Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε ο ΑΡΗΣ μας στο τελευταίο προγραμματισμένο φιλικό πριν την έναρξη των επίσημων υποχρεώσεων. Ο Στεάουα Βουκουρεστίου δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό της ομάδος με αποτέλεσμα να έρθει μια εύκολη νίκη(76-91) μαζί με πολλά χρήσιμα συμπεράσματα για το τεχνικό τιμ. Την παράσταση έκλεψε ο Βικτορ Σανικιντζε στο ντεμπούτο του με μια "πληθωρική" παρουσία και τις 11 ασιστ να ξεχωρίζουν!

Αν και υπήρχαν κάμποσα τεχνικά θέματα είχαμε την ευκαιρία να δούμε ζωντανά το τελευταίο επίσημο φιλικό της ομάδος μας στη Ρουμανία απέναντι στην Στεάουα. Μια ομάδα που μπορεί να μην εντυπωσιάζει με το ρόστερ της αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ένας αξιόμαχος αντίπαλος, όπως μας έδειξε και πέρσι στο Eurocup. Τα βλέμματα όλων ήταν από την αρχή στραμμένα πάνω στον Σανικίντζε μιας και ήταν μόλις το πρώτο του παιχνίδι με την κιτρινόμαυρη φανέλα. Για αυτό άλλωστε και ο Δ.Πρίφτης τον άφησε στο παρκέ πιο πολύ από όλους τους συμπαίκτες του. Ο Γεωργιανός σε αυτά τα 25' που τον είδαμε επιβεβαίωσε(όσο μπορεί να επιβεβαιώσει κανείς από μόλις 1 παιχνίδι) τις προσδοκίες μας για τον παίκτη που περιμέναμε να δούμε και σε μεγάλο βαθμό μεταμόρφωσε με το παιχνίδι του όλη την ομάδα. Μπορεί να πέτυχε μόλις 6 πόντους(3/4) αλλά το ότι ήταν πρώτος σε ριμπάουντ, σε κλεψίματα και ασιστ με το εντυπωσιακό νούμερο των 11 αναμφισβήτητα ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου. Πολύ καλός και ο Κάμινγκς που σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια παρουσιάστηκε ανεβασμένος. Σταθερή αξία μοιάζει ο Τζένκινς που πέτυχε 16 πόντους με σχεδόν τέλεια ποσοστά! Γενικά όλη η ομάδα ρόλαρε καλύτερα σε άμυνα και επίθεση επιβεβαιώνοντας ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο και ότι η εμφάνιση με την Γκαζιαντέπ ήταν απλά μια κακή παρένθεση. Αυτός που συνεχίζει να προβληματίζει είναι ο Έρικ Μπάκνερ. Μπορεί στις βολές να δείχνει εμφανώς βελτιωμένος(που δεν το περιμέναμε) αλλά στην άμυνα και στα ριμπαουντ συνεχίζει να βρίσκεται στα χαμένα με εντελώς λάθος εκτίμηση σχεδόν όλων των φάσεων. Τα 2 μόλις ριμπάουντ σε σχεδόν 20 αγωνιστικά λεπτά λένε αρκετά για τον σέντερ του ΑΡΗ. Ευτυχώς που υπάρχει από πίσω και ο Καββαδάς που για την ώρα φαίνεται να "πατάει" καλύτερα.

Για τις 5 Οκτωβρίου είναι προγραμματισμένο το πρώτο επίσημο τζάμπολ της σεζόν. Κύμη στο Παλέ ή Πανιώνιος εκτός έδρας για τον θεσμό του κυπέλλου και όλοι ευχόμαστε να είναι η Κύμη ώστε να απολαύσουμε από κοντά την Αρειανάρα μας. Όπως δήλωσε και ο προπονητής μας υπάρχει μια εβδομάδα γεμάτη με προπονήσεις όπου θα μπορέσει να δουλέψει η ομάδα πλήρης, χωρίς απόντες και τραυματίες. Το θετικό στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο είναι ότι ομάδα δείχνει ότι όχι μόνο βρίσκεται στον σωστό δρόμο αλλά και ότι υπάρχουν οι δυνατότητες για σπουδαία πράγματα.  Ο χρόνος μπορεί να είναι αντίπαλος μας αλλά το πρόγραμμα είναι καλό και θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε. Συνεχίζουμε δυνατά και ανυπομονούμε μέχρι να έρθει η στιγμή για το επόμενο παιχνίδι της Αρειανάρας!

Εμφανώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο χθεσινό φιλικό παιχνίδι στο Nick Galis Cup, όπως άλλωστε συνέβη και στην Ιταλία προ λίγων ημερών όπου κέρδισε την Βενέτσια(72-80) σε ένα παιχνίδι όπου δεν είχαμε εικόνα. Χθες μπορεί να μην καταφέραμε να πάρουμε τη νίκη(70-71) αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει όταν μιλάμε για φιλικά παιχνίδια. Αυτό που μετράει είναι ότι η ομάδα μας έδειξε να βελτιώνει αρκετά στοιχεία στο παιχνίδι και αυτό θα κρατήσουμε από τη χθεσινή αναμέτρηση.

