Οριστικά σήμερα το απόγευμα στις 19.30 στο Nick Galis Hall ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί την τσέχικη Νίμπουργκ σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη μας εξασφαλίζει και μαθηματικά την πρόκριση. Αν και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, για την εξασφάλιση και της 3ης θέσης θα πρέπει να καλυφθεί και το -8 του πρώτου αγώνα ενώ εκκρεμεί και η ένσταση για το παιχνίδι με την Μπάνβιτ που μπορεί να μας χαρίσει την 2η θέση και την απευθείας πρόκριση στην μεθεπόμενη φάση του BCL.

Με την χώρα να βρίσκεται σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης η αναβολή της σημερινής αναμέτρησης φάνταζε το πιο πιθανό σενάριο. Οι Τσέχοι όμως εξαρχής έδειξαν την διάθεση να γίνει σήμερα κανονικά το παιχνίδι, ξεκινώντας σήμερα το πρωί οδικώς από Αθήνα. Η ταλαιπωρία στα αεροδρόμια και το οδικό ταξίδι σίγουρα θα επηρρεάσει τους Τσέχους και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε από το ξεκίνημα του αγώνα. Όπως ακριβώς την είχαμε πατήσει εμείς στο πρώτο παιχνίδι όπου βρεθήκαμε 15 πόντους πίσω στα πρώτα 10' και μετά ποτέ δεν καταφέραμε να επιστρέψουμε. Η εμφάνιση κόντρα στην ΑΕΚ πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγή τόσο για τους παίκτες όσο και για το τεχνικό τιμ. Ενώ σίγουρα ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να έχει και το ροτέισον στο μυαλό του ώστε να έχει τους παίκτες του πιο φρέσκους ενόψει της καθοριστικής μάχης του Σαββάτου.

Παρά τις γνωστές δηλώσεις περί δύσκολου όμιλου και πολύ δυνατών αντιπάλων η ομάδα μας σήμερα λογικά θα σφραγίσει την ππρόκριση. Αυτό όμως δεν λέει τίποτα όσο η ομάδα έχει σημαντικά αγωνιστικά προβλήματα που φαίνονται όποτε συναντούμε κάποιον σοβαρό αντίπαλο. Ναι μεν μας ενδιαφέρει η νίκη σήμερα αλλά η σκέψη όλων μας είναι στον αγώνα του Σαββάτου. Άγνωστο αν θα πρέπει να προστατευτούν παίκτες σήμερα ή αν θα πρέπει να αντιματωπιστεί ο αγώνας σε μια πρόβα τζενεράλε ενόψει του κυπέλλου. Το σίγουρο είναι ότι τόσο σήμερα όσο και το Σάββατο η λέξη ήττα για τον ΑΡΗ δεν υπάρχει...

Με μια πολύ soft εμφάνιση σαφώς κατώτερη του αναμενομένου, η ομάδα μας γνώρισε εύκολα την ήττα στο ντέρμπι(θεωρητικά) με την ΑΕΚ. Μια ήττα που δίνει προβάδισμα στην ΑΕΚ για την 3η θέση αλλά αυτό έρχεται σε δεύτερη μοίρα μιας και η εικόνα του ΑΡΗ μας είναι αυτή που πληγώνει περισσότερο. Ιδίως όταν σε λίγες ημέρες ακολουθεί το παιχνίδι του κυπέλλου όπου όπως έχει εξελιχθεί η φετινή σεζόν μοιάζει με την τελευταία ελπίδα για κάτι καλό.

Αν και περιμέναμε τον Ούκιτς και τον Ντίξον να σηκώσουν στις πλάτες τους την ΑΕΚ, δεν περιμέναμε σε καμία περίπτωση να δούμε τον ΑΡΗ μας να παίζει τόσο χαλαρά και φοβισμένα. Έλλειψη συγκέντρωσης σε άμυνα και επίθεση αλλά και μια αδικαιολόγητη αδράνεια σε πολλές φάσεις του αγώνα που έδιναν την εντύπωση ότι ο ΑΡΗΣ παίζει ένα αδιάφορο φιλικό παιχνίδι. Ακόμη και όταν στον πρώτο ημίχρονο φάνηκε να βρίσκει κάποιες λύσεις με την "βοήθεια" του πάγκου τα σχήματα που απέδιδαν άλλαζαν και δεν τα ξαναβλέπαμε ποτέ.  Στην ανέλπιστα καλή εμφάνιση του ο Μπάκνερ(δεύτερος καλύτερος παίκτης της ομάδος μας σύμφωνα με το ranking) αγωνίστηκε μόλις 10' για σχεδόν ανεξήγητους λόγους... Ο Τζένκιντς που ήταν σε άλλο γήπεδο πήρε 25' ενώ και ο Καββαδάς που έδειχνε να προβληματίζει τους ψηλούς της ΑΕΚ θα μπορούσε να αγωνισθεί περισσότερο. Όλα αυτά όμως έχουν λίγη σημασία όταν η ομάδα επιμένει να παίζει το ανορθόδοξα, χωρίς κάποιον παίκτη να οργανώνει το παιχνίδι αλλά με έναν Κάμινγκς που παίζει περισσότερο για τον εαυτό του παρά για την ομάδα. Σήμερα εκτός από τις γνωστές αδυναμίες φάνηκε ξεκάθαρα και η έλλειψη κάποιας ηγετικής φυσιογνωμίας που θα πάρει την ομάδα από το χεράκι και θα την οδηγήσει προς τη νίκη. Και όταν απουσιάζει μια ηγετική φυσιογνωμία τόσο εντός όσο και εκτός των 4 γραμμών τότε στα δύσκολα λογικό είναι να βλέπουμε αυτόν τον ΑΡΗ.

