Λίγες ώρες μείνανε πριν από το τζάμπολ του ντέρμπι  κόντρα στους φιλοξενόμενους της πόλης. Μπορεί να μην θυμίζει σε τίποτα εκείνα τα ντέρμπι όπου καθήλωναν ολόκληρη την χώρα και μας χάριζαν τον έναν τίτλο μετά τον άλλο αλλά όπως και το κάνουμε ο πελάτης είναι πάντα πελάτης! Έτσι και σήμερα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα κατέβουν αποφασισμένοι για να μας χαρίσουν εκτός από μια νίκη γοήτρου και τους 2 βαθμούς της νίκης που σε μεγάλο βαθμό ισοδυναμούν σε ένα ακόμη βήμα για την εξασφάλιση της 3ης θέσης. Που ναι μεν δεν μας είναι αρκετή αλλά όταν μιλάμε για μια εποχή στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ όπου το σχίσμα ανάμεσα σε Euroleague και FIBA είναι πλέον δεδομένο μπορεί και να παίξει σημαντικό ρόλο για το μέλλον του Αυτοκράτορα.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι η ανωτερότητα του ΑΡΗ δεν χωράει αμφισβήτηση παρά τις όποιες χτυπητές αδυναμίες έχουμε αλλά και την "κοιλιά" που πρόσφατα βιώσαμε. Και αυτό έχει να κάνει πιο πολύ με τον φετινό μπάογκ όπου για πολλοστή φορά προτίμησε το εφήμερο πλάνο των  λιγοστών "ηρώων" που προσπαθούν να βγάλουν αξιοπρεπώς την χρονιά και αν μια στις χίλιες καταφέρουν να μας προσπεράσουν στο τέλος όπως έκαναν πέρσι θα ισοδυνάμει με άλλον έναν "ένδοξο τίτλο" για αυτήν την ομάδα. Και αν σε άλλα παιχνίδια ο Δ.Πρίφτης πρέπει να σκαρφιστεί διάφορα για να φθάσουμε στη νίκη σε αυτό τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Πιεστική άμυνα από την αρχή "στοχεύοντας" στους Βασιλειάδη, Χάτσερ και Σχορτσιανίτη και στην επίθεση γρήγορος ρυθμός με ατελείωτο τρέξιμο σε κάθε ευκαιρία. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάτι παραπάνω για να κερδίσεις την ομάδα που στο ματς της χρονιάς αποκλείστηκε από τον Φέρο Κερατσινίου... Ο Βασιλειάδης και ο Χάτσερ μοιάζουν απελπιστικά μόνοι στην περιφέρεια μιας και ο Ντούβνιακ είναι από τους ελάχιστους παίκτες που υπό τις οδηγίες του Μαρκόπουλου αποδίδει χειρότερα από ότι στις προηγούμενες ομάδες. Ενώ ο Σχορτσιανίτης όσο έμπειρος και αποτελεσματικός και αν είναι φαίνεται να έχει "σκάσει" και να μην αντέχει πλέον να δίνει αυτά που περιμένουν από αυτόν στην ομάδα του συμπολίτη. Οπότε και η κούραση κατά την διάρκεια του αγώνα σε περίπτωση που πάμε σε "κλειστό παιχνίδι" θα παίξει καθοριστικό ρόλο και εδώ σίγουρα έχουμε το προτέρημα. Εύκολα ή δύσκολα ο ΑΡΗΣ θα φύγει νικητής από το κρατικό γήπεδο της Πυλαίας για ακόμη μια φορά.

Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι αν κάτι πρέπει να προσέξουμε αυτό είναι η διαιτησία. Αρκετές φορές έχουμε δει σε αυτό το γήπεδο τα ανθρωπάκια με τα γκρι να προσπαθούν να σπρώξουν αυτή την ομάδα ακόμη και όταν ο αντίπαλος είναι πολύ πιο δυνατός. Οι αστειότητες με τα διαιτητικά παράπονα και τις ενστάσεις στο παιχνίδι με την Κηφισιά στόχευαν ξεκάθαρα στο να δημιουργηθεί κλίμα ενόψει της σημερινής αναμέτρησης. Ακόμη και αυτά τα περίεργα "αντικειμενικά" άρθρα που θέλουν τον ΑΡΗ να κάνει ξαφνικά στροφή από την FIBA προς την Ευρωλίγκα εκεί ακριβώς αποσκοπούν. Ελπίζω η διοίκηση όλο αυτό το διάστημα να μην έχει κάτσει με σταυρωμένα χέρια σε αυτόν τον τομέα και να έχει κάνει τα απαραίτητα. Έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να κάνουν αυτό που ξέρουν πάνω στο παρκέ και με μια νίκη να ρίξουν πρόωρους τίτλους τέλους στην χρονιά του συμπολίτη. ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!

ΥΓ. Απορώ εκεί στην ΚΑΕ μπάογκ πότε θα βάλουν μυαλό και θα κάνουν το σωστό για να βοηθήσουν την ομάδα τους και να στείλουν ένα μήνυμα στον κόσμο που τους έχει γυρίσει την πλάτη. Δώστε το μισό γήπεδο στον ΑΡΗ για να νιώσετε πως είναι να ανακοινώνεις sold out. Να πληρωθεί το ρεύμα, το νερό, οι υπάλληλοι και για να μην αρχίσουν οι παίκτες σας σιγά σιγά να αποχωρούν για άλλες ομάδες.

ΥΓ2. Η παράδοση των προέδρων του συμπολίτη που θέλει να έχουν μπλεξίματα με τη δικαιοσύνη συνεχίζεται  Μην σταματάς δικέφαλε να διδάσκεις ήθος και πολιτισμό στους οπαδούς σου...

ΥΓ3. Άλλες χρονιές λέγαμε μήπως η "καυτή έδρα" επηρρεάσει τους παίκτες μας. Φέτος όμως με τις ανεπανάληπτες ερημιες που υπάρχουν στο κρατικό μάλλον πιο πολύ οι παίκτες του μπαογκ θα είναι αυτοί που θα φοβούνται μην γίνει η στραβή σε περίπτωση που πλακώσει κόσμος...

ΥΓ4. Η φωτογραφία του άρθρου δεν αποτελεί προϊόν φωτομοντάζ μιας και έχει τραβηχτεί κατά την διάρκεια του αγώνα με το Ρέθυμνο.

ΥΓ5. Α ρε Λαζαρίδη τι τους έκανες!

