Η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη των ημιτελικών έχει ξεκινήσει. Η αγαπημένη μας ομάδα την Τετάρτη το απόγευμα(20.00) αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό στο πρώτο παιχνίδι της σειράς με πρωταρχικό στόχο να αποδείξει σε όλη την φίλαθλη Ελλάδα ότι ο Παναθηναϊκός δεν είναι το ακλόνητο φαβορί όπως το παρουσιάζουν και ότι τα παιχνίδια με τον ΑΡΗ δεν θα θυμίζουν σε τίποτα τις "προπονήσεις" στο ΟΑΚΑ στην έναρξη του Β γύρου του πρωταθλήματος αλλά και για το κύπελλο. Σίγουρα η απουσία του Χάγκινς είναι σημαντική αλλά όπως όλη την χρονιά ο ΑΡΗΣ έχει αποδείξει ότι είναι ομάδα με όλη τη σημασία της λέξεως έτσι οφείλει και στη συνέχεια των πλεϊόφς να δείξει ανάλογο πρόσωπο.

Μπορεί ο Τζαμέλ Χάγκινς τον τελευταίο καιρό να ήταν ντεφορμέ αλλά το κενό του σε άμυνα και επίθεση δύσκολα μπορεί να αναπληρωθεί στα παιχνίδια που ακολουθούν κόντρα σε έναν τόσο δυνατό αντίπαλο όπως είναι ο Παναθηναϊκός. Παρόλα αυτά οφείλει ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του να βρουν τους τρόπους ώστε το κενό του να μην παίξει καθοριστικό ρόλο. Αναπόφευκτα η προσοχή όλων μας στρέφεται στην γραμμή των ψηλών. Εκεί όπου ο Γουάιτ θα πρέπει σε άμυνα και επίθεση να δείξει το καλό του πρόσωπο, αυτό που τον ανέδειξε πολυτιμότερο παίκτη της φετινής Basket League. Και αν αυτό είναι κάτι που το περιμένουμε από τον Αμερικάνο η παρουσία των άλλων ψηλών είναι ο αστάθμητος παράγοντας που θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Ο Κοέν παρά τον παραγκωνισμό του σε πολλές φάσεις του πρωταθλήματος δείχνει ετοιμοπόλεμος και ικανός να κάνει ακόμη και την διαφορά στην καλή του ημέρα. Ο Σίμτσακ με το γνωστό του πάθος είναι βέβαιο ότι θα τα δώσει όλα ενώ το μεγάλο ερωτηματικό είναι ο Σλάβεν Τσούπκοβιτς που κατά κάποιο τρόπο έχει γίνει το πρόσωπο της χρονιάς για τον φετινό ΑΡΗ. Μπορεί να μην έχει δείξει όλα αυτά για τα οποία αποκτήθηκε αλλά με δεδομένο ότι θα πάρει περισσότερο χρόνο στα εναπομείναντα παιχνίδια θα έχει την μεγάλη ευκαιρία να δείξει ότι μπορεί προσφέρει πολλά περισσότερα από μερικά "σκόρπια" τρίποντα... Φυσικά πέρα από τους ψηλούς της ομάδος το δίδυμο Γουότερς και Μακνήλ όπως σε όλη την χρονιά έτσι και σε αυτά τα παιχνίδια θα σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος στο περιφερειακό παιχνίδι της ομάδος. Μπορεί ο Γουότερς να κάνει καταπληκτική χρονιά από τον Δεκέμβριο και μετά αλλά ο Μακνήλ από την άλλη με τα προβλήματα τραυματισμού του δείχνει μεγάλη αστάθεια στην απόδοση του. Και όσο για τους υπόλοιπους σίγουρα θα πρέπει να δείξουν το καλό τους πρόσωπο μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ είναι μια ομάδα που χρειάζεται την βοήθεια όλων των παικτών του. Ο Παναθηναϊκός στο αντίπαλο στρατόπεδο μπορεί να έχει τις δικές του απουσίες(Γιάνκοβιτς και Παπαγιάννη) αλλά και μόνο που μιλάμε για μια ομάδα που θεωρεί "περιττούς" παίκτες σαν τον Πάβλοβιτς και τον Κουίζμιτς δείχνει πολλά για τη δυναμική του. Ενώ και ο αποκλεισμός από το final four σε συνδυασμό με την επιστροφή του Πεδουλάκη(συν την άτυπη επιστροφή του Παπά) μόνο καλό δεν είναι για την ομάδα μας.

