Εφτά νίκες σερί έφθασε η ομάδα μας με αυτήν κόντρα στο Λαύριο με την βελτίωση σε όλα τα επίπεδα να είναι κάτι παραπάνω από εμφανής. Άλλωστε τα νούμερα της στατιστικής σε αυτά τα παιχνίδια σε σχέση με τα προηγούμενα μιλάνε από μόνα τους. Φυσικά το να μην αναφέρουμε σε όλο το παραπάνω ότι οι ομάδες που αντιμετωπίσαμε ήταν χαμηλής δυναμικότητας όπου οι εύκολες νίκες ήταν κάτι το αυτονόητο πιθανόν και να μας οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα. Βέβαια αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές σύμφωνα με την εικόνα του ΑΡΗ μας στην αρχή της σεζόν και ιδιαίτερα μετά τις ήττες από το Ρέθυμνο και τον μπαογκ που κόντρα σε εξίσου αδύναμες ομάδες απογοήτευσε αυτές οι 7 νίκες μπορούν να μας κάνουν να αισιοδοξούμε για τη συνέχεια.

Βελτίωση και αισιοδοξία για τη συνέχεια κόντρα σε τραυματισμούς, δυσκολίες προσαρμογής των Αμερικάνων αλλά και της αποχώρησης του Μάρμπλ. Ένα αναμενόμενο διαζύγιο για καθαρά αγωνιστικούς λόγους που ο τρόπος όμως με τον οποίο επήλθε φανέρωσε για πολλοστή φορά τις αστοχίες στον καλοκαιρινό σχεδιασμό αλλά και την συνολικά κακή διαχείριση του θέματος από το τεχνικό τιμ και την διοίκηση. Ήρθε στον ΑΡΗ με περγαμηνές(σύμφωνα με αυτούς που τον είδανε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού), πήρε ένα από τα υψηλότερα συμβόλαια στην ομάδα, πήρε αμέτρητες ευκαιρίες από τον προπονητή σε σημείο να παραμερίζονται άλλοι παίκτες αλλά και να θυσιάζεται η γενικότερη λειτουργία της ομάδος. Με βάση αυτό το τελευταίο φαίνεται για την ώρα να έχει παρθεί η απόφαση να μην αποκτηθεί παίκτης με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να συνεχίσει τη χρονιά με 3 Αμερικάνους, όπου ο ένας είναι ακόμη στα χαμένα και πλέον έχει και το άλλοθι του τραυματισμού, ο άλλος προτιμάει να είναι ρολίστας και ο τρίτος που ναι μεν προσφέρει στην ομάδα και έχει ουσιαστικό ρόλο με τον τρόπο παιχνιδιού του να σε κάνει να αναρωτιέσαι αν είναι τόσο χρήσιμος ή αν μπερδεύει την ορθή λειτουργία του συνόλου. Δύσκολα να υπάρχει κανείς που να λέει όχι στην ουσιαστική ενίσχυση της ομάδος ακόμη και αν η ομάδα πηγαίνει καλά, αλλά όταν μιλάμε για μια νέα επιλογή από ένα τεχνικό τιμ που πέρσι δεν κατάφερε να βρει τον αντικαταστάτη του Τσούπκοβιτς και φέτος το καλοκαίρι ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος του αγωνιστικού μπάτζετ σε παίκτες με δευτερεύοντα ρόλο στην ομάδα τότε μόνο για ουσιαστική ενίσχυση δεν μπορούμε να αισιοδοξούμε αλλά για μια σειρά από αναφορές σε χημείες, καλούς χαρακτήρες και υπομονή μέχρι να «δέσει» το σύνολο…

Αυτό που σίγουρα έχει στο μυαλό του ο προπονητής και πρέπει να το έχουμε και εμείς είναι η ομάδα να παίζει καλά και να παίρνει τις νίκες κάτι που τον τελευταίο καιρό το κάνει. Πέρα από την ατυχή δήλωση για τα «αντίποινα» του Λαυρίου στον Β γύρο ο Δ.Πρίφτης εξέφρασε την βεβαιότητα του ότι η ομάδα όχι μόνο έχει βελτιωθεί αλλά και ότι μέσα στον Ιανουάριο όπου υπάρχουν πολλές αγωνιστικές προκλήσεις θα το αποδείξει! Αυτό μετράει και όχι αν ο ΑΡΗΣ έχει συμπληρωμένες τις θέσεις των ξένων που του αναλογεί. Τώρα το αν η επιλογή της διοίκησης και του προπονητή στερήσει την συμμετοχή στον τελικό ή οδηγηθούμε σε έναν τελικό με μειωμένες πιθανότητες κατάκτησης του τίτλου είναι κάτι που προβληματίζει. Ας ελπίσουμε τη νέα χρονιά ο ΑΡΗΣ να επιβεβαιώσει την αισιοδοξία που υπάρχει και να περάσει την ΑΕΚ για το κύπελλο αλλά και στη συνέχεια η διοίκηση να δείξει με τον τρόπο της πόσο πολύ θέλει να συνδέσει την εποχή Λάσκαρη στον ΑΡΗ με την επιστροφή στους τίτλους.

ΥΓ. Ο «δεν μας κάνει» Γουότερς επιλέχθηκε από μια εκ των κορυφαίων ομάδων της Ευρωλίγκας, ο Μακνήλ έστω και με καθυστέρηση υπέγραψε στην Μπάμπεργκ που αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα και ο Χάγκινς με την Βενέτσια τα πάει μια χαρά. Άραγε πως θα ήταν ο φετινός ΑΡΗΣ αν γινόταν η «οικονομική θυσία» το καλοκαίρι και παραμένανε στον σύλλογο? 

Με νίκη κόντρα στο Λαύριο θέλει να κλείσει τη χρονιά η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα στις 17.00 στο Nick Galis Hall και να συνεχίσει το νικηφόρο σερί. Ένα παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας μιας και πρόκειται το τελευταίο από σειρά εύκολων θεωρητικών αγώνων και με ένα μήνα φωτιά να ακολουθεί. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για το πρώτο με τον Μάρμπλ να είναι και επίσημα παρελθόν, μια απόφαση που καθυστέρησε αρκετά κατά την άποψη μας αλλά θα επανέλθουμε σε αυτό το θέμα όπως και στο θέμα της ενίσχυσης τις επόμενες ημέρες.

