Νέα αποκαρδιωτική εμφάνιση από την ομάδα μας στην Γαλλία όπου γνώρισε με ευκολία την ήττα από την αδιάφορη Μονακό στην τελευταία αγωνιστική της φάσης των ομίλων. Τα πολλά λάθη στην επίθεση και  η χαλαρή άμυνα κυρίως κάτω από το καλάθι οδήγησαν στην ήττα αν και στο πρώτο ημίχρονο έδειχνε ότι μπορούσε να πάρει τη νίκη. Μια ήττα που τον στέλνει στο χαμηλό γκρουπ δυναμικότητας ενόψει της κλήρωσης της Παρασκευής αν και με αυτή την εικόνα που δείχνει η ομάδα λίγη σημασία έχει....

Με τον Ζάρα, τον Καββαδά και τον Τσαϊρέλη να δίνουν λύσεις στην επίθεση αλλά και την Μονακό να δυσκολεύεται να βρει λύσεις στην επίθεση ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να προηγηθεί μέχρι και με 9 πόντους στο πρώτο ημίχρονο. Σε εκείνο το σημείο όμως, ο διακόπτης γύρισε και η ομάδα πήρε την κάτω βόλτα. Όποιος ήθελε έμπαινε και σκόραρε ανενόχλητος κάτω από το καλάθι μας ενώ στην επίθεση η απουσία οποιουδήποτε συστήματος, τα παιδαριώδη λάθη και οι κάκιστες επιθετικές επιλογές οδήγησαν σε μια ήττα με κάτω τα χέρια. Ακόμη και αν η διαφορά δεν είχε φθάσει σε μη αναστρέψιμο επίπεδο, η εικόνα της ομάδος έδειχνε ότι δεν υπήρχε η συγκέντρωση και τα ψυχικά αποθέματα για κάτι καλύτερο. Μοναδικό θετικό στοιχείο από το σημερινό ναυάγιο ήταν η παρουσία του Τζάκσον. Ένας μαχητικός παίκτης που κάνοντας απλά τα βασικά όπως να μαζέψει μερικά ριμπάουντ, να κινηθεί σωστά στα σκριν και να βάλει την μπάλα στο καλάθι όταν βρει τους χώρους δείχνει ότι θα βοηθήσει σημαντικά την ομάδα. Σίγουρα πολύ περισσότερο από ότι ο Μπάκνερ... 

Η ομάδα κατέβηκε με απουσίες, είχε έναν νέο παίκτη και προερχόταν και από μια άσχημη ήττα στα Τρίκαλα. Παρόλα αυτά η εικόνα που είδαμε και σήμερα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανέναν τρόπο. Και το χειρότερο είναι ότι δύσκολα φαίνεται να μπορεί να διορθωθεί. Ο Δ.Πρίφτης δυστυχώς δείχνει να έχει χάσει την "επαφή" με τους παίκτες του, και αυτοί με την σειρά τους να κάνουν ότι γουστάρουν πάνω στο παρκέ. Μακάρι να έρθει ένας παίκτης σαν τον Γκόρντον και να καταφέρει να αλλάξει τα πάντα αλλά με τον "καπετάνιο" αυτής της ομάδας να έχει πάθει ναυτία δύσκολα να αποφύγουμε το παγόβουνο...

ΥΓ. Πριν μια εβδομάδα είχαμε το αδιάφορο παιχνίδι με τους Σκάιλαϊνερς, σήμερα θέλαμε τη νίκη ή ήττα με λίγους πόντους για καλύτερη κλήρωση. Τουλάχιστον όσοι έχετε αναλάβει τον ρόλο του δικηγόρου του Πρίφτη και των λοιπών συνυπεύθυνων για το φετινό χάλι συντονιστείτε...

ΥΓ2. Μπράβο στα αλάνια για την ωραία κερκίδα.

