Ιδανικός αυτόχειρας για ακόμη μια φορά έγινε ο ΑΡΗΣ σήμερα χαρίζοντας τη νίκη απλόχερα στον αντίπαλο του. Είναι κρίμα αυτή η ομάδα να μην έχει έναν περιφερειακό παίκτη που να μπορεί όταν ο αντίπαλος αρχίζει και πιέζει αυτός να παραμένει ήρεμος και να κατευθύνει τους συμπαίκτες του βάσει του πλάνου και των οδηγιών του προπονητή. Λίγα πράγματα από τον Βεζένκοφ ενώ η επιστροφή του Νέιμικ έστω και για λίγα λεπτά σκόρπισε χαμόγελα.

Ο αγώνας δεν ξεκίνησε καθόλου καλά για την ομάδα μας αλλά όσο περνούσε ο χρόνος δείχναμε να πατάμε ολοένα και καλύτερα. Το προσωπικό ξέσπασμα του Τόμας και η συνολικά καλή παρουσία του Πάσαλιτς σε συνδυασμό με την πιεστική άμυνα στο δεύτερο και τρίτο δεκάλεπτο ήταν αρκετά ώστε ο ΑΡΗΣ όχι μόνο να ανακάμψει από το -10 αλλά και να πάρει ένα προβάδισμα 11 πόντων που το διατήρησε σχεδόν όλο το τρίτο δεκάλεπτο. Δυστυχώς εκεί στην 4η περίοδο ο ΑΡΗΣ έδειξε αυτό το εκνευριστικό πρόσωπο που μας έχει δείξει αρκετές φορές φέτος πηγαίνοντας από το ένα ανόητο λάθος στο άλλο. Από την αδυναμία σωστής μεταφοράς της μπάλας από πλάγια μέχρι εκδήλωση επιθέσεων με τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Την ίδια στιγμή που ο Δ.Πρίφτης όχι μόνο δεν μπόρεσε να βρει τον τρόπο να ηρεμήσει τους παίκτες του αλλά επέμεινε και στην άμυνα ζώνης σε ένα χρονικό σημείο όπου ήταν ολοφάνερο ότι οι αντίπαλοι μας θα πήγαιναν να ανακάμψουν με μακρινά σουτ όπως και έγινε. Μπορεί στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα η ζώνη να απέδωσε αλλά σε καμία περίπτωση όταν ξέρεις ότι ο αντίπαλος θα πάει για το μακρινό σουτ εσύ δεν του δίνεις τους χώρους για να το κάνεις... 

Μπορεί να χάθηκε το πρώτο παιχνίδι και μια μεγάλη ευκαιρία για να πάρει ο ΑΡΗΣ το προβάδισμα αλλά νομίζω ότι φάνηκε ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί πολύ εύκολα να κάνει το μπρέικ σε αυτή την σειρά αγώνων. Αν μάλιστα καταφέρει ο Νέιμικ να αγωνιστεί για περισσότερα λεπτά στα επόμενα παιχνίδια τότε ο ΑΡΗΣ θα μπορέσει να βρει μια αξιόπιστη λύση στα ριμπάουντ που σήμερα υστέρησε αλλά και στην άμυνα κοντά στο καλάθι. Στο χέρι μας είναι να  παρουσιαστούμε πιο ψύχραιμοι στη συνέχεια και να πάρουμε αυτό που δικαιούμαστε.

ΥΓ. Από το πρώτο σφύριγμα του αγώνα καταλαβαίνεις τις προθέσεις των διαιτητών. Πραγματικά πολλά από αυτά τα φάουλ που κέρδιζαν οι παίκτες του συμπολίτη θα έπρεπε να διδάσκονται σε κάποια σχολή διαιτησίας σαν σφυρίγματα προς αποφυγή.

ΥΓ2. Φήμες λένε ότι ο συμπολίτης έπαιζε τελικό στο μπάντμιγκτον για τους παίδες και για αυτό ο μεγαλύτερος όγκος των οπαδών του δεν μπόρεσε να παραβρεθεί σήμερα στο γήπεδο.

ΥΓ3. Πάλι καλά που υπάρχουν και οι δημοσκοπήσεις ώστε να ξέρουν οι οπαδοί κάθε ομάδων πόσοι είναι... γιατί αν κρίνουμε από την εικόνα σε παλατάκι και τούμπα μάλλον θα μπερδευτούμε...

Την μεγάλη ευκαιρία να πιστοποιήσουν μια εξαιρετική χρονιά(τηρουμένων των δεδομένων που ξεκίνησε αυτή η χρονιά) θα έχουν  ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του σε αυτή τη σειρά αγώνων κόντρα στον συμπολίτη. Μια ομάδα που την κερδίσαμε σχετικά εύκολα 2 φορές φέτος και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να αφήσουμε στην άκρη τον χαρακτηρισμό του αουτσάιντερ και να προσπεράσουμε το μειονέκτημα της έδρας και το άδειο λόγω τιμωρίας Παλέ. Οι παίκτες μας θα πρέπει να αφήσουν στην άκρη όλα τα υπόλοιπα και απλά να επαναλάβουν ότι έκαναν 2 φορές φέτος κόντρα στον μπάογκ.

