την Κύμη παρά τις γνωστές απουσίες λόγω τραυματισμών. Η καλή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και ο επιθετικός οίστρος του Ντραγκίσεβιτς που δείχνει αυτή την χρονική περίοδο να προσπαθεί να σηκώσει στις πλάτες του την ομάδα ήταν αρκετά για να έρθει μια εύκολη νίκη. Πέρα όμως από τον "Ντράγκι" όλη η ομάδα είχε καθαρό μυαλό, ήταν συγκεντρωμένη(κυρίως στην επίθεση) και όσοι αγωνίσθηκαν μπόρεσαν να βοηθήσουν ώστε να έρθει αυτή η νίκη.

Ο Σέρβος φόργουορντ δείχνει στα τελευταία παιχνίδια ότι έχει την προσωπικότητα που απαιτείται για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ και παρά την έντονη κριτική που έχει επηρεάσει την πλειοψηφία των παικτών ο Ντραγκίσεβιτς αντιδρά όπως ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε αθλητής που σέβεται τον εαυτό του.  Με 21 πόντους και 8 ριμπάουντ δείχνει ότι τώρα στα δύσκολα μπορεί να κάνει την διαφορά. Για να έχει όμως αυτές τις επιδόσεις ο Σέρβος έπρεπε και όλη η ομάδα να λειτουργήσει καλύτερα όπως και έγινε. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια στην επίθεση δεν ήμασταν στατικοί και η μπάλα κυκλοφορούσε σαφώς καλύτερα. Ο Κάμινγκς για πρώτη φορά φέτος  δεν κούρασε με τις τραβηγμένες ατομικές του ενέργειες και πάσαρε περισσότερο κάτι που φαίνεται από τους 15 πόντους που πέτυχε με μόλις 1 χαμένο σουτ.. Ο Τσαϊρέλης και ο Ξανθόπουλος είχαν ουσία στο παιχνίδι τους ενώ ύστερα από καιρό και ο Τζένκινς έδωσε τις βοήθειες στην επίθεση που περιμένει όλη η ομάδα από αυτόν τον παίκτη. Ο Χρηστίδης (που αυτή τη φορά δηλώθηκε κανονικά) πήρε σχεδόν 15' και απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα την ομάδα και ότι κακώς δεν υπολογιζόταν από την αρχή της χρονιάς. Μακάρι τόσο ο συγκεκριμένος παίκτης όσο και ο Φλιώνης να μπουν κανονικά στο ροτέισον της ομάδος και να μην ξεχαστούν με το που επιστρέψουν οι τραυματίες και γίνουν και οι αλλαγές στο ρόστερ που αναμένεται να γίνουν.

Ο ΑΡΗΣ πήρε την αυτονόητη νίκη δείχνοντας και ένα βελτιωμένο πρόσωπο, κάτι που είχε κάνει και κόντρα στον Κολοσσό. Στο ενδιάμεσο κόντρα στους Έλιος Σανς είδαμε έναν προβληματικό ΑΡΗ και αυτή η αστάθεια που δείχνει η ομάδα είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να λύσει ο Δ.Πρίφτης. Την επόμενη αγωνιστική στην Πάτρα αναμένεται να ξαναδούμε πάνω στο παρκέ τον Γιάνκοβιτς και τον Καββαδά, ενώ σύμφωνα με τις "ανεπίσημες μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες" η ομάδα θα κινηθεί σίγουρα για την απόκτηση σέντερ σε αντίθεση με παίκτη στη θέση 3 όπου τα πάντα θα κριθούν από τις διαπραγματεύσεις για τη λύση του συμβολαίου του Μάρμπλ. Με όλη αυτή την κατάσταση δύσκολα να μπορεί κανείς να πει ποιες είναι οι δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ γιατί πολύ απλά δεν ξέρουμε για ποιο ρόστερ μιλάμε... Μέχρι λοιπόν να επιστρέψουν οι τραυματίες, να γίνουν οι όποιες αλλαγές και να σταθεροποιηθεί το ρόστερ ας ελπίσουμε ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται όπως φάνηκε να γίνεται χθες. #synexizoumemazi...

ΥΓ. Μόνο ευχάριστο είναι το γεγονός ότι χθες αγωνίσθηκε ο πιτσιρικάς Καλαϊτζάκης αλλά καλό είναι να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Ούτε ο Δ.Πρίφτης είναι χθεσινός στον ΑΡΗ μιας και διανύει την 3η χρονιά στον πάγκο της ομάδος μας, ούτε μήνα Οκτώβριο έχουμε για να μιλάμε για έναν προπονητή και μια ομάδα που "επενδύει" στους νέους παίκτες. Μπορεί η διοίκηση σαν πλάνο να το κάνει αλλά πάνω στο παρκέ όπως έχει φανεί μετά τον Βεζένκωφ δεν το κάνει... Για αυτό ας αφήσουμε στην άκρη τα σαλιαρίσματα και ας ελπίσουμε στη συνέχεια ο Χρηστίδης και ο Φλιώνης αρχικά να μην ξεχαστούν μεταξύ πάγκου και κερκίδας και να τους δοθεί η ευκαιρία να μας αποδείξουν πάνω στο παρκέ αν αξίζουν ή όχι. Στη συνέχεια βλέπουμε αν στον ΑΡΗ των μεταβατικών χρονιών οικονομικής εξυγίανσης χωράει και ένας ακόμη δεκαεπτάχρονος...