ΥΓ3. Και για τους "χαρούμενους" οπαδούς ...έλειπε ο Σίμτσακ, ο Γιάνκοβιτς και ο Σανικίντζε ...ήρθε νέος παίκτης και μπέρδεψε τη χημεία ...σιγά τη διαφορά αν βγαίναμε καλύτεροι 4οι  ...είμαστε ακόμη μέσα στους στόχους μας(πρωτάθλημα, κύπελλο, ευρωπαϊκό)

Νέα πικρή ήττα για την ομάδα μας που σε μεγάλο βαθμό ισοδυναμεί με την απώλεια μια εκ των 2 προνομιούχων θέσεων του ομίλου. Το γνωστό άναρχο στυλ στην επίθεση, η απουσία μπλοκ άουτ, το τραγικό ποσοστό στις βολές και ο νέος απρόσμενος τραυματισμός του Μπάκνερ ήταν οι βασικοί λόγοι της σημερινής ήττας. Αν και βρέθηκε πολύ κοντά στο να κερδίσει και το παιχνίδι χάθηκε στις λεπτομέρειες η συνολική εικόνα της ομάδος είναι αυτή που προκαλεί θλίψη μιας και δεν θυμίζει σε τίποτα επαγγελματική ομάδα...

Η Μονακό μπορεί να μην ήταν πάνω στο παρκέ το μεγαθήριο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ που θα έπρεπε να συμμετέχει στην Ευρωλίγκα όπως μας την παρουσίαζαν αλλά ο ΑΡΗΣ με το σύνηθες άσχημο ξεκίνημα του, επέτρεψε τους Γάλλους να προηγηθούν με διψήφια διαφορά από το πρώτο μόλις δεκάλεπτο. Ήταν φανερό από την αρχή ότι τίποτα δεν λειτουργούσε καλά και ότι για ακόμη μια φορά θα περιμέναμε κάποιο προσωπικό ξέσπασμα για να γυρίσει το παιχνίδι. Αν και το τρίτο δεκάλεπτο ξεκίνησε με την απώλεια του Μπάκνερ λόγω τραυματισμού το ξέσπασμα ήρθε αρχικά από τον Τζένκινς που έμοιαζε να είναι ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να απειλήσει το αντίπαλο καλάθι. Συνέχεια στην αντεπίθεση έδωσε ο Κάμινγκς με τις γνωστές εφόδους του προς το αντίπαλο καλάθι ενώ και ο Γιάνκοβιτς έδωσε κάποιες λύσεις. Το παιχνίδι πήγαινε πόντο πόντο μέχρι το τέλος αλλά εκεί έλλειψε το καθαρό μυαλό στην επίθεση, η ομάδα μπλόκαρε και ήρθε φυσιολογικά η ήττα από έναν αντίπαλο που ήταν εξίσου κακός με εμάς. Ανούσιο το να κάνουμε ξεχωριστά κριτική για τους παίκτες. Είναι πλέον ολοφάνερο ότι η προβληματική λειτουργία του συνόλου δεν επιτρέπει σχεδόν σε κανέναν να αποδόσει και ιδιαίτερα στους παίκτες που δεν παίρνουν πολύ την μπάλα στα χέρια τους. Τζένκινς και Κάμινγκς παίρνουν περισσότερο την μπάλα στα χέρια τους, κινούνται διαρκώς στην περιφέρεια και είναι πιο εύκολο για αυτούς να έχουν και τις καλές στιγμές. Οι υπόλοιποι που πρέπει να αξιοποιηθούν μέσα από κάποιο σύστημα ώστε να πάρουν την μπάλα κοντά στο καλάθι ή να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση για το ελεύθερο σουτ χάνονται... Ναι μεν ο ΑΡΗΣ ξέμεινε από ψηλούς γιατί σε αυτό το ρόστερ είναι "αποδεκτό" το ότι υπάρχουν παίκτες με διακοσμητικό ρόλο το πρόβλημα όμως πηγάζει 100% από την έλλειψη οργάνωσης του παιχνδιού στην επίθεση. Αν σε αυτό προσθέσουμε και την απουσία βασικών στοιχείων μιας επαγγελματικής ομάδας όπως είναι το μπλοκ άουτ στην άμυνα, τα σκριν και η κίνηση στην επίθεση(ακόμη και χωρίς σύστημα) και ένα τουλάχιστον αξιοπρεπές σεβαστό ποσοστό στις ελεύθερες βολές τότε είναι λογικό αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ να δυσκολευόμαστε να το αποκαλούμε μπάσκετ... Το συμπέρασμα για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στην ομάδα και το ερώτημα που συνεχίζει να παραμένει είναι το αν μπορεί να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα με τις υπάρχουσες συνθήκες.