Το παιχνίδι είναι αρκετά ιδιαίτερο και για τις 2 ομάδες μιας και υπάρχουν εκατέρωθεν σημαντικές απουσίες. Ο συμπολίτης εδώ και πολύ καιρό έχει χάσει 2 σημαντικά στελέχη της ομάδος τους όπως είναι ο Χαραλαμπίδης και ο Κακαρούδης. Παίκτες που τους αναπλήρωσε επάξια με τους Μπρέμερ και Χαριτόπουλο. Αυτόν όμως που δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει και είναι η πιο σημαντική του απώλεια είναι ο Βον, ο παίκτης που στο δεύτερο παιχνίδι στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας πήγε να το γυρίσει σχεδόν μόνος του. Με δεδομένη την απουσία του Βον αν ο ΑΡΗΣ είχε τον Νέιμικ θα θεωρούσα σχεδόν βέβαιη τη νίκη μιας και από κάτω από το καλάθι θα είχαμε σημαντικό πλεονέκτημα. Ο Αμερικανός σέντερ ακόμη δεν έχει ξεπεράσει τον τραυματισμό του και όπως όλα δείχνουν η χρησιμοποίηση του θα γίνει μόνο σε περίπτωση "έκτακτης ανάγκης". Ενώ φυσικά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και τον Αντεγκμπόγιε που έπαιξε καθοριστικό ρόλο και στις 2 νίκες μας και κυρίως σε αυτή μέσα στο Παλέ. Πέρα από τις απουσίες των 2 ομάδων κλειδί της νίκης σίγουρα θα αποτελέσει η άμυνα μας και η ενέργεια που βγάζουν οι παίκτες μας σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Φυσικά και η μέρα που θα βρεθούν παίκτες κλειδιά όπως ο Βεζένκοφ, ο Τόμας και ο Πάσαλιτς  είναι πολύ σημαντικό αλλά ο ΑΡΗΣ στους αγώνες μέσα στο Παλέ με την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό έδειξε ότι μπορεί να βρίσκει λύσεις ακόμη και όταν τα δυνατά του χαρτιά είναι σε κακή ημέρα.  Ας ελπίσουμε πάντως σήμερα να δούμε ένα show του Βεζένκοφ ανάλογο με αυτό του πρωταθλήματος στην Πυλαία.

Μια σειρά που κρίνεται στις 3 νίκες ανάμεσα σε ομάδες που δεν έχουν τόσο μεγάλες διαφορές δυναμικότητας δεν μπορείς από το πρώτο παιχνίδι να κρίνεις τον τελικό νικητή. Αυτό όμως που με κάνει ιδιαίτερα αισιόδοξο είναι ότι ο Δ.Πρίφτης έχει δείξει να μπορεί να διαχειρίζεται εξαιρετικά αυτά τα παιχνίδια στο σύνολο τους και να καταφέρνει να πείθει τους παίκτες του να γυρίζουν διακόπτη από αγώνα σε αγώνα. Άλλη ομάδα είδαμε εκτός έδρας και άλλη ομάδα είδαμε εντός έδρας στις 2 πρώτες φάσεις των πλέιοφς. Και αυτό είναι μεγάλο πλεονέκτημα μιας και συνήθως η ψυχολογία και ο ρυθμός μιας ομάδος επηρεάζεται από παιχνίδι σε παιχνίδι ιδίως όταν αυτά λήγουν με ντροπιαστικές διαφορές όπως τα τελευταία 3 εκτός έδρας παιχνίδια του ΑΡΗ. Καλό είναι όμως η ομάδα μας να μην επαναπαυτεί σε δεύτερες ευκαιρίες και ανάλογες σκέψεις και να προσπαθήσει να τελειώσει τη σειρά όσο πιο γρήγορα γίνεται. Μια νίκη στο πρώτο παιχνίδι είναι πάντα το ιδανικότερο ξεκίνημα που σου δίνει εκτός από το προβάδισμα στις νίκες και το προβάδισμα στην ψυχολογία. ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!!!!

Ανταγωνιστικός για ένα ημίχρονο παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα που παρά την κακή βραδιά των περισσότερων παικτών του στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα έδειξε χαρακτήρα και προσήλωση στο αγωνιστικό του πλάνο. Ακόμη όμως και από αυτή την κακή εμφάνιση και ήττα μπορούμε να πούμε ότι βγήκαν κάποια θετικά στοιχεία που μπορεί ο Δ.Πρίφτης να τα αξιοποιήσει στην καθοριστική σειρά αγώνων κόντρα στον συμπολίτη.

Με τους Βεζένκοφ, Τόμας και Πάσαλιτς να πετυχαίνουν συνολικά 16 πόντους με άσχημα ποσοστά ήταν σχεδόν αδύνατο ο ΑΡΗΣ να επαναλάβει τον προχθεσινό του θρίαμβο. Παρόλα αυτά το πλάνο στην άμυνα λειτούργησε σωστά στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, οι παίκτες μας έβγαλαν ενέργεια σε άμυνα και ριμπάουντ ενώ και ο Τσιάρας με τη σημερινή του εμφάνιση ουσιαστικά "έκλεισε το μάτι" στον Πρίφτη που ίσως να πρέπει να του δώσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής στα παιχνίδια με τον μπάογκ. Καθοριστική η φάση στο φινάλε του τρίτου δεκαλέπτου όπου ο ΑΡΗΣ είχε μειώσει στους 11, έπαιξε καλή άμυνα αλλά η τύχη χαμογέλασε στον Ολυμπιακό με αποτέλεσμα να πετύχει με τη λήξη ο Σπανούλης ένα καθοριστικό τρίποντο ψυχολογίας που σήμανε και το τέλος της προσπάθειας για τους παίκτες μας. Στο τέταρτο δεκάλεπτο και οι 2 προπονητές δοκίμασαν περίεργα σχήματα και είναι ανάξιο αναφοράς.