Το Λαύριο αναμφισβήτητα ανήκει στο γκρουπ των αδύναμων ομάδων της Α1 και σε σχέση με πέρσι που κυρίως στο εκτός έδρας μας είχε δυσκολέψει είναι ακόμη πιο αποδυναμωμένο. Το Α και το Ω του σημερινού μας αντιπάλου είναι οι Αμερικάνοι του, με τον Μπόλτς να είναι αυτός που ξεχωρίζει και να πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα. Λίγο σοβαρός όμως να παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας και δεν θα συναντήσει κανένα πρόβλημα. Όπως όμως σε κάθε παιχνίδι έτσι και σήμερα η εμφάνιση πέρα από τη νίκη έχει τη δική της ξεχωριστεί σημασία για μια ομάδα που θέλει πολλά παραπάνω από το απλά να "επιβιώσει" στο πρωτάθλημα της Basket League. Η αποχώρηση του Μάρμπλ που είχε το δεύτερο μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ομάδα απλά επιβεβαίωσε την λανθασμένη επιλογή που έγινε το καλοκαίρι, την αδυναμία του Αμερικανού να προσαρμόσει και την ολοκληρωτική αποτυχία του τεχνικού τιμ να μπολιάσει τον παίκτη με τους υπόλοιπους και να πάρει έστω κάποια στοιχεία από αυτά που περίμενε όταν το καλοκαίρι μετά από πολύ κόπο και οικονομική θυσία απέσπασε την υπογραφή του παίκτη. Πλέον όμως τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα και ο χρόνος που σπαταλιόταν στην ελπίδα ότι ο Μάρμπλ θα μπορέσει να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα ίσως τελικά να μοιραστεί σε παίκτες που και θέλουν να βοηθήσουν αλλά και μπορούν. Ο Γιάνκοβιτς όπως λέει η λογική θα πάρει σαφώς περισσότερο χρόνο στη φυσική του θέση αλλά και οι Ζάρας και Μούρτος θα καλύψουν το κενό του Μάρμπλ. Όσο οξύμωρο και αν μας φαίνεται η απόφαση να μην αντικατασταθεί(για την ώρα) ο Αμερικανός με δεδομένες τις συνθήκες που υπάρχουν στην ομάδα ίσως και να είναι και καλύτερα. Όλα αυτά όμως θα φανούν πάνω στο παρκέ, εκεί που κρίνεται κάθε παίκτης ξεχωριστά, όλη η ομάδα μαζί και φυσικά οι όποιες αποφάσεις παίρνονται από τη διοίκηση και τον προπονητή.

Για αρκετό κόσμο αυτές οι γιορτινές ημέρες αποτελούν την ιδανική ευκαιρία για να αφήσουν στην άκρη την καθημερινότητα και να "αποδράσουν" επιζητώντας την αλλαγή. Για όλους εμάς όμως που ο ΑΡΗΣ είναι τρόπος ζωής το να υπάρχει σε αυτές τις χαλαρές ημέρες και ένα εντός έδρας παιχνίδι του ΑΡΗ μας είναι ότι το καλύτερο! Ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για Παλέ, να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα για ακόμη μια φορά αδιαφορώντας για το ποιος είναι ο αντίπαλος. ΓΙΑΤΙ ΑΡΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

Πολύ πιο εύκολα από όσο θα περίμενε κανείς η ομάδα μας ξεπέρασε το εμπόδιο του Κολοσσού και μαζί τον νέο τραυματισμό του Μπάκνερ αλλά και το γενικότερο κακό κλίμα που επικρατεί στην ομάδα. Ο Ντραγκίσεβιτς ήταν αυτός σήμερα που σήκωσε το μεγαλύτερο βάρος στην επίθεση αλλά πήρε και κάποιες βοήθειες από τους συμπαίκτες μιας και σήμερα σκόραραν και οι δώδεκα παίκτες που αγωνίσθηκαν. Την παράσταση έκλεψε ο νεαρός Χρηστίδης που μετά από περίπου 15 παιχνίδια τον θυμήθηκε ο κόουτς και ο παίκτης απέδειξε ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα αυτόν τον ΑΡΗ.

Το παιχνίδι άρχισε ως συνήθως με τους χειρότερους οιωνούς για την ομάδα μας και τον Κολοσσό να φθάνει στο + 7 νωρίς νωρίς. Γρήγορα όμως ο ΑΡΗΣ άρχισε να σοβαρεύεται, να παίζει καλύτερη άμυνα αλλά και να βρίσκει λύσεις στην επίθεση κυρίως χάρη στον Ντραγκίσεβιτς που επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια σήμερα δεν έγινε κατάχρηση στα τρίποντα(18) και προσπάθησαν οι παίκτες μας να χτυπήσουν κοντά στο καλάθι. Πιο καλά από όλους το έκανε ο Ντραγκίσεβιτς που αν και πέτυχε μόλις 3 δίποντα κατάφερε να φορτώσει με αρκετά φάουλ τους αντιπάλους του αλλά και να πάει 9 φορές στην γραμμή των βολών από όπου είχε το απόλυτο. Τζένκινς, Κάμινγκς και Μάρμπλ ναι μεν δώσανε κάποιες βοήθειες αλλά σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίθηκαν στον ηγετικό ρόλο που θα έπρεπε να έχουν σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ο νεαρός Χρηστίδης άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και στα 9' και 11'' που χρησιμοποιήθηκε πρόλαβε να πετύχει 8 πόντους(4/5 2π.) αλλά και να μαζέψει και 4 ριμπάουντ. Σε γενικές γραμμές πάντως ο ΑΡΗΣ είχε ουσία στο παιχνίδι του, δεν έχασε σε κανένα σημείο την συγκέντρωση και κατάφερε και έκανε τον Κολοσσό να δείχνει με ομάδα της πλάκας σε μια αγωνιστική ημέρα όπου άπαντες περίμεναν ένα κλειστό παιχνίδι για γερά νευρά.

