Ένας μήνας πέρασε από το τελευταίο μας άρθρο σχετικά με τον μπασκετικό ΑΡΗ και επί της ουσίας σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει… Μάλιστα αν θέλουμε να το δούμε καθαρά ψυχρά το θέμα τη δεδομένη στιγμή στην ομάδα υπάρχουν ακόμη λιγότεροι παίκτες από ότι υπήρχαν πριν από ένα μήνα. Παρόλα αυτά οι διαρροές από τους "κύκλους"  του Δ.Γουλιέλμου, η επίσημη ανακοίνωση της συμφωνίας με τον Σ.Μαρκόπουλο και το γεγονός ότι η άρση του μπαν είναι πλέον μονόδρομος συνηγορούν ότι ίσως τελικά να υπάρχει φώς στο τούνελ που έχει χαθεί ο Αυτοκράτορας!

Δύσκολα να σταθεί κανείς στα λόγια και τις εξαγγελίες του μεγαλομετόχου μιας και από την πρώτη στιγμή που μπήκε στη ζωή μας τα ερωτηματικά, οι εύλογες απορίες και οι άυλες υποσχέσεις είναι αυτά που έχει προσφέρει στον κόσμο της ομάδος. Ωστόσο στην παρούσα φάση έχει κουράσει η ενασχόληση με τα παραπάνω και το μόνο που ενδιαφέρει άπαντες είναι το αν τελικά ο ΑΡΗΣ θα καταφέρει να κατεβάσει(αρχικά) στο νέο πρωτάθλημα ομάδα που να μπορεί να σταθεί με αξιώσεις χωρίς να αγκομαχάει μέχρι το τέλος της χρονιάς για το αν θα σωθεί ή όχι…  Ξεφτίλα και μόνο που το αναφέρουμε αλλά αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε τα τελευταία 2 χρόνια. Η πρόσληψη του Σούλη Μαρκόπουλου μας κάνει όλους να αισθανόμαστε σίγουροι ότι θα γίνει το καλύτερο δυνατό όσο αφορά την επιλογή των παικτών και τη διαχείριση του ρόστερ. Ενώ το γεγονός ότι ο Μαρκόπουλος αν δεν ήταν βέβαιος ότι θα χτίσει ομάδα χωρίς μπαν δεν θα έμενε δείχνει ότι κάτι κινείται. Φλιώνης, Σλαφτσάκης, 3 νεαροί παίκτες, ο νεοαποκτηθέντας Μιλόσεβιτς(εξαιρετική επιλογή) και ο υπ ατμό Λευτέρης Μποχωρίδης είναι το ρόστερ του ΑΡΗ σήμερα. Με τους Βεργίνη και Χρηστίδη να είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος αλλά και  τον Σακελλαρίου  να είναι εκτός απροόπτου το δεύτερο μεταγραφικό απόκτημα της ομάδος σύνολο έχουμε 8 παίκτες που δεν μπορούν να κάνουν ούτε προπονητικό διπλό. Διαπραγματεύσεις επί διαπραγματεύσεων, νέες συμφωνίες που αναμένεται να επισημοποιηθούν και παλιές που δεν τηρούνται(αλλά θα τηρηθούν) και ένας Σανικίντζε(σε ρόλο μάνατζερ?!?) με κομβικό ρόλο σε όλη αυτή την ιστορία και τον χρόνο να πιέζει ασφυκτικά…  Αν όμως υπάρχει το χρήμα προλαβαίνεις… λύνεις το μπαν, παίρνεις 5 ξένους, τα βρίσκεις με τον Μποχωρίδη και σώζεις την χρονιά. Αν όμως υπάρχει το χρήμα… Μέχρι τότε μετράμε τη δυναμική του ΑΡΗ ποσοτικά(σε παίκτες).  Μετά αν με το καλό φύγει ο βραχνάς του απαγορευτικού μεταγραφών θα αρχίσουμε να συζητάμε και για την πραγματική δυναμική της ομάδος πάνω στο παρκέ.

Τη στιγμή που οι περισσότερες ομάδες της Basket League έχουν ολοκληρωμένα ρόστερ και έχουν ξεκινήσει ήδη την προετοιμασία τους ο ΑΡΗΣ μας είναι ακόμη ομάδα στα "χαρτιά".   Με λίγα λόγια αν όλη αυτή η ιστορία με την άρση του μπαν αποδειχθεί άλλη μια φούσκα τότε θα βρεθούμε σε ένα αδιέξοδο και τη νέα σεζόν θα αναζητούμε ένα θαύμα για να σωθούμε. Τα ευχολόγια μας έχουν απομείνει οπότε ευχόμαστε ολόψυχα αυτή τη φορά ο Δ.Γουλιέλμος να μην μείνει στα λόγια.