Με αφορμή τον τραυματισμό του Χάγκινς αλλά και την συμμετοχή μας στο "final four της Basket League"(έτσι για να κορδώνονται περισσότερο μερικοί συνΑρειανοί μας) βγήκαν στην επιφάνεια για πολλοστή φορά τα κατάλοιπα της τελευταίας δεκαετίας από το ποδοσφαιρικό σήριαλ και το "δηλητήριο" που ακόμη κυλάει στις φλέβες μεγάλης μερίδας του κόσμου του ΑΡΗ. Τι και αν όλη την χρονιά κατά κοινή ομολογία(εκτός από ελάχιστες ως μηδαμινές εξαιρέσεις) υπήρχε η παραδοχή ότι ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν έναν ακόμη ψηλό όποιος τολμάει να το αναφέρει τώρα με αφορμή τον τραυματισμό του Χάγκινς αυτόματα θεωρείται "ποντίκι", "εχθρός","αντι-πριφτικός","αντι-Λασκαρικός" και πολλά άλλα ακόμη "κοσμητικά" που μας έχουν στοιχιώσει εδώ και αρκετά χρόνια. Λες και είναι έγκλημα να πει κάποιος Αρειανός ότι θα ήταν πιο προνοητικό να είχε αποκτηθεί ένας ψηλός ή ότι η είσοδος στην 4αδα σε ένα πρωτάθλημα με μόλις 4 ομάδες(και την μια λίγο μπουρδέλο) είναι κάτι το αυτονόητο... Μαζέψτε τα αρειανόμετρα, συνειδητοποιήστε ότι όποιος Αρειανός έχει διαφορετική άποψη με εσάς δεν είναι εχθρός και ότι αυτές οι νοοτροπίες οδήγησαν τον ΑΡΗ μια ανάσα από τη διάλυση και αφήστε τον καθένα να εκφράσει την αγάπη του και την στήριξη του προς την ομάδα με όποιο τρόπο θεωρεί ο ίδιος πιο σωστό. Άλλωστε και το να κλείνεις τα αυτιά σου στις χιλιάδες απόψεις της κερκίδας(και των διαδικτυακών προπονητών σαν και εμάς) και να πράττεις αυτό που θεωρείς πιο σωστό σαν προπονητής ή σαν διοίκηση είναι κάτι το απαραίτητο για όποιον σέβεται την δουλειά και δεν λαϊκίζει. "Έσπασε" η Λέστερ τα προγνωστικά, ώρα να κάνει το θαύμα του και ο Αυτοκράτορας!

2 παρατάσεις και ένα απίστευτο buzzer-beater αυτοκαλάθι(!!!!) του Μάρσαλ της Κηφισιάς χρειάστηκε για να φύγει ο ΑΡΗΣ μας νικητής από το Ζηρίνειο. Σε ένα παιχνίδι με τρομερή εξέλιξη και ενδιαφέρον παρά τα πολλά λάθη, τις εκατέρωθεν χαμένες βολές και την εκνευριστική διαιτησία που σε κάθε ευκαιρία έκοβε τον ρυθμό των 2 ομάδων. Ο Γουότερς και Γουάιτ έκαναν τα πάντα στο παιχνίδι, ενώ καθοριστικό ρόλο στο να έρθει η σημερινή νίκη έπαιξε τόσο ο Κοέν όσο και ο Μακνήλ ερχόμενοι από τον πάγκο. Ο τραυματισμός του Χάγκινς μετρίασε ως ένα σημείο την χαρά της νίκης και όλοι μας περιμένουμε με αγωνία να μάθουμε αν είναι κάτι το σημαντικό.

Ορεξάτη μπήκε στο παιχνίδι η ομάδα μας με το αρχικό 7-0 να δείχνει ότι σήμερα κατεβήκαμε αποφασισμένοι για τη νίκη. Ο Ελ Αμίν όμως είχε διαφορετική γνώμη και με ένα προσωπικό επιθετικό ρεσιτάλ άλλαξε τις ισσοροπίες του αγώνα και έδωσε το προβάδισμα στην Κηφισιά που όσο περνούσε ο χρόνος έβρισκε ολοένα και πιο εύκολα τον δρόμο προς το καλάθι. Η χαλαρή άμυνα μας, τα πολλά λάθη, η αστοχία στις βολές και το απίστευτο κόμπλεξ των 3 διαιτητών έδωσαν το δικαίωμα στους γηπεδούχους να προηγηθούν μέχρι και με 17 πόντους. Και όμως στο δεύτερο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ έδειξε αυτό το πείσμα που θέλουμε να βλέπουμε όταν το παιχνίδι στραβώνει. Δεν τα παράτησε, πίεσε στην άμυνα, βρήκε λύσεις στην επίθεση και ροκάνιζε ασταμάτητα την διαφορά. Στο τέλος οι ομάδες συμβάδιζαν στο σκορ και αν ο Γουότερς δεν έχανε από υπερβολική σιγουριά το λέιαπ με την λήξη της κανονικής διάρκειας του αγώνα δεν θα χρειαζόταν να πάμε σε 2 παρατάσεις. Στην πρώτη παράταση και πάλι η ομάδα μας κολλάει επιθετικά και ενώ η Κηφισιά καταφέρνει και ξεφεύγει στο σκορ τελικά πάλι οι παίκτες μας βρίσκουν τον τρόπο και φθάνουν μια ανάσα από την ισοφάριση. Μια ισοφάριση που έρχεται δια χειρός Μάρσαλ σε νεκρό χρόνο σε μια φάση που δεν είχαμε ξαναδεί όσα χρόνια παρακολουθούμε μπάσκετ. Η χαρά και το γέλιο που πρόσφερε ο Μάρσαλ με το buzzer beater στο δικό τους καλάθι όπως ήταν λογικό άδειασε ψυχολογικά την ομάδα της Κηφισιάς όπου στην δεύτερη παράταση δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό του ΑΡΗ μας. 29 πόντους και 9 ασίστ "έγραψε" σήμερα ο Γουότερς που αν απέφευγε τα πολλά λάθη θα μιλούσαμε ίσως για την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Εξίσου εντυπωσιακός ήταν και ο Όκαρο Γουάιτ που έφθασε και αυτός μια ανάσα από το double double με 27 πόντους 9 ριμπάουντ και 2 εντυπωσιακά κοψίματα! Για ακόμη ένα παιχνίδι πολύ καλός ο Κοέν που πέρα από τους 13 πόντους που πέτυχε ανταποκρίθηκε και σαν σέντερ μαζεύοντας 11 ριμπάουντ ,  συν 1 κόψιμο και μια ασίστ. Ενώ και η άμυνα του κάτω από το καλάθι ήταν πολύ καλή και μπόρεσε να περιορίσει αισθητά τον Γλυνιαδάκη που μας είχε δημιουργήσει αρκετά προβλήματα. Καθοριστικός για την νίκη ήταν και ο Μακνήλ που μπορεί σε όλη την διάρκεια του αγώνα τα περίεργα σφυρίγματα των διαιτητών να μην τον άφηναν να βρει ρυθμό αλλά στο τέλος με τα κλεψίματα του και τα καθοριστικά καλάθια του έβαλε και αυτός το λιθαράκι του για να έρθει η σημερινή νίκη.

