Πραγματοποιώντας ένα από τα καλύτερα δεκάλεπτα των τελευταίων ετών ο ΑΡΗΣ μπήκε με το γκάζι κολλημένο στο πάτωμα και το κράτησε εκεί μέχρι το τέλος του αγώνα φθάνοντας σε αυτή την ευρεία νίκη στην πρεμιέρα του Last 32 του Eurocup! Ο κόσμος που γέμισε το θρυλικό Παλέ από άκρη σε άκρη το απόλαυσε και έδωσε την δική του παράσταση στις κερκίδες!

Ένα καλό ξεκίνημα στο παιχνίδι δίνει πάντα αυτοπεποίθηση και παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Ο ΑΡΗΣ σήμερα όχι απλά ξεκίνησε καλά αλλά θα πρέπει να ψάξουμε πάρα πολύ για να θυμηθούμε ανάλογο ξεκίνημα στο παρελθόν. Το 25-5 του πρώτου δεκαλέπτου τα λέει όλα και αποτυπώνει ξεκάθαρα την εικόνα του σημερινού αγώνα. Οι παίκτες μας μπήκαν με το μάτι τους να γυαλίζει έπαιξαν εκπληκτική άμυνα, πάλεψαν με πάθος σε κάθε διεκδίκηση την ίδια στιγμή που στην επίθεση πυροβολούσαν ασταμάτητα με κάθε τρόπο! Οι Λιθουανοί έβλεπαν το καλάθι μας σαν κλειδαρότρυπα και έδειχναν ανήμποροι να αντιδράσουν. Η μικρή χαλάρωση σε κάποια διαστήματα στο Β ημίχρονο και μερικά μακρινά σουτ που πέτυχαν οι παίκτες της Νεπτούνας δεν ήταν αρκετά για να χαλάσουν το πάρτι. Όλοι σχεδόν οι παίκτες που αγωνίσθηκαν είχαν θετική παρουσία και έβαλαν το δικό τους λιθαράκι σε αυτή τη νίκη.  Ο  Γουάιτ πρόσθεσε άλλη μια εξαιρετική εμφάνιση με 19 πόντους και εξαιρετικές άμυνες την ίδια στιγμή που ο Μακνήλ φόρτωσε με άλλους 18 πόντους το αντίπαλο καλάθι. Ενώ σημείο αναφοράς σίγουρα αποτελεί και η παρουσία του Ξανθόπουλου με τις  6 ασίστ μιας και μετά τον τραυματισμό του δεν είχε βρει ρυθμό.Και οι υπόλοιποι πάντως ήταν εξαιρετικοί σε άμυνα και επίθεση. Αν και ο Τσούπκοβιτς για λόγους που δεν γνωρίζουμε δεν αγωνίσθηκε καθόλου ο Δ.Πρίφτης μοίρασε καλά τον χρόνο στους παίκτες του ώστε να τους έχεις και ξεκούραστους και σε εγρήγορση ενόψει της δύσκολης συνέχειας σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Όταν σε ένα παιχνίδι με μια άσημη Λιθουανική ομάδα φθάνεις μια άνασα από το sold out(έμειναν περίπου 50 εισιτήρια) τότε σε μεγάλο βαθμό έχεις πετύχει σαν ομάδα έναν από τους βασικούς στόχους σου που είναι να φέρεις τον κόσμο μαζικά στο γήπεδο. Εμφανίσεις σαν τις σημερινές όχι μόνο προσφέρουν απόλαυση σε όσους βρέθηκαν στο Παλέ αλλά κάνουν και τους υπόλοιπους να μετανιώνουν που δεν ήρθαν. Με τέτοιες αμυντικές επιδόσεις και με τέτοια έδρα ο ΑΡΗΣ τουλάχιστον στο σπίτι του δεν φοβάται κανέναν. Η αρχή στο Last 32 ήταν εξαιρετική και αναμένουμε και ανάλογη συνέχεια. ΠΑΜΕ ΝΑ ΤΡΕΛΑΝΟΥΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Εμφανίσεις σαν τις σημερινές για άλλους σημαίνει ότι η ομάδα δεν χρειάζεται αλλαγές και για άλλους ότι με λίγη ενίσχυση ακόμη μπορείς να κάνεις θαύματα.

Ξεκινάει επιτέλους η δεύτερη φάση του Eurocup με μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια που σίγουρα κάθε Αρειανός γουστάρει. Παρά τους διθυράμβους που γράφτηκαν για την πρόκριση στους 32 του Eurocup οι ομάδες που αντιμετώπισε η ομάδα μας στην πρώτη φάση δεν είχαν ούτε το ειδικό βάρος ούτε την εμπορικότητα που θα θέλαμε στην επιστροφή μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όχι ότι σε αυτή τη φάση έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποιο μεγαθήριο αλλά όπως και να το κάνουμε η Αρμάνι Μιλάνο, η Άλμπα Βερολίνου και η λιθουανική Νεπτούνας μοιάζουν σαφώς πιο ελκυστικές. Με αφορμή λοιπόν την πρεμιέρα του Last 32 και τον αγώνα με την Νεπτούνας θα κάνουμε μια μικρή ανάλυση των αντιπάλων μας αρχίζοντας από τους Λιθουανούς.