Η νίκη ήρθε χωρίς άγχος, η ομάδα έδειξε κάποια καλά στοιχεία αλλά η μέτρια εμφάνιση των 3 Αμερικάνων και ο νέος μικρο-τραυματισμός του Γιάνκοβιτς δεν μας κάνει να αισθανόμαστε και τόσο αισιόδοξοι για τη συνέχεια. Μάλιστα το ότι χρησιμοποιήθηκε για περισσότερο από 25' ο Μάρμπλ  ο οποίος πέρα από τα βέλη του προπονητή του την περασμένη Τετάρτη,  σύμφωνα με τα ρεπορτάζ θα έμενε σε "απραγία" ώστε να πιεστεί για τη λύση του συμβολαίου του δείχνει ότι ακόμη επικρατεί τρικυμία στην ομάδα... Θα έρθει ψηλός στην θέση του Μπάκνερ? Θα φύγει ο Μάρμπλ και θα έρθει ο Μακνήλ? Θα προστεθεί στο ρόστερ ένα πόιντ γκάρντ? Σενάρια, φήμές και σκέψεις που παρουσιάζονται ως την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ φανερώνοντας το επικοινωνιακό πρόβλημα που υπάρχει... Μέχρι να δούμε λοιπόν τις αλλαγές στο ρόστερ και την ουσιαστική αλλαγή στην εικόνα της ομάδος, ας εκμεταλλευτούμε το εύκολο πρόγραμμα και τα εντός έδρας παιχνίδια ώστε κάτι να διορθωθεί σε όλο αυτό το προβληματικό πάζλ του φετινού ΑΡΗ.

ΥΓ. Μετά από 15 παιχνίδια ανακαλύψαμε ότι ο Φλιώνης μπορεί να βοηθήσει όπως έδειξε κόντρα στην ομάδα Ευρωλίγκας όπως ήταν η Μονακό, ενώ και στους ψηλούς που υπάρχει μεγάλο πρόβλημα είδαμε σήμερα ότι υπάρχει ένας Χρηστίδης που μπορεί και αυτός να βοηθήσει άμεσα τουλάχιστον με αντιπάλους του επιπέδου του Κολοσσού. Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να έγινε επιτέλους η αρχή στην αξιοποίηση των νεαρών αθλητών και να μην ήταν ακόμη ένα επικοινωνιακό τρικ του coach of the year.

ΥΓ2. Ελπίζω μετά την εύκολη επικράτηση επί του Κολοσσού αλλά και την ήττα του συμπολίτη από την Κύμη να συνειδητοποίησαν αρκετοί συνΑρειανοί μας ότι η 4η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν εξαρχής εξασφαλισμένη. Ακόμη και για αυτόν τον ΑΡΗ που ενώ βαδίζουμε ολοταχώς προς το 2017 ακόμη ψάχνεται λες και είναι Αύγοστος.

Να πάρει τη  νίκη κόντρα στη Ναχαρίγια και να επιβεβαιώσει την βελτίωση που έδειξε στην Πάτρα θα προσπαθήσει σήμερα το απόγευμα η αγαπημένη μας ομάδα στο Ισραήλ σε ένα παιχνίδι όπου κατεβαίνει για ακόμη μια φορά ως το φαβορί. Η νίκη στην Πάτρα αλλά και η σπουδαία μεταγραφή του Γιάνκοβιτς έχουν αλλάξει σημαντικά το κλίμα στην ομάδα. Κάτι που κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για τη νίκη σήμερα μιας και αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να ξαναζεσταθεί ο κόσμος αλλά και να ανέβει ψυχολογικά η ομάδα ενόψει του αγώνα με τον Ολυμπιακό!

Η Ναχαρίγια είναι μια μεσαία ομάδα του ανταγωνιστικού Ισραηλινού πρωταθλήματος που τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν βρίσκεται και στην καλύτερη κατάσταση. Οι 2 ήττες τις 2 πρώτες αγωνιστικές του BCL και η διακοπή συμβολαίου βασικού Αμερικανού πόιντ γκαρντ Τίγκ από τον οποίο φέτος περίμεναν πάρα πολλά φανερώνουν και τη δυναμική τους. Δεν πρόκειται για ομάδα του επιπέδου των "ήλιων" της Σλοβενίας ή των "αρκούδων" της Δανίας αλλά σίγουρα ο σοβαρός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί σήμερα. Το ξαφνικό πρόβλημα του Τσαϊρέλη έρχεται να προστεθεί σε αυτό του Καββαδά και του Σανικίντζε και αναγκαστικά ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να δώσει χρόνο Χρηστίδη. Αλχημείες σαν και αυτές που είχαμε δει στα φιλικά με τον Μούρτο να αγωνίζεται στη θέση 4 μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικές. Ιδίως από τη στιγμή που η δύναμη της Ναχαρίγια είναι κοντά στο καλάθι. Πέρα όμως από τα προβλήματα τραυματισμών μεγαλύτερος πονοκέφαλος και ερωτηματικό αποτελούν οι Μάρμπλ και Μπάκνερ που ακόμη ψάχνονται μέσα στο γήπεδο, ο Κάμινγκς που πρέπει να δείξει περισσότερα αλλά και το αν ο MVP της περασμένης αγωνιστικής του Ελληνικού πρωταθλήματος Τζένκινς μπορεί να επαναλάβει την σπουδαία του εμφάνιση. Ενώ και η παρουσία του Ντραγκίσεβιτς θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και η σταθερότητα σε υψηλά επίπεδα απόδοσης είναι πάντα σημαντικό. Η ομάδα μας έχει τον πρώτο λόγο στο σημερινό παιχνίδι και εύκολα ή δύσκολα θα πρέπει να το κερδίσει!