Τέλος καλό, όλα καλά παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να μείνουμε απλά στην χαρά της νίκης στο σημερινό επεισοδιακό παιχνίδι. Για ακόμη έναν αγώνα η ομάδα μας δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Είναι αδιανόητο να δέχεσαι 81 πόντους από μια ομάδα σαν την Κηφισιά και να μην βρίσκεις λύση στο μαρκάρισμα ενός παίκτη όπως είναι ο Κασελάκης... Μας πήγαν ως ένα σημείο τα μακρινά σουτ αλλά δεν είναι τρόπος επιθετικής λειτουργία αυτή η εμμονή στα τρίποντα. Ενώ σίγουρα θα πρέπει μέχρι τα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό οι παίκτες μας να περάσουν ατελείωτες ώρες κάνοντας προπόνηση στις βολές. Ναι μεν ο Παναθηναϊκός είναι το ακλόνητο φαβορί αλλά ο ΑΡΗΣ οφείλει να παλέψει με όλες του τις δυνάμεις σε αυτά τα παιχνίδια και να διεκδικήσει με αξιώσεις τις όποιες πιθανότητες του αναλογεί. Άλλωστε όταν στον πλευρό σου έχεις τόσους τρελαμένους οπαδούς που διψάνε τόσο πολύ για διάκριση που σε ακολουθούν μαζικά και στην Αθήνα κόντρα σε κάποια Κηφισιά τότε οφείλεις να τα δώσεις όλα ανεξάρτητα από το ποιος είναι ο αντίπαλος σου. ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Και εκεί που λες ότι μετά από τόσα χρόνια που παρακολουθείς μπάσκετ τα έχεις δει όλα έρχεται ένας Μάρσαλ και βάζει ένα buzzer beater που θα γραφτεί για πάντα στην ιστορία του μπάσκετ.

ΥΓ2. Κρίμα για αυτόν τον Κασελάκη... που μόνος του πάλευε με τα θηρία... κρίμα... στεναχωρεθήκαμε...

ΥΓ3. Ά ρε Αναστόπουλε... και κομπλεξικός και ανίκανος... άντε να δούμε για πόσα χρόνια θα σε τρώμε ακόμη στην μάπα.

ΥΓ4. Κρίμα και για τον Βασιλειάδη που μάλλον δεν θα τον δούμε στο Παλέ...

Αφήνοντας στην άκρη τις "χαμένες εντυπώσεις" του πρώτου αγώνα στο Παλέ αλλά και τον Τζέρελ Μακνήλ που το πιο πιθανό είναι να μην αγωνιστεί ώστε να προστατευτεί ο ΑΡΗΣ μας κατεβαίνει με άγριες διαθέσεις στο μάτς με την Κηφισιά και όλα δείχνουν ότι εύκολα ή δύσκολα θα γίνει το 2-0. Άλλωστε στο να ποντάρει η ομάδα στο πλεονέκτημα έδρας κόντα σε έναν τέτοιο αντίπαλο είναι κάτι που δεν αρμόζει στην ιστορία και στον κόσμο αυτής της ομάδος.

Το πρώτο παιχνίδι σε μεγάλο βαθμό κύλησε όπως ακριβώς το περιμέναμε. Με εξαίρεση ίσως την πολύ κακή παρουσία της συντριπτικής πλειοψηφίας των παικτών μας. Η διαφορά όμως ανάμεσα στις 2 ομάδες είναι μεγάλη και ο ΑΡΗΣ αν και κακός κατάφερε να φθάσει στο μαγικό +18! Όλοι μας όμως γνωρίζουμε ότι ο ΑΡΗΣ αν δεν "φορμαριστεί" γρήγορα τότε πολύ πιθανό να αντιμετωπίσει σημαντικά προβλήματα στη συνέχεια των πλέιοφς και για αυτό αύριο επιβάλλεται να βγάλουμε τον καλό μας εαυτό. Απαραίτητο συστατικό για να έρθει η νίκη είναι η ενέργεια σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Κάτι που δεν το είδαμε στο πρώτο παιχνίδι... Και φυσικά καθαρό μυαλό στην επίθεση, εκεί που μέχρι να πάρει μπρος ο Γουότερς αγκομαχούσαμε για να πετύχουμε δύο συνεχόμενα καλάθια στη σειρά. Το παιχνίδι αυτό θα πρέπει να αποτελέσει παρακαταθήκη για την συνέχεια και αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει να ξεχνάνε οι παίκτες μας.

Η ελαφριά ανησυχία που προκάλεσε η εμφάνιση μας στο πρώτο παιχνίδι θα πρέπει αύριο το απόγευμα να δώσει την θέση της στον ενθουσιασμό και την δίψα για δυνατούς αγώνες κόντρα στον Παναθηναϊκό. Κανείς μας δεν πρέπει να ξεχνά και ιδιαίτερα οι παίκτες μας ότι τα πάντα θα κριθούν μέσα από τα πλέιοφς. Όσο καλή και αν ήταν η ομάδα μας στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος σε αυτά τα παιχνίδια θα κριθούν τα πάντα. Για αυτό άπαντες σε εγρήγορση!