Νεπτούνας Κλαϊπέντα: Όπως όλες οι λιθουανικές ομάδες έτσι και η Νεπτούνας είναι μια αθλητική ομάδα που παίζει σε υψηλό τέμπο και αρέσκεται στα μακρινά σουτ. Παρόλα αυτά στερείται σε δυνατά κορμιά κοντά στο καλάθι κάτι που ίσως την κάνει "ταιριαστό" αντίπαλο για εμάς. Η περιφερειακή μας άμυνα είναι εξαιρετική σε αντίθεση με την άμυνα μέσα στο "ζωγραφιστό" όπου σε αρκετά παιχνίδια αποτελεί πληγή για την ομάδα. Από την στιγμή που οι Λιθουανοί προτιμούν το περιφερειακό παιχνίδι με βάση την άμυνα μας μπορούμε να επιβάλλουμε το ρυθμό μας και να φθάσουμε στη νίκη. Στην επίθεση για τους ίδιους ακριβώς λόγους θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τον Χάγκινς αλλά και ο Γουάιτ να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες κοντά στο καλάθι. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο Μαυροκεφαλίδης της ΑΕΚ απέναντι στην συγκεκριμένη ομάδα έκανε 2 από τις καλύτερες εμφανίσεις του τη φετινή σεζόν. Είναι μαζί με την Άλμπα οι πιο αδύναμες ομάδες του ομίλου και η βασική υποψήφια για να μείνει εκτός της επόμενης φάσης. Οπότε περιθώρια για στραβοπατήματα κόντρα στον συγκεκριμένο αντίπαλο δεν υπάρχουν.

Αρμάνι Μιλάνο: Η Ιταλική ομάδα δικαιολογημένα έχει τον τίτλο του φαβορί του ομίλου μιας και πρόκειται μια από τις ομάδες με μόνιμη παρουσία στην Ευρωλίγκα την τελευταία δεκαετία. Οι αρκετοί τραυματισμοί παικτών όπως του πρώτου σκόρερ της Τζεντίλε την οδήγησε σε αρκετές ήττες  και στο Eurocup. Πρόκειται για μια πιο πλήρη ομάδα από τον ΑΡΗ που από την στιγμή που επανέλθουν και οι τραυματίες θα πρέπει να ματώσουμε για να τους κερδίσουμε. Ο ύψους 2.17 Κροάτης Μπάρατς Στάνκο αναμένεται να είναι ο μεγάλος μας πονοκέφαλος στα μεταξύ μας παιχνίδια. Η στατιστική πάντως δείχνει ότι πρόκειται για ομάδα που δεν σκοράρει πολύ και συνήθως στα παιχνίδια που κρίνονται στην άμυνα ο ΑΡΗΣ βγαίνει νικητής. Το παιχνίδι του Β γύρου στο Παλε ίσως να είναι και το σημαντικότερο για την πρόκριση.

Άλμπα Βερολίνου: Αν και οι Γερμανοί έχουν βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια στο μπάσκετ επενδύοντας χρήματα σε υποδομές και στα ρόστερ τους εξακολουθούν να αδυνατούν να κάνουν το μπαμ στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σε αυτό ακριβώς το μοτίβο κινείται και η Άλμπα Βερολίνου. Το ρεκόρ 5 νίκες 5 ήττες σε έναν σχετικά εύκολο όμιλο αυτό ακριβώς δείχνει. Ενώ και από το ρόστερ της απουσιάζει κάποιο μεγάλο όνομα. Εκτός λοιπόν από τη Νεπτούνας η Άλμπα μοιάζει η πιθανότερη ομάδα που θα αφήσουμε από κάτω. Για αυτό στα μεταξύ μας παιχνίδια μέχρι και η διαφορά πόντων μπορεί να παίξει τον ρόλο της.

Με μια γρήγορη ματιά ο καθένας μπορεί να δει ότι ναι μεν υπάρχουν σαφώς πιο σοβαρές ομάδες από αυτές που αντιμετωπίσαμε στην πρώτη φάση αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να μας τρομάξουν. Αν αφήσουμε στην άκρη την Αρμάνι Μιλάνο η Άλμπα και η Νεπτούνας είναι  στα μέτρα μας. Σε αυτά τα παιχνίδια όμως είναι απαραίτητο να βγάζει ο ΑΡΗΣ τον καλό του εαυτό σε άμυνα και επίθεση. Εμφανίσεις όπως αυτές με το Ρέθυμνο πιθανό να μην είναι αρκετές για να οδηγήσουν στη νίκη. Γεμίζουμε σε κάθε παιχνίδι ασφυκτικά το Παλέ και ποντάρουμε στην ενέργεια που παίρνουν οι παίκτες μας από την κερκίδα. Το Nick Galis Hall είναι η πιο καυτή έδρα στην Ευρώπη και σήμερα θα το κάνουμε να το κατανοήσουν ακόμη καλύτερα και οι Λιθουανοί. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ!

Μια μεγάλη έκπληξη επιφύλασσε το ξεκίνημα του 2016 για τον μπασκετικό ΑΡΗ και ειδικότερα για τον νέο μεγαλομέτοχο του Νίκο Λάσκαρη. Ο Γιάννης Δαμιανίδης, ένας εκ των βασικών υπευθύνων για την "κακοδιαχείριση" στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ που οδήγησε την μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα ένα βήμα από την καταστροφή επιστρέφει και απαιτεί ταμειακές διευκολύνσεις και δεδουλευμένα ύψους 167.000 ευρώ(που μαζί με τους τόκους αγγίζει τα 200.000€). Και όλα αυτά όχι προσεγγίζοντας την διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ όπως θα έπραττε κάποιος που ψάχνει γέφυρες επικοινωνίας στην αναζήτηση για  το "δίκιο" του τώρα που τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα στον μπασκετικό ΑΡΗ αλλά προχωρώντας απευθείας σε όλες τις νόμιμες και τυπικές διαδικασίες που απαιτούνται για να προχωρήσει η συγκεκριμένη υπόθεση.

