Ολοκληρώθηκε το παιχνίδι στο ΣΕΦ πριν από λίγο και μαζί το σημερινό φαρμάκι για τον Αρειανό οπαδό... Μπορεί σε μεγάλο βαθμό η ήττα να ήταν αναμενόμενη και δικαιολογημένα άπαντες εντός και εκτός ομάδος να είχαν το μυαλό τους στον μεγάλο τελικό του Σαββάτου αλλά αυτή η εικόνα σίγουρα δεν τιμάει την ομάδα μας. Το βέβαιο είναι ότι αν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του είχαν σήμερα ως στόχο να μην ξοδέψουν ενέργεια και να "μπερδέψουν" τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού τότε θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι η αποστολή ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι με τον ΑΡΗ μας να είναι εμφανώς αδιάφορος και χαλαρός λίγα πράγματα μπορούμε να πούμε.   Η κακή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και τα πολλά λάθη επισκίασαν την όποια προσπάθεια των παικτών μας για να μείνουν κοντά στο σκορ. Πέρα από κάποια καλά αμυντικά  δίλεπτα, την διάθεση που έδειξε και πάλι ο Τζάκσον αλλά  και την καλή παρουσία στην επίθεση του Καββαδά δύσκολα να μπορέσουμε να κρατήσουμε κάτι παραπάνω. Θετικό το ότι πήρε χρόνο συμμετοχής ο Λούκας αλλά και ότι δεν είχαμε κανένα απρόοπτο πρόβλημα τραυματισμού ενόψει του τελικού.

Λογικό ως ένα σημείο να μην είναι συγκεντρωμένοι οι παίκτες μας αλλά όσο περνάνε τα χρόνια ολοένα και πιο συχνά βιώνουμε αδιάφορα παιχνίδια που δεν μας ενδιαφέρει το τελικό αποτέλεσμα. Δύσκολα να το χαρακτηρίσεις καν σαν προπόνηση αυτό που είδαμε. Πάντως αν η σημερινή εμφάνιση σχετίζεται τεχνικά με κάποιον τρόπο με το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό τότε σίγουρα μάθαμε όλα αυτά που ΔΕΝ πρέπει να κάνουμε το απόγευμα του Σαββάτου...

ΥΓ. Το πόσο διαφορετικός θα μπορούσε να παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ σήμερα στο ΣΕΦ είναι κάτι που ποτέ δεν θα το μάθουμε και πιθανόν να βολεύει πολλούς έτσι...

ΥΓ2. Ένας ονειροπόλος τρελός οπάδος θα έλεγε ότι ίσως να ήταν προτιμότερο ο ΑΡΗΣ να χτυπούσε σήμερα το παιχνίδι προσπαθώντας να εφαρμόσει με επιτυχία αυτά που θέλει να κάνει πάνω στο παρκέ σαν όντως να έκανε μια δυνατή προπόνηση. Μπορεί πάλι να έχανε γιατί παίζεις μέσα στην έδρα μιας από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη τη δεδομένη χρονική στιγμή αλλά ίσως αν τους κόντραρες να κέρδιζες μπόλικους πόντους αυτοπεποίθησης.

Λίγες ημέρες έχουν απομείνει πριν το μεγάλο τελικό στο Nick Galis Hall, εκεί όπου ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα παλέψουν με όλες τις δυνάμεις τους για να προσθέσουν ένα ακόμη λάβαρο στην οροφή του θρυλικού Παλέ. Πριν όμως την μάχη πάνω στο παρκέ οι φίλοι της ομάδος μας που θέλουν να παραβρεθούν στο παιχνίδι δίνουν την δική τους μάχη για να εξασφαλίσουν ένα από τα μαγικά χαρτάκια! 

Τα 1100 εισιτήρια είναι ελάχιστα για να εξυπηρετήσουν τον κόσμο της ομάδος, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για έναν τελικό μέσα στην έδρα μας και όπως είναι λογικό πολλοί είναι αυτοί που θα αρκεστούν στους τηλεοπτικούς τους δέκτες. Αρειανόμετρα για όλα τα γούστα έχουν βγει στην φόρα με τον καθένα να διαλέγει το target group που θέλει αδιαφορώντας ότι μιλάμε για έναν ελάχιστο αριθμό εισιτήριων αλλά και το σημαντικότερο από όλα ότι αν ήθελε η ΚΑΕ θα μπορούσε με συνοπτικές διαδικασίες να εντοπίσει τους "πιστούς" οπαδούς. Όχι γιατί ο τάδε θα βοηθήσει την ομάδα περισσότερο από τον άλλο αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι υπάρχει κόσμος που ήταν από την αρχή δίπλα σε αυτή την ομάδα. Είτε την πίστευε αγωνιστικά είτε όχι, ήταν εκεί. Και αυτούς τους οπαδούς που αποδεδειγμένα εμπράκτως στηρίζουν αυτή τη προσπάθεια θα έπρεπε η ΚΑΕ να προσπαθήσει με κάποιον τρόπο να δείξει ότι τους σέβεται και όχι απλά να αφήνει τις ημέρες να περνάνε μέχρι απλά να ανακοινωθεί ότι τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν.

