Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα κόντρα στην αδύναμη Μπάκεν Μπέαρς σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, που δυστυχώς και πάλι δεν είδαμε. Το τελικό σκορ δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα αγώνα. Μια εικόνα στην οποία φάνηκε ξεκάθαρα ο πανικός και το άγχος που διέπει τον προπονητή και τους παίκτες μας δημιουργώντας την εύλογη απορία για το αν αυτή η ομάδα μπορεί να παίξει καλύτερο μπάσκετ και αν μπορεί πόσο χρόνο θα χρειαστεί.

Άναρχο μπάσκετ σε όλη την διάρκεια του αγώνα, προσωπικές ενέργειες χωρίς πλάνο και αρκετά soft άμυνα ήταν αυτά που έδειξε ο ΑΡΗΣ σήμερα. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα στο δεύτερο ημίχρονο όπου σε περίπου 15' πετύχαμε μόλις 12 πόντους δίνοντας το δικαίωμα στους Δανούς να μειώσουν μέχρι και στους 6 πόντους! Το ξέσπασμα του Ζάρα στα τελευταία 5' ήταν αρκετό για να μην αγχωθεί η ομάδα και οδηγηθούμε σε "ντέρμπι". Δύσκολα να κρατήσεις κάτι το θετικό πέρα από τη νίκη στο σημερινό παιχνίδι. Ναι μεν η στατιστική έχει γράψει 21 πόντους για τον Μάρμπλ και μια θετική παρουσία του Μπάκνερ αλλά και του Κάμινγκς που πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής αλλά όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι μάλλον δεν τα είδαν και τόσο καλά τα πράγματα. Και αν η επίθεση είναι ένα κομμάτι του παιχνιδιού που θέλει το χρόνο του και έχει να κάνει με την ημέρα που θα βρεθούν οι παίκτες(όπως ο Ζάρας σήμερα) η αμυντική απόδοση της ομάδος θα έπρεπε να είναι σε σαφώς καλύτερο επίπεδο. Με τον Ντραγκίσεβιτς να απουσιάζει από τα αμυντικά του καθήκοντα και τον Μπάκνερ να συνεχίζει να βρίσκεται στα χαμένα υπήρχαν στιγμές που οι αντίπαλοι μας ορμούσαν στο καλάθι μας σαν σε προπόνηση... Ενώ και πάλι είναι ζήτημα για το αν βγήκε(ή έγινε καν προσπάθεια) κάποιο σύστημα στην επίθεση. Πάλι καλά που οι Δανοί απλά συλλέγουν εμπειρίες από αυτά τα παιχνίδια και δεν μπήκαν καν στην λογική να δουν πως μας αντιμετώπισαν οι ομάδες που μας νίκησαν για να εφαρμόσουν την ίδια τακτική...

Αν και από την αρχή που μαζεύτηκε αυτή η ομάδα το πρόβλημα επικεντρονώταν στην προσαρμογή των ξένων στην φιλοσοφία του Δ.Πρίφτη πλέον τα πράγματα φαντάζουν ακόμη πιο δύσκολα. Ο πανικός που ακολούθησε την ήττα με τον συμπολίτη και ο βομβαρδισμός ειδήσεων που είχε να κάνει με την αντικατάσταση παικτών και τις συμφωνίες με άλλους έχει κλονίσει για τα καλά την αυτοπεποίθηση  όλων στην ομάδα. Είναι ίσως η πρώτη φορά από τότε που ήρθε ο Δ.Πρίφτης στον ΑΡΗ που φαίνεται τόσο αγχωμένος και παράλληλα εκνευρισμένος με όλα όσα βλέπει. Η αλλαγή πλεύσης στο σκεπτικό της "μαζικής αντικατάστασης παικτών" σύμφωνα με τις δηλώσεις του κόουτς μοιάζει να είναι η απέλπιδα προσπάθεια για να αλλάξει το κλίμα στην ομάδα. Κάτι που όμως μοιάζει να μην είναι αρκετό από μόνο του και ίσως ο αγώνας στην Πάτρα το ερχόμενο Σάββατο να έχει πάρει την μορφή "τελικού" για αυτή την ομάδα... όπως τουλάχιστον την ξέρουμε μέχρι σήμερα...

ΥΓ. Αρκετές φορές έχουμε κατηγορηθεί για εμπάθεια προς το πρόσωπο του προπονητή αλλά η αλήθεια είναι ότι μας δίνει και αυτός πατήματα... Με τον Καββαδά τραυματία, τον Μπάκνερ στα χαμένα(και ίσως και με τις βαλίτσες στο χέρι) σε ένα παιχνίδι-προπόνηση επιλέγεις να αφήσεις τον Χρηστίδη έξω αντί να του δώσεις χρόνο τώρα που οι συνθήκες σε έχουν αναγκάσει να ψάχνεις λύσεις εκ των έσω για τις θέσεις των ψηλών. Αλλά ξέχασα... έχουμε πολλούς Βασίληδες...

ΥΓ2. Διπλό τάιμ άουτ(το δεύτερο νταβατζιλίκι από τον διαιτητή) στο μισό δευτερόλεπτο για να οργανώσεις την τελευταία επίθεση και η ομάδα δεν μπορεί καν να αλλάξει την μπάλα από έξω... Άν έμπαινε και το τρίποντο από το κέντρο που πρόλαβαν και σούταραν οι  αρκούδες τότε σίγουρα θα έπρεπε να μπεί στα highlights του coach of the year!

