Συνέχεια στις αγωνιστικές υποχρεώσεις του μπασκετικού ΑΡΗ με ένα θεωρητικά εύκολο παιχνίδι παρόλο που θα δοθεί αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την έδρα μας και ακριβώς μετά από το κουραστικό και επίπονο ταξίδι της επιστροφής από την Τουρκία . Ο νεοφώτιστος Αρκαδικός είναι το "μπασκετικό καμάρι" της Τρίπολης και αύριο ουσιαστικά δίνει το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι στην κορυφαία κατηγορία  στην ιστορία του. Το έτσι και αλλιώς μικρό γήπεδο του αναμένεται να είναι κατάμεστο αλλά ο φετινός ΑΡΗΣ πρέπει να αποδείξει ότι κάτι τέτοια παιχνίδια θα αποτελούν για αυτόν τυπική διαδικασία.

Με την αποδεκατισμένη και προβληματική ΑΕΚ υπήρχε η δικαιολογία του μεγάλου μπάτζετ λόγω της μεταγραφής Μαυροκεφαλίδη, με τον Παναθηναϊκό λόγω της επί χρόνια εκ των έσω προπαγάνδα ήταν σαν να αγωνιζόμαστε με ομάδα από το NBA και με την μετριότατη Τραμπζονσπόρ λόγω του αυξημένου μπάσκετ που έχουν όλες οι Τούρκικες ομάδες ώστε να ψήσουν καλούς ξένους παίκτες να έρθουν στην Τουρκία την βαφτίσαμε ομάδα Ευρωλίγκας(εδώ γελάμε...). Αύριο με τον Αρκαδικό άλλοθι δεν υπάρχει... Ο ΑΡΗΣ πρέπει να παίξει σαν ΑΡΗΣ, να είναι σοβαρός για 40' και να πάρει έτσι απλά το ροζ φύλλο αγώνα. Με μια γρήγορη ανάγνωση του μετριότατο και  ρόστερ των νεοφώτιστου στην Basket League μπορούμε να δούμε ότι πραγματικά ίσως και να πρόκειται για μια από τις πιο αδύναμες ομάδες της κατηγορίας που θα πρέπει να προσπαθήσει πάρα πολύ για να μην υποβιβαστεί. Τα ψηλά κορμιά λείπουν από τον Αρκαδικό και οι 2 Έλληνες σέντερ που διαθέτει έχουν ελάχιστη εμπειρία από Basket League. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να την υποτιμήσουμε μιας και όπως φάνηκε κόντρα στην πιο έμπειρη και δυνατή Κηφισιά είναι αξιόμαχη ομάδα που δεν τα παρατάει εύκολα.  Εύκολα ή δύσκολα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα πρέπει να βρουν τους τρόπους για να πάρουν τη νίκη. Μάλιστα η δυναμικότητα του αντιπάλου δίνει τη δυνατότητα στον κόουτς να κάνει μια καλή προπόνηση ενόψει της σημαντικής αναμέτρησης με την Τετάρτη.

Έντονη κριτική ασκήθηκε στον Δ.Πρίφτη και στην ομάδα γενικότερα για την ήττα από την Τραμπζονσπόρ τις προηγούμενες ημέρες. Δικαιολογημένη ή μη θα φανεί στην πορεία μιας και αυτό που θέλουμε όλοι είναι να δούμε τον ΑΡΗ να βελτιώνεται και τουλάχιστον παιχνίδια που είναι μέσα στις δυνατότητες του να τα κερδίζει. Αυτό που θα κρατήσω ενόψει της συνέχειας από όλα όσα ακολούθησαν τον αγώνα με τους Τούρκους είναι οι δηλώσεις του Μακνήλ και συγκεκριμένα την φράση "Δεν μας αρκεί να είμαστε απλά ανταγωνιστικοί αλλά πρέπει να τα κερδίζουμε τα παιχνίδια". Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα και αυτό περιμένουμε να δούμε στα επόμενα παιχνίδια που το πρόγραμμα γίνεται σαφώς πιο βατό.

ΥΓ. Για να μην μας παιρνάνε και για άσχετους... όταν ο ΑΡΗΣ αγωνίσθηκε κόντρα στην Καρσίγιακα κάναμε ιδιαίτερη μνεία στους Τούρκους και στο αγωνιστικό τους στυλ που πραγματικά μας εντυπωσίασε. Αυτή η ομάδα χθες νίκησε σχετικά  εύκολα την πολυδιαφημισμένη Μπαρτσελόνα. Οι καλές ομάδες φαίνονται πάνω στο παρκέ και όχι στα λόγια οπότε καλό είναι αυτή καραμέλα των μπάτζετ κάποια στιγμή να κοπεί...

ΥΓ2. Ανεξάρτητα πάντως από την αγωνιστική πορεία της ομάδος η χρονιά όπως αρκετές φορές έχουμε πει είναι ήδη πετυχημένη. Ο Νίκος Λάσκαρης με τις κινήσεις του μας έχει κάνει να αισθανόμαστε ότι ο ΑΡΗΣ διαρκώς κάνει βήματα προόδου και το αγωνιστικό είναι απλά θέμα χρόνου για να ακολουθήσει. Το νέο πούλμαν της ομάδος με το έμβλημα του ΑΡΗ είναι μια ακόμη απόδειξη ότι ο ΑΡΗΣ αλλάζει!!! 

Με ήττα επέστρεψε η ομάδα μας στις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις σε έναν αγώνα που όποιος το είδε έμεινε με ένα μεγάλο παράπονο για την ροή και το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα. Η "ομάδα ευρωλίγκας" όπως βαφτίστηκε η Τραμπζονσπόρ φάνηκε πολύ λίγη πάνω στο παρκέ αλλά ο ΑΡΗΣ έπεσε πάνω στον κακό του εαυτό και χάρισε απλόχερα τη νίκη στους αντιπάλους. Με σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους οι περισσότεροι παίκτες, τραγικό το διάβασμα του αντιπάλου από το τεχνικό τιμ.

