Στις 16 κορυφαίες ομάδες του Basketball Champions League προκρίθηκε πριν από λίγο η ομάδα μας, που γνώρισε ανώδυνη ήττα από την Στρασμπούργκ. Μια πρόκριση που μετριάζει τα συναισθήματα για την κακή εικόνα που είχε και σήμερα ο ΑΡΗΣ που κινδύνεψε να αποκλειστεί παρά το ευρύ +19 του πρώτου αγώνα. Ευτυχώς βρέθηκε ο Θ.Ζάρας σε εξαιρετική βραδιά, έκανε τη διαφορά και χάρισε ουσιαστικά την πρόκριση στην ομάδα μας.

Εξαρχής το παιχνίδι ήταν δύσκολο παρά την ευκολία με την οποία ήρθε η νίκη στο πρώτο παιχνίδι. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από την αστάθεια που δείχνει διαρκώς η ομάδα μας από παιχνίδι σε παιχνίδι αλλά και η έλειψη αυτοπεποίθησης που είναι εμφανής σε όλους τους παίκτες και τον προπονητή.  Κάτι που φάνηκε από το ξεκίνημα του αγώνα όπου οι Γάλλοι μπήκαν φουριόζοι και ο ΑΡΗΣ μας έδειχνε να τα έχει χαμένα. Χαλαρή άμυνα, αστοχία, λάθη και κακές επιλογές στην επίθεση που έδωσαν το δικαίωμα στην Στρασμπούργκ να φθάσει και στο +23 σχετικά εύκολα. Για καλή μας τύχη ο Θ.Ζάρας δεν παρασύρθηκε από τη μετριότητα των συμπαικτών του, πέτυχε σημαντικά καλάθια όταν δεν μπορούσαμε να σκοράρουμε με τίποτα και ήταν αυτός που ουσιαστικά χάρισε την πρόκριση στην ομάδα μας. Βοήθησαν χωρίς να πιάσουν κάποια ιδιαίτερα καλή απόδοση οι Κάμινγκς, Γιάνκοβιτς και Τζάκσον. Προβλημάτισαν έντονα με την "απουσία" τους όλοι οι υπόλοιποι παίκτες όπως και ο κόουτς που ακόμη αδυνατεί να βρει λύσεις. Μάλιστα με τον τρόπο που μοιράζει τον χρόνο και την εμπιστοσύνη που δείχνει ή δεν δείχνει σε συγκεκριμένους παίκτες απλά επιβεβαιώνει την άποψη ότι τα έχει χαμένα... και ότι αυτή η ομάδα δύσκολα να αλλάξει εικόνα.

Τέλος καλό όλα καλά θα μπορούσε να πει κανείς μετά τη σημερινή πρόκριση αλλά πόση δόση αλήθειας έχει αυτό όταν γνωρίζεις ότι έτσι δεν πας πουθενά. Άλλωστε αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς παρά την επιβλητική εμφάνιση στο Παλέ πριν 2 εβδομάδες οι περισσότεροι περιμέναμε ακριβώς αυτό το παιχνίδι που παρακολουθήσαμε. Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά όταν ο ίδιος ο προπονητής και οι παίκτες του δείχνουν να μην πιστεύουν στις δυνάμεις του.όπως φάνηκε και από τις δηλώσεις τους πριν το παιχνίδι. Όσο για το μέλλον... με τον Γκόρντον να είναι σε κακή αγωνιστική κατάσταση, τον Τζένκινς να χάνεται στο παρκέ και τον πάγκο, τον Κάμινγκς ακόμη να μαθαίνει το Ευρωπαϊκό στυλ παιχνιδιού, τους Γιάνκοβιτς και Ντραγκίσεβιτς να σπάνε τα καλάθια με την αστοχία τους και τον Καββαδά και τον Τζάκσον να αποτελούν αλλαγή(!?!?) του Σίμτσακ ελπίδα για κάτι καλό δύσκολα να υπάρξει...

ΥΓ. Ξεχειλίζει περηφάνεια ο Αρειανός μετά από αυτή την πρόκριση... άλλωστε όπως είπε ο κόουτς απέναντι μας είχαμε μια ομάδα ευρωλίγκας που εύκολα μπορούσε να μας κερδίσει με 30 πόντους! 

Στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ανήκει πλέον ο τελικός του κυπέλλου Ελλάδος και όπως απαιτεί η ωμή πραγματικότητα, η ομάδα πρέπει να συνεχίσει την προσπάθεια της σε Ελλάδα και Ευρώπη. Άλλωστε μόνο τυχαίο δεν είναι το μότο "συνεχίζουμε μαζί" για την φετινή ομάδα όπου ούτε για μια στιγμή δεν μπαίνει στην διαδικασία να αναλογιστεί το μέγεθος και τις επιπτώσεις της αποτυχίας μετά από πικρές ήττες όπως αυτήν του περασμένου Σαββάτου. Η πρόκριση στην επόμενη φάση αναμένεται να επικυρωθεί σήμερα το βράδυ στην Γαλλία αλλά και μόνο το ότι δεν αποτελεί για τους ανθρώπους της ομάδος το +19 του πρώτου αγώνα εγγύηση για την πρόκριση φανερώνει την νοοτροπία που υπάρχει.