Σε κάτι παιχνίδια σαν το σημερινό καταλαβαίνεις καλύτερα πόσο χαμηλά έχει πέσει ο πήχης του συλλόγου. Επιλογές αγώνων, 20άρες που δεν μας χαλάνε και υπερ πάντων αγώνας για να κερδίσει ο ΑΡΗΣ μέσα στην έδρα του την ΑΕΚ έστω και με μισό καλάθι... λες και είμαστε εμείς το αουτσάιντερ και θα είναι έκπληξη να κερδίσουμε για το κύπελλο... Δυστυχώς όμως ο κόσμος απλά ακολουθεί την "κεφαλή", και όταν την στιγμή που οι άλλοι ενώ είναι από πάνω σου και σου ρίχνουν εύκολα και 20 πόντους συνεχίζουν να ενισχύονται εσύ "πανηγυρίζεις" που τέλειωσε ο πρώτος γύρος και είσαι μέσα στους "στόχους" επειδή έχασε ο Κολοσσός, το Ρέθυμνο και ο μπάογκ(παίζει με ΠΑΟ αύριο)  τότε τα πάντα φαντάζουν λογικά... Άγνωστο το αν αυτή η ομάδα μπορεί στα δύσκολα, τουλάχιστον ας ελπίσουμε η σημερινή ήττα και ο τρόπος που ήρθε να πεισμώσουν τους παίκτες και τον προπονητή μας ενόψει του κυπέλλου. Το βέβαιο όμως είναι ότι σε μια εβδομάδα από τώρα θα είμαστε όλοι εμείς στο Παλέ για να τους σπρώξουμε με το ζόρι προς τη νίκη... γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...

ΥΓ. Για αυτούς που αρέσκονται να αναλύουν τα χαστούκια που πέφτουν στους πάγκους των αντιπάλων ας αφιερώσουν και λίγο χρόνο για τα χάλια στον δικό μας πάγκο.

ΥΓ2. Όλα τα βλέμματα αύριο στραμμένα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας. Αν ο μπάογκ χάσει από τον Παναθηναϊκό τότε κλείνουμε τον πρώτο γύρο μόνοι στην 4η θέση! Δηλαδή μέσα στους στόχους μας! γιούπι!!!!

Οι ήττες από το Ρέθυμνο και τον μπάογκ στο ξεκίνημα της χρονιάς μπορεί να αποσυντόνισαν τον ΑΡΗ μας και σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς και την "ελλειπή Αμερικάνικη βοήθεια" να μετρίασαν αρκετά τις προσδοκίες μας αλλά οι τελευταίες εμφανίσεις έχουν πείσει άπαντες ότι μπορεί ακόμη και με τόσα προβλήματα να βγει κάτι κάλο από αυτή την χρονιά. Και αν και χάθηκε η ευκαιρία για μια μεγάλη νίκη ( για τους γνωστούς λόγους) μέσα στην Τουρκία αύριο στο Νίκος Γκάλης η ομάδα θα αντιμετωπίσει την ΑΕΚ σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη θα δώσει ένα σημαντικό προβάδισμα στον νικητή για την κατάκτηση της 3ης θέσης.

Η ΑΕΚ από το καλοκαίρι προχωρώντας σε κάποιες μεταγραφές ουσίας όπως αυτές των Ούκιτς, Ντίξον, Λαρετζάκη και Βασιλειάδη και κρατώντας κάποιους παίκτες από πέρσι φάνταζε πάρα πολύ δυνατή. Επειδή όμως οι κακές συνήθειες δύσκολα κόβονται πολύ γρήγορα άρχισαν οι αποχωρήσεις και οι αλλαγές όπου μαζί με κάποιους τραυματισμούς και τα χαστούκια σε Ελλάδα και Ευρώπη η ΑΕΚ πλέον δεν θυμίζει σε τίποτα την ομάδα στο ξεκίνημα της σεζόν που γεμάτο αυτοπεποίθηση κέρδιζε με εμφατικό τρόπο όποια ομάδα έβρισκε στον δρόμο της. Σε αντίθεση με εμάς που αν και μέσα στο ίδιο παιχνίδι είμαστε ικανοί να δείξουμε δύο 100% διαφορετικά πρόσωπα κουτσά στραβά έχουμε βρει κάποιες σταθερές και έχουμε βελτιώσει το παιχνίδι μας. Η άνοδος του Ντραγκίσεβιτς και του Κάμινγκς,  η χρησιμοποίηση του Ξανθόπουλου για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και η επιστροφή του Καββαδά είναι αυτά που έχουν επαναφέρει την αισιοδοξία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Αισιοδοξία χάρη στην βελτίωση της ομάδος που θα πρέπει όμως να πιστοποιηθεί κόντρα σε έναν δυνατό αντίπαλο. Με εξαίρεση τις θέσεις 1-2 όπου Ούκιτς και Ντίξον μάλλον υπερτερούν στις υπόλοιπες ο ΑΡΗΣ φαίνεται να έχει πιο ποιοτικές μονάδες. Ιδίως από την στιγμή που οι Μαυροειδής και Βασιλειάδης είναι αμφίβολοι λόγω τραυματισμού αλλά και ο Ελονού θέλει ακόμη χρόνο να  προσαρμοστεί. Οπότε η λογική λέει ότι η άμυνα μας επικεντρωθεί στην περιφέρεια της ΑΕΚ και κυρίως στον Ούκιτς και στον Ντίξον τότε η νίκη είναι πολύ πιθανή. Ενώ στην επίθεση κλειδί θα είναι τόσο τα μακρινά σουτ όσο και η βοήθεια από τον πάγκο που στα τελευταία παιχνίδια παίζει καθοριστικό ρόλο.