Το βατό πρόγραμμα του ΑΡΗ σε Ελλάδα και Ευρώπη όπως και η κλήρωση του κυπέλλου πολύ εύκολα μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ προς την ίδια την ομάδα με ήττες σαν τις σημερινή που θα μας στοιχίσει στη συνέχεια. Θα πρέπει κάποια στιγμή να επικρατήσει ρεαλισμός και να συνειδητοποιήσουν άπαντες στην ομάδα ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ και απαιτήσεις υπάρχουν και πίεση υπάρχει και αποδοκιμασίες θα υπάρξουν όταν τα πράγματα θα στραβώσουν. Δεν θα πρέπει να αλλάξει ο κόσμος του ΑΡΗ ώστε να μάθει να αποθεώνει κάθε φορά την ομάδα όταν χάνει μέσα στην έδρα του από το κάθε καφενείο αλλά η διοίκηση, ο προπονητής και οι παίκτες θα πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που έχει η ομάδα και ο κόσμος της. Η χρονιά τη δεδομένη χρονική στιγμή μοιάζει χαμένη. Σε ενάμιση μήνα υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία για να σωθεί κάτι... κάντε ότι πρέπει για να μην τη σπαταλήσετε...

ΥΓ. Αναμφισβήτητα αυτό που συμβαίνει με τους τραυματισμούς είναι ατυχέστατο και δεν επιτρέπει στον προπονητή να δουλέψει με την ομάδα όπως θα ήθελε. Σε μια σοβαρή ομάδα όμως που γίνεται σοβαρή δουλειά ακόμη και ο 15ος παίκτης όταν θα έρθει η στιγμή να μπει στο παρκέ θα πρέπει να γνωρίζει να κάνει τα βασικά. Όπως ως ένα βαθμό το έκανε σήμερα ο Φλιώνης. Όταν όμως οι ίδιοι παίκτες που αποτελούν το βασικό ροτέισον της ομάδος δεν γνωρίζουν τους ρόλους τους, τα συστήματα και τον αγωνιστικό προσανατολισμό της ομάδος τότε λογικό είναι κάθε απώλεια παίκτη να μεγενθύνει το χάος που ήδη υπάρχει στην ομάδα.

ΥΓ2.  Ξαφνικά έχουμε παίκτες "soft" και  ευθυνόφοβους που κρύβονται πίσω από τραυματισμούς. Τέλος και το παραμύθι με τις χημείες, τις οικογένειες, τα αποδυτήρια και τους καλούς χαρακτήρες...

ΥΓ3. Μόνο στον ΑΡΗ του Δημήτρη Πρίφτη θα μπορούσε ο Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς να είναι η αλλαγή του Σπύρου Μούρτου!

ΥΓ4. Αποδοκιμασίες και γιούχες με τη λήξη της αναμέτρησης. Προφανώς όλοι οι καναπεδάκηδες που κρύβονται πίσω από τα πληκτρολόγια και δεν πατάνε ποτέ στο γήπεδο με την λήξη του αγώνα μπούκαραν μέσα στο Παλέ.

