Ένα από τα δυσκολότερα παιχνίδια της φετινής σεζόν θα δώσει η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα το βράδυ στο Μιλάνο. Παιχνίδι που πέρα από την σημασία που έχει για την προσπάθεια που κάνει ο ΑΡΗΣ μας να προκριθεί μας φέρνει αναμνήσεις από το μακρινό και ένδοξο παρελθόν. Δεν θα ασχοληθούμε με το τι ακριβώς έγινε σε εκείνη την ιστορική διπλή αναμέτρηση με την Τρέισερ το 1986 αλλά θα επικεντρωθούμε σε όλα όσα θα πρέπει να κάνει σήμερα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ώστε να πάρουν μια πολύτιμη νίκη που θα ισοδυναμεί και με μισή πρόκριση στην επόμενη φάση.

Την Αρμάνι Μιλάνο την υποδεχθήκαμε από την Ευρωλίγκα ως το ακλόνητο φαβορί του ομίλου μας. Όπως φάνηκε όμως στην πρεμιέρα του Last 32 απέναντι στην Αλμπά η θεωρία από την πράξη απέχει πάρα πολύ. Και αν υπάρχει μια ομάδα που φέτος έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται κόντρα στα προγνωστικά αυτός είναι ο ΑΡΗΣ μας! Με τις 2 νίκες επί της Ούνιξ Καζάν αλλά και το θριαμβευτικό πέρασμα από το ΟΑΚΑ ο φετινός ΑΡΗΣ έχει δείξει ότι όταν βρίσκεται σε καλή μέρα δεν φοβάται κανένα. Αυτή η έλλειψη σταθερότητας και το μόνιμο ερωτηματικό κυρίως στην επίθεση είναι που μας κάνει απρόβλεπτα καλούς ή και το ανάποδο. Τα σκαμπανεβάσματα του Γουότερς, η έλλειψη ουσιαστικών λύσεων στη θέση 3 και η αδυναμία κάτω από το καλάθι κυρίως όταν ο Χάγκινς είναι στον πάγκο καλύπτονται μόνο με ομαδική δουλειά και υπερπροσπάθεια από όλους όσους πατάνε στο παρκέ. Αυτό το μαχητικό πρόσωπο αυτοθυσίας από τους παίκτες μας θα πρέπει να δούμε σήμερα αν θέλουμε να φύγουμε νικητές. Διαφορετικά δύσκολα να βρεθεί τρόπος να σταματήσουμε τον Μακλήν, τον Τζεντίλε ή ακόμη και τον ύψους 2.17 Μπάρατς Στάνκο που ίσως και αυτός να προσπαθήσει να αρπάξει την ευκαιρία του σήμερα όπως τόσοι σέντερ έχουν κάνει φέτος με την ευάλωτη άμυνα του ΑΡΗ κάτω από το καλάθι. Ενώ φυσικά θα πρέπει και στην επίθεση να υπάρχει η απαραίτητη συγκέντρωση. Προσπάθειες όπως αυτές που πήραν οι περισσότεροι παίκτες πριν λίγες ημέρες στην Ρόδο θα πρέπει να απαγορευτούν από τον Πρίφτη και να απαιτήσει την κυκλοφορία της μπάλας μέχρι να βρεθεί το ελεύθερο σουτ. Ενώ και το inside game που τον τελευταίο καιρό το έχουμε αφήσει στην άκρη μάλλον θα πρέπει να το ξαναπιάσουμε. Θετικό το γεγονός ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών και όλοι οι παίκτες μας είναι ετοιμοπόλεμοι ενόψει της σημερινής αναμέτρησης. 

