Επίδειξη δύναμης έκανε ο ΑΡΗΣ μας στο Ροστόκ, διαλύοντας την τοπική ομάδα  με 79-110! Μόργκαν, Ντιμιτρίεβιτς , Ρόμπινσον-Ερλ και Τολιόπουλος  πρόσθεσαν μια γεμάτη εμφάνιση σηκώνοντας επιθετικά τον ΑΡΗ. Ο τρόπος όμως που λειτούργησε σαν σύνολο η ομάδα, η διάρκεια και η θετική επίδραση που είχαν όλοι όσοι πάτησαν παρκέ ήταν αυτό που εντυπωσίασε άπαντες. Το show δεν περιορίστηκε στο παρκέ μιας και 1000 φίλοι της ομάδας έστησαν ένα Παλέ με όλα σχεδόν τα εθιμοτυπικά στο γήπεδο της Ροστοκ!

ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΕ ΠΑΡΚΕ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕ ΠΟΤΕ

Από το αρχικό 7-5 των Γερμανών πήγαμε πολύ γρήγορα στο 7-16 με τον ενθουσιασμό των αντιπάλων μας να περιορίζεται με συνοπτικές διαδικασίες. Η ομάδα άρχισε να πιέζει, βρήκε λύσεις από διαφορετικά πρόσωπα και με τον Τολιόπουλο να μπαίνει ζεστός έκλεισε την πρώτη περίοδο στο 20-29. Η διαφορά χτίστηκε ουσιαστικά στο δεύτερο δεκάλεπτο. Τα χαμηλά σχήματα του Σπανούλη έδωσαν ταχύτητα και αποτελεσματικότητα στις αλλαγές στην άμυνα, ενώ μπροστά η μπάλα κυκλοφορούσε και έβρισκε τον ελεύθερο παίκτη.

Όταν η Ροστόκ πλησίασε στο 30-40, ήρθε η απάντηση από Μόργκαν και Ρόμπινσον-Ερλ. Το 37-58 του ημιχρόνου, με 10/16 τρίποντα, αποτύπωνε την επιθετική μας άνεση. Το καλύτερο ήταν πως αυτή τη φορά η μεγάλη διαφορά δεν έφερε χαλάρωση με την επιστροφή από τα αποδυτήρια.

Ο Ντιμιτρίεβιτς και ο Ρόμπινσον-Ερλ συνέχισαν να βρίσκουν λύσεις, ο Μόργκαν πρόσθεσε τις δικές του και το 51-83 στο τέλος της τρίτης περιόδου τελείωσε κάθε συζήτηση. Η τελευταία περίοδος έδωσε χώρο για περισσότερο χρόνο συμμετοχής στον Γιόβιτς και στον Χατζηλάμπρου, που πρόσθεσε και 5 πόντους. Το τελικό 79-110 ολοκλήρωσε μια βραδιά στην οποία απολαύσαμε ΑΡΗ και μπάσκετ!

ΟΤΑΝ Η ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ

Αναμενόμενη ήταν η νίκη πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι βάσει της δυναμικής και των στόχων των 2 ομάδων. Το πως εξελίχθηκε όμως ο αγώνας και όλα αυτά που μας παρουσίασαν ο Βασίλης Σπανούλης και οι παίκτες του ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που περιμέναμε οι περισσότεροι και αυτός είναι ο λόγος που αξίζει να ασχοληθούμε με αυτό το παιχνίδι λίγο παραπάνω ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

Ο ΑΡΗΣ σήμερα τα έκανε σχεδόν όλα τέλεια και μας παρουσίασε ένα κομμάτι από τις πραγματικές του δυνατότητες. Δεν περίμενε απλώς να βρει κάποιον σε καλή βραδιά. Δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για να εκτελέσει σωστά. Έτρεχε όταν υπήρχε ευκαιρία αλλά έβρισκε και συνεργασίες απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Αυτό είναι ένα ουσιαστικό βήμα για μια ομάδα που ακόμη χτίζεται. Τα 14/30 τρίποντα εξηγούν ένα μέρος της διαφοράς. Οι 25 ασίστ με μόλις 9 λάθη εξηγούν καλύτερα την εμφάνιση.

Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 21 πόντους και 10 ριμπάουντ επιβεβαίωσε τη σταθερότητά του. Παίζει με ουσία και δίνει σιγουριά κοντά στο καλάθι. Ο Μόργκαν έφτασε τους 20 πόντους σε λιγότερα από 20 λεπτά, δείχνοντας πόσο μπορεί να ανεβάσει την επίθεσή μας όταν βρίσκει ρυθμό. Ο Ντιμιτρίεβιτς είχε τον έλεγχο των αποφάσεων και ο Τολιόπουλος έδωσε την ώθηση που χρειαζόταν για να ανοίξει το παιχνίδι.

Υπήρχε, όμως, σημαντική δουλειά και πέρα από τους τέσσερις διψήφιους. Η πίεση του Μήτρου-Λονγκ, η ενέργεια του Θανάση, η ομαδικότητα του Μπιρτς και η δημιουργική συμμετοχή του Λιντέλ έδεσαν με την προσπάθεια των υπολοίπων. Εκεί φαίνεται το βάθος του ρόστερ και εκεί φαίνεται πιο έντονα η δουλειά του Σπανούλη. Κόντρα στη Ροστοκ θα μπορούσαμε να πούμε ότι σχεδόν κάθε σχήμα που χρησιμοποίησε έδωσε κάτι διαφορετικό, ανέβασε επίπεδο απόδοσης διατηρώντας όμως τη συνοχή παρά τις αλλαγές. Όλοι ήθελαν να προσφέρουν κάτι στο παιχνίδι. Ο καθένας το κομμάτι του χωρίς να νιώθει πίεση να γράψει νούμερα στην στατιστική του. Κάθε παίκτης ήθελε να δώσει τον καλύτερο του εαυτό και να έχει θετικό αντίκτυπο. Το πως δεν είχε καμία σημασία. Και αυτό το τελευταίο σε συνδυασμό με τους 4 πρωταγωνιστές της βραδιάς δείχνει να είναι η μαγική συνταγή της επιτυχίας του «σεφ» Σπανούλη!

ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΣΕ ΚΑΤΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ

«Εντός προγράμματος» ήταν η νίκη στο Ροστοκ για τον ΑΡΗ αλλά η ομάδα φρόντισε με την εμφάνιση της να κάνει πολλά περισσότερα από το απλά να κερδίσει. Άμυνα, συνεργασίες, σωστές επιλογές, διάρκεια και μια συνεχή βελτίωση στο παιχνίδι μας που συνθέτουν μια εικόνα ομάδας που αρχίζει να κατανοεί και να αξιοποιεί τις δυνατότητές της. Με τέτοια ομάδα στο παρκέ και τέτοια παράσταση στην κερκίδα, κάθε ευρωπαϊκό ταξίδι γίνεται κάτι το μοναδικό. Μοναδικό όπως το φετινό ευρωπαϊκό ταξίδι που τόσο γουστάρουμε από το ξεκίνημα του, με αυτόν τον ΑΡΗ που τόσο απολαμβάνουμε να βλέπουμε!