ΥΓ. Μέσα σε 7 ημέρες (28/9 - 5/10) θα αντιμετωπίσουμε 2 φορές τον Ηρακλή(μια Παλέ μια Ιβανώφειο) και μια τον μπαογκ(στο Παλέ). Σημαντικότατα παιχνίδια ικανά να δώσουν το στίγμα της νέας σεζόν παρασύροντας την ομάδα… είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω…

ΥΓ2. Για τον Μιλόσεβιτς(ακόμη και αν πάτησε τα 36) τα λόγια είναι περιττά. Όσοι διαβάζουν PlanetARIS.gr ξέρουν ότι είναι ένα από τα πουλέν μας. Για αυτό γουστάρουμε Σούλη Μαρκόπουλο, δεν προσπαθεί να ανακαλύψει τον τροχό  όπως άλλοι μαθητευόμενοι μάγοι αλλά να τον αξιοποιήσει.

Το σκληρό πρόσωπο του αθλητισμού είδε ο Βίκτωρ Σανικίντζε το περασμένο Σάββατο και μαζί του και όλοι εμείς που πολλές φορές λίγο επιπόλαια και εκ του ασφαλούς κρίνουμε επαγγελματίες αθλητές για τις επιλογές τους. Μια κακή στιγμή όπως φάνηκε είναι αρκετή για να σου κόψει την καριέρα ή να ρίξει το επίπεδο σου πολύ χαμήλα. Το έχουμε δει αρκετές φορές να συμβαίνει και δυστυχώς το είδαμε και με έναν δικό μας παίκτη που πολύ γρήγορα κατάφερε να πείσει για την αξία του. Ευχόμαστε ολόψυχα αυτός ο τραυματισμός να είναι απλά άλλο ένα εμπόδιο στην καριέρα του Σανικίντζε και γρήγορα να γυρίσει πάνω στα παρκέ. Παρόλα αυτά όμως η ομάδα πρέπει να συνεχίσει και βρει την καλύτερη λύση για τη συνέχεια των υποχρεώσεων της σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ξεκάθαρες οι επιλογές που έχουν στη διάθεση τους το τεχνικό τιμ και η διοίκηση της ομάδος για την επόμενη ημέρα του τραυματισμού του Γεωργιανού. Μένεις όπως είσαι στην Ελλάδα αναβαθμίζοντας τον Τσαϊρέλη και τον Χρηστίδη και παίρνεις έναν Αμερικάνο που στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος θα έχει δικαίωμα συμμετοχής ή αντικαθιστάς τον Σανικίνζτε άμεσα και διατηρείς την κενή θέση για τον 6ο ξένο ώστε να ενισχύσεις περαιτέρω την ομάδα τον Ιανουάριο. Η δεύτερη επιλογή είναι σαφώς και η πιο ορθή και όπως όλα δείχνουν αυτή έχουν ήδη πάρει διοίκηση και τεχνικό τιμ. Τα ονόματα που ακούσθηκαν είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που ακούσθηκαν και πριν 2 μήνες προτού αποκτηθεί ο Σανικίντζε. Ο Μαυροκεφαλίδης μπορεί να είναι ένα δυνατό όνομα αλλά σε καμία περίπτωση δεν δείχνει να ταιριάζει στο πλάνο που κατάστρωσε ο Δ.Πρίφτης το περασμένο καλοκαίρι. Έτσι στο προσκήνιο έρχεται ξανά ο Ντραγκίσεβιτς που και το καλοκαίρι είχε φθάσει μια ανάσα από την ομάδα μας. Ένας παίκτης πολύ διαφορετικός από τον Γεωργιανό, που χαρακτηρίζεται από το καλό του μακρινό σουτ και την έφεση του στο σκοράρισμα. Σίγουρα δεν θα μπορεί να κάνει τις δουλειές που έκανε ο Σανικίντζε αλλά ίσως τελικά να αποδειχθεί εξίσου σημαντικός παρά τον διαφορετικό του ρόλο. Δεν είναι μυστικό ότι στην φιλοσοφία του Δ.Πρίφτη την πρώτη θέση έχει η άμυνα και με βάση αυτό το στοιχείο κάνεις τις περισσότερες επιλογές των παικτών του. Τα αποτελέσματα αυτής της φιλοσοφίας τα έχουμε δει στον ΑΡΗ, με την ομάδα να βγάζει αρκετό πάθος στην άμυνα και ώρες ώρες να παίζει αυτήν την επιθετική άμυνα που εντυπωσιάζει! Όπως όμως υπάρχει η άμυνα ως σήμα κατατεθέν του κόουτς, έτσι υπάρχει και το πρόβλημα στο επιθετικό πλάνο της ομάδος όλα αυτά τα χρόνια που υστερεί... Τα πολλά μακρινά σουτ και οι προσωπικές πρωτοβουλίες των παικτών είναι αυτό που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην επίθεση και εδώ ακριβώς είναι που κολλάει ιδανικά και ο Ντραγκίσεβιτς! Πέρα από το εξαιρετικό μακρινό σουτ ο Ντραγκίσεβιτς έχει και τις κινήσεις για να βάλει την μπάλα στο καλάθι ακόμη και σε καταστάσεις ένας με ένας παίρνοντας την μπάλα μακριά από το καλάθι. Κάτι που εκτός από τους πόντους που μπορεί να προσφέρει ο ίδιος θα απελευθέρωσει και τους συμπαίκτες του στην επίθεση. Όσο για την προσαρμογή του, ο Σέρβος έχει μεγάλη εμπειρία στα Ευρωπαϊκά γήπεδα και λογικά γρήγορα θα καταφέρει να ενσωματωθεί με την ομάδα. Αρκεί φυσικά να κλείσει πρώτα...