Ο αγώνας με την Κύμη μας φέρνει στο μυαλό την πρώτη επίσημη αναμέτρηση της χρονιάς. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ πλήρης, με Σανικίντζε μέσα έκανε μια επιβλητική εμφάνιση και με δεδομένο ότι μιλούσαμε μόλις για την πρώτη επίσημη παρουσία της ομάδος όλοι μας είχαμε πεισθεί ότι φέτος έχουν γίνει πιο εύστοχες επιλογές, η ομάδα είναι πιο δυνατή και ότι η χρονιά θα εξελιχθεί καλύτερα από την περσινή. Η συνέχεια μας διέψευσε πανηγυρικά με αποτέλεσμα πλησιάζοντας προς τα μέσα του Δεκέμβρη και αντιμετωπίζοντας ξανά την Κύμη αντί να μιλάμε για μια δυνατή προπόνηση να φοβόμαστε μην ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί όπως την Τετάρτη και καταλήξουμε να δούμε ένα αγχωτικό παιχνίδι.

Τόσο ο ΑΡΗΣ όσο και η Κύμη δεν θυμίζουν σε τίποτα τις ομάδες που αναμετρήθηκαν στην αρχή της χρονιάς. Η Κύμη σαφως πιο ανεβασμένη, έχει βρει ρυθμό, έχει πάρει κάποιες σημαντικές νίκες και λογικά πλέον δεν θεωρείται εκ των φαβορί για υποβιβασμό. Και μόνο ότι μιλάμε για μια ομάδα που έχει μόλις 1 νίκη λιγότερη από εμάς κάτι λέει. Στο δικό μας στρατόπεδο τα πράγματα μόνο καλά δεν είναι. Ευτυχώς που υπάρχει αυτό το basketball champions league και κοροϊδευόμαστε ότι κάτι λειτουργεί σωστά στην ομάδα. Το πρώτο ημίχρονο με τους Σάνς είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Αν ο ΑΡΗΣ δείξει αυτό το πρόσωπο πολύ πιθανόν τα πράγματα να γίνουν ακόμη πιο δύσκολα γιατί σίγουρα η Κύμη είναι πιο δυνατή ομάδα από τους Σλοβένους. Ο Δ.Πρίφτης παλεύει να βρει την λύση με όλες αυτές τις απουσίες αλλά η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα είναι οι διαχείριση των Αμερικάνων που είναι ολοφάνερο ότι δεν τους εμπιστεύεται καθόλου και αυτοί με την σειρά τους δεν έχουν ίχνος αυτοπεποίθησης. Με εξαίρεση ίσως τον Κάμινγκς που μάλλον έχει παραπάνω αυτοπεποίθηση από όσο θα έπρεπε και παίζει περισσότερο για τον εαυτό του παρά για την ομάδα.

Ότι πλάνο και αν έχει ο κόουτς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός. Αν αναλογιστεί κανείς τις απουσίες και την εικόνα που βγάζουμε στα τελευταία παιχνίδια με εξαίρεση τον αγώνα με τον Κολοσσό το παιχνίδι κρύβει παγίδες. Για αυτό συγκέντρωση και σοβαρότητα για 40' ώστε να έρθει η νίκη. Και αν επιβεβαιωθούν τα ρεπορτάζ που θέλουν τον Γιάνκοβιτς και τον Καββαδά να αγωνίζονται κανονικά στο επόμενο παιχνίδι στην Πάτρα τότε μπορεί οδεύοντας προς το τέλος του 2016 να δούμε και έναν καλύτερο ΑΡΗ!

ΥΓ. Ψάχνεις για λαχεία παίκτες σε μεταβατικές χρονιές οικονομικής εξυγίανσης αλλά το να βάζεις από τον πάγκο ένα πλέι μέικερ σαν τον Αντεγκμπόγιε δεν τον ήθελες ούτε πέρσι ούτε φέτος. Πάλι καλά που ήρθαν καλύτεροι και η ομάδα είναι πλήρης στη συγκεκριμένη θέση...

ΥΓ2. Νευρίασε λέει η διοίκηση της ΚΑΕ με την γκάφα και την επόμενη φορά θα υπάρχουν κυρώσεις... Μάλλον για ανέκδοτο πρόκειται. Εδώ ο άλλος σχεδόν 1.5 μύριο το έκανε στάχτη και ακόμη είναι στη θέση του κοιτώντας μας στραβά αν τολμήσει να ακούσει κανένα ουουου...