ΥΓ. Η παρουσία του κόσμου μας στο Ροστόκ ήταν από μόνος του λόγος υπερηφάνειας. Περισσότερα από 1000 αδέρφια… από διαφορετικές χώρες, από διαφορετικές κουλτούρες, από διαφορετικές γενιές στην ίδια κερκίδα, με την ίδια τρέλα για τον ΑΡΗ μας!

ΥΓ2. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα αδέρφια από την Αθήνα που μετά τη λήξη του αγώνα με συνοπτικές διαδικασίες μας βοήθησαν στο αναπάντεχο πρόβλημα που μας παρουσιάστηκε στο ταξίδι της επιστροφής.

Το 3 στα 3 για το EuroCup έκανε απόψε ο ΑΡΗΣ μας στο κατάμεστο Nick Galis Hall, επικρατώντας της Ντερτόνα με 88-68! Η ομάδα ξεκίνησε εντυπωσιακά, έχασε τον ρυθμό και τη διαφορά του αλλά όταν το παιχνίδι ζόρισε έβγαλε την αντίδραση ξαναβρήκε το ρυθμό και τελείωσε με συνοπτικές διαδικασίες τους Ιταλούς. Με την άμυνα να περιορίζει τους Ιταλούς στους 24 πόντους στο 2ο ημίχρονο, τον Μόργκαν να σκοράρει ασταμάτητα και τον Ρόμπινσον-Ερλ να βγάζει την ποιότητα του το αγχωτικό +4 μετατράπηκε σε μια απολαυστική εικοσάρα ξεσηκώνοντας άπαντες στο γήπεδο!

ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΡΥΘΜΟΥ

Ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε από νωρίς τον τόνο στην επίθεση και ο Ρόμπινσον-Ερλ ακολούθησε, με τον ΑΡΗ να φτάνει γρήγορα στο 20-10. Υπήρχε ταχύτητα, δημιουργία και αποτελεσματικότητα, με τους 31 πόντους της πρώτης περιόδου να επιβεβαιώνουν το καλό μας ξεκίνημα. Ο Μάντοξ όμως είχε ήδη δείξει ότι δεν θα μας άφηνε να ξεμπερδέψουμε εύκολα και σκόραρε με κάθε απίθανο τρόπο.

Στο δεύτερο δεκάλεπτο η εικόνα άλλαξε. Η αμυντική συνέπεια χάθηκε και στην επίθεση η πίεση των αντιπάλων μας δυσκόλευε αρκετά τη κυκλοφορία της μπάλας οδηγώντας μας σε κακές επιλογές. Ο Μόργκαν έδωσε λύσεις αλλά η Ντερτόνα βρήκε περισσότερους πρωταγωνιστές και επέστρεψε. Το 45-44 του ημιχρόνου είχε σβήσει σχεδόν όλο το προβάδισμά μας και μας έβαζε μπροστά σε μια διαφορετική δοκιμασία από τον περίπατο του Σαββάτου.

ΕΣΦΙΞΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ Ο ΜΟΡΓΚΑΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Βγαίνοντας από τα αποδυτήρια ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε αισθητά βελτιωμένος στην άμυνα. Στην επίθεση όμως τα ζόρια συνεχίζονταν. Τα τρίποντα όμως των Μήτρου-Λονγκ και Χαραλαμπόπουλου μας βοήθησαν να ξεφύγουμε ξανά, με το 62-55 της τρίτης περιόδου να δίνει ένα προβάδισμα όχι αρκετό για να νιώσουμε ασφάλεια.

Οι Ιταλοί δεν εγκατέλειψαν, πλησίασαν στο 68-64 και κάπου εκεί ξαναεμφανίστηκε ο Μόργκαν ακόμη πιο αποφασισμένος. Πήρε πρωτοβουλίες, βρήκε σπουδαία καλάθια και έδωσε στην ομάδα την επιθετική αυτοπεποίθηση που της έλειπε. Ο Ρόμπινσον-Ερλ πρόσθεσε τις δικές του λύσεις και το επιμέρους 20-4 μέχρι το τέλος έφερε το 88-68 και μετέτρεψε την αγωνία σε ενθουσιασμό μέσα στο φλογισμένο Παλέ!

ΠΑΤΑΕΙ ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Μια διαφορετική νίκη από αυτή κόντρα στην ΑΕΚ πανηγύρισε σήμερα με τον βαθμό δυσκολίας που μας έβαλαν οι Ιταλοί να δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην προσπάθεια των παικτών του Βασίλη Σπανούλη. Η ομάδα βρήκε τρόπο να κερδίσει όταν σταμάτησαν να της πηγαίνουν όλα καλά. Με το ημίχρονο είδαμε την αμυντική ένταση να ανεβαίνει στα επίπεδα του πρώτου δεκαλέπτου περιορίζοντας τους μέχρι τότε δραστήριους Ιταλούς. Μέσα από την άμυνα ξαναπήραμε τον έλεγχο και με το που ήρθαν και οι λύσεις στην επίθεση τα πάντα τελείωσαν. Υπάρχουν κενά στη διάρκεια, δυσκολίες στο σετ παιχνίδι και σχήματα που δεν έχουν βρει την ίδια συνοχή. Μέσα όμως από την ομαδική λειτουργία αλλά και το ατομικό ταλέντο η ομάδα καταφέρνει να τα κρύβει τα προβλήματα της και να κερδίζει χρόνο μέχρι να τα εξαλείψει εντελώς. Και όταν αυτή η διαδικασία γίνεται μέσα από νίκες, μόνο χαρούμενοι μπορούμε να είμαστε.

Σε ατομικό επίπεδο έχουμε να πούμε πολλά. Αρχικά ο Μόργκαν μετά και το σημερινό φαίνεται να έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου που μετά τα πρώτα παιχνίδια άρχισε να έχει τις αμφιβολίες του. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Ντιμιτρίεβιτς που με τον τρόπο που αγωνίζεται είναι κομβικός παίκτης για την ομάδα. Αυτά περιμένεις από παίκτες με τον δικό τους ρόλο και είναι ευχάριστο που αρχίζουμε να το βλέπουμε με συνέπεια. Για τον Ρόμπινσον-Ερλ μάλλον θα πρέπει να σταματήσουμε να αναφερόμαστε και να βάζουμε απλά ένα τικ στην εμφάνιση του. 19 πόντοι, 9 ριμπάουντ και ,ια παρουσία που εμπνέει σιγουριά. Σιγουριά όπως αποπνέει το κοουτσάρισμα του Σπανούλη με παίκτες όπως ο Μήτρου Λόνγκ, ο Χαραλαμπόπουλος και ο Μπιρτς που αξιοποιούνται με τέτοιο τρόπο που ακόμη και όταν δεν γράφουν νούμερα στην στατιστική τους, καταφέρνουν να είναι υπερπολύτιμοι για την συνολική λειτουργία της ομάδας. Μιας ομάδας που δείχνει για την ώρα να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί πριν καν την δούμε στο παρκέ!

ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ΧΤΙΖΕΙ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΝΙΚΗΤΗ

Το 3 στα 3 στην Ευρώπη ήρθε με μια εμφάνιση που είχε και καλό μπάσκετ και σημαντικά προβλήματα αλλά και ουσιαστική αντίδραση που οδήγησε τελικά σε μια νίκη με 20 πόντους. Δεν ήταν 40’ κυριαρχίας όπως με την ΑΕΚ, ήταν όμως μια ακόμη επιβεβαίωση ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις ενός αγώνα, βρίσκοντας τους παίκτες που θα βγουν μπροστά για να τον οδηγήσουν στη νίκη. Παίκτες όπως τον Μόργκαν που με τους 23 πόντους του έκανε τη διαφορά. Και όσο η ομάδα ανεβάζει απόδοση, τόσο μεγαλώνει η δική μας προσμονή για τη συνέχεια. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, να μας κάνεις να ανυπομονούμε για το επόμενο!

Με το ανανεωμένο Παλέ να ξεχειλίζει από ενθουσιασμό, τον μπασκετικό θεό Νίκο Γκάλη και τον Ρίτσαρντ Σιάο παρόντες, η ομάδα έβγαλε την αντίδραση που περιμέναμε και κέρδισε εύκολα τη Μπούργος με 93-80. Το πρώτο ημίχρονο μας ενθουσίασε, το δεύτερο όμως μας υπενθύμισε πόση δουλειά χρειάζεται ακόμη. Το σημαντικό είναι ότι ο ΑΡΗΣ επανήλθε με εμφατικό τρόπο στην πορεία του αφήνοντας στην άκρη την τραγική εμφάνιση της Καρδίτσας. Τα χαμόγελα και το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου ήταν το γλυκό φινάλε της πρώτης εντός έδρας αναμέτρησης στην νέα εποχή του Αυτοκράτορα.

ΠΗΡΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Δεν χαμπάριασε από το καλό ξεκίνημα της Μπούργος και μετά το αρχικό 4-8 ο ΑΡΗΣ μας ανέβασε την πίεση και πήρε τον έλεγχο. Η άμυνα έβγαζε κλεψίματα, η μπάλα έφευγε γρήγορα μπροστά και οι λύσεις έρχονταν από διαφορετικούς παίκτες. Ο Ντιμιτρίεβιτς, Χαραλαμπόπουλος και ο Ρόμπινσον-Ερλ έκαναν τη διαφορά για την ομάδα μας. Ο Μοκόκα και ο Θανάσης Αντετοκούνμπο πρόσθεσαν ενέργεια και το 53-30 του ημιχρόνου αποτύπωνε την κυριαρχία του ΑΡΗ σε όλα τα επίπεδα.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΦΕΡΕ ΧΑΛΑΡΩΣΗ

Η συνέχεια δεν είχε την ίδια συγκέντρωση μιας και η ομάδα στο β μέρος έδειξε έντονα σημάδια χαλάρωσης. Η Μπούργος βρήκε δεύτερες επιθέσεις και μακρινά σουτ με αποτέλεσμα η διαφορά να μειωθεί χωρίς ωστόσο να πέσει κάτω από το -12 και να νιώσουμε κάποιου είδους απειλής. .Η ομάδα είχε τις απαντήσεις όταν χρειάστηκε αλλά θα ήταν πιο εύκολο απλά να τελειώσει το παιχνίδι χωρίς να χαλαρώσει.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΔΟΥΛΕΙΑ

Σε τίποτα δεν θύμιζε ο σημερινός ΑΡΗΣ την ομάδα που είδαμε πριν λίγες ημέρες να χάνει από την Καρδίτσα. Είδαμε μια ορεξάτη ομάδα να μπαίνει δυνατά, να πιέζει με ένταση, να κλέβει μπάλες και να φεύγει γρήγορα στον αιφνιδιασμό με αποτελεσματικότητα. Ακόμη και όταν χαλάρωσε έβρισκε τις λύσεις. Είτε από τους παίκτες που ήταν ήδη στο παρκέ, ήταν από κάποιον που ερχόταν από τον πάγκο. Γιατί σήμερα ο Σπανούλης με εξαίρεση τον Ρόμπινσον-Έρλ που έπαιξε λίγο παραπάνω λόγω των γρήγορων φάουλ του Λιντέλ άνοιξε το ροτέισον και μοίρασε τον χρόνο πιο ορθολογικά. Επιβεβαιώνοντας ότι και ο κόουτς όπως και οι παίκτες θέλουν τον χρόνο τους.

Πέρα από την αισθητά βελτιωμένη ομαδική λειτουργία και στις 2 πλευρές του γηπέδου και σε ατομικό επίπεδο είδαμε διαφορετικά πράγματα. Ο Ντιμιτρίεβιτς με τους 21 πόντους ήταν καθοριστικός ειδικά όταν η επίθεση χρειαζόταν κάποιον να πάρει την ευθύνη. Αυτό ακριβώς που μας έλειψε στην Καρδίτσα. Ο Χαραλαμπόπουλος είχε μια ολοκληρωτική παρουσία προσφέροντας σημαντική βοήθεια σε άμυνα και επίθεση. Ο Ρόμπινσον-Ερλ με 11 πόντους και 10 ριμπάουντ αποδεικνύεται απόλυτα συνεπής ως τώρα και δείχνει ότι θα αποτελέσει μια σταθερά του φετινού ΑΡΗ.Η συμβολή του Μοκόκα όποτε ήταν μέσα, οι λύσεις του Μόργκαν στην επίθεση αλλά και η συνολική παρουσία του Κώστα Αντετοκούνμπο ήταν μερικά ακόμη από τα θετικά της αποψινής αναμέτρησης .

Το ζητούμενο πλέον είναι η ομάδα να βρει μεγαλύτερη συνέχεια ανάμεσα στα σχήματα, πιο ξεκάθαρους ρόλους για κάθε παίκτη και να διατηρεί την ένταση όταν αλλάζουν τα πρόσωπα. Και φυσικά αυτές οι τάσεις χαλάρωσης μέσα στο παιχνίδι και η κακή νοοτροπία που δείξαμε στο παιχνίδι του Σαββάτου να εκλείψουν προτού μας γίνουν κάποια κακή συνήθεια.

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ

Με τον Ντιμιτρίεβιτς να βγάζει την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει, τον Χαραλαμπόπουλο να δίνει λύσεις και στις δύο πλευρές του γηπέδου και τον Ρόμπινσον-Ερλ να πετυχαίνει άλλο ένα double double ο ΑΡΗΣ πήρε σχεδόν ξεκούραστα τη νίκη σε ένα «ύπουλο» παιχνίδι. Κρατάμε τη δεύτερη ευρωπαϊκή νίκη, την αντίδραση και ένα πρώτο ημίχρονο που μας γέμισε με αισιοδοξία. Η ομάδα θέλει τον χρόνο της αλλά βαδίζει σε σωστό δρόμο και έχουμε κάθε λόγο να περιμένουμε τη συνέχεια με ανυπομονησία. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

 ΥΓ. Για τον κόσμο τι να πούμε; Η συνηθισμένη... εξωπραγματική ατμόσφαιρα του Παλέ όπου θαυμάζουν φίλοι και οχτροί. 

