Πολύ σκληρός για να πεθάνει αποδείχθηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας σε ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε πολύ περίεργα λόγω της τραγικής διαιτησίας που προσπάθησε να κλέψει τα φώτα της δημοσιότητας από τους παίκτες των 2 ομάδων. Η αντεπίθεση στο τέταρτο δεκάλεπτο με μπροστάρηδες τους Κοέν και Πελεκάνο είναι η επιβεβαίωση της ανωτερότητας του ΑΡΗ και η πελατειακή σχέση που έχουμε πλέον με την ΑΕΚ που θύμισε κάτι από τον μπαογκ που επί της Αυτοκρατορίας ακόμη και όταν φαινόταν να κρατάνε σφιχτά αγκαλιά τη νίκη στο τέλος ο ΑΡΗΣ ΄και ο κόσμος ήταν αυτός που πανηγύριζε τη νίκη!

Από πολύ νωρίς οι διαιτητές έδειξαν τη διάθεση που είχαν να μην αφήσουν το παιχνίδι να εξελιχθεί φυσιολογικά. Σφυρίζοντας εντελώς αλλοπρόσαλλα και μοιράζοντας τεχνικές ποινές και φάουλ σαν φιστίκια κατάφεραν να κάνουν από το ξεκίνημα το παιχνίδι άνω κάτω. Η αποβολή του Μαυροκεφαλίδη στο ξεκίνημα του δεύτερου δεκαλέπτου που μάλλον ο Κορομηλάς δεν είχε υπολογίσει όταν έδινε την δεύτερη τεχνική ποινή οδήγησε για σχεδόν 2 δεκάλεπτα τους γκρι να μας φορτώνουν διαρκώς με ανύπαρκτα φάουλ. Γουάιτ, Γουότερς και Μακνήλ έπαιζαν με το φόβο των φάουλ με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αποδώσουν. Οι αλχημείες του Πρίφτη με τον Σίμτσακ και τον Τσούπκοβιτς  δεν φαινόντουσαν ικανές να αλλάξουν κάτι στο παιχνίδι μιας και η ΑΕΚ έβρισκε σχετικά εύκολα τον δρόμο προς το καλάθι μας αλλά και όταν δεν το έκανε έπαιρνε το επιθετικό ριμπάουντ και πήγαινε σε νέα επίθεση. Τα 15 επιθετικά ριμπάουντ που είχαν οι παίκτες της ΑΕΚ τους έδωσαν το πλεονέκτημα να σουτάρουν πιο ελεύθερα και να είναι πιο αποτελεσματικοί. Με την αμερικάνικη 4αδα μας να είναι σχεδόν άσφαιρη και φορτωμένη φάουλ και την ΑΕΚ να κρατάει για αρκετή ώρα την διαφορά στο +10 όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ πολύ δύσκολα θα μπορούσε να ανατρέψει το σκορ. Εκεί όμως ο Δ.Πρίφτης βλέποντας τα πράγματα πιο ψύχραιμα αποφάσισε να δώσει στον Κοέν ουσιαστικό ρόλο και ο Αμερικανός με Ισραηλινό διαβατήριο τον δικαίωσε. 2 τρίποντα από τον Κοέν και 1 από τον Πελεκάνο ήταν αυτό που χρειαζόταν η ομάδα μας για να αφυπνιστεί. Μέσα σε μια κολασμένη(χωρίς παρεκτροπές)  ατμόσφαιρα οι παίκτες μας πήραν δύναμη από τον κόσμο, βρήκαν ρυθμό και πέτυχαν ένα εντυπωσιακό σερί με επιμέρους σκορ 25-10 και φθάνοντας στο +5(75-70) ενάμιση λεπτό πριν την λήξη. Εκεί όπως αρκετές φορές έχουμε κάνει στα τελευταία λεπτά δεν δείξαμε ψυχραιμία, πήγαμε σε κακές επιλογές και δώσαμε την ευκαιρία στην ΑΕΚ να ισοφαρίσει 76-76 18'' πριν το τέλος. Μάλιστα σε εκείνο το χρονικό σημείο ο Ζντόβς πήρε το μεγάλο ρίσκο και έδωσε εντολή στους παίκτες του να οδηγήσουν τον Χάγκινς στις βολές που σούταρε με μέτρια ποσοστά σήμερα. Ο Χάγκινς έβαλε την μια από τις 2 όπως ακριβώς έκανε και όλες τις προηγούμενες φορές που οδηγήθηκε στην γραμμή των βολών, ο ΑΡΗΣ έπαιξε καλή άμυνα και πήρε μια ανέλπιστη και παλικαρίσια νίκη κόντρα στην ΑΕΚ που αποδείχθηκε λίγη και κομπλεξική... Ήρωες ο Κοέν και ο Πελεκάνος  που εδώ και καιρό για διάφορους λόγους δε απέδιδαν τα αναμενόμενα. Σήμερα όμως ήταν αυτοί που γύρισαν το παιχνίδι και βοήθησαν σημαντικά ώστε να έρθει η νίκη!

Με αυτή την νίκη η ομάδα μας πάτησε στην 3η θέση και έχει το ιδανικό πρόγραμμα για να διατηρηθεί εκεί μέχρι την ολοκλήρωση της κανονικής σεζόν. Όπως πέρσι έτσι και φέτος φαίνεται ξεκάθαρα ότι η έδρα θα παίξει σημαντικό ρόλο στα πλέιοφς. Με αυτόν τον κόσμο στο πλευρό του ο ΑΡΗΣ μας δεν έχει να φοβηθεί τίποτα για αυτό πρέπει πάση θυσία στις εναπομείναντες αγωνιστικές να μην αυτοκτονήσουμε και πετάξουμε το πλεονέκτημα της έδρας. Όσο για τον κόσμο ότι και να πούμε είναι λίγο. Μοναδική ατμόσφαιρα που χωρίς καμία αμφιβολία όλοι ανεξαρτήτως οπαδικής προτίμησης θαυμάζουν και ζηλεύουν. Όποιος νιώθει από γήπεδο δεν γίνεται να μην το γουστάρει αυτό που γίνεται στο Παλέ. Τα συγχαρητήρια μας στην ομάδα που σήμερα μας έφτιαξε για τα καλά με αυτή την σπουδαία νίκη! ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ ΛΕΜΕ!!!

ΥΓ. Και που να μην είχε παραμεριστεί ο Κοέν από τον Β γύρο και μετά... φαντάσου τι θα μπορούσε να προσφέρει σε όλα αυτά τα παιχνίδια που ο Γουάιτ είναι ντεφορμέ ή φορτώνεται από νωρίς με φάουλ.

ΥΓ2 Αν και κάποιοι ενοχλούνται με αυτό το θέμα θα πρέπει να το ξαναναφέρουμε μπας και αυτοί οι λίγοι βάλουν μυαλό. Όλοι είναι καλοδεχούμενοι στο γήπεδο και είναι ότι πιο ωραίο να γεμίζει το Παλέ έτσι ασφυκτικά. Το γήπεδο όμως είναι γήπεδο και έχει τους δικούς του κανόνες. Ούτε εκκλησία είναι, ούτε θέατρο, ούτε σινεμά. Και με τις παρέες μας θα μαζευτούμε δίπλα δίπλα και όρθιοι θα είμαστε να χοροπηδάμε και αν έχουμε και κάτι κοράκια σαν τα σημερινά θα ρίχνουμε και μερικά βρισίδια. Έτσι ήταν, έτσι είναι και πιθανόν και έτσι θα είναι. Σεβαστείτε όλους αυτούς που το γήπεδο είναι η ζωή τους και όχι το πανηγύρι στα ντέρμπι και αφήστε αυτή την εμμονή με τα καρεκλάκια σας. Ελάτε και με το Λαύριο, και με την Καβάλα και με τον Αρκαδικό και όλοι οι υπόλοιποι θα σας ανοίξουμε χώρο για να κάτσετε στο καρεκλάκι που λέει το εισιτήριο σας... 