Αν κάτι  θετικό βγήκε από τον πανικό που επικράτησε μετά την ήττα από τον συμπολίτη είναι ότι δόθηκαν σημαντικές απαντήσεις και ξεκαθάρισαν κάποια πράγματα που ναι μεν για την εσωτερική λειτουργία της ομάδος μπορεί να μην έχουν ιδιαίτερη σημασία αλλά για εμάς έχουν. Το ότι προχωράμε σε κινήσεις ενίσχυσης και όπως όλα δείχνουν και σε αντικαταστάσεις παικτών φανερώνει ότι πλέον υπάρχει περισσότερη αυτογνωσία στην ομάδα και  παραδοχή των λανθασμένων κινήσεων κάτι άκρως θετικό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια όπου τα πάντα κρυβόντουσαν κάτω από το χαλάκι. Ενώ και ότι ο Λάσκαρης βάζει το χέρι στην τσέπη για να διορθώσει τα λάθη δείχνει ότι όχι μόνο δεν αδιαφορεί αλλά ότι έχει και την επιθυμία να αλλάξει άμεσα την κατάσταση.  Όλα λοιπόν τα παραπάνω παρόλο που προέκυψαν μετά από μια πικρή ήττα μόνο ως θετικά μπορούν να χαρακτηριστούν. Η νίκη σήμερα θα είναι το κερασάκι στην τούρτα των αλλαγών που έχουν ξεκινήσει στον μπασκετικό ΑΡΗ! Νίκη λοιπόν στο Ισραήλ για να πάμε πιο "φτιαγμένοι" κόντρα στον Ολυμπιακό!

Κίνηση ματ από την  ΚΑΕ ΑΡΗΣ που πριν λίγο ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του Βλαδίμηρου Γιάνκοβιτς! Μια κίνηση που αλλάζει σημαντικά το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος και δίνει απάντηση στον προβληματισμό που αρκετός κόσμος είχε εκφράσει(και εμείς μέσα από αυτή την ιστοσελίδα) τις π[προηγούμενες ημέρες για το αν αυτή η διοίκηση ενδιαφέρεται για την επιτυχία και πάνω στο παρκέ ή οι αξιοθαύμαστες κινήσεις εκτός παρκέ σε συνδυασμό με την αγωνιστική μετριότητα την καλύπτουν. Μάλιστα το ότι αυτή η κίνηση γίνεται 2 ημέρες μετά τη νίκη ψυχολογίας στην Πάτρα που επανέφερε ελαφρώς την ηρεμία στην ομάδα δείχνει ξεκάθαρα ότι η διοίκηση δεν έψαχνε για πίστωση χρόνου και αφορμές για να μην ενισχύσει την ομάδα αλλά αντιθέτως παραδέχθηκε τα λάθη που έγιναν σε συνεργασία με τον προπονητή, αφουγκράστηκε τη δίψα του κόσμου για διάκριση και έφερε αυτόν τον σπουδαίο παίκτη σε μια θέση όπου ο ΑΡΗΣ πονάει.

Από τα πρώτα παιχνίδια της φετινής σεζόν έχει φανεί ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ έχει σημαντικό πρόβλημα σε 3(!!!) θέσεις. Ο Κάμινγκς δεν έχει τα χαρακτηριστικά ενός Ευρωπαίου πόιντ γκάρντ και δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης θέσης, ο Μπάκνερ προσπαθεί κάτω από το καλάθι αλλά ακόμη δεν έχει ουσία στο παιχνίδι του ενώ ο Μάρμπλ ακόμη και σε παιχνίδι που πετυχαίνει 21 πόντους δεν εντυπωσιάζει... Και αν στη θέση 1 και 5 υπάρχουν οι εναλλακτικές λύσεις ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής, στη θέση 3 ο Μάρμπλ δεν έχει αντικαταστάτη. Ο φορμαρισμένος Ζάρας και ο ντεφορμέ Μούρτος παίζουν κατ ανάγκη στη συγκεκριμένη θέση και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν από μόνοι τους να δώσουν στην ομάδα αυτά που περίμενε από τον Μάρμπλ που ήρθε με περγαμηνές από το NBA. Ο Γιάνκοβιτς ταιριάζει γάντι στον φετινό ΑΡΗ μιας και διαθέτει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται η ομάδα. Μπορεί να χτυπήσει τόσο μακριά όσο και κοντά στο καλάθι, παίζει καλή άμυνα και παλεύει και στα ριμπάουντ. Είναι παίκτης ομάδος, σε μια καλή ηλικία που ψάχνει να αρπάξει την ευκαιρία του για να δείξει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε μια ομάδα. Μπορεί στον Παναθηναϊκό να μην τα κατάφερε αλλά ο ΑΡΗΣ ακόμη απέχει αρκετά από τον Παναθηναϊκό και έχει τη δυνατότητα να δώσει στον Γιάνκοβιτς τον χρόνο και την εμπιστοσύνη για να παίξει το μπάσκετ που μπορεί.

Αν και δανεικός ο Γιάνκοβιτς από τη Βαλένθια επι της ουσίας δεν λέει και τίποτα. Ναι μεν τα συμβόλαια σε δεσμεύουν αλλά όπως φάνηκε και με τη συγκεκριμένη μεταγραφή που πραγματοποιήθηκε με 3 μήνες καθυστέρηση αν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες τα πάντα μπορούν να συμβούν. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να δικαιώσει ο παίκτης της προσδοκίες μας και να βγάλει το καλό του πρόσωπο πάνω στο παρκέ. Αν όλα εξελιχθούν καλά στο αγωνιστικό κομμάτι τότε είναι πολύ πιθανό και ο παίκτης να θέλει και να πιέσει για να μείνει αλλά και η διοίκηση να κάνει την οικονομική υπέρβαση για να σπάσει το συμβόλαιο του παίκτη. Η ουσία είναι πάντως ότι ο ΑΡΗΣ ενισχύεται σημαντικά σε μια θέση που ήταν σχεδόν ορφανή... Οι πληροφορίες λένε ότι θα αγωνιστεί κανονικά με τον Ολυμπιακό και όλοι αναμένουμε με αγωνία να δούμε την Αρειανάρα σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι με τον Βλάντο Γιάνκοβιτς ντυμένο στα κιτρινόμαυρα!