Δύο συνεχόμενα παιχνίδια με την ΑΕΚ για πρωτάθλημα και κύπελλο που για κανένα λόγο δεν πρέπει να μπουν σε κάποια ζυγαριά και σε κάποια διαδικασία επιλογής. Η αφέλεια που έδειξε πέρσι ο ΑΡΗΣ στα πλέιοφς και έδωσε την ευκαιρία στην ΑΕΚ να κερδίσει ύστερα από χρόνια στο Παλέ και να μας αρπάξει την 3η θέση δεν πρέπει να ξαναεπαναληφθεί. Ανεξάρτητα από βαθμολογική σημασία και αντίπαλο ο ΑΡΗΣ οφείλει πάντα να παλεύει για τη νίκη. Οπότε 2 νίκες στη σειρά κόντρα στην ΑΕΚ αρχίζοντας από αύριο και ας τους αφήσουμε μετά να φαγωθούν μεταξύ τους με την ησυχία τους. ΔΙΠΛΟ ΟΠΩΣ ΠΕΡΣΙ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Μετά την σφαγή με τη Μπάνβιτ και ενόψει του αγώνα με την ΑΕΚ με τις όποιες φοβίες υπάρχουν για τη διαιτησία αρκετή συζήτηση γίνεται για την στελέχωση της ομάδος. Κάποαι στιγμή είναι τόσο οι υπεύθυνοι στην ΚΑΕ όσο και ο απλός ο κόσμος να κατανοησεί ότι να απαιτείς από την διοίκηση σου να έχει έμπειρους ανθρώπους σε κάθε πόστο και να πιέζεις για το καλύτερο δεν είναι αντιπολίτευση ούτε γκρίνια... Είναι απλά μια υπενθύμιση για τα αυτονόητα που πρέπει να γίνονται αλλά δεν γίνονται και δεν έχουν καμία σχέση με το αν η ομάδα κερδίζει ή όχι.

Την χαρά μιας σπουδαίας νίκης μας στέρησαν οι 3 διαιτητές της σημερινής αναμέτρησης όπου με τις απίστευτες αποφάσεις τους διαμόρφωσαν το τελικό αποτέλεσμα. Και αν στην τελευταία φάση του αγώνα μιλάμε για μια αμφισβητούμενη φάση, στην λήξη της κανονικής διάρκειας της αναμέτρησης γίνεται ξεκάθαρο διπλό φάουλ. Παρόλα αυτά όπως φάνηκε και σε όλη τη διάρκεια του αγώνα οι τρείς διαιτητές είχαν ξεκάθαρη πρόθεση να σπρώξουν τους Τούρκους στη νίκη όπως και το έκαναν...

Οι παίκτες του Δ.Πρίφτη ξεκίνησαν νωθρά, χωρίς δύναμη και συγκέντρωση στην άμυνα αλλά και με βιαστικές επιλογές στην επίθεση. Τίποτα σχεδόν δεν λειτουργούσε σωστά για τον ΑΡΗ στο πρώτο ημίχρονο αλλά παρόλα αυτά χάρη σε κάποια μακρινά σουτ αλλά και προσωπικές ενέργειες του Ντραγκίσεβιτς η ομάδα κατάφερε να μείνει κοντά στο σκορ. Στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, μεταμορφωμένο σε άμυνα και επίθεση. Ξαφνικά η άμυνα μας έκλεισε και έγινε πολύ πιο δυνατή, την ίδια στιγμή που ο Κάμινγκς αφυπνίστηκε στην επίθεση αλλά και ο Καββαδάς τροφοδοτήθηκε σαφώς καλύτερα από τους συμπαίκτες του. Μαζί με την βοήθεια  που έδωσαν από τον πάγκο οι Ζάρας και Σίμτσακ ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ανατρέψει το εις βάρος του σκορ και να βρεθεί αγκαλιά με τη νίκη. Μια νίκη που του την έκλεψαν ξεκάθαρα οι διαιτητές όταν στην τελευταία φάση επίτηδες σπρώχνουν τον Τσαϊρέλη εκτός γηπέδου. Στον ελάχιστο χρόνο που έμεινε ο ΑΡΗΣ αδράνησε και το παιχνίδι πήγε στην παράταση. Εκεί η ομάδα μας είχε χάσει την συγκέντρωση της με αποτέλεσμα να βρεθεί γρήγορα στο -8. Και εκεί όμως όπου όλα έδειχναν να έχουν κριθεί, με συνεχόμενα μακρινά σουτ και διαδοχικά κλεψίματα ο ΑΡΗΣ έφερε τα πάνω κάτω και ξαναβρέθηκε αγκαλιά με τη νίκη. Και όμως για ακόμη μια φορά οι διαιτητές σε μια αμφισβητούμενη φάση έδωσαν την μπάλα στους Τούρκους και την ευκαιρία να σκοράρουν με την λήξη... Η ομάδα αν και έδειξε δύο διαφορετικά πρόσωπα στο παιχνίδι και στις τελευταίες άμυνες σε κανονική διάρκεια και παράταση δεν λειτούργησε σωστά ουσιαστικά κατάφερε να νικήσει την Μπάνβιτ... αλλά όχι τους διαιτητές που έστελναν με κάθε ευκαιρία τους Τούρκους στις βολές και στο τέλος έκαναν ότι μπορούσαν για να γυρίσουν το παιχνίδι...