Σε αντίθεση με την Γκαζιαντέπ χθες ο ΑΡΗΣ αντιμετώπισε μια σοβαρή και δυνατή ομάδα με πληρότητα σε όλες τις θέσεις. Μπορεί η ανάδειξη της ως συνήθως από τους γνωστούς "κύκλους" ως υποψήφια πρωταθλήτρια Τουρκίας να απέχει αρκετά από την πραγματικότητα αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για μια αρκετά δυνατή ομάδα. Με τον Τσαϊρέλη στη σύνθεση του και τον Σανικίντζε με πολιτικά ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε πολύ πιο συμπαγής σαν ομάδα και έβγαλε ενέργεια και δύναμη στην άμυνα. Κάτι που έλειπε στα προηγούμενα παιχνίδια και ήταν το πιο ανησυχητικό στοιχείο στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Στην επίθεση αν και υπήρχαν κάποια προβλήματα, ο Τζένκινς δείχνει να αντιλαμβάνεται ολοένα και καλύτερα τον ρόλο του στην ομάδα και να παίρνει τις πρωτοβουλίες που πρέπει στην επίθεση. Οι Κάμινγς και Μάρμπλ ναι μεν δείχνουν καλά στοιχεία αλλά εξακολουθούν να βρίσκονται στα χαμένα και να ψάχνουν τα πατήματα τους στα Ευρωπαϊκά γήπεδα. Ο Καββαδάς από την άλλη μπορεί να μην επανέλαβε την καλή εμφάνιση κόντρα στην Βενέτσια αλλά στις λίγες φάσεις που πήρε την μπάλα φάνηκε ότι αν τροφοδοτηθεί σωστά από τους συμπαίκτες του μπορεί να κάνει τη διαφορά κάτω από το καλάθι. Όταν η ομάδα αρχίσει να ρολάρει επιθετικά και να εφαρμόζονται κάποια συστήματα τότε θα δούμε αν μπορεί ο Καββαδάς και ο Μπάκνερ να σκοράρουν. Ο μεγάλος πονοκέφαλος του Δ.Πρίφτη για την ώρα, φαίνεται να είναι τα ριμπάουντ και η άμυνα κάτω από το καλάθι. Κοινός παρανομαστής ο αμερικανός Μπάκνερ που πιθανόν "πνευματικά" να αγωνίζεται ακόμη στο πρωτάθλημα της Κίνας όπου με την ελάχιστη προσπάθεια κατάφερνε να έχει εντυπωσιακές αποδόσεις σε νούμερα. Όσο και αν το πρόβλημα του Μπάκνερ που είναι το διάβασμα του παιχνιδιού και η αντίληψη της φάσης ώστε να αντιδράσει σωστά σε άμυνα και ριμπάουντ μοιάζει να είναι ένα θέμα που δεν λύνεται τόσο απλά(έχει να κάνει με τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία του), δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι αυτό είναι το "φυσιολογικό" του παίκτη και ότι το σκάουτινγκ τιμ του ΑΡΗ δεν το εντόπισε προτού τον αποκτήσει. Οπότε θα πρέπει να αισιοδοξούμε ότι είναι θέμα χρόνου και για τον Μπάκνερ να επιστρέψει σε "ευρωπαϊκά πρότυπα". Φυσικά τα ριμπάουντ δεν έχουν να κάνουν μόνο με τους ψηλούς αλλά με μια συλλογική προσπάθεια από όλη την ομάδα. Αν και χάσαμε πολλά ριμπάουντ είδαμε τους παίκτες μας να κάνουν αρκετές φορές μπλοκ άουτ και αυτό είναι κάτι θετικό μιας και τα προηγούμενα χρόνια η απουσία μπλοκ άουτ ήταν μόνιμο πρόβλημα. Σίγουρα δεν ήταν 100% συγκεντρωμένοι ώστε σε κάθε φάση να κάνουν μπλοκ άουτ αλλά αυτό είναι κάτι που διορθώνεται εύκολα. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε όμως και την απουσία του Σανικίντζε, ενός παίκτη που ακόμη δεν έχει προλάβει καν να προπονηθεί με την ομάδα. Και μόνο που μιλάμε για το βασικό μας 4αρι, με ιδιαίτερα αθλητικά προσόντα και πλούσια Ευρωπαϊκή εμπειρία ίσως και να είναι ο παίκτης που θα δώσει λύση σε πολλά από τα προβλήματα της ομάδος μας σε άμυνα, ριμπάουντ και επίθεση. 

Άλλο ένα φιλικό έμεινε προτού μπούμε στις επίσημες υποχρεώσεις. Η ομάδα σε καμμία περίπτωση δεν είναι στο επιθυμητό επίπεδο ετοιμότητας αλλά όπως φαίνεται είναι σε καλό δρόμο. Το σημαντικό στοιχείο που έχουμε τονίσει και σε παλαιότερα κείμενα είναι ότι υπάρχει το υλικό για να γίνει μια πολύ δυνατή ομάδα.  Έχουμε να δούμε πολλά περισσότερα από τους Κάμμινγκς και Μάρμπλ, ενώ ο Μπάκνερ δύσκολα να είναι ο παίκτης που έχει φανεί ως τώρα με αυτές τις κακές εμφανίσεις. Όταν μπει και ο Σανικίντζε στο παιχνίδι και τους δούμε όλους μαζί τότε σιγά σιγά θα μπορούμε να σχηματίσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για τον ΑΡΗ της νέας σεζόν.  Αισιοδοξούμε ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά και μετράμε τις ημέρες για να ξαναπάμε στο Παλέ! 

ΥΓ. Ευτυχώς που υπάρχουν και τα φιλικά για να πάρουν χρόνο οι "μικροί"...

Προβληματισμός επικρατεί από χθες το βράδυ στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο για την αποκαρδιωτική εικόνα της ομάδος απέναντι σε έναν αντίπαλο χαμηλού επιπέδου(ναι είναι χαμηλού επιπέδου) όπως είναι η τούρκικη Γκαζιαντέπ σε ένα παιχνίδι όπου η πλειοψηφία περίμενε να δει τους παίκτες του Δ.Πρίφτη να ξεδιπλώνουν τις αρετές τους μέσα στο γήπεδο και να παίρνουν τη νίκη σχετικά εύκολα. Αντί για αυτό είδαμε μια "soft" ομάδα στην άμυνα, να χάνει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο, εντελώς ασύνδετη στην επίθεση και χωρίς ρόλους. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε πάντα για φιλικά προετοιμασίας, η ομάδα μας δεν είχε 2 παίκτες που θα καλύπτουν κατά μεγάλο ποσοστό τη θέση 4 και ότι υπάρχουν ακόμη 17 ημέρες και 3 φιλικά προετοιμασίας προτού μπούμε στις επίσημες υποχρεώσεις.