Χωρίς να ζοριστεί ιδιαίτερα, η ομάδα πήρε την αυτονόητη νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που δύσκολα να μπορούσε να κάνει τίποτα καλύτερο σήμερα. Οι γνωστές απουσίες λόγω τραυματισμών, η απρόσμενη απώλεια του Σίμτσακ κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά και η γκάφα ολκής με τον Χρηστίδη που δεν δηλώθηκε στο παιχνίδι μπορεί να μην στοίχισαν όσο αφορά το τελικό αποτέλεσμα αλλά σίγουρα έπαιξαν σημαντικό ρόλο ώστε να δούμε έναν κάκιστο ΑΡΗ για ακόμη μια φορά.  Η ομάδα δεν πλησίασε ούτε στο ελάχιστο τα επίπεδα απόδοσης που είχε στον αγώνα με τον Κολοσσό και όλα δείχνουν ότι κάπως έτσι θα πορευτούμε σε όλη την χρονιά...

Οι Έλιος Σάνς όπως γνωρίζαμε εξαρχής δύσκολα θα μπορούσε να απειλήσει για αυτό και στη σκέψη όλων μας ήταν μια καλή εμφάνιση πέρα από τη νίκη. Αντί όμως για αυτό είδαμε τον γνωστό κακό ΑΡΗΣ χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Όαση ο Ντραγκίσεβιτς που δείχνει να μην επηρεάζεται από το αρνητικό κλίμα που επικρατεί,  αρκετά καλός ήταν και ο Τσαϊρέλης που θα μπορούσε να ήταν ακόμη καλύτερος αν δεν ήταν τόσο επιπόλαιος σε κάποιες επιθετικές του ενέργειες ενώ και ο Ξανθόπουλος άρπαξε την ευκαιρία και επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Τα ξεσπάσματα του Κάμινγκς σίγουρα πρόσφεραν ένα "αέρα" στην ομάδα όσο αφορά την εξέλιξη του παιχνιδιού αλλά βλέποντας τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται ο συγκεκριμένος παίκτης κυριολεκτικά μένεις με την απορία για το αν τελικά βοηθάει την ομάδα ή απλά ανεβάζει τα νούμερα του... Αόρατος ο Τζένκινς στο διάστημα που αγωνίσθηκε επηρεασμένος προφανώς από την έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει προς το πρόσωπο από τον Δ.Πρίφτη, κάτι που φαίνεται άλλωστε από τον περιορισμένο χρόνο που του έδωσε τμηματικά. Αντιθέτως ο Μάρμπλ που είναι υπ ατμόν εδώ και καιρό πήρε 25' και απέδειξε για πολλοστή φορά ότι απλά το παιδί δεν μπορεί να προσφέρει...  Σε ρηχά νερά οι υπόλοιποι που αγωνίσθηκαν. 

Γενικά η ομάδα όπως από την αρχή της χρονιάς έτσι και τώρα που βαδίζουμε προς τα μέσα Δεκεμβρίου συνεχίζει να βγάζει μια εικόνα πανικού και ολοκληρωτικής έλλειψης αγωνιστικής ταυτότητας. Οι απουσίες σίγουρα παίζουν τον ρόλο τους αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα όπως φαίνεται είναι ότι από το καλοκαίρι δεν έχει γίνει ούτε ένα βήμα βελτίωσης αυτής της εικόνας. Κάτι άλλωστε που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού μιας και οι 3 Αμερικάνοι που θα έπρεπε να έχουν σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο στα περισσότερα παιχνίδια ως τώρα παλεύουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Σε συνέχεια του κακού κλίματος που υπάρχει στην ομάδα ήρθε και το πρωτοφανές λάθος με τον τραυματία Μπάκνερ να δηλώνεται λανθασμένα στη θέση του Χρηστίδη κάτι που απλά επιβεβαιώνει ότι η ομάδα "πάσχει" όχι μόνο στο παρκέ αλλά και παραπέρα. Με αυτές τις απουσίες και αυτή την εικόνα μάλλον οδηγούμαστε σε ντέρμπι με την Κύμη το Σάββατο. Ας ελπίσουμε λοιπόν μέχρι το Σάββατο να μπορέσει να επανέλθει ο Σίμτσακ, να καταφέρει να πάρει μερικά λεπτά ο Γιάνκοβιτς και φυσικά να δηλωθεί κανονικά ο Χρηστίδης...

ΥΓ. Να αποδοθούν ευθύνες λέει για το λάθος που έγινε με τον Χρηστίδη... εδώ έχει σπαταληθεί με συνοπτικές διαδικασίες η μεγαλύτερη επένδυση σε αγωνιστικό μπάτζετ που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στην ομάδα και δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες, τώρα θα αποδοθούν? Στον μπασκετικό ΑΡΗ και στο "δημόσιο" συμβαίνουν μόνο αυτά...