Ένα μόλις δεκάλεπτο χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να αφήσει το «άγχος της πρεμιέρας» στην άκρη και να ξεδιπλώσει την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει πάνω στο παρκέ. Προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις του αγώνα και όσο κυλούσε η αναμέτρηση γινόταν ολοένα και καλύτερος. Το -11 έγινε +19 και ένα παιχνίδι που στο ξεκίνημα του έμοιαζε ζόρικο, στο τέλος έγινε τυπική διαδικασία! Κορυφαίος ο Λιντέλ με 19 πόντους και 8 ριμπάουντ, από κοντά και ο Ρόμπινον Έρλ με 13 πόντους και 12 ριμπάουντ. Θετικό το πρόσημο για όλους όσους αγωνίστηκαν μιας και ο Σπανούλης ανακάτεψε αρκετές φορές την τράπουλα με το τελικό αποτέλεσμα να τον δικαιώνει!

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Το ξεκίνημα του αγώνα μόνο ιδανικό δεν ήταν για την ομάδα μας. Βιαστικές επιλογές στην επίθεση, χαλαρή άμυνα, κακές επιστροφές και αστοχία από μακριά επέτρεψαν στη Λε Μαν να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο και να κλείσει το πρώτο δεκάλεπτο στο +11.

Από εκεί και μετά όμως άλλαξαν όλα. Η άμυνα σκλήρυνε, τα ριμπάουντ άρχισαν να καταλήγουν σε κίτρινα χέρια και η ομάδα βρήκε σταδιακά τον ρυθμό της. Το 28-15 έγινε 28-27, το ημίχρονο μας βρήκε μόλις έναν πόντο πίσω.

Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ είχε πλέον διαβάσει πλήρως το παιχνίδι. Τολιόπουλος και Χαραλαμπόπουλος έδωσαν λύσεις στην επίθεση, Μήτρου Λονγκ και Μπιρτς ανέβασαν ακόμη περισσότερο την ένταση στην άμυνα και όταν ο Λιντέλ άρχισε να κάνει τα πάντα στο παρκέ η διαφορά ξέφυγε. Η διαφορά έφθασε στο +19 και από το άγχος της πρεμιέρας καταλήξαμε σε μια άνετη εκτός έδρας νίκη.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ, ΒΑΘΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Το πρώτο επίσημο δείγμα της εποχής Σπανούλη παρακολουθήσαμε σήμερα και είχε αρκετά από αυτά που περιμέναμε να δούμε. Συνεχείς αλλαγές σχημάτων, διαφορετικά πρόσωπα σε διαφορετικούς ρόλους και ξεκάθαρη διάθεση να ψάξει μέσα από το παιχνίδι τι λειτουργεί καλύτερα. Και το βρήκε, με αποτέλεσμα χωρίς να πιάσει κάποια υψηλά στάνταρ απόδοσης να πάρει σχετικά εύκολα τη νίκη δικαιολογώντας τον άτυπο τίτλο του φαβορί πριν το τζάμπολ. Η ομάδα άρεσε με τη αντίδραση και τη νοοτροπία που έβγαλε κατά τη διάρκεια του αγώνα και πείθει ότι βαδίζει σε σωστό μονοπάτι.

Σήμερα δεν ήταν ούτε οι 19 πόντοι του Λιντέλ ούτε το double-double του Ρόμπινσον Έρλ που έκαναν τη διαφορά. Ήταν ότι ο ΑΡΗΣ δεν χρειάστηκε να κρεμαστεί από έναν ή δύο παίκτες για να γυρίσει το παιχνίδι. Ο Λιντέλ ήταν παντού, ο Ρόμπινσον Έρλ έκανε αθόρυβα τα πάντα σωστά, ο Τολιόπουλος βρήκε μεγάλα σουτ εκεί που τα χρειαζόμασταν, ο Ντιμιτρίεβιτς έδωσε λύσεις όταν η ομάδα έψαχνε σκορ και οι Αντετοκούνμπο έδωσαν ενέργεια και σκληράδα. Χαραλαμπόπουλος, Μπιρτς, Μήτρου Λονγκ και Μόργκαν πρόσφεραν ο καθένας το δικό του κομμάτι και κάπως έτσι είδαμε στην πράξη αυτό το βάθος για το οποίο μιλάμε από το καλοκαίρι. Και το ακόμη πιο θετικό είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά περιθώρια βελτίωσης.

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΗΜΑ ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΘΕΛΑΜΕ

Λίγο χρόνο χρειάστηκε η ομάδα σήμερα για να διώξει το άγχος της πρεμιέρας και στη συνέχεια έκανε το αυτονόητο χωρίς καν να χρειαστεί να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση. Αν και βρέθηκε σε δύσκολη θέση, δεν πανικοβλήθηκε, προσαρμόστηκε, άλλαξε την εικόνα της και στο τέλος έδειξε ξεκάθαρα ότι έχει ποιότητα, βάθος και χαρακτήρα. Και φυσικά διαθέτει και έναν προπονητή που ξέρει το ρόστερ του πολύ καλά. Όλα αυτά δηλαδή που ανυπομονούσαμε να δούμε και σήμερα τα παρακολουθήσαμε με ενθουσιασμό στο Λε Μαν! Και αν αυτή ήταν μόνο η αρχή άντε να δούμε πως περνάει ο χρόνος μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Τρέλανε μας ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Ας μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα από μόλις ένα επίσημο παιχνίδι. Αν όμως αναλογιστούμε τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν και το πως μπορεί αυτή η ομάδα να είναι σε 2 μήνες δεν γίνεται να μην ενθουσιάζεσαι.

Λίγες ώρες απέμειναν πριν το πρώτο επίσημο τζάμπολ της αγωνιστικής σεζόν και όλοι οι φίλοι (και όχι μόνο) του ΑΡΗ μας μετράνε τα λεπτά για να δουν με τα μάτια τους αυτό το νέο ξεκίνημα. Αυτή την αρχή του ταξιδιού της επιστροφής του Αυτοκράτορα του ελληνικού αθλητισμού στο θρόνο του. Οι εποχές έχουν αλλάξει, ο «στυγνός επαγγελματισμός» και ο «μακιαβελισμός» έχουν επικρατήσει και ο ΑΡΗΣ καλείται σε ένα πολύ ιδιαίτερο περιβάλλον να αποδείξει ότι ακόμη υπάρχουν «ρομαντικοί τρελοί» και άνθρωποι ικανοί να εμπνεύσουν. Άνθρωποι που έχουν καταφέρει από το «καλημέρα» να ξεσηκώσουν έναν ολόκληρο λαό και να κάνουν την Ευρώπη να ρωτάει με θαυμασμό και να ανησυχεί… Σε αυτό το mood είμαστε όλοι και κάπως έτσι θα πορευτούμε ολόκληρη τη χρονιά.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΟΜΑΔΑ ΓΕΜΑΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΟ ΑΘΛΗΜΑ