Παρακολουθώντας τον ΑΡΗ σε μια τόσο κακή βραδιά να κοντράρει για περίπου 25' τον Ολυμπιακό πραγματικά ήταν να σε πιάνει μια μελαγχολία και ένα παράπονο που αυτά τα παιχνίδια δεν έγιναν υπό καλύτερες συνθήκες για την ομάδα μας. Κανείς δεν αμφισβητεί την ανωτερότητα του Ολυμπιακού αλλά θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε έναν πλήρη ΑΡΗ με Νέιμικ και Αντεγκμπόγιε να παλεύει σε ένα γεμάτο Παλέ. Πάντως μετά τη προχθεσινή σπουδαία νίκη ψυχολογίας και την καλή διαχείριση του ρόστερ από τον Δ.Πρίφτη όλα δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ θα μπει πολύ δυνατά στα παιχνίδια με τον συμπολίτη παρά τα προβλήματα τραυματισμών βασικών παικτών του. Εκεί τώρα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα έχουν μια σπουδαία ευκαιρία να πιστοποιήσουν και με το παραπάνω μια καλή χρονιά. 

ΥΓ. Αν τελικά ο ΑΡΗΣ δεν αποδειχθεί υπότροπος(όπως είναι το λογικό) και την πληρώσει με 2 αγωνιστικές που τις έχει ήδη εκτίσει τότε θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τρελά γούστα.

ΥΓ2. Όταν συνηθίζεις σε σφαγιαστικές διαιτησίες και μόνιμο κυνήγι από τους "γκρι" πραγματικά σου φαίνεται αξιοπερίεργο όταν βλέπεις να σε σφυρίζουν ακριβοδίκαια όπως έγινε στο πρώτο ημίχρονο. Ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ξαναείχαμε τέτοια διαιτησία. Κόντρα σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και μπάογκ μπορεί και ποτέ... 

ΥΓ3. Κουράσατε με τα μπάτζετ και τις υπερβάσεις....

Ηχηρό χαστούκι έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στον υπερόπτη Ολυμπιακό που "κάθισε" πάνω στις 2 εύκολες νίκες στο ΣΕΦ και το πλήρωσε ακριβά. Από την άλλη ο προπονητής και οι παίκτες μας έδειξαν ότι διαθέτουν φιλότιμο και ότι αφουγκράζονται τα θέλω του κόσμου που τις τελευταίες ημέρες δικαιολογημένα έβγαλε αγανάκτηση για τους διασυρμούς στο ΣΕΦ. Η σημερινή εύκολη(έφθασε στο +16 η διαφορά) όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι νίκη φανερώνει ότι η διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες δεν είναι αυτή των 45 και 35 πόντων που είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα και ότι όλα έχουν να κάνουν με τη διάθεση που δείχνουν οι παίκτες όταν πατάνε στο παρκέ.

Ο Ολυμπιακός προτίμησε να ξεκουράσει τον Σπανούλη και να προστατέψει τον Πέτγουεϊ θεωρώντας ότι ο κουρασμένος και γεμάτο απουσίες(Νέιμικ, Αντεγκμπόγιε, Σίμτσακ, Καραθανάση) ΑΡΗΣ δεν θα αποτελούσε ούτε σήμερα σοβαρό αντίπαλο. Ιδίως από την στιγμή που το παιχνίδι διεξήχθη χωρίς κόσμο. Αυτό όμως που δεν υπολόγιζαν ότι οι παίκτες του ΑΡΗ είχαν στην άκρη του μυαλού τη νίκη και παράλληλα την απάντηση στους διασυρμούς του ΣΕΦ. Μπορεί αναγκαστικά λόγω απουσιών να μην παίξαμε τόσο σκληρά στην άμυνα αλλά με σωστές αλληλοκαλύψεις κατάφεραν και να κλείνουν σχετικά καλά τους διαδρόμους αλλά και να αποφεύγουν την επαφή και τα γρήγορα φάουλ. Στην επίθεση ο ΑΡΗΣ έπαιξε πραγματικά ελεύθερα αλλά έχοντας ως στόχο να τρέξει, να πιάσει την άμυνα του Ολυμπιακού ανοργάνωτη αλλά και να φέρει την μπάλα κοντά στο καλάθι εκμεταλλευόμενος την εκπληκτική εμφάνιση του Κώστα Χαρίση. Ένας Χαρίσης που ήταν άξιος συμπαραστάτης του μόνιμου MVP Βεζένκοφ που από το πρώτο δευτερόλεπτο έδειξε ότι σήμερα ήθελε τη νίκη. Ο Ολυμπιακός μπορεί να αποφάσισε να αντεπιτεθεί στο Β ημίχρονο αλλά δεν υπολόγισε στη διάθεση των παικτών του ΑΡΗ που είδαν την ευκαιρία να αρπάξουν τη νίκη και αυτό ακριβώς έκαναν.