Με τις συνθήκες που έγινε ο σημερινός αγώνας αν τελικά ο ΑΡΗΣ έπαιρνε τη νίκη θα μιλούσαμε για πραγματικό θρίαμβο. Στην Ελλάδα ζούμε και έχουμε ζήσει σφαγές και σφαγές αλλά τέτοιες διαιτησίες σε Ευρωπαϊκά παιχνίδια δεν έχουμε συνηθίσει... Κρίμα πραγματικά για την προσπάθεια της ομάδος αλλά τίποτα δεν τελείωσε σήμερα. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ θα ταλαιπωρηθεί παραπάνω στη συνέχεια του θεσμού αλλά αυτό δεν λέει τίποτα απολύτως. Σήμερα ουσιαστικά κερδίσαμε την ομάδα που θεωρείται μαζί με τον Μπεσίκτας, την Μονακό και την ΑΕΚ φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου. Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε να διεκδικήσουμε αυτά που αξίζουμε. Ενίσχυση στην ομάδα γιατί με 1.5 Αμερικάνο δουλειά δεν γίνεται και ντου για την κούπα σε Ελλάδα και Ευρώπη!

ΥΓ. Σήμερα αποδείχθηκε περίτρανα ότι όσες τεχνολογικές καινοτομίες και αν μπουν στον αθλητισμό, από την στιγμή που παρεμβαίνει "ανθρώπινο χέρι" τα πάντα καταλήγουν στο καλάθι των αχρήστων. Τι να σκεφτόταν άραγε ο διαιτητής όταν έβλεπε επί 5' στο instant replay τους παίκτες της Μπάνβιτ επίτηδες να θέλουν να κάνουν φάουλ και να τον σπρώχνουν εκτός γηπέδου?

Εφτά νίκες σερί έφθασε η ομάδα μας με αυτήν κόντρα στο Λαύριο με την βελτίωση σε όλα τα επίπεδα να είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Άλλωστε τα νούμερα της στατιστικής σε αυτά τα παιχνίδια σε σχέση με τα προηγούμενα μιλάνε από μόνα τους. Φυσικά το να μην αναφέρουμε σε όλο το παραπάνω ότι οι ομάδες που αντιμετωπίσαμε ήταν χαμηλής δυναμικότητας όπου οι εύκολες νίκες ήταν κάτι το αυτονόητο πιθανόν και να μας οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα. Βέβαια αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές σύμφωνα με την εικόνα του ΑΡΗ μας στην αρχή της σεζόν και ιδιαίτερα μετά τις ήττες από το Ρέθυμνο και τον μπαογκ που κόντρα σε εξίσου αδύναμες ομάδες απογοήτευσε αυτές οι 7 νίκες μπορούν να μας κάνουν να αισιοδοξούμε για τη συνέχεια.