Σε ένα παιχνίδι όπου τα σημάδια της σωματικής και πνευματικής κούρασης από το ταξίδι(και το παιχνίδι) στην Λιθουανία ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής ο ΑΡΗΣ χωρίς να εντυπωσιάσει αλλά και χωρίς να αγχωθεί πήρε τη νίκη. Το Λαύριο αν και παρουσιάστηκε ιδιαίτερα μαχητικό κυρίως στο πρώτο ημίχρονο μόλις η ομάδα μας βρήκε τις λύσεις στη επίθεση ουσιαστικά πήρε και τη νίκη.

Από το ξεκίνημα ήταν φανερό ότι εκτός από την έλλειψη ενέργειας υπήρχε και έλλειψη συγκέντρωσης. Ο δρόμος προς το αντίπαλο καλάθι ήταν δύσβατος και η άμυνα ήταν αυτή που για ακόμη μια φορά κράτησε τις ισορροπίες στο παιχνίδι μας. Το αξιόμαχο Λαύριο άντεξε μόλις για ένα ημίχρονο μιας και στη συνέχεια υπερίσχυσε η ποιότητα και ο πλουραλισμός στην επίθεση(σκόραραν και οι 12 παίκτες!) της ομάδος μας. Η νίκη ήρθε εύκολα σε ένα παιχνίδι όπου πήραμε αυτό που θέλαμε χωρίς να αγχωθούμε αλλά και χωρίς να χρειαστεί να εντυπωσιάσουμε. Από αυτό το μέτριο παιχνίδι πέρα από τη νίκη μπορούμε να κρατήσουμε τα εξής:

-- Την εξαιρετική παρουσία του Γουάιτ που σε αντίθεση με τους υπόλοιπους έβγαλε μπόλικη ενέργεια στο παρκέ και είχε στο παιχνίδι του ουσία και θέαμα.

-- Τις ωραίες φάσεις που μας πρόσφεραν οι Χάγκνις(σε συνεργασία με τον Γουότερς), ο Γουάιτ και ο Μούρτος!

-- Την "επιστροφή" του Μιχάλη Πελεκάνου που ίσως για πρώτη φορά φέτος είχε μια ολοκληρωμένη καλή εμφάνιση προσφέροντας αυτά που περιμένουμε να δούμε φέτος από την στιγμή που ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον ΑΡΗ.

-- Το "οικογενειακό καυγαδάκι" (όπως φάνηκε τουλάχιστον από ψηλά από την κερκίδα) ανάμεσα στον Τσούπκοβιτς και τον προπονητή του, που τον χρησιμοποίησε 2 ολόκληρα λεπτά και 34 δευτερόλεπτα επιπλέον σε μια ακόμη απόδειξη της εμπιστοσύνης που χαίρει ο συγκεκριμένος αθλητής αλλά και της προσφοράς του στην ομάδα μας.

-- Την μειωμένη σχετικά προσέλευση του κόσμου στην "φιέστα" που ακολούθησε την αναγώριση της επιτυχίας(σύμφωνα με τους αρμόδιους) στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα μιας και το να χάσουμε την 4άδα μοιάζει κάτι το απίθανο.

-- Το ζεστό χειροκρότημα προς τον Νίκο Μπάρλο!

-- Τον αγώνα με τα αμαξίδια από ανθρώπους με πολύ περισσότερη ψυχική δύναμη από ότι έχουμε οι υπόλοιποι.

ΥΓ. Αποθεώθηκε ο Νίκος Μπάρλος όπως αποθεώθηκε πριν λίγο καιρό και ο Χρήστος Ταπούτος. Ελληνόπουλα αγαπητά στον κόσμο, που σέβονται τον ΑΡΗ και με το παραπάνω και αγωνιστικά όπως φαίνεται από την παρουσία τους μπορούν να προσφέρουν ακόμη. Είναι να μην αναρωτιέσαι γιατί δεν προτιμήθηκαν αντί του Τσούπκοβιτς των 2'34'' ?

ΥΓ2.  Σύμφωνα με τον  κ.Πρίφτη το θέμα FIBA ή Euroleague και η συγκεκριμένη απόφαση αφορά αποκλειστικά την διοίκηση! Πάλι καλά θα συμπληρώσω εγώ μιας και στον σύλλογο ΑΡΗ ανεξάρτητα από το άθλημα έχουμε την κακή συνήθεια να δίνουμε τα "κλειδιά" του συλλόγου από εδώ και από εκεί με τεράστια ευκολία...

Η έλευση του κ.Λάσκαρη στον μπασκετικό ΑΡΗ έχει αλλάξει τα δεδομένα όπως και τις καλοκαιρινές συνήθειες μας όπου τα τελευταία χρόνια τα μεταγραφικά σήριαλ είτε απουσίαζαν είτε περιείχαν ονόματα που την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος όχι μόνο δεν έπειθαν αλλά αντιθέτως προκαλούσαν θλίψη. Όλα αυτά φαίνεται να ανήκουν στο παρελθόν και αυτό το καλοκαίρι ο Αρειανός ύστερα από πολλά χρόνια μπορεί να ασχολείται με ενθουσιασμό με τους παίκτες θα φορέσουν την φανέλα του Αυτοκράτορα και να ανυπομονεί για την στιγμή που θα συμπληρωθεί το νέο ρόστερ και θα ξαναδεί την αγαπημένου του ομάδα πάνω στο παρκέ. Με αισιοδοξία, με νέες προσδοκίες και με τον πήχη σαφώς ψηλότερα από τα προηγούμενα χρόνια.

Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε κάποιον αθλητή που έχει φορέσει ή θα φοράει την φανέλα του ΑΡΗ αλλά είναι το εντυπωσιακό το κοντράστ των συναισθημάτων με τα προηγούμενα καλοκαίρια όπου διαβάζαμε για συμφωνία με αμερικανούς τύπου Τζ.Χάντ, φιλότιμους Έλληνες επιπέδου Τσακαλέρη και Σίμτσακ και μεταγραφικά σήριαλ τύπου Μούρτου και Βεργίνη με το φετινό καλοκαίρι όπου 3 έμπειροι Έλληνες παίκτες σαν τον Πελεκάνο, τον Ξανθόπουλο και τον Ζάρα υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες, ξένοι παίκτες που έδωσαν το διαπιστευτήρια τους στο περσινό πρωτάθλημα όπως ο Γουότερς, ο Τσούπκοβιτς και ο Χάγκινς συμφώνησαν ή είναι μια ανάσα από το να συμφωνήσουν αλλά και να έρχονται παίκτες  για πρώτη φορά στην Ελλάδα που μπορούν να κάνουν την διαφορά σαν τον Μακ Νιλ και τον Γουάιτ(δεν έχει υπογράψει ακόμη). Ακόμη και ο Κοέν που πρόκειται για ρεζέρβα της Μακάμπι και είναι μια ανάσα από την ομάδα μας πρόκειται για πολυτέλεια με βάση τον ΑΡΗ των τελευταίων ετών. Τόσο αυτοί που έφυγαν όσο και αυτοί που έμειναν δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ φέτος αλλάζει και ο Δ.Πρίφτης όχι μόνο έχει την ευχέρεια να κάνει μεταγραφές από το πάνω ράφι αλλά  και να μοιράσει τον χρόνο στους παίκτες του υπό πιο νορμάλ συνθήκες χωρίς αναγκαστικές επιλογές. Θεωρώ ότι ακόμη και ο ίδιος ο προπονητής της ομάδος μας αντιλαμβάνεται ότι στον ΑΡΗ που θέλει να βλέπει ο κόσμος της ομάδος δεν γίνεται ο συμπαθής Σίμτσακ και ο φιλότιμος Μούρτος να έχουν τον χρόνο συμμετοχής που είχαν πέρσι. Μακάρι βέβαια τα παιδιά με την απόδοση τους πάνω στο παρκέ να αποδείξουν ότι το αξίζουν αλλά είναι διαφορετικό να έχεις τους συγκεκριμένους παίκτες σαν βασικούς ή πρώτη αλλαγή από το να είναι η 3η επιλογή για να καλύψουν μια θέση στην 5αδα. Ενώ και ότι ένας παίκτης σαν Αντεγκμπόγιε, κάτοχος κοινοτικού διαβατηρίου κρίνεται πλέον ότι μπορεί εύκολα να αντικατασταθεί με κάποιον καλύτερο είναι δείγματα προόδου που όλοι χαιρόμαστε να βλέπουμε.