Νέο ξεκίνημα θα επιδιώξει ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στην Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία σε ένα παιχνίδι παράσταση για έναν ρόλο, όπου ο ΑΡΗΣ όχι απλά πρέπει να πρωταγωνιστήσει αλλά να δείξει ότι το χαστούκι από τον συμπολίτη τον έχει αφυπνίσει για τα καλά. Ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής ο Δ.Πρίφτης μαζί με την διοίκηση καλούνται να διαχειριστούν την μεγαλύτερη κρίση της εποχής Λάσκαρης σε ένα σημείο όπου φαίνεται να επικρατεί ο απόλυτος πανικός... Παίκτες φεύγουν μαζικά, σπουδαίες μεταγραφές κλείνονται και στο τέλος χαλάνε, περσινοί αστέρες είναι με το ένα πόδι πίσω στην ομάδα και παίκτες που ήταν με τις βαλίτσες στο χέρι κάνουν σκληρή προπόνηση ώστε να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία τους...

Το χάσμα που υπάρχει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, με εξαίρεση την Ευρωλίγκα όπου όντως συμμετέχουν οι δυνατότερες ομάδες στην Ευρώπη τη δεδομένη χρονική στιγμή έχει δώσει την ευκαιρία μέσω των άλλων διοργανώσεων σε ομάδες όπως είναι η Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία να παίξουν σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο. Για τη δική μας ομάδα  υπό φυσιολογικές συνθήκες  θα ήταν μια αγγαρεία αλλά με την υπάρχουσα κατάσταση μοιάζει με ιδανική ευκαιρία ώστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να μετριάσουμε τους κραδασμούς από το σοκ του περασμένου Σαββάτου. Φυσικά για να ηρεμήσει η κατάσταση χρειάζονται πολλά παραπάνω από μια νίκη με μια άσημη ομάδα της πλάκας αλλά ακόμη και αυτή μπορεί να αποτελέσει μια αρχή αν συνοδευτεί από καλή εμφάνιση. Ο τραυματισμός του Καββαδά είναι το νέο πρόβλημα που παρουσιάστηκε αλλά και πάλι αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, αυτά που πρέπει να διορθώσει ο κόουτς δεν έχουν να κάνουν με τον Καββαδά αλλά σχεδόν με όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους 4 ξένους. Όσο αναβαθμισμένο ρόλο και αν πάρουν οι "φιλότιμοι", όσους πιτσιρικάδες και αν ξαφνικά θυμηθούμε και τους φωνάξουμε από την κερκίδα για να αγωνιστούν μερικά λεπτά η ομάδα δεν πρόκειται να αλλάξει την εικόνα της αν δεν μεταμορφωθούν οι 4 Αμερικάνοι. Οποιαδήποτε συμπεράσματα για "αλλαγή" στο σημερινό παιχνίδι με αυτόν τον αντίπαλο θα είναι 100% εσφαλμένα αλλά τουλάχιστον μπορεί να είναι μια αρχή.

Όπως γράψαμε στην αρχή του ποστ(και θα αναλύσουμε σε ξεχωριστό ποστ πολύ σύντομα) η ήττα του Σαββάτου "ξεγύμνωσε" τις αδυναμίες μας που μέσα από το συστηματική παραπληροφόρηση και ωραιοποίηση των πάντων  το πλάνο, οι συνεργασίες, η οικογένεια, οι τεχνοκράτες, κτλ παρουσιαζόταν σαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μόνο τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ να διαβάσεις από Αρειανούς δημοσιογράφους μπορείς να καταλάβεις για το οργανωτικό επίπεδο της ΚΑΕ αλλά και την συνεργασία που υπάρχει με το τεχνικό τιμ. Τα σκληρά παζάρια του καλοκαιριού με παίκτες που υπήρχε η επιθυμία να παραμείνουν στην ομάδα, οι "ψαγμένες" επιλογές από τις προπονήσεις του NBDL. η αδιαφορία για σίγουρες λύσεις με γνώση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και του Ελληνικού πρωταθλήματος, η προσήλωση σε στόχους πιο προσιτούς οικονομικά και η εμμονή στο να μην αλλάζουν παίκτες που ήταν το περσινό "μότο" ξαφνικά από έξυπνες και μελετημένες επιλογές φαντάζουν πλέον με τρανταχτά λάθη. Λάθη για τα οποία η ευθύνη δεν βαραίνει σε καμία περίπτωση μόνο τον προπονητή που έχει συγκεντρώσει τα βέλη της οργής του κόσμου τις τελευταίες ημέρες. Ας ελπίσουμε λοιπόν να δούμε μια νέα αρχή σε όλα τα επίπεδα και ας ξεκινήσουμε από σήμερα το βράδυ πάνω στο παρκέ!

Μάρτυρες σε ακόμη ένα μπασκετικό ναυάγιο γίναμε σήμερα στο κατάμεστο Nick Galis Hall παρακολουθώντας μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος που κατάφερε να ηττηθεί σε ένα παιχνίδι όπου θα έπρεπε να είναι μονόλογος. Οι γνωστές αδυναμίες σε άμυνα και επίθεση έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους δίνοντας το δικαίωμα στον εξίσου τραγικό ως αστείο συμπολίτη να πάρει μια νίκη που ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός τους θα το περίμενε. Κρίμα για τον κόσμο και την μαγική ατμόσφαιρα που δημιούργησε για ακόμη μια φορά.