Το στενάχωρο στην όλη διαδικασία είναι ότι για ακόμη μια φορά λόγω της αδυναμίας της ΚΑΕ να διαχειριστεί την κατάσταση έχει αφήσει τον κόσμο να τρώγεται για αυτό το θέμα σε αντίθεση με την διοίκηση του Παναθηναϊκού όπου από την πρώτη στιγμή ήταν ξεκάθαρη για τον τρόπο με τον οποίο θα διαθέσει τα εισιτήρια του αγώνα. Αντιθέτως στην ομάδα μας αν και αρχικά φάνηκε να βαδίζουμε προς την ίδια λογική κατεύθυνση τελικώς φαίνεται να πηγαίνουμε σε μεσοβέζικες λύσεις και χωρίς να έχει ανακοινωθεί κάτι παραπάνω πέρα από ότι αφορά ένα μικρό ποσοστό των εισιτηρίων ξαφνικά φαίνεται όλα τα εισιτήρια να έχουν "δεσμευθεί". Ναι τα ακριβά τα διαρκείας έχουν προτεραιότητα, ναι μετά η 2-3 ναι και κάπως έτσι εξαφανίσθηκαν 1100 εισιτήρια...  Προφανώς στον ΑΡΗ οι "επίσημοι" είναι σαφώς περισσότεροι από ότι νομίζαμε... 

ΥΓ. Το χειρότερο από το να μην βρίσκει κάποιος από τους "μόνιμους κάτοικους" του Παλέ εισιτήριο είναι να ακούς άτομα που μπορεί να μην έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε γήπεδο μπάσκετ να δίνουν απλόχερα την θέση τους στους άλλους και να σου υποδεικνύουν ποιος πρέπει να πάει και ποιος όχι... Συμπλήρωσε φύλο, ηλικία και εκδρομές που συμμετείχες και βλέπουμε... 

ΥΓ2. Προφανώς  αυτοί που είναι τόσο υπεράνω και  δεν χαλιούνται ενώ δεν χάνουν ούτε παιχνίδι στο Παλέ(ή και εκτός) που δεν θα βρεθούν στον τελικό είναι  οι ίδιοι που δεν χαλιούνται όταν ο ΑΡΗΣ έχει για ταβάνι του την 4η θέση και τους 32 της Ευρώπης.

Με κεκτημένη ταχύτητα από την νίκη επί της Στρασμπούργκ η ομάδα μας ξεπέρασε εύκολα και το εμπόδιο του Προμηθέα Πάτρων με τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να έχουν στην άκρη του μυαλού τους τον μεγάλο τελικό. Μπορεί να μην πιάσαμε την απόδοση της περασμένης Τρίτης αλλά σε σχέση με άλλα παιχνίδια η εικόνα μας ήταν αρκετά καλή. Ο Κάμινγκς και ο Τζένκινς ήταν οι πρώτοι σκόρερ αλλά ο ενθουσιώδης Τζάκσον ήταν αυτός που με το παιχνίδι του αλλά και το πάθος του πάνω στο παρκέ έκλεψε την παράσταση!

Με τον ΑΡΗ φέτος να μοιάζει με διχασμένη προσωπικότητα και το πως θα κατέβει η ομάδα σε κάθε παιχνίδι να μοιάζει με άλυτο γρίφο ο αγώνας απέναντι στον ανεβασμένο Προμηθέα έκρυβε κινδύνους. Ευτυχώς όμως όσο περνούσε ο χρόνος η ομάδα έβρισκε λύσεις στην επίθεση και έσφιγγε την άμυνα της. Και αν στο τρίτο δεκάλεπτο προς στιγμή το ξέσπασμα του Γκίκα και του Φαγιέ έριξε  τη διαφορά γρήγορα ήρθε η αντίδραση από τον Κάμινγκς στην επίθεση και από τον Τζάκσον στην άμυνα και οι ισσοροπίες αποκαταστάθηκαν και η νίκη ήρθε όσο εύκολα όσο δείχνει και το τελικό σκορ. Με εξαίρεση ίσως τον Φλιώνη που βρέθηκε σε κακή ημέρα όλοι όσοι χρησιμοποιήθηκαν βοήθησαν σήμερα. Πολύ καλός ο Κάμινγκς του δευτέρου ημιχρόνου που έχασε μόλις 1 σουτ, εξαιρετικός ο Τζάκσον που συνεχίζει να ανεβαίνει από παιχνίδι σε παιχνίδι και προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στην ομάδα με την ενέργεια που βγάζει πάνω στο παρκέ.