Με τον έκτο παίκτη στο πλευρό του ο ΑΡΗΣ έβγαλε το γνωστό μαχητικό του πρόσωπο που μας δείχνει συνήθως μέσα στο Παλέ παίρνοντας μια σπουδαία νίκη επί της Άλμπα Βερολίνου. Μακνήλ και Σίμτσακ ήταν οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της σημερινής νίκης πετυχαίνοντας τους 43 από τους 73 πόντους της ομάδος. Και αν για τον Μακνήλ το περιμέναμε η εκπληκτική εμφάνιση του Σίμτσακ ήταν αναμφισβήτητα η καλύτερη του με τη φανέλα του ΑΡΗ και πιθανόν μια από τις κορυφαίες(αν όχι η κορυφαία) της καριέρας του!

Το παιχνίδι άρχισε με τους Γερμανούς να μπαίνουν δυνατά και τους διαιτητές να μας σοκάρουν με τα σφυρίγματα τους. Η γνωστή αδυναμία μας κάτω από το καλάθι έκανε την εμφάνιση και οι παίκτες της Άλμπα με κάθε ευκαιρία έμπαιναν μέσα και σκόραραν ανενόχλητοι. Ενώ και τα 16 επιθετικά ριμπάουντ ήταν κάτι το φυσιολογικό μιας και λόγω της απουσίας του Χάγκινς που φορτώθηκε από νωρίς με 3 φάουλ και το παρατεταμένο ντεφορμάρισμα του Γουάιτ μοιάζαμε "γυμνοί" στο ζωγραφιστό. Γουότερς και Μακνήλ μας κρατούσαν στο παιχνίδι την στιγμή που ο Πρίφτης απελπισμένα έψαχνε για λύσεις από τον πάγκο. Λύσεις που δεν βρήκε ούτε στο πρόσωπο του Μούρτου που φορτώθηκε και αυτός με φάουλ αλλά και ούτε στους Πελεκάνο και Ζάρα που δυστυχώς μοιάζουν με αγιάτρευτη πληγή στον φετινό ΑΡΗ. Αυτός που τελικά άλλαξε την εξέλιξη του αγώνα και έβαλε τον ΑΡΗ στη θέση του οδηγού ήταν ο Σίμτσακ! Όχι μόνο βοήθησε σε άμυνα και ριμπάουντ όπως μας έχει συνηθίσει αλλά πέτυχε και 18 πόντους αστοχώντας μόλις σε ένα σουτ! Το πάθος και την μαχητικότητα του Σίμτσακ μιμήθηκαν και οι υπόλοιποι παίκτες με τους Γερμανούς από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά να φθάνουν με μεγάλη δυσκολία στο καλάθι μας. Οι βοήθειες που έδωσε ο Κοέν(τρίτος καλύτερος παίκτης σύμφωνα με το σύστημα αξιολόγησης της στατιστικής) και κάποια ξεσπάσματα του Χάγκινς (που ουσιαστικά έδινε ανάσες στον εξαιρετικό σήμερα Σίτμσακ) αποδείχθηκαν πολύτιμες. Στο τέλος οι Γερμανοί μας δώσαν απλώχερα 2-3 ευκαιρίες να πιάσουμε και την διαφορά αλλά η επιπολαιότητα του Γουότερς και του Γουάιτ και η αδυναμία του τεχνικού τιμ παρά το τάιμ άουτ στο φινάλε να κρατήσει τους παίκτες συγκεντρωμένους μας στέρησαν το προβάδισμα. Παρόλα αυτά η σημερινή νίκη ήταν πολύ σημαντική και για αυτό πανηγυρίστηκε έξαλλα από τον κόσμο και από τους παίκτες μας.

Μπορεί την διαφορά που θα μας έδινε ένα σημαντικό πλεονέκτημα να μην την πήραμε αλλά ακόμη και έτσι η ομάδα μας κρατάει την πρόκριση στα χέρια της. Το παιχνίδι της επόμενης αγωνιστικής με την Νεπτούνας είναι αυτό που θα μας χαρίσει την μισή πρόκριση. Η Αρμάνι Μιλάνο που λογικά θα καθαρίσει την πρόκριση την επόμενη εβδομάδα κερδίζοντας εντός έδρας τους Γερμανούς λογικά θα έρθει αδιάφορη στο Παλέ. Άλλωστε οι Ιταλοί σε πολλά παιχνίδια φέτος παρουσιάζονται κατώτεροι του αναμενομένου, πόσο μάλλον σε ένα αδιάφορο για αυτούς παιχνίδι. Οπότε οι παίκτες μας τα δίνουν όλα στη Λιθουανία και μετά αφήνουν όπως σήμερα το θρυλικό Παλέ και τον ανεπανάληπτο κόσμο του ΑΡΗ να κάνει τα μαγικά του!

ΥΓ. Ώρες ώρες κριτικάρουμε τον Πρίφτη αλλά όταν βλέπεις πως λειτουργούν στα κρίσιμα παίκτες σαν τον Γουότερς αλλά και πόσο "χώμα" είναι από την αρχή της χρονιάς ο Πελεκάνος και ο Ζάρας και τώρα τελευταία έχει πέσει και ο Γουάιτ ότι και να πεις είναι λίγο...

ΥΓ2. Όσο εντυπωσιακή και αν ήταν η ανέλπιστη εμφάνιση του Σίμτσακ άλλο τόσο απογοητευτική είναι αυτή η κατάσταση με τον Τσούπκοβιτς. Μετά από όλο το σήριαλ της αντικατάστασης και το άδοξο φινάλε του, φθάσαμε και πάλι στο σημείο μηδέν όπου ο παίκτης παρακολουθεί ολόκληρα παιχνίδια από τον πάγκο... Ακόμη και όταν όλοι οι ψηλοί εκτός του Κοέν φορτώνονται από νωρίς για φάουλ.

ΥΓ3. Δεν θέλαμε να το πιστέψουμε και νομίζαμε ότι απλά ήμασταν μίρλες... αλλά όπως φαίνεται και στην Ευρώπη η διαιτησία σε κυνηγάει! Ας ελπίσουμε στη Λιθουανία τα πράγματα να είναι καλύτερα.

Το πιο σημαντικό έως τώρα παιχνίδι στο Eurocup δίνει η αγαπημένη μας ομάδα σε λίγες ώρες στο Nick Galis Hall. Μια αναμέτρηση στην οποία θέλουμε πάση θυσία τη νίκη ώστε να συνεχίσουμε να κρατάμε την πρόκριση στα χέρια μας. Ναι μεν η διαφορά μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στο τέλος αλλά αν ο ΑΡΗΣ κερδίσει έστω με 1 πόντο τα υπολειπόμενα 3 παιχνίδια τότε σίγουρα θα είμαστε στην επόμενη φάση. Τώρα αν στην πορεία του αγώνα έρθει και η διαφορά τότε η εκδίκηση για το "σκληρό" παιχνίδι των Γερμανών(και των διαιτητών) πριν μια εβδομάδα στο Βερολίνο θα είναι ακόμη γλυκιά!