Όση προσπάθεια και αν κάνεις να αναλύσεις αυτό το παιχνίδι δυσφήμιση του αθλήματος, δύσκολα μπορεί να πεις κάτι ουσιαστικό για το τι ακριβώς έπαιξαν οι 2 ομάδες, που στόχευαν οι προπονητές και ποιό ήταν το αγωνιστικό πλάνο. Βέβαια θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο συμπολίτης κατάφερε να περάσει και 4-5 φορές την μπάλα κάτω από το καλάθι και στην άμυνα ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο ήταν ξεκάθαρο ότι μας άφησε το μακρινό σουτ. Στα δικά μας χάλια τώρα... δυστυχώς δεν είδαμε ούτε ένα κλικ βελτίωσης σε σχέση με την τραγωδία στο Ρέθυμνο ή την νίκη στη Σλοβενία όπου και πάλι η ομάδα ήταν κακή. Τα πολλά φάουλ που έπαιξαν ρόλο στο παιχνίδι είναι φαινόμενο που το ξαναείδαμε και πέρσι μέχρι που ο κόουτς αποφάσισε να εγκαταλείψει το fullpressσε τόσο μεγάλη διάρκεια του παιχνιδιού. Όταν λοιπόν ο coach of the year πετάει στο τέταρτο δεκάλεπτο ως το τελευταίο του χαρτί μια ελληνική πεντάδα από παγκίτες με το σκεπτικό ότι αυτοί μπορούν να ανταπεξέλθουν καλύτερα με αποκορύφωμα το εύστοχο σουτ 3 πόντων του Σίμτσακ τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει την απελπισία που υπήρχε στο τεχνικό τιμ σήμερα. Κάτι άλλωστε που φάνηκε και σε όλη την διάρκεια του αγώνα όπου δύσκολα μπορεί κανείς να βρει μια φάση στην επίθεση που έγινε προσπάθεια να βγει κάποιο επιθετικό σύστημα. Run and gun στην χειρότερη του μορφή, που θύμιζε κάτι από μπάσκετ αλάνας με τον καθέ παίκτη να κάνει ότι του κατεβαίνει στο μυαλό. Όταν αυτή είναι η προσέγγιση της ομάδος στο παιχνίδι τότε μάλλον είναι και λογικό μέχρι και ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες πάνω στο παρκέ όπως ο Ξανθόπουλος που μέχρι και ο ίδιος γνωρίζει την αδυναμία του στα μακρινά σουτ να σουτάρει 7 άστοχα τρίποντα. Το αν αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει είναι κάτι που για την ώρα φαντάζει πάρα πολύ δύσκολο.

Η ήττα εκτροχιάζει εντελώς την φετινή προσπάθεια μόλις από την 3η αγωνιστική. Βαθμολογικές απώλειες όπως στο Ρέθυμνο και ιδιαίτερα σήμερα σε καμία περίπτωση δεν συμβαδίζουν με τις προσδοκίες που έχει ο κόσμος του ΑΡΗ φέτος από την ομάδα του. Προσδοκίες και αισιοδοξία που φάνηκαν από τον χρόνο ρεκόρ που έγινε το σημερινό sold out. Πλέον αυτό που μένει, είναι να δούμε αν τελικά στον μπασκετικό ΑΡΗ ενδιαφέρεται κανείς για την αγωνιστική πορεία ή απλά το "πλάνο" έχει να κάνει με οτιδήποτε άλλο συμβαίνει εκτός παρκέ... και αν φυσικά υπάρχει κάποιος εκεί στην ΚΑΕ που νευρίασε, αγανάκτησε, απόρησε με αυτό που είδε και θέλει να το αλλάξει... 

ΥΓ. Οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι για να βγάλουν μια ολόκληρη σεζόν με επίσημες υποχρεώσεις που ξεκινάνε τέλη Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνονται τέλη Μάιου. Δεν χτίζεται μια ομάδα για να πάρει μπρος γύρω στον Δεκέμβριο και να μείνει από δυνάμεις από Απρίλιο.

ΥΓ2. Για τους μπασκετικούς φιλόσοφους/ψυχολόγους:: Όταν ο αντίπαλος σε μαρκάρει με 3 μέτρα απόσταση και σου δίνει το σουτ, το κάνει γιατί αυτό έχει μελετήσει και ζητήσει ο αντίπαλος προπονητής γιατί διέκρινε μια αδυναμία σου. Όταν εσύ σουτάρεις και ξανασουτάρεις από μακρυά ουσιαστικά εφαρμόζεις και επιβεβαιώνεις το πλάνο του αντίπαλου προπονητή. Φυσικά αν τα έβαζες τα τρίποντα δεν θα σου έδιναν και 3 μέτρα χώρο για να σουτάρεις...

ΥΓ3. Πάλι καλά που είπε το "ΟΧΙ" ο coach of the year στον Παναθηναϊκό γιατί φαντάσου πως θα έπαιζε η ομάδα αν δεν υπήρχε στον πάγκο μας... 

ΥΓ4. Ευτυχώς που ακολουθεί παιχνίδι με μπυραρία και όλα θα βρουν τον δρόμο τους. Υπομονή, επιμονή, χαμηλά το κεφάλι, όχι επιπόλαιες αποφάσεις, όχι νεοπλουτισμός, πολυετές πλάνο, οικογένεια, χημεία και αγάπη μόνο...

ΥΓ5. Και να κερδίζαμε πρωτάθλημα δεν θα περνάμε, η τρίτη θέση δεν δίνει τίποτα, τέταρτοι μάλλον θα βγούμε, στην Ευρώπη είμαστε αήττητοι, οπότε όλα καλά...

ΥΓ6. Τα μπάτζετ?