Αν τα πάρουμε σχεδόν από την αρχή, δηλαδή αφήσουμε το αρχικό στάδιο της προετοιμασίας στο Πράβετς όπου έγινε η πρώτη γνωριμία της ομάδος και πολύ τρέξιμο με την επιστροφή της στην Ελλάδα έδωσε 4 φιλικά. Απόλλων Πατρών, ΤΣΣΚΑ, Ολυμπιακός  και Γκαζιαντέπ ήταν οι αντίπαλοι μας με τον ΑΡΗ να είναι μέτριος(σύμφωνα με τα ρεπορτάζ) αλλά να κερδίζει τον Απόλλων Πατρών στο άδειο Παλέ, να γνωρίζει την ήττα αλλά να κερδίζει τις εντυπώσεις κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, να είναι διπρόσωπος(σύμφωνα με τα ρεπορτάζ) και να χάνει με 20 πόντους κόντρα στον πρωταθλητή Ελλάδος που είναι σχεδόν η ίδια ομάδα με πέρσι και να είναι τραγικός και να χάνει από την Γκαζιαντέπ χθες το βράδυ. Για τα 2 παιχνίδια που δεν είχαμε εικόνα δεν θα ασχοληθούμε παραπάνω μιας και δεν υπάρχει λόγος. Από τα 2 παιχνίδια όμως που είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά μπορούμε να βγάλουμε τα πρώτα συμπεράσματα για την ομάδα. Καταρχήν ο ΑΡΗΣ φαίνεται πιο αθλητικός και πιο γρήγορος από πέρσι. Μπορεί να μην υπάρχει στο ρόστερ ο Γουάιτ(αν και ο Σανικίντζε βγάζει αρκετή ενέργεια στο παιχνίδι του) αλλά οι Κάμινγκς, Τζέκινς, Μάρμπλ και Μπάκνερ είναι τουλάχιστον μια ταχύτητα πάνω από τους παίκτες που αντικατέστησαν και αυτό θα φανεί όταν η ομάδα αποκτήσει συνοχή και βγάζει πιο εύκολα αιφνιδιασμούς σε πρώτο ή και σε δεύτερο χρόνο. Κάμινγκς και Τζένκινς φαίνονται πιο κοντρολαρισμένοι παίκτες επιθετικά από τους Γουότερς και  τον υπερεκτιμημένο Μακνήλ ενώ ο Μάρμπλ που ακόμη "ψάχνεται" κυριολεκτικά μέσα στο γήπεδο μοιάζει να είναι το 3αρι που έχουμε να δούμε χρόνια στο Παλέ. Ο Κάμινγκς μπορεί να μην έχει το "killer-instict" του Γουότερς αλλά στον ρόλο του πόιντ γκαρντ σίγουρα θα τα πάει πολύ καλύτερα. Ο Μπάκνερ από την άλλη ναι μεν είναι πολύ γρήγορος και πηδάει στον Θεό αλλά οι τοποθετήσεις του κυρίως στην άμυνα σίγουρα θα προβληματίζουν τον Δ.Πρίφτη. Χαρακτηριστική η φάση που προηγήθηκε της "αποβολής" του Μπάκνερ όπου ο Ερόλ σε ένα καθοριστικό σημείο του αγώνα μπήκε έκανε το λέι απ και ο Αμερικανός δεν μπήκε καν στον κόπο να πηδήξει για να τον κόψει ή έστω απλά να τον φοβίσει... Ο Καββαδάς για την ώρα "καίγεται" από την έλλειψη συνοχής στην ομάδα. Όταν η κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση είναι κακή και δεν μπορούν ακόμη να εφαρμοσθούν  συστήματα ώστε να φθάσει σωστά η μπάλα κάτω από το καλάθι τότε λογικό είναι ο Καββαδάς να φαίνεται σαν ο άχαρος βαρύς σέντερ που δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα... Αντιθέτως όσες φορές του μεταβιβάσανε σωστά την μπάλα ήταν αποτελεσματικός. Σίγουρα το μεγάλο πρόβλημα χθες  ήταν η απουσία του Τσαϊρέλη(και του Σανικίντζε) που με την ΤΣΣΚΑ έδειξε πολύ καλά στοιχεία και αν και στην αρχή η χρησιμοποίηση του Χρηστίδη και στη συνέχεια του Σίμτσακ στο 4 φάνηκε να καλύπτετε ως ένα σημείο το κενό, η άνευ λογική εμμονή με τον Μούρτο στη θέση για περισσότερα από 25' αποδείχθηκε καταστροφική και έδωσε το δικαίωμα στους Τούρκους να προηγηθούν ακόμη και με 14 πόντους. Η ομάδα αντέδρασε, έγινε πιο σκληρή στα μέσα στου τρίτου δεκαλέπτου και στη συνέχεια αλλά η έλλειψη ομοιογένειας κυρίως στην επίθεση δεν μας επέτρεψε να πάρουμε τη νίκη.

Σίγουρα όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε τη χθεσινή αναμέτρηση φύγαμε "σκασμένοι" από το Παλέ αλλά δεν παύει να μιλάμε για φιλικά προετοιμασίας. Καλώς ή κακώς την πρώτη γεμάτη χρονιά του Λάσκαρη αντί να γίνει ένας σχεδιασμός ανάλογος του φετινού έγιναν κινήσεις που φαινόταν ότι δεν θα μπορούσαν να έχουν και συνέχεια, με αποτέλεσμα φέτος να έρθουν 7 νέοι παίκτες. 7 νέοι παίκτες που ροτέισον της ομάδος εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα έχουν μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής από αυτούς που έμειναν από πέρσι. Κάτι που σημαίνει με απλά λόγια ότι μιλάμε για μια 100% νέα ομάδα που θέλει τον χρόνο της μέχρι να κατανεμηθούν οι ρόλοι στους παίκτες και να βρουν τα πατήματα τους στο γήπεδο. Μάλιστα η απουσία από την προετοιμασία του παίκτη που προορίζεται βασικός για τη θέση 4(και έχει τις περισσότερες παραστάσεις και εμπειρία σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους από υψηλό επίπεδο αγώνων) κάνει ακόμη πιο δύσκολο το έργο του Δ.Πρίφτη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στην περσινή σεζόν είδαμε παίκτες σαν τον Γουότερς από την πόρτα του εξόδου να γίνεται ο ηγέτης του ΑΡΗ, τον Γουάιτ από τα χαμένα να εξελίσσεται σε MVP του πρωταθλήματος μέχρι και τον Κοέν στα πλέιοφς να μεταμορφώνεται σε έναν καλό σέντερ με ιδιαίτερη προσήλωση στην άμυνα. Ταλέντο και δυνατότητες αναμφισβήτητα υπάρχουν στη φετινή ομάδα, περισσότερες σε σχέση με πέρσι. Το ερωτηματικό που υπάρχει είναι αν ο Δ.Πριφτής θα καταφέρει να κερδίσει την μάχη με τον χρόνο ώστε ο ΑΡΗΣ με του που ξεκινήσουν οι επίσημες υποχρεώσεις της ομάδος, παρουσιαστεί όπως πρέπει και όχι όπως τον είδαμε χθες. Πάντως η "μαγιά" για κάτι καλό υπάρχει και αυτό τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι το πιο σημαντικό.

ΥΓ. Όσο και αν λέμε ότι είναι φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας που γίνονται κυρίως για τους προπονητές ώστε να δουν τις αδυναμίες της ομάδος και να βγάλουν τα συμπεράσματα τους θα ήθελα από έναν "γκουρού" της προπονητικής να μου εξηγήσει για ποιον λόγο σε έναν αγώνα που έχεις μόλις 2 εναλλακτικές λύσεις στην θέση '4' , τους Χρηστίδη και Σίμτσακ ο κόουτς επιλέγει και επιμένει να βάλει ένα γκαρντ σαν τον Μούρτο να αγωνιστεί στη συγκεκριμένη θέση σχεδόν όλο το παιχνίδι... ακόμη και όταν οι αντίπαλοι σου με αυτό το σχήμα σε έχουν κάνει "γιο-γιο"...

ΥΓ2. Τρίτο χρόνο με τον Δ.Πρίφτη στον πάγκο της ομάδος μας και κάποια πράγματα περί "φιλοσοφίας" του κόουτς θα πρέπει να τα πάρουμε όλοι μας απόφαση ότι έτσι είναι και δεν πρόκειται να αλλάξουν... Σε ένα φιλικό προετοιμασίας 50 λεπτών όπου υποτίθεται ότι πρέπει να πάρουν όλοι παίκτες χρόνο συμμετοχής και να γίνουν μπόλικες δοκιμές ο Φλιώνης(αυτός που προτιμήθηκε να διατηρηθεί στο ρόστερ αντί του Δίπλαρου) αγωνίζεται μετά βίας 1', ο Χρηστίδης που ήταν ο μοναδικός καθαρός πάουερ φόργουορντ 4-5' και ο Πουλιανίτης καθόλου... Και μετά απορούν μερικοί με την στάση του Μήτογλου που δεν θέλει να επιστρέψει στον ΑΡΗ του Ν.Λάσκαρη όπου όλα τα προβλήματα είναι λυμένα.

Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη η κλήρωση για το νέο πρωτάθλημα και με μια πρώτη ανάλυση σε θεωρητικό πάντα επίπεδο ο ΑΡΗΣ μας φάνηκε αρκετά τυχερός μιας και αποφεύγει το επικίνδυνο εκτός έδρας της πρεμιέρας αλλά και  τα γρήγορα ντέρμπι. Παράλληλα θα έχει μια πρώτης τάξεως ευκαιρίας να κερδίσει τους 2 "μεγάλους" της Αθήνας μιας και τους αντιμετωπίζει στον πρώτο γύρο μέσα στην έδρα του σε ένα χρονικό σημείο που δύσκολα θα έχουν φορμαριστεί και μια ήττα δεν θα κρίνει απολύτως τίποτα. Ενώ ακόμη και με το σκεπτικό ότι ο ΑΡΗΣ έχει στόχο/ταβάνι την 3η θέση(ούτε κάν αυτό δεν έχει ειπωθεί επισήμως) το ότι την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος υποδεχόμαστε την ΑΕΚ είναι κάτι το θετικό.

Φυσικά τα πάντα θα κριθούν μέσα στο γήπεδο, εκεί όπου θα φανούν οι δυνατότητες των παικτών που επέλεξε  ο Δ.Πρίφτης. Η ανοιχτή προπόνηση της Τετάρτης και τα φιλικά με την Λουκόιλ Ακαντέμικ και τον Απόλλων Πατρών αποτέλεσαν ουσιαστικά μια πρώτη γεύση  για το τεχνικό τιμ. Ενώ και το αυριανό δυνατό φιλικό με την πρωταθλήτρια Ευρώπης ΤΣΣΚΑ είναι σχετικά νωρίς για να βγουν κάποια συμπεράσματα. Ιδίως όταν δεν θα αγωνιστουν 2 από τους 5 βασικούς όπως είναι ο Σανικίντζε που αγωνίζεται με την Εθνική Γεωργίας αλλά και ο Μάρμπλ που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα τραυματισμού. Ακόμη και έτσι όμως θα είναι ένα πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι που δεν πρόκειται να χάσουμε. Άλλωστε δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα μεγάλο στοίχημα φέτος είναι το βάθος πάγκου μιας και πέρσι ήταν ίσως το αδύναμο μας σημείο. Ροτέισον με 7 παίκτες δεν γίνεται για αυτό ακόμη και όταν υπάρχουν απουσίες θα πρέπει να υπάρχουν και οι ανάλογες λύσεις. Ήδη όσοι παρακολουθούν από κοντά την ομάδα μιλάνε για έναν εντελώς διαφορετικό Τσαϊρέλη από αυτόν που θυμόμαστε από το προηγούμενο πέρασμα του από τον ΑΡΗ. Ενώ και μόνο η ύπαρξη του Καββαδά αποτελεί μια "αναβάθμιση" σε σχέση με τον περσινό πάγκο. Ερωτηματικό για φέτος αποτελεί το αν ο Ζάρας θα καταφέρει να αποδώσει καλύτερα, όπως και ο Μούρτος που πιθανόν να έχει διαφορετικό ρόλο από αυτόν που είχε την προηγούμενη χρονιά. Όσο για τους "μικρούς" από ότι φαίνεται η φιλοσοφία παραμένει η ίδια. Μακάρι φέτος ο Δ.Πρίφτης να δώσει ευκαιρίες σε αυτούς που θα μείνουν... Το καλό είναι ότι μέχρι να αρχίσουν οι επίσημες υποχρεώσεις έχουν κανονιστεί αρκετά δυνατά φιλικά με ομάδες όπως ο Ολυμπιακός, η Μπεσίκτας, η Βενέτσια, η Στεάουα κ.α. και εκεί σίγουρα θα φανούν κάποια πράγματα.

Την ίδια στιγμή που ο ΑΡΗΣ κάνει  σοβαρά και προσεγμένα βήματα για να ανέβει επίπεδο και να διεκδικήσει την κορυφή, η διοργανώτρια συνεχίζει να σφυρίζει αδιάφορα και με άλματα προς τα πίσω προσπαθεί να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να αβαντάρει τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Πλέιοφς με 6 ομάδες και με τους 2 πρώτους να ξεκουράζονται και να περιμένουν κατευθείαν στα ημιτελικά. Αφού δεν έκαναν και τους ημιτελικούς στην μια νίκη μάλλον θα πρέπει να λέμε και ευχαριστώ. Κάπου εδώ κολλάει η προσμονή μας για την στιγμή που ο Νίκος Λάσκαρης θα αποφασίσει στα σοβαρά να μπει ανάμεσα τους και να τους χαλάσει όλο αυτό το θεατράκι που έχουν στήσει εις βάρος όλων των υπολοίπων ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός σε συνεργασία με τον ΕΣΑΚΕ και την ΕΟΚ. Όπως φάνηκε από αυτή την απόφαση αλλά και την πανηγυρική επανεκλογή του "αειθαλή"  Βασιλακόπουλου το καλό του αθλήματος είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει. Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός να βολεύονται, εκεί στην Κρήτη να δίνουν καμιά "εργολαβία" και όλα καλά... Άντε ρε Αρεινάρα πάρε το απόφαση και τρέλανε τους!

ΥΓ. Αρκετά και ενδιαφέροντα είπε ο Νίκος Λάσκαρης στη ζωντανή συνέντευξη του στο Yellow Radio. Άλλα ακούσθηκαν ωραία και άλλα χωράνε πολύ συζήτηση... Αυτό πάντως που κρατάμε είναι ότι στα λόγια του πάντα αναφέρεται στο μέλλον δείχνοντας ότι η οικογένεια Λάσκαρη δεν θα είναι περαστική από τον ΑΡΗ όπως αρκετοί θέλουν να πιστεύουν. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό που βγήκε από αυτή τη συνέντευξη.

ΥΓ2. 3 χρόνια συμβόλαιο ο διεθνής Δίπλαρος, με τον πρώτο χρόνο να παρακολουθεί από τον πάγκο και την κερκίδα τα παιχνίδια της ανδρικής ομάδος, τον δεύτερο να δίνεται δανεικός στους Μαχητές Πεύκων... την ίδια στιγμή που άλλος ένας διεθνής που πέρασε και δεν ακούμπησε από τον ΑΡΗ διαπρέπει στα έως τώρα φιλικά παιχνίδια της ΑΕΚ.

