Ούτε τη διαφορά δεν μπόρεσε να σώσει η ομάδα από το σημερινό ναυάγιο, σε ένα παιχνίδι που καλό είναι να διαγράψουμε από τη μνήμη μας το συντομότερο δυνατό. Στην χειρότερη φετινή του εμφάνιση ο ΑΡΗΣ μας άργησε περίπου 25' να μπει στο παιχνίδι με αποτέλεσμα μια ομάδα σαν τη Μπουντούτσνοστ που στον πρώτο γύρο την κερδίσαμε με συνοπτικές διαδικασίες σήμερα να μας διασύρει από το πρώτο δεκάλεπτο...

Αρκετές φορές έχουμε αναφερθεί στο πόσο σημαντικό είναι στο μπάσκετ μια ομάδα να ξεκινάει δυνατά. Όταν προτιμάς να κάνεις πειράματα με το τζάμπολ αντί να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό από την αρχή, ώστε να χτίσεις αυτοπεποίθηση και να πάρεις τον αέρα του αντιπάλου τότε πολύ εύκολα μπορείς να γίνεις το θύμα ενός τραγικού ξεκινήματος όπως γίναμε σήμερα. Το 20-1 μετά από 7 αγωνιστικά λεπτά είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι ο ΑΡΗΣ ποτέ δεν μπήκε στο γήπεδο. Η άμυνα μας που συνήθως αποτελεί τη βάση του παιχνιδιού μας σήμερα θύμισε κάτι από τον αγώνα με την Τραμπζουνσπόρ στην Τουρκία όπου όποτε ήθελε ο αντίπαλος περνούσε μέσα και έβαζε το καλάθι. Κάτι που αποσυντόνισε εντελώς την ομάδα και δεν μπόρεσε ούτε περιφερειακά να παίξει καλή άμυνα με αποτέλεσμα ο Τσέχοβιτς να στήσει το δικό του πάρτι στα 6.75. Χωρίς καθαρό μυαλό και επιθετικό πλάνο(ως συνήθως) ο ΑΡΗΣ για περίπου 25' έγινε σάκος του μποξ για την Μπουντούτσονστ. Στη συνέχεια το ανακάτεμα της τράπουλας από τον Πρίφτη έπιασε τόπο και με μια 5αδα που δεν σου γεμίζει το μάτι χωρίς τους Μακνήλ, Γουάιτ, Χάγκινς και Γουότερς η ομάδα έδειξε ένα πιο μαχητικό πρόσωπο και κατάφερε προς στιγμή να μειώσει στους 12 πόντους. Εκεί όμως τα επαναλαμβανόμενα ανόητα λάθη και οι κακές επιθετικές επιλογές έκαναν πάλι την εμφάνιση τους και η ομάδα έχασε την διαφορά κλείνοντας με τον χειρότερο τρόπο μια πάρα πολύ κακή βραδυά. Με εξαίρεση τον Κοέν που από την αρχή μπήκε δυνατά και τους Σίμτσακ, Ξανθόπουλο, Ζάρα και Μούρτο του Β ημιχρόνου όλοι οι υπόλοιποι ήταν σκιά του εαυτού τους. Και όπως και να το κάνουμε ακόμη και στην καλύτερη ημέρα της "δεύτερης πεντάδας" είναι σχεδόν αδύνατο να κερδίσεις ομάδες σαν την Μπουντούτσνοστ. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται τον σκόρερ Μακνήλ, τον πανταχού παρών Γουάιτ, τον δυναμικό Χάγκινς και τον συγκεντρωμένο Γουότερς... Χωρίς αυτούς δυστυχώς μπορείς να χάσεις μέσα σε 2' από τον Κόροιβο ή να διασυρθείς σε 20' από μια πιο δυνατή ομάδα όπως ήταν η Μπουντούτσνοστ σήμερα.

Η σημερινή εμφάνιση για μερικούς μπορεί να αποτελεί έκπληξη αλλά όχι και για αυτούς που βλέπουν και λίγο παραπέρα από το τελικό σκορ ενός αγώνα.Ο ΑΡΗΣ μετά τη νίκη στο Καζάν έχει πτωτική πορεία. Πορεία που μπορεί να μην εκφράζεται από τα αποτελέσματα αλλά φαίνεται ξεκάθαρα αν παρακολουθήσεις τα παιχνίδια, ακόμη και αυτά που κερδίθηκαν. Οι ομάδες που δουλεύουν σωστά πρέπει να βελτιώνονται και ο ΑΡΗΣ έχει σταματήσει να βελτιώνεται εδώ και αρκετούς αγώνες. Όπως φαίνεται για μερικούς μπαίνει πάνω από το καλό της ομάδας η "ευκαιρία" του Τσούπκοβιτς, το "μοίρασμα" του πάγκου μεταξύ Δίπλαρου, Φλιώνη, Δήμα και η "δικαίωση" των λανθασμένων επιλογών του καλοκαιριού. Ελπίζουμε να μην χρειαστεί να ξαναζήσουμε παιχνίδια σαν το σημερινό ώστε να γίνουν οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν... Τουλάχιστον σε σχέση με τους περσινούς διασυρμούς προς στιγμή υπήρχε αντίδραση... 