ΥΓ. 300 εισιτήρια ζήτησε η ομάδα μας από την Κηφισιά για το αυριανό παιχνίδι! Σαν να λέμε 2 «sold out» του συμπολίτη μέσα στην έδρα του.

Πολύ πιο δύσκολα από όσο δείχνει το ευρύ +18 ο ΑΡΗΣ μας πήρε τη νίκη απέναντι στην σκληροτράχηλη Κηφισιά και έκανε το πρώτο βήμα για την πρόκριση τους στους 4 του Ελληνικού πρωταθλήματος. Από μέτρια ως κακή θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς την σημερινή εμφάνιση αλλά ο εντυωπσιακός Γουότερς μαζί με τους Σίμτσακ και Κοέν που έδωσαν πολύτιμη βοήθεια ερχόμενοι από τον πάγκο έκαναν την διαφορά και ο ΑΡΗΣ απέφυγε το στραβοπάτημα σε αυτό το αγχωτικό παιχνίδι.

Αν και περιμέναμε ότι η Κηφισιά θα παρουσιαστεί αρκετά μαχητική και θα μας κοντράρει όπως και έγινε, η έκπληξη ήρθε από την κακή απόδοση της δικής μας ομάδος κυρίως επιθετικά όπου για 3 δεκάλεπτα ζοριζόμασταν πάρα πολύ να βρούμε τον δρόμο προς το καλάθι. Όχι ότι η άμυνα της Κηφισιάς ήταν τόσο καλή αλλά τα ελεύθερα σουτ των παικτών μας δεν  έβρισκαν τον στόχο. Μπορεί ο Μακνήλ με τα 8 ριμπάουντ και τις 7 ασίστ πέρα από τους 15 πόντους του να πήρε εξαιρετικό βαθμό στο σύστημα αξιολόγησης της στατιστικής αλλά ο φετινός ΑΡΗΣ  χρειάζεται τον Μακνήλ "killer" που θα σκοράρει με σαφώς καλύτερα ποσοστά από ότι τα σημερινά. Ενώ κάτι ανάλογο ισχύει και για τον MVP του φετινού πρωταθλήματος Όκαρο Γουάιτ που ναι μεν είχε σαφώς καλύτερα ποσοστά αλλά θα έπρεπε να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες. Αν στους 2 παραπάνω βάλεις τον Χάγκινς που πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη εμφανίση του,  τους επίσης άστοχους Ζάρα, Μούρτο και τον άφαντο Πελεκάνο που πήρε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς πως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Ευτυχώς  ο Γουότερς που από τον Δεκέμβρη και μετά είναι ιδιαίτερα ανεβάσμενος χωρίς μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του στο τέταρτο δεκάλεπτο εκτέλεσε τους φιλοξενούμενους και μετέτρεψε ένα αγχωτικό παιχνίδι σε περίπατο. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να κάνουμε και στον Σίμτσακ που με την γνωστή του μαχητικότητα μπόρεσε ως ένα βαθμό να καλύψει την "απουσία" του Χάγκινς αλλά και στον Κοέν που για όσο ο κόουτς τον εμπιστεύτηκε έδωσε λύσεις σε επίθεση και άμυνα. Ντεφορμέ μαζί με την ομάδα και ο κόουτς με τον Κοέν να ξεχνιέται στον πάγκο, τον Γουότερς να γίνεται αλλαγή με το που αρχίζει να σκοράρει και τον Πελεκάνο να μην παίρνει αρκετό χρόνο συμμετοχής σε μια ημέρα όπου Ζάρας και Μούρτος δεν βλεπόταν. Ευτυχώς ο ΑΡΗΣ βρήκε τις λύσεις και αυτή η κακή εμφάνιση δεν στοίχισε.

Από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι η Κηφισιά δεν μπορεί να μας κοντράρει και αυτό φάνηκε σήμερα μιας και σε 2-3 λεπτά η ομάδα μας καθάρισε το παιχνίδι. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να αρκεστούμε στην πρόκριση στην επόμενη φάση και να μην προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε αυτά τα παιχνίδια ώστε να βρούμε ρυθμό και να παρουσιαστούμε στη συνέχεια ακόμη καλύτεροι. Υπάρχουν δυνατότητες για σπουδαία πράγματα και θα πρέπει αυτό να βγαίνει πιο συχνά πάνω στο παρκέ. Χρόνος υπάρχει μπόλικος και για ξεκούραση και για προπόνηση. Ανεβάζουμε στροφές και προετοιμαζόμαστε για το διπλό όπως αρμόζει στον τεράστιο ΑΡΗ του Λάσκαρη!

ΥΓ. Μπορεί να μην έπαιξε ούτε ένα δευτερόλεπτο αρά η συμβολή και στη σημερινή νίκη ήταν τεράστια; Πως θα μπορούσες να βρεις έναν άλλο παίκτη που να το κάνει αυτo;

Η στιγμή που κάθε μπασκετόφιλος γουστάρει έφθασε. Τα πλέιοφς ξεκινάνε και ο ΑΡΗΣ μας καλείται να πιστοποιήσει την εξαιρετική χρονιά που πραγματοποιεί και να την ολοκληρώσει εξίσου καλά. Τα περιθώρια λάθους πλέον έχουν εξαφανισθεί και δεύτερες ευκαιρίες δεν υπάρχουν. Σε πρώτη φάση θα πρέπει να ξεπεράσουμε το εμπόδιο της αξιόμαχης Κηφισιάς και στη συνέχεια σεβόμενοι την τεράστια ιστορία αυτής της ομάδος και της δυναμικής του κόσμου της να αντιμετωπίσουμε την συνέχεια των πλέιοφς όπως αρμόζει. 