Προφανώς τα πάντα στον επαγγελματικό αθλητισμό καταλήγουν στα χρήματα. Αυτό είναι το καύσιμο για να στηθούν και να προχωρήσουν όλες οι ομάδες οπότε ο ρομαντισμός περισσεύει. Έλα όμως που στον ΑΡΗ έχει στηθεί κάτι μαγικό. Από το δίδυμο Σπανούλη-Ζήση, τα αδέρφια Αντετοκούνμπο που κουβαλάνε τη δική τους ιστορία εντός και εκτός των 4 γραμμών αλλά και τον Σιάο που με κάθε ευκαιρία δείχνει την αγάπη για το άθλημα. Και από πίσω φυσικά ολόκληρη η Αρειανή οικογένεια σύσσωμη να τους αγκαλιάσει, να τους στηρίξει και όλοι μαζί να σπρώξουμε τον ΑΡΗ στην κορυφή. Και από την στιγμή που τα λόγια έχουν γίνει πράξεις τίποτα δεν μπορεί να μας εμποδίσει να ονειρευόμαστε. Ακόμη και αν αυτή η πορεία μας κρύβει εμπόδια και δύσκολες στιγμές, το νέο διοικητικό καθεστώς σε πείθει ότι θα κάνει ότι χρειαστεί ώστε ο ΑΡΗΣ να πετύχει.

ΤΥΦΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΕ ΣΠΑΝΟΥΛΗ ΚΑΙ ΖΗΣΗ

Αν κάτι πυροδότησε όλο αυτόν τον πανικό που βιώνουμε εδώ και μερικούς μήνες, αυτό ήταν η επίτευξη της συμφωνίας του Βασίλη Σπανούλη. O Kill Bill συνδυάζει γνώση, εμπειρία, τρέλα και προοπτική και δικαιολογημένα τα φώτα επι του αγωνιστικού πέφτουν πάνω του. Δίπλα του ο Ζήσης σε μια «οικογενειακή συνεργασία» που μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει. Και όταν ακους τις δηλώσεις του προπονητή σου να λέει «ότι αυτούς τους παίκτες τους ήθελα πριν υπογράψω με τον ΑΡΗ και η διοίκηση μου τους έφερε» περιθώρια για κριτική και δεύτερες σκέψεις δεν υπάρχουν. Ηδη από τα φιλικά βλέπουμε μια ομάδα με υπογραφή Σπανούλη. Έχουμε ένα γεμάτο ρόστερ με ποιοτικούς παίκτες και πολλές λύσεις. Η προετοιμασία και τα φιλικά παρά τους τραυματισμούς έδειξαν ότι κινούμαστε προς τη σωστή κατεύθυνση. Άρα δεν μένει τίποτα ικανό να μας τρομάξει και να μας αποπροσανατολίσει από τον στόχο μας. Στόχος που δεν είναι άλλος από την επιστροφή στην κορυφή αρχίζοντας με το Eurocup.

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

Για πρώτη φορά ύστερα από κάμποσα χρόνια… νιώθουμε ότι ο ΑΡΗΣ μας έχει όλα όσα απαιτούνται για να αρχίσει να κοιτάει ξανά ψηλά. Όχι με μεγάλα λόγια και υποσχέσεις αλλά με ανθρώπους, αποφάσεις και κινήσεις που μας δίνουν το δικαίωμα να πιστεύουμε ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στα παλιά. Εκεί όπου η κατάκτηση τίτλων ήταν η μόνιμη συνήθεια και το «Ένα Έθνος μια Ομάδα» ήταν το σύνθημα που ένωνε όλη την Ελλάδα κάθε φορά που αγωνιζόμασταν. Για χρόνια κοιτούσαμε πίσω για να θυμηθούμε ποιοι είμαστε. Τώρα ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να κοιτάμε μπροστά!

ΥΓ. Πως το είπε ο Θανάσαρος για τον Γιάνναρο με νόημα; "Θα δούμε, θα δούμε"

Με μια βαριά ήττα και έναν αποκλεισμό που πονάει περισσότερο από όσο δείχνει το τελικό σκορ ο ΑΡΗΣ έδωσε πρόωρο τέλος στο ευρωπαϊκό του ταξίδι. Δεν κατάφερε να είναι ανταγωνιστικός, από το πρώτο δεκάλεπτο πήρε προβάδισμα η Κλουζ και δεν κινδύνεψε ποτέ να το χάσει. Αντιθέτως έστησε το δικό της πάρτι με τον ΑΡΗ καλεσμένο-παρατηρητή σε όλα όσα διαδραματιζόταν στο παρκέ. Εντυπωσιακή η κιτρινόμαυρη κερκίδα με ξεχωριστό παλμό παρά το ότι η ομάδα δεν την βοήθησε με την εικόνα της.

ΜΠΗΚΕ ΚΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΝΕ ΕΚΕΙ

Το ξεκίνημα με τον ΑΡΗ να προηγείται με 1-9 έμοιαζε ελπιδοφόρο. Η ομάδα έμοιαζε συγκεντρωμένη και έτοιμη να ελέγξει το ρυθμό του παιχνιδιού. Έμοιαζε… γιατί η συνέχεια επεφύλασσε διαφορετική εξέλιξη. Η Κλουζ αντέδρασε και με ένα σερί 16-2 έστειλε το μήνυμα ότι η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική από ελπίζαμε στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. 31-21 στο τέλος της πρώτης περιόδου και ήδη το παιχνίδι είχε στραβώσει μιας και η υπεροχή των Ρουμάνων σε όλα τα σημεία ήταν αδιαμφισβήτητη .

ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ

Η επιθετική συνέπεια του Τζόους και κάποια ξεσπάσματα του Κουλμπόκα ήταν η άχαρη αντίδραση της ομάδας μας. Καμία προσπάθεια να αλλάξει κάτι στην άμυνα, καμία προσπάθεια να προβληματίσουμε με κάποιο τρόπο τους αντιπάλους μας. Ανάλογα με την ευστοχία στα μακρινά σουτ και από τις 2 πλευρές η διαφορά κυμαινόταν μεταξύ 12 με 22 πόντους. Χωρίς άγχος, χωρίς εκπλήξεις μέχρι να μηδενίσει το χρονόμετρο.