ΥΓ. Και ένα βοηθητικό link για το τεχνικό τιμ μπας και κάποια στιγμή δούμε τους παίκτες μας να κάνουν μπλοκ άουτ

ΥΓ2. Το αν σου κάνει ένας παίκτης δεν φαίνεται από το αν τον ξεκινάς βασικό ή όχι αλλά από το πως τον χρησιμοποιείς σε όλο το παιχνίδι

Με βάση την πολύ καλή του άμυνα ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να ξεπεράσει με ευκολία το εμπόδιο της Καβάλας και με τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη να ξεπεράσει την "μίνι-κρίση" που είχε φανεί να ξεσπάει. Η νίκη μπορεί να ήρθε εύκολα αλλά ούτε αυτή τη φορά η ομάδα κατάφερε να πείσει με την απόδοση της παρόλο που απέναντι υπήρχε ένας πολύ αδύναμος αντίπαλος.. 

Με τον Δ.Πρίφτη να συνεχίζει τα "παιδιαρίσματα" και να ξεκινάει τον Τσούπκοβιτς βασικό(αφήνοντας παράλληλα και το ακριβότερο συμβόλαιο της ομάδος στον πάγκο) έφυγε προχώρησε και ολοκληρώθηκε ένα δεκάλεπτο που σίγουρα όσοι παρακολουθήσαμε το παιχνίδι αν δεν το έχουμε ξεχάσει ήδη σίγουρα θα θέλουμε να ξεχάσουμε. Ασύνδετος, χωρίς επιθετικό πλάνο αλλά και χωρίς την απαραίτητη ενέργεια σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Κάπως έτσι φαινόταν να κυλάει και το δεύτερο δεκάλεπτο αλλά όσο περνούσε ο χρόνος φαινόταν ολοένα και περισσότερο η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις  2 ομάδες με το +7 της ανάπαυλας να έρχεται χωρίς κόπο. Στην επανάληψη οι παίκτες μας έδειξαν σαφώς μεγαλύτερη διάθεση, πίεσαν τον αντίπαλο, έκλεψαν μπάλες, έτρεξαν στον αιφνιδιασμό και έβγαλαν και κάποια σουτ φθάνοντας σε μια διαφορά ασφαλείας που λίγα λεπτά πριν το τέλος έφθασε και στο +20. Ο Γουότερς ήταν αυτός που έκλεψε την παράσταση με 15 πόντους με καλά ποσοστά και 5 ασίστ ήταν ο πόιντ γκάρντ που θέλουμε να βλέπουμε σε όλα τα παιχνίδια. Καλή μπορεί να χαρακτηριστεί και η παρουσία των Γουάιτ και Μακνήλ που μπορεί να φόρτωσαν το αντίπαλο καλάθι με 14 πόντους ο καθένας αλλά είχαν και τις κακές τους στιγμές. Ενώ σημείο αναφοράς  ήταν και ο Δίπλαρος που επιτέλους πήρε χρόνο συμμετοχής και έδειξε το παλικαράκι ότι το έχει. Κατά τα άλλα για όποιον δεν μένει απλά στο τελικό αποτέλεσμα η ομάδα δεν δείχνει σημάδια βελτίωσης και εξακολουθεί να έχει αυτά τα μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της, επιθετικά να κολλάει συχνά και αμυντικά να απουσιάζει ακόμη η λέξη μπλόκ άουτ... Στο ξεκίνημα της χρονιάς είχαμε τονίσει ότι είναι σημαντικό να υπάρχει βελτίωση μέσα από τις νίκες αλλά εδώ και αρκετούς αγώνες δυστυχώς υπάρχει μια στασιμότητα. 

Πέρα από τους συμπαθέστατους Γιατζόγλου και Ταπούτο που τιμήθηκαν στο γήπεδο ήταν παρών και ο Λάσκαρης. Μάλιστα πριν τον αγώνα υπήρχε ένα σημαντικό πολύωρο συμβούλιο για σημαντικά θέματα της ομάδος, κυρίως για λειτουργικά και οικονομικά θέματα. Όπως βγαίνει από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ μέσα σε όλα συζητήθηκε και η ενίσχυση της ομάδος και τελικά αποφασίσθηκε να στηριχθεί το υπάρχον ρόστερ αλλά και η θέση του κόουτς που όπως είναι γνωστό δεν θέλει αλλαγές. Όλα καλά λοιπόν μιας και ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει όπως λένει οι "ειδικοί". Ελπίζω οι "ειδικοί" να έχουν ενημερωθεί για τα παιχνίδια που ακολουθούν μέχρι το τέλος του χρόνου και να παρουσιαστούν κατάλληλα προετοιμασμένοι μιας και σε περίπτωση που στραβώσει η κατάσταση δεν θα ψάχνουμε μόνο για ενίσχυση του ρόστερ...

ΥΓ. Νέο "τρολάρισμα" με τον Τσούπκοβιτς πενταδάτο! Την επόμενη εβδομάδα τον ορίζουμε αρχηγό, την μεθεπόμενη ζητάμε από την διοίκηση να του κάνει κλειστό 3ετες!

ΥΓ2. Άραγε...  πόσο έξω θα έβγαινε ο καλοκαιρινός σχεδιασμός αν αντί για τον Τσούπκοβιτς είχες τον κοινοτικό σέντερ που χρειαζόσουν και για το 4αρι που ξεσκονίζει τον πάγκο και παίζει κανά 5λεπτο να είχες τον Χρήστο Ταπούτο?