Στο παιχνίδι  με τον Κολοσσό η ομάδα μας βρέθηκε σε κακή ημέρα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά και γνώρισε μια ήττα που μας πλήγωσε πολύ και δίκαια χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως πισωγύρισμα. Και αν μπορεί να πει κανείς ότι βγαίνει και κάτι καλό από μια τέτοια ήττα τότε σήμερα θα πρέπει να το δούμε. Χρόνος για βελτίωση μέσα από τις προπονήσεις δεν υπάρχει αλλά με τα συνεχόμενα παιχνίδια υπάρχει σχεδόν την επόμενη στιγμή μια νέα ευκαιρία να δείξεις ότι αυτό που έγινε το Σάββατο ήταν μια κακή παρένθεση και τίποτα παραπάνω. Ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να επιλέγει παιχνίδια και ούτε να γκρινιάζει για το αν συμμετέχει σε 2 ή 3 διοργανώσεις. Από την στιγμή που είσαι μέλος αυτής της ομάδος είσαι καταδικασμένος να παλεύεις σε κάθε αγώνα με όλες τις δυνάμεις σου για τη νίκη. Αφήνουμε πίσω την ήττα στη Ρόδο και πάμε να γράψουμε μια ακόμη σελίδα με χρυσά γράμματα στο νέο κεφάλαιο που άνοιξε  με την έλευση του Νίκου Λάσκαρη στον ΑΡΗ μας! ΔΙΠΛΟ ΜΕΣ' ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Αρκετή δικαιολογημένη γκρίνια ακολούθησε το παιχνίδι με τον Κολοσσό με τους κατήγορους και τους υπερασπιστές να διαφωνούν για ακόμη μια φορά ξεπερνόντας τα όρια. Ευτυχώς που υπάρχει και μια ραδιοφωνική εκπομπή στο Yellow Radio όπου λέει τα πράγματα με το όνομα τους. Τα συγχαρητήρια μου στον Χρήστο Γκάλη και τον Δημήτρη Οσσανλή που με τις τοποθετήσεις δίνουν στον κόσμο να καταλάβει ποια είναι τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος και ποια η διαφορά της κριτικής από την γκρίνια.

ΥΓ2. Πρός όλους τους "σοφούς" που υποδέχονται την όποια διαφορετική άποψη με ύβρεις και απειλές απλά να τους υπενθυμίσω ότι κάπως έτσι ξεκίνησε το κατάντημα του ΑΡΗ μας σε όλα τα αθλήματα. Και τότε υπήρχαν κάποιοι "σοφοί" που τα ήξεραν όλα και όταν άκουγαν κάτι το διαφορετικό απαντούσαν με ύβρεις, απειλές και τραμπουκισμούς. Όπως φαίνεται για μερικούς ούτε τα "πέτρινα χρόνια" του Αυτοκράτορα αλλά ούτε και η Γ Εθνική  έγινε μάθημα...

ΥΓ3. Και για αυτούς που δεν θέλουν να ξεχάσουν τι σημαίνει ΑΡΗΣ διαβάστε μια ωραία ιστορική αναδρομή εδώ

Ξεκινάει επιτέλους η δεύτερη φάση του Eurocup με μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια που σίγουρα κάθε Αρειανός γουστάρει. Παρά τους διθυράμβους που γράφτηκαν για την πρόκριση στους 32 του Eurocup οι ομάδες που αντιμετώπισε η ομάδα μας στην πρώτη φάση δεν είχαν ούτε το ειδικό βάρος ούτε την εμπορικότητα που θα θέλαμε στην επιστροφή μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όχι ότι σε αυτή τη φάση έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάποιο μεγαθήριο αλλά όπως και να το κάνουμε η Αρμάνι Μιλάνο, η Άλμπα Βερολίνου και η λιθουανική Νεπτούνας μοιάζουν σαφώς πιο ελκυστικές. Με αφορμή λοιπόν την πρεμιέρα του Last 32 και τον αγώνα με την Νεπτούνας θα κάνουμε μια μικρή ανάλυση των αντιπάλων μας αρχίζοντας από τους Λιθουανούς.