ΥΓ5. Το νούμερο ένα φαβορί για την κατάκτηση του Basketball Champions League έχασε από την "ποιά Λουντβισμπουργκ?"... αυτά για να καταλαβαίνουμε σε τι θεσμό συμμετέχουμε και ποιοι είναι οι αντίπαλοι μας.

ΥΓ6. Την προηγούμενη φορά που ο ΑΡΗΣ συμμετείχε σε Milko Cup την σήκωσε την κούπα.

ΥΓ7. Μόνο ο προπονητής μην αλλάξει γιατί θα είναι καταστροφή και μετά δεν θα υπάρχει ποτέ ελπίδα να δούμε "καλό και ελκυστικό μπάσκετ"... ούτε καν τον Μάιο στο πέμπτο παιχνίδι με την ΑΕΚ....

ΥΓ8. Για τους "χαρούμενους" οπαδούς, σήμερα έλειπε ο Σανικίντζε, ο Καββαδάς, ο Μάρμπλ και ο Μπάκνερ. Επίσης η ομάδα βελτιώνεται σιγά σιγά, τίποτα δεν έχει κριθεί και ακόμη είναι μέσα σε όλους τους στόχους και μπορεί να κερδίσει πρωτάθλημα, κύπελλο Ελλάδος και το Ευρωπαϊκό.

Με ανεβασμένη την ψυχολογία μετά το ευχάριστο αποτέλεσμα της κλήρωσης του κυπέλλου όπου έφερε στον δρόμο μας την ΑΕΚ μέσα στο Nick Galis Hall η ομάδα μας καλείται να αντιμετωπίσει την Μονακό στο πιο δύσκολο παιχνίδι μέχρι το τέλος του 2016. Η ήττα από τους Σκάιλαϊνερς ξενέρωσε αρκετό κόσμο αλλά τόσο στη Γερμανία όσο και στη Λευκάδα φάνηκαν κάποια σημάδια βελτίωσης κυρίως σε επίπεδο αποτελεσματικότητας και συγκέντρωσης αλλά και τακτικής. Το αν θα έχει συνέχεια η εμφάνιση του Σαββάτου θα φανεί πάνω στο παρκέ.

Η κυπελλούχος Γαλλίας Μονακό βρίσκεται στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος ενώ στην Ευρώπη έχει μόλις μια ήττα από την Μπάνβιτ, κάτι που λέει πολλά για την δυναμική και την κατάσταση που βρίσκεται ο σημερινός μας αντίπαλος. Μια κλασσική γαλλική ομάδα με πλούσια αθλητικά προσόντα, παίζει σε γρήγορο τέμπο και αρκετά άναρχα. Ένα στυλ παιχνιδιού που αρκετές φορές φέτος μας έχει βολέψει και κυρίως με τον Κάμινγκς έχουμε κάνει ζημιές στην αντίπαλη άμυνα. Πάντως ο ΑΡΗΣ ίσως να είναι σοφότερο να μην ακολουθήσει τον ρυθμό των Γάλλων αλλά να προσπαθήσει να επιβάλλει το δικό του τέμπο. Καθοριστικός παράγοντας θα είναι και σήμερα το μακρινό σουτ αλλά και το ξεκίνημα του αγώνα. Αν η ομάδα μπει δυνατά, θα αποκτήσει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση και όλα θα γίνουν πιο εύκολα. Η νίκη που θα μας επαναφέρει στην δεύτερη θέση της βαθμολογίας(ίσως και στην πρώτη)πρέπει να έρθει πάση θυσία. Είναι σημαντικό ο ΑΡΗΣ να τερματίσει σε μια από τις 2 πρώτες προνομιούχες θέσεις ώστε η συνέχεια στον θεσμό να είναι πιο βατή.