Το ρόστερ του ΑΡΗ μας ακόμη δεν έχει συμπληρωθεί, όπως και των ανταγωνιστών μας οπότε ασφαλή συμπεράσματα για στόχους ενόψει της νέας χρονιάς δεν μπορούμε να κάνουμε. Αυτό που μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε είναι ότι πλέον δεν θα πονάνε τα ματάκια μας και ύστερα από κάμποσα χρόνια θα δούμε στο Παλέ μπάσκετ. Και όταν λέμε μπάσκετ μιλάμε για κάτι πιο ποιοτικό από ένα αξιόμαχο φιλότιμο σύνολο που ναι μεν τα δίνει όλα πάνω στο παρκέ αλλά είναι εμφανές ότι είναι περιορισμένων δυνατοτήτων. Δύσκολα να μας κάνει πλάκα ο κάθε Κολοσσός όπως πέρσι και  εφόσον βρει και η ομάδα την χημεία της εξίσου δύσκολα να μας προσπεράσουν στο φινάλε αστείες ομάδες σαν αυτή του συμπολίτη που πέρσι κατέκτησε την 3η θέση σχεδόν από το πουθενά. Μετράμε τις ημέρες μέχρι το Παλέ να ανοίξει τις πόρτες του και πλέον 2 φορές την εβδομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη να γουστάρουμε όπως παλιά παρέα με την Αρειανάρα!

Μια ασυνήθιστα όμορφη κατάσταση έχει διαμορφωθεί πλέον στο μπασκετικό ΑΡΗ, εκεί όπου πλέον σχεδόν κανείς από τον κόσμο της ομάδος δεν ασχολείται με άρθρα 99, χρέη, μετοχές, υποψήφιους επενδυτές και τα γνωστά ερωτηματικά που κάθε καλοκαίρι μας παιδεύουν. Πλέον η σκέψη και η αγωνία όλων μας έχει να κάνει με το ποιος θα μείνει, ποιος θα έρθει και αν αυτοί που θα έρθουν θα μπορέσουν να δώσουν στην ομάδα την απαραίτητη δυναμική σε αυτή την πολύ σημαντική πρώτη χρονιά του Ν.Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ. Μια χρονιά που μπορεί να κρίνει το μέλλον ολόκληρου του ΑΡΗ σαν σύλλογο μιας και στην περίπτωση που η επένδυση του κ.Λάσκαρη αρχίζει να αποδίδει από την  πρώτη κιόλας χρονιά και υπάρχουν οι ανάλογες επιτυχίες και ανταπόκριση του κόσμου τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι άνθρωποι το παράδειγμα του κ.Λάσκαρη και στα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου.

Αυτό όμως που προέχει αυτή τη στιγμή είναι ο αγωνιστικός σχεδιασμός της ομάδος με τα πρώτα ονόματα που ακούγονται να φαίνεται να μπορούν να αλλάξουν τον ΑΡΗ επίπεδο. Ας προσπαθήσουμε να συμπληρώσουμε το πάζλ του νέου ρόστερ, να μπούμε στο μυαλό του Δ.Πρίφτη και να χτίσουμε "παρέα" τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς.

Ο "κορμός" που διαλύθηκε, το μεγάλο ερωτηματικό και οι αποχωρήσεις που μας κάνουν να χαμογελάμε.

Όταν κάναμε το ταμείο της χρονιάς στο προηγούμενο πόστ ένα από τα λάθη που χρεώσαμε στον Δ.Πρίφτη ήταν ότι το περασμένο καλοκαίρι δεν κατάφερε να συνθέσει ένα ρόστερ τέτοιο που με την κατάλληλη αξιοποίηση θα μπορούσε να αποτελέσει παρακαταθήκη και για του χρόνου. Με εξαίρεση τον Βεζένκοφ που είναι και το μεγάλο ερωτηματικό σχετικά με το ρόστερ της επόμενης χρονιάς ίσως μόνο οι Νέιμικ, Αντεγκμπόγιε και Πάσαλιτς(που είναι ήδη παρελθόν) να μπορούν να χωρέσουν σε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ. Και μόνο το γεγονός ότι μιλάμε για 1 αμερικάνο και 3 κοινοτικούς δηλαδή τους 4 από τους 6 ξένους παίκτες που δικαιούται μια ομάδα ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ουσιαστικά δεν έχουμε κορμό μιας και το να αντικαταστήσεις έναν ξένο είναι σχετικά εύκολο. Σε αντίθεση φυσικά με τους Έλληνες όπου σε πολλές περιπτώσεις κάνουν την διαφορά είτε από τον πάγκο, είτε ακόμη και από τα αποδυτήρια. Η χωρίς δεύτερη σκέψη "φυγή" των Τόμας και Ριντ λέει πάντως πολλά.... Για αυτό άλλωστε και με τον Νέιμικ ενώ έχει γίνει μια πρώτη συζήτηση δεν υπάρχει βιασύνη. Όσο για τις φήμες που θέλουν Σίμτσακ, Μούρτο και τους 2 πιτσιρικάδες Πουλιανίτη και Φλιώνη να μένουν αυτό που έχει σημασία είναι ο ρόλος και ο χρόνος συμμετοχής που θα έχουν στην ομάδα. Αν πρόκειται να δούμε  έναν ΑΡΗ όπου Σίμτσακ και Μούρτος θα αγωνίζονται 20' με 25' τον αγώνα τότε μάλλον θα μιλάμε πάλι για υπερβάσεις 4ης θέσης. Και πάλι όμως σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που είδαμε φέτος όλα στρέφονται γύρω από τον Βεζένκοφ. Αν μείνει ο ΑΡΗΣ θα χτιστεί γύρω του, ενώ αν φύγει το μπάτζετ θα μεγαλώσει σημαντικά.

Οι Έλληνες που θα κάνουν τη διαφορά.