Με φόντο τα δύσκολα παιχνίδια που θα ακολουθήσουν στα τέλη του Νοεμβρίου και μέσα στον Δεκέμβρη ο ΑΡΗΣ μας υποδέχεται αύριο το απόγευμα την Καβάλα. Μια Καβάλα που έχει αρχίσει άσχημα και με τον ερχομό του συμπαθή Στήβ Γιατζόγλου στον πάγκο της σκοπεύει να σώσει την φετινή χρονιά και να κερδίσει την παραμονή της. Εμείς αυτό που θέλουμε είναι με συνοπτικές διαδικασίες να κάνουμε τους Καβαλιώτες να σκεφτούν την  αγωνιστική τους ανάσταση από την επόμενη αγωνιστική.

Στον αγώνα με την Τραμπζονσπόρ ο ΑΡΗΣ αν και δεν έπιασε κάποια εξαιρετική απόδοση κατάφερε χάρη στην μαχητικότητα των παικτών του και τον επιθετικό οίστρο του Ζάρα να πάρει μια σχετικά εύκολη νίκη σε ένα παιχνίδι που το περιμέναμε πολύ πιο δύσκολο. Αντιθέτως με την Καβάλα δεν περιμένουμε ουσιαστική αντίδραση και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης να το εκμεταλλευτεί. Όχι για να μας πείσει ότι ο Τσούπκοβιτς είναι ο παίκτης που μπορεί να λύσει τα προβλήματα της ομάδος και ότι δεν χρειαζόμαστε ψηλό αλλά για να καταφέρει να διορθώσει σημαντικές αδυναμίες στο επιθετικό και στο αμυντικό κομμάτι. Θα είναι κρίμα να δούμε ένα παιχνίδι παρόμοιο με αυτό κόντρα στην Στεάουα και στα Τρίκαλα όπου απλά πήραμε τη νίκη χωρίς να δούμε ούτε ίχνος βελτίωσης. Όταν μια ομάδα λειτουργεί σωστά τότε η βελτίωση είναι μονόδρομος. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για κάθε παίκτη ατομικά μιας και οι περισσότεροι έχουν μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους και αυτό ως τώρα φαντάζει ως ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα του φετινού ΑΡΗ.

Για τον Στήβ Γιατζόγλου ότι και να πούμε είναι λίγο. Έμας τους πιο παλιούς μας θυμίζει την χρυσή εποχή του μπάσκετ που λατρέψαμε και παράλληλα μας αφήνει και ένα παράπονο που ένας τεράστιος μπασκετικός σύλλογος όπως είναι ο ΑΡΗΣ δεν έχει στις τάξεις τέτοιες προσωπικότητες σε μόνιμη βάση. Ναι μεν ο Νίκος Γκάλης είναι ο σπουδαιότερος όλων αλλά εκτός του μπασκετικού Θεού ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να εκπροσωπείται από ανθρώπους που έζησαν την Αυτοκρατορία από πρώτο χέρι. Όλα αυτά όμως ελάχιστη σημασία έχουν μιας και αυτό που μετράει είναι η ομάδα να προοδεύει πάνω στο παρκέ. Για αυτό λοιπόν αύριο θέλουμε νίκη και καλή εμφάνιση!

ΥΓ. Ελπίζουμε τα παιδιαρίσματα της Τετάρτης να μην επαναληφθούν και αύριο. Δεν χρειάζεται κανείς να πεισθεί για τίποτα... όποιος έχει μάτια βλέπει.

ΥΓ2. Η φωτογραφία αφιερωμένη σε μια μεγάλη μορφή του Ελληνικού μπάσκετ που μας φέρνει πολλές ευχάριστες(και μερικές δυσάρεστες αναμνήσεις).

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας που χάρη σε έναν εκπληκτικό Ζάρα κατάφερε να πάρει τη ρεβάνς από την Τραμπζονσπόρ και να υπερκαλύψει την διαφορά των 3 πόντων από το πρώτο παίχνιδι. Με αυτό το αποτέλεσμα και σε συνδυασμό με τις νίκες της Ούνιξ Καζάν στο Βουκουρέστι και την ήττα της Μπάνβιτ είμαστε μια ανάσα από την πρόκριση στην επόμενη θέση αλλά και την πρώτη θέση που σε μεγάλο βαθμό είναι στα δικά μας χέρια.