Αυτό το παραπάνω έχει να κάνει με το τυπικό κομμάτι της υπόθεσης κάτι που μας αφήνει παγερά αδιάφορους μιας και ένας επιχειρηματίας του βεληνεκούς του Νίκου Λάσκαρη, ανθρώπους σαν τον Γ.Δαμιανίδη τους έχει για την προσωπική του διασκέδαση στα διάφορα parties που διοργανώνει οπότε κίνδυνος για τον ΑΡΗ δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση. Αυτό όμως που εξακολουθεί να ενοχλεί είναι η αρρώστια στα σπλάχνα του συλλόγου και η ευκολία με την οποια ο κάθε πονηρός, τυχοδιώκτης καιροσκόπος μπορεί να εισχωρήσει στον σύλλογο με μοναδικό σκοπό να εκπληρώσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Βλέπετε όταν ο Νίκος Λάσκαρης στην πρώτη του συνέντευξη τύπου είπε το σοφό(μέχρι ενός σημείου) "Το παρελθόν δεν έχει τίποτα να μου προσφέρει, εμένα με νοιάζει το μέλλον" απαντώντας με αυτόν τον τρόπο σε ερωτήματα σχετικά με την απονομή ευθυνών για τη δημιουργία των χρεών πολλοί ήταν αυτοί που έτρεξαν να κάνουν αυτά τα λόγια σημαία τους. Να κοιτάμε μπροστά, να μην μιζεριάζουμε, να μην τρωγόμαστε μεταξύ μας, να μην γκρινιάζουμε, να μην ψάχνουμε σε ότι γίνεται να βρούμε το αρνητικό και να τα βλέπουμε όλα ωραία, αγνά και πάνω από όλα Αρειανά, γιατί όπως και να το κάνουμε όλοι ΑΡΗΣ είμαστε... Τι καλύτερο για όλους αυτούς που λεηλάτησαν(εσκεμμένα ή άθελα τους) τον σύλλογο και οδήγησαν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ να παλεύει στη Γ Εθνική, τον Αυτοκράτορα να πανηγυρίζει σαν πρωτάθλημα την 4η θέση και την πρόκριση στους 32 του Eurocup, το βόλεϊ να παλεύει κάθε χρόνο να σωθεί αλλά και άλλα τμήματα του συλλόγου να αυτουποβιβάζονται και να διαλύονται για να "σωθούν"...  Έρχεσαι λοιπόν τζογάρεις στην πλάτη του ΑΡΗ, ανάβεις φωτιές και αφού γίνουν όλα στάχτη από τις ενέργειες σου γυρνάς, μας αγκαλιάζεις και με δάκρυα στα μάτια μας λες ότι πλέον πρέπει όλοι μαζί να δούμε σαν οικογένεια πως μπορούμε να αναγεννήσουμε τον ΑΡΗ από τις στάχτες του. Αυτό συμβαίνει στον ΑΡΗ εδώ και χρόνια και η κίνηση του Γιάννη Δαμιανίδη είναι απλά μια ακόμη απόδειξη γιατί δεν πρέπει να τραβάμε γραμμές με το παρελθόν και να προσπερνάμε έτσι απλά όλα αυτά που έχουν συμβεί. Αν κάποια στιγμή δεν δώσουμε στον κάθε πονηρό να καταλάβει ότι ο ΑΡΗΣ δεν είναι ξέφραγκο αμπέλι όπου μπορείς να μπεις και να κάνεις ότι γουστάρεις χωρίς την παραμικρή συνέπεια ποτέ δεν θα μπορέσουμε να φθάσουμε αυτόν τον σύλλογο εκεί που οραματιζόμαστε. Και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις... δικαιοσύνη δεν απονέμεται ούτε με τραμπουκισμούς, ούτε μέσω πληκτρολογίων, ούτε μέσω ραδιοφωνικών ξεσπασμάτων, ούτε με εντεταλμένους κωλοτούμπες δημοσιογράφους, ούτε με πορίσματα που μπαίνουν στο συρτάρι, ούτε με εξπρές διαγραφές από μια κλίκα... Όταν μιλάμε για αθλητισμό που έχει ως βάση το χρήμα τότε μόνο τα δικαστήρια μπορούν να αποδώσουν δικαιοσύνη. Όλα τα άλλα είναι λαϊκισμός και κουτόχορτο.

Ο Γ.Δαμιανίδης αφού πέρασε ο χρόνος, έφυγαν οι πλάτες και δεν υπάρχει πλέον λόγος να υπάρχουν λυκοφιλίες είναι ένας ακόμη από αυτούς τους λίγους στον ΑΡΗ που στιγματίστηκαν. Με τον Γιάννη τελικά ακόμη και οι τυφλοί είδαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και να είστε σίγουροι ότι ο Νίκος Λάσκαρης θα κάνει αυτό που πρέπει.  Για αυτό είμαι 100% σίγουρος. Για τους υπόλοιπους όμως που συνεχίζουν να μπαινοβγαίνουν στα γραφεία, να πουλάνε μούρη στα επίσημα, να ψάχνουν να κάνουν μπίζνες με τον ΑΡΗ, να εξακολουθούν να κατέχουν θέσεις στον σύλλογο μας και να το παίζουν και σωτήρες ειλικρινά δεν βλέπω να γίνεται τίποτα. Όχι γιατί είναι τόσο δυνατοί που κανείς δεν μπορεί να τους κουνήσει αλλά γιατί ο κόσμος του ΑΡΗ εδώ και χρόνια έχει πέσει σε ένα λήθαργο και αντί να έχει τη δική του κρίση περιμένει να του πουν ποιος είναι καλός, ποιος είναι κακός, πότε να γιουχάρει και πότε να χειροκροτήσει... Μακάρι ο ΑΡΗΣ να είχε σε κάθε τμήμα του και από έναν Λάσκαρη. Τότε δεν θα χρειαζόταν να ασχοληθούμε με κανέναν Γιάννη... μέχρι όμως κάθε τμήμα να αποκτήσει τον δικό του Λάσκαρη ίσως θα πρέπει να αφυπνιστούμε και να απαιτήσουμε αυτή την καταραμένη "κάθαρση" και το αληθινό restart του συλλόγου...

ΥΓ. Το τι έκανε ο Γ.Δαμιανίδης, το ποιοι τον έβαλαν εκεί που ήταν, πως τον στήριζαν και ποιοι δεν ενοχλούνταν με τις ενέργειες του είναι γνωστά. Τα έχουμε γράψει αμέτρητες φορές μέσα από το PlanetARIS.gr όταν έπρεπε. Τώρα μπορούν να ασχοληθούν με αυτά όλοι όσοι τότε σιωπούσαν και τον εξυμνούσαν. Προσοχή όμως μην σας ξεφύγει καμία λέξη παραπάνω και στεναχωρήσετε κάποιον από τους "ευεργέτες" του ΑΡΗ...