ΥΓ. Καββαδάς και Γιάνκοβιτς, εν ενεργεία παίκτες της Εθνικής Ελλάδος! Τέτοιον ΑΡΗ γουστάρουμε και ακόμη καλύτερο!

Βαθειά ψυχολογική και βαθμολογική ανάσα πήρε η ομάδα μας σήμερα στην Πάτρα όπου δείχνοντας ένα διαφορετικό πρόσωπο επικράτησε την τοπικής ομάδας με το τελικό 79-89! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Τζένκινς που φόρτωσε το αντίπαλο καλάθι με 30 πόντους! Πολύ καλοί και οι Ντραγκίσεβιτς, Ζάρας και Σίμτσακ που πρόσφεραν σημαντική βοήθεια για να έρθει η σημερινή πολύτιμη νίκη!

Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας κατέβηκε με την πλάτη στον τοίχο κατάφερε και βρήκε τα ψυχολογικά αποθέματα ώστε να παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε ένας διαφορετικός προσανατολισμός στην επίθεση όπου αφέθηκαν στην άκρη τα επιπόλαια μακρινά σουτ και όλοι προσπάθησαν να χτυπήσουν κοντά στο καλάθι. Ο Τζένκινς μπήκε από την αρχή ζεστός δείχνοντας ιδιαίτερα αποφασισμένος κάτι που αποτυπώθηκε και από την στατιστική(30 πόντους, 8 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 κλεψίματα), το ίδιο και ο Ντραγκίσεβιτς(18 πόντους, 5 ριμπάουντ) που και αυτός έδειξε κατευθείαν ότι ήθελε να αναλάβει ηγετικό ρόλο σήμερα. Ο βετεράνος Σίμτσακ που ξεκίνησε βασικός αποδείχθηκε σε όλη την  διάρκεια του αγώνα πιο ουσιαστικός από τον Μπάκνερ και έδωσε λύσεις σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Αυτό όμως που ουσιαστικά άλλαξε την ροή του αγώνα και έδωσε το σύνθημα για να πάρει η ομάδα τα ηνία του αγώνα και τελικά τη νίκη ήταν ο Θ.Ζάρας που για ακόμη μια φορά ερχόμενος από τον πάγκο έκανε τη διαφορά. Σε  αντίθεση με άλλα παιχνίδια ο Δ.Πρίφτης εμπιστεύτηκε τους παίκτες που ήταν σε καλή κατάσταση και  άφησε αρκετή ώρα στον πάγκο τους Μάρμπλ και Μούρτο που ήταν φανερά εκτός ρυθμού. Ο Κάμινγκς αν και στα προηγούμενα παιχνίδια είχε δείξει καλά στοιχεία σήμερα είχε πολύ κακές επιλογές στην επίθεση. Η προσφορά του όμως στο αμυντικό κομμάτι και ιδιαίτερα στα ριμπάουντ δείχνουν ότι ο παίκτης προσπάθησε και αυτός να προσφέρει τα μέγιστα. Κάτι ανάλογο ισχύει περίπου και για τον Μπάκνερ που παρά όμως τη διάθεση που έδειξε δεν είχε για ακόμη μια φορά ουσία στο παιχνίδι του τόσο στην επίθεση όσο(και ακόμη περισσότερο) και στην άμυνα. Απογοητευτικός ο Τσαϊρέλη που απόντος του Καββαδά πήρε ακόμη περισσότερο χρόνο συμμετοχής έχοντας όμως συνολικά αρνητική παρουσία. Το σημαντικό είναι ότι φάνηκε η ποιοτική διαφορά των 2 ομάδων αλλά και η ώριμη σκέψη που είχαμε στο παιχνίδι μας. Με το που σταμάτησαν να μπαίνουν τα 3 τρίποντα των αντιπάλων η πλάστιγγα έγειρε ξεκάθαρα προς το μέρος μας και η νίκη ήρθε χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Μπορεί όλοι μας να περιμέναμε από τον αγώνα της Τετάρτης με τις αρκούδες να δούμε τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να αντιδρούν και να δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο αλλά έστω και με λίγες ημέρες καθυστέρηση το είδαμε σήμερα. Σήμερα όπου παίκτες σαν τον Τζένκινς και τον Ντραγκίσεβιτς δικαιολόγησαν την φήμη του σκόρερ που τους ακολουθεί αλλά είδαμε και παίκτες από τον πάγκο σαν τον Ζάρα και τον Σίμτσακ να έχουν ουσιαστική συμβολή στο παιχνίδι. Το να θεωρήσει κανείς ότι όλα τα προβλήματα με αυτή τη νίκη λύθηκαν θα είναι τεράστιο σφάλμα. Και ιδιαίτερα το να το πιστέψουν τα ίδια τα μέλη της ομάδος. Η εικόνα του Μπάκνερ και ιδιαίτερα του Μάρμπλ παραμένει ένας μεγάλος πονοκέφαλος για τον Δ.Πρίφτη και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπολοίπων είναι αδύνατο να καλυφθούν αυτά που περιμένεις όλη τη χρονιά από τα 2 ακριβότερα συμβόλαια με λύσεις εκ των έσω. Η θετική εξέλιξη σύμφωνα με τις ειδήσεις της τελευταίας στιγμής στην υπόθεση Γιάνκοβιτς δείχνει ότι και η διοίκηση δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και θέλει να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Άλλωστε όπως τονίσαμε και σε προηγούμενο κείμενο το καρπούζι και το μαχαίρι είναι 100% στα χέρια της διοίκησης. Μακάρι αυτό το φλέρτ με τον Γιάνκοβιτς να καταλήξει σε γάμο ώστε φετινός ΑΡΗΣ να αποκτήσει επιτέλους και παίκτη στη θέση 3. Μέχρι τότε τεχνικό τιμ και παίκτες θα πρέπει να συνεχίσουν τη σκληρή δουλειά και όλη αυτή την αρνητική κατάσταση(και κριτική) να την μετατρέψουν σε εγωισμό και πείσμα ώστε να παρουσιαστούν ακόμη πιο βελτιωμένοι στη συνέχεια!