Για ακόμη ένα παιχνίδι ο κόσμος στο Παλέ ήταν περισσότερος από το αναμενόμενο κάτι που δείχνει ότι η συμμετοχή στον τελικό αλλά και ο ορισμός του τελικού στο Nick Galis Hall έχει λειτουργήσει ευεργετικά. Πλέον απομένει μόλις ένας αγώνας πριν τον μεγάλο τελικό. Ένας αγώνας πολύ πονηρός μιας και ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να βρει τον τρόπο ώστε να παρουσιάσει την ομάδα ανταγωνιστική στο ΣΕΦ ώστε να μην κλονιστεί η αυτοπεποίθηση πριν τον Παναθηναϊκό αλλά και χωρίς να πιέσει σωματικά τους παίκτες του. Το θετικό είναι ότι η ομάδα φαίνεται να αγωνίζεται με περισσότερη αυτοπεποίθηση και κάποια εσωτερικά μικροπροβλήματα να έχουν μείνει στην άκρη. 

ΥΓ. "Ανάμεικτη" η υποδοχή στον Β.Αγγέλου. Ευτυχώς υπήρξε και κόσμος που "νιώθει" και τον γιούχαρε... υπάρχει ακόμη ελπίδα!

ΥΓ2. ...και από την άλλη ακούς και διαβάζεις συνΑρειανούς να σου λένε για τα Τρίκαλα που παραλίγο θα κέρδιζαν την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ. ...μάλλον δεν υπάρχει ελπίδα!

Το προτελευταίο παιχνίδι πριν τον μεγάλο τελικό δίνει σε λίγες ώρες η αγαπημένη μας ομάδα στο Nick Galis Hall όπου θα υποδεχθεί τον Προμηθέα Πατρών του Β.Αγγέλου. Ένα παιχνίδι που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι μια τυπική διαδικασία αλλά με τον φετινό ΑΡΗ να έχει προδώσει αρκετές φορές την εμπιστοσύνη μας αποτελεί ακόμη ένα ερωτηματικό για το πως θα παρουσιαστεί σήμερα η ομάδα. Και όλα αυτά μια εβδομάδα πριν τον μεγάλο τελικό και την τεράστια ευκαιρία που έχουμε για να προσθέσουμε έναν ακόμη τίτλο στο ταβάνι του Παλέ.

Ο "εκ των κορυφαίων" ευρωπαίων προπονητών Β.Αγγέλου κατέληξε τελικά στον Προμηθέα Πατρών να παλεύει για τη σωτηρία αντί για κάποια ομάδα της Ευρωλίγκας(σύμφωνα με αυτά που μας έλεγαν όταν ήταν στον ΑΡΗ). Κάτι που για να είμαστε ειλικρινείς για την ώρα φαίνεται να το πετυχαίνει. Η εκτός έδρας νίκη στην Λευκάδα και η νίκη επί του Κολοσσού την περασμένη αγωνιστική δείχνει ότι ο Προμηθέας Πατρών είναι σε ανοδική πορεία, ενώ λίγο έλειψε μερικές αγωνιστικές πιο πριν να κάνει το μεγάλο μπαμ κερδίζοντας(αν του επέτρεπαν τα κοράκια) τον Παναθηναϊκό. Κάτι που σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει σήμερα να επαναλάβει την καλή εμφάνιση κόντρα στην Στρασμπούργκ. Εκεί που δεν έκανε το μεγάλο παιχνίδι επιθετικά αλλά είχε μια άμυνα για 40' που μασούσε σίδερα. Αύτο υποτίθεται είναι το σήμα κατατεθέν των ομάδων του Δ.Πρίφτη αλλά δυστυχώς φέτος το έχουμε ξεχάσει. Αν πάντως οι παίκτες μας δείξουν την ίδια διάθεση που έδειξαν την περασμένη Τρίτη τότε πολύ πιθανό να απολαύσουμε έναν ευχάριστο περίπατο όπως με το Ρέθυμνο και τους Γάλλους.

Το είχαμε τονίσει και μετά τον αγώνα της Τρίτης ότι είναι πολύ σημαντικό σε αυτά τα λίγα παιχνίδια πριν τον τελικό ο ΑΡΗΣ να δείξει το καλό του πρόσωπο ώστε να ανέβει η αυτοπεποίθηση όλων. Ακόμη και στον αγώνα με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ θα πρέπει να παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις ώστε να αποδείξουμε πρώτα στους εαυτούς μας και μετά στους αντιπάλους ότι πρέπει να μας σέβονται και να μας υπολογίσουν. Για αυτό σήμερα πάμε να πατήσουμε τον νεοφώτιστο Προμηθέα και να στείλουμε το μήνυμα ότι έστω και με λίγη καθυστέρηση ο ΑΡΗΣ βρίσκει τον δρόμο του!