Η σημερινή νίκη μπορεί να μην σημαίνει τίποτα όσο αφορά τους ημιτελικούς αλλά σίγουρα σημαίνει πάρα πολλά όσο αφορά το γόητρο της ομάδος και του κόσμου. Όταν γκρινιάζουμε και κράζουμε για τους διασυρμούς στο ΣΕΦ και στο ΟΑΚΑ είναι γιατί αυτή η ομάδα μας έχει αποδείξει ότι όταν θέλει μπορεί να ξεπεράσει τις δυνατότητες της και να παρουσιαστεί ανταγωνιστική ανεξάρτητα από τον αντίπαλο που έχει απέναντι του. Ντροπιαστικές εμφανίσεις σαν και αυτές στο ΣΕΦ και στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ αδικούν τους ίδιους τους παίκτες και τον προπονητή μας. Αν αυτές ήταν οι δυνατότητες τους τότε σήμερα θα έχαναν είτε με 5 ή είτε με  25 πόντους διαφορά... οι απουσίες(έλειπε και ο Σίμτσακ) θα έπαιζαν τον ρόλο τους.. η ομάδα θα έκανε απλή "διαχείριση" δυνάμεων και ήδη θα σκεφτόμασταν την επόμενη σειρά... Και όμως η μαζική κατακραυγή του κόσμου (εκτός από κάποιους που έχουν παρασυρθεί από την κατρακύλα του συλλόγου τα τελευταία χρόνια) λειτούργησε θετικά, ο ΑΡΗΣ με όσους παίκτες είχε στη διάθεση του έπαιξε σαν ΑΡΗΣ και έδωσε ένα καλό μάθημα στον δευτεραθλητή Ευρώπης. Άλλωστε ο Αρειανός ξέρει να κρίνει... ας παλεύουν όλα τα παιχνίδια με όλες τις δυνάμεις τους όπως οφείλουν και αν τελικά μείνουν από δυνάμεις ή ξεμείνουμε από παίκτες θα δείξουμε κατανόηση...   "επιλογή" αγώνων και ήττες με κατεβασμένα τα χέρια δεν αρμόζουν στον ΑΡΗ  και στον κόσμο του...

ΥΓ. Ποιο γρήγορα συμβιβάστηκαν με την ήττα οι παίκτες του Ολυμπιακού παρά τα "κοράκια".

ΥΓ2. Και επί την ευκαιρία απλά να υπενθυμίσουμε το ότι ότι ο ΑΡΗΣ δεν κατέβασε ούτε δεκάδα σήμερα έχει να κάνει πέρα από τους τραυματισμούς με τη συνολική διαχείριση του ρόστερ. Γκίκας, Μανωλόπουλος αποχώρησαν για τους λόγους τους ενώ και ο Λαρετζάκης δόθηκε από το καλοκαίρι δανεικός. Που τελικά να μην έμενε και ο Χαρίσης...

ΥΓ3. Πολλά νεύρα το παιδί-σπυρί... 

ΥΓ4. Αδερφέ Αρειανέ να απαιτείς πάντα από την ομάδα σου το καλύτερο!

Άλλη μια "χαλαρή" βραδiά  για την ομάδα μας στο ΣΕΦ... εκεί που υποτίθεται ότι θα κατέβαινε για να αγωνιστεί και να κρατήσει τουλάχιστον τα προσχήματα απέναντι σε μια σαφώς καλύτερη ομάδα (πολλαπλάσιο μπάτζετ, δευτεραθλητές ευρώπης, ο τελευταίος παίκτης παίρνει όσα όλος ο ΑΡΗΣ μαζι., κτλ κτλ)  ολοκληρώνοντας με αυτόν τον τρόπο την ολιγοήμερη εκδρομή στο λεκανοπέδειο. Μέσα από αυτά τα παιχνίδια οι παίκτες του Δ.Πρίφτη πήραν πολύτιμες εμπειρίες έτσι ώστε όταν στο μέλλον ξαναδιασυρθούν αγωνιστικά με παρόμοιο τρόπο να τους πειράξει ακόμη λιγότερο...

Την ίδια στιγμή στην μπασκετομανά Θεσσαλονίκη η φαγωμάρα μεταξύ των Αρεινών που αποθεώνουν την ομάδα για την ηρωική πρόκριση στο FINAL FOUR της Ελληνικής Basket League και αυτών που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με αυτούς τους διασυρμούς συνεχίζεται... Καλό είναι κάτι τέτοιες δύσκολες στιγμές να μην τραβάμε τις καταστάσεις στα άκρα. Ούτε κρεμάλες να στήσουμε αλλά ούτε και αγάλματα για να αποθεώσουμε τους ήρωες... Υπομονή αδέλφια, άλλο ένα παιχνίδι έμεινε, θα  βγει η αγγαρεία και μετά βλέπουμε... Μπορεί κόντρα στους Πυλαία κοτοSpurs να κάνουμε ακόμη μια υπέρβαση και να κατέβουμε όλοι μαζί αγκαλιά στον Λευκό Πύργο...

ΥΓ. Ο κ.Λάσκαρης λένε ότι είναι λάτρης του μπάσκετ. Ελπίζω μετά από αυτή τη σειρά αγώνων με τον Ολυμπιακό να μπορεί να διακρίνει από αυτή την ομάδα ποιος μπορεί να ανταποκριθεί στο επενδυτικό του πλάνο για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς.