Την Άλμπα την είδαμε και παρά το γεγονός ότι έχει ενισχυθεί με έναν αρκετά καλό και γνώριμο μας Αμερικανό είναι του χεριού μας. Φυσικά για να αποδειχθεί αυτό και μέσα στο γήπεδο οι παίκτες μας θα πρέπει να παίξουν σκληρά και να βγάλουν την ενέργεια που ξέρουμε ότι μπορούν να βγάλουν σε άμυνα και επίθεση. Η ρακέτα θα πρέπει επιτέλους να "κλειδώσει" και να μην επιτρέψει τους αντίπαλους ψηλούς να γίνουν οι ήρωες του αγώνα για ακόμη μια φορά. Και αν η άμυνα είναι η βάση του παιχνιδιού μας η επίθεση είναι αυτή που αρκετές φορές εξελίσσεται σε πονοκέφαλο. Το εντυπωσιακό φορμάρισμα του Γουότερς δεν θα πρέπει να περάσει αδιάφορα από τον κόουτς. Όλη η ομάδα οφείλει να στηρίξει τον παίκτη που φαίνεται αυτή την περίοδο να είναι καυτός και να μπορεί να σηκώσει το βάρος στην επίθεση όταν όλοι οι υπόλοιποι κολλάνε. Ενώ βαρόμετρο θα αποτελέσει και η παρουσία των Μακνήλ, Γουάτι και Χάγκινς. Οι παίκτες πάντως του Δ.Πρίφτη απέδειξαν για 3 και κάτι δεκάλεπτα ότι τους έχουν τους Γερμανούς. Αν λοιπόν αυτό που έγινε στα τελευταία λεπτά στο Βερολίνο δεν ήταν η πραγματική εικόνα του ΑΡΗ σήμερα έχουν την ευκαιρία να δώσουν την απάντηση τους!

Και όταν μιλάμε για το πιο καθοριστικό παιχνίδι της φετινής Ευρωπαϊκής σεζόν μέσα στο Παλέ η δυναμική παρουσία του κόσμου του ΑΡΗ στο Παλέ θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ακόμη και όλοι εμείς που ασκούμε συχνά έντονη κριτική στον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το πραγματικό αγωνιστικό πρόσωπο του ΑΡΗ δεν έχει σχέση με αυτό που μας έδειξαν στο αρνητικό σερί των 4 χαμένων παιχνιδιών. Το ξέσπασμα με τον Αρκαδικό δεν αποτελεί κριτήριο αλλά ολόκληρη παρουσία της ομάδος από την αρχή της χρονιάς είναι η απόδειξη ότι μπορούμε. Όχι απλά να κερδίσουμε αλλά και να δώσουμε και ένα καλό μάθημα στους Γερμανούς που θα το γουστάρουμε όλοι! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ!!!!

Με μια ευρεία νίκη κόντρα στον ουραγό Αρκαδικό ο ΑΡΗΣ μας  έδωσε τέλος στο αρνητικό σερί και συνέχισε από εκεί που είχε σταματήσει πριν τον αγώνα στη Ρόδο. Ο Γουότερς ήταν και σήμερα "καυτός" ενώ ο Δ.Πρίφτης βρήκε την ιδανική ευκαιρία για να δώσει χρόνο σε όλους τους παίκτες του υπό πιο χαλαρές συνθήκες.

Από την αρχή γνωρίζαμε ότι το σημερινό παιχνίδι θα είχε διαδικαστικό χαρακτήρα και αυτό που θα έπρεπε να ενδιαφέρει περισσότερο τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του θα ήταν  περισσότερο η εικόνα που θα έδειχναν πάνω στο παρκέ σαν ομάδα παρά το τελικό σκορ. Πέρα από τον Καββαδά που μας έκανε τη ζωή δύσκολη κάτω από τα καλάθια όσο είχε δυνάμεις ο αντίπαλος μας δεν είχε να παρουσιάσει τίποτα αξιόλογο. Και με τον Γουότερς και Μακνήλ να σουτάρουν με εκπληκτικά ποσοστά η ομάδα πήρε το προβάδισμα και μαζί και την ψυχολογική ώθηση ώστε να κάνει το παιχνίδι της. Όλη η ομάδα πίεσε, πάλεψε στα ριμπάουντ, έτρεξε στον αιφνιδιασμό και έδωσε την ευκαιρία και στον Γουάιτ να επανέλθει στα υψηλά στάνταρ απόδοσης όπως μας είχε συνηθίσει. Η διαφορά στο σκορ συνεχώς ανέβαινε και έτσι παίκτες που δεν είχαν μεγάλο χρόνο συμμετοχής στα προηγούμενα παιχνίδια σήμερα αγωνίστηκαν αρκετά. Ο Τσούπκοβιτς ήταν το πρόσωπο της βραδιάς σε έναν κάπως άχαρο ρόλο μιας και αγωνίσθηκε μετά από καιρό ενώ και ο Δίπλαρος κέρδισε το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου. Παρά την εύκολη νίκη δεν μπορούμε να πούμε ότι σήμερα ήταν όλα ρόδινα. Ο Καββαδάς έμοιαζε με Σακίλ Ο Νήλ ενώ οι Πελεκάνος και Ζάρας ήταν η μεγάλη παραφωνία του σημερινού ΑΡΗ σε ένα παιχνίδι που πέρα από τον αντίπαλο πήραν και αρκετό χρόνο συμμετοχής... Πάντως το κατά πόσο το σημερινό παιχνίδι απελευθέρωσε "πνευματικά" τους παίκτες και τον προπονητή θα φανεί πολύ σύντομα.

Μπορεί ο Νέιμικ και ο Μπατίστα να απάντησαν αρνητικά αλλά το μεταγραφικό σήριαλ συνεχίζεται χωρίς σταματημό. Και σήμερα ο αντίπαλος σέντερ υπερίσχυσε της "φιλότιμης" προσπάθειας των παικτών μας. Θα είναι κρίμα πάντως αν αυτός ο ΑΡΗΣ τελικά αποτύχει αγωνιστικά για ένα πείσμα. Είπαμε δεν υπάρχει σούπερ μάρκετ παικτών αλλά όχι ότι και δεν υπάρχει ένας ψηλός ξυλοκόπος για να παίζει ξύλο με τους αντίπαλους ψηλούς όταν ο Χάγκινς δεν μπορεί...