Ζάρας, Πελεκάνος, Μαυροειδής και Κατσίβελης είναι τα 4 ονόματα  που καλούνται να ενισχύσουν σημαντικά την ομάδα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μιλάμε για βασικούς και αναντικατάστατους παίκτες αλλά περισσότερο για αθλητές που θα έχουν ενεργό ρόλο στο ροτέισον της ομάδος. Εκεί που την χρονιά που ολοκληρώθηκε ο ΑΡΗΣ υστερούσε σημαντικά. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και με τους τραυματισμούς όπου η ομάδα μας δεν είχε παίκτες από τον πάγκο που να μπορούν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις. Βέβαια στην περίπτωση του Κατσίβελη και του Μαυροειδή εφόσον κλείσει έστω ένας και από τους δύο θα μιλάμε για μια κίνηση ουσίας με έναν παίκτη που μπορεί να αγωνιστεί και σαν βασικός σύμφωνα με τους ειδικούς. Ο Μαυροειδής με την χρονιά που έκανε σίγουρα πείθει ότι μπορεί να φορέσει φανέλα βασικού, ενώ για τον Κατσίβελη αν και δεν έχω την καλύτερη άποψη μιλάμε για έναν παίκτη σε ιδανική ηλικία για να αρπάξει την ευκαιρία. Μια ευκαιρία που ευελπιστώ να αρπάξει ο Ζάρας που πιθανόν μαζί με τον Πελεκάνο θα αποτελέσουν τις πρώτες μεταγραφικές μας κινήσεις.

Όλα τα λεφτά οι Αμερικάνοι

Με το επίπεδο του Ελληνικού πρωταθλήματος να έχει πέσει δραματικά οι ξένοι και πάλι αποτελούν το Α και το Ω μιας ομάδος. Τουλάχιστον των ομάδων εκτός του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. 6 δικαιούμαστε, 4 αμερικάνοι, 2 κοινοτικοί με τον έναν κοινοτικό όλοι να ευχόμαστε να είναι ο Βεζένκοφ μιας και η περίπτωση Ελληνοποίησης του παίκτη φαντάζει αρκετά δύσκολη. Ο Δ.Πρίφτης αυτή τη φορά λόγω αυξημένου μπάτζετ θα μπορεί να ψωνίσει από πιο πάνω ράφι οπότε καλό είναι να αποφύγει τους λίγο από όλα παίκτες ή τους μονόπλευρους που μπορούν να κάνουν μόνο μια δουλειά στο γήπεδο. Και το πιο σημαντικό από όλα μην πάρουμε λάθος παίκτες σε λάθος θέσεις όπως έγινε φέτος με τον συμπαθή Τόμας που αποκτήθηκε σαν πόιντ γκάρντ και το δυάρι Πάσαλιτς είχε σαφώς περισσότερες ασιστ.  Ο ΑΡΗΣ θέλει παίκτες προσωπικότητες που να πιστεύουν στις δυνατότητες τους και να μπορούν να προσφέρουν σε όλους τους τομείς. Ενώ στατιστικά στοιχεία όπως η ευστοχία στις βολές είναι από τις λεπτομέρειες που πολλοί προπονητές ψάχνουν. Ο Γουότερς  του Κολοσσού μοιάζει εξαιρετική περίπτωση κάτι που φαίνεται από τις επιδόσεις του, ενώ μετά την φετινή του εμπειρία μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος στη συνέχεια. Το εκπληκτικό 95% στις ελεύθερες βολές είναι ένα στατιστικό που αν το είχε φέτος κάποιος από τους παίκτες του ΑΡΗ σίγουρα θα είχε τερματίσει 3ος. Ο Μιλόσεβιτς είναι ένας ακόμη παίκτης που ακούσθηκε σαν backup του Βεζένκοφ. Ένας πολύ καλός παίκτης που κάνει πάρα πολλές δουλειές μέσα στο γήπεδο. Μάλιστα στην καλή του μέρα μπορεί να σκοτώσει τον αντίπαλο. Φυσικά όπως είπαμε και στην αρχή υπάρχουν και οι Νέιμικ και Αντεγκμπόγιε. 2 παίκτες που άρεσαν αλλά ιδίως στην περίπτωση του Νέιμικ θα πρέπει να διασφαλιστεί το ότι θα είναι υγιής αλλά και ότι θα έχει κοντά του έναν καλό πόιντ γκάρντ.

Και μόνο που μπαίνουμε στη διαδικασία να μιλάμε για μεταγραφές αυτού του επιπέδου και όχι για το αν κάποιος παίκτης ξεπουληθεί ώστε να βγει η χρονιά είναι ένα τεράστιο βήμα προόδου που δείχνει ότι έχουμε μπει στην εποχή Λάσκαρη! Λίγο περισσότερη προσοχή χρειάζεται από τον Δ.Πρίφτη στην επιλογή των παικτών και όλα θα πάνε καλά.  Αν μάλιστα κάνουν και κανά μαγικό εκεί στην ΚΑΕ και μας φέρουν και κάνα παίκτη κράχτη(ονόματα δεν λέμε ας βάλει ο καθένας ότι θέλει στο μυαλό του) ε τότε είναι που θα μετράμε όπως παλιά τις ημέρες μέχρι την έναρξη του νέου πρωταθλήματος. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

ΥΓ. Η ΑΕΚ "τσίμπησε" τον Κάρτερ από τον μπάογκ, μήπως εμείς να "τσιμπούσαμε" τον Ίνγκλις από την ΑΕΚ? Καιρό έχουμε να δούμε πραγματικό 3αρι στον ΑΡΗ.

ΥΓ2. Εντάξει, όλοι επαγγελματίες είναι και πρέπει να κοιτάξουν το μέλλον τους... αλλά ρε πουλέν μου Πάσαλιτς... δεύτερη φορά έχεις φύγει από μόνος από την ομάδα με συνοπτικές διαδικασίες? Πήγαινε διακοπές και ανακοίνωσε το μετά...

ΥΓ3. Πλάκα πλάκα, με όλους αυτούς της φωτογραφίας συν τον Μιλόσεβιτς και έναν καλό αμερικάνο στη θέση 3 χτυπάμε κα πρωτάθλημα!

Μπορεί στη θεωρία ο ΑΡΗΣ να αποδυναμώθηκε με την φυγή του Αθηναίου στην πράξη όμως φαίνεται τα πράγματα να έχουν πάρει μια πολύ πιο διαφορετική τροπή από όσο φανταζόμασταν. Η ανάγκη να καλύφθει το κενό του πρώτου σκόρερ και ασιστμαν της ομάδος έχει οδηγήσει τους υπόλοιπους παίκτες να παίρνουν περισσότερες πρωτοβουλίες και να έχουν πιο ενεργή συμμετοχή στο παιχνίδι με αποτέλεσμα να βλέπουμε για ακόμη μια αγωνιστική τον ΑΡΗ παίζει σαφώς πιο ώριμα, να έχει καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας, σαφώς περισσότερες ασιστ, καλύτερες επιθετικές επιλογές και μεγαλύτερη διάρκεια στον αγώνα. 

Ο Ίκαρος Χαλκίδας έπαιζε ίσως το τελευταίο του χαρτί για παραμονή στην κατηγορία και αυτό από μόνο του ήταν αρκετό ώστε να κάνει την αποστολή μας πολύ δύσκολη. Κάτι τέτοιο όμως δεν φάνηκε στον αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ με ένα ξεκίνημα ανάλογο με αυτό που είχε πραγματοποιήσει απέναντι στον Πανιώνιο στον ημιτελικό του κυπέλλου έδειξε από τα "αποδυτήρια" ότι ήρθε αποφασισμένος για τη νίκη. Με τον Πελεκάνο και τον Μποχωρίδη να πραγματοποιούν την καλύτερη φετινή εμφάνιση, τον Βεζένκοφ να συμπληρώνει άλλη μια ολολκηρωτική παρουσία και τον Γκίκα να ανταποκρίνεται στον ρόλο του πόιντ γκαρντ η νίκη ήρθε πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε. Οι 36 πόντοι της πρώτης περιόδου και το +22 που έφθασε η διαφορά δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του αγώνα. Άσκα, Σάτον και Γκαγκαλούδης προσπάθησαν να γυρίσουν το παιχνίδι  αλλά χωρίς αποτέλεσμα μιας και ο ΑΡΗΣ υπερτερούσε σχεδόν παντού σύμφωνα με την στατιστική. Καθοριστική η παρουσία και του Χαρίση που με 12 ριμπάουντ και 2 κοψίματα έκανε αρκετή βρώμικη δουλειά, ενώ ο Μούρτος έδωσε αρκετές λύσεις στην επίθεση με 12 πόντους.