Είχαμε τονίσει και πριν την αναμέτρηση ότι η συνήθεια του "ανεβάσματος" των αντιπάλων μας έχει καταντήσει κουραστική και δεν πείθει... αντιθέτως όταν βλέπουμε να χαρακτηρίζεται σαν ομάδα ευρωλίγκας(τα μπάτζετ σε χώρες σαν την Τουρκία είναι πλασματικά) μια ομάδα με 3 μέτριους Αμερικάνους και κάνα δυό  "ξυλοκόπους" βαλκάνιους και ο ΑΡΗΣ αντί να έχει τα ηνία της αναμέτρησης να αγωνίζεται φοβισμένα και διαρκώς να ακολουθεί μόνο στεναχώρια και προβληματισμό μας προκαλεί. Όχι γιατί οι απαιτήσεις μας πλέον έχουν φθάσει σε τέτοιο επίπεδο που δεν "ανεχόμαστε" ήττες αλλά στο μπάσκετ είναι δύσκολο να κρύψεις την αλήθεια και η αλήθεια σήμερα ήταν ότι ήμασταν καλύτεροι από τους αντιπάλους μας και έπρεπε να κερδίσουμε ακόμη και σε μια μέτρια βραδιά... Το "φαινόμενο"  Στιπάνοβιτς θα πρέπει να προβληματίσει έντονα τον Δ.Πρίφτη που για ακόμη ένα παιχνίδι  είδε τους αντίπαλους ψηλούς να κάνουν πάρτι κάτω από το καλάθι μας και η άμυνα μέσα στο ζωγραφιστό να αποτελεί έναν ασταμάτητο πονοκέφαλο. Ενώ και στην επίθεση ίσως αυτή η "σύγχρονη φιλοσοφία" του αθλήματος που θέλει την μπάλα να κυκλοφορεί πολύ μέχρι να βρεθεί ο ξεμαρκάριστος παίκτης να πρέπει να μείνει στην άκρη και να δούμε πως μπορούν να αξιοποιηθούν συγκεκριμένοι παίκτες σαν τον Μακ Νίλ που το μόνο που θέλει είναι ένα καλό σκριν ή μια "ελεύθερη" πλευρά για να κάνει το isolation... Αργή η αντίδραση από τον πάγκο στην αλλαγή άμυνας, κακή διαχείριση του ρόστερ, κανένα πλάνο στις τελευταίες κρίσιμες επιθέσεις... Στα θετικά η σταθερά καλή παρουσία των Γουότερς και Χάγκινς και η βελτίωση των Μακ Νίλ και Γουάιτ. Όλη όμως η ομάδα θα πρέπει να κάνει εντατική προπόνηση στις βολές που σήμερα μας πλήγωσαν και σε μεγάλο βαθμό έκριναν το παιχνίδι...

Μόλις τρίτο επίσημο παιχνίδι οπότε κάθε κρίση μας μπορεί να είναι και εσφαλμένη. Παρόλα αυτά κενά όπως αυτό κάτω από το καλάθι, κυρίως όταν λείπει ο Χάγκινς δεν μοιάζουν συμπτωματικά ή περιστασιακά. Άλλο να καταστρώνεις πλάνο για να καλύψεις το κενό ενός τραυματία όπως έγινε την Κυριακή που έλειπε ο Χάγκινς και άλλο να σχεδιάζεις να βγάλεις την χρονιά με μόλις έναν σέντερ... Στα ευχάριστα η παρουσία του κ.Λάσκαρη στην Τουρκία με τη σύζυγο του που δείχνει να το έχει πάρει πολύ ζεστά το θέμα. Από αυτόν τον μπασκετικό πρόεδρο λοιπόν περιμένω όχι να ζητήσει εξηγήσεις ή να τραβήξει το αυτάκι του Δ.Πρίφτη αλλά να κάτσουν μαζί στο τραπέζι και να μιλήσουν για τα προφανή... όπως είναι η ενίσχυση της ομάδος με έναν βαρύ σέντερ. Περιμένουμε να δούμε στη συνέχεια μεγαλύτερη βελτίωση σε όλους τους τομείς μιας και η ομάδα μας όπως έχει αδυναμίες έχει και μεγάλες δυνατότητες.

28 Φεβρουαρίου του 2012 η ήττα στο Παλέ από την Ουκρανική Ντόνετσκ ήταν η τελευταία γεύση που μας έμεινε από Ευρωπαϊκά παιχνίδια. Στη συνέχεια η ντροπιαστική(ή ρεαλιστικά σκληρή) απόφαση να μην συμμετέχει ο Αυτοκράτορας σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις τα χρόνια της οικονομικής εξυγίανσης μας "προσγείωσε" σε μια πραγματικότητα που δεν είχαμε συνηθίσει. Άλλωστε οι πιο παλιοί γνωρίζουμε καλά ότι μπασκετικός ΑΡΗΣ και Ευρώπη πηγαίνουν μαζί.  Ήρθε λοιπόν η στιγμή που όλοι περιμέναμε διακαώς αυτή τη χρονιά. Ο ΑΡΗΣ φοράει το ευρωπαϊκό του κουστούμι ξανά και ετοιμάζεται να μας κάνει να νιώσουμε υπερήφανοι για ακόμη μια φορά!

Και μόνο ότι η κλήρωση έχει βγάλει η πρεμιέρα μας στο Eurocup να είναι στην Τουρκία είναι αρκετό ώστε να αισθανόμαστε αισιόδοξοι για τον σημερινό αγώνα. Ο "τουρκοφάγος" ΑΡΗΣ έχει κλείσει σπίτια και σπίτια στην Τουρκία... Έχει περάσει από έδρες ομάδων  με σαφώς μεγαλύτερης δυναμικής από αυτής της άσημης Τράμπζονσπορ. Οι πληροφορίες που βγαίνουν από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ μιλάνε για μια ομάδα που βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στους Αμερικάνους της που φέτος ευελπιστεί να κάνει το κάτι παραπάνω σε Τουρκία και Ευρώπη. Η βαρειά εντός έδρας ήττα για το πρωτάθλημα έδειξε ότι η ομάδα του Νέναντ Μάρκοβιτς(παραλίγο προπονητής μας) έχει αρκετά προβλήματα πάνω στο πάρκε και αυτά ακριβώς τα προβλήματα θέλει ο ΑΡΗΣ να εκμεταλλευτεί. Ο Χάγκινς επιστρέφει, ο Μακνίλ αν και άστοχος άρχισε να ανεβάζει στροφές, ο Γουάιτ έδειξε σημάδια βελτίωσης και όλη η ομάδα μέσα από την ήττα από τον Παναθηναϊκό παρουσίασε μια καλύτερη εικόνα από ότι στον αγώνα με την ΑΕΚ.  Αυτή την βελτίωση περιμένουμε να δούμε να συνεχίζεται και σήμερα σε ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι σε σχέση με αυτό της Κυριακής. Ο ΑΡΗΣ έχει διαχρονικά αποδείξει ότι στην Ευρώπη μεταμορφώνεται και γίνεται ακόμη καλύτερος. Με μια νίκη στην πρεμιέρα του Eurocup θα έχουμε κάνει από την αρχή ένα σημαντικό βήμα για την πρόκριση. Τα πάντα βέβαια θα κριθούν στο Παλέ αλλά μια εκτός έδρας νίκη σου δίνει άλλον άερα βαθμολογικά και ψυχολογικά.