Τυχερός μέσα στην ατυχία του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο ΑΡΗΣ μας, μιας και αυτός ο τραυματισμός έρχεται πολύ νωρίς και σε μια σεζόν που λόγω αυτής της "πρωτοτυπίας" με τους Αμερικάνους που θα γίνουν 6 από το Β γύρο υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στα πλάνα του προπονητή. Ακόμη και αν η επιλογή του αντικαταστάτη του Σανικίντζε δεν βγεί ή δεν προσφέρει όλα όσα θέλει ο κόουτς, τον Ιανουάριο θα έχει την ευκαιρία να βρει τον παίκτη που θέλει από μια σαφώς μεγαλύτερη δεξαμενή παικτών όπως είναι η Αμερικάνικη αγορά. Αναμφισβήτητα αυτές οι συζητήσεις είναι δυσάρεστες όταν γίνονται με αφορμή τον βαρύ τραυματισμό ενός παίκτη μας αλλά τόσο ο Δ.Πρίφτης όσο και ο Ν.Λάσκαρης έχουν δείξει αρκετές φορές ότι δεν λειτουργούν απολύτως τεχνοκρατικά. Εφόσον υπάρχει το περιθώριο και οι συνθήκες θεωρώ βέβαιο ότι η διοίκηση και το τεχνικό τιμ θα αγκαλιάσει τον Γεωργιανό και θα του προσφέρει τις ιδανικές συνθήκες για την γρήγορη επάνοδο του στα παρκέ. Καλή ανάρρωση Σάνι...

Μπορεί η ομάδα μας να μην έπιασε τα υψηλά στάνταρ απόδοσης της περασμένης Τετάρτης αλλά εξίσου εύκολα πήρε τη νίκη κόντρα στα Τρίκαλα που αν και φάνηκαν πιο αξιόμαχη ομάδα σε σχέση με την Κύμη δεν μπόρεσαν να  αντισταθούν ούτε για ένα δεκάλεπτο. Από την αρχή η ομάδα μας προσπάθησε να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας, κάτι που το πέτυχε στο δεύτερο δεκάλεπτο και εκεί ουσιαστικά τέλειωσε και το παιχνίδι. Ο βαρύς τραυματισμός του Σανικίντζε λίγο πριν την λήξη της αναμέτρησης επισκίασε τη χαρά μας και όλοι αναμένουμε με αγωνία να μάθουμε σε τι κατάσταση βρίσκεται ο παίκτης.

Η ομάδα των Τρικάλων πέρα από τον πολύ καλό σε κάποιες φάσεις Μπάρλοου δεν είχε να επιδείξει κάτι παραπάνω και μοιραία αφέθηκε σε παθητικό ρόλο από το πρώτο κιόλας δεκάλεπτο. Η απουσία του Τζένκινς αν και περιόρισε την δύναμη πυρός από την περιφέρεια πέρασε απαρατήρητη και η εξέλιξη του αγώνα έδωσε το δικαίωμα στον Δ.Πρίφτη να μοιράσει τον χρόνο και να κάνει αρκετές δοκιμές. Η εκρηκτικότητα του Κάμμινγκς, η υπεροχή του Καββαδά, η επιμονή του Μάρμπλ, οι λύσεις από τον Τσαϊρέλη και η  ευστοχία του Ζάρρα ήταν αυτά που έκαναν την διαφορά για τον ΑΡΗ στο πρώτο ημίχρονο.  Παρόλο που ο ΑΡΗΣ έφθασε σε μια εύκολη νίκη, η εικόνα του κυρίως στο Β ημίχρονο προβλημάτισε. Η αστοχία του Μάρμπλ από τα 6.75(1 στα 9 ίσως και να είναι και ρεκόρ), τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση και η αδράνεια του Μπάκνερ μέσα στο ζωγραφιστό ήταν αυτά που χαρακτήρισαν το παιχνίδι της ομάδος μας στην επανάληψη και αυτή ήταν η γεύση που άφησε η ομάδα στον κόσμο που σήμερα έδωσε βροντερό παρών.