ΥΓ2. Αυτό ρε παιδιά που στον ΑΡΗ όλους τους κράζουμε για αυτά που θεωρούμε αποτυχίες, περιμένουμε πως και πως να φύγουν για να αλλάξει κάτι και τελικά οι επόμενοι που έρχονται αναδυκνείουν μάγκες τους προηγούμενους είναι απίστευτο. Τρέμω και μόνο στην ιδέα ότι κάποια στιγμή θα έρθει κάποιος που θα κάνει αυτούς τους διασυρμούς της ομάδας του Δ.Πρίφτη να φαίνονται πιο κολακευτικοί...

Δεύτερο παιχνίδι στο ΣΕΦ για τα ημιτελικά της Basket League  με τη σκέψη όλων όσων ασχολούνται με αυτό το παιχνίδι να μην έχει να κάνει με τον τελικό νικητή αλλά με "παράπλευρα" ερωτήματα σχετικά με τον αγώνα. Άραγε ο Ολυμπιακός μπορεί να κάνει νέο ρεκόρ? να γράψει άλλη μια λαμπρή σελίδα στην ιστορία του? Ο ΑΡΗΣ μας? μετά το -45€ όλα είναι εύκολα?  η ντροπή έχει νέο μέτρο οπότε δύσκολα να τα ξαναπάμε τόσο χάλια... θα περάσει και το σημερινό... θα παλέψουμε και λίγο στη Θεσσαλονίκη και μετά πάμε για άλλα... Τι να κάνουμε? Βλέπετε τα μπάτζετ, οι απουσίες, δευτεραθλητής Ευρωπής κτλ κτλ κτλ...

Κανονικά ο τίτλος θα έπρεπε να είναι "Αναζητώντας φιλότιμο" αλλά επειδή στον μπασκετικό ΑΡΗ υπάρχουν πολύ ευαίσθητοι που αν και δεν τους πειράζουν οι 45αρες στο κεφάλι τους πειράζουν μερικοί χαρακτηρισμοί για αυτό και το απέφυγα. Για να λέμε όμως τα πράγματα με το όνομα τους το θέμα έχει ως εξής:

Προπονητή και παίκτη του ΑΡΗ(κανονικά θα έπρεπε να γράψουμε και παράγοντα αλλά ας επικεντρωθούμε πάνω στο παρκέ) μπορεί να μην σέβεσαι τον εαυτό σου και οι διασυρμοί τέτοιας έκτασης να μην σε αγγίζουν. Από την στιγμή όμως που είσαι επαγγελματίας και φοράς τη φανέλα του ΑΡΗ που έχει αυτή την ιστορία και αυτόν τον κόσμο οφείλεις να σεβαστείς όλα τα υπόλοιπα.

Μην ξεχνιόμαστε, άλλο η διαφορά δυναμικότητας και άλλο ο "αθλητικός τουρισμός".

Παίξτε σαν ΑΡΗΣ και ας διασυρθείτε... ο κόσμος θα καταλάβει.

Τον απόλυτο διασυρμό βίωσε ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του στον πρώτο ημιτελικό κόντρα στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ. Η γνωστή αρρωστημένη μίζερη νοοτροπία που έχει εγκατασταθεί εδώ και κάμποσα χρόνια στο σύλλογο έκανε και πάλι την εμφάνιση της. Το "παιχνίδι χωρίς άγχος" μεταφράστηκε από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του σε παιχνίδι που δεν παίζουμε άμυνα, δεν πηδάμε για τα ριμπάουν και στην επίθεση κάνει ο καθένας ότι γουστάρει... Όποιος παρακολουθεί από κοντά τον ΑΡΗ μέσα στα πρώτα 2' της αναμέτρησης μπορούσε πολύ εύκολα να διακρίνει ότι ΑΡΗΣ κατέβηκε για τουρισμό και η μόνη περίπτωση να μην διασυρθεί σε τέτοιο βαθμό θα ήταν ο Ολυμπιακός να παίξει 40' με Αγραβάνη, Κατσίβελη και να μην ήταν εκτός αποστολής παίκτες σαν τον Τσαϊρέλη και τον Καββαδά...

Έχει μαλιάσει η γλώσσα να γράφουμε μετά από αυτές τις συντριβές ότι το μπάτζετ και η δεδομένη διαφορά δυναμικότητας είναι απλές δικαιολογίες για όλους αυτούς που δεν θέλουν να παλέψουν γιατί φοβούνται να κριθούν αν παλέψουν στα ίσια. Για να μην παρεξηγηθώ αυτή η κατάσταση δεν αφορά αποκλειστικά ούτε τον Δ.Πρίφτη αλλά ούτε και την διοίκηση Αρβανίτη. Απλά μαζί με τα χρέη που παρέλαβαν από τους προηγούμενους παρέλαβαν και την δικαιολογία των μπάτζετ  και των "υπερβάσεων" με τους χαμηλούς στόχους που τους βόλεψε και για αυτό τη διατήρησαν. Το αν αυτές οι συντριβές δικαιολογούνται είναι πολύ εύκολο να απαντηθεί βλέποντας πως εξελίσσονται τα παιχνίδια του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού με υποδυέστερους αντιπάλους και πως με τον ΑΡΗ... Ενώ η σειρά με την ΑΕΚ με τον διασυρμό στο ΟΑΚΑ και την επιβλητική νίκη μετά από λίγες ημέρες στο Παλέ είναι η καλύτερη απόδειξη ότι δεν έχουμε να κάνουμε με τόσο κακούς παίκτες και τόσο κακούς προπονητές αλλά με "αρρωστημένα" μυαλά που οι 45 πόντοι δεν τους αγγίζουν... Μάλιστα είμαι βέβαιος ότι με την πρώτη ευκαιρία εμείς οι κακόμοιροι(κάτι τέτοιες στιγμές) οπαδοί του ΑΡΗ θα την ακούσουμε και από τους συντελεστές της ομάδος γιατί τολμάμε και δυσανασχετούμε για αυτές τις συντριβές αντί να αποθεώνουμε την ομάδα για την προσπάθεια της όπως κάποιοι "σοφοί-οπαδάρχες" δίδαξαν πριν λίγα χρόνια...