Όπως συνηθίζεται οι δηλώσεις όλων όσων αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ εδώ και πολλά χρόνια είναι συγκρατημένες και συστηματικά αποφεύγουν τα μεγάλα λόγια. Αν η σκέψη σου και ο λόγος σου δεν πάει σε κάτι μεγάλο τότε το πιο πιθανό είναι και οι πράξεις σου να μην καταλήξουν σε κάτι μεγάλο. Αυτή η νοοτροπία με τον ερχομό του Νίκου Λάσκαρη ελπίζουμε να αλλάξει. Ο ΑΡΗΣ δεν χαρακτηρίστηκε τυχαία "τουρκοφάγος". Από το 1997 μέχρι σήμερα σε 10 παιχνίδια στην γειτονική χώρα έχουμε 7 νίκες. Νίκες κόντρα σε σαφώς πιο δυνατούς αντιπάλους από αυτή την Τραμπζονσπόρ... Αισθανόμαστε ΑΡΗΣ, αγωνιζόμαστε σαν ΑΡΗΣ και παίρνουμε άλλη μια σπουδαία νίκη όπως μόνο ο τουρκοφάγος ΑΡΗΣ ξέρει να κάνει!!!!

ΥΓ. Γίνονται προσπάθειες από την ΚΑΕ για να μεταδοθεί κανονικά το παιχνίδι μέσω Live Streaming. Επισκεφθείτε το PlanetARIS.gr λίγο πριν την έναρξη της αναμέτρησης και τόσο στα σχόλια του συγκεκριμένου πόστ όσο και στο Internet Live TV Streams θα ενημερώσουμε με Links του αγώνα μέσω internet.

Παρά την απρόσμενη και πολύ σημαντική απουσία του Χάγκινς η ομάδα μας κατάφερε να μας εκπλήξει ευχάριστα και να κοντράρει στα ίσια τον Παναθηναϊκό. Για 3 δεκάλεπτα φαινόταν ότι ο ΑΡΗΣ μπορούσε να πάρει μια σημαντική νίκη αλλά η αφύπνιση του πολύ καλού  Γκιστ και οι τάσεις ηττοπάθειας που δεν λένε να μας αφήσουν οδήγησαν σε ακόμη μια ήττα και σε κάποια συμπαθητικά λογάκια για την προσπάθεια της ομάδος μας. Άλλο παιχνίδι θα βλέπαμε με τον Χάγκινς μέσα και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο παράπονο όλων όσων βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ.

Στα πρώτα λεπτά του αγώνα που όλοι μας προσπαθούσαμε να συνέλθουμε από το άκουσμα της είδησης της απουσίας του Χάγκινς ο ΑΡΗΣ μπήκε ορεξάτος, εκμεταλλεύτηκε την ταχύτητα και το καλό σου του Κόεν και πήρε τα ηνία του αγώνα. Κόεν, Πελεκάνος, Μακ Νίλ, Γουάιτ και Γουότερς έδιναν λύσεις στην επίθεση και όλα έδειχναν ότι μπορούσαμε να φθάσουμε στη νίκη.  Από την άλλη ο Παναθηναϊκός παίρνοντας πόντους κυρίως κοντά στο καλάθι αλλά και με κάποια κρίσιμα τρίποτα όποτε προσπαθούσαμε να ξεφύγουμε στο σκόρ μας έστελνε το μήνυμα ότι θα πρέπει να έχουμε διάρκεια για 40' στην προσπάθεια μας για να πάρουμε τη νίκη. Κάτι που φάνηκε στο τέταρτο δεκάλεπτο εκεί όπου ότι στραβό δεν κάναμε για 30' τα κάναμε μαζεμένα. Εκεί δυστυχώς φάνηκε για πολλοστή φορά ότι όταν μια ομάδα κολλάει και ο πάγκος αντί να δώσει τη λύση κάνει τα πράγματα χειρότερα τότε η ήτταν είναι αναπόφευκτη. Κάκιστη η διαχείριση του ρόστερ στο τελευταίο δεκάλεπτο από τον Δ.Πρίφτη με τις επιλογές του κυρίως στα τελευταία λεπτά να είναι καταστροφικές. Αδιανόητο... 3.30' πριν το φινάλε και εκεί που ο Παναθηναϊκός ξεφεύγει με +5  και θες απεγνωσμένα να σκοράρεις  επιλέγει να κρατήσει στον πάγκο τους 3 κορυφαίους σκόρερ του στην αναμέτρηση(Πελεκάνο, Μακ Νίλ, Γουάιτ) και με μια 5άδα με Σίμτσακ, Μούρτο, Ζάρα, Τσούπκοβιτς και Γουότερς από τους οποίους μόνο ο Γουότερς είχε κάποια επαφή με το καλάθι να παλέψει να κάνει την ανατροπή... κάτι που φυσικά δεν εγίνε ποτέ. Καλώς ή κακώς και όσο φιλότιμος και αν είναι ο Σίμτσακ ή ο Μούρτος θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι επιθετικά είναι 100% αναξιοπίστοι... Ανεξάρτητα πάντως από την απουσία του Χάγκινς είναι μεγάλο λάθος που ο ΑΡΗΣ είναι τόσο γυμνός κοντά στο καλάθι. Έστω και ένας ογκώδης ξυλοκόπος ψηλός μόνο για να σπρώχνει και να γεμίζει τη ρακέτα θα ήταν χρήσιμος.