ΥΓ2. Ευτυχώς ο κ.Λάσκαρης γνωρίζει τα λογιστικά της ΚΑΕ εκείνης της εποχής από "πρώτο χέρι"

ΥΓ3. Νίκο Λάσκαρη άλλαξε τα όλα!

ΥΓ4. Εδώ άλλοι προσπάθησαν να ρίξουν την ομάδα αγωνιστικά, σαμποτάρισαν το 99, προσπάθησαν να βρουν ΑΦΜ και πανηγύριζαν που πέσαμε στην Γ και παραμένουν στον σύλλογο σε περίοπτη θέση!  Πως να μην ζητάει μετά λεφτά ο Δαμιανίδης...

Σχεδόν 20' χρειάστηκαν μέχρι ο ΑΡΗΣ να πάρει μπροστά και να αφήσει πίσω του τόσο το μαχητικό Ρέθυμνο όσο και τον κακό του εαυτό που ήταν ο βασικός μας αντίπαλος στην σημερινή αναμέτρηση. Η σπουδαία εμφάνιση του Θοδωρή Ζάρα αλλά και η αφύπνιση του Όκαρο Γουάιτ  στο Β ημίχρονο αποδείχθηκαν αρκετά ώστε να έρθει η σημερινή νίκη και να μπει η ομάδα μας με το δεξί στη νέα χρόνια!

Από το ξεκίνημα φάνηκε η κακή επιθετική ημέρα της Αμερικανίκης 4αδας που δεν μπορούσε με τίποτα να πετύχει καλάθι. Τραγικά ποσοστά μέσα και έξω από τα 6.75.  Η αστοχία σε συνδυασμό με τη συνολικά μετριότατη παρουσία των Γουότερς και Ξανθόπουλου είχε μπλοκάρει την ομάδα μας δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία στους Κρητικούς να είναι μέσα στο παιχνίδι. Στην επανάληψη όμως με τον Ζάρα να βλέπει το αντίπαλο καλάθι σαν βαρέλι ο ΑΡΗΣ έκανε το ξέσπασμα του και έχτισε μια διαφορά ασφαλείας. Μια διαφορά ασφαλείας που διατηρήθηκε σχετικά εύκολα χάρη στην καλή άμυνα, στην βελτίωση στα ριμπάουντ αλλά και στον Γουάιτ που ακολούθησε τον ξέφρενο ρυθμό του Ζάρα. Η νίκη μπορεί να ήρθε αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος με την εικόνα της ομάδος. Πολλά χαμένα ριμπάουντ, μηδεν συγκέντρωση στην επίθεση, εκνευριστική αστοχία και μια κουραστική ανακύκλωση των ίδιων λαθών. Η επιστροφή του Τσούπκοβιτς "έφαγε" χρόνο από τον Κοέν ενώ ο Δίπλαρος αρκέστηκε σε σχεδόν 2' συμμετοχής σε μια ημέρα όπου ο Γουότερς και ο Ξανθόπουλος ήταν μετριότατοι. Όπως πάντα όμως μέτα από νίκη όλα είναι περιττά...

Μετά τις 2 συνεχόμενες ήττες από Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό η αντίδραση της ομάδος ήταν και εξακολουθεί να είναι αυτό που απασχολεί όλους μας. Σήμερα το Ρέθυμνο ήταν αρκετά αδύναμο για να κάνει τη ζημιά παρά την κακή εικόνα μας στην επίθεση.  Την Τετάρτη όμως τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα και εκεί περιμένουμε να δούμε τον γνωστό καλό ΑΡΗ που ιδίως μέσα στην έδρα του είναι ισοπεδωτικός! Κρατάμε το νικηφόρο ξεκίνημα και ελπίζουμε η νέα χρονιά να μας φέρει ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες και γούστα με την Αρειανάρα μας! Καλή χρονιά σε όλους!

Βαρειά ήττα γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι όπου θέλαμε και ελπίζαμε να κάνουμε την έκπληξη και να προκριθούμε στον τελικό. Όταν όμως πέφτεις σε έναν εκπληκτικό Παναθηναϊκό που ίσως σήμερα να πραγματοποίησε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση τότε τα πράγματα μάλλον είναι να λογικό να εξελιχθούν άσχημα και η υπόθεση νίκη να φαντάζει σαν ένα ένα απατηλό τρελό όνειρο που χάθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Η αντίδραση της ομάδος κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο είναι αυτό που κρατάμε από το σημερινό παιχνίδι ενώ το εφιαλτικό τρίτο δεκάλεπτο καλό είναι να το διαγράψουμε από την μνήμη μας.