Η Κηφισιά μπορεί να κατέκτησε 6η αλλά όσοι παρακολουθούν το πρωτάθλημα γνωρίζουν ότι πρόκειται για μια πολύ ανταγωνιστική ομάδα που αν δεν είχε κάποιες απώλειες παικτών κατά την διάρκεια της χρονιάς θα μπορούσε να κάνει σαφώς περισσότερες "ζημιές" και να τερματίσει σίγουρα πιο ψηλά από τον ταλαίπωρο συμπολίτη. Άλλωστε δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από την νίκη μας μέσα στο Ζηρίνειο σε ένα παιχνίδι που αν και φαινόταν χαμένο οι Γουότερς και Μούρτος είχαν εντελώς διαφορετική άποψη. Όσο όμως και αν το παλέψει η Κηφισιά δύσκολα θα μπορέσει να αντισταθεί στα «θέλω» του ΑΡΗ και πολύ περισσότερο να περάσει από την σχεδόν απόρθητη έδρα μας. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι ο ΑΡΗΣ να αξιοποιήσει τα παιχνίδια με την Κηφισιά, να βρει ρυθμό και να ανεβάσει στροφές ενόψει της πιο δύσκολης συνέχειας.

Οι παίκτες κλειδιά θα πρέπει να ανταποκριθούν στον ρόλο τους και να αποφύγουν τις κακές βραδιές, τα γρήγορα φάουλ που τους βγάζουν εκτός παιχνιδιού και οτιδήποτε άλλο μπορεί να στοιχίσει.  Ο ΑΡΗΣ αρκετές φορές έχει πληγωθεί μέσα από την διαδικασία των πλέιοφς και θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός. Και γιατί όχι  στην συνέχεια να μην κάνει και αυτός την δική του θετική έκπληξη; Το ραντεβού όλων μας στις 18.00 στο θρυλικό Παλέ!

ΥΓ. 2^η συνεχόμενη χρονιά ο MVPτου πρωταθλήματος βγαίνει από την δική μας ομάδα και αυτό είναι κάτι που μας κάνει χαρούμενους, Παρόλα αυτά οι αληθινοί MVPφαίνονται στα κρίσιμα παιχνίδια εκεί που η μπάλα καίει και κρίνονται τα πάντα. Τρέλανε μας Όκαρο!

Χωρίς να ζοριστεί ιδιαίτερα ο ΑΡΗΣ μας πήρε μια εύκολη νίκη κόντρα στον Κολοσσό, δίνοντας τέλος στο αρνητικό σερί των 5 ηττών κόντρα στην ομάδα της Ρόδου και ολοκληρώνοντας ιδανικά  τις υποχρεώσεις του στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Ο Κολοσσός προσπάθησε να κάνει αισθητή την παρουσία αλλά η πολυφωνία του ΑΡΗ στην επίθεση και η διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας στην άμυνα παρά το ότι το παιχνίδι ήταν βαθμολογικά αδιάφορο έδωσαν την νίκη στην ομάδα μας.

Με τον Κολοσσό να μπαίνει δυνατά και να βρίσκει με σχετική ευκολία τον δρόμο προς το καλάθι όλα έδειχναν ότι θα πηγαίναμε σε ένα ανοιχτό παιχνίδι με υψηλό σκορ. Τα 2 γρήγορα φάουλ του Γουάιτ σε ακόμη ένα παιχνίδι και σε συνδυασμό με την απουσία του Μακνήλ έδιναν την εντύπωση ότι ο ΑΡΗΣ δεν θα είχε εύκολο απόγευμα. Παρόλα αυτά όσο κυλούσε ο χρόνος οι παίκτες μας έβρισκαν ρυθμό και τις λύσεις σε επίθεση και άμυνα. Κοέν, Χάγκινς, Γουότερς, Ζάρας και Μούρτος πέτυχαν διψήφιο αριθμό πόντων ενώ οι Γουάιτ και Σίμτσακ πέτυχαν από 8 και 7 πόντους αντίστοιχα αφήνοντας τους αντιπάλους τους στην προσπάθεια απλά να συμμαζέψουν την διαφορά. Όλοι οι παίκτες ήταν θετικοί με εξαίρεση ίσως τον Μ.Πελεκάνο που η μπάλα δεν του έκανε το χατήρι σήμερα αλλά και του Τσούπκοβιτς που δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί τουλάχιστον στην επίθεση τον χρόνο που του έδωσε ο προπονητής του. Φλιώνης και Δήμας πήραν λεπτά ύστερα από καιρό χωρίς όμως να μπορέσουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Σε γενικές γραμμές όμως οι παίκτες του Δ.Πρίφτη όχι μόνο κάλυψαν το κενό του Μακνήλ αλλά ανταποκρίθηκαν εξαιρετικά στο ροτέισον του Πρίφτη.

Πλέον η σκέψη όλων μας είναι στα πλέιοφς με την ΑΕΝΚ να είναι ο πρώτος μας αντίπαλος. Η Κηφισιά φέτος έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία σαν ομάδα και δεν θα πρέπει να την υποτιμήσουμε. Ο ΑΡΗΣ όμως θα πρέπει να προσέξει πως θα διαχειριστεί αυτά τα παιχνίδια μιας και στην άκρη του μυαλού θα πρέπει να είναι η επόμενη φάση των πλέιοφς. Άλλωστε το περσινό πάθημα όπου ο ΑΡΗΣ τα έδωσε όλα στα παιχνίδια με την ΑΕΚ και στην συνέχεια είχε ξεμείνει από δυνάμεις(και παίκτες) στον μικρό τελικό με τον μπάογκ είναι κάτι που δεν θα πρέπει να επαναληφθεί. Για αυτό ίσως να είναι καλό οι σκέψεις για ενίσχυση να γίνουν άμεσα πράξεις και ο ΑΡΗΣ να μπει ακόμη πιο δυνατά στα πλέιοφς. Στόχος πάντα η κορυφή!