Ο σοβαρός τραυματισμός του Σανικίντζε λίγο πριν το φινάλε πάγωσε άπαντες στο γήπεδο και όπως φαίνεται θα αναγκάσει τον Δ.Πρίφτη να αλλάξει τα πλάνα του μιας και οι πρώτες πληροφορίες μιλάνε για ρήξη χιαστών και τον παίκτη να μένει εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μακάρι να μην επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο μιας και ο συγκεκριμένος παίκτης έμοιαζε να ταιριάζει απόλυτα στον ρόλο που τον ήθελε ο κόουτς. Δυστυχώς όμως και αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι και θα πρέπει το τεχνικό τιμ και η διοίκηση να κάνουν το καλύτερο δυνατό για την ομάδα. Ευτυχώς υπάρχει το περιθώριο για μια θέση κοινοτικού με τα σενάρια να έχουν ήδη ξεκινήσει μόλις λίγα λεπτά(!!!)  μετά τον τραυματισμό του Σανικίντζε. Δεν ξεκινάει καλά η χρονιά αλλά ας ελπίσουμε η συνέχεια να μην μας κρύβει και άλλες τέτοιες δυσάρεστες εκπλήξεις και με όλους τους παίκτες υγιείς ο ΑΡΗΣ μας να μπορέσει να παίξει φέτος το μπάσκετ που μπορεί.

ΥΓ. Πέρα από τον τραυματισμό του Σανικίντζε και τη νίκη της ομάδος το παιχνίδι σημαδεύτηκε και από την παρουσία του μοναδικού Νίκου Γκάλη! Μπορεί το φιάσκο με το Nick Galis Cup να μας ξενέρωσε όλους αλλά ο μπασκετικός Θεός έδειξε σήμερα πόσο μεγάλος είναι και εκτός παρκέ και με την παρουσία του στο γήπεδο έκλεισε στόματα! Φυσικά και γνώρισε την αποθέωση μιας και όπως δήλωσε ο ίδιος το Παλέ είναι το σπίτι του και όλοι εμείς οι τυχεροί, η οικογένεια του  ...και αυτό δεν πρόκειται να το χαλάσει κανείς που δεν νιώθει τι εστί ΑΡΗΣ και τι εστί Νίκος Γκάλης για τον κόσμο της ομάδος!

ΥΓ2. Ώρες ώρες το "δημοσογραφικό δαιμόνιο" ξεπερνάει κάθε ανθρώπινη λογική... λίγα λεπτά μετά τον τραυματισμό του άτυχου Σανικίντζε και σε ραδιόφωνο της πόλης μιλούσαν ήδη για σκέψεις(!?!?!) των ανθρώπων του ΑΡΗ για αντικατάσταση του παίκτη ή ενίσχυση της ομάδος αναφέροντας μάλιστα και συγκεκριμένα ονόματα παικτών!!! ...και όλα αυτά λίγα λεπτά μετά τον τραυματισμό του παίκτη!

Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε ο ΑΡΗΣ μας στο τελευταίο προγραμματισμένο φιλικό πριν την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων. Ο Στεάουα Βουκουρεστίου δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό της ομάδος με αποτέλεσμα να έρθει μια εύκολη νίκη(76-91) μαζί με πολλά χρήσιμα συμπεράσματα για το τεχνικό τιμ. Την παράσταση έκλεψε ο Βικτορ Σανικιντζε στο ντεμπούτο του με μια "πληθωρική" παρουσία και τις 11 ασιστ να ξεχωρίζουν!