Αν και συνήθως μετά από ήττες έχεις περισσότερα πράγματα να ασχοληθείς με το τι έφταιξε και χάσαμε το παιχνίδι σήμερα τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και ξεκάθαρα. Αμφιβάλλω αν σήμερα υπήρχε ομάδα στην Ευρώπη όπου θα μπορούσε να κερδίσει αυτόν τον Παναθηναϊκό. Να τον δυσκολέψει λίγο παραπάνω σίγουρα αλλά να πετύχει κάτι καλύτερο από μια αξιοπρεπή ήττα δύσκολα... Και πως να το κάνεις όταν απέναντι σου έχεις μια ομάδα που σουτάρει με πάνω από 50% στα τρίποντα και αυτό το ποσοστό δεν οφείλεται σε έναν παίκτη αλλά σε πολλούς... Ο ΑΡΗΣ κατάφερε και ξεπέρασε το αρχικό δυνατό ξεκίνημα του Παναθηναϊκού στο πρώτο δεκάλεπτο ροκανίζοντας σιγά σιγά τη διαφορά και καταφέρνοντας μάλιστα να πάρει και κεφάλι στο σκορ. Στο τρίτο δεκάλεπτο όμως αυτό που έγινε ήταν κάτι το εξωπραγματικό και μοιραία το παιχνίδι εξελίχθηκε σε περίπατο για τον Παναθηναϊκό. Και όταν φυσικά τα πράγματα στραβώνουν τότε φαίνονται ξεκάθαρα και όλες οι αδυναμίες σου πάνω στο παρκέ. Ο Γουότερς πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη του εμφάνιση, ο Ζάρας και ο Πελεκάνος όσο το παιχνίδι παιζόταν ήταν άφαντοι και δεύτερος σέντερ της ομάδος Σίμτσακ για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι κόντρα σε μια ποιοτική ομάδα αρκέστηκε στις φιλότιμες μάχες και τα έξυπνα φάουλ... Ο Μακνήλ μπορεί να το πίστευε από την αρχή και να ήταν πολύ καλός στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα όπως και οι Χάγκινς και Γουάιτ που πάλεψαν όσο μπορούσαν αλλά 3 παίκτες απέναντι σε έναν ολόκληρο on-fire Παναθηναϊκό  λογικό είναι να μην μπορούν να κάνουν τίποτα. Το ίδιο ισχύει και για τον προπονητή μας όπου δεν μπόρεσε να βρει τη λύση στο βομβαρδισμό των πρασίνων έξω από τα 6.75 . Ενδεικτικό είναι το τρίτο δεκάλεπτο που αν και πήρε γρήγορα τάιμ άουτ μπας και σώσει την κατάσταση οι παίκτες του με το που έμπαιναν στο παρκέ έκαναν το ένα ανόητο λάθος μετά το άλλο. Μέχρι και το τέραστιο πρόβλημα στα ριμπάουντ περνάει σε δεύτερη μοίρα μετά από αυτό που έγινε στο τρίτο δεκάλεπτο... 

Οι μεγάλες ομάδες φαίνονται στα δύσκολα και τώρα που ο ΑΡΗΣ γνώρισε 2 ήττες σε 2 δυνατά παιχνίδια είναι σημαντικό να δούμε ποια θα είναι αντίδραση αρχικά της διοίκησης και στη συνέχεια του προπονητή και των παικτών. Το κεφάλαιο ενίσχυση σίγουρα θα ξανανοίξει με φόντο αυτή τη φορά το Eurocup αλλά και τα πλέιοφς του Ελληνικού πρωταθλήματος. Η οικογένεια Λάσκαρη με κάθε τρόπο δείχνει πόσο έχει δεθεί με τον ΑΡΗ αλλά και ότι έχει βλέψεις για κάτι μεγαλύτερο από "αξιοπρεπείς πορείες" και "εναλλακτικούς στόχους". Ελπίζουμε αυτές οι 2 ήττες να μην επηρρεάσουν την ομάδα και σε μια εβδομάδα από τώρα όπου θα αντιμετωπίσουμε το Ρέθυμνο να δούμε τον γνωστό καλό ΑΡΗ.

Πρόωρος τελικός έχει χαρακτηριστεί το σημερινό παιχνίδι στο ΟΑΚΑ ανάμεσα στον ΑΡΗ μας και τον Παναθηναϊκό και όχι άδικα μιας και από το άλλο ζευγάρι των ημιτελικών δύσκολα η ομάδα που θα προκριθεί να μπορέσει να κάνει την έκπληξη. Ο Παναθηναϊκός σίγουρα είναι το φαβορί και για λόγους που δεν έχουν να κάνουν μόνο με το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι αλλά ο ΑΡΗΣ έχει αποδείξει ότι έχει τον τρόπο να προσαρμόζεται στις "ιδιαιτερότητες" που δημιουργούνται μέσα στο παιχνίδι και να διεκδικεί τη νίκη. Μια νίκη που σε μια κακή επιθετικά βραδιά και κόντρα στη διαιτησία λίγο έλειψε πάρει μέσα στο ΣΕΦ. Σήμερα όμως τα πράγματα ίσως να είναι και πιο δύσκολα και για αυτό θα πρέπει οι παίκτες μας να βγάλουν τον καλό τους εαυτό και στην επίθεση.

Την Τετάρτη στο ΣΕΦ άπαντες κατάλαβαν ότι ο ΑΡΗΣ έχει αλλάξει σελίδα. Το θετικό μάλιστα είναι ότι φάνηκε να το καταλαβαίνουν ακόμη καλύτερα και άπαντες μέσα στην ομάδα που από την αρχή της χρονιάς είχαν αναλωθεί στα κλισέ περί μπάτζετ, ανίκητων ομάδων, ήττες εντός προγράμματος κτλ κτλ. Με την άμυνα να είναι όπως σε κάθε παιχνίδι η σταθερή δύναμη του ΑΡΗ μας τα πάντα θα κριθούν σε μεγάλο βαθμό στο αν θα καταφέρουμε τις ευκαιρίες που θα μας δοθούν να τις εξαργυρώσουμε επιθετικά. Με τον Ολυμπιακό είδαμε τόσο όταν βρεθήκαμε με +7 στις αρχές του β ημιχρόνου αλλά και ότι μείναμε πίσω στο σκορ η ομάδα να χάνει συνεχόμενες ευκαιρίες για να σκοράρει και αυτό ήταν τελικά που στοίχισε. Για να το πετύχεις όμως αυτό χρειάζεσαι κάτι παραπάνω από την καλή επιθετική ημέρα της αμερικάνικης 4αδας. Είναι απαραίτητο σήμερα να βρούμε λύσεις στην επίθεση από όλους τους παίχτες και κυρίως από αυτούς που θα έρθουν από τον πάγκο. Κοέν, Ξανθόπουλος, Ζάρας και Πελεκάνος μπορεί να μην είναι οι παίκτες που βοηθάνε μόνιμα στην επίθεση αλλά έχουν δείξει ότι στην καλή τους ημέρα να δώσουν το κάτι παραπάνω που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ για να φθάσει στη νίκη. Ο Κοέν με την πληθώρα κινήσεων του τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι, ο Ζάρας με το μακρινό του σουτ, ο Ξανθόπουλος με τις εξαιρετικές του ασίστ και ο Πελεκάνος με το έξυπνο παιχνίδι του όταν είναι στις καλές του. Σε μια ομάδα όλοι είναι απαραίτητοι, ιδίως όταν απέναντι σου έχεις μια δυνατή ομάδα όπως είναι ο Παναθηναϊκός.

Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι δυστυχώς σε αυτά τα παιχνίδια υπάρχει και το κομμάτι της διαιτησίας που και να θέλουμε δεν μπορούμε να αφήσουμε στην άκρη. Όταν ο "απέναντι στο πράσινο κατεστημένο" Ολυμπιακός έχει τέτοια διαιτησία στο πρόσφατο παιχνίδι μας, τρέμουμε και μόνο στην ιδέα του τι λαγούς μπορεί να βγάλουν σήμερα οι τρεις διαιτητές... Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να παρασυρθούν οι παίκτες μας, να προσπαθήσουν να μην δώσουν πάτημα στους διαιτητές για αστείες τεχνικές ποινές, υπερβολικά αντιαθλητικά και εύκολα φάουλ. Και σε καμία περίπτωση να μην τους αφήσουν να μας εκνευρίσουν και να μας αναγκάσουν να τα παρατήσουμε. Το παιχνίδι διαρκεί 40' και θα πρέπει από το πρώτο τζάμπολ μέχρι τη λήξη του τέταρτου δεκαλέπτου(ή και παραπάνω αν χρειαστεί) ο ΑΡΗΣ να παλέψει και να πιστέψει στη νίκη. Όχι μόνο τη θέλουμε πολύ τη σημερινή νίκη-πρόκριση αλλά μπορούμε και να την πάρουμε! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ!

Για περισσότερα από 30' ο ΑΡΗΣ όχι μόνο κοίταξε στα μάτια τον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό αλλά παίρνοντας αρκετές φορές κεφάλι στο σκορ έδειχνε ότι μπορούσε να φύγει από το ΣΕΦ με τη νίκη. Όταν όμως οι 4 Αμερικάνοι σου σουτάρουν με τραγικά ποσοστά λογικό είναι με το που πετύχει 3-4 συνεχόμενα καλάθια ο αντίπαλος εσύ κάποια στιγμή να μην μπορείς να ακολουθήσεις. Ιδίως όταν και οι διαιτητές δείχνουν για 40' μια μονόπλευρη ευαισθησία και ιδιαίτερα στην 4η περίοδο όπου όποτε ήταν στην επίθεση ο ΑΡΗΣ έχαναν τη σφυρίχτρα τους...

Παίζοντας την γνωστή σκυλίσια άμυνα από το πρώτο δευτερόλεπτο η ομάδα μας έδειξε στον Ολυμπιακό ότι σήμερα τα πράγματα θα είναι δύσκολα για τους γηπεδούχους. Ακόμη και αν οι διαιτητές μέσα σε ελάχιστα λεπτά με συνοπτικές διαδικασίες φρόντισαν να φορτώσουν  με 3 φάουλ τον Μακνήλ(2 φάουλ και μια τεχνική ποινή) και να βγάλουν ουσιαστικά εκτός μάχης τον πρώτο σκόρερ της ομάδος ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν το έβαλε κάτω αλλά αντέδρασε στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου καταφέρνοντας να προηγηθεί και με 7 πόντους. Σε εκείνο το σημείο ήρθε η αντίδραση του Ολυμπιακού όπου και με τους διαιτητές να βάζουν πάλι το χεράκι τους η διαφορά εξανεμίστηκε και μείναμε πίσω στο σκόρ. Στην 4η περίοδο ο Ολυμπιακός άρχισε να σκοράρει από μακρινή απόσταση την ίδια στιγμή που οι παίκτες μας συνέχισαν να αστοχούν και με τους διαιτητές να κλείνουν επιδεικτικά τα μάτια στις προσπάθειες μας κοντά στο καλάθι οι αντίπαλοι μας έχτισαν μια διαφορά ασφαλείας και την διατήρησαν μέχρι το τέλος.  2 στα 10 σουτ ο Γουάιτ, 2 στα 8 ο Πελεκάνος, 4 στα 10 ο Χάγκινς, 6 στα 14 ο Μακνήλ... Έτσι δεν κερδίζεις με τίποτα ακόμη και όταν παίζεις άμυνα για όσκαρ και στα ριμπάουντ τα πηγαίνεις σχετικά καλά. Παρά την αστοχία συνολικά μπορούμε να πούμε ότι η ομάδα μας τα πήγε καλά μιας και το πρώτο που μας ενδιέφερε ήταν να δούμε τον ΑΡΗ να είναι ανταγωνιστικός και να διεκδικεί τη νίκη. Αυτό το κάναμε αλλά οι γνωστές αδυναμίες μας κράτησαν πίσω... Η διαφορά στην ομάδα κάθε φορά που ο Χάγκινς καθόταν στον πάγκο ήταν εμφανής ενώ αυτό που συμβαίνει κυρίως με τον Μ.Πελεκάνο και σε δεύτερη φάση με τον Θ.Ζάρα μοιάζει να εξελίσσεται σε μεγαλύτερο πονοκέφαλο ακόμη και από αυτό το πρόβλημα του σέντερ.  Δύσκολα το καλοκαίρι όταν αποκτήθηκε ο Πελεκάνος και ο Ζάρας να πιστεύαμε ότι θα υπήρχε τόσο μεγάλο πρόβλημα σε αυτή τη θέση αλλά όπως φαίνεται πάνω στο παρκέ, όχι μόνο υπάρχει αλλά γίνεται ολοένα και πιο έντονο. Πάντως ο κόουτς μάλλον ικανοποιημένος πρέπει να είναι από την εμφάνιση των παικτών του μιας και ο ΑΡΗΣ είχε αρκετά χρόνια να κοντράρει έτσι τον Ολυμπιακό στον Πειραιά.