ΥΓ. "Περιέργως" σήμερα δεν υπήρχε κόσμος να ψάχει το καρεκλάκι του... μάλλον στην επόμενη φάση των πλέιοφς μιας και η ΑΕΝΚ δεν εξιτάρει...

ΥΓ2. Πολύ ωραία η κίνηση της ΚΑΕ τόσο με τα παιδιά που φιλοξένησε σήμερα στο γήπεδο όσο και με την προβολή ενός ιστορικού αγώνα στο μουσείο του ΑΡΗ!

Φινάλε στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος σήμερα, με τον ΑΡΗ μας να υποδέχεται τον Κολοσσό στις 17.00 στο Nick Galis Hall. Ένα παιχνίδι άνευ βαθμολογικής σημασίας μιας και ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του κατάφεραν με την αξία τους να καπαρώσουν εδώ και μερικές αγωνιστικές την 3η θέση που ήταν ο βασικός ρεαλιστικός στόχος από το ξεκίνημα της φετινής χρονιάς. Αν και απουσιάζει ο Μακνήλ που αποτελεί βασικό κομμάτι του  ΑΡΗ μας το παιχνίδι μπορεί να αξιοποιηθεί ιδανικά ενόψει των πλέιοφς και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δούμε το ροτέισον του Πρίφτη να ανοίγει αρκετά και ο χρόνος να μοιράζεται σε όλους τους παίκτες.

Όσο περίεργο και αν ακούγεται ο ΑΡΗΣ σήμερα έχει την ευκαιρία να σπάσει μια αρνητική παράδοση κόντρα στον Κολοσσό. Οι 5 συνεχόμενες ήττες(2 εντός έδρας!!!) από την ομάδα της Ρόδου είναι κάτι που μας πληγώνει και αυτό καλό είναι να το έχουν οι παίκτες μας στην άκρη του μυαλού τους. Παρά την απουσία του Μακνήλ αναμφισβήτητα ο ΑΡΗΣ έχει τον πρώτο λόγο. Αρκεί φυσικά να μην δείξει την νωθρότητα που έδειξε στο παιχνίδι του πρώτου γύρου και να βγάλει ενέργεια όπως συνηθίζει σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Ενώ και οι μάχες κάτω από τα καλάθια θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι. Ξανθόπουλος, Μούρτος, Πελεκάνος και Ζάρας λόγω της απουσίας του Μακνήλ θα πάρουν περισσότερο χρόνο και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το εκμεταλλευτούν για να βρούν καλύτερο ρυθμό ενόψει της συνέχειας.

Το ότι το παιχνίδι δεν έχει βαθμολογικό ενδιαφέρον είναι κάτι που πρέπει να το εκμεταλλευτεί ο κ.Πρίφτης. Το ίδιο ισχύει και με την ατυχία του Μακνήλ. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται όλους τους παίκτες του σε εγρήγορση για τα πλέιοφς όπου εκεί θα κριθούν όλα. Ναι μεν στην άκρη του μυαλού μας έχουμε την ΑΕΚ στην άτυπη κούρσα της 3ης θέσης αλλά δεν παύει να υπάρχει αρκετός δρόμος μέχρι να έρθει(αν έρθει) εκείνη στιγμή. Ο ΑΡΗΣ οφείλει να παρουσιαστεί πανέτοιμος κόντρα στον 6ο της βαθμολογίας και στη συνέχεια να τα δώσει όλα στα ημιτελικά. Δεν μένουμε σε ονόματα και προγνωστικά και κοιτώντας πάντα προς τον κορυφή παλεύουμε για το καλύτερο. Όλοι στις 17.00 στο Παλέ στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Κάνοντας απλά το καθήκον του και χωρίς να χρειαστεί να ενδιαφέρεται για το τι γίνεται σε άλλα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μας μια αγωνιστική πριν το τέλος "κλείδωσε" την 3η θέση που ήταν ο βασικός μας στόχος όσο αφορά την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Το Ρέθυμνο όπως ήταν αναμενόμενο προβάλλε μεγάλη αντίσταση, ανέτρεψε αρκετές φορές το εις βάρος του σκορ αλλά τελικά υποκλίθηκε και αυτό στην ανωτερότητα του Αυτοκράτορα που είχε εξαιρετικά ποσοστά στα 3ποντα και 6 παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων.