Αν και υπήρχαν κάμποσα τεχνικά θέματα είχαμε την ευκαιρία να δούμε ζωντανά το τελευταίο επίσημο φιλικό της ομάδος μας στη Ρουμανία απέναντι στην Στεάουα. Μια ομάδα που μπορεί να μην εντυπωσιάζει με το ρόστερ της αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ένας αξιόμαχος αντίπαλος, όπως μας έδειξε και πέρσι στο Eurocup. Τα βλέμματα όλων ήταν από την αρχή στραμμένα πάνω στον Σανικίντζε μιας και ήταν μόλις το πρώτο του παιχνίδι με την κιτρινόμαυρη φανέλα. Για αυτό άλλωστε και ο Δ.Πρίφτης τον άφησε στο παρκέ πιο πολύ από όλους τους συμπαίκτες του. Ο Γεωργιανός σε αυτά τα 25' που τον είδαμε επιβεβαίωσε(όσο μπορεί να επιβεβαιώσει κανείς από μόλις 1 παιχνίδι) τις προσδοκίες μας για τον παίκτη που περιμέναμε να δούμε και σε μεγάλο βαθμό μεταμόρφωσε με το παιχνίδι του όλη την ομάδα. Μπορεί να πέτυχε μόλις 6 πόντους(3/4) αλλά το ότι ήταν πρώτος σε ριμπάουντ, σε κλεψίματα και ασιστ με το εντυπωσιακό νούμερο των 11 αναμφισβήτητα ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου. Πολύ καλός και ο Κάμινγκς που σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια παρουσιάστηκε ανεβασμένος. Σταθερή αξία μοιάζει ο Τζένκινς που πέτυχε 16 πόντους με σχεδόν τέλεια ποσοστά! Γενικά όλη η ομάδα ρόλαρε καλύτερα σε άμυνα και επίθεση επιβεβαιώνοντας ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο και ότι η εμφάνιση με την Γκαζιαντέπ ήταν απλά μια κακή παρένθεση. Αυτός που συνεχίζει να προβληματίζει είναι ο Έρικ Μπάκνερ. Μπορεί στις βολές να δείχνει εμφανώς βελτιωμένος(που δεν το περιμέναμε) αλλά στην άμυνα και στα ριμπαουντ συνεχίζει να βρίσκεται στα χαμένα με εντελώς λάθος εκτίμηση σχεδόν όλων των φάσεων. Τα 2 μόλις ριμπάουντ σε σχεδόν 20 αγωνιστικά λεπτά λένε αρκετά για τον σέντερ του ΑΡΗ. Ευτυχώς που υπάρχει από πίσω και ο Καββαδάς που για την ώρα φαίνεται να "πατάει" καλύτερα.

Για τις 5 Οκτωβρίου είναι προγραμματισμένο το πρώτο επίσημο τζάμπολ της σεζόν. Κύμη στο Παλέ ή Πανιώνιος εκτός έδρας για τον θεσμό του κυπέλλου και όλοι ευχόμαστε να είναι η Κύμη ώστε να απολαύσουμε από κοντά την Αρειανάρα μας. Όπως δήλωσε και ο προπονητής μας υπάρχει μια εβδομάδα γεμάτη με προπονήσεις όπου θα μπορέσει να δουλέψει η ομάδα πλήρης, χωρίς απόντες και τραυματίες. Το θετικό στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο είναι ότι ομάδα δείχνει ότι όχι μόνο βρίσκεται στον σωστό δρόμο αλλά και ότι υπάρχουν οι δυνατότητες για σπουδαία πράγματα.  Ο χρόνος μπορεί να είναι αντίπαλος μας αλλά το πρόγραμμα είναι καλό και θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε. Συνεχίζουμε δυνατά και ανυπομονούμε μέχρι να έρθει η στιγμή για το επόμενο παιχνίδι της Αρειανάρας!

Εμφανώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο χθεσινό φιλικό παιχνίδι στο Nick Galis Cup, όπως άλλωστε συνέβη και στην Ιταλία προ λίγων ημερών όπου κέρδισε την Βενέτσια(72-80) σε ένα παιχνίδι όπου δεν είχαμε εικόνα. Χθες μπορεί να μην καταφέραμε να πάρουμε τη νίκη(70-71) αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει όταν μιλάμε για φιλικά παιχνίδια. Αυτό που μετράει είναι ότι η ομάδα μας έδειξε να βελτιώνει αρκετά στοιχεία στο παιχνίδι και αυτό θα κρατήσουμε από τη χθεσινή αναμέτρηση.