ΥΓ. Προπονητική "τιτανομαχία" στο Παλέ! Ο καλύτερος Έλληνας προπονητής απέναντι σε έναν από τους καλύτερους προπονητές στην Ευρώπη! Ποιος θα νικήσει? Μα φυσικά αυτός που έχει στο πλευρό του εκ τους "κορυφαίους" βοηθούς προπονητή στην Ευρώπη... Ναι το ακούσαμε και αυτό... τι άλλο θα ακούσουμε δεν ξέρουμε σε αυτήν την όμορφη μπασκετούπολη δεν ξέρουμε...

ΥΓ2. Ποιος Ιτούδης ρε Βασιλακόπουλε?!?!? Έδω έχουμε τον κορυφαίο που είναι και σε πιο οικονομική τιμή!

Άλμα πρόκρισης για την αγαπημένη μας ομάδα που νίκησε εύκολα την Στρασμπουργκ παίρνοντας και το +19 ενόψει της ρεβάνς στη Γαλλία! Μεταμορφωμένος ο ΑΡΗΣ σε σχέση με την εμφάνιση του περασμένου Σαββάτου, έπαιξε σκυλίσια άμυνα για 40', κυκλοφόρησε αρκετά καλά την μπάλα στην επίθεση δείχνοντας ότι υπάρχουν τα ψυχικά αποθέματα και να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα. Εντυπωσιακή η παρουσία του κόσμου που έπνιξε την πίκρα του και γέμισε το Παλέ δίνοντας απάντηση σε όσους μιλάνε για πανηγυρτζήδες και γκρινιάρηδες οπαδούς του καναπέ!

Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι οι παίκτες μας σήμερα μπήκαν αποφασισμένοι για να καθαρίσουν το παιχνίδι και να βάλουν γερές βάσεις για την πρόκριση. Βγάζοντας τρομερή ενέργεια στην άμυνα υποχρέωσε τους Γάλλους σε  σωρεία λαθών και τραγικών επιθετικών επιλογών. Ενώ στην επίθεση η μπάλα κυκλοφόρησε αρκετά καλά, βγήκαν αρκετά ελεύθερα σουτ(παρά τα μέτρια ποσοστά στα τρίποντα) και προσπάθησαν να χτυπήσουν και κοντά στο καλάθι. Ουσιαστικά κάνοντας απλά τα βασικά που θα έπρεπε να κάνουν σε κάθε παιχνίδι και πήραν μια νίκη πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Ο Κάμινγκς επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις και ο Γιάνκοβιτς που "επέστρεψε" στο παρκέ και έδωσε λύσεις σε άμυνα και επίθεση. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν ο ενθουσιώδης Τζάκσον. 9 πόντους με άψογα ποσοστά, 8 ριμπάουντ, 2 τάπες, 2 κλεψίματα και απίστευτη μαχητικότητα σε κάθε φάση! Ένας Αμερικάνος σέντερ που ήρθε από το πουθενά και απλά επιβεβαίωσε ότι σχεδόν οποιοσδήποτε σέντερ θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ περισσότερο σε σχέση με τον Μπάκνερ που ήταν και το μεγαλύτερο συμβόλαιο του φετινού ΑΡΗ. Ο Γκόρντον δεν αγωνίσθηκε πολύ λόγω ενός μικροτραυματισμού αλλά είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα μπορεί και αυτός να ενισχύσει σημαντικά την ομάδα.

Σαν μεγάλη δόση οξυγόνου λίγο πριν την ασφυξία μοιάζει η σημερινή νίκη τόσο για την ομάδα όσο και τον κόσμο που ήταν σκασμένος μετά το βράδυ του Σαββάτου. Είναι ευκαιρία ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να εκμεταλλευτούν την ένεση ψυχολογίας από τη σημερινή νίκη και να ανεβάσουν κι άλλο την απόδοση τους στο εύκολο παιχνίδι που ακολουθεί με τον Προμηθέα. Είναι πολύ σημαντικό για όλους έστω και για 2 συνεχόμενα παιχνίδια πριν τον μεγάλο τελικό ο ΑΡΗΣ να δείξει ότι μπορεί. Γιατί αν σήμερα μετά από όλα όσα έχει περάσει ο κόσμος του ΑΡΗ τον τελευταίο καιρό, γέμισε το γήπεδο έτσι. Φανταστείτε τι έχει να γίνει σε 11 ημέρες! Μετράμε αντίστροφα τις ημέρες από τώρα! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άλλα πλάνα σήμερα, διαφορετικά μοιράστηκε ο χρόνος στους παίκτες, διαφορετική διάθεση έδειξαν και οι παίκτες μας... Τόσο δύσκολο ήταν να παίξετε έτσι και το Σάββατο με τους ανύπαρκτους?