ΥΓ. Τα έχουμε πει χίλιες φορές αλλά θα τα λέμε ξανά μέχρι να το καταλάβει και ο τελευταίος. Μπορεί εμείς από εδώ να γράφουμε και να λέμε ότι θέλουμε και άλλοι στα social mediaκαι σε άλλα sitesνα γράφουν τα δικά τους, ραδιοφωνικοί παραγωγοί να ουρλιάζουν, φυλλάδες να βγαίνουν με φανταζί τίτλους και να διαφωνούμε όλη την ημέρα. Το αν ο κόσμος του ΑΡΗ συμφωνεί ή διαφωνεί φαίνεται αποκλειστικά από την προσέλευση του στο γήπεδο. Όπως φάνηκε για το αν ο κόσμος "συμφώνησε" και "στηρίζει" τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ στη Γ Εθνική άλλο τόσο φάνηκε σήμερα κατά πόσο έμεινε ικανοποιημένος από τις "ξεκάθαρες τοποθετήσεις" του προέδρου της ΚΑΕ και την όλη στάση της διοίκησης στο θέμα της ενίσχυσης.

ΥΓ2. Μα καλά.. όλοι εσείς που στα προηγούμενα ψάχνατε τις θέσεις σας και σηκώνατε κόσμο για να κάτσετε στο καρεκλάκι σας σήμερα τι έγινε? είχε κρύο? ή έπεσε ο ρυθμός του πάρτι?

Μετά από 4 συνεχόμενα εκτός έδρας παιχνίδια που εξελίχθηκαν όσο πιο δυσάρεστα γινόταν ήρθε η ώρα της επιστροφής στο Nick Galis Hall και η μεγάλη ευκαιρία για ανασύνταξη δυνάμεων. Μπορεί τα πολύ δύσκολα παιχνίδια με τις πιο δυνατές ομάδες να πέρασαν αλλά αυτά που ακολουθούν(με εξαίρεση το αυριανό) είναι ακόμη πιο σημαντικά. Αν λοιπόν ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του δεν δουν αυτές τις ημέρες προπονήσεων και τον αγώνα με τον Αρκαδικό σαν μια ευκαιρία ώστε να ξεπεράσουν τις "σφαλιάρες" και να βρουν το καλό τους αγωνιστικό πρόσωπο τότε το φινάλε του Ιανουαρίου μπορεί να οδηγήσει σε έναν αρκετά μίζερο Φεβρουάριο...

Με τον Αρκαδικό δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα μιας και η πορεία του στο πρωτάθλημα και κυρίως οι ήττες που έχει με τους ανταγωνιστές του φανερώνουν πόσο αδύναμη ομάδα είναι. Το εντυπωσιακό +40 στην 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος όπως φάνηκε είχε την εξήγηση του. Παρόλα αυτά αύριο ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να ανακατέψει για τα καλά την τράπουλα και να δοκιμάσει το εναλλακτικό του πλάνο(που όλοι ευελπιστούμε να έχει) σε πραγματικές συνθήκες αγώνα. Μούρτος και Ξανθόπουλος στον άσσο με τον Μακνήλ και τον Γουότερς να εναλλάσσεται στη θέση δύο? Μακνήλ σε πιο χαμηλά σχήματα στη θέση 3? Εμπιστοσύνη στον Ζάρα ξεκινώντας τον βασικό και δίνοντας του σαφώς περισσότερο χώρο μπας και επιτέλους βρει σταθερό ρυθμό? Γουάιτ αν και δύσκολα στη θέση 3 και ο Κοέν στο 4 σε ένα πιο ψηλό σχήμα? Κάτι πρέπει να αλλάξει ώστε οι παίκτες να μπουν σε ρόλους που ταιριάζουν περισσότερο αλλά και οι υπόλοιποι να βρουν χώρο στο ροτέισον της ομάδος ώστε ο ΑΡΗΣ να μην παίζει με 6-7 παίκτες αλλά με περισσότερους. Έτσι και αλλιώς όπως όλα δείχνουν ούτε το σήριαλ της ενίσχυσης αναμένεται να έχει happy end. Η υπερεκτίμηση των δυνάμεων της ομάδος από αυτούς που έχουν καλύτερη εικόνα από τον καθένα μας οδήγησε σε μια παράλογη καθυστέρηση και σε ένα χρονικό αδιέξοδο που για λόγους "εντυπώσεων" δεν βλέπω να δραπετεύουμε. Οπότε όλες μας οι ελπίδες έχουν πέσει πάνω στον κ.Πρίφτη και αν θα μπορέσει εκ των έσω να αλλάξει κατάσταση. Άλλωστε δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα το κάνει μιας και πέρσι κάπως έτσι κύλησε η χρονιά. Ο Τόμας που δεν έδινε ασίστ παραχώρησε μεγάλο μέρος από το οργανωτικό κομμάτι στον Πάσαλιτς ενώ και ο Χαρίσης που δεν μας έκανε ξαφνικά ήταν από τους πολυτιμότερους στο δεύτερο μισό και ιδιαίτερα στα πλέιοφς. Ο χρόνος και τα αποτελέσματα πολύ σύντομα θα δείξουν τα πάντα.

Και όπως ήταν λογικό μετά από την συσσωρευμένη γκρίνια του κόσμου και την ανάγκη για ξεκαθάρισμα θέσεων από την πλευρά της διοίκησης ορθώς βγήκε ο κ.Αρβανίτης να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Οι κλεισμένοι παίκτες που μας παραμύθιαζαν τα διάφορα sites, φυλλάδες, ράδια(που η πλειοψηφία δυστυχώς εξακολουθεί να πιστεύει) δεν ήταν ποτέ κλεισμένοι ενώ και η συνεργασία μεταξύ διοίκησης και προπονητή είναι άψογη. Φήμες τα περί διάστασης απόψεων στο θέμα της ενίσχυσης... Οι  στόχοι είναι ξεκάθαροι. Οικονομική εξυγίανση, καλή πορεία στην Ευρώπη , 4αδα στην Ελλάδα και στο βάθος ένα μεγάλο(πολυετές?) πλάνο. Τώρα αν το σχεδόν γεμάτο Παλέ που προσδοκά και απαιτεί ξαφνικά γυρίσει σε mode υπομονής και μείνουμε πάλι 1500 άτομα είναι κάτι που το απευχόμαστε. Για την ώρα ας γυρίσει απλά ο διακόπτης και ας δούμε έστω και κόντρα στον Αρκαδικό τον ΑΡΗ που γουστάραμε στα περισσότερα παιχνίδια της φετινής σεζόν!