Λίγες ώρες έχουν απομείνει για το τζάμπολ ανάμεσα στην αγαπημένη μας ομάδα και τον συμπολίτη, με τον ΑΡΗ μας να είναι το ξεκάθαρο φαβορί παρά τις χαμηλές πτήσεις των τελευταίων 3 παιχνιδιών. Και με τις 2 ομάδες ακόμη να ψάχνονται πάνω στο παρκέ, αναμφισβήτητα ο παράγοντας έδρας πέρα από την διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων έχει τον πρώτο λόγο. Μοναδικός αντίπαλος ο κακός του εαυτός!

Και μόνο τα ρόστερ και τα βιογραφικά των παικτών των 2 ομάδων να διαβάσει κανείς μπορεί να καταλάβει την διαφορά που χωρίζει τις 2 ομάδες. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα μπάτζετ δεν παίζουν μπάσκετ και για αυτό πρέπει οι παίκτες του Δ.Πρίφτη και ο ίδιος ο κόουτς να δείξουν πάνω στο παρκέ ότι μαθαίνουν από τα λάθη τους, δουλεύουν πάνω στις αδυναμίες τους και ότι απλά είναι θέμα χρόνου να βρεθεί η χημεία ώστε να ξεδιπλώσει αυτή η ομάδα τις αρετές της. Η έλλειψη επιθετικού πλάνου που οδηγεί στην κατάχρηση του τριπόντου και τα πολλά λάθη είναι στην κορυφή της λίστας του κόουτς αλλά και στην άμυνα παρόλο που δεν έχει φανεί ακόμη λόγω των αντιπάλων, υπάρχουν στιγμές που οι παίκτες μας χάνονται. Στην επίθεση όμως με τον Καββαδά να φαντάζει ασταμάτητος, τον Ντραγκίσεβιτς να έχει περισσότερο χρόνο με την ομάδα και τον Τζένκινς να επιστρέφει αναμένεται να δούμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ σε σχέση με τα τελευταία 2 παιχνίδια. Το αν ο Μάρμπλ αρχίζει να παίζει το μπάσκετ που ξέρει, ο Μπάκνερ αποφύγει τα πολλά λάθη και ο Κάμινγκς γίνει πιο ουσιαστικός είναι αυτά που ουσιαστικά θα κρίνουν το πόσο εύκολα θα κερδίσουμε. Δεν πρέπει να υποτιμάμε κανέναν αντίπαλο αλλά όταν απέναντι μας έχουμε μια κουρασμένη ομάδα που έπαιξε 3 παρατάσεις, καλύτερος παίκτης της ως τώρα είναι ο Τσόχλας και ο Χρυσικόπουλος  και το σημαντικότερο όπλο τους για το "ντέρμπι" είναι ο τίτλος του αουτσάιντερ που δεν έχει τίποτα να χάσει, τότε λογικά θέλοντας και μη η σκέψη όλων μας πάει στην τελική διάφορα με την οποία θα επιβληθεί ο ΑΡΗΣ μας επί του αντιπάλου του.

Δυστυχώς έχουν περάσει οι εποχές που αυτά τα παιχνίδια έκριναν τίτλους και ολόκληρη η Ελλάδα τα περίμενε με αγωνία. Για εμάς τους Αρειανούς πάντα έχουν μια ξεχωριστή σημασία αλλά θα πρέπει επιτέλους να κατανοήσουμε ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ ιδίως από την στιγμή που ήρθε ο Ν.Λάσκαρης σε αυτά τα παιχνίδια δεν έχει να κερδίσει τίποτα παραπάνω από 2 βαθμούς, όσους δηλαδή κέρδισε και με τα Τρίκαλα. Μπορεί να έχουμε τις διαφορές μας με αυτή την ομάδα και να γουστάρουμε να ξεφτιλίζονται αλλά η αλήθεια είναι ότι η αξία του αντίπαλου δίνει αξία στον νικητή... Και με αυτόν τον αντίπαλο δυστυχώς ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να κερδίσει τίποτα περισσότερο από τους 2 βαθμούς... Για αυτό καλό είναι να μην αποπροσανατολιζόμαστε και άπαντες να επικεντρωθούν στην άμεση βελτίωση που θα πρέπει να δείξει από αυτό το παιχνίδι ομάδα ώστε να βάλει τις βάσεις για μια καλύτερη συνέχεια. Συνέχεια που θα έχει να κάνει με πολλά περισσότερα από μια νίκη με τους ανύπαρκτους. ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!!!

ΥΓ. Ανακαίνιση του γηπέδου μπάσκετ για τα πιτσιρίκα στο Κλ.Βικελίδης, τράπεζα αίματος, χορηγία με την κόκα κόλα, σούπερ φωτογράφηση και συνεχίζουμε.... Εύγε στην οικογένεια Λάσκαρη!

Με το δεξί μπήκε η ομάδα στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις κερδίζοντας χωρίς άγχος την πρωταθλήτρια Σλοβενίας. Ο Καββάδας ήταν ο πρωταγωνιστής της αναμέτρησης και για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ότι φέτος θα αποτελεί σημείο αναφοράς για την ομάδα. Παρά το θετικό αποτέλεσμα η νίκη δεν φαίνεται να καλύπτει  τα προβλήματα της ομάδος μιας και σήμερα δείξαμε ένα κακό αγωνιστικό πρόσωπο, κάτι που φαίνεται άλλωστε από τους μόλις 62 πόντους πετύχαμε. Με τέτοια απόδοση ίσως και το ερχόμενο Σάββατο τελικά να έχουμε μέχρι και ντέρμπι...