Μια ευχάριστη είδηση που μας γέμισε όλους με ρίγος συγκίνησης και υπερηφάνειας ήταν η προ λίγων ημερών "διαρροή" προς το διαδίκτυο του εντύπου που έχει ετοιμάσει η ΚΑΕ για τα γραφεία μάνατζερ και την προσέγγιση ξένων παικτών. Πραγματικά εντυπωσιακή δουλειά μιας και περιέχει μέσα όλα τα απαραίτητα που πρέπει να γνωρίζει κάποιος για την μεγαλύτερη ομάδα καλαθοσφαίρισης στην Ελλάδα αλλά και υπενθυμίζει σε πολλούς από εμάς ποια ομάδα υποστηρίζουμε. Μπορεί σε ένα έντυπο να είναι αδύνατο να αποτυπωθεί το κλίμα της χρυσής εποχής του ΑΡΗ και το αντίκτυπο που είχε εκείνη η ομάδα σε ολόκληρη τη χώρα και τις τυχερές γενιές που την έζησαν αλλά καλό είναι να γίνονται τέτοιες κινήσεις ώστε οι "αφελείς" εντός και εκτός Ελλάδος να μην ξεχνάνε τι σημαίνει ΑΡΗΣ. Σίγουρα ο Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός είναι 2 μεγάλες ομάδες με τεράστιες επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτοί απλά εξαργυρώνουν τις βάσεις που έβαλε ο ΑΡΗΣ και ακολουθούν τον δρόμο που χαράξαμε εμείς. Και αν κάποιος "αφελής" τολμήσει να μιλήσει για τίτλους και επιτυχίες, αρκεί απλά να ρίξει μια ματιά στους τελικούς πρωταθλήματος και κυπέλλου το τι συνέβαινε τότε και το τι συμβαίνει τώρα... και φυσικά να αναγνωρίσει ότι η κορυφαία διοργάνωση που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ δεν είχε wild cards και τέταρτους αλλά μόνο πρωταθλητές.  Πραγματικά σπουδαία κίνηση από την ΚΑΕ που ελπίζουμε να έχει συνέχεια χωρίς περιορισμούς σε γραφεία μάνατζερ, χορηγών, συνεργατών κτλ.

Σε εντελώς αντίθετο κοντράστ με την παραπάνω είδηση υπάρχει η "ένοχη σιωπή" γύρω από το Nick Galis Cup. Ένα τουρνουά υψίστης σημασίας για κάθε Αρειανό όπου είδε την ιστορική αδικία προς το πρόσωπο του κορυφαίου Έλληνα αθλητή όλων των εποχών λόγω της ανικανότητας(ή σκοπιμότητας) κάποιων συνΑρειανών μας που ειχαν τις τύχες  του συλλόγου μας να αποκαθιστάτε ως ένα βαθμό. Ο Νίκος Γκάλης είναι ένας ζωντανός θρύλος όπου έγραψε ιστορία με ολόχρυσα γράμματα και εμείς ως Αρειανοί είμαστε "ευλογημένοι" που φόρεσε τη φανέλα της ομάδος μας, που αποκαλεί το Παλέ σπίτι του και όλους εμάς οικογένεια του! Χωρίς να είναι γνωστό το παρασκήνιο αυτής της υπόθεσης (μιας και όπως πάντα οτιδήποτε αρνητικό γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ απαγορεύεται να συζητιέται) ή να ξέρουμε κάποιες αποκλειστικές πληροφορίες  φαίνεται τουλάχιστον αδιανόητο στην εποχή Λάσκαρη να υφίστανται τέτοιου είδους θέματα. Σε μια εποχή όπου αντίπαλες ομάδες "κατασκευάζουν" ιστορία, γεννάνε με το μυαλό τους αστέρες, τους βαφτίζουν κορυφαίους και τους πλασάρουν ως κάτι το ξεχωριστό εμείς που έχουμε την τύχη να έχουμε τον αναμφισβήτητα κορυφαίο όλων στην "οικογένεια" μας σφυρίζουμε αδιάφορα?!?!? Όταν έχεις Λάσκαρη με το Laskaris Foundation και μια αξιοθαύμαστη δράση εντός και εκτός Ελλάδος; Όταν έχεις παρακαταθήκη τα προηγούμενα Nick Galis Cup με σημαντικά έσοδα που η ίδια η ΚΑΕ υπερήφανα δημοσίευσε; Και όμως σε αυτόν τον ΑΡΗ εξακολουθούν να υπάρχουν τέτοιας φύσης θέματα που κανονικά θα έπρεπε να είχαν λυθεί μέσα σε 1' . 

Ευτυχώς για όλους εμάς ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει γράψει χρυσή ιστορία και μας έχει κάνει υπερήφανους. Μια ιστορία που δεν γίνεται να μνημονεύεται  επιλεκτικά όπως βολεύει κάποιους. Καλοί οι χαμηλοί τόνοι, καλοί οι τεχνοκράτες, καλοί οι  "έμπειροι παράγοντες", καλοί οι "αρειανοπατέρες", καλά και τα μεγαλεπήβολα  πολυετή πλάνα.... Κάποια στιγμή θα πρέπει όσοι ασχολούνται διοικητικά με τον Αυτοκράτορα να αποδεχθούν την ιστορική ευθύνη που έχουν και να κάνουν αυτό το άνοιγμα προς την λαμπρή ιστορία του συλλόγου. Αν υπάρχει θέληση, οι λύσεις είναι εύκολο να βρεθούν για όλα. Και αν αυτή η στιγμή δεν είναι τώρα όπου υπάρχει η οικογένεια Λάσκαρη στο τιμόνι του Αυτοκράτορα τότε αναρωτιέμαι πότε θα έρθει αυτή η στιγμή; Ναι μεν οι ομάδες είναι εταιρίες, αλλά όταν είσαι σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ υπάρχουν στιγμές που πρέπει να κλείνεις τα αυτιά σου και να ακούς με την καρδιά σου.

ΥΓ. Με μήνυση αναμένεται να απαντήσει η οικογένεια Λάσκαρη προς την αστεία φυλλάδα που με αφορμή το εξίσου αστείο θέμα με τον μαίανδρο αποφάσισε να πετάξει λάσπη προς την ομάδα μας και τους ιδιοκτήτες της...  Όπως και αναμένεται να κορυφωθεί και η δικαστική μάχη με τον Γ.Δαμιανίδη. Το είχαμε πει από την πρώτη συνέντευξη του Νίκου Λάσκαρη τότε που το "τα αφήνουμε όλα πίσω μας γιατί το παρελθόν δεν έχει τίποτα να μας προσφέρει" του προέδρου είχε γίνει σημαία από πολλούς συνΑρειανούς μας γιατί πολύ απλά έτσι τους βόλευε... Όχι όταν δεν αντιδράς, δεν διαψεύδεις, δεν κυνηγάς τους λασπολόγους τότε άπαντες εντός και εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ σε θεωρούν ανυπεράσπιστο και συνεχίζουν να πυροβολάνε τον σύλλογο με κάθε ευκαιρία.  Εύχομαι ολόψυχα η οικογένεια Λάσκαρη να δώσει ένα τέλος στις ορέξεις όλων αυτών που βλέπουν τον ΑΡΗ ως το εύκολο θύμα. 

Μπορεί το "ναυάγιο" με τους ξένους της περσινής σεζόν, η μη επίτευξη συμφωνίας με τον Μιλόσεβιτς και η καθυστέρηση στις μεταγραφές αρχικά να μας είχε ελαφρώς ξενερώσει αλλά όπως φαίνεται στην πράξη η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή είναι αποφασισμένοι να "χτίσουν" μια πολύ δυνατή ομάδα, σίγουρα καλύτερη από τηνν περσινή! Κάμινγκς, Καββαδάς, Τζένκινς, Μπάκνερ και Τσαϊρέλης είναι τα τελευταία μας μεταγραφικά αποκτήματα, ενώ σχεδόν σίγουρη θεωρείται και η συμφωνία με τον Μάρμπλ.