Να ξεπεράσει τους κραδασμούς της νέας αποκαρδιωτικής εμφάνισης μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας θα προσπαθήσει σε λίγες ώρες από τώρα η αγαπημένη μας ομάδα κερδίζοντας στο Nick Galis Hall τη Γαλλική Στρασμπούρ και κάνοντας το πρώτο βήμα για την πρόκριση. Ένα παιχνίδι που αποκτάει ακόμη περισσότερη σημασία μιας και έρχεται σε ένα πολύ καθοριστικό χρονικά σημείο και η νίκη σήμερα μοιάζει με φάρμακο στον ασθενή.

Με την εικόνα που παρουσιάζει συχνά πυκνά η ομάδα μας φέτος ελάχιστη σημασία έχει ο αντίπαλος. Κάτι άλλωστε που φαίνεται από τις τεράστιες μεταπτώσεις στην απόδοση από παιχνίδι σε παιχνίδι όπου την μια κερδίζει με 48 πόντους διαφορά και άλλη χάνει από αντιπάλους που με το ζόρι καταφέρνουν να κάνουν τα βασικά. Σίγουρα η Στρασμπούρ σε σχέση με τον μπάογκ και τα Τρίκαλα μοιάζει με μεγαθήριο μιας και πρόκειται για σαφώς πιο σοβαρή ομάδα, με ποιοτικότερους και πιο αθλητικούς παικτές. Και όμως ο καλός ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα... παρά μόνο τον κακό του εαυτού.

Το πόσο άρρωστη είναι η ομάδα μας φέτος φαίνεται ακόμη και από τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών. Ο συμπαθής κατά τα άλλα Γιάνκοβιτς σε μια προσπάθεια να "διασκευάσει"  τα όσα ο κόσμος καλώς ή κακώς συμπαίρανε από την τελευταία του ανάρτηση στα social media και μίλησε για κακή κριτική, οπαδούς του καναπέ και αγνούς οπαδούς... Σε έναν σύλλογο βάζοντας και τον κόσμο μέσα υπάρχει μια "ιεραρχία" στις απαιτήσεις, στις υποχρεώσεις και στις ευθύνες. Καλό λοιπόν άπαντες εκεί στην ομάδα να σκύψουν πάνω από τα προβλήματα και να βρουν τους τρόπους για να τα λύσουν και ύστερα να ψάξουν για ευθύνες παραέξω. Άλλωστε ο κόσμος έχει αποδείξει αμέτρητες φορές αν στηρίζει ή όχι... και δεν περιμένει κανέναν περαστικό παράγοντα, προπονητή ή παίκτη για να του πει αν θα στηρίξει την αγαπημένη του ομάδα ή όχι. Για αυτό ο καθένας ας κάνει σωστά τη δουλειά του... Εμείς στην κερκδία και οι παίκτες και ο προπονητής πάνω στο παρκέ. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ!

Σε αγώνα που θύμιζε περισσότερο γυναικείο μπάσκετ ο ΑΡΗΣ επιδόθηκε σε έναν άνευ λογικής διαγωνισμό τρίποντων καταφέρνοντας να χάσει για 2η φορά από έναν κωμικοτραγικό μπαογκ που τέλειωσε το παιχνίδι με 0/22 τρίποντα. Σκορποχώρι η ομάδα, παίκτες χωρίς ρόλους, ομάδα χωρίς σύστημα, πάγκος χωρίς προπονητή... Μετά τις 2 ήττες από τους Γερμανούς του Χέρμπερτ, τον διασυρμό από τα Τρίκαλα(που ηττήθηκε σήμερα εντός έδρας από το Λαύριο) ζήσαμε και αυτόν τον μπάογκ να μας κερδίζει 2 φορές και μάλιστα χωρίς να σκοράρει έξω από τα 6.75.