ΥΓ2. Ωχ μωρέ, πως κάνετε έτσι... λες και αν έπαιζε το παιδί θα έβαζε 20 πόντους και θα έπαιρνε και 10 ριμπάουντ...

ΥΓ3. Κάποια φορά η ζωή σου παίζει περίεργα παιχνίδια μπας και καταλάβεις 2-3 πράγματα και βάλεις λίγο μυαλό παραπάνω. Ελπίζω όσοι χλεύαζαν την επιμονή της διοίκησης της ΑΕΚ κάτα την περσινή σεζόν φέτος να κατάλαβαν κανά δύο πράγματα παραπάνω με όλα αυτά που περνάμε.

ΥΓ4. Και οι άλλοι τον χαβά τους... μην τολμήσει να εκφράσει κανείς την δυσαρέσκεια του για το χάλι που παρακολουθούμε από το καλοκαίρι, κατευθείαν "πέσιμο"...

Το να υποτιμάς τον αντίπαλο ποτέ δεν είναι καλό. Αν όμως ο φετινός ΑΡΗΣ ακόμη και σε αυτή την κατάσταση με τους τόσους τραυματίες και την συνολικά προβληματική εικόνα αγχώνεται για το αν θα κερδίσει τους απίθανους Σλοβένους, τότε μάλλον το πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο από ότι πιστεύουμε. Επειδή όμως ο "ρεαλισμός" είναι από τα βασικά μότο του μπασκετικού ΑΡΗ, σήμερα το βράδυ οι παίκτες του Δ.Πρίφτη θα έχουν μια ιδανική ευκαιρία για μια καλή προπόνηση. Μια προπόνηση στην οποία θα πρέπει εκτός από την αυτονόητη νίκη να αποδείξουν ότι η εμφάνιση κόντρα στον Κολοσσό ήταν η αρχή της ανάκαμψης και όχι ένα πυροτέχνημα.

Όταν αρκετές φορές αναφερόμαστε στα βασικά που πρέπει να κάνει η ομάδα και ότι οι χαμηλές πτήσεις του φετινού ΑΡΗ δεν οφείλονται στους τραυματισμούς αλλά απλά οι τραυματισμοί μεγέθυναν το γενικότερο πρόβλημα εννοούμε ακριβώς αυτό που είδαμε απέναντι στον Κολοσσό. Εκεί όπου έχοντας ακόμη έναν νέο τραυματία(Γιάνκοβιτς) κατάφερε να παίξει καλή άμυνα, να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα στην επίθεση και να δείξει και χαρακτήρα ως ομάδα κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην στατιστική του αγώνα. Αυτά ακριβώς πρέπει να δούμε και σήμερα ανεξάρτητα από το ποιοι θα αγωνισθούν. Σίγουρα το καλοκαίρι κάποιοι αποκτήθηκαν για πρωταγωνιστές και κάποιοι για ρολίστες αλλά από την στιγμή που αυτό το πλάνο για την ώρα δεν προχωράει τότε ο Δ.Πρίφτης οφείλει να διαφοροποιήσει τα πλάνα. Να βάλει κανονικά στο ροτέισον της ομάδος και τον Φλιώνη και τον Χρηστίδη. Άλλωστε αν δεν γίνει φέτος σε μια χρονιά που μοιάζει να πηγαίνει στο καλάθι των αχρήστων και ιδιαίτερα σε παιχνίδια σαν το σημερινό τότε μάλλον δεν θα γίνει ποτέ... Απλά σοβαρός να είναι ο ΑΡΗΣ σήμερα και η νίκη θα έρθει πολύ εύκολα.

Ανεξάρτητα από τη νίκη στο πρωτάθλημα που συνοδεύτηκε και με καλή εμφάνιση ο τρόπος που "παρουσιάζεται" να λειτουργεί το μπασκετικό τμήμα ξενίζει και προβληματίζει... Χάνει ο ΑΡΗΣ δημιουργείται από τους ίδιους τους ανθρώπους της ομάδος ένα κλίμα αμφισβήτης, καταμερσιμού ευθυνών(ή καλύτερα στοχοποίησης) και αλλαγών. Αλλαγές που παρουσιάζονται ως μονόδρομος και ξεκάθαρη διοικητική και προπονητική απόφαση... Περνάνε οι μέρες, έρχεται και καμιά νίκη όπως αυτή με τον Κολοσσό και όλα ξεχνιούνται. Ξαφνικά το "συζητήσεις για λύση συμβολαίου' γίνεται "δεν μπορούμε να σπάσουμε το συμβολαίο" και καταλήγει σε "ψήφο εμπιστοσύνης" στον παίκτη μέχρι νεοτέρας... Μακάρι να βρει ο ΑΡΗΣ τον δρόμο του πάνω στο παρκέ και να αρχίσουμε επιτέλους να απολαμβάνουμε το "καλό και ελκυστικό μπάσκετ" αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει η ομάδα να αρχίσει να λειτουργεί επαγγελματικά σε όλα τα έπιπεδα. Νίκη σήμερα και βλέπουμε...