Οι πρωταθλητές Σλοβενίας φάνηκαν πολύ λίγοι μέσα στο γήπεδο, όπως ακριβώς τους περιμέναμε. Παρά την προσπάθεια τους να κυκλοφορήσουν την μπάλα σωστά στην επίθεση αλλά και να παίξουν σκληρά άμυνα, η έλλειψη ποιότητας και δυνατών κορμιών κάτω από το καλάθι ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Κάπως έτσι ο Καββαδάς για ακόμη ένα παιχνίδι βρήκε πρόσφορο έδαφος και φόρτωσε το αντίπαλο καλάθι με 16 πόντους και έκανε την διαφορά για τον ΑΡΗ. Ξανθόπουλος και Κάμμινγκς έπαιξαν και για τον Τζένκινς σήμερα και ως ένα σημείο ανταποκρίθηκαν με τις ασιστ και τους πόντους που πέτυχαν. Από εκεί και πέρα είδαμε πολύ λίγα πράγματα δημιουργικά και πάρα πολλά λάθη σε άμυνα και επίθεση. Ναι μεν οι αντίπαλοι μας πέτυχαν μόλις 54 πόντους αλλά όταν βλέπεις άλλοι να χάνουν τον παίκτη τους με τεράστια ευκολία και άλλοι να μαρκάρουν με τα μάτια σε ένα παιχνίδι όπου ξέρεις ότι οφείλεις να δείξεις το καλό αγωνιστικό σου πρόσωπο τότε σίγουρα κάτι δεν δουλεύει καλά. Ενώ και στην επίθεση τα ποσοστά της ομάδος συνολικά ήταν άσχημα. Μάρμπλ και Μπάκνερ συνεχίζουν να βρίσκονται στα χαμένα σε αντίθεση με τον Ντραγκίσεβιτς που παρουσιάστηκε βελτιωμένος σε σχέση με το ντεμπούτο του στην Κρήτη. 

Έστω και έτσι είναι πολύ καλύτερα για τον Δ.Πρίφτη να πρέπει να δουλέψει πάνω στις αδυναμίες της ομάδος μετά από θετικά αποτελέσματα παρά μετά από πικρές ήττες. Το μπλοκάκι του σίγουρα είναι γεμάτο με παρατηρήσεις και τα πρέπει που θα πρέπει να διορθώσει. Η προσαρμογή των ξένων φαντάζει για την ώρα το μεγαλύτερο μας πρόβλημα που σε συνδυασμό με τους συχνούς τραυματισμούς γίνεται ακόμη μεγαλύτερο. Ενώ η καλή τηλεοπτική κάλυψη και τα κοντινά στα τάιμ άουτ μας έδειξε ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή οι περισσότεροι παίκτες μας μοιάζουν χαμένοι στην μετριότητα και φοβισμένοι . Μακάρι τις ημέρες που θα ακολουθήσουν να καταφέρει να τους ανεβάσει ο κόουτς γιατί θα είναι πολύ κρίμα να δούμε ντέρμπι με αυτόν τον συμπολίτη...

Δεν είναι μυστικό ότι η ήττα στο Ρέθυμνο απογοήτευσε πάρα πολύ τον κόσμο της ομάδος που φέτος ευελπιστεί να δει ότι ο ΑΡΗΣ έχει ανέβει επίπεδο και παιχνίδια σαν και αυτά θα τα κερδίζει με συνοπτικές διαδικασίες. Αυτό δεν έγινε στην Κρήτη και αυτό είναι που θα πρέπει πρωταρχικά να διαχειριστεί ο Δ.Πρίφτης και οι παίτες του σήμερα το βράδυ στη Σλοβενία απέναντι στους Έλιοτ Σάνς στην πρεμιέρα του Basketball Champions League.

Οι πρωταθλητές Σλοβενίας, αν και πρωταθλητές δεν τρομάζουν σε καμία περίπτωση. Το Σλοβένικο μπάσκετ περνάει κρίση και αυτό αποτυπώνεται με τις ομάδες που το εκπροσωπούν στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Μόλις 3 Αμερικάνοι, ένας Τσέχος και ένας Βόσνιος οι ξένοι της Σλοβένικης ομάδος όπου μειονεκτεί σημαντικά κάτω από τα καλάθια. Με ελάχιστους ψηλούς και μόλις έναν έμπειρο υψηλόσωμο παίκτη, δύσκολα να βρει γιατρικό απέναντι τον Καββαδά που όπως έδειξε και στο Ρέθυμνο είναι σε καλή κατάσταση. Εκεί θα πρέπει να χτυπήσει ο ΑΡΗΣ ώστε να φθάσει τη νίκη. Ιδανική ευκαιρία για τον Δ.Πρίφτη μέσα από ένα επίσημο παιχνίδι να διορθώσει τις αδυναμίες που φάνηκαν με το Ρέθυμνο και να δείξει ότι εκείνη η ήττα ήταν απλά μια κακή παρένθεση. Το ίδιο φυσικά ισχύει και σε ατομικό επίπεδο και για τους περίσσοτερους παίκτες που δείχνουν να ψάχνονται ακόμη πάνω στο παρκέ. Επιβάλλεται η ομάδα να παρουσιαστεί σοβαρή και συγκεντρωμένη για 40΄ώστε να αποφύγει να γίνει θύμα έκπληξης και στο BCL. Σίγουρα η απώλεια του Τζένκινς και του Σίμτσακ είναι σημαντική αλλά θα πρέπει ο ΑΡΗΣ να μάθει επιτέλους να πορεύεται και με τα προβλήματα τραυματισμών που είναι μέσα στο παιχνίδι. 