Βελτίωση και αισιοδοξία για τη συνέχεια κόντρα σε τραυματισμούς, δυσκολίες προσαρμογής των Αμερικάνων αλλά και της αποχώρησης του Μάρμπλ. Ένα αναμενόμενο διαζύγιο για καθαρά αγωνιστικούς λόγους που ο τρόπος όμως με τον οποίο επήλθε φανέρωσε για πολλοστή φορά τις αστοχίες στον καλοκαιρινό σχεδιασμό αλλά και την συνολικά κακή διαχείριση του θέματος από το τεχνικό τιμ και την διοίκηση. Ήρθε στον ΑΡΗ με περγαμηνές(σύμφωνα με αυτούς που τον είδανε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού), πήρε ένα από τα υψηλότερα συμβόλαια στην ομάδα, πήρε αμέτρητες ευκαιρίες από τον προπονητή σε σημείο να παραμερίζονται άλλοι παίκτες αλλά και να θυσιάζεται η γενικότερη λειτουργία της ομάδος. Με βάση αυτό το τελευταίο φαίνεται για την ώρα να έχει παρθεί η απόφαση να μην αποκτηθεί παίκτης με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να συνεχίσει τη χρονιά με 3 Αμερικάνους, όπου ο ένας είναι ακόμη στα χαμένα και πλέον έχει και το άλλοθι του τραυματισμού, ο άλλος προτιμάει να είναι ρολίστας και ο τρίτος που ναι μεν προσφέρει στην ομάδα και έχει ουσιαστικό ρόλο με τον τρόπο παιχνιδιού του να σε κάνει να αναρωτιέσαι αν είναι τόσο χρήσιμος ή αν μπερδεύει την ορθή λειτουργία του συνόλου. Δύσκολα να υπάρχει κανείς που να λέει όχι στην ουσιαστική ενίσχυση της ομάδος ακόμη και αν η ομάδα πηγαίνει καλά, αλλά όταν μιλάμε για μια νέα επιλογή από ένα τεχνικό τιμ που πέρσι δεν κατάφερε να βρει τον αντικαταστάτη του Τσούπκοβιτς και φέτος το καλοκαίρι ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος του αγωνιστικού μπάτζετ σε παίκτες με δευτερεύοντα ρόλο στην ομάδα τότε μόνο για ουσιαστική ενίσχυση δεν μπορούμε να αισιοδοξούμε αλλά για μια σειρά από αναφορές σε χημείες, καλούς χαρακτήρες και υπομονή μέχρι να «δέσει» το σύνολο…

Αυτό που σίγουρα έχει στο μυαλό του ο προπονητής και πρέπει να το έχουμε και εμείς είναι η ομάδα να παίζει καλά και να παίρνει τις νίκες κάτι που τον τελευταίο καιρό το κάνει. Πέρα από την ατυχή δήλωση για τα «αντίποινα» του Λαυρίου στον Β γύρο ο Δ.Πρίφτης εξέφρασε την βεβαιότητα του ότι η ομάδα όχι μόνο έχει βελτιωθεί αλλά και ότι μέσα στον Ιανουάριο όπου υπάρχουν πολλές αγωνιστικές προκλήσεις θα το αποδείξει! Αυτό μετράει και όχι αν ο ΑΡΗΣ έχει συμπληρωμένες τις θέσεις των ξένων που του αναλογεί. Τώρα το αν η επιλογή της διοίκησης και του προπονητή στερήσει την συμμετοχή στον τελικό ή οδηγηθούμε σε έναν τελικό με μειωμένες πιθανότητες κατάκτησης του τίτλου είναι κάτι που προβληματίζει. Ας ελπίσουμε τη νέα χρονιά ο ΑΡΗΣ να επιβεβαιώσει την αισιοδοξία που υπάρχει και να περάσει την ΑΕΚ για το κύπελλο αλλά και στη συνέχεια η διοίκηση να δείξει με τον τρόπο της πόσο πολύ θέλει να συνδέσει την εποχή Λάσκαρη στον ΑΡΗ με την επιστροφή στους τίτλους.

ΥΓ. Ο «δεν μας κάνει» Γουότερς επιλέχθηκε από μια εκ των κορυφαίων ομάδων της Ευρωλίγκας, ο Μακνήλ έστω και με καθυστέρηση υπέγραψε στην Μπάμπεργκ που αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα και ο Χάγκινς με την Βενέτσια τα πάει μια χαρά. Άραγε πως θα ήταν ο φετινός ΑΡΗΣ αν γινόταν η «οικονομική θυσία» το καλοκαίρι και παραμένανε στον σύλλογο? 

Σε ένα σχεδόν γεμάτο Παλέ ο ΑΡΗΣ μας έκανε το 7 στα 7 κερδίζοντας χωρίς να δυσκολευτεί το Λαύριο! Η ομάδα έδειξε ένα καλό πρόσωπο στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, δεν δυσκολεύτηκε να πάρει από νωρίς διαφορά και με τους Καββαδά, Ζάρα και Κάμινγκς να κάνουν την διαφορά πήρε την έβδομη σερί νίκη. Μια νίκη που ήταν απαραίτητη για να κάνει η ομάδα ήρεμη γιορτές και να προετοιμαστεί όσο το δυνατό καλύτερα για τα δύσκολα παιχνίδια του Ιανουαρίου.

Η πρώτη παρουσία της ομάδος απαλλαγμένη από τον Μάρμπλ άφησε καλές εντυπώσεις επιβεβαίωνοντας την άποψη που ήθελε τον Αμερικανό να δημιουργεί περισσότερο πρόβλημα παρά να βοηθάει στον τρόπο παιχνιδιού μας. Η απουσία του έδωσε χρόνο σε άλλους παίκτες όπως ο Θ.Ζάρας που δεν άφησε την ευκαιρία χαμένη και επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Από κοντά σε απόδοση και ο Κάμινγκς που ναι μεν σκόραρε αλλά σίγουρα θέλει πολύ δουλειά ακόμη για να κατανοήσει πως πρέπει να μοιράζει την μπάλα συχνότερα και καλύτερα. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν ο Καββαδάς που με 9 στα 9 δίποντα ήταν ο ογκόλιθος κάτω από το καλάθι που θέλει ο ΑΡΗΣ σε κάθε παιχνίδι.  Φυσικά το ότι είχε στο πλευρό του και έναν πολύ καλό για ακόμη ένα παιχνίδι Β.Ξανθόπουλο πέρα από το 3/4 σουτ τριών πόντων μοίρασε και 5 ασίστ έπαιξε το ρόλο του. Βοήθησαν και οι Ντραγκίσεβιτς, Γιάνκοβιτς και Σίμτσακ για να έρθει αυτή η εύκολη νίκη σε αντίθεση με τον Τζένκινς που κινήθηκε σε ρηχά νερά και κατάφερε σε 17' αγώνα να έχει 4 ασίστ και 4 χαμένες προσπάθειες για τρίποντο. Μια ευχάριστη έκπληξη στην σημερινή αναμέτρηση ήταν η επανεμφάνιση του Μπάκνερ που παρά τις αρχικές προβλεψεις αποθεραπεύτηκε σαφώς πιο γρήγορα. Τώρα το αν θα μπορέσει στη συνέχεια να προσαρμοστεί και να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα ή θα συνεχίσει έτσι ως το τέλος θα φανεί στα επόμενα παιχνίδια.