Πολύ πιο εύκολα από όσο θα περίμενε κανείς η ομάδα μας ξεπέρασε το εμπόδιο του Κολοσσού και μαζί τον νέο τραυματισμό του Μπάκνερ αλλά και το γενικότερο κακό κλίμα που επικρατεί στην ομάδα. Ο Ντραγκίσεβιτς ήταν αυτός σήμερα που σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος στην επίθεση αλλά πήρε και κάποιες βοήθειες από τους συμπαίκτες μιας και σήμερα σκόραραν και οι δώδεκα παίκτες που αγωνίσθηκαν. Την παράσταση έκλεψε ο νεαρός Χρηστίδης που μετά από περίπου 15 παιχνίδια τον θυμήθηκε ο κόουτς και ο παίκτης απέδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα αυτόν τον ΑΡΗ.

Το παιχνίδι άρχισε ως συνήθως με τους χειρότερους οιωνούς για την ομάδα μας και τον Κολοσσό να φθάνει στο + 7 νωρίς νωρίς. Γρήγορα όμως ο ΑΡΗΣ άρχισε να σοβαρεύεται, να παίζει καλύτερη άμυνα αλλά και να βρίσκει λύσεις στην επίθεση κυρίως χάρη στον Ντραγκίσεβιτς που επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια σήμερα δεν έγινε κατάχρηση στα τρίποντα(18) και προσπάθησαν οι παίκτες μας να χτυπήσουν κοντά στο καλάθι. Πιο καλά από όλους το έκανε ο Ντραγκίσεβιτς που αν και πέτυχε μόλις 3 δίποντα κατάφερε να φορτώσει με αρκετά φάουλ τους αντιπάλους του αλλά και να πάει 9 φορές στην γραμμή των βολών από όπου είχε το απόλυτο. Τζένκινς, Κάμινγκς και Μάρμπλ ναι μεν δώσανε κάποιες βοήθειες αλλά σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίθηκαν στον ηγετικό ρόλο που θα έπρεπε να έχουν σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ο νεαρός Χρηστίδης άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και στα 9' και 11'' που χρησιμοποιήθηκε πρόλαβε να πετύχει 8 πόντους(4/5 2π.) αλλά και να μαζέψει και 4 ριμπάουντ. Σε γενικές γραμμές πάντως ο ΑΡΗΣ είχε ουσία στο παιχνίδι του, δεν έχασε σε κανένα σημείο την συγκέντρωση και κατάφερε και έκανε τον Κολοσσό να δείχνει με ομάδα της πλάκας σε μια αγωνιστική ημέρα όπου άπαντες περίμεναν ένα κλειστό παιχνίδι για γερά νευρά.

Η νίκη ήρθε χωρίς άγχος, η ομάδα έδειξε κάποια καλά στοιχεία αλλά η μέτρια εμφάνιση των 3 Αμερικάνων και ο νέος μικρο-τραυματισμός του Γιάνκοβιτς δεν μας κάνει να αισθανόμαστε και τόσο αισιόδοξοι για τη συνέχεια. Μάλιστα το ότι χρησιμοποιήθηκε για περισσότερο από 25' ο Μάρμπλ  ο οποίος πέρα από τα βέλη του προπονητή του την περασμένη Τετάρτη,  σύμφωνα με τα ρεπορτάζ θα έμενε σε "απραγία" ώστε να πιεστεί για τη λύση του συμβολαίου του δείχνει ότι ακόμη επικρατεί τρικυμία στην ομάδα... Θα έρθει ψηλός στην θέση του Μπάκνερ? Θα φύγει ο Μάρμπλ και θα έρθει ο Μακνήλ? Θα προστεθεί στο ρόστερ ένα πόιντ γκάρντ? Σενάρια, φήμές και σκέψεις που παρουσιάζονται ως την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ φανερώνοντας το επικοινωνιακό πρόβλημα που υπάρχει... Μέχρι να δούμε λοιπόν τις αλλαγές στο ρόστερ και την ουσιαστική αλλαγή στην εικόνα της ομάδος, ας εκμεταλλευτούμε το εύκολο πρόγραμμα και τα εντός έδρας παιχνίδια ώστε κάτι να διορθωθεί σε όλο αυτό το προβληματικό πάζλ του φετινού ΑΡΗ.