Νέο ξεκίνημα θα επιδιώξει ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στην Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία σε ένα παιχνίδι παράσταση για έναν ρόλο, όπου ο ΑΡΗΣ όχι απλά πρέπει να πρωταγωνιστήσει αλλά να δείξει ότι το χαστούκι από τον συμπολίτη τον έχει αφυπνίσει για τα καλά. Ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής ο Δ.Πρίφτης μαζί με την διοίκηση καλούνται να διαχειριστούν την μεγαλύτερη κρίση της εποχής Λάσκαρης σε ένα σημείο όπου φαίνεται να επικρατεί ο απόλυτος πανικός... Παίκτες φεύγουν μαζικά, σπουδαίες μεταγραφές κλείνονται και στο τέλος χαλάνε, περσινοί αστέρες είναι με το ένα πόδι πίσω στην ομάδα και παίκτες που ήταν με τις βαλίτσες στο χέρι κάνουν σκληρή προπόνηση ώστε να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία τους...

Το χάσμα που υπάρχει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, με εξαίρεση την Ευρωλίγκα όπου όντως συμμετέχουν οι δυνατότερες ομάδες στην Ευρώπη τη δεδομένη χρονική στιγμή έχει δώσει την ευκαιρία μέσω των άλλων διοργανώσεων σε ομάδες όπως είναι η Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία να παίξουν σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο. Για τη δική μας ομάδα  υπό φυσιολογικές συνθήκες  θα ήταν μια αγγαρεία αλλά με την υπάρχουσα κατάσταση μοιάζει με ιδανική ευκαιρία ώστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να μετριάσουμε τους κραδασμούς από το σοκ του περασμένου Σαββάτου. Φυσικά για να ηρεμήσει η κατάσταση χρειάζονται πολλά παραπάνω από μια νίκη με μια άσημη ομάδα της πλάκας αλλά ακόμη και αυτή μπορεί να αποτελέσει μια αρχή αν συνοδευτεί από καλή εμφάνιση. Ο τραυματισμός του Καββαδά είναι το νέο πρόβλημα που παρουσιάστηκε αλλά και πάλι αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, αυτά που πρέπει να διορθώσει ο κόουτς δεν έχουν να κάνουν με τον Καββαδά αλλά σχεδόν με όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους 4 ξένους. Όσο αναβαθμισμένο ρόλο και αν πάρουν οι "φιλότιμοι", όσους πιτσιρικάδες και αν ξαφνικά θυμηθούμε και τους φωνάξουμε από την κερκίδα για να αγωνιστούν μερικά λεπτά η ομάδα δεν πρόκειται να αλλάξει την εικόνα της αν δεν μεταμορφωθούν οι 4 Αμερικάνοι. Οποιαδήποτε συμπεράσματα για "αλλαγή" στο σημερινό παιχνίδι με αυτόν τον αντίπαλο θα είναι 100% εσφαλμένα αλλά τουλάχιστον μπορεί να είναι μια αρχή.

Όπως γράψαμε στην αρχή του ποστ(και θα αναλύσουμε σε ξεχωριστό ποστ πολύ σύντομα) η ήττα του Σαββάτου "ξεγύμνωσε" τις αδυναμίες μας που μέσα από το συστηματική παραπληροφόρηση και ωραιοποίηση των πάντων  το πλάνο, οι συνεργασίες, η οικογένεια, οι τεχνοκράτες, κτλ παρουσιαζόταν σαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μόνο τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ να διαβάσεις από Αρειανούς δημοσιογράφους μπορείς να καταλάβεις για το οργανωτικό επίπεδο της ΚΑΕ αλλά και την συνεργασία που υπάρχει με το τεχνικό τιμ. Τα σκληρά παζάρια του καλοκαιριού με παίκτες που υπήρχε η επιθυμία να παραμείνουν στην ομάδα, οι "ψαγμένες" επιλογές από τις προπονήσεις του NBDL. η αδιαφορία για σίγουρες λύσεις με γνώση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και του Ελληνικού πρωταθλήματος, η προσήλωση σε στόχους πιο προσιτούς οικονομικά και η εμμονή στο να μην αλλάζουν παίκτες που ήταν το περσινό "μότο" ξαφνικά από έξυπνες και μελετημένες επιλογές φαντάζουν πλέον με τρανταχτά λάθη. Λάθη για τα οποία η ευθύνη δεν βαραίνει σε καμία περίπτωση μόνο τον προπονητή που έχει συγκεντρώσει τα βέλη της οργής του κόσμου τις τελευταίες ημέρες. Ας ελπίσουμε λοιπόν να δούμε μια νέα αρχή σε όλα τα επίπεδα και ας ξεκινήσουμε από σήμερα το βράδυ πάνω στο παρκέ!

Μάρτυρες σε ακόμη ένα μπασκετικό ναυάγιο γίναμε σήμερα στο κατάμεστο Nick Galis Hall παρακολουθώντας μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος που κατάφερε να ηττηθεί σε ένα παιχνίδι όπου θα έπρεπε να είναι μονόλογος. Οι γνωστές αδυναμίες σε άμυνα και επίθεση έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους δίνοντας το δικαίωμα στον εξίσου τραγικό ως αστείο συμπολίτη να πάρει μια νίκη που ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός τους θα το περίμενε. Κρίμα για τον κόσμο και την μαγική ατμόσφαιρα που δημιούργησε για ακόμη μια φορά.