Στο πρώτο δεκάλεπτο και οι 2 ομάδες έδειξαν να έχουν έλλειψη συγκέντρωσης με τα λάθη να κυριαρχούν και σκορ να λήγει ισόπαλο. Στο δεύτερο δεκάλεπτο και χάρη σε έναν εκπληκτικό Πελεκάνο που μπήκε φουριόζος από τον πάγκο ο ΑΡΗΣ έκανε ένα 10-0 σερί και έδειξε ότι αν και βαθμολογικά αδιάφορος μόνο για τουρισμό δεν ήρθε στο νησί. Την σκυτάλη από τον Πελεκάνο στο σκοράρισμα την πήρε ο Ζάρας όπου και αυτός άρχισε να βομβαρδίζει από τα 6.75 συντηρώντας με αυτόν τον τρόπο το προβάδισμα για την ομάδα μας. Το +7 του ημιχρόνου αντικατόπτριζε την εικόνα του αγώνα αλλά ήταν ένα εύθραστο προβάδισμα όπως φάνηκε στη συνέχεια μιας και ο ΑΡΗΣ στο δεύτερο ημίχρονο παρουσιάστηκε αρκετά νωθρός και οι παίκτες του Ρεθύμνου σταδιακά ροκάνζαν την διαφορά. Ευτυχώς ο Όκαρο Γουάιτ στην επανάληψη θυμήθηκε τον καλό του εαυτό κράτησε τον ΑΡΗ στο παιχνίδι και βρίσκοντας βοήθειες από τον πολύ καλό Γουότερς αλλά και τον Σίμτσακ απάντησαν στο ξέσπασμα του Ρεθύμνου όπου με 3 συνεχόμενα τρίποντα του Ντελικανάιτις είχε πάρει κεφάλι το σκορ και οδήγησαν την ομάδα στη νίκη. Θετική παρουσία είχε και ο Μούρτος με τον Ξανθόπουλο όπως και ο Κοέν στον λίγο χρόνο που αγωνίσθηκε. Λίγα πράγματα από τους Μακνήλ και Χάγκινς(αγωνίσθηκε λιγότερο από τον Σίμτσακ!) που ήταν αρκετά άστοχοι σήμερα ενώ ο Τσούπκοβιτς πρόσθεσε άλλο ένα ριμπάουντ στην φετινή του συγκομιδή με την φανέλα του ΑΡΗ... Πάντως το ότι η ομάδα βρίσκει λύσεις και από άλλους παίκτες όπως ήταν σήμερα οι Πελεκάνος, Ζάρας και Σίμτσακ είναι ότι πιο σημαντικό ενόψει των πλέιοφς.Όπως φυσικά και το ότι ήρθε ακόμη μια νίκη στο φινάλε και ενώ ήμασταν πίσω στο σκορ με 4 πόντους.

Ο ΑΡΗΣ σήμερα έκανε αυτό που έπρεπε και όφειλε απέναντι στην ιστορία, στον κόσμο αλλά και ιδιαίτερα σε όλους αυτούς που βρέθηκαν στο κλειστό του Ρεθύμνου σήμερα. Αυτή είναι η νοοτροπία που πρέπει να έχουν όλοι όσοι αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ σε κάθε αγώνα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο και την σημασία του παιχνιδιού. Πλέον αυτό που απομένει και έχοντας ένα παιχνίδι ακόμη πριν την έναρξη των πλέιοφς είναι οι παίκτες να ετοιμαστούν όσο το δυνατό καλύτερα ώστε να εξαργυρώσουν αυτό το πλεονέκτημα που δίνει η 3η θέση με τον καλύτερο τρόπο. Η πρώτη χρονιά με τον Λάσκαρη στο τιμόνι προχωράει ιδανικά, και γιατί όχι να μην τελειώσει ακόμη καλύτερα!

ΥΓ. Εκεί στην NOVA πάτνως πρέπει να έχουν τρελό κόμπλεξ με τον ΑΡΗ μας. Play by play, σε όλα τα γήπεδα εκτός από εκεί που παίζει ο ΑΡΗΣ... Μόνο τυχαίο δεν είναι το μοίρασμα του χρόνου. Δεν πειράζει, θα έρθει η στιγμή που θα παρακαλάτε για λίγο ΑΡΗ και τότε θα πάρετε τα... 

Για ακόμη ένα παιχνίδι η αρνητική παράδοση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος κόντρα σους 2 "μεγάλους" της Αθήνας συνεχίστηκε. Ο ΑΡΗΣ κοίταξε στα μάτια τον πρωταθλητή Ολυμπιακό, οι διαιτητές τα έκλεισαν όταν έπρεπε και ένας κιτρινόμαυρος θρίαμβος μετατράπηκε σε ήττα στις λεπτομέρειες. Λεπτομέρειες σαν τις 14 βολές παραπάνω που πήρε ο Ολυμπιακός αλλά και την τεράστια αλλαγή στα σφυρίγματα των 3 διαιτητών τις 2 φορές που προσπάθησε ο ΑΡΗΣ να διευρύνει το προβάδισμα του και να χτίσει μια διαφορά. 