Ο τρόπος που αντιμετωπίζουν το παιχνίδι οι Σλοβένοι αλλά και την Ευρωπαϊκή τους προσπάθεια(να μαζέψουν εμπειρίες...) φανερώνει και την δυναμική της ομάδος τους. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι το πως θα αντιδράσει ο ΑΡΗΣ μετά το "φιάσκο" της περασμένης αγωνιστικής και αν θα καταφέρει εκτός από τη νίκη να δείξει ότι αυτή η ομάδα δουλεύει, έχει  αγωνιστικό πλάνο, παίκτες με συγκεκριμένους ρόλους και ξέρει τι θέλει και πως θα το πάρει πάνω στο παρκέ. Με το sold out για το παιχνίδι με τον συμπολίτη να έχει γίνει σε χρόνο ρεκόρ, θα είναι πραγματικά πολύ κρίμα να πάει ο κόσμος εντελώς ξενερωμένος. Για αυτό λοιπόν σήμερα νίκη και με καλή εμφάνιση για να επανέλθουμε όλοι σε φυσιολογικούς ρυθμούς! ΔΙΠΛΟ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με μια άκρως αποκαρδιωτική εμφάνιση στο Β ημίχρονο και ένα ρεσιτάλ άστοχων τριπόντων πέρα από κάθε μπασκετική λογική η ομάδα μας έχασε τον έλεγχο και γνώρισε την ήττα από το Ρέθυμνο σε ένα παιχνίδι που ευελπιστούσαμε ότι εύκολα ή δύσκολα θα παίρναμε τη νίκη. Η απίστευτη εμμονή όλων στα τρίποντα, το ανούσιο ροτέισον και οι καθυστερημένες αντιδράσεις από τον πάγκο ήταν αυτά που ουσιαστικά άλλαξαν την ροή του αγώνα και το +13 στο δεύτερο δεκάλεπτο που παρέπεμπε σε μια εύκολη επικράτηση κατέληξε στο τελικό -9.

Αν και δεν είχαμε εικόνα σε όλη την διάρκεια του αγώνα λόγω των "παραξενιών" του συνδρομητικού καναλιού, σε συνδυασμό όμως με την ραδιοφωνική μετάδοση από το Yellow Radio και τα live στατιστικά του ΕΣΑΚΕ μπορέσαμε να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη του αγώνα αρκετά ικανοποιητικά. Η ομάδα μπήκε νωθρά, βρέθηκε πίσω με 8 πόντους αλλά γρήγορα χάρη στον Κάμινγκς και τον Τσαϊρέλη βρήκε τα πατήματα της πάνω στο παρκέ και άλλαξε την εικόνα της. Ο Ντραγκίσεβιτς που έκανε γρήγορα γρήγορα το ντεμπούτο άρχισε να δίνει κατευθείαν λύσεις ενώ ο Καββαδάς με την επιβλητική παρουσία του άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα. Το 29-16 που προηγήθηκε ο ΑΡΗΣ μας στο13' έδειχνε ότι πηγαίναμε για έναν υγιεινό περίπατο ανάλογο με αυτόν με την Κύμη και τα Τρίκαλα. Κάπου εκεί όμως ο "διακόπτης" γύρισε. Ο κόουτς αντιμετωπίζοντας το παιχνίδι σαν φιλική αναμέτρηση άρχισε το ροτέισον, επέμεινε για ώρα σε σχήματα που δεν απέδιδαν(για να μάθουν οι παίκτες από τα λάθη τους?!?!) και επέτρεψε το άναρχο επιθετικό στυλ με τα ατελείωτα σουτ από την περιφέρεια. Όσο ο Καββαδάς καθόταν στον πάγκο τόσο στο πρώτο όσο και στο δεύτερο ημίχρονο το Ρέθυμνο έβρισκε την ευκαιρία να μειώσει την διαφορά και στη συνέχεια να πάρει και κεφάλι. Η αντίδραση που θα περίμενε κανείς από τον πάγκο δεν ήρθε ποτέ, οι παίκτες μας συνέχισαν σε όλο το δεύτερο ημίχρονο να παιζούν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο παιχνιδιού που δεν τους έβγαινε και μοιραία ήρθε η ήττα. Ευτυχώς που σήμερα ήμασταν εύστοχοι στις βολές διαφορετικά το σκορ θα είχε πάρει άλλες διαστάσεις... Δύσκολα να γίνει ανάλυση για κάθε παίκτη ξεχωριστά μιας και σε αυτό το συνονθύλευμα με εξαίρεση τον Καββαδά όλοι οι υπόλοιποι έμοιαζαν χαμένοι μέσα στο γήπεδο να μην ξέρουν τι να κάνουν τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. 

Η ήττα αυτή μπορεί να μην σημαίνει και τίποτα, η εικόνα όμως της ομάδος ήταν αυτή που γέμισε με απογοήτευση και προβληματισμό τον κόσμο της ομάδος σε ένα χρονικό σημείο που φαινόταν να είχε ζεσταθεί αρκετά με το μπάσκετ. Σε μια χρονιά που περιμέναμε ο ΑΡΗΣ να έχει αλλάξει επίπεδο, πολύ γρήγορα έρχεται να μας προσγειώσει και να μας υπενθυμίσει  ότι χρειάζονται πολλά παραπάνω από καλές προθέσεις και φιλότιμες προσπάθειες για να το πετύχει. Τα θεωρητικά εύκολα παιχνίδια στην Σλοβενία για την πρεμιέρα του BCL και στο Παλέ με τον συμπολίτη μπορεί να αποτελέσουν το γιατρικό για αυτή την ήττα αλλά με αυτή την εικόνα που μας έδειξε η ομάδα σήμερα θα πρέπει να βελτιωθεί αισθητά για να τα κερδίσει. 