Πέρα από την προσπάθεια της ομάδος μας αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από αυτό το παιχνίδι, αυτό είναι σίγουρα η εντυπωσιακή παρουσία του κόσμου. Από νωρίς έγινε sold out στο Παλέ και αρκετός κόσμος έμεινε έξω ψάχνοντας απεγνωσμένα τρόπο για να μπει μέσα. Η εικόνα στην κερκίδα θύμισε άλλες εποχές, τότε που από νωρίς γέμιζε το γήπεδο στα ντέρμπι και ο ένας ήμασταν πάνω στον άλλο. Κρίμα που δεν ήρθε η νίκη μιας και θα μας έδινε άλλον αέρα για τη συνέχεια.  Όσο για την ομάδα ακόμη είναι αρχή και η σεζόν είναι πολύ μεγάλη. Την Τετάρτη ο ΑΡΗΣ επιστρέφει στην Ευρώπη και ελπίζουμε με μια νίκη στην Τουρκία να μας κάνει να ξεχάσουμε την σημερινή απογοήτευση.

ΥΓ.(με λίγη καθυστέρηση λόγω θολωμένης κρίσης) Ξέχασα να αναφέρω το πιο ντροπιαστικό γεγονός που έγινε χθες... 20'' και είσαι στο -6 και αντί να κάνεις φάουλ και να κυνηγήσεις μια ανατροπή από τις αμέτρητες που γίνονται σε αγώνες μπάσκετ οι παίκτες μας είχαν οδηγίες για το πως θα δώσουν τα χέρια στους αντιπάλους με τη λήξη του αγώνα... Αν δεν είναι αυτό ηττοπάθεια και αρρωστημένη μίζερη νοοτροπία τότε τι είναι. Σε αυτά ο Πρίφτης πρώτος είναι.

Και μόνο η ανανεωμένη εικόνα του Nick Galis Hall σε κάνει κατευθείαν να καταλάβεις ότι με τον ερχομό της οικογένειας Λάσκαρης ο ΑΡΗΣ έχει γυρίσει οριστικά σελίδα. Οι αλλαγές στο γήπεδο, στα αποδυτήρια, στη μπουτικ, στο ρόστερ είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό που απομένει είναι αυτή η αλλαγή να φανεί πάνω στο παρκέ και κυρίως σε παιχνίδια σαν και αυτό της Κυριακής κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι ήττες ντροπής αλλά ακόμη και οι καλές άνευ ουσίας εμφανίσεις πρέπει να μείνουν οριστικά στο παρελθόν και η ομάδα μας να σπάσει αυτήν την τόσο αρνητική παράδοση κόντρα στους 2 "μεγάλους" της πρωτεύουσας..

Η σπουδαία νίκη του Παναθηναϊκού μέσα στο ΣΕΦ δείχνει ότι τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα αύριο. Οι πράσινοι έχουν ενισχυθεί σημαντικά και φέτος δείχνουν αποφασισμένοι να εκτοπίσουν τον Ολυμπιακό από την κορυφή. Το αν ο ΑΡΗΣ έχει λόγο σε όλο αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε τη δεδομένη χρονική στιγμή αλλά σίγουρα θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο ώστε να αφήσουμε τον ρόλο του κομπάρσου(ή πελάτη) που μας ακολουθεί τα τελευταία χρόνια στην άκρη. Το πρώτο βήμα για να το πετύχουμε αυτό είναι να κατεβούμε αύριο με μοναδικό στόχο τη νίκη. Μόνο αν η ομάδα πιστέψει στη νίκη και κατέβει να τη διεκδικήσει μπορούμε να τα καταφέρουμε. Διαφορετικά με το πρώτο "ξέσπασμα" του Παναθηναϊκού θα κρυφτούμε πίσω από τα  "προγνωστικά" αυτών των αναμετρήσεων όπως κάνουμε εδώ και χρόνια. Αγωνιστικά όπως φάνηκε και οι δύο ομάδες είναι ακόμη ανέτοιμες. Ναι μεν ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον Ολυμπιακό αλλά και οι 2 ομάδες ήταν κακές. Όπως κακός ήταν και ο ΑΡΗΣ απέναντι στην ΑΕΚ. Μακ Νίλ και Γουάιτ θα κρίνουν πολλά σε αυτή την αναμέτρηση μιας και ο Παναθηναϊκός δεν είναι ΑΕΚ και θέλεις όλους τους παίκτες σου να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό. Αν αυτοί οι 2 είναι σε καλή ημέρα τότε και οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν!

Οι νεαροί σε ηλικία μεγάλωσαν βλέποντας τον Παναθηναϊκό να μας κάνει πλάκα και τους φαίνεται φυσιολογικό να περνάει αέρας από το Παλέ. Για όλους εμάς όμως που έχουμε δει τον ΑΡΗ σε σαφώς καλύτερες "εποχές" δύσκολα μπορείς να το χωνέψεις αυτό που συμβαίνει. Εδώ και χρόνια διοικήσεις, προπονητές και παίκτες το δικαιολογούν αλλά για εμάς είναι αδικαιολογήτο. Αύριο υπάρχει μια ιδανική ευκαιρία ώστε με μια νίκη να πιστποιηθεί η επιστροφή του Αυτοκράτορα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Περιμένω από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Όσο για εμάς θα είμαστε εκεί από νωρίς κρεμασμένοι σαν τσαμπιά! Όλοι στο Παλέ να πατήσουμε τον βάζελο!!!!

Σε ένα αγχωτικό και κακό ποιοτικά παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε ανέτοιμος και αρκετά διαφορετικός από όσο τον είδαμε στα φιλικά. Ευτυχώς ο Τζαμέλ Χάγκινς δεν ήθελε να συνδυαστεί με ήττα η σημερινή εκπληκτική του εμφάνιση και έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην σπουδαία νίκη-πρόκριση της ομάδος κόντρα στην ΑΕΚ. Μια πρόκριση που την απόλαυσε τόσο ο κ.Λάσκαρης με τη σύζυγο του που βρέθηκαν στο Παλέ όσο και ο κόσμος της ομάδος που γέμισε ασφυκτικά το γήπεδο και βοήθησε τα μέγιστα χωρίς ακρότητες παρά την νευρική ροή του αγώνα.