Η Μονακό μαζί με την Μπάνβιτ είναι με διαφορά οι πιο δυνατοί αντίπαλοι μας σε αυτόν τον όμιλο. Η νίκη με την Μπάνβιτ ήταν απλά η απόδειξη ότι σε αυτόν τον θεσμό ταβάνι δεν υπάρχει. Με την ίδια φιλοσοφία σήμερα το βράδυ θα πρέπει να αγωνιστούμε κόντρα στην Μονακό. Μια νίκη θα επαναφέρει την αισιοδοξία και θα αφυπνίσει όλους αυτούς που ασπάζονται τις απόψεις περί του άθλου της πρόκρισης και της αποφυγής ουσιαστικού στόχου όπως είναι η κατάκτηση του τροπαίου... Όπως στόχος πρέπει να είναι και η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος. Η κλήρωση δεν αφήνει περιθώρια για δικαιολογίες. Χρόνος υπάρχει ώστε να διορθωθούν όλα τα κακώς κείμενα και στις 14 Ιανουαρίου να παρουσιαστούμε πανέτοιμοι για την πρόκριση. Όσο για σήμερα γεμίζουμε το ανανεωμένο και πολύ όμορφο με το σήμα του Αυτοκράτορα στο κέντρο του γηπέδου Nick Galis Hall και σπρώχνουμε την ομάδα στη νίκη!

ΥΓ. Καμιά φορά λέμε για την ατυχία φέτος με τους τραυματισμούς(αν και δύσκολα να  βρει κανείς χρονιά χωρίς τραυματισμούς) αλλά κανείς δεν μιλάει για την απίστευτη τύχη με τις κληρώσεις. Από το Ελληνικό πρωτάθλημα, μέχρι το Basketball Champions League με τις αλλαγές στους ομίλους αλλά και το κερασάκι στην τούρτα με τον ημιτελικό του κυπέλλου. Ένα πρόγραμμα σε Ελλάδα και Ευρώπη που παρόλο που ως τώρα δεν το έχουμε εκμεταλλευτεί με κάποιες ανόητες ήττες εξαρχής ήταν ότι καλύτερο. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τον ημιτελικό με την ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ που αν δεν τις είχαμε δώσει τον "αέρα" πέρσι να πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει μέσα στο  Παλέ ήδη θα τα είχε βάψει μαύρα. Ας κάνουν ότι χρειάζεται διοίκηση και προπονητής ώστε ο ΑΡΗΣ να πάρει την πρόκριση. Τεράστια ευκαιρία για να κατακτήσουμε έναν τίτλο και να πανηγυρίσουμε για αληθινές επιτυχίες και όχι "επιμέρους στόχους". Μην την σπαταλήσετε...

Πραγματοποιήθηκε η κλήρωση για το Basketball Champions League της FIBA με τον ΑΡΗ μας να τοποθετείται σε έναν φαινομενικά δύσκολο όμιλο, παρέα με 2 πρωταθλητές(Σλοβενία, Τσεχία,), την κάτοχο του FIBA Europe Cup καθώς και την ομάδα που τερμάτισε πρώτη στην κανονική διάρκεια του Γαλλικού πρωταθλήματος. Αν στις παραπάνω ομάδες προσθέσουμε την γνώριμη μας Μπάνβιτ που μέχρι πρότινος φλέρταρε με τον Πρίφτη και τον Μακνήλ αλλά και την πολύ δυνατή Σάσαρι(που λογικά θα μας έρθει από τα προκριματικά) τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για έναν δυνατό όμιλο, με καλές ομάδες και πολλά ενδιαφέροντα παιχνίδια που θα έχουμε την τύχη φέτος να παρακολουθήσουμε στο Nick Galis Hall!