Εντυπωσιακά ξεκίνησε η ομάδα έχοντας εξαιρετικά ποσοστά στα τρίποντα και δείχνοντας τη διάθεση να τρέξει με κάθε ευκαιρία. Με τον ΑΡΗ μας όμως να επιμένει στα τρίποντα και να μην ψάχνει εναλλακτικούς δρόμους προς το αντίπαλο καλάθι όλα έδειχναν ότι τα μακρινά σουτ σταμάτησαν να μπαίνουν θα είχαμε πρόβλημα. Ο συμπολίτης μπορεί να μην μπορούσε με τίποτα να σκοράρει έξω από τα 6.75, να έχανε τα άχαστα κάτω από το καλάθι αλλά με την επιμονή του να φέρνει την μπάλα κοντά στο καλάθι μας έβρισκε τους τρόπους για να σκοράρει. Σε αυτή την εικόνα βοήθησε σημαντικά η εμμονή του Δ.Πρίφτη να δώσει με χαμηλά σχήματα(ούτε καν τον Μούρτο δεν έβαλε να παίξει άμυνα)  από το ξεκίνημα ένα πλεονέκτημα στον Πέινερς που συνεχώς βρισκόταν στην επίθεση με πιο κοντό παίκτη αλλά και να παίξει για μεγάλο χρονικό διάστημα με τον Σίμτσακ όπου στην άμυνα κάτω από το καλάθι υστερεί σημαντικά. Ο συμπολίτης έμεινε κοντά στο σκορ, τα ποσοστά μας έξω από τα 6.75 συνεχώς μειωνόταν, σύστημα ή έστω σκέψη για να περάσει η μπάλα κοντά στο καλάθι δεν υπήρχε και έτσι απλά χάθηκε το παιχνίδι. Χωρίς ενέργεια οι περισσότεροι παίκτες μας, έδειχναν να μην πιστεύουν στη νίκη ακόμη και όταν πήραν σημαντική διαφορά στο πρώτο ημίχρονο. Ακατανόητο το γιατί ένας παίκτης σαν τον Γιάνκοβιτς δεν μπορεί να έχει ενεργό ρόλο σε αυτόν τον ΑΡΗ  όπως εξίσου ακατανόητο το γιατί δίνονται χρήματα για να έρθουν παίκτες σαν τον Καββαδά και τον Τζάκσον όταν ο κόουτς "βολεύεται" περισσότερο με αυτά που μπορεί να του δώσει ένας παίκτης σαν τον 37χρονο Σίμτσακ... 

Ο ΑΡΗΣ ήταν τραγικός και σήμερα όπως τραγικός είναι σχεδόν στα περισσότερα παιχνίδια από το ξεκίνημα της χρονιάς. Το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες και μπορεί με ένα εύστοχο ή χαμένο σουτ ή και ένα ανάποδο σφύριγμα να παίρναμε τη νίκη. Νίκες σαν πολλές από αυτές που έχουμε πάρει χωρίς όμως η ομάδα να πείθει κανέναν. Το χειρότερο από όλα είναι ότι για να φθάσουμε στο σημείο να παραδεχθούμε τα οφθαλμοφανή πρέπει να ντροπιαστούμε από τους Φράπορτ, τα Τρίκαλα και τον συμπολίτη. Ναι η ομάδα έχει άλλα 3 πολύ σημαντικά παιχνίδια σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ναι η ομάδα πρέπει να συνεχίσει να παλεύει και δεν μπορεί να τα παρατήσει. Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και το τι παρακολουθούμε φέτος.... την προσπάθεια του ΑΡΗ να επιστρέψει στην κορυφή ή την μεγάλη ευκαιρία στην καριέρα ενός επαγγελματία προπονητή για να ξεφύγει από την μετριότητα; 

ΥΓ. "Ότι σου δίνει ο αντίπαλος προπονητής πρέπει να το παίρνεις" Τα ακούσαμε στο Ρέθυμνο, το ακούσαμε στο πρώτο παιχνίδι στο Παλέ το ακούσαμε και σήμερα... Μήπως ρε κόουτς δεν πρέπει να παίρνεις ότι σου δίνει ο αντίπαλος προπονητής και να κάνεις κάτι δικό σου;

ΥΓ2. Προφανώς για άλλους παίκτες είναι αρκετό και θετικό το ότι καταφέρνουν και αναπνέουν πάνω στο παρκέ ενώ για άλλους αν σε αυτά τα δίλεπτα διαλλείματα από τον πάγκο δεν καταφέρουν να σηκώσουν την ομάδα στην πλάτη τους είναι άχρηστοι και δεν κάνουν...

ΥΓ3. Ντροπή στον Μαρκόπουλο που ρίχνει ένα αμούστακο παιδάκι σαν τον Κόνιαρη στα βαθειά... θα το καταστρέψει το παιδί....

ΥΓ4. Φταίνε οι διαιτητές... μας χάλασε τη χημεία ο Γκόρντον...  έλειπε ο Σανικίντζε... στα @@ μας το σημερινό, αδιάφορο παιχνίδι ήταν... το Στρασβούργο να κερδίσουμε την Τρίτη και όλα καλά.

ΥΓ5. Ησυχία, μην γκρινιάζει κανείς. Θετική ενέργεια όλοι γιατί διαφορετικά θα αγχωθούν τα παιδιά και ο κόουτς και δεν θα παίζουν καλά...