Ο ΑΡΗΣ από το πρώτο επίσημο παιχνίδι της σεζόν απέδειξε ότι και φέτος θα είναι ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης . Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η σημερινή εμφάνιση όπου Μακνίλ και Γουάιτ που θεωρούνται οι 2 καλύτεροι παίκτες μας ήταν εντελώς εκτός ρυθμού. Και αν για τον Γουάιτ υπάρχει η δικαιολογία ότι φορτώθηκε γρήγορα λόγω αφέλειας και ιδιαίτερης "αυστηρότητας" των διαιτητών με 4 φάουλ ο Μακνίλ που είχε όλο τον χρόνο στη διάθεση του να βρει τον δρόμο προς το καλάθι ήταν κάτι παραπάνω από κακός. Παρόλα αυτά όσοι γνωρίζουν τον παίκτη επιμένουν ότι δύσκολα θα τον ξαναδούμε σε τέτοια κακή ημέρα. Το σημαντικό όμως είναι ότι η ομάδα μας κατά την διάρκεια του αγώνα κατάφερε να βρει λύσεις από τους υπόλοιπους παίκτες. Με στυλοβάτη σε άμυνα και επίθεση τον απίστευτο Τζαμέλ Χάγκινς(17 πόντους, 10 ριμπάουντ, 6 κοψίματα) ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ξεπεράσει την κοιλιά που έκανε στο τέταρτο δεκάλεπτο και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να γυρίσει ένα παιχνίδι όπου στα τελευταία λεπτά φαινόταν να ελέγχει η ΑΕΚ. Το εντυπωσιακό κόψιμο στον Καλαμπόκη και το καθοριστικό καλάθι που έδωσε 3 πόντους αέρα λίγα δευτερόλεπτα πριν την λήξη ήταν το κερασάκι στην τούρτα μιας μεγάλης βραδυάς για τον Χάγκινς και τον ΑΡΗ. Πολύ καλός ο Γουότερς κυρίως στο Α ημίχρονο, ενώ και οι Σίμτσακ, Μούρτος, Ζάρας, Τσούπκοβιτς και Πελεκάνος βοήθησαν σε άμυνα και επίθεση για να έρθει αυτή η νίκη. Ακολουθούσε τις κινήσεις του Σάκοτα ο Πρίφτης που ίσως να έπρεπε να προσπαθήσει να επιβάλλει αυτός τον ρύθμο του  αγώνα από άποψη τακτικής. Στο τέλος πάντως διαχειρήστε σωστά τους παίκτες του, έδειξε εμπιστοσύνη στον Μακνίλ και τον Γουάιτ παρά την κακή τους εμφάνιση και τελικά δικαιώθηκε!

Σίγουρα περιμέναμε να δούμε κάτι καλύτερο από τον ΑΡΗ σήμερα αλλά όπως φάνηκε και από την ΑΕΚ και οι 2 ομάδες ήταν ανέτοιμες και αγχωμένες, επομένως αυτό που θα κρατήσουμε είναι η πρόκριση. Το κύπελλο και το Eurocup είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να διακριθούμε και όταν μιλάμε για τον μπασκετικό ΑΡΗ διάκριση δεν υπάρχει άλλη πέρα από την κατάκτηση του τίτλου. Η ομάδα έχει δρόμο μέχρι να φθάσει στα στάνταρ που όλοι επιθυμούμε και να μπορούν και οι άνθρωποι της να μιλάνε δημόσια για την κατάκτηση κάποιου τίτλου αλλά μέσα από νικηφόρα παιχνίδια σαν το σημερινό μπορεί να βελτιώνεται χωρίς να μας κοστίζει. Με τον αέρα της πρόκρισης ήδη η σκέψη μας είναι στο παιχνίδι της Κυριακής με τον Παναθηναϊκό. Όσο για την ΑΕΚ τι να πούμε... τα γνωστά... από το κάρφωμα στο τρέξιμο για το αεροδρόμιο!

Με τις μνήμες από την θριαμβευτική πρόκριση επί της ΑΕΚ στο περσινό πρωτάθλημα να είναι ακόμη "νωπές" η αγαπημένη μας ομάδα καλείται να επαναλάβει το περσινό της επίτευγμα σε ένα εξίσου σημαντικό παιχνίδι. Αυτή τη φορά θα υποδεχθούμε την ΑΕΚ για το θεσμό του κυπέλλου, όπου στόχος δεν είναι άλλος από την πρόκριση και στο επόμενο βήμα που θα μας φέρει ακόμη πιο κοντά στην κατάκτηση ενός τίτλου. Ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του μοιάζουν ανυπόμονοι για αυτή την αναμέτρηση και δηλώνουν έτοιμοι για να πάρουν την πρώτη σπουδαία νίκη της χρονιάς.