Με 3 σερί νίκες η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά και από αουτσάιντερ για την 6η θέση πλέον είναι το φαβορί. 2 νίκες στα επόμενα 2 παιχνίδια και μόνο με θαύμα θα χαθεί η έκτη θέση. Η άνοδος του Μποχωρίδη και του Γκίκα,  το ξέσπασμα του Πελεκάνου, το σταθερό φορμάρισμα του Βεζένκοφ αλλά και η συμμετοχή των ψηλών στον παιχνίδι της ομάδος πλησιάζοντας προς τα πλέιοφς μοιάζει ότι καλύτερο την δεδομένη χρονική στιγμή. Αρκεί φυσικά η διακοπή του πρωταθλήματος να μην επηρρεάσει αρνητικά την ομάδα. Είναι σημαντικό με την ομάδα στο άρθρο 99 να φανεί ότι και αγωνιστικά μπορούμε να πετύχουμε κάτι και αυτό είναι πάρουμε την έκτη θέση και να κάνουμε ότι δεν κάναμε πέρσι κόντρα στον Πανιώνιο. Έτσι όχι μόνο θα ανέβει το ηθικό κόσμο από μια ταλαίπωρη χρονιά σε όλα τα τμήματα αλλά μπορεί και όλοι αυτοί που το σκέφτονται να εμπλακούν διοικητικά στην ΚΑΕ να ζεσταθούν και να κάνουν επιτέλους τις προθέσεις τους ψάξεις. Όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει, καλή η οργάνωση και η οικονομική εξυγίανση αλλά ο "καθρέφτης" της ομάδος δεν είναι τα γραφεία αλλά το παρκέ.

Με το δεξί ξεκίνησε η ομάδα μας τις επίσημες υποχρεώσεις της παίρνοντας μια σημαντική νίκη-πρόκριση επί του συμπολίτη μέσα στο κρατικό της Πυλαίας. Μια νίκη που παρά το αρχικό στάδιο που βρίσκονται όλες οι ομάδες τη δεδομένη χρονική στιγμή κατάφερε να αποτυπώσει ως ένα βαθμό τη δουλειά που έγινε κατά την διάρκεια της προετοιμασίας. Όπως συνηθίζετε οι λίγοι "φίλαθλοι" του συμπολίτη που βρέθηκαν στο γήπεδο δεν μπόρεσαν να χωνέψουν την ανωτερότητα του ΑΡΗ και στο τέλος προσπάθησαν να "ζεστάνουν" την ατμόσφαιρα στο κρατικό.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι είδαμε 2 ανέτοιμες ομάδες με πολλές αδυναμίες, πολλά λάθη που πασχίζανε για να βρουν τον δρόμο προς το καλάθι. Ο ΑΡΗΣ επενδύοντας στην ταχύτητα και την ενέργεια των παικτών του κατάφερε να κερδίσει τη μάχη των ριμπάουντ αλλά και να "κουράσει" τον αντίπαλο με την πιεστική άμυνα. Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα και στη νίκη έπαιξε η καλή χημεία που έδειξε η ομάδα με τον Αγγέλου να κάνει διαρκώς αλλαγές, να χρησιμοποιεί σχεδόν όλους τους παίκτες που είχε στη διάθεση του αλλά η ομάδα να μην χάνει τον ρυθμό της. Σε αντίθεση με τον μπαογκ όπου κάθε αλλαγή που έκανε ο Μαρκόπουλος τους αποσυντόνιζε. Αν και η νίκη ήταν αποτέλεσμα καθαρά ομαδικής προσπάθειας μπροστάρης αυτής της προσπάθειας ήταν ο Μ.Πελεκάνος που δίνοντας βροντερό παρών σε άμυνα και επίθεση έδειξε τον δρόμο στους συμπαίκτες τους. Παρά τα μέτρια ποσοστά ευστοχίας και κάποια αβίαστα λάθη θα ξεχωρίσουμε τον Γ.Αθηναίου που θύμισε κάτι από το ένδοξο παρελθόν. Μας θύμισε εποχές όπου μέτριοι παίκτες φορώντας την "πανοπλία" του Αυτοκράτορα αποδίδανε πολύ καλύτερα απο τις δυνατότητες τους σε αντίθεση με τα τελευταία χρόνια όπου ακόμη και σπουδαία ονόματα λύγισαν υπο το βάρος της φανέλας. Κάπως έτσι ο Γ.Αθηναίου που ήταν ένας ρολίστας πολυτελείας σε ΚΑΟΔ και Πανιώνιο φορώντας τη φανέλα του ΑΡΗ έδειξε ένα πρόσωπο πολύ πιο ώριμο, αποφασισμένο και αναμφισβήτητα διεκδικεί μαζί με τον Πελεκάνο τον τίτλο του MVP. Εντυπωσιακή η βοήθεια που είχε η ομάδα από τον πάγκο με τους Ασημακόπουλο, Γκίκα, Τσακαλέρη και Μούρτο να δίνουν λύσεις σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Μέχρι και ο νεαρός Πουλιανίτης που έκανε το ντεμπούτο του στο ελάχιστο χρονικό διάστημα που αγωνίστηκε πρόλαβε να έχει θετική παρουσία και να προσφέρει. Μόνο οι Βεζένκωφ και Χαρίσης έμοιαζαν εκτός ρυθμού κυρίως λόγω του στυλ παιχνιδιού της ομάδος όπου δύσκολα έπαιρναν σωστές πάσες κοντά στο καλάθι. Η επιθετική δυστοκία ήταν το αναμενόμενο πρόβλημα που είχε να λύσει ο ΑΡΗΣ και για αυτό το παιχνίδι ήταν μέχρι ένα σημείο ντέρμπι. Με το που μπήκαν 2-3 σουτ το "πανηγυράκι" τελείωσε και η νίκη ήρθε χωρίς άγχος. Φυσικά αν θέλουμε να είμαστε σωστοί θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι πρώτον απέναντι μας είχαμε έναν μετριότατο αντίπαλο και δεύτερον ότι η ομάδα έχει τεράστια περιθώρια βελτίωσης. Δεν πρέπει η σημερινή πρόκριση να μας αποπροσανατολίσει μιας και ο ΑΡΗΣ πρέπει να έχει πολύ υψηλότερους στόχους από το να κερδίσει τον κακομοίρη συμπολίτη.  Τα λάθη πρέπει να περιοριστούν, οι ψηλοί θα πρέπει να αρχίσουν κάποια στιγμή να τροφοδοτούνται σωστά και τα σουτ να γίνονται με περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Η σημερινή νίκη δίνει την απαραίτητη ώθηση που χρειάζεται αυτή η ομάδα για να πιστέψει στις δυνάμεις της αλλά και στον κόσμο του ΑΡΗ να αγκαλιάσει την προσπάθεια που γίνεται. Δεν ονειροβατούμε, γνωρίζουμε τις οικονομικές δυνατότητες της διοίκησης, γνωρίζουμε τις ιδιαίτερες συνθήκες του Ελληνικού πρωταθλήματος αλλά το μόνο που θέλουμε είναι όταν συναντάμε ομαδούλες σαν την σημερινή να τους υπενθυμίζουμε ποιος είναι ο ΑΡΗΣ. Είναι ότι καλύτερο να βλέπουμε την προσπάθεια της διοίκησης, του προπονητή και των παικτών να βγαίνει πάνω στο παρκέ. Μετά από αυτή τη νίκη αλλά και την πολλά υποσχόμενη "παρθενική" εμφάνιση είναι σίγουρο ότι οι πωλήσεις των εισιτηρίων διαρκείας θα εκτοξευτούν! Και αν πας και πάρεις το διπλό στη Δράμα τότε 2η αγωνιστική θα έχουμε και πρώτο sold out της χρονιάς! AΪΝΤΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ! ΟΛΟΙ ΝΤΟΥ ΣΤΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!!!