Ακόμη δεν έχει τελειώσει το πρωτάθλημα και ο ΑΡΗΣ έχει στόχο(θεωρητικά) την κατάκτηση της 3ης θέσης εκτός βέβαια και αν εκεί στην ΚΑΕ θεωρούν ότι ολοκληρώθηκε η χρονιά για φέτος... Αυτό σημαίνει ότι δείγματα των προθέσεων και των δυνατοτήτων του κ.Λάσκαρη δεν έχουμε δει για να ξέρουμε τι ομάδα θα περιμένουμε. Το σίγουρο είναι ότι ο κ.Λάσκαρης θα πρέπει να αλλάξει σχεδόν τα πάντα στον μπασκετικό ΑΡΗ μπας και καταφέρει και διώξει αυτή τη νοοτροπία και καταφέρει να ξανακάνει αυτά τα λάβαρα που κρέμονται στο ταβάνι του Παλέ να τρομάζουν τους αντιπάλους και όχι να βαραίνουν τους δικούς μας. Ενώ καλό είναι να σκεφτεί ότι αν θέλει να διατηρήσει στην ομάδα έναν παίκτη σαν τον Βεζένκοφ θα πρέπει να κάνει μια ομάδα που θα κερδίζει. Μπορεί ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να είναι γεμάτο ανθρώπους που αντιμετωπίζουν το άθλημα και την προσπάθεια που κάνουν με κυνισμό αλλά σίγουρα υπάρχει και ένας παίκτης-διαμάντι που λόγω ηλικίας και της φιλοδοξίας που συνοδεύει αυτή την ηλικία σίγουρα δεν θα θέλει να συνεχίσει να ανδρώνεται σε ένα περιβάλλον όπου διασυρμοί σαν τον χθεσινό είναι εντός προγράμματος...

ΥΓ. Για μη τήρηση του Fair Play διαμαρτυρήθηκε ο Πάσαλιτς χθες βλέποντας τον Ολυμπιακό από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο να τρέχει, να πιέζει, να διεκδικεί... και αναρωτιέμαι πότε θα αρχίσουν αυτοί παίκτες, αυτός ο προπονητής και αυτή η διοίκηση να τηρούν το "fair play" με τους ίδιους τους εαυτούς τους. Γιατί εμφανίσεις σαν τις χθεσινές(δεν ήταν η πρώτη) αδικεί πιο πολύ την φετινή προσπάθεια που κάνουν οι ίδιοι...

ΥΓ2. Οι πραγματικά σπουδαίες ομάδες και σπουδαίοι αθλητές ψάχνουν και βρίσκουν στόχους για να κατακτήσουν συνεχώς. Ακόμη και μέσα στο ίδιο παιχνίδι η επίτευξη των 100 πόντων ή μια διαφορά που θα γραφτεί στην ιστορία είναι ένας στόχος. Στόχοι με τους οποίους μεγαλώσαμε να βλέπουμε τον ΑΡΗ να τους κυνηγάει και να τους πετυχαίνει και όχι στόχους της νέας εποχής όπως γρήγορη παραμονή(!!!), είσοδο στα πλείοφς, πλασάρισμα στην πρώτη 6αδα και υπερβάσεις με συμμετοχή στο FINAL FOUR της BASKET LEAGUE...

ΥΓ3. Αν και ο σημερινός Ολυμπιακός που είναι πραγματικά μια καλή ομάδα που παίζει καλό μπάσκετ δεν μοιάζει σε τίποτα με τον τεράστιο ΑΡΗ και τα μεγαθήρια που είχε τότε στο ρόστερ του θα αναδημοσιεύσω ένα σχόλιο από το διαδίκτυο ενός φιλάθλου του Ολυμπιακού που μου έκανε αίσθηση μιας και μας προσγειώνει με ωραίο τρόπο στην σημερινή πραγματικότητα:

"Νίκο , έίμαι Ολυμπιακός , μπασκετικός... υπήρχε εποχή που τρέχαμε Παπαστράτειο για να δούμε Άρη Ολυμπιακό.... εποχή Γκάλη , Γιαννάκη , Γουίλτζερ, Σούμποτις κλπ...ξέραμε ότι θα φάμε 20+ στο κεφάλι... θέλαμε όμως να χαρούμε μπάσκετ... δυστυχώς τα μπάτζετ πάίζουν μεγάλο ρόλο.. μπορέί ο Ολυμπιακός στα Ευρωλίγκα να έχει απο τα χαμηλότερα , στην Ελλάδα όμως , δεν παλεύται...μόνο το αντίπαλο δέος ππυ ακούει στο όνομα Παο μπορελι να μας κοντράρει και αυτός για καθαρά ψυχολογικούς λόγους... Επίσης , εμέίς σήμερα είχαμε μόλις 1500 νοματάίους δτο γήπεδο , εσείς την επόμενη εβδομάδα θα το γεμίσετε το Αλεξάνδρειο... και ελπίζω να είμαι μέσα (δυο χρόνια τώρα ζω Θεσσαλονίκη)... να είσαι περήφανος που είσαι Άρης.. εσείς μας μάθατε το μπάσκετ...."