ΥΓ.  Αδυνατώ να καταλάβω γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει το αυτονόητο ένα βηματάκι παραπάνω, δηλαδή 3η θέση...

ΥΓ2.Σύμφωνα με πρόχειρα μαθηματικά , 3.3. εκ ευρώ χρέη, πληρώθηκαν 900.000 ευρώ άρα μένουν 2.400.000, κάτι που σημαίνει ότι το 2018 θα είμαστε καλά...  

ΥΓ3. Δεν θέλουμε να αναλύσουμε λέξη προς λέξη και να αντιπαρατεθούμε σε όλα όσα είπε ο συμπαθής Λ.Αρβανίτης με την ειλικρίνεια που τον χαρακτηρίζει αλλά όπως πολύ εύστοχα σχολίασε προσφάτως ένας φίλος του site από αυτόν τον "μεταβατικό" ΑΡΗ του χρόνου πόσοι παίκτες είναι στο πλάνο να μείνουν; Εκτός και αν το αγωνιστικό πλάνο που υπάρχει από το 2012 περιορίζεται κάθε χρόνο σε 1-2 παίκτες με δευτερεύοντα ρόλο στην ομάδα... και φυσικά νεαροί παίκτες σαν τον Δίπλαρο, τον Φλιώνη, τον Πουλιανίτη και τον Λαρετζάκη δεν χωράνε...

ΥΓ4. "Είναι ενίσχυση να διώχνεις τον Χάγκινς και να φέρνεις τον Μπατίστα;"  Ως φήμη το αναφέρει ίσως το πιο αξιόπιστο μπασκετικό site που υπάρχει. Και όμως με τον τρόπο που λειτουργεί η ομάδα στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι δεν θα μου έκανε εντύπωση.

Τέταρτη συνεχόμενη ήττα για την αγαπημένη μας ομάδα που παρά την μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλλε για περίπου 3 δεκάλεπτα, στο τέταρτο τα γκρέμισε όλα. Αν και παρουσιαστήκαμε βελτιωμένοι σε σχέση με τις προηγούμενες τραγικές εμφανίσεις τελικά οι γνωστές αδυναμίες κάτω από το καλάθι, η απουσία πλάνου και η κακή ψυχολογία έκαναν και την εμφάνιση τους. Με την διαφορά να φθάνει στο +15(σχεδόν η μεγαλύτερη διαφορά στον αγώνα) η υπόθεση πρόκριση φαίνεται να δυσκολεύει πολύ αν και ακόμη υπάρχει η δυνατότητα να ανατραπεί η κατάσταση.

Με τους Γουότερς και Μακνήλ να βρίσκονται σε καλή ημέρα επιθετικά η ομάδα μπήκε δυνατά και προσπάθησε να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα. Οι Γερμανοί όμως όσο περνούσε ο χρόνος ανέβασαν την πίεση τους και προσπάθησαν στο δεύτερο δεκάλεπτο να ξεφύγουν στο σκορ θυμίζοντας μας τις άσχημες βραδιές με την Αρμάνι και τον Παναθηναϊκό. Εκεί ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα, αντέδρασε δυναμικά ροκανίζοντας την διαφορά σιγά σιγά και φθάνοντας και στο +5 στο τρίτο δεκάλεπτο. Και πάνω που νομίζαμε ότι κάπως έτσι θα κυλήσει το παιχνίδι και στη χειρότερη περίπτωση θα χάναμε οριακά η ομάδα μας μπλόκαρε σε όλες τις γραμμές, τα έκανε όλα λάθος και θυμίζοντας κάτι από Αμαλιάδα μέσα σε ελάχιστα λεπτά έκανε στην Άλμπα ένα δωράκι 15 πόντων... Και όταν το καράβι πέφτει ξαφνικά στα βράχια συνήθως η ευθύνη πέφτει στον καπετάνιο. Ο Δ.Πρίφτης αν και προσπάθησε να ανακατέψει την τράπουλα και να ξεφύγει από το γνωστό πλάνο του ξεκινόντας τον Μούρτο βασικό αντί για τον Πελεκάνο, αφήνοντας τον "καυτό" Γουότερς πιο ελεύθερο μέσα στο γήπεδο και επιλέγοντας να παίξει  σε αρκετά σημεία του αγώνα με 2 πόιντ γκαρντ ή να αφήσει τον Μούρτο να κατεβάσει την μπάλα τελικά δεν μπόρεσε και ο ίδιος να αφήσει τον κακό του εαυτό. Για ανεξήγητο λόγο ο μετριότατος  Χάγκινς έπαιξε μόλις 14' στον αγώνα όταν οι αντίπαλοι ψηλοί έκαναν πάρτι κυρίως στο τελευταίο δεκάλεπτο, ο Ξανθόπουλος που ήταν από τους βασικούς παίκτες στα καλά διάστηματα του ΑΡΗ ξεχάστηκε στον πάγκο, ο Κοέν χρησιμοποιήθηκε και πάλι κυρίως σαν με-το-ζόρι-σέντερ, υπήρξε μια εμμονή στον πολύ κακό σήμερα Γουάιτ και το χειρότερο στο τέλος δεν μπόρεσε να βρει τον τρόπο να καθοδηγήσει τους παίκτες του ώστε να διαχειριστούν καλύτερα τα τελευταία λεπτά και να μην χάσουμε με μια τόσο μεγάλη διαφορά από την στιγμή που μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην υπόθεση πρόκριση. Ο Τσούπκοβιτς που μέχρι πριν λίγο καιρό προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι "κολλάει" με την υπόλοιπη ομάδα και ότι μπορεί να βοηθήσει ούτε σήμερα συμπεριλαμβανόταν στο πλάνο του κόουτς. Και κάπως έτσι με τεράστια ευκολία ο ΑΡΗΣ πέταξε την σημερινή του προσπάθεια στα σκουπίδια απέναντι σε μια σοβαρή και πειθαρχημένη ομάδα όπως ήταν η Άλμπα που όμως σε καμία περίπτωση δεν ήταν κάποια ομάδα φόβητρο που δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε.