ΥΓ. Μετά από 15 παιχνίδια ανακαλύψαμε ότι ο Φλιώνης μπορεί να βοηθήσει όπως έδειξε κόντρα στην ομάδα Ευρωλίγκας όπως ήταν η Μονακό, ενώ και στους ψηλούς που υπάρχει μεγάλο πρόβλημα είδαμε σήμερα ότι υπάρχει ένας Χρηστίδης που μπορεί και αυτός να βοηθήσει άμεσα τουλάχιστον με αντιπάλους του επιπέδου του Κολοσσού. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να έγινε επιτέλους η αρχή στην αξιοποίηση των νεαρών αθλητών και να μην ήταν ακόμη ένα επικοινωνιακό τρικ του coach of the year.

ΥΓ2. Ελπίζω μετά την εύκολη επικράτηση επί του Κολοσσού αλλά και την ήττα του συμπολίτη από την Κύμη να συνειδητοποίησαν αρκετοί συνΑρειανοί μας ότι η 4η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν εξαρχής εξασφαλισμένη. Ακόμη και για αυτόν τον ΑΡΗ που ενώ βαδίζουμε ολοταχώς προς το 2017 ακόμη ψάχνεται λες και είναι Αύγοστος.

Νέα πικρή ήττα για την ομάδα μας που σε μεγάλο βαθμό ισοδυναμεί με την απώλεια μια εκ των 2 προνομιούχων θέσεων του ομίλου. Το γνωστό άναρχο στυλ στην επίθεση, η απουσία μπλοκ άουτ, το τραγικό ποσοστό στις βολές και ο νέος απρόσμενος τραυματισμός του Μπάκνερ ήταν οι βασικοί λόγοι της σημερινής ήττας. Αν και βρέθηκε πολύ κοντά στο να κερδίσει και το παιχνίδι χάθηκε στις λεπτομέρειες η συνολική εικόνα της ομάδος είναι αυτή που προκαλεί θλίψη μιας και δεν θυμίζει σε τίποτα επαγγελματική ομάδα...

Η Μονακό μπορεί να μην ήταν πάνω στο παρκέ το μεγαθήριο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ που θα έπρεπε να συμμετέχει στην Ευρωλίγκα όπως μας την παρουσίαζαν αλλά ο ΑΡΗΣ με το σύνηθες άσχημο ξεκίνημα του, επέτρεψε τους Γάλλους να προηγηθούν με διψήφια διαφορά από το πρώτο μόλις δεκάλεπτο. Ήταν φανερό από την αρχή ότι τίποτα δεν λειτουργούσε καλά και ότι για ακόμη μια φορά θα περιμέναμε κάποιο προσωπικό ξέσπασμα για να γυρίσει το παιχνίδι. Αν και το τρίτο δεκάλεπτο ξεκίνησε με την απώλεια του Μπάκνερ λόγω τραυματισμού το ξέσπασμα ήρθε αρχικά από τον Τζένκινς που έμοιαζε να είναι ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να απειλήσει το αντίπαλο καλάθι. Συνέχεια στην αντεπίθεση έδωσε ο Κάμινγκς με τις γνωστές εφόδους του προς το αντίπαλο καλάθι ενώ και ο Γιάνκοβιτς έδωσε κάποιες λύσεις. Το παιχνίδι πήγαινε πόντο πόντο μέχρι το τέλος αλλά εκεί έλλειψε το καθαρό μυαλό στην επίθεση, η ομάδα μπλόκαρε και ήρθε φυσιολογικά η ήττα από έναν αντίπαλο που ήταν εξίσου κακός με εμάς. Ανούσιο το να κάνουμε ξεχωριστά κριτική για τους παίκτες. Είναι πλέον ολοφάνερο ότι η προβληματική λειτουργία του συνόλου δεν επιτρέπει σχεδόν σε κανέναν να αποδόσει και ιδιαίτερα στους παίκτες που δεν παίρνουν πολύ την μπάλα στα χέρια τους. Τζένκινς και Κάμινγκς παίρνουν περισσότερο την μπάλα στα χέρια τους, κινούνται διαρκώς στην περιφέρεια και είναι πιο εύκολο για αυτούς να έχουν και τις καλές στιγμές. Οι υπόλοιποι που πρέπει να αξιοποιηθούν μέσα από κάποιο σύστημα ώστε να πάρουν την μπάλα κοντά στο καλάθι ή να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση για το ελεύθερο σουτ χάνονται... Ναι μεν ο ΑΡΗΣ ξέμεινε από ψηλούς γιατί σε αυτό το ρόστερ είναι "αποδεκτό" το ότι υπάρχουν παίκτες με διακοσμητικό ρόλο το πρόβλημα όμως πηγάζει 100% από την έλλειψη οργάνωσης του παιχνδιού στην επίθεση. Αν σε αυτό προσθέσουμε και την απουσία βασικών στοιχείων μιας επαγγελματικής ομάδας όπως είναι το μπλοκ άουτ στην άμυνα, τα σκριν και η κίνηση στην επίθεση(ακόμη και χωρίς σύστημα) και ένα τουλάχιστον αξιοπρεπές σεβαστό ποσοστό στις ελεύθερες βολές τότε είναι λογικό αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ να δυσκολευόμαστε να το αποκαλούμε μπάσκετ... Το συμπέρασμα για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στην ομάδα και το ερώτημα που συνεχίζει να παραμένει είναι το αν μπορεί να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα με τις υπάρχουσες συνθήκες.