Το παιχνίδι φάνηκε από την αρχή θα είναι ντέρμπι μιας και οι 2 ομάδες πήγαιναν κοντά στο σκορ. Ο ΑΡΗΣ κατέβηκε σαφώς πιο διαβασμένος και απέφυγε να επιτρέψει στους Τούρκους να στήσουν ένα νέο πάρτι κάτω από το καλάθι μας όπως έκαναν στο πρώτο παιχνίδι. Αυτή τη φορά ο Στιπάνοβιτς αλλά και οι υπόλοιποι ψηλοί της Τραμπζονσπόρ δεν μπόρεσαν να κάνουν ουσιαστική ζημιά και οι πολλές βολές ήταν αυτές που ουσιαστικά κρατούσαν τους Τούρκους μέσα στο παιχνίδι. Την μέτρια ως κακή εμφάνιση των Μακνήλ και Γουότερς κατάφερε να υπερκαλύψει ο Θοδωρής Ζάρας που έψαχνε από την αρχή της χρονιάς μια εμφάνιση σαν τη σημερινή. Πετυχαίνοντας αρκετά δύσκολα καλάθια και έχοντας εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας έδωσε στην ομάδα μας επιθετικά αυτό που χρειαζόταν ώστε να πάρει μια διαφορά ασφαλείας(έφθασε στο +15 στην 4η περίοδο) και να μην χρειαστεί να αγχωθούμε στο φινάλε του αγώνα ούτε για τη νίκη αλλά ούτε και για την διαφορά των 4 πόντων που θέλαμε. Πολύ καλό παιχνίδι και από τον Χάγκινς που πέρα από τους 18 πόντους που πέτυχε κατάφερε να μαζέψει και 8 ριμπάουντ. Μέτρια πράγματα από τους υπόλοιπους που είχαν σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους κατά την διάρκεια του αγώνα. Σημείο αναφοράς η χρησιμοποίηση του Τσούπκοβιτς ύστερα από καιρό που πήρε 11 ολόκληρα λεπτά από τον προπονητή του. Τώρα αν το έκανε για να δώσει την ευκαιρία(έστω και καθυστερήμενα) στον παίκτη ή για να την πει με τον τρόπο του σε όλους αυτούς που τολμάνε και αμφισβητούν τις επιλογές του είναι θέμα που θα συζητηθεί στις επόμενες ημέρες. Πάντως παρά την αναφορά που έκανε στη συνέντευξη τύπου για το πόσο βοήθησε ο Τσούπκοβιτς δεν νομίζω να ήταν και πολλοί αυτοί που πείσθηκαν με την απόδοση του συμπαθή κατά τα άλλα Σέρβου αλλά και ότι με τη σημερινή νίκη το εμφανές πρόβλημα κάτω από το καλάθι εξαφανίσθηκε ή θα εξαφανισθεί δια μαγείας...

Ευχάριστη μόνιμη έκπληξη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια είναι ο κόσμος στην κερκίδα. Παρά την πικρή ήττα από τον Κόροιβο είδαμε σήμερα περισσότερους από 4000 φίλους στο Παλέ και αυτό σίγουρα είναι ότι πιο ευχάριστο για τον ΑΡΗ την φετινή χρονιά. Για αυτό θα πρέπει παίκτες και προπονητής να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό, να βάλουν πάνω από όλα την ομάδα και να μην ξενερώσουν αυτόν τον κόσμο. Θέλω να πιστεύω ότι η σημερινή σημαντική νίκη δεν θα κουκουλώσει για ακόμη μια φορά τα υπαρκτά προβλήματα της ομάδος. Ελπίζω οι φήμες να επιβεβαιωθούν και από την ερχόμενη εβδομάδα ο ΑΡΗΣ να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο!

ΥΓ1. 2 στα 16 οι Γουότερς και Μακνήλ, 11 χαμένες βολές και  17 λάθη συνολικά και όμως ο ΑΡΗΣ κέρδισε και σχετικά εύκολα. Αν αυτό το σύνολο δεν έχει δυνατότητες τότε πραγματικά αναρωτιέμαι ποια ομάδα έχει.

ΥΓ2. Η "τυχαία" χρησιμοποιήση του Τσούπκοβιτς οδηγήσε στην θυσία του Κοέν που αγωνίσθηκε σήμερα κυρίως στη θέση 5 και είχε ως αποτέλεσμα ίσως την χειρότερη εμφάνιση του με την φανέλα του ΑΡΗ.

Σε περίπου 6 ώρες από τώρα η αγαπημένη μας ομάδα θα αντιμετωπίσει την τούρκικη Τραμπζονσπόρ για το Eurocup σε ένα παιχνίδι που μοιάζει πολύ πιο επικίνδυνο από ότι αρχικά θα περιμέναμε. Ο λόγος η μίνι κρίση που έχει ξεσπάσει στον μπασκετικό ΑΡΗ τόσο μετά από τα 2 συνεχόμενα αποτελέσματα όσο και από τις προβληματικές εμφανίσεις που ακολούθησαν τον θρίαμβο στο Καζάν όπου η ομάδα δείχνει κουρασμένη και αντί να βελτιώνεται από παιχνίδι σε παιχνίδι βαδίζει προς το χειρότερο. Παρόλα αυτά στην Ευρώπη κρατάμε στα χέρια μας την τύχη μας σε ότι αφορά την πρόκριση αλλά και την πρώτη θέση του ομίλου.

Η Τραμπζονσπόρ για όσους αρέσκονται να βλέπουν τα πράγματα καθαρά παρόλο που το παιχνίδι του πρώτου γύρου ήταν πάρα πολύ νωρίς στη σεζόν μας αποκάλυψε κατευθείαν την βασική μας αδυναμία ως ομάδα. Η άμυνα κάτω από το καλάθι παραμένει από το ξεκίνημα της χρονιάς η μεγάλη μας πληγή που μαζί με την αδυναμία στα ριμπάουντ που εμφανίσθηκε στις τελευταίες αγωνιστηκές σε μεγάλο βαθμό το πολύ ωραίο αγωνιστικό προφίλ της ομάδος μας έχει χαλάσει αισθητά. Και σήμερα αν θέλουμε να κερδίσουμε και να πάρουμε και την εγγύηση της ισοβαθμίας με ένα +4 εκεί θα πρέπει να επικεντρωθούμε. Θα είναι λυπηρό να δώσουμε σε έναν παίκτη σαν τον Στιπάνοβιτς να στήσει για δεύτερη φορά  το δικό του πάρτι κάτω από το καλάθι μας. Όσο για την επίθεση εκεί πιστεύω ότι το επιθετικό ταλέντο των παικτών μας παρά την έλλειψη επιθετικού προσανατολισμού και πλάνου θα υπερισχύσει και δεν θα έχουμε πρόβλημα. Από την άμυνα και τα ριμπάουντ ξεκινάνε όλα και εκεί πρέπει να δούμε ότι ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του δούλεψαν στις τελευταίες προπονήσεις και βελτιώθηκαν.

