Να "κλειδώσει" κατά μεγάλο ποσοστό την 4η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος θα προσπαθήσει να πετύχει σήμερα το βράδυ στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας η αγαπημένη μας ομάδα αλλά και να πάρει τη ρεβάνς από την εντός έδρας ήττα του πρώτου γύρου. Μια ήττα που μας πλήγωσε πάρα πολύ αλλά παράλληλα χτύπησε από πολύ νωρίς τον κώδωνα του κινδύνου ότι κάτι δεν πάει καλά...Αυτό που απομένει είναι να φανεί έστω και μήνα Φεβρουάριο και αφού έχουν γίνει μια σειρά από αλλαγές στο ρόστερ ότι η ομάδα τώρα που αρχίζουν τα σημαντικά παιχνίδια θα ανεβάσει στροφές και θα παρουσιαστεί πανέτοιμη για να κάνει το αυτονόητο!

Η άφιξη του Γκόρντον και ο ορισμός του τελικού στο Παλέ έχουν αλλάξει σημαντικά το κλίμα στην ομάδα. Η έντονη αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προπονητή και σε αρκετούς παίκτες έχει δώσει την θέση στο πείσμα για να πετύχουμε κάτι καλό σε μια περίεργη χρονιά. Το -16 στα Τρίκαλα με το +48 απέναντι στο Ρέθυμνο δείχνει ότι η ομάδα ακόμη ψάχνεται αλλά και ότι έχει τεράστιες δυνατότητες. Κάτι όμως της λείπει για να αποκτήσει τη σταθερότητα και την αυτοπεποίθηση που απαιτείται για να πετύχει τους όποιους στόχους έχει. Αυτό το κάτι φαίνεται να είναι ο Γκόρντον που επέλεξε ο Δημήτρης Πρίφτης για να βελτιώσει σημαντικά κομμάτια στο παιχνίδι μας όπως είναι η οργάνωση στην επίθεση, το μακρινό σουτ και η συγκέντρωση στα κρίσιμα λεπτά ενός αγώνα. Η λογική λέει ότι ο Αμερικάνος τα έχει και τα παρέχει αυτά τα στοιχεία και ότι πολύ εύκολα με το που θα προσαρμοστεί θα μπορέσει να βοηθήσει ολόκληρη την ομάδα για να βελτιωθεί αλλά και κάθε έναν παίκτη ατομικά. Γιάνκοβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Τζένκινς είναι 3 παίκτες που για να αποδώσουν χρειάζονται χώρους, σκριν, συστήματα, βοήθειες που ως τώρα δεν υπάρχουν. Ενώ ο Κάμινγκς ίσως και να κάνει κακό στον εαυτό του(και σε ολόκληρη την ομάδα) όταν κρατάει τόσο πολύ την μπάλα στα χέρια του, οπότε αν την μοιράζεται με τον Γκόρντον τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα. Όλα τα παραπάνω δεν ξέρω πόσο ρόλο μπορούν να παίξουν στο σημερινό παιχνίδι για τον απλό λόγο ότι γνωρίζουμε τη φιλοσοφία του κόουτς και μάλλον δύσκολα να τον δούμε τον Γκόρντον να παίρνει σημαντικό χρόνο συμμετοχής. Λογικά μόνο αν τα πράγματα αρχίσουν να στραβώνουν θα τον δούμε πάνω στο παρκέ. Μακάρι πάντως η ομάδα να κάνει έναν υγιεινό περίπατο και ο Γκόρντον να αρκεστεί σε κάποια αναγνωριστικά λεπτά. Άλλωστε αν ο ΑΡΗΣ πιάσει μια μέτρια απόδοση ακόμη και από αυτόν τον βελτιωμένο σχετικά μπάογκ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Αρκεί φυσικά να η ομάδα να μην μπει φοβισμένα, να παίξει δυνατά από την αρχή και να μεταφέρει όλο το άγχος στους γηπεδούχους όπου σήμερα θα προσπαθήσουν να ολοκληρώσουν με επιτυχία την χρονιά μιας και τα τελευταία χρόνια ο μοναδικός τους στόχος είναι να μας κερδίζουν... Ας μην τους δώσουμε ξανά αυτή τη χαρά...

Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Η ήττα του πρώτου γύρου μας πείραξε πολύ. Όχι μόνο γιατί χάσαμε από τον συμπολίτη αλλά γιατί χάσαμε από έναν μπάογκ για γέλια και για κλάματα, ίσως και τον χειρότερο που έχουμε δει ποτέ... Η νίκη σήμερα επιβάλλεται τόσο για βαθμολογικούς όσο και για λόγους γοήτρου. Το ελάχιστο που είχε να πετύχει φέτος  ο ΑΡΗΣ ήταν να αποδείξει ότι σε σχέση με τις μικρομεσαίες ομάδες της Ελλάδος που έχουν το 1/4 του μπάτζετ του είναι τουλάχιστον ένα επίπεδο πάνω. Αν και μπήκαμε στον Φεβρουάριο ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσει να ανταποκρίνεται στις καλοκαιρινές μας προσδοκίες. Πατάμε το κοτόπουλο και συνεχίζουμε στα ακόμη πιο σημαντικά παιχνίδια!