Το βατό πρόγραμμα του ΑΡΗ σε Ελλάδα και Ευρώπη όπως και η κλήρωση του κυπέλλου πολύ εύκολα μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ προς την ίδια την ομάδα με ήττες σαν τις σημερινή που θα μας στοιχίσει στη συνέχεια. Θα πρέπει κάποια στιγμή να επικρατήσει ρεαλισμός και να συνειδητοποιήσουν άπαντες στην ομάδα ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ και απαιτήσεις υπάρχουν και πίεση υπάρχει και αποδοκιμασίες θα υπάρξουν όταν τα πράγματα θα στραβώσουν. Δεν θα πρέπει να αλλάξει ο κόσμος του ΑΡΗ ώστε να μάθει να αποθεώνει κάθε φορά την ομάδα όταν χάνει μέσα στην έδρα του από το κάθε καφενείο αλλά η διοίκηση, ο προπονητής και οι παίκτες θα πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που έχει η ομάδα και ο κόσμος της. Η χρονιά τη δεδομένη χρονική στιγμή μοιάζει χαμένη. Σε ενάμιση μήνα υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία για να σωθεί κάτι... κάντε ότι πρέπει για να μην τη σπαταλήσετε...

ΥΓ. Αναμφισβήτητα αυτό που συμβαίνει με τους τραυματισμούς είναι ατυχέστατο και δεν επιτρέπει στον προπονητή να δουλέψει με την ομάδα όπως θα ήθελε. Σε μια σοβαρή ομάδα όμως που γίνεται σοβαρή δουλειά ακόμη και ο 15ος παίκτης όταν θα έρθει η στιγμή να μπει στο παρκέ θα πρέπει να γνωρίζει να κάνει τα βασικά. Όπως ως ένα βαθμό το έκανε σήμερα ο Φλιώνης. Όταν όμως οι ίδιοι παίκτες που αποτελούν το βασικό ροτέισον της ομάδος δεν γνωρίζουν τους ρόλους τους, τα συστήματα και τον αγωνιστικό προσανατολισμό της ομάδος τότε λογικό είναι κάθε απώλεια παίκτη να μεγενθύνει το χάος που ήδη υπάρχει στην ομάδα.

ΥΓ2.  Ξαφνικά έχουμε παίκτες "soft" και  ευθυνόφοβους που κρύβονται πίσω από τραυματισμούς. Τέλος και το παραμύθι με τις χημείες, τις οικογένειες, τα αποδυτήρια και τους καλούς χαρακτήρες...

ΥΓ3. Μόνο στον ΑΡΗ του Δημήτρη Πρίφτη θα μπορούσε ο Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς να είναι η αλλαγή του Σπύρου Μούρτου!

ΥΓ4. Αποδοκιμασίες και γιούχες με τη λήξη της αναμέτρησης. Προφανώς όλοι οι καναπεδάκηδες που κρύβονται πίσω από τα πληκτρολόγια και δεν πατάνε ποτέ στο γήπεδο με την λήξη του αγώνα μπούκαραν μέσα στο Παλέ.

ΥΓ5. Το νούμερο ένα φαβορί για την κατάκτηση του Basketball Champions League έχασε από την "ποιά Λουντβισμπουργκ?"... αυτά για να καταλαβαίνουμε σε τι θεσμό συμμετέχουμε και ποιοι είναι οι αντίπαλοι μας.

ΥΓ6. Την προηγούμενη φορά που ο ΑΡΗΣ συμμετείχε σε Milko Cup την σήκωσε την κούπα.

ΥΓ7. Μόνο ο προπονητής μην αλλάξει γιατί θα είναι καταστροφή και μετά δεν θα υπάρχει ποτέ ελπίδα να δούμε "καλό και ελκυστικό μπάσκετ"... ούτε καν τον Μάιο στο πέμπτο παιχνίδι με την ΑΕΚ....

ΥΓ8. Για τους "χαρούμενους" οπαδούς, σήμερα έλειπε ο Σανικίντζε, ο Καββαδάς, ο Μάρμπλ και ο Μπάκνερ. Επίσης η ομάδα βελτιώνεται σιγά σιγά, τίποτα δεν έχει κριθεί και ακόμη είναι μέσα σε όλους τους στόχους και μπορεί να κερδίσει πρωτάθλημα, κύπελλο Ελλάδος και το Ευρωπαϊκό.