Ο Κάμινγκς που ήταν και ο πρώτος ξένος που ανακοινώθηκε  στα "χαρτιά" δεν εντυπωσιάζει αλλά πρόκειται για παίκτη που έχουν παρακολουθήσει από κόντα τόσο ο Δ.Πρίφτης όσο και ο Σ.Καμπερίδης και αυτό είναι σημαντικό στην διαδικασία επιλογής ενός παίκτη. Οι πληροφορίες λένε για έναν πολύ καλύτερο πόιντ γκαρντ που θα μπορέσει να καλύψει την θέση πολύ καλύτερα από τους προκάτοχους του(Τόμας, Γουότερς) στη συγκεκριμένη θέση. Μοναδικό ερωτηματικό αποτελεί η προσαρμογή του στα Ευρωπαϊκά δεδομένα μιας και έχει μόλις 3 συμμετοχές στο Ιταλικό πρωτάθλημα. Εκ διαμέτρου αντίθετες όσο αφορά το ρίσκο οι επιλογές των Τζένκινς και Μπάκνερ μιας και πρόκειται για παίκτες που έχουν δώσει τα διαπιστευτήρια στην Ευρώπη. Ιδίως ο Τζένκινς έχει το βιογραφικό και τις παραστάσεις που σε κάνουν να αισθάνεσαι σιγουριά και όλα δείχνουν ότι σύντομα θα κάνει αρκετούς συνΑρειανούς να ξεχάσουν τον Μακνήλ. Το ίδιο ισχύει και για τον Μπάκνερ που όλοι ανυπομονούμε να τον δούμε να καρφώνει δυναμικά φορώντας την κιτρινόμαυρη φανέλα. Τα αθλητικά του προσόντα εντυπωσιάζουν και ιδιαίτερα η ταχύτητα του, στοιχείο που σίγουρα ξεχώρισε ο Δ.Πρίφτης που θέλει παίκτες που να μπορούν να τρέχουν στο ανοιχτό γήπεδο. Το καλό με την επιλογή του Μπάκνερ που είναι ένας χαμηλός σέντερ είναι ότι ήδη υπάρχει στο ρόστερ και ο Καββαδάς όπου έχει τα στοιχεία που λείπουν από τον Αμερικανό. Με αυτούς τους 2 κάτω από το καλάθι η ομάδα μας έχει καλύψει εντυπωσιακά την θέση του σέντερ. Ενώ άκρως θετικό στοιχείο που πρέπει να αναφέρουμε είναι ότι Τζένκινς και Μπάκνερ πέρσι ήταν συμπαίκτες στην Τουρκ Τέλεκομ.  Ο Τσαϊρέλης που για πολλούς ήταν μια "αδιάφορη" κίνηση, πολύ πιθανό να αποδειχθεί λίρα εκατό. Πρόκειται για αθλητή που επιστρέφει σε ιδανική ηλικία στην ομάδα, μετά απο σημαντικές εμπειρίες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ενώ ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που θα τον κάνει να δέσει ιδανικά με την ομάδα είναι ότι ο παίκτης έχει συνηθίσει να προσφέρει σε μια ομάδα ερχόμενος από τον πάγκο και με λίγα λεπτά συμμετοχής. Κάτι που πολλές φορές αποτελεί πρόβλημα σε παίκτες που περιορίζονται ξαφνικά σε βοηθητικούς ρόλους, όπως συνέβη με τον Τσούπκοβιτς και τον Ζάρα. Ο Μάρμπλ που εκτός απροόπτου θα είναι ο παίκτης που θα καλύψει τη θέση "3" μπορεί να μην έχει Ευρωπαϊκή εμπειρία αλλά τα 2 χρόνια που συμμετείχε στο κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου και το αγωνιστικό του στυλ που βασίζεται κυρίως στο σουτ  φαντάζουν αρκετά για να κάνει ο παίκτης τη διαφορά στην ομάδα μας! 

Με την απόκτηση ενός κοινοτικού πάουερ φόργουορντ(ίσως ο Βεζένκωφ) να εκκρεμεί και μια θέση ξένου να μένει σίγουρα κενή για τον Β γύρο του πρωταθλήματος όπου αλλάζει ο κανονισμός και θα μπορέσουμε να πάρουμε και άλλον Αμερικάνο το ρόστερ μάλλον κλείνει. Κινήσεις που μας γεμίζουν αισιοδοξία για έναν ΑΡΗ πρωταγωνιστή σε Ελλάδα και Ευρώπη. Μάλιστα το γεγονός ότι οι περισσότεροι παίκτες υπέγραψαν συμβόλαια μεγαλύτερης διάρκειας του ενός έτους δείχνει ότι η ΚΑΕ μαθαίνει από τα λάθη της και ότι φέτος όντως θέλει να βάλει τις βάσεις για κάτι μεγάλο. Έυσι απλά ο ενθουσιασμός επέστρεψε και η ανυπομονησία για τα αποκαλυπτήρια της ομάδος!

ΥΓ. Όσο περνάει ο καιρός ολοένα και πιο σοφή φαίνεται η απόφαση του Λάσκαρη να επιλέξει το FIBA Champions League. Αυτό καλό είναι να το έχουν μερικοί στο μυαλό τους όταν κρίνουν τις επιλογές του προέδρου για χορηγίες και συνεργασίες.

ΥΓ2. Αφού μας έφτιαξαν με τις μεταγραφές καιρός είναι να δοθεί και ένα αίσιο τέλος στο σήριαλ με το Nick Galis Cup και τα σχετικά.

ΥΓ3. Σειρά μας είναι μετά τα καλοκαιρινά μπανάκια μας να κάνουμε το καθιερωμένο ντου στα διαρκείας όπου φέτος είναι σε καλές τιμές για όποιον θέλει να παρακολουθήσει όλα τα παιχνίδια μιας και πακέτο περιλαμβάνει και τους Ευρωπαϊκούς αγώνες της πρώτης φάσης. 

Αίσιο τέλος είχε για την αγαπημένη μας ομάδα το σήριαλ Καββαδά, με τον παίκτη να μένει ελεύθερος από τον Ολυμπιακό και χθες το βράδυ με κάθε επισημότητα να ανακοινώνεται από τον Αυτοκράτορα! Μια μεταγραφική κίνηση που αλλάζει τα δεδομένα, μιας και πρόκειται για παίκτη που προορίζεται για βασικός και βάσει στατιστικών και της βελτίωσης που δείχνει ο παίκτης μπορεί να καλύψει επάξια το κενό του Χάγκινς δίνοντας παράλληλα την δυνατότητα στον Δ.Πρίφτη να καλύψει τις άλλες 4 θέσεις με Αμερικάνους παίκτες. Αν μάλιστα καταφέρουμε να κλείσουμε είτε Έλληνα(πχ. Μαυροειδή) είτε κοινοτικό ακόμη έναν σέντερ τότε η θέση του σέντερ θα έχει καλύφθει με απόλυτη επιτυχία!