Η ήττα από τον Κόροιβο σε συνέχεια των προβληματικών εμφανίσεων έκοψε αρκετά τον ενθουσιασμό που είχε ο κόσμος του ΑΡΗ. Ενθουσιασμός που σε αγώνες όπως με τα Τρίκαλα ή την Στεάουα σχεδόν γέμισε το  γήπεδο αλλά και σε παιχνίδια εκτός έδρας όπως αυτό με την Μπάνβιτ είχαμε μια πολύ καλή κερκίδα.  Το θετικό είναι ότι όπως βγαίνει προς τα έξω αυτή η αδράνεια με  το πάνω από όλα η "οικογένεια" , τα "αποδυτήρια" και   το "χαμηλά την μπάλα"  που εκφράζει ο Δ.Πρίφτης και μερικά μέλη της διοίκησης φαίνεται να παραμερίζεται σιγά σιγά για το καλό της ομάδος από τους άμεσους συνεργάτες του κ.Λάσκαρη και ο ΑΡΗΣ σύντομα θα ενισχυθεί σημαντικά. Ελπίζουμε μέχρι τότε να μην χαθεί έδαφος και στην Ευρώπη όπως χάθηκε στο Ελληνικό πρωτάθλημα μετά την ήττα στην Αμαλιάδα. Όλοι στο Παλέ για να σπρώξουμε τον "τουρκοφάγο" σε άλλη μια νίκη!

ΥΓ. Κάποιες "διαρροές" στην αρχή μιλούσαν για δυναμικό τεσσάρι και πραγματικά είχαμε αρχίσει να αγχωνόμαστε... πλέον αυτό που ακούγεται είναι ότι σχεδόν έχει βρεθεί ο παίκτης και πρόκειται για αρκετά ψηλό και γρήγορο σέντερ.

ΥΓ2. Δίπλαρος και Φλιώνης έκαναν έξτρα ατομική προπόνηση. Πανέτοιμοι να "ενισχύσουν" την ομάδα παρέα με Τσούπκοβιτς και Δήμα! Άμα έχεις οργάνωση και πλάνο...

Σαν σε επανάληψη της περσινής αναμέτρησης ο Κόροιβος Αμαλιάδας με μια μεγάλη ανατροπή στο τέταρτο δεκάλεπτο επανήλθε από το -12 και με ένα επιμέρους σκορ 23-9 στην 4η περίοδο κατάφερε να πάρει την πολύτιμη νίκη και να βυθίσει την ομάδα μας στα προβλήματα της... Αγωνιστικά προβλήματα και αδυναμίες που εδώ και αρκετές αγωνιστικές το τεχνικό τιμ αδυνατεί να διορθώσει με αποτέλεσμα η ομάδα αντί να παρουσιάζεται καλύτερη από παιχνίδι σε παιχνίδι μάλλον παρουσιάζεται χερότερη. Είτε είναι θέμα κούρασης είτε θέμα λανθασμένης αγωνιστικής φιλοσοφίας  θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι συνεργάτες του να βρουν σύντομα τις λύσεις.

Η ομάδα μας μπήκε νωθρά στην αναμέτρηση με  τον Κόροιβο να έχει ελαφρύ προβάδισμα σχεδόν στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ ημιχρόνου. Η πολύ καλή παρουσία του Όκαρο Γουάιτ κυρίως στο πρώτο δεκάλεπτο αλλά και το ξέσπασμα του Μακνήλ στο δεύτερο δεκάλεπτο η ομάδα κατάφερε με τη λήξη του ημιχρόνου να προηγηθεί στο σκορ. Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε σαφώς πιο δυνατά και παίζοντας εξαιρετική άμυνα περιόρισε για ένα ολόκληρο δεκάλεπτο τους αντιπάλους μας στους 6 πόντους και έχτισε μια διαφορά ασφαλείας που έφθασε και στο +12 . Διαφορά που ο ΑΡΗΣ κρατούσε με ευκολία και όλα έδειχναν ότι κάπως έτσι θα κυλήσει το παιχνίδι μέχρι το τέλος. Όλα αυτά μέχρι 3' πριν το τέλος όπου το +11 για τον ΑΡΗ μας μέσα από μια σειρά ανόητων λαθών, κακών επιθετικών, αδράνειας στην άμυνα και βαθύ ύπνου στον πάγκο έγινε +2 για τον Κόροιβο 55'' πριν την λήξη του αγώνα! Δηλαδή με πιο απλά λόγια ο ΑΡΗΣ μέσα σε 120'' έχασε διαφορά 11 πόντων και βρέθηκε πίσω στο σκορ με ένα καλάθι διαφορά.  Αντίδραση δεν υπήρχε από τον πάγκο σε ένα παιχνίδι όπου για ακόμη μια φορά το κοουτσάρισμα του Πρίφτη παρόλο που δεν είχαμε ολοκληρωμένη εικόνα προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Τα μόλις 18'33'' συμμετοχής του μοναδικού καθαρού σέντερ της ομάδος, το ανούσιο και περιορισμένο ροτέισον όπου ο Τσούπκοβιτς ήταν για ακόμη μια φορά θεατής και ο Μούρτος αγωνίστηκε μόλις 5' 24'' .  Με μια ομάδα που υποτίθεται ότι θέλει να παίζει πιεστική άμυνα όπως μας έδειξε στα πρώτα παιχνίδια αλλά λόγω κούρασης ή έλλειψης αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο καταλήγει να παίζει στα όρια του φάουλ, να χάνει την συγκέντρωση της στην επίθεση πηγαίνοντας σε κακές επιλογές αλλά και στην άμυνα κάνοντας εύκολα το φάουλ(28 βολές βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι 13) . Και όταν από τον πάγκο δεν υπάρχει κανείς να αφυπνίσει την ομάδα τότε ήττες σαν τις σημερινές μοιάζουν απολύτως φυσιολογικές...