ΑΓΝΟΗΣΕ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ

Με συνοπτικές διαδικασίες ο ΑΡΗΣ μας παραδόθηκε στην ανωτερότητα της Κλουζ και αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο βαρύ τον αποκλεισμό. Δεν μπόρεσαν οι παίκτες μας να διαχειριστούν την μαχητικότητα των αντιπάλων μας. Δεν μπόρεσε ο Μίλιτσιτς να διαβάσει το παιχνίδι και να προσαρμόσει τα πλάνα του. Ανεξήγητη εμμονή σε σχήματα που δεν έβγαιναν, ανεξήγητος ο τρόπος που μοίρασε τον χρόνο ακόμη και όταν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Και όταν απουσιάζει η ώριμη η καθοδήγηση από τον πάγκο, το να το περιμένουμε από τους παίκτες μοιάζει με πολυτέλεια.  Ο ΑΡΗΣ είχε δείξει πρόοδο στα τελευταία παιχνίδια. Κέρδισε τον Παναθηναϊκό, κέρδισε ξανά τον κόσμο του και έχτισε προσδοκίες. Σήμερα όμως απλά επέστρεψε στην αγωνιστική ανυποληψία του που μπορεί την μια ημέρα να κερδίσει τον πρώτο και την επόμενη να χάσει από τον τελευταίο.

ΠΙΚΡΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ

Πολύ πιο δυνατή από όσο περιμέναμε αποδείχθηκε η Κλουζ και εύκολα επικράτησε στον «τελικό πρόκρισης».  Δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ μας ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αναμέτρησης. Πάνω που αρχίζαμε να ξεχνάμε μετά τις τελευταίες καλές εμφανίσεις,  φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλες τις αδυναμίες του. Τη χαλαρή άμυνα, τα φθηνά λάθη, την έλλειψη συγκέντρωσης και την κακή διαχείριση από τον πάγκο. Ωραία τα «ξεσπάσματα» όπως η νίκη με τον Παναθηναϊκό, αλλά για να πετύχεις χρειάζεται συνέπεια. Και ο ΑΡΗΣ ως τώρα μόνο συνεπής δεν είναι.

ΥΓ. Πολλά τα λάθη από το καλοκαίρι, αρκετά από αυτά διορθώθηκαν αλλά σχεδόν αδύνατο να διορθωθούν όλα. Έτσι θα πάει αυτή η χρονιά και απλά θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση.

Καμία τύχη δεν είχε η Νεπτούνας στο φλογισμένο Nick Galis Hall. Ο ΑΡΗΣ μας ανταποκρίθηκε ιδανικά στο δυνατό παιχνίδι των Λιθουανών, πάτησε γκάζι στο 3^ο δεκάλεπτο και δεν ξανακοίταξε ποτέ πίσω του φθάνοντας κάποια στιγμή και στο +31.  Η πολυφωνία στην επίθεση και η ένταση των παικτών του Μίλιτσιτς στην άμυνα ήταν οι βασικοί λόγοι που ένα επικίνδυνο παιχνίδι μετατράπηκε σε υγιεινό. Εκστασιασμένος ο κόσμος στο κατάμεστο Nick Galis Hall απόλαυσε κάθε στιγμή της κιτρινόμαυρης κυριαρχίας.

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε αγχωμένα, με άστοχες επιλογές και νευρικότητα, δίνοντας χώρο στη Νεπτούνας να προηγηθεί με 10-15. Ο Μίλισιτς στις γνωστές αλλαγές του πενταλέπτου έριξε τον Άντζουσιτς που μπήκε  μπαρουτοκαπνισμένος και άλλαξε εντελώς την εικόνα της αναμέτρησης σκοράροντας 14 πόντους μέσα σε λίγα λεπτά. Στη συνέχεια η άμυνα σκλήρυνε και άλλο και εκεί κάπου άρχισε να φαίνεται η διαφορά ποιότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες παρόλο που το ημίχρονο έκλεισε μόλις στο +6.

ΠΑΤΗΣΕ ΓΚΑΖΙ ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΕ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ

Η άμυνα... στραγγάλισε κάθε σκέψη των Λιθουανών με τους Μποχωρίδη, Χάρελ, Νουά και Πουλιανίτη να είναι οι κύριοι εκφραστές της. ,Ο Τζόουνς έκανε ό,τι ήθελε στο αντίπαλο καλάθι, ο Νουά βρήκε πόντους, Φόρεστερ, Μήτρου Λόνγκ και Κουλμπόκα έβαλαν και αυτοί το χεράκι τους ώστε να φθάσουμε στο +31. Στο τέλος επήλθε η χαλάρωση και η διαχείριση δυνάμεων ενόψει της συνέχεια.

ΒΡΙΣΚΕΙ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΧΤΙΖΕΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ

Μεγάλωσε το νικηφόρο σερί για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Νεπτούνας και μάλιστα με μια πολύ πειστική εμφάνιση που επιβεβαιώνει ότι πλέον βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Για πρώτη φορά ίσως φέτος η ομάδα σε ένα πολύ σκληρό-physical παιχνίδι υπό την ανοχή των διαιτητών απάντησε με τον ίδιο τρόπο. Ως τώρα όποτε μας έπαιζαν σκληρά τα χάναμε. Σήμερα η ομάδα δεν μάσησε, απάντησε δυναμικά και δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Η επιλογή του Μίλιτσιτς να «περιορίσει» το ρόστερ έχει πιάσει τόπο. Οι παίκτες δείχνουν πιο προσηλωμένοι και διψασμένοι για νίκες. Έχει αρχίσει να κερδίζει και την εμπιστοσύνη του κόσμου και όχι άδικα. Πλέον μένει να φανεί αν αυτές οι τελευταίες καλές εμφανίσεις είναι η βάση ή το ταβάνι μας.

ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ

Τελικός και για τις 2 ομάδες ήταν η σημερινή αναμέτρηση, στην πράξη όμως εξελίχθηκε σε παράσταση για έναν ρόλο. Σε μια από τις καλύτερες φετινές μας εμφανίσεις η ομάδα επικράτησε πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Πολλοί οι πρωταγωνιστές και οι αφανείς ήρωες σε μια από τις πιο εμφατικές νίκες της σεζόν.  Σημαντικότερο από όλα είναι ότι η ομάδα δείχνει έτοιμη και αποφασισμένη για να πάρει την πρόκριση στη Ρουμανία. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ, όπως το έκανες σήμερα θα το κάνεις και την άλλη εβδομάδα!

Επί περίπου 35΄ο ΑΡΗΣ τα έκανε όλα τέλεια και έμοιαζε να είναι αγκαλιά με τη νίκη, στα τελευταία λεπτά όμως το καθαρό μυαλό απουσίαζε όπως και τα μεγάλα σουτ… με το νικητήριο καλάθι των Τούρκων 0.3’’ πριν τη λήξη να είναι η ταφόπλακα μιας σπουδαίας προσπάθειας. Χάθηκε σημαντική ευκαιρία για να μπουν γερές βάσεις για την πρόκριση αλλά η εικόνα της ομάδας μετά και το σημερινό εμπνέει αισιοδοξία για τη συνέχεια.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ

Πιο έτοιμος από ποτέ μπήκε ο ΑΡΗΣ στην αναμέτρηση και δείχνοντας απίστευτη ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση πήρε το προβάδισμα στο σκορ. Καλή κυκλοφορία, συγκέντρωση στην άμυνα και σοβαρότητα στην επίθεση. Μήτρου-Λονγκ, Τζόουνς και Μποχωρίδης οργάνωναν σωστά, ο Αντετοκούνμπο πέρα από άμυνα και ριμπάουντ τελείωνε τις φάσεις όπως ακριβώς και ο Φόρεστερ που τον αντικατέστησε στη συνέχεια. Η διαφορά πήγε μέχρι και στο +9 (28-37) με τον ομάδα να πιέζει σωστά, να κλέβει μπάλες και να ελέγχει τον ρυθμό.