Στο πρώτο παιχνίδι ο ΑΡΗΣ κατάφερε με την άμυνα του να εγκλωβίσει τους Γάλλους και να τους κάνει πάνω στο γήπεδο να φανεί μια πολύ κακή ομάδα, ανίκανη να μας απειλήσει. Λογικά το Στρασβούργο θα παρουσιαστεί πιο ανταγωνιστικό και εκεί είναι που θα πρέπει οι παίκτες μας να είναι πιο συγκεντρωμένοι, να μην παρασυρθούν από τον γρήγορ ρυθμό που θα θέλουν να επιβάλλουν οι αντίπαλοι μας. Ο χρόνος στο σημερινό παιχνίδι είναι σύμμαχος μας και αυτό σίγουρα θα το έχει υπολογίσει στο πλάνο του ο Δ.Πριφτής. Φυσικά όπως και στα υπόλοιπα παιχνίδια ερωτηματικό αποτελεί η δική μας εικόνα. Ιδίως μετά το ψυχολογικό άδειασμα του χαμένου τελικού. Οι ημέρες για προπόνηση είναι ελάχιστες άρα το να περιμένουμε στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι να δούμε κάτι διαφορετικό μάλλον είναι αδύνατο. Στην ψυχολογία, στη διάθεση, στη μαχητικότητα όμως μπορεί και να δούμε κάτι διαφορετικό.

Όσο περνάει ο καιρός οι δικαιολογίες τελειώνουν... Το "είμαστε μέσα στους στόχους μας"  πλέον αφορά μόνο την "αδιάφορη"(σύμφωνα με τις περσινές εκτιμήσεις των "ειδικών") αλλά και την "καλή πορεία" στην Ευρώπη που ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί. Την ίδια στιγμή στην ΑΕΚ κινούνται χωρίς φόβο για την κατάκτηση του τροπαίου... χωρίς να παίζουν με τις λέξεις. #synexizoumemazi

Να ξεπεράσει τους κραδασμούς της νέας αποκαρδιωτικής εμφάνισης μέσα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας θα προσπαθήσει σε λίγες ώρες από τώρα η αγαπημένη μας ομάδα κερδίζοντας στο Nick Galis Hall τη Γαλλική Στρασμπούρ και κάνοντας το πρώτο βήμα για την πρόκριση. Ένα παιχνίδι που αποκτάει ακόμη περισσότερη σημασία μιας και έρχεται σε ένα πολύ καθοριστικό χρονικά σημείο και η νίκη σήμερα μοιάζει με φάρμακο στον ασθενή.

Με την εικόνα που παρουσιάζει συχνά πυκνά η ομάδα μας φέτος ελάχιστη σημασία έχει ο αντίπαλος. Κάτι άλλωστε που φαίνεται από τις τεράστιες μεταπτώσεις στην απόδοση από παιχνίδι σε παιχνίδι όπου την μια κερδίζει με 48 πόντους διαφορά και άλλη χάνει από αντιπάλους που με το ζόρι καταφέρνουν να κάνουν τα βασικά. Σίγουρα η Στρασμπούρ σε σχέση με τον μπάογκ και τα Τρίκαλα μοιάζει με μεγαθήριο μιας και πρόκειται για σαφώς πιο σοβαρή ομάδα, με ποιοτικότερους και πιο αθλητικούς παικτές. Και όμως ο καλός ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα... παρά μόνο τον κακό του εαυτού.

Το πόσο άρρωστη είναι η ομάδα μας φέτος φαίνεται ακόμη και από τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών. Ο συμπαθής κατά τα άλλα Γιάνκοβιτς σε μια προσπάθεια να "διασκευάσει"  τα όσα ο κόσμος καλώς ή κακώς συμπαίρανε από την τελευταία του ανάρτηση στα social media και μίλησε για κακή κριτική, οπαδούς του καναπέ και αγνούς οπαδούς... Σε έναν σύλλογο βάζοντας και τον κόσμο μέσα υπάρχει μια "ιεραρχία" στις απαιτήσεις, στις υποχρεώσεις και στις ευθύνες. Καλό λοιπόν άπαντες εκεί στην ομάδα να σκύψουν πάνω από τα προβλήματα και να βρουν τους τρόπους για να τα λύσουν και ύστερα να ψάξουν για ευθύνες παραέξω. Άλλωστε ο κόσμος έχει αποδείξει αμέτρητες φορές αν στηρίζει ή όχι... και δεν περιμένει κανέναν περαστικό παράγοντα, προπονητή ή παίκτη για να του πει αν θα στηρίξει την αγαπημένη του ομάδα ή όχι. Για αυτό ο καθένας ας κάνει σωστά τη δουλειά του... Εμείς στην κερκδία και οι παίκτες και ο προπονητής πάνω στο παρκέ. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ ΣΗΜΕΡΑ!