Νεπτούνας Κλαϊπέντα: Όπως όλες οι λιθουανικές ομάδες έτσι και η Νεπτούνας είναι μια αθλητική ομάδα που παίζει σε υψηλό τέμπο και αρέσκεται στα μακρινά σουτ. Παρόλα αυτά στερείται σε δυνατά κορμιά κοντά στο καλάθι κάτι που ίσως την κάνει "ταιριαστό" αντίπαλο για εμάς. Η περιφερειακή μας άμυνα είναι εξαιρετική σε αντίθεση με την άμυνα μέσα στο "ζωγραφιστό" όπου σε αρκετά παιχνίδια αποτελεί πληγή για την ομάδα. Από την στιγμή που οι Λιθουανοί προτιμούν το περιφερειακό παιχνίδι με βάση την άμυνα μας μπορούμε να επιβάλλουμε το ρυθμό μας και να φθάσουμε στη νίκη. Στην επίθεση για τους ίδιους ακριβώς λόγους θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε τον Χάγκινς αλλά και ο Γουάιτ να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες κοντά στο καλάθι. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο Μαυροκεφαλίδης της ΑΕΚ απέναντι στην συγκεκριμένη ομάδα έκανε 2 από τις καλύτερες εμφανίσεις του τη φετινή σεζόν. Είναι μαζί με την Άλμπα οι πιο αδύναμες ομάδες του ομίλου και η βασική υποψήφια για να μείνει εκτός της επόμενης φάσης. Οπότε περιθώρια για στραβοπατήματα κόντρα στον συγκεκριμένο αντίπαλο δεν υπάρχουν.

Αρμάνι Μιλάνο: Η Ιταλική ομάδα δικαιολογημένα έχει τον τίτλο του φαβορί του ομίλου μιας και πρόκειται μια από τις ομάδες με μόνιμη παρουσία στην Ευρωλίγκα την τελευταία δεκαετία. Οι αρκετοί τραυματισμοί παικτών όπως του πρώτου σκόρερ της Τζεντίλε την οδήγησε σε αρκετές ήττες  και στο Eurocup. Πρόκειται για μια πιο πλήρη ομάδα από τον ΑΡΗ που από την στιγμή που επανέλθουν και οι τραυματίες θα πρέπει να ματώσουμε για να τους κερδίσουμε. Ο ύψους 2.17 Κροάτης Μπάρατς Στάνκο αναμένεται να είναι ο μεγάλος μας πονοκέφαλος στα μεταξύ μας παιχνίδια. Η στατιστική πάντως δείχνει ότι πρόκειται για ομάδα που δεν σκοράρει πολύ και συνήθως στα παιχνίδια που κρίνονται στην άμυνα ο ΑΡΗΣ βγαίνει νικητής. Το παιχνίδι του Β γύρου στο Παλε ίσως να είναι και το σημαντικότερο για την πρόκριση.

Άλμπα Βερολίνου: Αν και οι Γερμανοί έχουν βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια στο μπάσκετ επενδύοντας χρήματα σε υποδομές και στα ρόστερ τους εξακολουθούν να αδυνατούν να κάνουν το μπαμ στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Σε αυτό ακριβώς το μοτίβο κινείται και η Άλμπα Βερολίνου. Το ρεκόρ 5 νίκες 5 ήττες σε έναν σχετικά εύκολο όμιλο αυτό ακριβώς δείχνει. Ενώ και από το ρόστερ της απουσιάζει κάποιο μεγάλο όνομα. Εκτός λοιπόν από τη Νεπτούνας η Άλμπα μοιάζει η πιθανότερη ομάδα που θα αφήσουμε από κάτω. Για αυτό στα μεταξύ μας παιχνίδια μέχρι και η διαφορά πόντων μπορεί να παίξει τον ρόλο της.