Ξεκινάνε τα ημιτελικά του πρωταθλήματος απέναντι στον φιναλιστ της Ευρωλίγκας Ολυμπιακό, παιχνίδια που υπό διαφορετικές συνθήκες θα απαιτούσαμε από την ομάδα μας να "ματώσει" όπως έκανε με την ΑΕΚ ώστε να διεκδικήσει τη νίκη με όλες τις δυνάμεις της. Όταν όμως ο αθλητικός δικαστής σου στερεί το δικαίωμα του να αγωνισθείς στην έδρα σου, έχεις 3 τραυματίες με τους 2 από αυτούς να είναι βασικότατα στελέχη της ομάδος και στην άκρη του μυαλού υπάρχει και ο μικρός τελικός με τον μπάογκ τότε σε συνδυασμό με τη δεδομένη διαφορά δυναμικότητας που υπάρχει ανάμεσα στις 2 ομάδες μάλλον μιλάμε για απλή "διαχείριση" του αγώνα παρά για κάτι παραπάνω όπως πραγματικά θα θέλαμε να δούμε.

Ακόμη και με αυτές τις συνθήκες ο ΑΡΗΣ οφείλει να παρουσιαστεί τουλάχιστον ανταγωνιστικός. Και όταν λέμε ανταγωνιστικός δεν εννοούμε κάποια συγκεκριμένη εξέλιξη του αγώνα ή κάποια αποδεκτή ήττα αλλά να δούμε μέσα στο γήπεδο αυτοί που να αγωνισθούν να δώσουν το 100% των δυνάμεων τους ακολουθώντας ένα ορθολογικό πλάνο νίκης. Όχι να δούμε από το πρώτο λεπτό του αγώνα περίεργα σχήματα και αλχημείες που δεν υπάρχει περίπτωση να δούμε σε υπο φυσιολογικές συνθήκες αγώνα. Άλλωστε όσοι παρακολουθούν τα παιχνίδια του ΑΡΗ μπορούν να κρίνουν πότε ο προπονητής και οι παίκτες αντιμετωπίζουν ένα παιχνίδι κανονικά ή σαν μια δυνατή προπόνηση όπου η νίκη και το σκορ δεν παίζει κανέναν ρόλο.

Σίγουρα πάντως ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να διαχειριστεί έτσι την ομάδα του ώστε τελειώνοντας αυτή τη σειρά αγώνων ο ΑΡΗΣ να μην ξεμείνει από ενέργεια. Με δεδομένη πάντως και την τιμωρία των 4 αγωνιστικών το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι στο Παλέ αποκτά ακόμη ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ίσως όλη η ομάδα θα πρέπει να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της σε αυτό. Αν λοιπόν ο ΑΡΗΣ την επόμενη εβδομάδα που θα πρέπει να αντιμετωπίσει εντός έδρας τον Ολυμπιακό πάρει τη νίκη στο άδειο Παλέ τότε αυτομάτως θα "ξοδέψει" και μια ακόμη αγωνιστική ημέρα τιμωρίας μιας και σύμφωνα με τον τρόπο διεξαγωγής των πλέιοφς υπάρχουν 2 διαδοχικά παιχνίδια στην έδρα κάθε ομάδος και εφόσον χρειασθεί πέμπτο παιχνίδι τότε επιστρέφουμε στη έδρα αυτουνού που έχει το πλεονέκτημα. Αν λοιπόν ο ΑΡΗΣ κερδίσει εντός έδρας τον Ολυμπιακό τότε εφόσον μειωθεί η ποινή θα έχει το δικαίωμα να κοντράρει τον συμπολίτη με κόσμο ή στην χειρότερη περίπτωση να ξεκινήσει τη νέα χρονιά(που αναμένεται  από τώρα με ανυπομονησία) μπροστά στον κόσμο του και όχι σε ένα παγωμένο γήπεδο. Οπότε για αυτούς που θεωρούν τον αποκλεισμό δεδομένο να σκεφθούν ότι μια νίκη μπορεί να μας δώσει πολλά.

Εξοντωτική όπως αναμενόταν ήταν η απόφαση του αθλητικού δικαστή και πως μπορούσε να γίνει διαφορετικά όταν όλος αυτός ο επικοινωνιακός μηχανισμός των Αθηνών δούλεψε για ακόμη μια φορά ώστε να αναδείξει μια απλή ολιγόλεπτη έκρηξη του κόσμου σε εκτεταμένα επεισόδια που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή των διαιτητών, των αθλητών και των ανθρώπων της ΑΕΚ... Κάτι φυσικά που μπορεί να μην αγγίζει όλους αυτούς που έχουν σχέση με τον αθλητισμό, παρακολουθούν τα εθνικά μας πρωταθλήματα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ και γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιες αποφάσεις είναι για γέλια και έχουν να κάνουν με το εύκολο θύμα που για πολλοστή φορά είναι ο ΑΡΗΣ μας αλλά υπάρχουν και αυτοί που παρακολουθούν τα αθλητικά δρώμενα εξ αποστάσεως και πραγματικά μπορεί να πιστεύουν ότι στο Αλεξάνδρειο έγιναν κάποιου είδους έκτροπα.