Γνωστό το τροπάριο που θα ακούσουμε τις επόμενες ημέρες από όλους αυτούς που αρέσκονται σε αυτή την μιζέρια που επικρατεί σε ολόκληρο τον συλλόγο τα τελευταία χρόνια. Είπαμε δεν πάμε να πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά δεν υπάρχει λόγος για ακόμη μια χρονιά ενώ υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ένα πολύ δυνατό σύνολο να δίνουμε χαρές στον κάθε πικραμένο και να αναλωνόμαστε στα ίδια λάθη και στους τρόπους για να τα δικαιολογήσουμε. Φυσικά και δεν περιμέναμε να ακούσουμε τίποτα περισσότερο στη συνέντευξη τύπου από τον κ.Πρίφτη μιας και για τη νέα γενιά προπονητών μέχρι να τους δοθεί η ευκαιρία σε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό όλες οι ήττες δικαιολογούνται και όλοι μπορούν να χάσουν και να κερδίσουν παντού. Αμπελοφιλοσοφίες πολλές, ουσία καθόλου... 

ΥΓ. Επιτέλους ήρθε η στιγμή της δικαίωσης για πολλούς συνΑρειανούς μας που εδώ και αρκετές αγωνιστικές κάνουν αγώνα να πείσουν και τους υπόλοιπους ότι ο ΑΡΗΣ φέτος δεν παλεύει για τίποτα και δεν στοχεύει πουθένα. Οικονομική εξυγίανση, μπάτζετ και τα λοιπά...

ΥΓ2. Πριν χρόνια ο Αντρέα Μάτζον είχε φάει κράξιμο γιατί στους μικρούς τελικούς με το Μαρούσι είχε καταφέρει σε κάτι λιγότερο από 4' να χάσει μια διαφορά 9 πόντων και μαζί και την πολύτιμη νίκη. Σήμερα βρήκαμε νέο ρέκορντμαν. 

ΥΓ3. Κάτω τα χέρια από τον Πρίφτη... δηλαδή επειδή έφτιαξε μια ομάδα με πολλά τεσσάρια και χωρίς δεύτερο σέντερ όπου κανείς δεν κάνει μπλοκ άουτ και επένδυσε σε μια αγωνιστική φιλοσοφία run and gun και πιεστικής άμυνας που με το υπάρχον ρόστερ δεν μπορεί να παίξει και πήρε ξένους παίκτες για να ξεσκονίζουν τον πάγκο και σε παιχνίδια σαν το σημερινό όταν οι παίκτες τα χάνουν δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να το αλλάξει δεν σημαίνει ότι φταίει ο προπονητής... 

ΥΓ4. Λάσκαρη κλείσε τα αυτιά σου και άκου την καρδιά σου!

Ως μια μίνι κρίση θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις τελευταίες ημέρες στον μπασκετικό ΑΡΗ. Κρίση που μπορεί να ξέσπασε από προχθές το βράδυ και την ήττα από την Μπάνβιτ αλλά οι ρίζες της μας πηγαίνουν 3 αγώνες πίσω. και στα παιχνίδια με Λαύριο, Στεάουα και Τρίκαλα. Τρία παιχνίδια που η ομάδα μας κέρδισε και ταυτόχρονα προβλημάτισε με την εικόνα της. Νίκες που από την μια έδειχναν την δυναμική που έχει η ομάδα που ακόμη και με μια κακή εμφάνιση μπορεί να κερδίζει αλλά και παράλληλα κουκούλωναν τις όποιες αδύναμιες αλλά και την επιτακτική ανάγκη για επιδιορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ το συντομότερο δυνατό. Πλέον ακόμη και αυτοί που βλέπανε τον σχολιασμό των επιλογών του Δ.Πρίφτη ως  γκρίνια και "κυνήγι" του προπονητή και της διοίκησης τελικά φαίνεται να συμφωνούν ότι υπάρχει θέμα στη θέση του σέντερ και ότι καλό είναι προπονητής και διοίκηση να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό ακολουθεί το αυριανό παιχνίδι με τον Κόροιβο Αμαλιάδας. Μια έδρα που μας θυμίζει μια από τις πιο χαζές ήττες-κατόρθωμα της περσινής χρονιάς μιας και ο νεοφώτιστος πέρσι Κόροιβος κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι και να κερδίσει από το -16... Φέτος ο Κόροιβος φαίνεται πιο δυνατός αλλά ο καλός(ή έστω και ο μέτριος) ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί αντιθέτως μπορεί να εκμεταλλευτεί το αυριανό παιχνίδι για να δουλέψει στις αδυναμίες του μέσα από μια νίκη. Πέρα από τους Ντέιβις και Τρότερ που είναι 2 επικίνδυνοι παίκτες που αγωνίζονται στην περιφέρεια ενδιαφέρον θα έχει να δούμε και την μάχη κάτω από το καλάθι όπου ο Αμερικανός σέντερ Χάρις μαζί με τον Βασιλόπουλο που προσπαθεί να επανέλθει είναι οι παίκτες που αγωνίζονται κοντά στο καλάθι και για την ώρα τα πηγαίνουν πολύ καλά. Το δίδυμο Χάγκινς και Γουάιτ ως τώρα μοιάζει αρκετά αποτελεσματικό πέρα όμως από αυτούς μόνο ο Κοέν φαίνεται να αποτελεί ουσιαστική λύση. Και αν για τον Σίμτσακ λίγο πολύ ξέραμε τι να περιμένουμε από τον Τσούπκοβιτς έχουμε απογοητευτεί. Πέρα από από την μάχη κάτω από τα καλάθια στην περιφέρεια ευελπιστούμε να δούμε τον Γουότερς να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις και να σταθεροποιήσει την απόδοση του. Το σύνολο του Δ.Πρίφτη είναι πιο δυνατό και όσο πιο γρήγορα το δείξει πάνω στο παρκέ τόσο πιο εύκολα θα έρθει και η νίκη.