Με μια γρήγορη ματιά ο καθένας μπορεί να δει ότι ναι μεν υπάρχουν σαφώς πιο σοβαρές ομάδες από αυτές που αντιμετωπίσαμε στην πρώτη φάση αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να μας τρομάξουν. Αν αφήσουμε στην άκρη την Αρμάνι Μιλάνο η Άλμπα και η Νεπτούνας είναι  στα μέτρα μας. Σε αυτά τα παιχνίδια όμως είναι απαραίτητο να βγάζει ο ΑΡΗΣ τον καλό του εαυτό σε άμυνα και επίθεση. Εμφανίσεις όπως αυτές με το Ρέθυμνο πιθανό να μην είναι αρκετές για να οδηγήσουν στη νίκη. Γεμίζουμε σε κάθε παιχνίδι ασφυκτικά το Παλέ και ποντάρουμε στην ενέργεια που παίρνουν οι παίκτες μας από την κερκίδα. Το Nick Galis Hall είναι η πιο καυτή έδρα στην Ευρώπη και σήμερα θα το κάνουμε να το κατανοήσουν ακόμη καλύτερα και οι Λιθουανοί. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΥΣ!

Αυτό που μου αρέσει αρκετά στο νέο διοικητικό σχήμα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ είναι ότι σε στιγμές που επικρατεί απαισιοδοξία και όλοι δείχνουμε έτοιμοι να δεχτούμε μοιρολατρικά άλλη μια "χαμένη" χρονιά ο κ.Αρβανίτης και τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης με αποφασιστικές κινήσεις στέλνουν το δικό τους μήνυμα εκφράζοντας μια αποφασιστικότητα και αισιοδοξία που γουστάρω πάρα πολύ. Κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν ένας ένας αποχωρούσαν οι παίκτες της περσινής ομάδος που μπορούσαν να προσφέρουν και φέτος, κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν όλοι σχεδόν οι μεταγραφικοί στόχοι χανόντουσαν ο ένας μετά τον άλλο, κάπως έτσι ήταν το κλίμα όταν όλα τα καλοκαιρινά σήριαλ(Σαρικόπουλου, Χαρίση, Πελεκάνου) έδειχναν να οδηγούνται σε ναυάγιο. Κάπως έτσι και τώρα που τα πρώτα αρνητικά αποτελέσματα και οι κακές εμφανίσεις έχουν απογοητεύσει άπαντες θεωρόντας δεδομένο ότι η ομάδα δεν θα ενισχυθεί άλλο και θα μπαίναμε στον Νοέμβριο που μπορεί να κρίνει όλη την πορεία της ομάδος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος με εμφανείς ελλείψεις στις θέσεις "4" και "3" όπου Ασημακόπουλος και Πελεκάνος αντίστοιχα σηκώνουν σχεδόν μόνοι τους όλο το βάρος. Είναι αστείο να αναπαράγεται ότι ο Β.Αγγέλου θα περιμένει να δει τα επόμενα 4-5 κρίσιμα παιχνίδια για να αποφασίσει για την ενίσχυση της ομάδος. Δεν χρειάζεται να είσαι μπασκετικός ειδήμονας ή να περιμένεις να βγει το πρώτο μισό του Α' γύρου για να παραδεχθείς ότι χρειάζεσαι έναν παίκτη να πλαισιώσει τους Ασημακόπουλο, Τσακαλέρη και Βεζένκωφ στην θέση 4, όπως επίσης και ότι χρειάζεσαι ένα 2-3αρι με έφεση στο σκοράρισμα για να δώσει λύσεις στην επίθεση αλλά και για να έχει ο Μ.Πελεκάνος το "δικαίωμα" να κάθεται και λίγο στον πάγκο. Άλλωστε κάπως έτσι στήθηκε η ομάδα το καλοκαίρι και αυτά είναι τα κενά που άφησαν οι 3 Αμερικάνοι με αυτό του Κόλιμον να καλύφθηκε αρκετά γρήγορα με την έλευση του Δ.Βεργίνη. Διοίκηση και προπονητής λειτουργώντας με βάση την λογική δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια και έκαναν το αυτονόητο φέρνοντας τον Γιώργο Τσιάρα.