Σε αντίθεση με την Γκαζιαντέπ χθες ο ΑΡΗΣ αντιμετώπισε μια σοβαρή και δυνατή ομάδα με πληρότητα σε όλες τις θέσεις. Μπορεί η ανάδειξη της ως συνήθως από τους γνωστούς "κύκλους" ως υποψήφια πρωταθλήτρια Τουρκίας να απέχει αρκετά από την πραγματικότητα αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για μια αρκετά δυνατή ομάδα. Με τον Τσαϊρέλη στη σύνθεση του και τον Σανικίντζε με πολιτικά ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε πολύ πιο συμπαγής σαν ομάδα και έβγαλε ενέργεια και δύναμη στην άμυνα. Κάτι που έλειπε στα προηγούμενα παιχνίδια και ήταν το πιο ανησυχητικό στοιχείο στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Στην επίθεση αν και υπήρχαν κάποια προβλήματα, ο Τζένκινς δείχνει να αντιλαμβάνεται ολοένα και καλύτερα τον ρόλο του στην ομάδα και να παίρνει τις πρωτοβουλίες που πρέπει στην επίθεση. Οι Κάμινγς και Μάρμπλ ναι μεν δείχνουν καλά στοιχεία αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται στα χαμένα και να ψάχνουν τα πατήματα τους στα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο Καββαδάς από την άλλη μπορεί να μην επανέλαβε την καλή εμφάνιση κόντρα στην Βενέτσια αλλά στις λίγες φάσεις που πήρε την μπάλα φάνηκε ότι αν τροφοδοτηθεί σωστά από τους συμπαίκτες του μπορεί να κάνει τη διαφορά κάτω από το καλάθι. Όταν η ομάδα αρχίσει να ρολάρει επιθετικά και να εφαρμόζονται κάποια συστήματα τότε θα δούμε αν μπορεί ο Καββαδάς και ο Μπάκνερ να σκοράρουν. Ο μεγάλος πονοκέφαλος του Δ.Πρίφτη για την ώρα, φαίνεται να είναι τα ριμπάουντ και η άμυνα κάτω από το καλάθι. Κοινός παρανομαστής ο αμερικανός Μπάκνερ που πιθανόν "πνευματικά" να αγωνίζεται ακόμη στο πρωτάθλημα της Κίνας όπου με την ελάχιστη προσπάθεια κατάφερνε να έχει εντυπωσιακές αποδόσεις σε νούμερα. Όσο και αν το πρόβλημα του Μπάκνερ που είναι το διάβασμα του παιχνιδιού και η αντίληψη της φάσης ώστε να αντιδράσει σωστά σε άμυνα και ριμπάουντ μοιάζει να είναι ένα θέμα που δεν λύνεται τόσο απλά(έχει να κάνει με τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία του), δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι αυτό είναι το "φυσιολογικό" του παίκτη και ότι το σκάουτινγκ τιμ του ΑΡΗ δεν το εντόπισε προτού τον αποκτήσει. Οπότε θα πρέπει να αισιοδοξούμε ότι είναι θέμα χρόνου και για τον Μπάκνερ να επιστρέψει σε "ευρωπαϊκά πρότυπα". Φυσικά τα ριμπάουντ δεν έχουν να κάνουν μόνο με τους ψηλούς αλλά με μια συλλογική προσπάθεια από όλη την ομάδα. Αν και χάσαμε πολλά ριμπάουντ είδαμε τους παίκτες μας να κάνουν αρκετές φορές μπλοκ άουτ και αυτό είναι κάτι θετικό μιας και τα προηγούμενα χρόνια η απουσία μπλοκ άουτ ήταν μόνιμο πρόβλημα. Σίγουρα δεν ήταν 100% συγκεντρωμένοι ώστε σε κάθε φάση να κάνουν μπλοκ άουτ αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται εύκολα. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε όμως και την απουσία του Σανικίντζε, ενός παίκτη που ακόμη δεν έχει προλάβει καν να προπονηθεί με την ομάδα. Και μόνο που μιλάμε για το βασικό μας 4αρι, με ιδιαίτερα αθλητικά προσόντα και πλούσια Ευρωπαϊκή εμπειρία ίσως και να είναι ο παίκτης που θα δώσει λύση σε πολλά από τα προβλήματα της ομάδος μας σε άμυνα, ριμπάουντ και επίθεση. 

Άλλο ένα φιλικό έμεινε προτού μπούμε στις επίσημες υποχρεώσεις. Η ομάδα σε καμμία περίπτωση δεν είναι στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας αλλά όπως φαίνεται είναι σε καλό δρόμο. Το σημαντικό στοιχείο που έχουμε τονίσει και σε παλαιότερα κείμενα είναι ότι υπάρχει το υλικό για να γίνει μια πολύ δυνατή ομάδα.  Έχουμε να δούμε πολλά περισσότερα από τους Κάμμινγκς και Μάρμπλ, ενώ ο Μπάκνερ δύσκολα να είναι ο παίκτης που έχει φανεί ως τώρα με αυτές τις κακές εμφανίσεις. Όταν μπει και ο Σανικίντζε στο παιχνίδι και τους δούμε όλους μαζί τότε σιγά σιγά θα μπορούμε να σχηματίσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον ΑΡΗ της νέας σεζόν.  Αισιοδοξούμε ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά και μετράμε τις ημέρες για να ξαναπάμε στο Παλέ! 

ΥΓ. Ευτυχώς που υπάρχουν και τα φιλικά για να πάρουν χρόνο οι "μικροί"...

Προβληματισμός επικρατεί από χθες το βράδυ στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο για την αποκαρδιωτική εικόνα της ομάδος απέναντι σε έναν αντίπαλο χαμηλού επιπέδου(ναι είναι χαμηλού επιπέδου) όπως είναι η τούρκικη Γκαζιαντέπ σε ένα παιχνίδι όπου η πλειοψηφία περίμενε να δει τους παίκτες του Δ.Πρίφτη να ξεδιπλώνουν τις αρετές τους μέσα στο γήπεδο και να παίρνουν τη νίκη σχετικά εύκολα. Αντί για αυτό είδαμε μια "soft" ομάδα στην άμυνα, να χάνει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο, εντελώς ασύνδετη στην επίθεση και χωρίς ρόλους. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε πάντα για φιλικά προετοιμασίας, η ομάδα μας δεν είχε 2 παίκτες που θα καλύπτουν κατά μεγάλο ποσοστό τη θέση 4 και ότι υπάρχουν ακόμη 17 ημέρες και 3 φιλικά προετοιμασίας προτού μπούμε στις επίσημες υποχρεώσεις.