Αν και οι αντίπαλοι μας στις εφτά σερί νίκες ήταν χαμηλής δυναμικότητας ομάδες και δεν εντυπωσιάσαμε(εκτός από τους αγώνες με τον Κολοσσό και τον Απόλλων) με το μπάσκετ που παίξαμε, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ομάδα έχει βελτιωθεί και αρχίζει να αποκτάει κάποιες σταθερές στο παιχνίδι της. Ίσως και ο Πρίφτης να κατανοήσε ότι προέχει το σύνολο και όχι η προσαρμογή συγκεκριμένων παικτών και κάπως έτσι να έχουμε καταλήξει στον ΑΡΗ των τελευταίων αγωνιστικών. Το αν με αυτή την παρουσία μπορούμε να πετύχουμε και κάτι παραπάνω θα φανεί μέσα στο επόμενο μήνα. Άλλωστε νομίζω ότι ο καθένας σήμερα κατάλαβε ότι αυτή η πολυδιαφημιζόμενη ΑΕΚ δεν είναι και τόσο αχτύπητη όσο μας την παρουσιάζουν. Καλές γιορτές και μακάρι από τη νέα χρονιά το Nick Galis Hall να γεμίζει σε κάθε παιχνίδι όπως γέμισε σήμερα!

ΥΓ. 100 προπονητές να ρωτούσες από ποιον θα ξεκινούσες την πεντάδα, οι 99 θα σου έλεγαν από τον Γιάνκοβιτς...

ΥΓ2. Καλό είναι να διαχωρίζουμε τον "πόλεμο" προς τη διοίκηση με την κριτική για τα κακώς κείμενα γιατί με το να κρύβεις τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι δουλειά δεν γίνεται... Για πολλοστή φορά η ΚΑΕ έδειξε την ανοργανωσιά της, ταλαιπωρόντας με απίστευτη απάθεια τον κόσμο που αποφάσισε σήμερα να δει ΑΡΗ. Αιτίες και δικαιολογίες πάντα υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν αλλά το θέμα είναι τι κάνεις εσύ για να προλαμβάνεις καταστάσεις. Όποιος έχει επιχειρήσει να πάρει ποτέ εισιτήριο από τα ταμεία καταλαβαίνει...

ΥΓ3. Ανάξιες αναφοράς οι γκρίνιες για την μη επίτευξη της κατοστάρας. Προφανώς αρκετοί φίλοι της ομάδος μας έχουν ξεχάσει πως μια ομάδα πετυχαίνει 100 πόντους. Πάντως όχι με τον τρόπο που θέλαμε σήμερα...

Με νίκη κόντρα στο Λαύριο θέλει να κλείσει τη χρονιά η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα στις 17.00 στο Nick Galis Hall και να συνεχίσει το νικηφόρο σερί. Ένα παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας μιας και πρόκειται το τελευταίο από σειρά εύκολων θεωρητικών αγώνων και με ένα μήνα φωτιά να ακολουθεί. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για το πρώτο με τον Μάρμπλ να είναι και επίσημα παρελθόν, μια απόφαση που καθυστέρησε αρκετά κατά την άποψη μας αλλά θα επανέλθουμε σε αυτό το θέμα όπως και στο θέμα της ενίσχυσης τις επόμενες ημέρες.