Η ήττα μπορεί να ήρθε όπως θέλανε τα προγνωστικά αλλά νομίζω ότι ο Αυτοκράτορας έστειλε το μήνυμα του. Όταν σε μια τόσο κακή επιθετικά βραδιά και με κόντρα τη διαιτησία καταφέρνεις να προηγείσαι απέναντι στον Ολυμπιακό τότε μάλλον αυτοί που ακόμη σε υποτιμούν θα πρέπει να αρχίζουν να σε υπολογίζουν περισσότερο. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τους "εχθρούς" αλλά και για τους φίλους της ομάδος μας. Αυτή η ομάδα με 1-2 διορθωτικές κινήσεις θα μπορούσε φέτος να κάνει σπουδαία πράγματα. Δυνατότητες υπάρχουν πολλές, όπως και χρόνος για να γίνει αυτό που πρέπει. Δεν χρειάζονται υπερβολές 1-2 κινήσεις ουσίας και αυτός ο ΑΡΗΣ μπορεί να απογειωθεί για τα καλά! Κρατάμε την μαχητικότητα των παικτών μας, αφήνουμε την ήττα στην άκρη και ετοιμαζόμαστε για τον βάζελο σε ένα παιχνίδι όπου κρίνονται πολλά περισσότερα από ότι στο σημερινό. 

Έτοιμος να στήσει το δικό του Χριστουγεννιάτικο πάρτι στο ΣΕΦ δείχνει να είναι ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του που το τελευταίο χρονικό διάστημα δείχνουν ιδιαίτερα φορμαρισμένοι. Ο Ξανθόπουλος φαίνεται να ξεπερνάει τον τραυματισμό και να τίθεται στη διάθεση του κόουτς ενώ η πρωτοφανής αξιοθαύμαστη κίνηση από τον Ν.Λάσκαρη να συγκεντρώσει τις οικογένειες των παικτών στην Αθήνα ώστε να περάσουν όλοι μαζί τις ημέρες των Χριστουγέννων έχει "φτιάξει" τους παίκτες ενόψει των σημαντικών αναμετρήσεων που ακολουθούν σε πρωτάθλημα και κύπελλο.

Οι εμφανίσεις που ακολούθησαν το πατατράκ στην Ποντγκόριτσα έχουν εκτοξεύσει τον ενθουσιασμό όλων μας στα ύψη και μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ δεν έχει ταβάνι. Και αυτό μάλιστα γνωρίζοντας άπαντες  ότι αυτή η ομάδα έχει και αδυναμίες και κενά στο ρόστερ της. Παρόλα αυτά όταν η Αμερικάνικη 4αδα έχει κέφια τα πάντα μπορούν να συμβούν. Η βάση μπορεί να είναι η άμυνα αλλά στην επίθεση μεγάλο ρόλο θα παίξει η μέρα που θα βρεθεί ο Μακνήλ, ο Γουάιτ, ο Χάγκινς και ο Γουότερς. Αν πιάσουν καλή απόδοση και βγάλουν την ενέργεια που μας έχουν δείξει σε πολλά παιχνίδια ο Ολυμπιακός δύσκολα θα μπορέσει να ακολουθήσει. Ιδίως όταν μετράει απουσίες όπως αυτές του Σπανούλη, του Λοτζέσκι αλλά και του Αγραβάνη που εκτός συγκλονιστικού απροόπτου δεν θα αγωνιστούν. Βέβαια ο φετινός Ολυμπιακός έχει αποδείξει ότι μπορεί να ζει και να κερδίζει παρά τις απουσίες του αλλά αύριο αν δείξουμε το πρόσωπο των τελευταίων αγώνων σε Ελλάδα και Ευρώπη η ομάδα του Πειραιά δεν έχει καμία τύχη. Φυσικά για να μην παρεξηγηθούμε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση ο Ολυμπιακός είναι το φαβορί χωρίς καμία αμφιβολία. Και όταν στην Ευρώπη έχει καταφέρει παρά τις απουσίες του να κερδίσει πολύ δυνατές ομάδες τότε το να το επαναλάβει και απέναντι μας δεν θα είναι έκπληξη. Από την άλλη όμως εμείς έχουμε μια τεράστια ευκαιρία σε ένα παιχνίδι που δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα να αποδείξουμε πάρα πολλά. Αρχικά ότι πλέον είμαστε ανταγωνιστικοί και αφού το πετύχουμε αυτό γιατί όχι να μην σπάσουμε και την αρνητική παράδοση που υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Αρκεί να το πιστέψουν οι παίκτες μας και ο προπονητής και να διεκδικήσουν αυτό που αξίζουν πάνω στο παρκέ.

Σε ανεπίσημο επίπεδο ένας από τους λόγους που κόντρα στην Μπουντούτσνοστ σε εκείνο το εκτός έδρας παιχνίδι η ομάδα και ιδιαίτερα οι 4 αμερικάνοι μας παρουσιάστηκαν αγνώριστοι ήταν η είδηση ότι με την αλλαγή που έκανε ο ΕΣΑΚΕ ώστε να βολέψει τους "χαϊδεμένους" της η ομάδα μας αναγκαστικά θα περάσει τα Χριστούγεννα στο γήπεδο. Και ιδίως για τους ξένους που αυτές μέρες αποτελούν ευκαιρία για  να βρεθούν με τους δικούς τους ανθρώπους πολύ πιθανόν να τους επηρέασε. Παρόλα αυτά η οικογένεια Λάσκαρη βρήκε τον τρόπο να δείξει εμπράκτως ότι είναι δίπλα τους και με αυτή την πρωτοφανή κίνηση κάνει ότι μπορεί από την πλευρά της ώστε οι παίκτες μας και το τεχνικό τιμ να είναι συγκεντρωμένο σε αυτά τα κρίσιμα παιχνίδια που ακολουθούν. Ευχή όλων αυτό το οικογενειακό κλίμα και η καλή χημεία που φαίνεται να υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ να βγει τώρα που και οι αντίπαλοι είναι δυνατοί αλλά και γιατί με νίκη αλλάζει τις ισορροπίες στον μπασκετικό χάρτη. ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ ΑΝΤΕ ΚΑΙ Γ@#$ΣΕ ΤΟ ΒΡΩΜΕΡΟ ΤΟ ΨΑΡΙ!