Αν και οι διαφωνίες  μεταξύ "αισιόδοξων" και "ανυπόμονων" γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ τις τελευταίες εβδομάδες έχουν κουράσει είναι στενάχωρο για όλους μας να πρέπει ο ΑΡΗΣ να γνωρίσει 4 συνεχόμενες ήττες με άσχημο τρόπο για να καταλήξουμε ότι φέτος στον μπασκετικό ΑΡΗ κάτι δεν έχει γίνει σωστά από την αρχή... Οι υποχρεώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη ήταν από την αρχή γνωστές, το πρόγραμμα ήταν από την αρχή γνωστό. Για αυτές τις διοργανώσεις "χτίστηκε" το καλοκαίρι ο ΑΡΗΣ και σε αυτές θα πρέπει να ανταπεξέλθει. Αν λοιπόν ο κόουτς όπως δήλωσε μετά το παιχνίδι η ομάδα δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτές τις συνθήκες τότε καλό είναι να το μεταφέρει αυτό και στην διοίκηση και ας πράξουν ανάλογα με τις βλέψεις που είχαν όταν σχεδίαζαν τον ΑΡΗ το καλοκαίρι. Ένα τεράστιο μπράβο στα παλικάρια που κιτρίνισαν και το Βερολίνο! Τουλάχιστον αυτός ο κόσμος  όπως διαχρονικά έχει αποδείξει μπορεί να ανταπεξέλθει. Και στα εκτός έδρας... και στις "αγωνιστικές σφαλιάρες" ... Ας παραδειγματιστούν κάποιοι από αυτούς και ας κατανοήσουν επιτέλους σε ποια ομάδα βρίσκονται...

ΥΓ. Αν και η ομάδα φαίνεται να έχει ξεφουσκώσει τίποτα δεν έχει χάθει όσο αφορά την πρόκριση. Προστατεύεις την έδρα σου, κερδίζεις στην Λιθουανία και προκρίνεσαι.

ΥΓ2. Ευτυχώς η Αρμάνι κατάφερε να κερδίσει με τα χίλια ζόρια μέσα στην έδρα της αυτήν την Νεπτούνας που διαλύσαμε μέσα στο Παλέ.

ΥΓ3. Αυτά συμβαίνουν σε μια ομάδα όταν αντί να αναγνωρίζει και να διορθώνει τα προβλήματα της κάθεται και θριαμβολογεί σε κάθε της νίκη ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

Σε ένα παιχνίδι όπου παίζεται η μισή πρόκριση στην επόμενη φάση του Eurocup ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει ύστερα από 3 σερί ήττες να παρουσιαστεί έτοιμος και με μια νίκη να δώσει τέλος σε αυτή την "κοιλιά" όπως την έχουν βαφτίσει οι πιο καλοπροαίρετοι και αισιόδοξοι φίλοι της ομάδος. Αυτή τη φορά αντίπαλος μας δεν θα είναι κάποιο μεγαθήριο της Ευρωλίγκας αλλά η Γερμανίκη Άλμπα Βερολίνου που όσο και αν την "ψηλώσουμε"(όπως συνηθίζεται με όλους τους αντιπάλους του ΑΡΗ) δεν παύει να είναι μια Γερμανική ομάδα, που δεν έχει να επιδείξει τίποτα σπουδαίο στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, στο Last 32 πέρασε με την ψυχή στο στόμα από έναν σχετικά εύκολο όμιλο, την προηγούμενη αγωνιστική έχασε από την Νεπτούνας και στο τελευταίο της παιχνίδι στη Γερμανία πέτυχε μόλις 43 πόντους... Όλα αυτά σε αντιδιαστολή με την μεγάλη νίκη επί της Αρμάνι στην πρεμιέρα του Last 32.

Όπως συμβαίνει στα περισσότερα παιχνίδια το τελευταίο χρονικό διάστημα πρωταρχικός στόχος για την ομάδα είναι να αφήσει το κακό της πρόσωπο στην άκρη και να δείξει την μαχητικότητα και αποτελεσματικότητα που έβγαλε στα περισσότερα παιχνίδια από το ξεκίνημα της σεζόν. Οι τελευταίες εμφανίσεις παρά την σκληρή κριτική που έχουμε ασκήσει στον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζουν το πραγματικό πρόσωπο του ΑΡΗ και της προσπάθειας που έχει γίνει φέτος. Ναι ο ΑΡΗΣ έχει τρανταχτές αδυναμίες από το καλοκαίρι, οι παίκτες έχουν κομπλεξαριστεί, ο προπονητής έχει θολώσει... όλα αυτά όμως πρέπει σήμερα να λάβουν τέλος και με μια νίκη-ηλεκτροσοκ να γυρίσουν ανάποδα του αρνητικό κλίμα. Τα ψηλά κορμιά που έχουν Γερμανοί κάτω από το καλάθι θα είναι το σημαντικότερο πρόβλημα και μόνο με ομαδική προσπάθεια και μπόλικη ενέργεια σε όλες τις φάσεις θα μπορέσουμε να τους αντιμετωπίσουμε. Ενώ εκεί που θα φανεί ξεκάθαρα αν ο Δ.Πρίφτης έχει βρει τον διακόπτη για να αλλάξει την ψυχολογική κατάσταση των παικτών μας είναι η επίθεση. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ στα τελευταία παιχνίδια λειτουργεί απελπιστικά σπασμωδικά κάτι που δεν πρέπει να γίνει σήμερα. Εξίσου σημαντικό είναι οι παίκτες μας να κατανοήσουν και την σημασία του αγώνα σε σχέση με την προσπάθεια που κάνουν για πρόκριση στην επόμενη φάση. Όπως φαίνεται ο ΑΡΗΣ θα κοντραριστεί με την Άλμπα για τη δεύτερη θέση και αυτό σημαίνει ότι ακόμη και η διαφορά πόντων σε μια ήττα παίζει τον ρόλο. Ας ελπίσουμε σήμερα να δούμε τον παθιασμένο ΑΡΗ που ξέρουμε και να υπενθυμίσουμε στους Γερμανούς ότι μετά τον Νοβίτσκι υπάρχει μόνο το χάος!

Και σήμερα όπως όλα δείχνουν ο ΑΡΗΣ στο Βερολίνο όχι μόνο δεν θα είναι μόνος του αλλά θα έχει και την βοήθεια του κόσμου που αναμένεται να δώσει δυναμικό παρών στην Mercedes-Benz Arena. Μακάρι οι παίκτες του Δ.Πρίφτη να εμπνευστούν από την τρέλα του Αρειανού που ακόμη και αυτές τις ηχηρές σφαλιάρες από Αρμάνι και Παναθηναϊκό τις γράφει στα @@ του και συνεχίζει να κάνει αυτό που ξέρει και γουστάρει. Και αν η παρουσία του κόσμου δεν τους κάνει πλέον αίσθηση γιατί την θεωρούν δεδομένη ας σκεφτούν σαν σκληροί επαγγελματίες ότι το παρών θα δώσει η οικογένεια Λάσκαρη και μετά τον αγώνα θα ακολουθήσει νέο συμβούλιο όπου εκτός απροόπτου θα παρθούν οι τελικές αποφάσεις. Ο στόχος της πρόκρισης είναι στο χέρι τους οπότε ας δείξουν ότι εκτός από θέληση υπάρχει και η ικανότητα για να τον πετύχουν!