Να "κλειδώσει" κατά μεγάλο ποσοστό την 4η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος θα προσπαθήσει να πετύχει σήμερα το βράδυ στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας η αγαπημένη μας ομάδα αλλά και να πάρει τη ρεβάνς από την εντός έδρας ήττα του πρώτου γύρου. Μια ήττα που μας πλήγωσε πάρα πολύ αλλά παράλληλα χτύπησε από πολύ νωρίς τον κώδωνα του κινδύνου ότι κάτι δεν πάει καλά...Αυτό που απομένει είναι να φανεί έστω και μήνα Φεβρουάριο και αφού έχουν γίνει μια σειρά από αλλαγές στο ρόστερ ότι η ομάδα τώρα που αρχίζουν τα σημαντικά παιχνίδια θα ανεβάσει στροφές και θα παρουσιαστεί πανέτοιμη για να κάνει το αυτονόητο!

Η άφιξη του Γκόρντον και ο ορισμός του τελικού στο Παλέ έχουν αλλάξει σημαντικά το κλίμα στην ομάδα. Η έντονη αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προπονητή και σε αρκετούς παίκτες έχει δώσει την θέση στο πείσμα για να πετύχουμε κάτι καλό σε μια περίεργη χρονιά. Το -16 στα Τρίκαλα με το +48 απέναντι στο Ρέθυμνο δείχνει ότι η ομάδα ακόμη ψάχνεται αλλά και ότι έχει τεράστιες δυνατότητες. Κάτι όμως της λείπει για να αποκτήσει τη σταθερότητα και την αυτοπεποίθηση που απαιτείται για να πετύχει τους όποιους στόχους έχει. Αυτό το κάτι φαίνεται να είναι ο Γκόρντον που επέλεξε ο Δημήτρης Πρίφτης για να βελτιώσει σημαντικά κομμάτια στο παιχνίδι μας όπως είναι η οργάνωση στην επίθεση, το μακρινό σουτ και η συγκέντρωση στα κρίσιμα λεπτά ενός αγώνα. Η λογική λέει ότι ο Αμερικάνος τα έχει και τα παρέχει αυτά τα στοιχεία και ότι πολύ εύκολα με το που θα προσαρμοστεί θα μπορέσει να βοηθήσει ολόκληρη την ομάδα για να βελτιωθεί αλλά και κάθε έναν παίκτη ατομικά. Γιάνκοβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς είναι 3 παίκτες που για να αποδώσουν χρειάζονται χώρους, σκριν, συστήματα, βοήθειες που ως τώρα δεν υπάρχουν. Ενώ ο Κάμινγκς ίσως και να κάνει κακό στον εαυτό του(και σε ολόκληρη την ομάδα) όταν κρατάει τόσο πολύ την μπάλα στα χέρια του, οπότε αν την μοιράζεται με τον Γκόρντον τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα. Όλα τα παραπάνω δεν ξέρω πόσο ρόλο μπορούν να παίξουν στο σημερινό παιχνίδι για τον απλό λόγο ότι γνωρίζουμε τη φιλοσοφία του κόουτς και μάλλον δύσκολα να τον δούμε τον Γκόρντον να παίρνει σημαντικό χρόνο συμμετοχής. Λογικά μόνο αν τα πράγματα αρχίσουν να στραβώνουν θα τον δούμε πάνω στο παρκέ. Μακάρι πάντως η ομάδα να κάνει έναν υγιεινό περίπατο και ο Γκόρντον να αρκεστεί σε κάποια αναγνωριστικά λεπτά. Άλλωστε αν ο ΑΡΗΣ πιάσει μια μέτρια απόδοση ακόμη και από αυτόν τον βελτιωμένο σχετικά μπάογκ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Αρκεί φυσικά να η ομάδα να μην μπει φοβισμένα, να παίξει δυνατά από την αρχή και να μεταφέρει όλο το άγχος στους γηπεδούχους όπου σήμερα θα προσπαθήσουν να ολοκληρώσουν με επιτυχία την χρονιά μιας και τα τελευταία χρόνια ο μοναδικός τους στόχος είναι να μας κερδίζουν... Ας μην τους δώσουμε ξανά αυτή τη χαρά...

Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Η ήττα του πρώτου γύρου μας πείραξε πολύ. Όχι μόνο γιατί χάσαμε από τον συμπολίτη αλλά γιατί χάσαμε από έναν μπάογκ για γέλια και για κλάματα, ίσως και τον χειρότερο που έχουμε δει ποτέ... Η νίκη σήμερα επιβάλλεται τόσο για βαθμολογικούς όσο και για λόγους γοήτρου. Το ελάχιστο που είχε να πετύχει φέτος  ο ΑΡΗΣ ήταν να αποδείξει ότι σε σχέση με τις μικρομεσαίες ομάδες της Ελλάδος που έχουν το 1/4 του μπάτζετ του είναι τουλάχιστον ένα επίπεδο πάνω. Αν και μπήκαμε στον Φεβρουάριο ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσει να ανταποκρίνεται στις καλοκαιρινές μας προσδοκίες. Πατάμε το κοτόπουλο και συνεχίζουμε στα ακόμη πιο σημαντικά παιχνίδια!