Μετά από 10 επίσημα παιχνίδια και αφού δυστυχώς έλαβε τέλος το νικηφόρο σερί των 7 αγώνων ήρθε η στιγμή που ακόμη και οι τυφλοί είδαν τον πρόβλημα κάτω από το καλάθι και το λάθος στον σχεδιασμό της ομάδος με τα πολλά τεσσάρια. Το θετικό είναι ότι σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες προπονητής και διοίκηση έχουν αρχίσει να ξεψαχνίζουν την αγορά για να βρουν έναν σέντερ που να ταιριάζει στο αγωνιστικό στυλ της ομάδος. Ναι μεν δεν πρέπει να έχουμε τάσεις νεοπλουτισμού  και να έχουμε υπερβολικές απαιτήσεις από την ομάδα αλλά από την άλλη δεν γίνεται η σκέψη του Αρειανού να περιορίζεται στο πως θα νικήσει το Λαύριο, τα Τρίκαλα και τον Κόροιβο.... Νίκη αύριο και ενίσχυση από μεθαύριο γιατί οι μεγάλες ομάδες που θέλουν να φθάσουν ψηλά πρέπει να κοιτάνε και ψηλά!

Μια από τις χειρότερες διαιτησίες σε ευρωπαϊκό παιχνίδι του βίωσε ο ΑΡΗΣ μας με αποτέλεσμα να χάσει τη συγκεντρώσει του και μαζί και τα ριμπάουντ φθάνοντας μοιραία στην ήττα. Παιχνίδι που ήταν στα μέτρα, κόντρα σε μια ομάδα που παρά τη νίκη που πέτυχε δεν εντυπωσίασε αλλά κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα δωράκια των διαιτητών και να πάρει μια νίκη που τις δίνει ελπίδες για τη συνέχεια. Στο δικό μας στρατόπεδο πέρα από τα δικαιολογημένα παράπονα για τους διαιτητές για ακόμη μια φορά φάνηκαν ξεκάθαρα οι αδυναμίες αυτής της ομάδος κυρίως κάτω από το καλάθι.

Αν και μπήκαμε φουριόζοι στον αγώνα φθάνοντας στο +10 με τον Μακνήλ να σκοράρει ακατάπαυστα η μονόπλευρη υπερβολική ευαισθησία που έδειχναν οι διαιτητές στην άμυνα των παικτών μας γρήγορα αποσυντόνισε ολόκληρη την ομάδα. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά συμμετοχής Χάγκινς και Γουάιτ έφθασαν τα 3 φάουλ με αποτέλεσμα να δουν μεγάλο μέρος του αγώνα από τον πάγκο. Μόλις 9' και 32'' πρόλαβε να αγωνισθεί ο Γουάιτ ενώ και ο Χάγκινς παίζοντας από νωρίς στο όριο των φάουλ έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός σε άμυνες και στις διεκδικήσεις της μπάλας. Παρόλα αυτά μόνο ως απαράδεκτη μπορεί να χαρακτηριστεί η εικόνα μιας ομάδας που για 40' σε ούτε μια φάση δεν κάνει μπλόκ άουτ για να μαζέψει με ευκολία το ριμπάουντ. Τα 45 ριμπάουντ που μάζεψαν οι παίκτες της Μπάνβιτ σε σχέση με τα 22 τα δικά μας φανερώνουν τον λόγο για τον οποίο χάσαμε σήμερα πέρα φυσικά από την κάκιστη διαιτησία. Τα 6 φάουλ παραπάνω που χρεώθηκαν οι παίκτες μας δεν αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο σφύριξαν σήμερα οι διαιτητές μιας και στο τέλος προσπάθησαν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. 20 βολές παραπάνω μιας και σε κάθε επαφή κάτω από το καλάθι μας το χρέωναν με φάουλ. Το 4ο φάουλ του Γουάιτ όπου ο Βίντμαρ πριν σκοράρει απλώνει τον κώλο του και χαϊδεύει τον Γουάιτ είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πως μας σφύριξαν σήμερα οι διαιτητές. Εντυπωσιακός ο Γουότερς με 20 πόντους 10 ασίστ και μόλις 1 λάθος, με ξεσπάσματα ο Μακνήλ ενώ ο Κοέν πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με τα χρώματα του ΑΡΗ αγωνιζόμενος κυρίως στην θέση 4, που είναι και η φυσική του θέση... Καλός και ο Μούρτος που αν και του ταίριαζε το σημερινό παιχνίδι δεν χρησιμοποιήθηκε αρκετά από τον Πρίφτη. Λίγα πράγματα και σήμερα από τον Τσούπκοβιτς που πήρε σχετικά αρκετό χρόνο συμμετοχής αλλά και από τους υπόλοιπους που δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Η σημερινή ήττα όπως είχαμε πει και πριν το παιχνίδι δεν κοστίζει απολύτως τίποτα στον ΑΡΗ. Παραμένουμε πρώτοι στον όμιλο παρέα με την Ούνιξ και την Τραμπζονσπόρ και όπως είναι το πρόγραμμα του Β γύρου και την πρόκριση μπορούμε να πάρουμε εύκολα αλλά και την πρώτη θέση.  Καλό όμως είναι από αυτή την ήττα να μάθουμε και κάτι και να σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας αγνοώντας  τις εξόφθαλμες αδυναμίες της ομάδος μας. Είναι νωρίς ακόμη και τα όποια λάθη του καλοκαιρινού σχεδιασμού μπορούν να διορθωθούν εύκολα.  Η αντικατάσταση του Τσούπκοβιτς με έναν αναπληρωματικό βαρύ σέντερ μοιάζει μονόδρομος. Έχει καταντήσει κουραστικό όποτε βγαίνει ο Χάγκινς έξω, στην ρακέτα μας να στρώνεται κόκκινο χαλί για τους αντίπαλους ψηλούς που γίνονται ήρωες αλλά και στην επίθεση αυτοί οι ωραίοι συνδυασμοί κάτω από το καλάθι να χάνονται εντελώς.  Όπως μάτια βγάζει και το ότι η ομάδα μας δεν κάνει μπλοκ άουτ σαν φυσιολογική επαγγελματική ομάδα...  Στην αρχή είμαστε ακόμη και με λίγη προσπάθεια όλα μπορούν να διορθωθούν.