Ο Κάββαδας εδώ και χρόνια φλέρταρε με τον ΑΡΗ και ίσως το ότι έγινε τώρα αυτός ο "γάμος" να είναι το ιδανικό σενάριο τόσο για την ομάδα μας όσο και για τον ίδιο τον παίκτη. Με τον αθλητή να έχει γεμίσει ως ένα σημείο τις τσέπες του από το πλουσιοπάροχο συμβόλαιο που είχε με τον Ολυμπιακό, να έχει νιώσει την "μοναξιά του πάγκου και της κερκίδας" όπως ήταν η αγωνιστική του παρουσία στον Ολυμπιακό αλλά και να έχει βρει ξανά τα πατήματα του πάνω στο παρκέ πραγματοποιώντας μια εξαιρετική χρονιά ως  "δανεικός" στον Αρκαδικό φαντάζει πιο ώριμος μπασκετικά από ποτέ. Το ότι αναδείχτηκε πρώτος σε κοψίματα (36), σε εύστοχα δίποντα (119) και σε κερδισμένα φάουλ (146), ενώ ήταν δεύτερος σε ευστοχία στα δίποντα (70.83%) στην Basket League  τα  λέει όλα. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν είναι Αρκαδικός και οι απαιτήσεις στην ομάδα μας είναι περισσότερες, αλλά οι συμπαίκτες και οι βοήθειες που θα έχει από αυτούς ο Καββαδάς στον ΑΡΗ θα του επιτρέψουν να ξεδιπλώσει το ταλέντο του ακόμη πιο εύκολα! Μάλιστα  η απόκτηση του Κάμινγκς που φαντάζει σαφώς πιο κλασσικός πόιντ γκαρντ από ότι ήταν ο Γουότερς σε συνδυασμό με τον ερχομό του Καββαδά δείχνει ότι ίσως φέτος ο ΑΡΗΣ να καταφέρει να αποκτήσει inside game και να μην βασίζεται τόσο πολύ στο μακρινό σουτ.

Πολύς λόγος έχει γίνει όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα για τον μεταγραφικό σχεδιασμό του ΑΡΗ όπως και για την φυγή των 4 Αμερικανών που υποτίθεται ότι κάποιοι αυτούς θα αποτελούσαν τον συνδετικό κρίκο με την ομάδα της νέας χρονιάς. Στον επαγγελματικό αθλητισμό όμως του 2016 συναισθηματισμοί δεν χωράνε. Και όπως με μεγάλη ευκολία παίκτες που γουστάραμε και πρόσφεραν στην ομάδα μας έφυγαν με συνοπτικές διαδικασίες αναζητώντας μεγαλύτερα συμβόλαια εξίσου εύκολα εφόσον υπάρχει η απαραίτητη βούληση από την διοίκηση Λάσκαρη μπορούν να έρθουν αξιόλογοι παίκτες και να δημιουργήσουν ένα σύνολο πολύ πιο ανταγωνιστικό από το περσινό. Μας γέμισε ικανοποίηση η απόκτηση του Καββαδά και ελπίζουμε να υπάρχει ανάλογη και γιατί όχι ακόμη καλύτερη συνέχεια. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στον ΑΡΗ οι μεταγραφές παικτών εγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Καββαδάς μεταφράζονται σε ενθουσιασμό του κόσμου και διαρκείας! Φτιάξε μας και άλλο πρόεδρε!

ΥΓ. Μπορεί στους Αμερικάνους οι χρονοβόρες διαπραγματεύσεις να κουράζουν αλλά όταν μιλάμε για Έλληνες ευγνωσμένης αξίας όπως είναι ο Γιάνκοβιτς αξίζει να το κυνηγήσεις όσο αντέχεις.

ΥΓ2. Αγιάτρευτη αρρώστια η διχόνοια μεταξύ των Αρειανών... μην τολμήσεις να εκφράσεις άποψη που ξεφεύγει από τη γραμμή ευτυχίας-ουτοπίας, κατευθείαν να σου κρεμάσουν το ταμπελάκι "ανυπόμονος, γκρινιάρης, μίρλας, αχάριστος, ποντίκι, εχθρός του συλλόγου, κτλ"

Πραγματοποιήθηκε η κλήρωση για το Basketball Champions League της FIBA με τον ΑΡΗ μας να τοποθετείται σε έναν φαινομενικά δύσκολο όμιλο, παρέα με 2 πρωταθλητές(Σλοβενία, Τσεχία,), την κάτοχο του FIBA Europe Cup καθώς και την ομάδα που τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια του Γαλλικού πρωταθλήματος. Αν στις παραπάνω ομάδες προσθέσουμε την γνώριμη μας Μπάνβιτ που μέχρι πρότινος φλέρταρε με τον Πρίφτη και τον Μακνήλ αλλά και την πολύ δυνατή Σάσαρι(που λογικά θα μας έρθει από τα προκριματικά) τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για έναν δυνατό όμιλο, με καλές ομάδες και πολλά ενδιαφέροντα παιχνίδια που θα έχουμε την τύχη φέτος να παρακολουθήσουμε στο Nick Galis Hall!

Τα αποτελέσματα της κλήρωσης έδωσαν την απάντηση τους για το αν αυτή η διοργάνωση είναι πιο δυνατή από το Eurocup. Αν συγκρίνουμε τον περσινό όμιλο(που δεν υπήρχαν καν τόσες διοργανώσεις) που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ μας με τον φετινό εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το BCL σε σχέση με το Eurocup είναι αναβαθμισμένο. Λογικά η Ιταλική Σάσαρι που πέρσι αγωνιζόταν στην Ευρωλίγκα και η Τούρκικη Μπάνβιτ που την αντιμετωπίσαμε πέρσι θα είναι οι πιο δυνατοί αντίπαλοι μας στους ομίλους. Ενώ και η Γαλλική Μονακό, η Γερμανική Σκάιλάινερς(του Γκόρντον Χέμπερτ), η πρωταθλήτρια Σλοβενίας Έλιος και η πρωταθλήτρια Τσεχίας Νίμπουργκ δεν θα είναι εύκολοι αντίπαλοι. Ενώ η 8η ομάδα που θα προκύψει από τα προκριματικά μεταξύ των ομάδων Ρίλσκι, Τσιμόκι και Ναχαρίγια θα είναι σίγουρα ο κομπάρσος αυτού του ομίλου. Με τους 4 από τους 8 να προκρίνονται στην επόμενη φάση, ανεξάρτητα από το πως τελικά θα διαμορφωθεί το φετινό ρόστερ η πρόκριση στην επόμενη φάση θα πρέπει να είναι ένας στόχος "χωρίς εκπτώσεις".  Σίγουρα πρόκειται για δύσκολο όμιλο αλλά το να λέμε ότι ο ΑΡΗΣ μας σε αυτή την διοργάνωση στάθηκε άτυχος είναι υποτιμητικό... Και αν προκριθείς από τέτοιο όμιλο η συνέχεια αναμένεται ευκολότερη.