ΥΓ. Γρήγορα έμαθε ο Ντραγκίσεβιτς τα επιθετικά συστήματα της ομάδος, μάλλον θα του έκαναν εντατικά μαθήματα.

ΥΓ2. Πρόστιμο στους παίκτες από τη διοίκηση  που δεν ακολούθησαν το πλάνο του κόουτς και σούταραν τρίποντα σαν τρελοί! Τι? το ακολούθησαν?

ΥΓ3. Ας σταματήσει επιτέλους η μίρλα... η ομάδα πάλεψε πήρε 17 επιθετικά ριμπάουντ απλά δεν μπήκαν τα σουτ... Έτσι είναι αυτά! Άλλες φορές τα βάζει όλα ο αντίπαλος και χάνεις και άλλες φορές δεν μπαίνει κανένα σουτ σου και πάλι χάνεις...

ΥΓ4. Είναι μίζερο, λυπηρό και εντελώς απογοητευτικό οι προσδοκίες αρκετών συνΑρειανών μας να φθάνουν μέχρι τη νίκη με τον συμπολίτη των 100 φιλάθλων...

ΥΓ5. Άλλοι παίκτες... ίδια ομάδα. Το συμπέρασμα?

Χωρίς τον άτυχο Σανικίντζε αλλά με τους Τζένκις και τον Ντραγκίσεβιτς στο ρόστερ ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει στην Κρήτη για το πρώτο δύσκολο παιχνίδι της χρονιάς. Σε μια χρονική περίοδο όπου όλες οι ομάδες ακόμη ψάχνονται η ομάδα μας θα δοκιμάσει τις δυνάμεις απέναντι σε μια μικρομεσαία ομάδα του πρωταθλήματος που παραδοσιακά μας δυσκολεύει. Το να θεωρούμε τη νίκη αυτονόητη είναι κάτι εξίσου λογικό και εύκολο, παρόλα αυτά οι παίκτες του Δ.Πρίφτη θα πρέπει να επιβεβαιώσουν την ανωτερότητα τους πάνω στο παρκέ!

Το σοκ του τραυματισμού του Σάνι έφερε μια αναστάτωση την ομάδα και μαζί και αναγκαστικές αλλαγές. Αλλαγές σε πρόσωπα και ως ένα βαθμό και στην φιλοσοφία. Με τον Ντραγκίσεβιτς στην 5αδα ο ΑΡΗΣ θέλοντας και μη, γίνεται πιο soft στην άμυνα αλλά και σαφώς πιο δυνατός στην επίθεση. Το αν το πρόσημο είναι θετικό θα φανεί πολύ σύντομα. Ανεξάρτητα πάντως από το ντεμπούτο του Ντραγκίσεβιτς, η ομάδα οφείλει φέτος να δείχνει όποτε χρειάζεται ότι έχεις τις λύσεις για να ανταπεξέρχεται στις δυσκολίες. Το Ρέθυμνο μπορεί να είναι μια ομάδα που έχει κερδίσει με την παρουσία της τελευταία χρόνια τον σεβασμό όλων των φιλάθλων αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι φόβητρο για εμάς. Η μίνι έκπληξη που έκανε στην πρεμιέρα μέσα στην Ρόδο ήταν απλά μια καλή υπενθύμιση για όλους εμάς ότι ακόμη το να υποτιμάμε τον αντίπαλο είναι πολυτέλεια. Οι 4 Αμερικάνοι, ο Λιθουανός Ζαμπας και ο Γιαννόπουλος(από τους φθηνούς καλούς Έλληνες παίκτες σε καλή ηλικία που περιέργως δεν μας έκανε ποτέ!) είναι σχεδόν ότι αξιόλογο έχει η ομάδα της Κρήτης. Η διαφορά δυναμικότητας είναι εμφανής και ξεκάθαρα από την δική μας απόδοση θα κριθεί αν η νίκη έρθει εύκολα ή δύσκολα. Ο σοβαρός ΑΡΗΣ σε καμία περίπτωση δεν θα κινδυνέψει από αυτήν την ομάδα.

Βήμα βήμα προχωράει η ομάδα μας στην χρονιά τις τελευταίες αγωνιστικές σεζόν και κάπου στην πορεία βλέπει που μπορεί να φθάσει. Παιχνίδια σαν και αυτό με το Ρέθυμνο ουσιαστικά είναι από αυτά που μπορείς να μετρήσεις τις δυνάμεις σου. Γιατί ανεξάρτητα από το πόσο δυνατοί είναι και φέτος ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, ο ΑΡΗΣ μας οφείλει να υπενθυμίζει ότι από τους υπόλοιπους είναι τουλάχιστον ένα επίπεδο πάνω. Ας γίνει λοιπόν η αρχή ώστε απερίσπαστη η ομάδα να προετοιμαστεί για το μεγάλο γλέντι της επόμενης αγωνιστικής! Πάμε Αρειανάρα!