Με ανεβασμένη την ψυχολογία μετά το ευχάριστο αποτέλεσμα της κλήρωσης του κυπέλλου όπου έφερε στον δρόμο μας την ΑΕΚ μέσα στο Nick Galis Hall η ομάδα μας καλείται να αντιμετωπίσει την Μονακό στο πιο δύσκολο παιχνίδι μέχρι το τέλος του 2016. Η ήττα από τους Σκάιλαϊνερς ξενέρωσε αρκετό κόσμο αλλά τόσο στη Γερμανία όσο και στη Λευκάδα φάνηκαν κάποια σημάδια βελτίωσης κυρίως σε επίπεδο αποτελεσματικότητας και συγκέντρωσης αλλά και τακτικής. Το αν θα έχει συνέχεια η εμφάνιση του Σαββάτου θα φανεί πάνω στο παρκέ.

Η κυπελλούχος Γαλλίας Μονακό βρίσκεται στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος ενώ στην Ευρώπη έχει μόλις μια ήττα από την Μπάνβιτ, κάτι που λέει πολλά για την δυναμική και την κατάσταση που βρίσκεται ο σημερινός μας αντίπαλος. Μια κλασσική γαλλική ομάδα με πλούσια αθλητικά προσόντα, παίζει σε γρήγορο τέμπο και αρκετά άναρχα. Ένα στυλ παιχνιδιού που αρκετές φορές φέτος μας έχει βολέψει και κυρίως με τον Κάμινγκς έχουμε κάνει ζημιές στην αντίπαλη άμυνα. Πάντως ο ΑΡΗΣ ίσως να είναι σοφότερο να μην ακολουθήσει τον ρυθμό των Γάλλων αλλά να προσπαθήσει να επιβάλλει το δικό του τέμπο. Καθοριστικός παράγοντας θα είναι και σήμερα το μακρινό σουτ αλλά και το ξεκίνημα του αγώνα. Αν η ομάδα μπει δυνατά, θα αποκτήσει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση και όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Η νίκη που θα μας επαναφέρει στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας(ίσως και στην πρώτη)πρέπει να έρθει πάση θυσία. Είναι σημαντικό ο ΑΡΗΣ να τερματίσει σε μια από τις 2 πρώτες προνομιούχες θέσεις ώστε η συνέχεια στον θεσμό να είναι πιο βατή.

Η Μονακό μαζί με την Μπάνβιτ είναι με διαφορά οι πιο δυνατοί αντίπαλοι μας σε αυτόν τον όμιλο. Η νίκη με την Μπάνβιτ ήταν απλά η απόδειξη ότι σε αυτόν τον θεσμό ταβάνι δεν υπάρχει. Με την ίδια φιλοσοφία σήμερα το βράδυ θα πρέπει να αγωνιστούμε κόντρα στην Μονακό. Μια νίκη θα επαναφέρει την αισιοδοξία και θα αφυπνίσει όλους αυτούς που ασπάζονται τις απόψεις περί του άθλου της πρόκρισης και της αποφυγής ουσιαστικού στόχου όπως είναι η κατάκτηση του τροπαίου... Όπως στόχος πρέπει να είναι και η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος. Η κλήρωση δεν αφήνει περιθώρια για δικαιολογίες. Χρόνος υπάρχει ώστε να διορθωθούν όλα τα κακώς κείμενα και στις 14 Ιανουαρίου να παρουσιαστούμε πανέτοιμοι για την πρόκριση. Όσο για σήμερα γεμίζουμε το ανανεωμένο και πολύ όμορφο με το σήμα του Αυτοκράτορα στο κέντρο του γηπέδου Nick Galis Hall και σπρώχνουμε την ομάδα στη νίκη!

ΥΓ. Καμιά φορά λέμε για την ατυχία φέτος με τους τραυματισμούς(αν και δύσκολα να  βρει κανείς χρονιά χωρίς τραυματισμούς) αλλά κανείς δεν μιλάει για την απίστευτη τύχη με τις κληρώσεις. Από το Ελληνικό πρωτάθλημα, μέχρι το Basketball Champions League με τις αλλαγές στους ομίλους αλλά και το κερασάκι στην τούρτα με τον ημιτελικό του κυπέλλου. Ένα πρόγραμμα σε Ελλάδα και Ευρώπη που παρόλο που ως τώρα δεν το έχουμε εκμεταλλευτεί με κάποιες ανόητες ήττες εξαρχής ήταν ότι καλύτερο. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τον ημιτελικό με την ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ που αν δεν τις είχαμε δώσει τον "αέρα" πέρσι να πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει μέσα στο  Παλέ ήδη θα τα είχε βάψει μαύρα. Ας κάνουν ότι χρειάζεται διοίκηση και προπονητής ώστε ο ΑΡΗΣ να πάρει την πρόκριση. Τεράστια ευκαιρία για να κατακτήσουμε έναν τίτλο και να πανηγυρίσουμε για αληθινές επιτυχίες και όχι "επιμέρους στόχους". Μην την σπαταλήσετε...