Όπως ακριβώς περιμέναμε εξελίχθηκε το παιχνίδι με τις άμυνες να έχουν τον πρώτο λόγο και την ομάδα που έβρισκε τις λύσεις στην επίθεση να έχει το ισχνό προβάδισμα. Ο Γουάιτ με 5 στα 8 τρίποντα επέστρεψε τις καλές εμφανίσεις, ο Χάγκινς κάτω από το καλάθι αν και είχε δυνατούς αντιπάλους κατάφερε να προσθέσει άλλη μια θετική παρουσία, ο Ζάρας στο μικρό χρονικό διάστημα που αγωνίσθηκε έδωσε λύσεις, ο Μακνήλ πέτυχε κάποια κρίσιμα καλάθια παρά την αστοχία του, ο Γουότερς στις λίγες προσπάθειες που πήρε ήταν αποτελεσματικός, ο Μούρτος τα έδωσε ότι μπορούσε σε άμυνα και επίθεση αλλά ως εκεί... Σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό που είχε περισσότερες επιλογές και έναν  Σπανούλη που αποτελούσε για ακόμη ένα παιχνίδι την αρχή και το τέλος της ομάδος του Πειραιά. Και σαν να μην έφθανε η υπεροπλία του Ολυμπιακού είχε στο πλευρό  του και τους 3 διαιτητές όπου δείχνοντας ιδιαίτερη ευαισθησία στις επαφές όποτε οι φιλοξενούμενοι έκαναν επίθεση έστελναν με τεράστια ευκολία τους πρωταθλητές στην γραμμή των βολών, ιδίως όποτε κολλούσαν επιθετικά. Και όταν για κακή τους τύχη ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν παρέδωσε τα όπλα αλλά πέρασε μπροστά φθάνοντας στο +5 λίγα λεπτά πριν τη λήξη τότε αναγκάστηκαν να αφήσουν το χειρουργικό νυστέρι στην άκρη και να βγάλουν τον μπαλτά... Κανείς από τους 3 δεν είδε ότι στο 62-62 στο λέιαπ του Μακνήλ η μπάλα βρήκε το ταμπλό αλλά όλοι μαζί λίγο πιο πριν είδαν ότι παίκτης του ΑΡΗ ήταν αυτός που ακούμπησε το στεφάνι λίγο πριν η μπάλα καταλήξει μέσα από το σουτ του Μούρτου. Μάλιστα οι διαιτητές είχαν τόσο μεγάλο πείσμα να βοηθήσουν τον Ολυμπιακό που ακόμη και όταν ο Παπανικολάου ήθελε να κάνει επίτηδες φάουλ για να μην βαρέσουμε τρίποντο έπρεπε να το κάνει 3 φορές. Και δια μαγείας στα τελευταία δευτερόλεπτα που ο ΑΡΗΣ ήθελε να κάνει φάουλ για να σταματήσει τον χρόνο εκεί επέτρεψαν το σκληρό παιχνίδι και τις επαφές. Όλα τα παραπάνω βέβαια δεν διαγράφουν τα δικά μας λάθη σαν ομάδα. Αν και θα στεναχωρήσουμε μερικούς θα πρέπει να αναφερθούμε στο κοουτσάριμα του κ.Πρίφτη που για ανεξήγητο λόγο έκοψε τον φορτσάτο Ζάρα, τράβηξε στον πάγκο τον "καυτό" Γουάιτ, στο 44-40 "πόνταρε" στον Τσούπκοβις(αντί για τον Κοέν) μπας και του δώσει ότι δεν του έχει δώσει όλη την χρονιά και στο τέταρτο δεκάλεπτο τόσο στο 61-55 όσο και στη συνέχεια που ήθελε διακαώς σκορ προτίμησε να βρει τους πόντους από τον φιλότιμο Σίμτσακ(μέχρι και fade away σουτ επιχείρησε)  αντί να έχει μέσα τον σαφώς πιο αποτελεσματικό στην επίθεση Χάγκινς. Ακόμη και όταν ο Ολυμπιακός επέστρεψε από το -5 και πήρε κεφάλι στο σκορ και θέλαμε απελπισμένα ένα τρίποντο ή έστω ένα γρήγορο δίποντο πίστεψε ότι ο άποντος Σίμτσακ και ο Πελεκάνος που είχε βάλει μόλις ένα καλάθι θα έκαναν τα μαγικά τους... Αλλά δεν πειράζει... ο Ολυμπιακός είναι παντοδύναμος, πριν λίγες ημέρες νίκησε για πλάκα την Ρεάλ, είχε και την προκλητική προστασία της διαιτησίας και ο στόχος της 3ης θέσης στην κανονική διάρκεια κατά 99.9% έχει επιτευχθεί... οπότε όλα τα λάθη μας διαγράφονται...

Ανεξάρτητα πάντως από το πικρό φινάλε είναι γεγονός ότι η ψαλίδα με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό έχει αρχίσει και κλείνει. Αν ο σημερινός ΑΡΗΣ που πήρε σαφώς λιγότερα από ότι περίμενε από τους περισσότερους παίκτες του έφθασε μια ανάσα να κερδίσει τον Ολυμπιακό με τις γκρι πλάτες τότε χωρίς αμφιβολία ο κ.Λάσκαρης έχει βάλει την ομάδα μας στο σωστό μονοπάτι. Κάτι άλλωστε που εξαργυρώνεται και με την παρουσία του κόσμου στο γήπεδο. Και σε άλλα παιχνίδια είχαμε sold out αλλά σήμερα μάλλον το ξεπεράσαμε και αυτό μιας και υπήρχε "sold out" χώρου κυριολεκτικά μιας και στο Παλέ δεν έπεφτε ούτε καρφίτσα. Ωραίο το κορέο, εντυπωσιακή η κερκίδα και το μόνο που έλειψε ήταν να πανηγυρίσουμε και αυτή την νίκη που τόσο πολύ θέλουμε. Ευτυχώς υπάρχει η εγγύηση για το μέλλον που ακούει στο όνομα Λάσκαρης. Αποθεώθηκε κατά την είσοδο του στο γήπεδο όπως αρμόζει σε έναν άνθρωπο που κατάφερε σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα να δώσει στον Αρειανό αυτό που του έλειπε τόσο πολύ τα προηγούμενα χρόνια. Όραμα και ελπίδα για το μέλλον. Όπως ακριβώς το έγραφε και το πανό στο πεταλάκι των οργανωμένων "ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΞΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ" !

ΥΓ. Εντάξει το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες... αλλά ούτε μια κουβέντα για τις 14 βολές παραπάνω και την καθοριστική φάση στο 62-62?

ΥΓ2. Μήνυση καταθέτει ο Λάσκαρης κατά του Γ.Δαμιανίδη. Καιρός ήταν μιας και στην προ Λάσκαρη εποχή για "αδιευκρίνιστους λόγους" μόνο λόγια ακούγαμε για ελέγχους και νομικές κινήσεις κατά αυτών που ευθύνονται για το χρέος των 5 εκ. ευρώ στον "καθαρό" ΑΡΗ.