Αν και ακόμη δεν έχουμε πάρει ούτε μια ελάχιστη γεύση από μεταγραφές και τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς, σε αυτή την διοργάνωση η ομάδα μας οφείλει να πρωταγωνιστήσει. Και όταν λέμε να πρωταγωνιστήσει εννοούμε να διεκδικήσει την κορυφή. Μάλιστα ο αναμφισβήτητα δύσκολος όμιλος που έβγαλε η κλήρωση ουσιαστικά αποτελεί μονόδρομο προς την κορυφή. Το να "συμβιβαστεί" ο κόσμος της ομάδος με "καλή παρουσία" στους ομίλους χωρίς πρόκριση μοιάζει ουτοπικό ακόμη και σήμερα που δεν ξέρουμε τι παίκτες θα έχουμε. Το να προκριθείς όμως από αυτόν τον όμιλο κόντρα σε κάποιες από τις πιο δυνατές (θεωρητικά) ομάδες που συμμετέχουν σε αυτόν τον θεσμό θα σημαίνει αυτόματα ότι σαν ομάδα έχεις την δυνατότητα να κατακτήσεις τον τίτλο! Οπότε αντί να προβληματιζόμαστε με την δυναμική των αντιπάλων ας δούμε να "χτίζεται" ένας ΑΡΗΣ ανταγωνιστικός όπως πέρσι και αποτελεσματικός όπως στο ένδοξο παρελθόν! Καιρός να αρχίσουμε να κοιτάμε την κορυφή!

ΥΓ. Όταν κάτι πιστεύεις ότι είναι για το συμφέρον του αθλήματος και της ομάδος σου το διεκδικείς. Έτσι ο Παναθηναϊκός έκανε την πρόταση για 6 ξένους αντί για 4 Αμερικάνους και 2 κοινοτικούς και οι υπόλοιπες ομάδες την αποδέχθηκαν. Άραγε θα ακολουθήσει η πρόταση του ΑΡΗ για την κατάργηση των αγώνων κατάταξης για την "αδιάφορη" 3η θέση ή φέτος η 3η θέση θα είναι ο "μεγάλος" στόχος τόσο στην κανονική διάρκεια της σεζόν όσο και στα πλέιοφς;

ΥΓ2. Και εγένετο ARIS Sports Management με έδρα την Ελβετία. Για τυπικούς ή ουσιαστικούς λόγους; θα φανεί στο μέλλον...

Μπορεί ο ΑΡΗΣ μας την χρονιά που ολοκληρώθηκε πάνω στα παρκέ να μην κέρδισε τίποτα παραπάνω πέρα από τον σεβασμό των αντιπάλων του αλλά κατάφερε να αναδείξει τα "στελέχη" του και να τα οδηγήσει σε σημαντικές προσωπικές διακρίσεις. Μετά τον Όκαρο Γουάιτ που αναδείχθηκε MVP της κανονικής διάρκειας της Basket League και μέλος της κορυφαίας 5αδας ήρθε η σειρά του κόουτς Δημήτρη Πρίφτη να αναδειχθεί ως κορυφαίος προπονητής της Basket League αφήνοντας στην 2η θέση(και με διαφορά βάσει ψήφων) τον πρωταθλητή Σφαιρόπουλο. Μάλιστα το ότι ο Δημήτρης Πρίφτης κατάφερε αυτή την προσωπική διάκριση χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο με την ομάδα μας δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην επιτυχία του.

Σίγουρα ως οπαδοί θα προτιμούσαμε(σίγουρα και ο ίδιος θα το προτιμούσε) ο κόουτς μας να ήταν στην θέση του Σφαιρόπουλου ή του Τζόρτζεβιτς που αν και δεν "διακρίθηκαν" σε ψηφοφορίες γεύτηκαν την χαρά ενός τίτλου με τις ομάδες του αλλά κάθε επιτυχία ενός μέλους της οικογένειας του ΑΡΗ μας γεμίζει με υπηρηφάνεια! Τιμή για την ομάδα μας είναι που ο Δημήτρης Πρίφτης είναι μέλος της Εθνικής ομάδας, τιμή για την ομάδα μας είναι που ψηφίσθηκε κορυφαίος προπονητής της χρονιάς, τιμή για την ομάδα μας που ο Όκαρο Γουάιτ όλη την χρονιά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του και αποτελεί ένα από τα πιο "καυτά" ονόματα του καλοκαιριού. Και όπως πολύ σωστά δήλωσε ο κόουτς το έργο του που τον οδήγησε σε αυτή την διάκριση αντιπροσωπεύει την συλλογική προσπάθεια που γίνεται στον ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια. Μια προσπάθεια ειλικρινής που ναι μεν μπορεί να είχε ένα "ταβάνι" αλλά αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να αποτελέσει την βάση μιας προσπάθειας όπου στόχος θα είναι η κορυφή σε κάθε διοργάνωση που συμμετέχουμε όπως πραγματικά αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της.

Και αν το δούμε καθαρά οπαδικά, μακριά από "προσωπολατρίες" θα διαπιστώσουμε ότι ο ΑΡΗΣ μετά και από αυτές τις διακρίσεις του Πρίφτη και του Γουάιτ  αλλά και του Βεζένκοφ πέρσι, πλέον φαντάζει ως ένα ιδανικό περιβάλλον για κάποιον φιλόδοξο αθλητή ή προπονητή που θέλει να δουλέψει και να διαπρέψει, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζε με ανέκδοτο λόγω της διοικητικής και οικονομικής αβεβαιότητας που επικρατούσε.. Βέβαια η σκληρή πραγματικότητα λέει ότι ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή αποτελεί για παίκτες και προπονητές το "σκαλοπάτι" στην καριέρα τους και αυτό ίσως είναι το μεγάλο στοίχημα της διοίκησης Λάσκαρη που θα πρέπει να κερδίσει. Γιατί αν οι προσωπικές διακρίσεις των στελεχών της ομάδος, μας κάνουν μια φορά χαρούμενους ένας τίτλος θα μας απογείωνε! Συγχαρητήρια στον κόουτς και στον Όκαρο και αναμένουμε τα καλύτερα!

ΥΓ. Ο Ιτούδης κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης με την ΤΣΣΚΑ, ο Μπαρτζώκας έκανε την "έκπληξη" με την Κουμπάν που την οδήγησε στο Final Four, ο Πρίφτης αναδείχθηκε ως κορυφαίος της Basket League! Ας το έχει στο νου του ο Βασιλακόπουλος την επόμενη φορά που θα πρέπει να διαλέξει προπονητή για την Εθνική Ελλάδος.

ΥΓ2. Η συγκεκριμένη βράβευση προς τον κόουτς έδωσε και απαντήσεις στις διάφορες διαφωνίες μας. Τόσο για το έργο του Δ.Πρίφτη αυτά τα 2 χρόνια όσο και για το ποιος είναι ο πιο κερδισμένος από αυτή τη συνεργασία Πρίφτη - ΑΡΗ.

ΥΓ3. Πάλι καλά που αυτή η βράβευση ήρθε μετά την υπογραφή νέου συμβολαίου. Διαφορετικά το παζάρι θα ήταν ακόμη πιο σκληρό.

ΥΓ4. Ρε κόουτς, τώρα που το "σηκώσαμε" μήπως να κάνουμε και καμιά μεταγραφή?