Ζητείται αξιοπρέπεια θα έπρεπε να είναι κανονικά ο τίτλος του συγκεκριμένου άρθρου αλλά για να μην στεναχωρήσουμε όλους αυτούς που συνεχίζουν να πιστεύουν σε πολυετή πλάνα, χημείες, κορυφαίους προπονητές, αποδυτήρια και οικογένειες θα προσπαθήσουμε να ψάξουμε καθαρά αγωνιστικά τα αίτια της επαναλαμβανόμενης ξεφτίλας που βιώνει ο Αρειανός σε παιχνίδια σαν το σημερινό. Το ότι δεν είδαμε κάτι διαφορετικό σε σχέση με άλλα δύσκολα παιχνίδια σαν το σημερινό λέει πάρα πολλά. Και όσο και αν θέλει κάποιος να βρει δικαιολογίες και ελαφρυντικά, τα λάθη και οι ευθύνες είναι σαφώς περισσότερα.

Ο ΑΡΗΣ και σήμερα δεν μπήκε ποτέ στο γήπεδο. Η πίεση του Παναθηναϊκού και ο τρόπος αντίδρασης του ΑΡΗ από το ξεκίνημα θύμιζε αγώνα ανδρικού με έφηβους που τα έχουν χαμένα. Μέσα σε ελάχιστα αγωνιστικά λεπτά οι παίκτες του ΑΡΗ είχαν καταφέρει να βραχυκυκλώσουν και να δείχνουν περισσότερο να αναρωτιούνται φοβισμένοι με το που θα σταματήσει το κοντέρ της διαφοράς παρά με το τι μπορούν να κάνουν για να αλλάξουν την εικόνα του αγώνα. Και όταν ένα παιχνίδι ξεκινάει έτσι λογικό είναι ο αντίπαλος να χτίζει αυτοπεποίθηση και να παίζει με άλλον αέρα. Η ρακέτα μας έμοιαζε με αεροδιάδρομο όπου όποιος παίκτης του Παναθηναϊκού ήθελε να φθάσει στο καλάθι απλά το έκανε χωρίς απολύτως κανένα εμπόδιο. Μάλιστα η πάσα του Ραντούλιτσα σε κάποιον επερχόμενο για το λέιαπ έμοιαζε με ένα  κολλημένο ριπλέι του συνδρομητικού... Ενώ και η σημερινή περιφερειακή αμυντική μας λειτουργία διέλυσε τον μύθο της σκληροτράχηλης άμυνας που υποτίθεται ότι χαρακτηρίζει τον φετινό ΑΡΗ  Μόνο σε "ρολόι" μπορεί κάποιος να βαρέσει τόσο αμαρκάριστα σουτ όπως σούταραν σήμερα οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Για την επίθεση τα λόγια είναι περιττά. Αμφιβάλλω αν σε 40' βγήκε έστω και μια φορά κάποιο πλάνο ή έστω επιχειρήθηκε να βγει πλάνο. Το να τα ρίχνουμε όλα στον πόιντ γκαρντ ή το πρόβλημα κάτω από το καλάθι στους ψηλούς είναι η εύκολη λύση. Πέντε παίκτες παλεύουν στην άμυνα και στα ριμπάουντ και πέντε παίκτες προσπαθούν να βγάλουν το επιθετικό πλάνο. Αν λοιπόν ο κόουτς δεν μπορεί να "περάσει" στους παίκτες του το πως πρέπει να λειτουργήσουν ομαδικά  σε άμυνα και επίθεση ας προσπαθήσει να επενδύσει σε έναν ή δυο παίκτες ώστε να γίνει μια αρχή. Πέρσι ο ΑΡΗΣ έπαιζε για τον Βεζένκωφ και αυτό ως ένα σημείο λειτούργησε. Αφού δεν μπορεί να παίξει το ομαδικό μπάσκετ που θέλει ο Δ.Πρίφτης ας προσπαθήσει να αναπροσαρμόσει τα πλάνα του για να σώσει τη χρονιά... Έτσι κάνουν οι ομάδες με περιορισμένο μπάτζετ και περιορισμένες επιλογές σε παίκτες...

Σύσκεψη με βασικό θέμα την ενίσχυση της ομάδος έχουν σήμερα(πιθανόν ήδη να έχει ξεκινήσει) στην Αθήνα οι ιθύνοντες της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Πλέον δεν υπάρχουν κλειστά χαρτιά ούτε αμφιβολίες για το ποιες είναι οι δυνατότητες του ΑΡΗ που χτίστηκε το καλοκαίρι. Έχουμε δει το καλό του πρόσωπο όπως έχουμε δει και το κακό του. Οι αποφάσεις που θα παρθούν θα δείξουν πολλά παραπάνω από το αν θα αποκτηθούν ή όχι κάποιες παίκτες τη δεδομένη αγωνιστική χρονιά. Ο τρόπος που θα διαχειριστεί η διοίκηση αυτή την αγωνιστική κρίση θα δείξει σε όλους μας ποιες είναι οι προθέσεις της και αν τελικά αυτές οι ντροπιαστικές βραδιές ενοχλούν και θα πρέπει να αποτελέσουν το συντομότερο παρελθόν ή τις αντιλαμβάνονται ως κάτι φυσιολογικό και μέρος ενός πλάνου...

ΥΓ "Είμαστε πραγματικά απαράδεκτοι και ντρέπομαι για την εικόνα της ομάδος!" δήλωσε ο Δ.Πρίφτης μετά το παιχνίδι. Αν βγαίναμε και το γράφαμε εμείς ή κάποιος άλλος συνΑρειανός σίγουρα θα γινόταν αντικείμενο "επιθέσεων" και χλευασμού στα social media... Όταν όμως το λέει μια "ιερή αγελάδα" όπως έχει εξελιχθεί ο προπονητής Δ.Πρίφτης  στον ΑΡΗ τότε όλοι μιλάμε για ρεαλισμό, αυτογνωσία, φιλότιμο και προβληματισμό...