NICK GALIS HALL!!! Στο ιστορικότερο γήπεδο της Ελλάδος, εκεί που ουσιαστικά γεννήθηκε το Ελληνικό μπάσκετ θα διεξαχθεί ύστερα από περίπου  19 χρόνια  ο μεγάλος τελικός κυπέλλου ανάμεσα στον ΑΡΗ μας και τον Παναθηναϊκό! Η διοίκηση του ΑΡΗ δεν εγκατέλειψε τη "μάχη" ούτε για μια στιγμή, οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού στάθηκαν στο ύψος τους και στην αρχική τους επίσημη δήλωση περί τελικού στη Β.Ελλάδα και οι καρεκλοκένταυροι της ΕΟΚ βρισκόμενοι σε αδιέξοδο αναγκάστηκαν να ορίσουν το θρυλικό Παλέ για τη διεξαγωγή του τελικού!

Κόντρα στο πείσμα των ανθρώπων της ΕΟΚ αλλά και την ύποπτη σιωπή(έως σήμερα) της διοίκησης του Παναθηναϊκού οι εκπρόσωποι της ΚΑΕ ΑΡΗΣ δεν έκαναν ούτε ένα βήμα πίσω από τις αρχικές τους τοποθετήσεις. Δεν μάσησαν από την προπαγάνδα που τους ήθελε να έχουν συμφωνήσει για ΟΑΚΑ, δεν απογοητεύτηκαν από τα τεχνάσματα των "δεινόσαυρων" της ΕΟΚ και τελικώς δικαιώθηκαν. Η σημερινή απόφαση είναι η σημαντικότερη επικοινωνιακή νίκη του Λάσκαρη από την ημέρα που ήρθε.  Μια νίκη αντάξια της ιστορίας του συλλόγου που απεγνωσμένα ψάχναμε εδώ και πολλά χρόνια.  Αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που μάθαμε από μικροί, αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που γουστάρουμε και έτσι ακριβώς ευελπιστούμε ο Νίκος Λάσκαρης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης να συνεχίσουν να προασπίζουν τα συμφέροντα της ομάδος που αγαπάμε. Κινήσεις σαν και αυτές παρόλο που δεν εντός των 4 γραμμών του γηπέδου υπενθυμίζουν στους παλιούς και διδάσκουν στους νεότερους ότι ο ΑΡΗΣ των 103 χρόνων ιστορίας(95 το μπάσκετ) δεν είναι ο ΑΡΗΣ που αποφασίζει να μην αγωνισθεί στην Ευρώπη, που δεν έχει δικαίωμα μεταγραφών, που παλεύει για την εξάδα, που έχει για μπροστάρηδες κάποιους φιλότιμους που απλά προσπαθούν(χωρίς να μπορούν) για το καλύτερο... Αλλά είναι η ομάδα που έφερε το μπάσκετ στην Ελλάδα σπάζοντας  τα Ελληνικά σύνορα και παρασύροντας μια ολόκληρη χώρα στο να πιστέψει ότι μπορεί να καταφέρει όλα όσα θεωρούσε αδύνατα! Αυτός είναι ο ΑΡΗΣ που μάθαμε, χωρίς μπάτζετ και ταβάνια...

Μια πρώτη νίκη ήταν η σημερινή απέναντι στο καταστημένο της ΕΟΚ αλλά και τον Παναθηναϊκό που εδώ και χρόνια βαδίζουν μαζί χέρι χέρι.  Η σημερινή απόφαση αλλάζει σημαντικά τα δεδομένα του τελικού και πλέον το μπαλάκι από την διοίκηση πάει πάσα στον προπονητή και τους παίκτες της ομάδος. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η επιτυχία(όπως βαφτίστηκε από αρκετούς συνΑρειανούς) της περσινής χρονιάς ήταν ότι κερδίσαμε 2 φορές τον Παναθηναϊκό μέσα στην έδρα μας για τα πλεϊόφς. Νίκες που ναι μεν τις χαρήκαμε αλλά στην άκρη του μυαλού μας γνωρίζαμε ότι άλλο η αξία της νίκης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και άλλο στα πλέιοφς... Μια νίκη όμως σε έναν τελικό κυπέλλου δεν χωράει αμφισβήτηση. Καλύτερη ευκαιρία για τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να πετύχουν κάτι πραγματικά εξαιρετικό και να γράψουν τα ονόματα τους στην ιστορία του ΑΡΗ με ανεξίτηλα χρυσά γράμματα δεν υπάρχει. Εμείς θα είμαστε στο πλευρό σας να κάνουμε όλοι μαζί τα αδύνατα δυνατά!