Βέβαια όποια και αν ήταν η ποινή όλοι γνωρίζαμε εξαρχής ότι τα αίτια του προβλήματος δεν θα τα άγγιζε και οι πραγματικοί ένοχοι που είναι οι 3 διαιτητές της αναμέτρησης για ακόμη μια φορά μένουν στο απυρόβλητο και "επιβραβεύονται" για την παραβατική συμπεριφορά τους. Όταν λοιπόν οι κύριοι Γκόντας, Ταβουλαρέας και Μάνος από το πρώτο δευτερόλεπτο καταργούν κάθε μέτρο ισονομίας, προσπαθούν απροκάλυπτα να σπρώξουν στη νίκη την ΑΕΚ ξεσηκώνοντας τον πιο μπασκετικό λαό της ομάδος από πιτσιρίκια μέχρι και παππούδες και αντί να ασχοληθεί κάποιος μαζί τους όλοι έχουν πέσει με μανία να τιμωρήσουν τον ΑΡΗ τότε ουσιαστικά μιλάμε για επιβράβευση των διαιτητών. Άραγε σε ποιο όργανο της δικαιοσύνης μπορεί να απευθυνθεί ο μπασκετικός ΑΡΗΣ για να προστατευτεί από τέτοιους είδους προκλητικές συμπεριφορές που κοστίζουν στην ΚΑΕ εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ; Ίσως ο κ.Κοντονής που δείχνει μια διάθεση να αλλάξει τα πράγματα στον αθλητισμό να πρέπει να κοιτάξει και τους λόγους που γεννιέται η βία και αν αυτοί που υπηρετούν το άθλημα και θα έπρεπε να διατηρούν την ισονομία απέναντι σε όλες τις ομάδες είναι αυτοί που ενεργοποιούν τον κάθε "ανεγκέφαλο" ή "θερμόαιμο" οπαδό(και όχι μόνο). Διαφορετικά έχουμε να κάνουμε με μια απλή κίνηση εντυπώσεων με ένα εύκολο θύμα όπως είναι ο ΑΡΗΣ και τίποτα παραπάνω.

Πέρα από την θριαμβευτική πρόκριση επί της ΑΕΚ μπορώ να πω ότι όλη αυτή η ιστορία έχει βγάλει και κάτι ακόμη θετικό για όλους εμάς τους άρρωστους μπασκετικούς που ώρες ώρες γινόμαστε τόσο απαιτητικοί που μέχρι και η εκάστοτε διοίκηση και προπονητής θεωρούν ότι είμαστε απέναντι τους... Ο ΑΡΗΣ επιτέλους μιλάει! Έχει σπάσει τη σιωπή του, έχει αφήσει το σκυμμένο κεφάλι και τους χαμηλούς τόνους και διεκδικεί το δίκιο. Μπορεί να μην έχει για την ώρα τη δυνατότητα να διεκδικήσει το δίκιο αλλά τουλάχιστον βροντοφωνάζει παντού ότι τον αδικούν. Αυτό δείχνει η προ ημερών ανακοίνωση της ΚΑΕ, αυτό δείχνει η σημερινή δήλωση του κ.Αρβανίτη  , αυτό δείχνουν  οι δηλώσεις του κ.Πρίφτη (που η αλήθεια είναι ότι τον είχαμε για πιο δημοσιοσχεσίτη όπως είναι και οι περισσότεροι προπονητές της γενιάς του) αλλά και οι δηλώσεις του Βεζένκοφ στο επίσημο site του ΕΣΑΚΕ.  Και όμως με μια φωνή σύσσωμος ολόκληρος ο ΑΡΗΣ από τη διοίκηση, τον προπονητή και τους παίκτες φωνάζουν για την αδικία εις βάρος του ΑΡΗ. Αν λοιπόν θέλουμε να δούμε τον ΑΡΗ να μεγαλουργεί ξανά τότε θα πρέπει όλοι οι άνθρωποι που τον αποτελούν να είναι έτοιμοι να έρθουν σε ρήξη με τους εξωτερικούς εχθρούς αφήνοντας στην άρκη τις καλές δημόσιες σχέσεις και τους χαμηλούς τόνους. Ενώ φυσικά δεν θα πρέπει να προσπεράσουμε έτσι απλά ότι μια τιμωρία που υπό άλλες συνθήκες θα σήμαινε οικονομικός στραγγαλισμός για την ομάδα πλέον περνάει χωρίς να αγγίξει.  Ένα ακόμη βήμα μπροστά  για τον νέο ΑΡΗ που περιμένουμε να δούμε τα επόμενα χρόνια!

ΥΓ. Θα αναμένουμε με αγωνία την μεγαλοπρεπή "κωλοτούμπα" της αθλητικής δικαιοσύνης, του κ.Κοντονή και όλου αυτού του επικοινωνιακού μηχανισμού των Αθηνών όταν τα "δικά τους παιδιά" αρχίζουν τις "αγκαλιές" και τα "φιλιά" στα τελικά της Basket League όπως παραδοσιακά κάθε χρόνο μας συνηθίζουν.

ΥΓ2. Σοβαρά τώρα... με τα "κοράκια" θα ασχοληθεί κανείς?