ΥΓ. Όπως ξέρουμε ότι ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικά τον ΑΡΗ από ότι την κάθε Κηφισιά και μπάογκ έτσι ξέρουμε ότι και οι διαιτητές θα κάνουν το "καθήκον" τους όπως τόσες φορές κατά το παρελθόν. Υποχρέωση μας ότι και να γίνει να τους ξεμπροστιάσουμε για ακόμη μια φορά!

Σε ένα υγιεινό περίπατο εξελίχθηκε το σημερινό παιχνίδι απέναντι στον Απόλλων Πατρών, με τους Γουάιτ και Μακνήλ να μπαίνουν από την αρχή δυνατά και να οδηγούν εκ του ασφαλούς την ομάδα στη νίκη. Η καλή ημέρα που βρέθηκαν οι Αμερικάνοι μας έδωσε την ευκαιρία στον Δ.Πρίφτη να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του έχοντας άπαντες σε εγρήγορση ενόψει της δύσκολης συνέχειας αλλά και κάνοντας συντήρηση δυνάμεων με τους παίκτες που έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. 

Ο Απόλλων δεν κάνει και την καλύτερη χρονιά του στην Α1 αλλά δεν παύει να είναι μια παραδοσιακή μπασκετική δύναμη στο Ελληνικό πρωτάθλημα που δεν μπορείς να την υποτιμήσεις. Η σοβαρότητα και η πειθαρχία που έδειξαν οι παίκτες μας στην άμυνα, η ενέργεια που έβγαλαν στα ριμπάουντ και η συγκέντρωση στην επίθεση δεν άφησαν το παραμικρό περιθώριο στους αντιπάλους μας για αντίσταση με το τελικό +32 να αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αγώνα. Τα μόλις 8 λάθη και τα 24 περισσότερα ριμπάουντ (44-20) δείχνουν πόσο σοβαρά αντιμετώπισε ο ΑΡΗΣ μας το σημερινό παιχνίδι. Ο εκρητικός Γουάιτ έκλεψε την παράσταση, την ίδια στιγμή που ο Μακνήλ φόρτωνε με κάθε ευκαιρία το αντίπαλο καλάθι. Γουότερς και Χάγκινς πρόσθεσαν άλλη μια καλή εμφάνιση ενώ και οι Κοέν, Σίμτσακ και Μούρτος έδωσαν λύσεις από τον πάγκο. Θετική μπορεί να χαρακτηριστεί και η παρουσία των "μικρών" Δίπλαρου και Φλιώνη που έστω και χάρη στον τραυματισμό του Ξανθόπουλου φαίνεται επιτέλους να παίρνουν τις ευκαιρίες που δικαιούνται. Σε ένα τόσο ήρεμο απόγευμα ο Δ.Πρίφτης δεν έχασε την ευκαιρία και έδωσε χρόνο και στον συμπαθή Δήμα που απόλαυσε το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου αλλά και τα πειράγματα των συμπαικτών του με την λήξη του αγώνα. Παρόλα αυτά έντονος είναι ο προβληματισμός για τη συνεχή αρνητική παρουσία των δύο παικτών που φέτος καλούνται να καλύψουν τη θέση 3... Πελεκάνος και Ζάρας παρόλο που πήραν από σχεδόν 18' χρόνου συμμετοχής ο καθένας δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν ούτε στο ελάχιστο την ομάδα και μόνο τυχαίο δεν πρέπει να θεωρείται το γεγονός ότι στο ranking της στατιστικής πήραν αρνητικό βαθμό... Μπορεί η περίπτωση του Ζάρα από την αρχή να αποτελούσε ένα ερωτηματικό αλλά οι συνεχόμενες άσχημες εμφανίσεις του Μ.Πελέκανου σίγουρα πονοκεφαλιάζουν τον Δ.Πρίφτη που βλέπει να μην έχει λύσεις στην θέση 3. Ας ελπίσουμε να είναι κάτι το προσωρινό και σύντομα οι παίκτες να εναρμονιστούν με την υπόλοιπη ομάδα που δείχνει να διανύει περίοδο φόρμας.

Αν και όσο αφορά την μπασκετική του φιλοσοφία αρκετά συχνά διαφωνώ με τον Δ.Πρίφτη παρόλα αυτά ο ρεαλισμός με τον οποίο αντιμετωπίζει την κατάσταση στην ομάδα με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο. Όσο κερδίζει η ομάδα τα πάντα φαίνεται να λειτουργούν τέλεια είπε ο κόουτς και έχει απόλυτο δίκιο. Το θέμα όμως δεν είναι να περιμένουμε πότε θα στραβώσει το πράγμα για να δούμε τότε τι μπορεί να φταίει αλλά παιχνίδι με παιχνίδι να υπάρχει βελτίωση. Σήμερα ο ΑΡΗΣ ίσως και να είχε την μεγαλύτερη διάρκεια σε καλή απόδοση και τα λιγότερα σκαμπανεβάσματα κατά την διάρκεια του αγώνα σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που έχει φέτος. Και αυτό είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα και ένας στόχος που πρέπει να υπάρχει σε κάθε παιχνίδι. Ιδίως στα δύσκολα παιχνίδια που ακολουθούν. Με πάθος, συγκέντρωση και πειθαρχία για 40' δεν φοβόμαστε κανέναν. Τα πάντα μπορούν να συμβούν και σύντομα έρχεται η στιγμή που θα το αποδείξουμε!

ΥΓ. Εντάξει... το να μας μαλλώνουν οι συνΑρειανοί μας για οποιαδήποτε κριτική τολμάμε να κάνουμε είναι κάτι που το έχουμε συνηθίσει. Το να μας την λένε τώρα και "τρίτοι" εκτός της οικογένειας του ΑΡΗ είναι κάτι που μας ξεπερνάει κατά πολύ...