ΥΓ. Εμετικοί και αξιολύπητοι για ακόμη μια φορά οι "άρχοντες" του αγώνα. Με νύχια και με δόντια προσπαθούσαν να σπρώξουν τον μπαογκ από το ξεκίνημα του αγώνα ενώ στο 4ο δεκάλεπτο πραγματικά θα πρέπει να τους δοθεί βραβείο ευρεσιτεχνίας για τα "σφυρίγματα-εφευρέσεις" που ανακαλύψανε. Έτσι όπως το πάτε όταν τελικά Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός αποφασίσουν να αποσυρθούν από το Ελληνικό πρωτάθλημα πάλι σε ανοιχτά γήπεδα θα σφυρίζετε... 

ΥΓ2. "Συγκινητικοί" οι άνθρωποι του συμπολίτη που πιέζανε τους παίκτες μας να μπουν στο παρκέ για να τελειώσει το παιχνίδι. Το να κατευθυνθούν προς τους οπαδούς τους ή να κάνουν έστω μια έκκληση από τα μεγάφωνα για να σταματήσουν οι αστειότητες ούτε λόγος.

Με την κλασσική ατάκα περί ιστορίας, φανέλας και καθημερινής προσπάθειας... η διοίκησης της ΚΑΕ και επίσημα ανακοίνωσε την επίτευξη συμφωνίας με τον Μ.Πελεκάνο για τα επόμενα 3 χρόνια! Μια κίνηση που μας κάνει να ξεφυσάμε από ανακούφιση μιας και ενδεχόμενο διαζύγιο με τον Πελεκάνο μετά από αυτό του Πάσαλιτς θα σήμαινε ουσιαστικά έναν καινούργιο ΑΡΗ χωρίς ουσιαστικό σημείο σύνδεσης με την προηγούμενη χρονιά. Γιατί όταν από μια ομάδα φεύγουν οι 2 πρώτοι σκόρερ(όπως έγινε με τον Πανιώνιο) τότε ουσιαστικά μιλάμε για νέα ομάδα.

Μπορεί ο Πελεκάνος και πέρσι που ήρθε στην ομάδα να αποτέλεσε μια μεγάλη μεταγραφική κίνηση όμως φέτος έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία. Ο έμπειρος σμολ φόργουορντ μετά από μια μεταβατική χρονιά που από εκεί που βρισκόταν μεταξύ πάγκου και κερκίδας ανέλαβε πρωταγωνιστικό ρόλο θα είναι λογικά ακόμη καλύτερος και σίγουρα θα αποτελέσει το "πρώτο βιολί" της ομάδος.  Μετά τη φυγή του Πάσαλιτς πέφτει ακόμη μεγαλύτερο βάρος πάνω στον Πελεκάνο και από τη στιγμή που ο παίκτης το γνωρίζει αυτό και στη συνέχεια συμφωνεί σημαίνει ότι αποδέχεται και τον ρόλο του ηγέτη που δυστυχώς στον ΑΡΗ εδώ και χρόνια οι περισσότεροι παίκτες παλεύουν να αποφύγουν. Ενώ αν κανείς σκεφτεί ότι με όλα τα οικονομικά προβλήματα που υπήρχαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς ο Μ.Πελεκάνος είχε φτάσει μια ανάσα από το σημείο να τα μαζέψει και να φύγει αυτή η συμφωνία είναι ουσιαστικά η επιβεβαίωση της δουλειάς που κάνει η διοίκηση Αρβανίτη. Αν δηλαδή ο κ.Αρβανίτης, ο κ.Γαλιλαίας και οι υπόλοιποι άνθρωποι που στηρίζουν την ΚΑΕ μπορούν και πείθουν με το πλάνο τους παίκτες και τεχνικό τιμ που βιώνουν από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει  το τμήμα τότε οι γκρίνιες από πολλούς από εμάς μάλλον είναι υπερβολικές.

Πελεκάνος, Ασημακόπουλος, Χαρίσης, Μποχωρίδης, Χαντ, Μούρτος, Τσακαλέρης, Αθηναίου, Γκίκας είναι το ρόστερ όπως έχει διαμορφωθεί ως τώρα. Ο Βεργίνης παραμένει στον "αέρα" όπως και ο Βεζένκωφ που ακόμη δεν έχει δώσει την απάντηση του ενώ η περίπτωση του Σαρικόπουλου μάλλον δείχνει να σχετίζεται με αυτή του Μίσελ. Αν ο Μίσελ έρθει τότε ο Σαρικόπουλος θα φύγει διαφορετικά ίσως γίνει μια προσπάθεια για να μείνει ο νεαρός σέντερ με μειωμένες αποδοχές. Μίσελ, Κυρίτσης και Αντετοκούμπο είναι στο στόχαστρο με τους δύο πρώτους να αποτελούν σημαντική ενίσχυση σε περίπτωση που αποκτηθούν. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι μετά τη σημερινή συμφωνία με τον Μ.Πελεκάνο ο ΑΡΗΣ έχει ήδη ένα ανταγωνιστικό ρόστερ. Λογικά παίκτες όπως ο Μποχωρίδης, ο Μούρτος και ο Βεζένκωφ(εφόσον παραμείνει) θα παρουσιαστούν βελτιωμένοι, ο υγιής Χαντ μπορεί να αποδειχθεί εσωτερική μεταγραφή ενώ και με δεδομένο ότι αυτή τη φορά ο Β.Αγγέλου θα έχει την ευκαιρία να κάνει κανονική προετοιμασία με τους παίκτες του και όχι να στήνει ομάδα μέσα από τα επίσημα παιχνίδια  ίσως τη νέα σεζόν ο ΑΡΗΣ να μπορέσει να ξανακερδίσει λίγο από την χαμένη του αγωνιστική αξιοπιστία.

Μπορεί η φυγή του Πάσαλιτς, η δημοσιοποίηση της επιθυμίας του Βεργίνη να βρει ομάδα στο εξωτερικό, οι δυσκολίες στην υπόθεση παραμονής του Μ.Πελεκάνου και η διαφαινόμενη αποχώρηση του Βεζένκωφ να μας απογοήτευσαν αρκετά αλλά τελικά η διοίκηση της ΚΑΕ με 2 καλές κινήσεις δείχνει ότι δεν πρόκειται να κάτσει με σταυρωμένα χέρια και μοιρολατρικά να μπει σε μια λογική "ότι περισσέψει από την αγορά το μαζεύουμε εμείς" και ανακοίνωσε την απόκτηση των Αθηναίου και Γκίγκα. 2 παίκτες που σίγουρα δεν είναι τα "πρώτα" ονόματα που μπορούν να συγκινήσουν τον οποιοδήποτε φίλαθλο αλλά για όποιον γνωρίζει τα δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ότι πρόκειται για 2 πολύ καλές κινήσεις.