Τα αποτελέσματα της κλήρωσης έδωσαν την απάντηση τους για το αν αυτή η διοργάνωση είναι πιο δυνατή από το Eurocup. Αν συγκρίνουμε τον περσινό όμιλο(που δεν υπήρχαν καν τόσες διοργανώσεις) που συμμετείχε ο ΑΡΗΣ μας με τον φετινό εύκολα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το BCL σε σχέση με το Eurocup είναι αναβαθμισμένο. Λογικά η Ιταλική Σάσαρι που πέρσι αγωνιζόταν στην Ευρωλίγκα και η Τούρκικη Μπάνβιτ που την αντιμετωπίσαμε πέρσι θα είναι οι πιο δυνατοί αντίπαλοι μας στους ομίλους. Ενώ και η Γαλλική Μονακό, η Γερμανική Σκάιλάινερς(του Γκόρντον Χέμπερτ), η πρωταθλήτρια Σλοβενίας Έλιος και η πρωταθλήτρια Τσεχίας Νίμπουργκ δεν θα είναι εύκολοι αντίπαλοι. Ενώ η 8η ομάδα που θα προκύψει από τα προκριματικά μεταξύ των ομάδων Ρίλσκι, Τσιμόκι και Ναχαρίγια θα είναι σίγουρα ο κομπάρσος αυτού του ομίλου. Με τους 4 από τους 8 να προκρίνονται στην επόμενη φάση, ανεξάρτητα από το πως τελικά θα διαμορφωθεί το φετινό ρόστερ η πρόκριση στην επόμενη φάση θα πρέπει να είναι ένας στόχος "χωρίς εκπτώσεις".  Σίγουρα πρόκειται για δύσκολο όμιλο αλλά το να λέμε ότι ο ΑΡΗΣ μας σε αυτή την διοργάνωση στάθηκε άτυχος είναι υποτιμητικό... Και αν προκριθείς από τέτοιο όμιλο η συνέχεια αναμένεται ευκολότερη.

Αν και ακόμη δεν έχουμε πάρει ούτε μια ελάχιστη γεύση από μεταγραφές και τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς, σε αυτή την διοργάνωση η ομάδα μας οφείλει να πρωταγωνιστήσει. Και όταν λέμε να πρωταγωνιστήσει εννοούμε να διεκδικήσει την κορυφή. Μάλιστα ο αναμφισβήτητα δύσκολος όμιλος που έβγαλε η κλήρωση ουσιαστικά αποτελεί μονόδρομο προς την κορυφή. Το να "συμβιβαστεί" ο κόσμος της ομάδος με "καλή παρουσία" στους ομίλους χωρίς πρόκριση μοιάζει ουτοπικό ακόμη και σήμερα που δεν ξέρουμε τι παίκτες θα έχουμε. Το να προκριθείς όμως από αυτόν τον όμιλο κόντρα σε κάποιες από τις πιο δυνατές (θεωρητικά) ομάδες που συμμετέχουν σε αυτόν τον θεσμό θα σημαίνει αυτόματα ότι σαν ομάδα έχεις την δυνατότητα να κατακτήσεις τον τίτλο! Οπότε αντί να προβληματιζόμαστε με την δυναμική των αντιπάλων ας δούμε να "χτίζεται" ένας ΑΡΗΣ ανταγωνιστικός όπως πέρσι και αποτελεσματικός όπως στο ένδοξο παρελθόν! Καιρός να αρχίσουμε να κοιτάμε την κορυφή!

ΥΓ. Όταν κάτι πιστεύεις ότι είναι για το συμφέρον του αθλήματος και της ομάδος σου το διεκδικείς. Έτσι ο Παναθηναϊκός έκανε την πρόταση για 6 ξένους αντί για 4 Αμερικάνους και 2 κοινοτικούς και οι υπόλοιπες ομάδες την αποδέχθηκαν. Άραγε θα ακολουθήσει η πρόταση του ΑΡΗ για την κατάργηση των αγώνων κατάταξης για την "αδιάφορη" 3η θέση ή φέτος η 3η θέση θα είναι ο "μεγάλος" στόχος τόσο στην κανονική διάρκεια της σεζόν όσο και στα πλέιοφς;

ΥΓ2. Και εγένετο ARIS Sports Management με έδρα την Ελβετία. Για τυπικούς ή ουσιαστικούς λόγους; θα φανεί στο μέλλον...