Αν τα πάρουμε σχεδόν από την αρχή, δηλαδή αφήσουμε το αρχικό στάδιο της προετοιμασίας στο Πράβετς όπου έγινε η πρώτη γνωριμία της ομάδος και πολύ τρέξιμο με την επιστροφή της στην Ελλάδα έδωσε 4 φιλικά. Απόλλων Πατρών, ΤΣΣΚΑ, Ολυμπιακός  και Γκαζιαντέπ ήταν οι αντίπαλοι μας με τον ΑΡΗ να είναι μέτριος(σύμφωνα με τα ρεπορτάζ) αλλά να κερδίζει τον Απόλλων Πατρών στο άδειο Παλέ, να γνωρίζει την ήττα αλλά να κερδίζει τις εντυπώσεις κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, να είναι διπρόσωπος(σύμφωνα με τα ρεπορτάζ) και να χάνει με 20 πόντους κόντρα στον πρωταθλητή Ελλάδος που είναι σχεδόν η ίδια ομάδα με πέρσι και να είναι τραγικός και να χάνει από την Γκαζιαντέπ χθες το βράδυ. Για τα 2 παιχνίδια που δεν είχαμε εικόνα δεν θα ασχοληθούμε παραπάνω μιας και δεν υπάρχει λόγος. Από τα 2 παιχνίδια όμως που είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά μπορούμε να βγάλουμε τα πρώτα συμπεράσματα για την ομάδα. Καταρχήν ο ΑΡΗΣ φαίνεται πιο αθλητικός και πιο γρήγορος από πέρσι. Μπορεί να μην υπάρχει στο ρόστερ ο Γουάιτ(αν και ο Σανικίντζε βγάζει αρκετή ενέργεια στο παιχνίδι του) αλλά οι Κάμινγκς, Τζέκινς, Μάρμπλ και Μπάκνερ είναι τουλάχιστον μια ταχύτητα πάνω από τους παίκτες που αντικατέστησαν και αυτό θα φανεί όταν η ομάδα αποκτήσει συνοχή και βγάζει πιο εύκολα αιφνιδιασμούς σε πρώτο ή και σε δεύτερο χρόνο. Κάμινγκς και Τζένκινς φαίνονται πιο κοντρολαρισμένοι παίκτες επιθετικά από τους Γουότερς και  τον υπερεκτιμημένο Μακνήλ ενώ ο Μάρμπλ που ακόμη "ψάχνεται" κυριολεκτικά μέσα στο γήπεδο μοιάζει να είναι το 3αρι που έχουμε να δούμε χρόνια στο Παλέ. Ο Κάμινγκς μπορεί να μην έχει το "killer-instict" του Γουότερς αλλά στον ρόλο του πόιντ γκαρντ σίγουρα θα τα πάει πολύ καλύτερα. Ο Μπάκνερ από την άλλη ναι μεν είναι πολύ γρήγορος και πηδάει στον Θεό αλλά οι τοποθετήσεις του κυρίως στην άμυνα σίγουρα θα προβληματίζουν τον Δ.Πρίφτη. Χαρακτηριστική η φάση που προηγήθηκε της "αποβολής" του Μπάκνερ όπου ο Ερόλ σε ένα καθοριστικό σημείο του αγώνα μπήκε έκανε το λέι απ και ο Αμερικανός δεν μπήκε καν στον κόπο να πηδήξει για να τον κόψει ή έστω απλά να τον φοβίσει... Ο Καββαδάς για την ώρα "καίγεται" από την έλλειψη συνοχής στην ομάδα. Όταν η κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση είναι κακή και δεν μπορούν ακόμη να εφαρμοσθούν  συστήματα ώστε να φθάσει σωστά η μπάλα κάτω από το καλάθι τότε λογικό είναι ο Καββαδάς να φαίνεται σαν ο άχαρος βαρύς σέντερ που δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα... Αντιθέτως όσες φορές του μεταβιβάσανε σωστά την μπάλα ήταν αποτελεσματικός. Σίγουρα το μεγάλο πρόβλημα χθες  ήταν η απουσία του Τσαϊρέλη(και του Σανικίντζε) που με την ΤΣΣΚΑ έδειξε πολύ καλά στοιχεία και αν και στην αρχή η χρησιμοποίηση του Χρηστίδη και στη συνέχεια του Σίμτσακ στο 4 φάνηκε να καλύπτετε ως ένα σημείο το κενό, η άνευ λογική εμμονή με τον Μούρτο στη θέση για περισσότερα από 25' αποδείχθηκε καταστροφική και έδωσε το δικαίωμα στους Τούρκους να προηγηθούν ακόμη και με 14 πόντους. Η ομάδα αντέδρασε, έγινε πιο σκληρή στα μέσα στου τρίτου δεκαλέπτου και στη συνέχεια αλλά η έλλειψη ομοιογένειας κυρίως στην επίθεση δεν μας επέτρεψε να πάρουμε τη νίκη.