Ο Γ.Αθηναίου πρόκειται για έναν πολύ καλό ρολίστα που αγωνίζεται με ευκολία και στις 2 θέσεις των γκαρντ. Το πάθος και ο δυναμισμός του είναι τα δυνατά του σημεία ενώ και αμυντικά θεωρείται εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια κάθε προπονητή. Τόσο στην παρουσία του στον ΚΑΟΔ όσο και στον Πανιώνιο όπου έπεσαν τα στατιστικά του φάνηκε ότι δύσκολα μπορούμε να περιμένουμε σπουδαία πράγματα από τον συγκεκριμένο αθλητή. Παρόλα αυτά η προσήλωση του στην ομάδα και το πάθος του για διάκριση μπορεί να φανούν καταλυτικά στο σύνολο που προσπαθεί να στήσει ο Β.Αγγέλου.  Το μεγάλο στοίχημα ακούει στο όνομα Νίκος Γκίγκας. Σε παλαιότερο ποστ είχαμε κάνει ειδική αναφορά στο ότι ο ΑΡΗΣ λόγω της νομοθεσίας που υπάρχει για τους νέους αθλητές κάτω των 18(με το που ενηλικιωθούν μπορούν να φύγουν) θα πρέπει να επενδύσει και να ρισκάρει με ταλαντούχους παίκτες άνω των 18 δίνοντας τα παραδείγματα των Παππά, Σλιούκα, Μάντζαρη που σε ηλικία 19-20 ετών περίπου μπορούσαν εύκολα να αποκτηθούν αλλά και την περίπτωση του Ν.Παπαντωνίου απο το Περιστέρι που  αν και μόλις 23 ετών έχει 3 γεμάτες χρονιές στην Α1. Σε αυτή την κατηγορία παικτών ανήκει ο Ν.Γκίκας που πραγματοποίησε μια εξαιρετική χρονιά στην Α2 με τη φανέλα του Φιλαθλητικού. Εκεί παρέα με τα αδέρφια Αντετοκούμπο έφεραν τον Φιλαθλητικό μια ανάσα απο την άνοδο στην Α1. Πρόκειται για πόιντ γκαρντ που εκτός απο την ωριμότητα στο παιχνίδι του παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει έφεση και στο σκοράρισμα. Σίγουρα υπάρχει διαφορά μεταξύ Α1 και Α2 αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι τα πράγματα όπως παλιά όπου η διαφορά είναι χαώδης. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε το περσινό στραπάτσο του ΑΡΗ μας στο κύπελλο από ομάδα  της Α2 κάτι που για άλλες εποχές θα έμοιαζε σενάριο φαντασίας, όχι μόνο για τον ΑΡΗ αλλά για σχεδόν όλες τις ομάδες της Α1.  Ο Γκίκας λοιπόν αν αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά μπορεί να αποδειχθεί μια εξαιρετική επιλογή σχεδόν από το πουθενά και να δώσει στον ΑΡΗ μας πολλά περισσότερα από όσα κανείς θα περίμενε. 

Οι πρώτες κινήσεις για το ροστερ έχουν γίνει. Αθηναίου και Γκίγκας τα νέα αποκτήματα, Μποχωρίδης, Μούρτος, Τσακαλέρης είναι οι σίγουροι, Ασημακόπουλος, Χαρίσης, Χαντ είναι οι σχεδόν σίγουροι, ο Πελεκάνος αποτελεί ερωτηματικό, Βεργίνης, Βεζένκωφ, Καραποστόλου, Σαρικόπουλος θα είναι έκπληξη αν μείνουν, ενώ οι Πάσαλιτς, Δήμας και Ν.Μποχωρίδης είναι ήδη παρελθόν. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι ο ΑΡΗΣ μετά την αποχώρηση του Πάσαλιτς χρειάζεται οπωσδήποτε σκορερ. Απο ότι φαίνεται το κασέ του Χάτεν δεν μπορούμε να το πλησιάσουμε ενώ η περίπτωση του Κυρίτση έχει μεγάλο ρίσκο. Στους ψηλούς τα σενάρια για Σαρικόπουλο και Μίσελ ολοένα και φουντώνουν περισσότερο και αν και μου αρέσει ο Σαρικόπουλος στο στυλ του Αγγέλου δείχνει να ταιριάζει πολύ περισσότερο ο Μίσελ που θα  πρέπει να τονίσουμε ότι έχει ανοδική πορεία σαν παίκτης. Όσο για την ανακοίνωση και το Ιστορία, Φανέλα και δουλειά της διοίκησης που έχουν υιοθετήσει εκεί στην ΚΑΕ τελικά φαίνεται να έχει την λογική του εξήγηση. Όταν δεν υπάρχει χρήμα να προσφέρεις αναγκαστικά προσπαθείς να προσφέρεις άλλα πράγματα για να δελεάσεις παίκτες και προπονητές.

Ρίξτε μια ματιά στον Ν.Γκίκα που θυμίζει κάτι απο Γ.Σιούτη

{source}
<object width="420" height="315"><param name="movie" value="//www.youtube.com/v/SqWpAEHVkMc?hl=el_GR&amp;version=3&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="//www.youtube.com/v/SqWpAEHVkMc?hl=el_GR&amp;version=3&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="420" height="315" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object>
{/source}

Απίστευτα πράγματα παρακολουθήσαμε για ακόμη μια φορά με τους "φίλους" του Περιστερίου που ίσως για πρώτη φορά φέτος παρακολούθησαν από κοντά παιχνίδι της αγαπημένης τους ομάδος να μην μπορούν να χωνέψουν ότι ο ΑΡΗΣ δεν στήνεται και ότι πάντα παλεύει για την ιστορία και τον κόσμο του. Ένας ΑΡΗΣ που αν και δεν έπιασε κάποια σπουδαία απόδοση κατάφερε να φύγει με το ροζ φύλλο αγώνα κυρίως χάρη στον επιθετικό οίστρο του Σωτήρη Καραποστόλου σε ένα χρονικό σημείο όπου το παιχνίδι έδειχνε χάνεται.

Φυσικά προτού το παιχνίδι διακοπεί από την επίθεση των θερμόαιμων(ναί έχει και τέτοιους!) οπαδών του Περιστερίου οι παίκτες του αντιπάλου υπό την ανοχή των διαιτητών είχαν δώσει μπόλικες αφορμές για να οξυνθούν τα πνεύματα. Εκτός από τα απίστευτα σφυρίγματα που είχαν οδηγήσει λίγο πριν το φινάλε 24 φορές τους αντιπάλους μας στις βολές έναντι μόλις 3 για εμάς αναρωτιέμαι τι άλλο έπρεπε να γίνει για να τιμωρηθούν οι παίκτες  του Περιστερίου με αντιαθλητικό φάουλ ή τεχνική ποινή για τις βρώμικες ενέργειες τους. Η αρχή έγινε με τον αστείο τον Πέτρουλα που χωρίς να προκληθεί κλώτσησε στο κεφάλι τον πεσμένο Χάντ μπροστά στα μάτια των διαιτητών, που του έκαναν απλά μια παρατήρηση. Η συνέχεια δόθηκε από τον Πάρκερ που σε μια σύγκρουση με τον Δήμα ο Αμερικάνος απώθησε τον παίκτη μας κλωτσιά στο στήθος!  Ενώ και ο μόλις 23 ετών Παπαντωνίου σε φάση που ο Πελεκάνος στον αιφνιδιασμό είχε ξεκινήσει ανενόχλητος την "πτήση" του για να καρφώσει την μπάλα χτύπησε με δύναμη στον ώμο τον παίκτη μας ρίχνοντας τον πάνω στην τηλεοπτική κάμερα που βρισκόταν δίπλα από την μπασκέτα. Ούτε αυτό συγκίνησε τους διαιτητές κάτι που το είχαν αντιληφθεί οι αντίπαλοι με συνέπεια λίγο πριν το φινάλε χωρίς λόγο ο Πάρκερ να αγκαλιάζει πισώπλατα τον Πελεκάνο ενώ έτρεχε στον αιφνιδιασμό και να τον πετάει κάτω! 4 φάσεις με τις 3 από αυτές να μπορούσαν να τιμωρηθούν μέχρι και με αποβολή του παίκτη αλλά τα ανθρωπάκια με τα γκρι έκλεισαν τα μάτια.

Αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ μας ήταν πολύ νωθρός και μονοδιάστατος στο παιχνίδι του μιας και τα μακρινά σουτ έμοιαζαν η μοναδική απειλή. Χαρίσης και Σαρικόπουλος αν και είχαν το πλεονέκτημα κάτω από το καλάθι δεν τροφοδοτήθηκαν καθόλου ενώ ο Βεργίνης ήταν ο μοναδικός παίκτης που έδειχνε τη διάθεση να κινηθεί προς το αντίπαλο καλάθι αντι να αράξει και αυτός έξω από τα 6.75 περιμένωντας την ευκαιρία για ένα μακρινό σουτ. Με τις 2 ομάδες να χάνουν τα άχαστα ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να πάρει μια διαφορά 6 πόντων με το ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου. Σε εκείνο όμως το σημείο όπως συνηθίζεται  στο 3ο δεκάλπετο η ομάδα έδειξε σημάδια κατάρρευσης. Για ανεξήγητο λόγο ο Αγγέλου αποφάσισε να χρησιμοποιήσει πολύ χαμηλά σχήματα δίνοντας την ευκαιρία στους Μίτσελ και Χάινς να κάνουν αισθητή την παρουσία τους πετυχαίνοντας εύκολα καλάθια μιας και είχαν απέναντι τους πιο ελαφριά κορμιά.ενώ και ο Βεργίνης που έδινε έναν ρυθμό στην ομάδα ξεχάστηκε στον πάγκο. Κάπως έτσι το 28-34 έγινε 38-34 και όλα έδειχναν ότι για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ θα πλήρωνε το κακό τρίτο δεκάλεπτο. Ευτυχώς ο Σωτήρης Καραποστόλου είχε εντελώς διαφορετική άποψη και με ένα προσωπικό κρεσέντο κυρίως έξω απο τα 6.75 επανέφερε την ομάδα μας μπροστά στο σκορ. Στη συνέχεια ακολούθησε ο Τζέρεμι Χαντ με ένα δικό του ρεσιτάλ στις αρχές του τέταρτου δεκαλέπτου, που μέχρι εκείνο το σημείο πραγματοποιούσε μια τραγική εμφάνιση γεμάτο λάθη, αστοχία και ανόητες ενέργειες. Με συνολικά 7 τρίποντα σε 10 προσπάθειες στην επανάληψη η ομάδα μας δεν άφησε κανένα περιθώριο στο Περιστέρι και έφθασε σε ακόμη μια νίκη.

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η σημερινή νίκη κρατάει ζωντανές τις ελπίδες μας για την κατάκτηση της 3ης θέσης διαψεύδει αυτές τις ανόητες φήμες που ήθελαν τον ΑΡΗ να στήνεται στο Περιστέρι εμπλέκοντας και το ποδόσφαιρο σε όλο ατυτόν τον παραλογισμό. Ο ΑΡΗΣ έπαιξε πρώτα για την τιμή και την ιστορία του και μετά για όλα τα ύπολοιπα. Δυστυχώς όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο δεν ήθελαν να το καταλάβουν και για αυτό έγινε ότι έγινε. Πάντως βλέποντας τη μεγαλειώδη παρουσία των φίλων του Περιστερίου και ρίχνωντας και μια ματιά στο κρατικό όπου παίζεται αυτή τη στιγμή  το μπαογκ - Πανιώνιος τελικά μόνο όπου παίζει ο ΑΡΗΣ γεμίζουν τα γήπεδα!

Ναι, υπάρχει και μπάσκετ. Με όλα αυτά τα σημαντικά γεγονότα στο ποδόσφαιρο αλλά και την απαράδεκτη αναβολή του πρωταθλήματος για χάρη των 2 "μεγάλων" της Αθήνας θέλοντας και πει οι περισσότεροι ξεχάσαμε ότι υπάρχει και ένα πρωτάθλημα που πλησιάζει στο φινάλε του. Και αν στο μπασκετ όλη η ουσία είναι τα πλέιοφς που ξεκινούν με τη λήξη της κανονικής περιόδου για εμάς όπως τα έχουμε καταφέρει  θα είναι μια αδιάφορη τυπική διαδικασία. Εκτός και αν φυσικά διατηρήσουμε τις μαθηματικές μας ελπίδες στο Περιστέρι και εκμεταλλευτούμε τυχόν στραβοπατήματα του Ικάρου στις τελευταίες 3 αγωνιστικές .

Ανεξάρτητα πάντως από την ύπαρξη ή μη στόχων ο ΑΡΗΣ οφείλει πάντα να κατεβαίνει με μοναδικό στόχο. Ανεξάρτητα από το αν ο αντίπαλος του είναι αδιάφορος ή έχει στόχο την παραμονή στη κατηγορία όπως είναι το Περιστέρι. Ένα Περιστέρι που στον πρώτο γύρο αποδείχθηκε πολύ εύκολος αντίπαλος δικαιολογώντας τη φήμη που κουβαλούσε ως ένα εκ των φαβορί για υποβιβασμό στην Α2. Κάτι όμως που πάει να αλλάξει κυρίως λόγω της ενίσχυσης της Αθηναϊκής ομάδας με τους Αμερικάνους Μίτσελ και Πάρκερ(του γνωστού Σμούς!)  που δείχνουν να έχουν την ικανότητα να κρατήσουν το Περιστέρι στην κατηγορία. Αυτοί είναι και οι 2 βασικοί κίνδυνοι που θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αγγέλου να βρουν τον τρόπο να εξουδετερώσουν. Μπορεί πολλούς να τους ξενέρωσε αυτή η διακοπή του πρωταθλήματος αλλά σίγουρα ο Β.Αγγέλου θα πρέπει να αισθάνεται χαρούμενος μιας και είδε σχεδόν όλοι τραυματίες εκτός του Τσακαλέρη να επιστρέφουν και να λαμβάνουν κανονικά μέρος στην τελευταία προπόνηση. Ενώ και ο Πάσαλιτς που έλειψε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στα 2 φιλικά που έγιναν με Πιερικό και ΚΑΟΔ έδειξε να πατάει καλά και να είναι έτοιμος να προσφέρει σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές. Το ίδιο ισχύει και για τους Πελεκάνο & Χαντ που αν δεν υπήρχε η διακοπή σίγουρα θα απουσίαζαν από τον αγώνα με το Περιστέρι.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για αυτό το παιχνίδι. Ο καλός ΑΡΗΣ είναι σαφώς ανώτερος από αυτό το Περιστέρι. Αρκεί να παρουσιαστούμε σοβαροί και αποφασισμένοι για τη νίκη. Μια νίκη που κρατάει τις ελπίδες μας ζωντανές.  Το παιχνίδι είναι τηλεοπτικό και αυτό είναι πολύ καλό μιας και μετά από αρκετό καιρό θα έχουμε την ευκαιρία να γουστάρουμε και λίγο με τον μπασκετικό ΑΡΗ. Αν μας κάνει τη χάρη και ο Ηλυσιακός και κερδίσει τον Ίκαρο τότε ίσως να αρχίζουμε να σκεφτόμαστε και άλλα γούστα ενόψει πλέιοφς!