Όση προσπάθεια και αν κάνεις να αναλύσεις αυτό το παιχνίδι δυσφήμιση του αθλήματος, δύσκολα μπορεί να πεις κάτι ουσιαστικό για το τι ακριβώς έπαιξαν οι 2 ομάδες, που στόχευαν οι προπονητές και ποιό ήταν το αγωνιστικό πλάνο. Βέβαια θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο συμπολίτης κατάφερε να περάσει και 4-5 φορές την μπάλα κάτω από το καλάθι και στην άμυνα ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο ήταν ξεκάθαρο ότι μας άφησε το μακρινό σουτ. Στα δικά μας χάλια τώρα... δυστυχώς δεν είδαμε ούτε ένα κλικ βελτίωσης σε σχέση με την τραγωδία στο Ρέθυμνο ή την νίκη στη Σλοβενία όπου και πάλι η ομάδα ήταν κακή. Τα πολλά φάουλ που έπαιξαν ρόλο στο παιχνίδι είναι φαινόμενο που το ξαναείδαμε και πέρσι μέχρι που ο κόουτς αποφάσισε να εγκαταλείψει το fullpressσε τόσο μεγάλη διάρκεια του παιχνιδιού. Όταν λοιπόν ο coach of the year πετάει στο τέταρτο δεκάλεπτο ως το τελευταίο του χαρτί μια ελληνική πεντάδα από παγκίτες με το σκεπτικό ότι αυτοί μπορούν να ανταπεξέλθουν καλύτερα με αποκορύφωμα το εύστοχο σουτ 3 πόντων του Σίμτσακ τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει την απελπισία που υπήρχε στο τεχνικό τιμ σήμερα. Κάτι άλλωστε που φάνηκε και σε όλη την διάρκεια του αγώνα όπου δύσκολα μπορεί κανείς να βρει μια φάση στην επίθεση που έγινε προσπάθεια να βγει κάποιο επιθετικό σύστημα. Run and gun στην χειρότερη του μορφή, που θύμιζε κάτι από μπάσκετ αλάνας με τον καθέ παίκτη να κάνει ότι του κατεβαίνει στο μυαλό. Όταν αυτή είναι η προσέγγιση της ομάδος στο παιχνίδι τότε μάλλον είναι και λογικό μέχρι και ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες πάνω στο παρκέ όπως ο Ξανθόπουλος που μέχρι και ο ίδιος γνωρίζει την αδυναμία του στα μακρινά σουτ να σουτάρει 7 άστοχα τρίποντα. Το αν αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει είναι κάτι που για την ώρα φαντάζει πάρα πολύ δύσκολο.

Η ήττα εκτροχιάζει εντελώς την φετινή προσπάθεια μόλις από την 3η αγωνιστική. Βαθμολογικές απώλειες όπως στο Ρέθυμνο και ιδιαίτερα σήμερα σε καμία περίπτωση δεν συμβαδίζουν με τις προσδοκίες που έχει ο κόσμος του ΑΡΗ φέτος από την ομάδα του. Προσδοκίες και αισιοδοξία που φάνηκαν από τον χρόνο ρεκόρ που έγινε το σημερινό sold out. Πλέον αυτό που μένει, είναι να δούμε αν τελικά στον μπασκετικό ΑΡΗ ενδιαφέρεται κανείς για την αγωνιστική πορεία ή απλά το "πλάνο" έχει να κάνει με οτιδήποτε άλλο συμβαίνει εκτός παρκέ... και αν φυσικά υπάρχει κάποιος εκεί στην ΚΑΕ που νευρίασε, αγανάκτησε, απόρησε με αυτό που είδε και θέλει να το αλλάξει... 

ΥΓ. Οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι για να βγάλουν μια ολόκληρη σεζόν με επίσημες υποχρεώσεις που ξεκινάνε τέλη Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνονται τέλη Μάιου. Δεν χτίζεται μια ομάδα για να πάρει μπρος γύρω στον Δεκέμβριο και να μείνει από δυνάμεις από Απρίλιο.

ΥΓ2. Για τους μπασκετικούς φιλόσοφους/ψυχολόγους:: Όταν ο αντίπαλος σε μαρκάρει με 3 μέτρα απόσταση και σου δίνει το σουτ, το κάνει γιατί αυτό έχει μελετήσει και ζητήσει ο αντίπαλος προπονητής γιατί διέκρινε μια αδυναμία σου. Όταν εσύ σουτάρεις και ξανασουτάρεις από μακρυά ουσιαστικά εφαρμόζεις και επιβεβαιώνεις το πλάνο του αντίπαλου προπονητή. Φυσικά αν τα έβαζες τα τρίποντα δεν θα σου έδιναν και 3 μέτρα χώρο για να σουτάρεις...

ΥΓ3. Πάλι καλά που είπε το "ΟΧΙ" ο coach of the year στον Παναθηναϊκό γιατί φαντάσου πως θα έπαιζε η ομάδα αν δεν υπήρχε στον πάγκο μας... 

ΥΓ4. Ευτυχώς που ακολουθεί παιχνίδι με μπυραρία και όλα θα βρουν τον δρόμο τους. Υπομονή, επιμονή, χαμηλά το κεφάλι, όχι επιπόλαιες αποφάσεις, όχι νεοπλουτισμός, πολυετές πλάνο, οικογένεια, χημεία και αγάπη μόνο...

ΥΓ5. Και να κερδίζαμε πρωτάθλημα δεν θα περνάμε, η τρίτη θέση δεν δίνει τίποτα, τέταρτοι μάλλον θα βγούμε, στην Ευρώπη είμαστε αήττητοι, οπότε όλα καλά...

ΥΓ6. Τα μπάτζετ?

Μπορεί το "ναυάγιο" με τους ξένους της περσινής σεζόν, η μη επίτευξη συμφωνίας με τον Μιλόσεβιτς και η καθυστέρηση στις μεταγραφές αρχικά να μας είχε ελαφρώς ξενερώσει αλλά όπως φαίνεται στην πράξη η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή είναι αποφασισμένοι να "χτίσουν" μια πολύ δυνατή ομάδα, σίγουρα καλύτερη από τηνν περσινή! Κάμινγκς, Καββαδάς, Τζένκινς, Μπάκνερ και Τσαϊρέλης είναι τα τελευταία μας μεταγραφικά αποκτήματα, ενώ σχεδόν σίγουρη θεωρείται και η συμφωνία με τον Μάρμπλ.