Σίγουρα όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε τη χθεσινή αναμέτρηση φύγαμε "σκασμένοι" από το Παλέ αλλά δεν παύει να μιλάμε για φιλικά προετοιμασίας. Καλώς ή κακώς την πρώτη γεμάτη χρονιά του Λάσκαρη αντί να γίνει ένας σχεδιασμός ανάλογος του φετινού έγιναν κινήσεις που φαινόταν ότι δεν θα μπορούσαν να έχουν και συνέχεια, με αποτέλεσμα φέτος να έρθουν 7 νέοι παίκτες. 7 νέοι παίκτες που ροτέισον της ομάδος εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα έχουν μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής από αυτούς που έμειναν από πέρσι. Κάτι που σημαίνει με απλά λόγια ότι μιλάμε για μια 100% νέα ομάδα που θέλει τον χρόνο της μέχρι να κατανεμηθούν οι ρόλοι στους παίκτες και να βρουν τα πατήματα τους στο γήπεδο. Μάλιστα η απουσία από την προετοιμασία του παίκτη που προορίζεται βασικός για τη θέση 4(και έχει τις περισσότερες παραστάσεις και εμπειρία σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους από υψηλό επίπεδο αγώνων) κάνει ακόμη πιο δύσκολο το έργο του Δ.Πρίφτη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στην περσινή σεζόν είδαμε παίκτες σαν τον Γουότερς από την πόρτα του εξόδου να γίνεται ο ηγέτης του ΑΡΗ, τον Γουάιτ από τα χαμένα να εξελίσσεται σε MVP του πρωταθλήματος μέχρι και τον Κοέν στα πλέιοφς να μεταμορφώνεται σε έναν καλό σέντερ με ιδιαίτερη προσήλωση στην άμυνα. Ταλέντο και δυνατότητες αναμφισβήτητα υπάρχουν στη φετινή ομάδα, περισσότερες σε σχέση με πέρσι. Το ερωτηματικό που υπάρχει είναι αν ο Δ.Πριφτής θα καταφέρει να κερδίσει την μάχη με τον χρόνο ώστε ο ΑΡΗΣ με του που ξεκινήσουν οι επίσημες υποχρεώσεις της ομάδος, παρουσιαστεί όπως πρέπει και όχι όπως τον είδαμε χθες. Πάντως η "μαγιά" για κάτι καλό υπάρχει και αυτό τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι το πιο σημαντικό.

ΥΓ. Όσο και αν λέμε ότι είναι φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας που γίνονται κυρίως για τους προπονητές ώστε να δουν τις αδυναμίες της ομάδος και να βγάλουν τα συμπεράσματα τους θα ήθελα από έναν "γκουρού" της προπονητικής να μου εξηγήσει για ποιον λόγο σε έναν αγώνα που έχεις μόλις 2 εναλλακτικές λύσεις στην θέση '4' , τους Χρηστίδη και Σίμτσακ ο κόουτς επιλέγει και επιμένει να βάλει ένα γκαρντ σαν τον Μούρτο να αγωνιστεί στη συγκεκριμένη θέση σχεδόν όλο το παιχνίδι... ακόμη και όταν οι αντίπαλοι σου με αυτό το σχήμα σε έχουν κάνει "γιο-γιο"...

ΥΓ2. Τρίτο χρόνο με τον Δ.Πρίφτη στον πάγκο της ομάδος μας και κάποια πράγματα περί "φιλοσοφίας" του κόουτς θα πρέπει να τα πάρουμε όλοι μας απόφαση ότι έτσι είναι και δεν πρόκειται να αλλάξουν... Σε ένα φιλικό προετοιμασίας 50 λεπτών όπου υποτίθεται ότι πρέπει να πάρουν όλοι παίκτες χρόνο συμμετοχής και να γίνουν μπόλικες δοκιμές ο Φλιώνης(αυτός που προτιμήθηκε να διατηρηθεί στο ρόστερ αντί του Δίπλαρου) αγωνίζεται μετά βίας 1', ο Χρηστίδης που ήταν ο μοναδικός καθαρός πάουερ φόργουορντ 4-5' και ο Πουλιανίτης καθόλου... Και μετά απορούν μερικοί με την στάση του Μήτογλου που δεν θέλει να επιστρέψει στον ΑΡΗ του Ν.Λάσκαρη όπου όλα τα προβλήματα είναι λυμένα.