Αν τα φιλικά αποτελούν κάποιου είδους κριτήριο για την δυναμική και την ετοιμότητα μιας ομάδος τότε αύριο θα πρέπει να αναμένουμε ένα πολύ δυνατό παιχνίδι. Τόσο ο ΑΡΗΣ μας όσο και η ΑΕΚ τα πήγαν εξαιρετικά στα φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας που έδωσαν και έδειξαν ότι φέτος θα αποτελέσουν μια "ταχύτητα" μόνες τους στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Ιδίως η ΑΕΚ για την οποία γίνεται αρκετός λόγος για τις απουσίες λόγω τραυματισμών αλλά και την αντικατάσταση του Όρτον έδειξε στα τελευταία φιλικά παιχνίδια να μην πτοείται και για αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να πιστέψουμε ότι η ΑΕΚ θα έρθει αποδυναμωμένη και θα χάσει εύκολα το αυριανό παιχνίδι. Από την άλλη ο ΑΡΗΣ μας έχει δείξει ότι έχει πολλές δυνατότητες φέτος και όσο περνάει ο καιρός θα παρουσιάζεται ολοένα και καλύτερος. Ο Γουάιτ φαίνεται ως τώρα να τα έχει λίγο χαμένα αλλά οι υπόλοιποι δείχνουν να έχουν προσαρμοστεί στον ρόλο τους μέσα στην ομάδα. Αν και ο ΑΡΗΣ φέτος έχει ένα πιο επιθετικό προφίλ κλειδί για τη νίκη θα είναι άμυνα. Ουόρεν, Χέρστον και Μαυροκεφαλίδης φαίνεται να είναι η αιχμή του δόρατος των αντιπάλων χωρίς όμως να μπορείς να αδιαφορήσεις για παίκτες σαν τον Μιλόσεβιτς και τον Σκράμπ. Εφόσον επιβεβαιωθεί η απουσία των Κάρτερ, Κατσίβελη και Σάκοτα ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να εκμεταλλευτεί την απουσία αρκετών λύσεων από τον πάγκο για την ομάδα του Σάκοτα και να πιέσει από το πρώτο δευτερόλεπτο ώστε να κουράσει τον αντίπαλο. Στην επίθεση πέρα από τα μακρινά σουτ βαρόμετρο θα αποτελέσει και ο Μακνίλ που όταν έχει κέφια δύσκολα μπορεί κανείς να τον σταματήσει.

Παρά τις μεγάλες ουρές και την απίστευτη ταλαιπωρία για ένα εισιτήριο(λόγω του νόμου Κοντωνή αλλά και της προχειρότητας της ΚΑΕ) δύσκολα το γήπεδο να γεμίσει ασφυκτικά όπως έγινε στον αγώνα των πλέιοφς. Λίγο η τσουχτερή τιμή του εισιτηρίου, λίγο η ταλαιπωρία με το φακέλωμα και τις ουρές ξενέρωσε αρκετό κόσμο. Σίγουρα όμως το Παλέ θα είναι το γνωστό καμίνι που θα κάψει τον αντίπαλο για ακόμη μια φορά. Το δίχτυ ασφαλείας είναι δυστυχώς το άσχημο επακόλουθο από τις ψευτομαγκιές κάποιων συνΑρειανών μας πέρσι αλλά και η απαραίτητη θυσία του κόσμου ώστε να προστατευτεί η προσπάθεια του κ.Λάσκαρη. Με τόσα ντέρμπι στην σειρά θα ήταν έγκλημα να ρισκάραμε την έδρα μας μόλις στο ξεκίνημα της χρονιάς και πολύ σωστά η ΚΑΕ επέδειξε γρήγορα αντανακλαστικά. Όσα δίχτυα ασφαλείας και αν βάλουν, οι παίκτες της ΑΕΚ πάνω στο παρκέ θα είναι απροστάτευτοι(ευελπιστούμε). Το πήραν το μάθημα τους στην προηγούμενη σεζόν ας τους κάνουμε και μια καλή επανάληψη και για τη νέα σεζόν! ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!!!

ΥΓ. Το ότι οι απαιτήσεις Κοντωνή είναι παράλογες, ανούσιες και κουραστικές για τον κόσμο είναι γνωστό. Το να επιλέγεις όμως να εφαρμόσεις άμεσα αυτά που θέλει σε ένα παιχνίδι με μόλις 2 ημέρες κυκλοφορία εισιτηρίων και έχοντας την πρώτη ημέρα ένα κάρο τεχνικά προβλήματα αυτό είναι απλά προχειρότητα και αδιαφορία...

ΥΓ2. Κάποια στιγμή καλό είναι μερικοί συνΑρειανοί μας να μάθουν να ξεχωρίζουν την γκρίνια από την κριτική. Γκρινιάρηδες μας είπαν για το παράπονο στο ποδόσφαιρο για τα διαρκείας, στη συνέχεια ο Καρυπίδης αναγνώρισε το λάθος του και τα μείωσε. Γκρινιάρηδες μας είπαν για τα παράπονα για τις τιμές στον αγώνα κυπέλλου στη συνέχεια ο Λάσκαρης τις μείωσε. Γκρινιάρηδες μας είπαν για την αγανάκτηση που βγάλαμε για την ταλαιπωρία την πρώτη ημέρα διάθεσης των εισιτηρίων με την ΑΕΚ, την επόμενη ημέρα υπήρχαν 3πλάσια εκδοτήρια... Τι να κάνουμε... μερικοί από εμάς της πιο παλιάς γενιάς μεγαλώσαμε με το να είμαστε απέναντι στις διοικήσεις και πάντα να απαιτούμε το καλύτερο για την ομάδα και τον κόσμο της και όχι να είμαστε "μέλη" ή "πλάτες" των εκάστοτε διοικήσεων...

Κατευθείαν στα βαθειά θα πέσει το νέο σύνολο του Δημήτρη Πρίφτη που μέχρι τα τέλη του μήνα έχει να δώσει πολλά και σημαντικά παιχνίδια κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους. Αν και ακούγεται λιγάκι υπερβολικό οι αγώνες των επόμενων 3-4 εβδομάδων θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία της ομάδος σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όχι το που θα καταλήξει και τι θα πετύχει αλλά ως ένα βαθμό θα ξεκαθαρίσουν οι στόχοι της ομάδος σε κύπελλο, πρωτάθλημα αλλά και Ευρώπη! Τέλος του μήνα θα μπορούμε να μιλάμε για έναν ΑΡΗ που μπήκε δυνατά και θα πρωταγωνιστήσει μέχρι το τέλος ή για έναν ΑΡΗ που θα παλέψει για να καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας.