Το Λαύριο αναμφισβήτητα ανήκει στο γκρουπ των αδύναμων ομάδων της Α1 και σε σχέση με πέρσι που κυρίως στο εκτός έδρας μας είχε δυσκολέψει είναι ακόμη πιο αποδυναμωμένο. Το Α και το Ω του σημερινού μας αντιπάλου είναι οι Αμερικάνοι του, με τον Μπόλτς να είναι αυτός που ξεχωρίζει και να πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα. Λίγο σοβαρός όμως να παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας και δεν θα συναντήσει κανένα πρόβλημα. Όπως όμως σε κάθε παιχνίδι έτσι και σήμερα η εμφάνιση πέρα από τη νίκη έχει τη δική της ξεχωριστεί σημασία για μια ομάδα που θέλει πολλά παραπάνω από το απλά να "επιβιώσει" στο πρωτάθλημα της Basket League. Η αποχώρηση του Μάρμπλ που είχε το δεύτερο μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ομάδα απλά επιβεβαίωσε την λανθασμένη επιλογή που έγινε το καλοκαίρι, την αδυναμία του Αμερικανού να προσαρμόσει και την ολοκληρωτική αποτυχία του τεχνικού τιμ να μπολιάσει τον παίκτη με τους υπόλοιπους και να πάρει έστω κάποια στοιχεία από αυτά που περίμενε όταν το καλοκαίρι μετά από πολύ κόπο και οικονομική θυσία απέσπασε την υπογραφή του παίκτη. Πλέον όμως τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα και ο χρόνος που σπαταλιόταν στην ελπίδα ότι ο Μάρμπλ θα μπορέσει να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα ίσως τελικά να μοιραστεί σε παίκτες που και θέλουν να βοηθήσουν αλλά και μπορούν. Ο Γιάνκοβιτς όπως λέει η λογική θα πάρει σαφώς περισσότερο χρόνο στη φυσική του θέση αλλά και οι Ζάρας και Μούρτος θα καλύψουν το κενό του Μάρμπλ. Όσο οξύμωρο και αν μας φαίνεται η απόφαση να μην αντικατασταθεί(για την ώρα) ο Αμερικανός με δεδομένες τις συνθήκες που υπάρχουν στην ομάδα ίσως και να είναι και καλύτερα. Όλα αυτά όμως θα φανούν πάνω στο παρκέ, εκεί που κρίνεται κάθε παίκτης ξεχωριστά, όλη η ομάδα μαζί και φυσικά οι όποιες αποφάσεις παίρνονται από τη διοίκηση και τον προπονητή.

Για αρκετό κόσμο αυτές οι γιορτινές ημέρες αποτελούν την ιδανική ευκαιρία για να αφήσουν στην άκρη την καθημερινότητα και να "αποδράσουν" επιζητώντας την αλλαγή. Για όλους εμάς όμως που ο ΑΡΗΣ είναι τρόπος ζωής το να υπάρχει σε αυτές τις χαλαρές ημέρες και ένα εντός έδρας παιχνίδι του ΑΡΗ μας είναι ότι το καλύτερο! Ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για Παλέ, να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα για ακόμη μια φορά αδιαφορώντας για το ποιος είναι ο αντίπαλος. ΓΙΑΤΙ ΑΡΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

Κερδίζοντας  για 2η φορά  τους Ισραηλινούς με το εντυπωσιακό 85-58 η αγαπημένη μας ομάδα  όπως αναμενόταν πήρε τη νίκη και μαζί κατά 99.9% και το εισιτήριο για την επόμενη φάση του Basketball Champions League. Τζένκινς, Ντραγκίσεβιτς και Κάμινγκς έβαλαν από νωρίς τις βάσεις για τη νίκη, ενώ ο Μάρμπλ βρήκε την ευκαιρία να δείξει λίγο από το ταλέντο του βοηθώντας να φθάσει η διαφορά στο ευρύ +27!

Η ομάδα δείχνοντας ιδιαίτερη διάθεση κυρίως σε άμυνα και ριμπάουντ αλλά και σουτάροντας με πολύ καλά ποσοστά έξω από τα 6.75 δεν άφησε κανένα περιθώριο στους Ισραηλινούς που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τους στο πρώτο δεκάλεπτο απέδειξαν ότι είναι μια κακή ομάδα. Με τον Ντραγκίσεβιτς να συνεχίζει να είναι ζεστός εδώ και αρκετούς αγώνες και τον Τζένκινς να βρίσκει το χέρι του ο ΑΡΗΣ δεν δυσκολεύτηκε να πάρει κεφάλι στο σκορ. Ο Κάμινγκς με τις γνωστές μπούκες του αλλά και ο Μάρμπλ που στο Β ημίχρονο έκανε το "ξέσπασμα" του βοήθησαν στο να μην πέσει ο ρυθμός και η διαφορά να συνεχίσει να ανεβαίνει μέχρι το τέλος. Ο Δ.Πρίφτης από την άλλη θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία που του έδινε ο χαμηλού επιπέδου αντίπαλος και να αναλωθεί περισσότερο σε δοκιμές παρά να προσπαθήσει να "πατήσει" πάνω στις πεντάδες που εντυπωσίασαν στον αγώνα με τον Απόλλων Πατρών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κυρίως στην επίθεση μερικές φορές η ομάδα να κολλάει αλλά σε κάτι τέτοια παιχνίδια υπάρχει το περιθώριο να δουλευτούν και να δοκιμασθούν στην πράξη όλα όσα γίνονται στην προπόνηση. Πήρε χρόνο και ο Καββαδάς που παλεύει να βρει αγωνιστικό ρυθμό.