Το σκληρό πρόσωπο του αθλητισμού είδε ο Βίκτωρ Σανικίντζε το περασμένο Σάββατο και μαζί του και όλοι εμείς που πολλές φορές λίγο επιπόλαια και εκ του ασφαλούς κρίνουμε επαγγελματίες αθλητές για τις επιλογές τους. Μια κακή στιγμή όπως φάνηκε είναι αρκετή για να σου κόψει την καριέρα ή να ρίξει το επίπεδο σου πολύ χαμήλα. Το έχουμε δει αρκετές φορές να συμβαίνει και δυστυχώς το είδαμε και με έναν δικό μας παίκτη που πολύ γρήγορα κατάφερε να πείσει για την αξία του. Ευχόμαστε ολόψυχα αυτός ο τραυματισμός να είναι απλά άλλο ένα εμπόδιο στην καριέρα του Σανικίντζε και γρήγορα να γυρίσει πάνω στα παρκέ. Παρόλα αυτά όμως η ομάδα πρέπει να συνεχίσει και βρει την καλύτερη λύση για τη συνέχεια των υποχρεώσεων της σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ξεκάθαρες οι επιλογές που έχουν στη διάθεση τους το τεχνικό τιμ και η διοίκηση της ομάδος για την επόμενη ημέρα του τραυματισμού του Γεωργιανού. Μένεις όπως είσαι στην Ελλάδα αναβαθμίζοντας τον Τσαϊρέλη και τον Χρηστίδη και παίρνεις έναν Αμερικάνο που στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος θα έχει δικαίωμα συμμετοχής ή αντικαθιστάς τον Σανικίνζτε άμεσα και διατηρείς την κενή θέση για τον 6ο ξένο ώστε να ενισχύσεις περαιτέρω την ομάδα τον Ιανουάριο. Η δεύτερη επιλογή είναι σαφώς και η πιο ορθή και όπως όλα δείχνουν αυτή έχουν ήδη πάρει διοίκηση και τεχνικό τιμ. Τα ονόματα που ακούσθηκαν είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που ακούσθηκαν και πριν 2 μήνες προτού αποκτηθεί ο Σανικίντζε. Ο Μαυροκεφαλίδης μπορεί να είναι ένα δυνατό όνομα αλλά σε καμία περίπτωση δεν δείχνει να ταιριάζει στο πλάνο που κατάστρωσε ο Δ.Πρίφτης το περασμένο καλοκαίρι. Έτσι στο προσκήνιο έρχεται ξανά ο Ντραγκίσεβιτς που και το καλοκαίρι είχε φθάσει μια ανάσα από την ομάδα μας. Ένας παίκτης πολύ διαφορετικός από τον Γεωργιανό, που χαρακτηρίζεται από το καλό του μακρινό σουτ και την έφεση του στο σκοράρισμα. Σίγουρα δεν θα μπορεί να κάνει τις δουλειές που έκανε ο Σανικίντζε αλλά ίσως τελικά να αποδειχθεί εξίσου σημαντικός παρά τον διαφορετικό του ρόλο. Δεν είναι μυστικό ότι στην φιλοσοφία του Δ.Πρίφτη την πρώτη θέση έχει η άμυνα και με βάση αυτό το στοιχείο κάνεις τις περισσότερες επιλογές των παικτών του. Τα αποτελέσματα αυτής της φιλοσοφίας τα έχουμε δει στον ΑΡΗ, με την ομάδα να βγάζει αρκετό πάθος στην άμυνα και ώρες ώρες να παίζει αυτήν την επιθετική άμυνα που εντυπωσιάζει! Όπως όμως υπάρχει η άμυνα ως σήμα κατατεθέν του κόουτς, έτσι υπάρχει και το πρόβλημα στο επιθετικό πλάνο της ομάδος όλα αυτά τα χρόνια που υστερεί... Τα πολλά μακρινά σουτ και οι προσωπικές πρωτοβουλίες των παικτών είναι αυτό που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην επίθεση και εδώ ακριβώς είναι που κολλάει ιδανικά και ο Ντραγκίσεβιτς! Πέρα από το εξαιρετικό μακρινό σουτ ο Ντραγκίσεβιτς έχει και τις κινήσεις για να βάλει την μπάλα στο καλάθι ακόμη και σε καταστάσεις ένας με ένας παίρνοντας την μπάλα μακριά από το καλάθι. Κάτι που εκτός από τους πόντους που μπορεί να προσφέρει ο ίδιος θα απελευθέρωσει και τους συμπαίκτες του στην επίθεση. Όσο για την προσαρμογή του, ο Σέρβος έχει μεγάλη εμπειρία στα Ευρωπαϊκά γήπεδα και λογικά γρήγορα θα καταφέρει να ενσωματωθεί με την ομάδα. Αρκεί φυσικά να κλείσει πρώτα...

Τυχερός μέσα στην ατυχία του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο ΑΡΗΣ μας, μιας και αυτός ο τραυματισμός έρχεται πολύ νωρίς και σε μια σεζόν που λόγω αυτής της "πρωτοτυπίας" με τους Αμερικάνους που θα γίνουν 6 από το Β γύρο υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στα πλάνα του προπονητή. Ακόμη και αν η επιλογή του αντικαταστάτη του Σανικίντζε δεν βγεί ή δεν προσφέρει όλα όσα θέλει ο κόουτς, τον Ιανουάριο θα έχει την ευκαιρία να βρει τον παίκτη που θέλει από μια σαφώς μεγαλύτερη δεξαμενή παικτών όπως είναι η Αμερικάνικη αγορά. Αναμφισβήτητα αυτές οι συζητήσεις είναι δυσάρεστες όταν γίνονται με αφορμή τον βαρύ τραυματισμό ενός παίκτη μας αλλά τόσο ο Δ.Πρίφτης όσο και ο Ν.Λάσκαρης έχουν δείξει αρκετές φορές ότι δεν λειτουργούν απολύτως τεχνοκρατικά. Εφόσον υπάρχει το περιθώριο και οι συνθήκες θεωρώ βέβαιο ότι η διοίκηση και το τεχνικό τιμ θα αγκαλιάσει τον Γεωργιανό και θα του προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για την γρήγορη επάνοδο του στα παρκέ. Καλή ανάρρωση Σάνι...