ΥΓ2. Και για να μην στεναχωρήσουμε τους λάτρεις της υπομονής που μνημονεύουν τα παιχνίδια επιβίωσης με τον Μίλωνα και συγκρίνουν τις βραδιές ξεφτίλας με το ενδεχόμενο της Β Εθνικής(παρασυρόμενοι από τα επιτεύγματα του ποδοσφαίρου) να τονίσουμε τα εξής: 2 παιχνίδια την εβδομάδα, κούραση, άρθρο 99, οικονομική εξυγίανση, και να κερδίζαμε πρωτάθλημα δεν θα πέρναμε, στα πλέιοφς θα τα πούμε,  υπομονή, του χρόνου θα τα σαρώσουμε όλα... 

ΥΓ3. Όταν αρχίσουμε όλοι μαζί με μια φωνή να απαιτούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ και να μην συμβιβαζόμαστε με την μετριότητα τότε ίσως και αυτοί που κάνουν κουμάντο να αρχίσουν να καταλαβαίνουν τι καράβι κουμαντάρουν.

Με το που έληξε ο αγώνας με την Αρμάνι ο Βασίλης Σίμτσακ ήταν ο πρώτος που δεν κρύφθηκε και μίλησε με την γλώσσα της αλήθειας. "...μας πλακώσαν στο ξύλο και δεν αντιδράσαμε" δήλωσε, με τον Μακνήλ αλλά και τον Γουότερς στη συνέχεια πάνω κάτω να λένε τα ίδια πράγματα. Το κατά πόσο αυτά τα λόγια ήταν απλά μια διαπίστωση ή το πρώτο βήμα ώστε να αλλάξει η εικόνα της ομάδος πάνω στο γήπεδο και όταν συναντάει τα δύσκολα αντί να τα παρατάει να παλεύει μέχρι το τέλος θα το δούμε πάρα πολύ σύντομα. Την Κυριακή το απόγευμα στο ΟΑΚΑ όπου ο ΑΡΗΣ μας θα αντιμετωπίσει έναν "λαβωμένο" από το Ευρωπαϊκό στραπάτσο Παναθηναϊκό που θα θέλει για ακόμη μια φορά να ξεσπάσει πάνω μας, θα φανεί κατά πόσο αυτοί οι παίκτες είναι αποφασισμένοι και μπορούν να αλλάξουν την εικόνα του ΑΡΗ ή τελικά η πολυσυζητημένη ενίσχυση είναι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθούν οι στόχοι μας.

Χρονικά περιθώρια για να βελτιωθείς μέσα από τις προπονήσεις είναι λογικό ότι δεν υπάρχει όταν οι αγώνες είναι τόσο κοντά μεταξύ και περιλαμβάνουν και αναμετρήσεις εκτός έδρας. Οπότε αυτό που παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο σε μια ομάδα είναι η ψυχολογία και ο τρόπος που διαχειρίζεται τις καλές και τις κακές στιγμές κατά την διάρκεια της χρονιάς. Δεν είναι λιγές οι φορές που έχουμε ακούσει τον Δ.Πρίφτη να αναφέρεται στην χημεία της ομάδος και στο οικογενειακό κλίμα οπότε θέλουμε να πιστεύουμε ότι παρά την έλλειψη χρόνου προπονήσεων ο ΑΡΗΣ θα βρει με άλλους τρόπους να αντιδράσει σε αυτή την δυσάρεστη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί. Το παιχνίδι του κυπέλλου είναι πρόσφατο και όλοι θυμόμαστε με πόση ευκολία ο αρκετά καλός ΑΡΗΣ του πρώτου ημιχρόνου παρέδωσε σώμα και πνεύμα στο πρώτο ξέσπασμα του Παναθηναϊκού στο ξεκίνημα του τρίτου δεκαλέπτου. Και αυτό ακριβώς είναι που δεν αντέχουμε να βλέπουμε από την ομάδα μας. Άγνωστο αν αυτή τη φορά θα υπάρχει κάποια ειδική οδηγία για να αντιμετωπιστούν οι καλοί σουτέρ του Παναθηναϊκού ή αν θα έχουμε κάποιο ξεκάθαρο πλάνο στην επίθεση. Αυτό που μετράει και αυτό που θέλουμε είναι να βλέπουμε από το πρώτο τζάμπολ μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης την ομάδα να παλεύει με πάθος σαν να είναι μια ανάσα από τη νίκη.

Ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί το αυριανό παιχνίδι ακόμη τίποτα δεν έχει χάθει τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Η νίκη της Νεπτούνας επί της Άλμπα μας δίνει την ευκαιρία να διεκδικήσουμε την πρόκριση στην επόμενη φάση στα μεταξύ μας παιχνίδια με τους Γερμανούς. Ενώ και στην Ελλάδα η νίκη του συμπολίτη μπαογκ με την ΑΕΚ μπορεί να τον βάζει δυνατά στην μάχη της 4αδας αλλά παράλληλα μας δίνει ένα δωράκι στην προσπάθεια που κάνουμε για την 3η θέση. Αρκεί φυσικά πέρα από την ενίσχυση στα επόμενα παιχνίδια  να δείξουμε το καλό μας πρόσωπο. Πρόσωπο που το βγάλαμε στο Καζάν και στο ΟΑΚΑ με την ΑΕΚ. Δυνατότητες υπάρχουν, αρκεί ο προπονητής και οι παίκτες μας να σταματήσουν να αδικούν τον εαυτό τους. ΑΡΗ ΓΕΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΑΚΑ!

ΥΓ. Μέσα σε  ένα παιχνίδι δύο "μύθοι" καταρρίφθηκαν! Από την μια ο υποψήφιος για υποβιβασμό συμπολίτης(σύμφωνα με κάποιος επιπόλαιους συνΑρειανούς) έχει βάλει υποψηφιότητα για 4αδα, την ίδια στιγμή που η "παντοδύναμη" ΑΕΚ του τεράστιου μπάτζετ που συνεχώς ενισχύεται και πλέον με μόλις ένα παιχνίδι την εβδομάδα έχει τον χρόνο και την συγκέντρωση για να αφοσιωθεί στο πρωτάθλημα έχασε ένα παιχνίδι στο οποίο κέρδιζε με 24 πόντους!

ΥΓ2.  Στο +24 έφθασε η διαφορά για την ΑΕΚ αλλά τελικά έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι γιατί απλά οι παίκτες του μπάογκ δεν εγκατέλειψαν ούτε για μια στιγμή το παιχνίδι.  Μιας και πλέον ο μπασκετικός ΑΡΗΣ βρίσκεται σε φάση σκληρού ρεαλισμού δεν είναι κακό να παραδειγματιζόμαστε από τους γύρω μας ακόμη και αν πρόκειται για τους ακατανομάστους...