Η ομάδα έκανε το αυτονόητο, χωρίς να παίξει ιδιαίτερα καλό μπάσκετ. Είχε όμως ουσία στο παιχνίδι της τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Η εμφάνιση του Μάρμπλ είναι ένα σημείο αναφοράς αλλά όπως και για την υπόλοιπη ομάδα η σταθερότητα και οι εμφανίσεις σε πιο δύσκολα παιχνίδια από το σημερινό είναι αυτά που μετράνε. Το θετικό είναι ότι σιγά σιγά αρχίζουν να επιστρέφουν οι τραυματίες παρόλο που και σήμερα υπήρχε  ο Ζάρας στον πάγκο που δεν ήταν σε κατάσταση να αγωνιστεί. Ενώ η ταχεία ανάρρωση του Μπάκνερ ίσως και να σημαίνει ότι το 2017 να βρεί ύστερα από καιρό όλη την ομάδα μαζί χωρίς απώλειες. Ως τότε ελπίζουμε η ομάδα να συνεχίσει να βελτιώνεται και φυσικά να συνεχίζουν να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

ΥΓ. Ευτυχώς για τον Μάρμπλ(και την ομάδα) σήμερα έπαιξε καλά. Διαφορετικά τα "highlights" που θα μας έμεναν από τον Αμερικανό κόντρα στην Ναχαρίγια θα ήταν η είσοδος του στο παρκέ κατά την αλλαγή με την μπλούζα προπόνησης και το πολύ καλό "μαρκάρισμα" πάνω στον Ξανθόπουλο όταν έφευγε στον αιφνιδιασμό.

Με τυπική διαδικασία μοιάζει η υπόθεση πρόκριση στην επόμενη φάση του Basketball Champions League όπου με νίκη σήμερα μόνο με σενάρια που ξεπερνάνε την φαντασία μπορεί η ομάδα μας να αποκλειστεί. Και όταν αντίπαλος σου είναι η Ναχαρίγια από το Ισραήλ όπου στον πρώτο γύρο είχες στήσει μέσα στην έδρα της ένα τρελό πάρτι τότε παρά τις ιδιαιτερότητες του αγώνα, η νίκη θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Ναι μεν στα χαρτιά πολλά παιχνίδια θεωρούνται εύκολα αλλά στην πράξη οι παίκτες μας πρέπει να αποδείξουν την ανωτερότητα τους. Το παιχνίδι λόγω των πολλών προβλημάτων τραυματισμού που παρά την επιστροφή των Γιάνκοβιτς και Καββαδά συνεχίζουν να υπάρχουν αλλά και την "πληρότητα" των Ισραηλινών σε σχέση με την πρώτη αναμέτρηση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ιδιαίτερη σοβαρότητα. Είτε χωρίς πόιντ γκάρντ είτε με τον νέο στο ρόστερ τους η Ναχαρίγια δύσκολα να αποτελέσει απειλή, οπότε το ζητούμενο είναι το πως θα παρουσιαστεί η δική μας η ομάδα. Στον αγώνα με τον Απόλλων Πατρών για περίπου 23' παίξαμε ίσως το καλύτερο μπάσκετ από το ξεκίνημα της σεζόν. Και αυτό χωρίς Αμερικάνους μέσα... κάτι που ενισχύει την άποψη που πολλές φορές έχουμε τονίσει μέσα από εδώ ότι ανεξάρτητα από τους τραυματισμούς και τα πρόσωπα η ομάδα οφείλει να κάνει τα βασικά και να παίζει ορθολογικό μπάσκετ. Στην Πάτρα αυτό ακριβώς έκανε με αποτέλεσμα να φθάσει σε μια εύκολη νίκη και για μεγάλο χρονικό διάστημα να εντυπωσιάσει. Έτσι δυνατά και μυαλωμένα θα πρέπει να παίξουμε και σήμερα.

 Ήδη με την ολοκλήρωση της τελευταίας αγωνιστικής στο Ελληνικό πρωτάθλημα άρχισε αυτός ο "μηχανισμός ωραιοποίησης" των πάντων που έχουν σχέση με τον μπασκετικό ΑΡΗ να μιλάνε για την 4η θέση στην οποία έμεινε μόνη η ομάδα μας μιλώντας για "στόχους" παρά τις αντιξοόητες. Αφήνοντας φυσικά στην άκρη ότι δεν "βολεύει" όπως την εικόνα που δεν έχει καμία σχέση με το "καλό και ελκυστικό μπάσκετ" αλλά και το αυτονόητο βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι που "αγχώνει". Το να γίνεται όμως συζήτηση για την πρόκριση από αυτόν τον όμιλο πραγματικά προσβάλλει την ιστορία της ομάδος μας αλλά και τη δική μας νοημοσύνη. Νίκη και καλή εμφάνιση αδιαπραγμάτευτος στόχος και για σήμερα.

ΥΓ. Πολύ καλό και ταυτόχρονα μοναδικά Αρειανό. Ο κορυφαίος Έλληνας κόουτς βρίσκεται στον ΑΡΗ και ο κορυφαίος προπονητής στην Ευρώπη και πρώην του ΑΡΗ βρίσκεται στον Προμηθέα Πατρών! Μα καλά είναι δυνατόν ο βοηθός του Ίβκοβιτς(σαν να λέμε το ίδιο πράγμα) με τόσους τίτλους στο παλμαρέ του να μην πάει σε κάποια ομάδα της Ευρωλίγκας και να παλέψει για την σωτηρία του Προμηθέα Πατρών στην Ελληνική Basket League? Άραγε τώρα τα λιβανηστήρια που προωθούσαν τον Αγγέλου ως τον επόμενο προπονητή του ΑΡΗ θα συνεχίσουν και τώρα;