ΣΤΟ +14 ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Οι Τούρκοι αν και έμοιαζαν αιφνιδιασμένοι με την εξαιρετική μας απόδοση είχαν την ποιότητα ώστε να αντιδράσουν.  Αντίδραση που έφθασε μέχρι το 52-52 4’ πριν τη λήξη της 3^ης περιόδου μιας και μετά ο ΑΡΗΣ πάτησε γκάζι. Βρίσκοντας λύσεις από όλους από όσους βρισκόντουσαν στο παρκέ ο ΑΡΗΣ ξανανέβασε την απόδοση του φθάνοντας στο +14 σχεδόν 7’ πριν  τη λήξη της αναμέτρησης.  Μια αναμέτρηση που φαινόταν να την ελέγχουμε απόλυτα.

ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Και πάνω που μας είχε πείσει η ομάδα ότι μπορεί να κάνει το «μπάμ» ξεκινήσαμε μια προσπάθεια να γκρεμίσουμε ότι χτίζαμε επί 35’ .  Αφέλεια στην άμυνα, τραγικές επιλογές στην επίθεση και ένα σερί 20-4 των Τούρκων με τη λήξη έφερε τα πάνω κάτω. Σε ένα παιχνίδι όπου βάσει της εικόνας άξιζες και με το παραπάνω τη νίκη που την είχες σχεδόν αγκαλιά.

ΑΙΣΘΗΤΑ ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΟΣ

Ίσως για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μπήκε διαβασμένη και συγκεντρωμένη σε ότι είχε δουλέψει τις προηγούμενες ημέρες για αυτό το παιχνίδι. Για 35’ πραγματοποίησε μια ολοκληρωτική εμφάνιση και έμοιαζε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Η συμβολή του Αντετοκούνμπο στο παιχνίδι μας είναι καταλυτική. Ενώ σχεδόν όλοι οι παίκτες μετά την απόφαση «αποπομπής» των τριών μοιάζουν πιο ανεβασμένοι. Και ο Μίλιτσιτς δείχνει πιο ήρεμος με αυτά τα νέα δεδομένα. Στο τέλος όμως φάνηκε ότι τόσο ο κόουτς όσο και οι παίκτες του θέλουν ακόμη χρόνο. Πρώτα ο Μίλιτσιτς θα πρέπει να ξεκολλήσει από αυτά τα περίεργα σχήματα, την ισορροπία και την ψυχραιμία που απαιτεί από τους παίκτες του θα πρέπει να την δείχνει και ο ίδιος. Τα σχήματα που επέλεξε στα τελευταία 2’ δεν είχαν λογική, δεν είχαν ισορροπία και όπως φάνηκε δεν αποτελούσαν κομμάτι κάποιου συστήματος. Μια άμυνα ή ένα καλάθι θα έκανε την διαφορά. Και επί 4’ δεν βρήκαμε τίποτα από τα 2 και απλά χάσαμε. Κάποια στιγμή θα πρέπει ο κόουτς αλλά και οι παίκτες του να αδικούν τους εαυτούς τους όπως έκαναν σήμερα.

ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ

Η ομάδα ήταν εξαιρετική για 35 λεπτά. Είχε πλάνο, είχε διάθεση και έπαιξε με απίστευτη ωριμότητα. Αλλά για να επικρατήσεις μέχρι το τέλος χρειάζεσαι ψυχραιμία, σωστή καθοδήγηση από τον πάγκο και μεγάλα σουτ. Τίποτα από αυτά δεν είχαμε στο τέλος και με περίσσια αφέλεια πετάξαμε την ευκαιρία για μια σημαντική νίκη. Δεν ξέρω αν το τελικό αποτέλεσμα καλύπτει τα πάντα, η ομάδα πάντως στα τελευταία παιχνίδια δείχνει ένα διαφορετικό πολύ βελτιωμένο πρόσωπο. Θέλει δουλειά ακόμη για να στρώσει… αλλά σε πείθει ότι θα κάνει το 2 στα 2 και θα πάρει την πρόκριση.

Την σημαντική νίκη που τον κρατάει ζωντανό στην μάχη της πρόκρισης πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Πολωνία, σε ένα παιχνίδι θρίλερ που κρίθηκε μετά από 2 παρατάσεις.  Η ομάδα με εξαίρεση κάποια ολιγόλεπτα καλά διαστήματα ήταν κακή, βρήκε όμως τον τρόπο να αντιδράσει και στο τέλος έστω και στις λεπτομέρειες να επικρατήσει! Πολλοί οι πρωταγωνιστές της σημερινής νίκης, η συνολική όμως προβληματική εικόνα μάλλον τους καλύπτει.

ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ

Η ομάδα ξεκίνησε με ένταση στην άμυνα και μυαλό στην επίθεση. Προηγήθηκε με +11 (24-35) δείχνοντας ότι το θέλει περισσότερο. Όμως, κάπου εκεί σχεδόν ανεξήγητα για ακομή μια φορά χάθηκε η συγκέντρωση. Παιδικά λάθη στην επίθεση και κακές επιλογές στην μια πλευρά, χαμένα ριμπάουντ και χαλαρή άμυνα στην άλλη. Μια κατάσταση που έδωσε την ευκαιρία να αντιδράσει, να βρει ρυθμό και να προσπεράσει φθάνοντας στο +6 στα πρώτα λεπτά της 3^ης περιόδου.   Από εκείνο το σημείο και μετά το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ντέρμπι για γερά νεύρα με το προβάδισμα να αλλάζει πλευρά σχεδόν ασταμάτητα.  

 ΘΡΙΛΕΡ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΕ ΝΙΚΗΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ

Καμία από τις 2 ομάδες δεν έδειχνε ικανή να ξεφύγει στο σκορ και όλα θα κρινόντουσαν στις λεπτομέρειες υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου. Λεπτομέρειες σαν το καλάθι της ισοφάρισης σε σχεδόν νεκρό χρόνο από τον Τζόουνς στην κανονική διάρκεια. Αλλά και οι κρίσιμοι πόντοι του Άντζουτσιτς και του Νουά στο τέλος της 1^ης παράτασης όπως και του Μήτρου Λόνγκ στο φινάλε του αγώνα. Και η Σλάσκ βρήκε πολλά μεγάλα σουτ και μας κόντραρε έτσι αλλά ο ΑΡΗΣ είχε τον τελευταίο λόγο!

ΠΟΛΛΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Παιχνίδι χωρίς γυρισμό ήταν το σημερινό και το ότι καταφέραμε να ανταποκριθούμε είναι το πιο σημαντικό. Μπορούσε η ομάδα να το κερδίσει εύκολα όπως μας έδειξε στην αρχή, αυτή όμως η εκνευριστική αστάθεια μας το έκανε ντέρμπι για γερά νεύρα. Σήμερα φάνηκε ίσως πιο πολύ από κάθε άλλο αγώνα ότι η ομάδα μπορεί να είναι κακή αλλά έχει πολλούς καλούς παίκτες. Άτζουτζιτς, Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Νουά, Κουλμπόκα, Φόρεστερ και Μποχωρίδης εναλλασσόντουσαν στον ρόλο του πρωταγωνιστική, ο καθένας με την δική του ξεχωριστή συμβολή στο έργο! Σπάνια… ως ποτέ όλοι μαζί και αυτό είναι το πρόβλημα που καλείται να λύσει ο Μίλιτσιτς. Ένας Μίλιτσιτις που έκανε ένα κοουτσάρισμα καρμπόν με τα προηγούμενα και σε έκανε να αναρωτιέσαι αν παρακολουθείς το ίδιο παιχνίδι με τον προπονητή της ομάδας σου. Αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πρόβλημα φαντάζει ο προπονητής μιας και όχι μόνο αδυνατεί να αλλάξει κάτι αλλά συνεχίζει να εθελοτυφλεί ότι μπορεί να το καταφέρει. Να το καταφέρει χωρίς να δοκιμάσει τίποτα διαφορετικό. Το ίδιο και το ίδιο μέχρι να πετύχει…

ΚΑΤΑΪΔΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΝΙΚΗΤΗΣ

Κάτι σαν κοκτέιλ συναισθημάτων με μπόλικες δόσεις νεύρων, απογοήτευσης, χαράς και ανακούφισης ήταν η σημερινή νίκη του ΑΡΗ μας στην Πολωνία με το τελικό αποτέλεσμα να μας κρατάει μέσα στο κόλπο της πρόκρισης. Δεν έπεισε ούτε σήμερα η ομάδα ότι κάτι πάει να αλλάξει. Ακόμη Ιανουάριο έχουμε… πρέπει να αλλάξει, πρέπει να προκριθεί. Άντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας έβγαλες την ψυχή πάλι!

Σταθερά κακή παραμένει η αγωνιστική εικόνα του ΑΡΗ μας, με τη νέα βαριά ήττα από την Χάποελ Ιερουσαλήμ στο Nick Galis Hall να είναι μια ακόμη απόδειξη ότι τίποτα δεν λειτουργεί σωστά σε αυτή την ομάδα. Παιδαριώδη λάθη, χαλαρή άμυνα, χαμένα ριμπάουντ και σκαμπανεβάσματα στην επίθεση ήταν όλος ο ΑΡΗΣ σήμερα. Ανήμποροι οι παίκτες να αντιδράσουν, ανήμπορος και ο Μίλιτσιτς να διαχειριστεί την κατάσταση. Το μισοάδειο γήπεδο και οι έντονες αποδοκιμασίες κατά τη διάρκεια αλλά και στο φινάλε του αγώνα μοιάζει σαν την λογική εξέλιξη της τραγικής κατάστασης που βιώνει φέτος ο Αρειανός οπαδός.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Δεν χρειάστηκε και πολύ για να καταλάβει κανείς πως θα εξελισσόταν το παιχνίδι. Μόλις στα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά του αγώνα η Χάποελ πρόλαβε να επιβεβαιώσει την ανωτερότητα της σε όλους τους τομείς. Αντίσταση δεν βρήκε καμία, όποτε αστοχούσε έπαιρνε το επιθετικό ριμπάουντ και χωρίς να ζοριστεί έχτισε διψήφια διαφορά.  Στο δεύτερο δεκάλεπτο χάρη στην αγωνιστική άνοδο του Νουά, του Τζόουνς και του νεοφερμένου Αντετοκούνμπο η ομάδα έβγαλε αντίδραση μειώνοντας σε 35-39 αλλά αυτή δεν κράτησε πολύ. Το ημίχρονο έκλεισε στο -9 αφήνοντας ελπίδες για τη συνέχεια.

ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ

Τι και αν περιμέναμε να βγουν οι παίκτες μας πιο αποφασισμένοι από τα αποδυτήρια μετά τις οδηγίες του Μίλιτσιτς… Η Χάποελ πάτησε γκάζι και ο ΑΡΗΣ αντί να βελτιωθεί έγινε χειρότερος με την διαφορά  να ξεφεύγει στο +29. Ο κόουτς και αυτός με τη σειρά του πέταξε λευκή πετσέτα, άρχισε να χρησιμοποιεί περίεργα σχήματα τα οποία το μόνο που κατάφερναν ήταν απλά να εκνευρίζουν περισσότερο τον κόσμο που βρέθηκε στο γήπεδο.

ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Κουράζει η επανάληψη αλλά δυστυχώς ο ΑΡΗΣ σήμερα απλά επανέλαβε ότι ακριβώς έκανε και στα προηγούμενα παιχνίδια. Και όταν μιλάμε εδώ και καιρό για στασιμότητα αυτό εννοούμε. Ο Μίλιτσιτς αδυνατεί να βρει λύσεις, έχει πετάξει το μπαλάκι των ευθυνών στους παίκτες και το μόνο που του έχει μείνει είναι μια απέλπιδα προσπάθεια να διαχειριστεί επικοινωνιακά το αγωνιστικό ναυάγιο. Ναι η Χάποελ είναι μια καλή ομάδα αλλά η κακή μας άμυνα, τα χαμένα ριμπάουντ, τα φθηνά λάθη και το μπάχαλο στην επίθεση δεν έχουν να κάνουν με τον αντίπαλο. Με οποιαδήποτε ομάδα που μας πλησιάζει έστω και λίγο σε δυναμικότητα(αν δεν μας ξεπερνάει) τα ίδια ακριβώς προβλήματα έχουμε. Αυτή τη στιγμή πάντως 2 είναι οι δρόμοι. Ή αλλάζεις 2-3 ξένους μαζεμένους ή αλλάζεις τον προπονητή και ίσως έναν παίκτη ελπίζοντας να έρθει η αλλαγή. Οτιδήποτε άλλο είναι κινήσεις απελπισίας.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Σε μόνιμη άρνηση παραμένει ο ΑΡΗΣ μας, κολλημένος με τα προβλήματα που τον ταλανίζουν από την αρχή της χρονιάς. Η  Χάποελ Ιερουσαλήμ όντας ανώτερη έστησε το δικό της πάρτι στο Nick Galis Hall με τους παίκτες και τον προπονητή μας σε έναν άχαρο ρόλο, απλά να μοιράζουν εκνευρισμό. Το έχουμε ξαναζήσει δυστυχώς το έργο και μόνο με γενναίες αποφάσεις μπορεί να αλλάξει η κατάσταση. Με τυφλή εμπιστοσύνη και ευχολόγια δεν πας πουθενά.

ΥΓ. Όλους τους παίκτες άχρηστους τους έχουμε βγάλει… ευτυχώς που ο προπονητής είναι καλός!