Η αρχή γίνεται την ερχόμενη Τετάρτη στο Παλέ απέναντι στην εξίσου φιλόδοξη με εμάς ΑΕΚ σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι για το κύπελλο. Πέρα από την δεδομένη επιθυμία για τη νίκη κόντρα σε έναν αντίπαλο που πέρσι έβγαλε πολύ γλώσσα η κλήρωση του κυπέλλου μας δίνει τη δυνατότητα να κρυφοκοιτάμε προς τον τελικό της διοργάνωσης. Και όταν μιλάμε για ένα παιχνίδι ο φετινός ΑΡΗΣ φαίνεται να μπορεί να τα καταφέρει. Οπότε το να μπούμε με το δεξί είναι κάτι παραπάνω από σημαντικό. Η συνέχεια έχει Παναθηναϊκό πάλι μέσα στην έδρα μας εκεί όπου ο ΑΡΗΣ καλείται να αποδείξει ότι έχει γυρίσει σελίδα και ότι ο ρόλος του κομπάρσου στις αναμετρήσεις με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό ανήκει στο παρελθόν. Μια νίκη στην πρεμιέρα απέναντι στον πανίσχυρο Παναθηναϊκό πέρα από τα βαθμολογικά ωφέλη θα ήταν και ένα ηχηρό μήνυμα αντεπίθεσης προς εχθρούς και φίλους. Και μετά τα 2 δυνατά ντέρμπι ακολουθεί και ο συμπολίτης σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να πιστοποιήσει την ανωτερότητα του. Ανωτερότητα που περιμένουμε να δούμε όχι μόνο απέναντι στον μπαογκ αλλά και σε κάθε ομάδα αυτού του επιπέδου που τα προηγούμενα χρόνια μας ζόριζε και μας έκανε αρκετές ζημιές. Ο ΑΡΗΣ για να επιστρέψει στην κορυφή θα πρέπει τα παιχνίδια με μικρομεσαίες ομάδες να τα καθαρίζει με συνοπτικές διαδικασίες. Και αυτό ακριβώς περιμένουμε να δούμε φέτος! Και ανάμεσα σε όλες αυτές τις ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις έχουμε και την μεγάλη μας επιστροφή στην Ευρώπη με δύο εκτός και μια εντός έδρας αναμετρήσεις. Ο αγώνας με την Τραμπζονσπόρ στην Τουρκία και με την Μπουντουτσνόστ στο Παλέ θα δείξει ως ένα σημείο αν στην πρώτη φάση του Eurocup η ομάδα μας θα ζοριστεί για να πάρει την πρόκριση ή αν από το ξεκίνημα θα κάνει τα αποφασιστικά βήματα για τη συνέχεια.

Η φετινή χρονιά είναι μεταβατική χρονιά. Και με τόσο διαφοροποιημένο ρόστερ σε σχέση με πέρσι είναι δεδομένο ότι οι παίκτες του Δ.Πρίφτη θέλουν τον χρόνο τους. Στο τελευταίο παιχνίδι στην Τουρκία αν και λόγω της απουσίας του Χάγκινς(έπαιξε σχεδόν 3' λόγω τραυματισμού) φάνηκαν κάποια προβλήματα κοντά στο καλάθι παρόλα αυτά η ομάδα κατάφερε να καλύψει τα κενά, να αντέξει στην πίεση των Τούρκων και σε μερικά διαστήματα να εντυπωσιάσει. Οι περισσότεροι παίκτες φαίνεται να βρίσκουν ρυθμό με τον Όκαρο Γουάιτ ως τώρα να βρίσκεται μακριά από αυτά που περιμένουμε να μας δείξει. Παρόλο που το πρόγραμμα είναι δύσκολο στο ξεκίνημα μάλλον θα πρέπει να το δούμε θετικά. Στην αρχή που όλες οι ομάδες είναι ανέτοιμες ο ΑΡΗΣ θα έχει το πλεονέκτημα της έδρας. Ενώ και αν στραβώσει η κατάσταση(το απευχόμαστε)... θα υπάρχει ολόκληρη σεζόν μπροστά μας για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα. Οπότε μπαίνουμε δυνατά και από το καλημέρα φωνάζουμε ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ!!! 

ΥΓ. Οι τιμές τόσο των διαρκείας όσο και των μεμονωμένων εισιτηρίων είναι ελαφρώς πιο τσουχτερές από όσο θα περιμέναμε. Δυστυχώς όμως είναι μια ακραία και αναπόφευκτη λύση ώστε να προστατευτεί η ομάδα αλλά και οι κάτοχοι διαρκείας που συχνά πυκνά για κάποιους "θερμόαιμους" που κάνουν την εμφάνιση τους επιλεκτικά στα ντέρμπι στερούνται την παρουσία τους στο γήπεδο και παράλληλα η ΚΑΕ χρυσοπληρώνει την "πόζα" τους...

ΥΓ2. Αυτή κοινωνία πάει κατά διαόλου... να σου ζητάνε ΑΜΚΑ για να πάρεις εισιτήριο και να διατυμπανίζεις την αντίθεση σου στο "φακέλωμα" μέσα από το προφίλ σου στο facebook όπου έχεις τα πλήρη πραγματικά σου στοιχεία και φωτογραφίες ολόκληρης της οικογένειας σου...

Αν το πρώτο τουρνουά Nick Galis Cup είχε ενθουσιάσει όλους όσους το παρακολούθησαν και μας είχε γεμίσει αισιοδοξία αυτή τη φορά τα πολλαπλά μηνύματα εντός και εκτός παρκέ που στάλθηκαν από την νέα διοίκηση της ΚΑΕ αλλά και από το σύνολο του Δ.Πρίφτη μπορούσαν να μας κάνουν να αισθανόμαστε σίγουροι ότι ο ΑΡΗΣ βρίσκεται σε καλά χέρια. Και θα πρέπει να είμαστε όλοι βέβαιοι ότι αν ο Νίκος Γκάλης θέλει κάτι παραπάνω από αυτές τις τιμές και την αγάπη του κόσμου, αυτό είναι να δεί τον ΑΡΗ να ξανακάνει την πορεία που έκανε όταν με μπροστάρη τον ίδιο τρομοκρατούσε τα γήπεδα της Ευρώπης.