ΥΓ. Κρίμα για τα αλάνια που έκαναν μια πολύ ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα αλλά δεν μπόρεσαν να  χαρούν τη νίκη.

Αυτό που δεν κατάφερε να κάνει απέναντι στην Τραμποζνσπορ θα προσπαθήσει να το πετύχει απέναντι στην Μπάνβιτ σε λίγες ώρες από τώρα μέσα στην Τουρκία, συνεχίζοντας την γνωστή καλή παράδοση του "τουρκοφάγου". Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα σαφώς πιο δύσκολα μιας και η Μπάνβιτ φαίνεται πολύ πιο δύσκολος αντίπαλος σε σχέση με την Τραμπζονσπόρ που βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας του Τούρκικου πρωταθλήματος χωρίς νίκη.

Η Μπάνβιτ είναι η κλασσική Τούρκικη ομάδα που έχει "επενδύσει" στους ξένους παίκτες της για να κάνει ένα άκρως ανταγωνιστικό σύνολο. Το ρεκόρ 3-1 στις πρώτες 4 αγωνιστικές του πολύ δυνατού πρωταθλήματος στην γειτονική χώρα δείχνει ότι πρόκειται για μια πολύ καλή ομάδα . Στο Eurocup όμως με εξαίρεση την εκτός έδρας νίκη επί της Στεάουα δεν τα πηγαίνει και τόσο κάλα και ίσως σήμερα να παίζει ένα από τα τελευταία της χαρτιά για πρόκριση στην επόμενη φάση. Ο ΑΡΗΣ μας από την άλλη όπως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το νικηφόρο σερί 7 αγώνων έτσι δεν μπορεί να αγνοήσει και τις προβληματικές εμφανίσεις που ακολούθησαν την μεγάλη νίκη στο Καζάν. Έλλειψη συγκέντρωσης λόγω κούρασης? έλλειψη αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο? υποτίμηση των αντιπάλων? όποιο και αν είναι το πρόβλημα σήμερα αν θέλουμε να πάρουμε τη νίκη θα πρέπει να δούμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ που θα παίξει την σκυλίσια άμυνα που έπαιξε απέναντι στην Ούνιξ.  Από την άμυνα έχουν έρθει οι νίκες σε όλα τα παιχνίδια και έτσι λογικά θα συνεχίσουμε και όλη τη χρονιά. Ο Μακνήλ λογικά θα παρουσιαστεί καλύτερος σε σχέση με τον αγώνα κόντρα στα Τρίκαλα την ίδια στιγμή που η αγωνιστική άνοδος του Γουότερς μπορεί να παίξει και σήμερα σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Η νίκη πάντως μοιάζει να είναι περισσότερο στα χέρια μας παρά στων Τούρκων.

Μια νίκη σήμερα σε μεγάλο βαθμό θα σημαίνει την πρόκριση και την πρώτη θέση στον όμιλο. Κάτι που αν δεν γίνει δεν θα σημαίνει κάτι το ιδιαίτερο αλλά εμείς αυτόν τον ΑΡΗ θέλουμε να βλέπουμε. Τον ΑΡΗ που διεκδικεί την κορυφή και δεν συμβιβάζεται με κάτι άλλο πέρα από την πρώτη θέση. Ανεξάρτητα από την διοργάνωση, ανεξάρτητα από τους αντιπάλους μας. Έτσι τον μάθαμε τον ΑΡΗ και έτσι θέλουμε να τον ξαναδούμε. Ντου για το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ όπως μόνο εσύ ξέρεις να κερδίζεις εκεί μέσα!