Ο Κάμινγκς που ήταν και ο πρώτος ξένος που ανακοινώθηκε  στα "χαρτιά" δεν εντυπωσιάζει αλλά πρόκειται για παίκτη που έχουν παρακολουθήσει από κόντα τόσο ο Δ.Πρίφτης όσο και ο Σ.Καμπερίδης και αυτό είναι σημαντικό στην διαδικασία επιλογής ενός παίκτη. Οι πληροφορίες λένε για έναν πολύ καλύτερο πόιντ γκαρντ που θα μπορέσει να καλύψει την θέση πολύ καλύτερα από τους προκάτοχους του(Τόμας, Γουότερς) στη συγκεκριμένη θέση. Μοναδικό ερωτηματικό αποτελεί η προσαρμογή του στα Ευρωπαϊκά δεδομένα μιας και έχει μόλις 3 συμμετοχές στο Ιταλικό πρωτάθλημα. Εκ διαμέτρου αντίθετες όσο αφορά το ρίσκο οι επιλογές των Τζένκινς και Μπάκνερ μιας και πρόκειται για παίκτες που έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια στην Ευρώπη. Ιδίως ο Τζένκινς έχει το βιογραφικό και τις παραστάσεις που σε κάνουν να αισθάνεσαι σιγουριά και όλα δείχνουν ότι σύντομα θα κάνει αρκετούς συνΑρειανούς να ξεχάσουν τον Μακνήλ. Το ίδιο ισχύει και για τον Μπάκνερ που όλοι ανυπομονούμε να τον δούμε να καρφώνει δυναμικά φορώντας την κιτρινόμαυρη φανέλα. Τα αθλητικά του προσόντα εντυπωσιάζουν και ιδιαίτερα η ταχύτητα του, στοιχείο που σίγουρα ξεχώρισε ο Δ.Πρίφτης που θέλει παίκτες που να μπορούν να τρέχουν στο ανοιχτό γήπεδο. Το καλό με την επιλογή του Μπάκνερ που είναι ένας χαμηλός σέντερ είναι ότι ήδη υπάρχει στο ρόστερ και ο Καββαδάς όπου έχει τα στοιχεία που λείπουν από τον Αμερικανό. Με αυτούς τους 2 κάτω από το καλάθι η ομάδα μας έχει καλύψει εντυπωσιακά την θέση του σέντερ. Ενώ άκρως θετικό στοιχείο που πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι Τζένκινς και Μπάκνερ πέρσι ήταν συμπαίκτες στην Τουρκ Τέλεκομ.  Ο Τσαϊρέλης που για πολλούς ήταν μια "αδιάφορη" κίνηση, πολύ πιθανό να αποδειχθεί λίρα εκατό. Πρόκειται για αθλητή που επιστρέφει σε ιδανική ηλικία στην ομάδα, μετά απο σημαντικές εμπειρίες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ενώ ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που θα τον κάνει να δέσει ιδανικά με την ομάδα είναι ότι ο παίκτης έχει συνηθίσει να προσφέρει σε μια ομάδα ερχόμενος από τον πάγκο και με λίγα λεπτά συμμετοχής. Κάτι που πολλές φορές αποτελεί πρόβλημα σε παίκτες που περιορίζονται ξαφνικά σε βοηθητικούς ρόλους, όπως συνέβη με τον Τσούπκοβιτς και τον Ζάρα. Ο Μάρμπλ που εκτός απροόπτου θα είναι ο παίκτης που θα καλύψει τη θέση "3" μπορεί να μην έχει Ευρωπαϊκή εμπειρία αλλά τα 2 χρόνια που συμμετείχε στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου και το αγωνιστικό του στυλ που βασίζεται κυρίως στο σουτ  φαντάζουν αρκετά για να κάνει ο παίκτης τη διαφορά στην ομάδα μας! 

Με την απόκτηση ενός κοινοτικού πάουερ φόργουορντ(ίσως ο Βεζένκωφ) να εκκρεμεί και μια θέση ξένου να μένει σίγουρα κενή για τον Β γύρο του πρωταθλήματος όπου αλλάζει ο κανονισμός και θα μπορέσουμε να πάρουμε και άλλον Αμερικάνο το ρόστερ μάλλον κλείνει. Κινήσεις που μας γεμίζουν αισιοδοξία για έναν ΑΡΗ πρωταγωνιστή σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μάλιστα το γεγονός ότι οι περισσότεροι παίκτες υπέγραψαν συμβόλαια μεγαλύτερης διάρκειας του ενός έτους δείχνει ότι η ΚΑΕ μαθαίνει από τα λάθη της και ότι φέτος όντως θέλει να βάλει τις βάσεις για κάτι μεγάλο. Έυσι απλά ο ενθουσιασμός επέστρεψε και η ανυπομονησία για τα αποκαλυπτήρια της ομάδος!

ΥΓ. Όσο περνάει ο καιρός ολοένα και πιο σοφή φαίνεται η απόφαση του Λάσκαρη να επιλέξει το FIBA Champions League. Αυτό καλό είναι να το έχουν μερικοί στο μυαλό τους όταν κρίνουν τις επιλογές του προέδρου για χορηγίες και συνεργασίες.

ΥΓ2. Αφού μας έφτιαξαν με τις μεταγραφές καιρός είναι να δοθεί και ένα αίσιο τέλος στο σήριαλ με το Nick Galis Cup και τα σχετικά.

ΥΓ3. Σειρά μας είναι μετά τα καλοκαιρινά μπανάκια μας να κάνουμε το καθιερωμένο ντου στα διαρκείας όπου φέτος είναι σε καλές τιμές για όποιον θέλει να παρακολουθήσει όλα τα παιχνίδια μιας και πακέτο περιλαμβάνει και τους Ευρωπαϊκούς αγώνες της πρώτης φάσης.