Πρόσφατα άκουσα ένα πολύ εύστοχο σχόλιο σχετικά με την περσινή ομάδα και το Nick Galis Cup. Το καλύτερο μπάσκετ λέει το έπαιξε στο Nick Galis Cup οπότε ας μην παρασυρθούμε και φέτος από αυτό που θα δούμε στα φιλικά παιχνίδα... Κάπως έτσι είναι τα πράγματα αλλά σε αυτά τα 2 παιχνίδια που έδωσε ο ΑΡΗΣ δεν είδαμε μια ομάδα που έπαιξε καταπληκτικό μπάσκετ επειδή αγωνιζόταν χωρίς πίεση αλλά είδαμε μια ανέτοιμη ομάδα να προσπαθεί να βρει τα πατήματα της μέσα στο γήπεδο και παράλληλα να εντυπωσιάζει με το ταλέντο που διαθέτει. Και αν ο αγώνας κόντρα στην Ολύμπια Λιουμπλιάνας δεν χρίζει ιδιαίτερης κριτικής το χθεσινό παιχνίδι απέναντι στους Τούρκους πρωταθλητές πέρα από εξαιρετικός αγώνας έδωσε την ευκαιρία στους παίκτες μας να δείξουν ένας μέρος από τις πραγματικές δυνατότητες τους. Μπορεί να ήρθε η ήττα χάρη στο φεστιβάλ τριπόντων των πολύ καλών Αμερικανών των Τούρκων αλλά η συνολική εικόνα και κυρίως η αντίδραση των παικτών μας που προς στιγμή γύρισαν το παιχνίδι μας έκαναν να χαμογελάμε. Η 4αδα Μακνιλ, Γουάιτ, Γουότερς και Χάγκινς μοιάζει με βαρόμετρο την ίδια στιγμή που οι Πελεκάνος, Ζάρας, Κόεν και Τσούπκοβιτς μπορούν ανά πάσα στιγμή να "βαπτιστούν" πρωταγωνιστές. Σχεδόν πάντα υπό την εξαιρετική καθοδήγηση του Ξανθόπουλου αλλά και με έναν Σπύρο Μούρτο που ευχόμαστε να μην ήταν η τελευταία φορά που τον είδαμε να αποδίδει έτσι. Για την ώρα πάντως αν πρέπει να ξεχωρίσουμε έναν παίκτη αυτός είναι σίγουρα ο Ντέρεκ Μακνίλ. Ο Αμερικανός εκτός από την πολύ καλή επαφή με το καλάθι έχει και την αυτοπεποίθηση και τον τσαμπουκά που θέλουμε να βλέπουμε και σίγουρα θα αποτελέσει τον φυσικό ηγέτη της ομάδος. Το κλειδί πάντως είναι η πολυφωνία στην επίθεση και όταν αρχίσει να δένει η άμυνα και να βγαίνουν και κάποιοι αυτοματισμοί τότε θα μπορούμε να μιλάμε με μεγαλύτερη σιγουριά για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ. Τα κενά στην άμυνα,  οι βοήθειες κάτω από το καλάθι, η έλλειψη μπλοκ άουτ και τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση είναι πάντως οι αδυναμίες που πρέπει να δουλευτούν.

Η Καρσίγιακα ήταν η νικήτρια του τουρνουά και όσο και αν δεν μας αρέσει αυτό θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ήταν τουλάχιστον χθες ήταν πολύ καλύτερη μας. Μάλιστα πέρα από την εκνευριστική ευστοχία έξω από τα 6.75 ίσως η γρήγορη και σωστή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και κάποια ωραία συστήματα που έβγαλαν οι αντίπαλοι μας που κατέληγαν σε εύκολα καλάθια να πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση για την ομάδα μας. Άλλωστε από αυτά που μας έχει δείξει ο Πρίφτης πάνω κάτω αυτό είναι το στυλ του μπασκετ που του αρέσει και θέλει να εφαρμόσει και στον ΑΡΗ. Το υλικό φαίνεται να το έχει στην διάθεση του, μακάρι να το δουλέψει σωστά και αυτή η χρονιά να γίνει στην κυριολεξία ορόσημο της αντεπίθεσης του Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Μετα την άκρως κιτρινόμαυρη συναυλία με τους Παπακωσταντίνου, Θηβαίο και Πασχαλίδη είχαμε χθες και τον Γιάννη Ζουγανέλη. Ωραία πράγματα και ας ξενίζουν κάποιους. Καλό είναι όποιος χαλιέται με όλα αυτά να θυμάται(ή να ρωτήσει να μάθει) ότι πάντα όταν μεγαλουργούσε ο ΑΡΗΣ κυρίως επί της Αυτοκρατορίας (αλλά και λίγο με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τις "χρονιές των λατίνων" ) η αγκαλιά της Αρειανής οικογένειας ήταν πάντα ανοιχτή προς όλους. Και σε celebrities, και σε πολιτικούς, και σε πρώην και σε όποιον γούσταρε να γίνει ένα με εμάς και να τραγουδήσει "Με τον ΑΡΗΣ μας πάντα μπροστά..." ή "ΑΡΗΣ και δεν είμαι καλά!"

ΥΓ2. Σπάνια μπορείς να βρεις κάτι καλό στις ύβρεις και τους χουλιγκανισμούς... παρόλα αυτά μερικές φορές υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι σαν τον Μπουτάρη που σε αναγκάζουν στις δικές του ύβρεις και έλλειψη σεβασμού να απαντήσεις ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. Ίσως καλό θα ήταν κάποιος να συμβούλευε τον κ.Λάσκαρη ότι ο συγκεκριμένος γεράκος από τότε που το έχασε... προκαλεί με κάθε τρόπο τον κόσμο του ΑΡΗ.

ΥΓ3. Μεγαλώνοντας οπαδικά στη Θ3 και στο πεταλάκι του Παλέ(τότε που γέμιζε ασφυκτικά και τραγουδούσαμε συνθήματα σύμφωνα με τη ροή του αγώνα και όχι γιατί έτσι πρέπει...) ποτέ δεν θυμάμαι γιούχα από το υπόλοιπο γήπεδο.. Και όμως τα τελευταία 2 χρόνια τουλάχιστον 3 φορές έχει πέσει γιούχα... και όχι για κάποιο μεμονωμένο γεγονός αλλά για κάποιες "συντονισμένες" ενέργειες. Ίσως οι "ιθύνοντες" να πρέπει να το κοιτάξουν...

ΥΓ4. Και όμως υπάρχουν αλλόθρησκοι οπαδοί που τολμάνε και μιλάνε για τον κόσμο που παρακολούθησε τα παιχνίδια όταν στο δικό τους γήπεδο ούτε σε επίσημο ματς ντέρμπι δεν βλέπουν τόσο κόσμο... Όσο για φιλικά.. ακόμη και με δωρεάν είσοδο πάλι 150 άτομα έχει...