Ο Γιώργος Τσιάρας μπορεί να μην ήταν ποτέ το αστέρι της ομάδος και το φόβητρο των αντιπάλων αλλά ήταν πάρα πολλές φορές ο παίκτης που έκανε την μεγάλη ζημιά από το πουθενά αλλάζοντας τις ισορροπίες του αγώνα. Αν και ψηλό παιδί(2.07) που ξεκίνησε ως κλασσικό 4αρι μπορεί να αγωνιστεί με επιτυχία και στην θέση 3 καθώς αρέσκεται σε αρκετά μακρινά σουτ αλλά έχει και την ευκινησία να διεισδύει και προς το καλάθι. Το θετικό είναι ότι ο παίκτης εκτός από την μεγάλη εμπειρία που έχει από το Ελληνικό πρωτάθλημα βρίσκεται και σε καλή αγωνιστική κατάσταση μιας και έβγαλε ολόκληρη την προετοιμασία και συμμετείχε και σε φιλικούς αγώνες με την Μιλάνο όπου του είχε προτείνει συμβόλαιο αλλά με μηδαμινό χρόνο συμμετοχής. Η χρονιά πέρσι με τον Ίκαρο Καλλιθέας δεν ήταν καλή αλλά την προηγούμενη με τον Πανιώνιο όπως και κατά το παρελθόν απέδειξε ότι σε αυτό πρωτάθλημα χαμηλού επιπέδου μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο. Μακάρι να δέσει και με την υπόλοιπη ομάδα και να βάλει και αυτός το λιθαράκι του στην αγωνιστική άνοδο του ΑΡΗ μας.

Με τους Κόλιμον, Σάιμον και Άουτεμπριτζ να είναι οριστικό παρελθόν και τους Βεργίνη, Χάντ και Τσιάρα να βρίσκονται στο Παλέ σαν μεταγραφές της τελευταίας στιγμής θεωρώ ότι η διοίκηση έκανε ότι μπορούσε μετά το "ναυάγιο" με τα δελτία των Αμερικάνων. Βέβαια θα πρέπει να δούμε πως θα εξελιχθεί η ιστορία με τον Χάντ γιατί ο ΑΡΗΣ χρειάζεται οπωσδήποτε και έναν παίκτη στις θέσεις 2-3 που να μπορεί να δώσει λύσεις στο σκοράρισμα. Πάντως είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η νέα διοίκηση της ΚΑΕ ήρθε για να μείνει και θα κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να ξαναφέρει τον ΑΡΗ μας στην φυσική του θέση. Στήριξη λοιπόν και πάλι στήριξη!

Ανάμεικτα συναισθήματα και εντυπώσεις έχει αφήσει εως τώρα η ομάδα μας με τα 4 φιλικά που έχει δώσει εως τωρα στην Ιταλία με τα 2 πρώτα να τα κερδίζει εύκολα και τα 2 τελευταία να τα  χάνει ευκολα. Φυσικά απο την μια είχαμε τις Ελβετικές Νιόν και Λουγκάνο και απο την άλλη 2 απο τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης τις Ιταλικές Σιένα και Μιλάνο που φέτος έχει ενισχυθεί σημαντικά. Πιο αναλυτικά στο πρωτο φιλικό κοντρα στην Νιόν ο ΑΡΗΣ κέρδισε με 84-68 ανεβάζωντας απόδοση στο Β ημίχρονο και με τον Ριτσαρντσον να κλέβει την παράσταση με 25 πόντους! Στο δεύτερο παιχνίδι κόντρα στην Λουγκάνο η ομάδα μας επικράτησε με 89-69 με τον Ριτσαρντσον να ειναι και παλι πρωταγωνιστής με 20 πόντους αλλά και τον Νίκο Χατζηβρέτα να προσθέτει άλλους 19 και να δείχνει σε όλους μας οτι δεν εχει χάσει την επαφή του με το καλάθι παρά τον διαφορετικό ρόλο που είχε στον παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια. Σε κάθε προετοιμασία υπάρχουν και οι μικροτραυματισμοί  ετσι λοιπόν στην Ιταλία ο άτυχος ήταν ο Κίκι Κλάρκ που ενας μικροτραυματισμός τον άφησε εκτός για 3-4 ημέρες και κατα συνέπεια απο τα 2 πιο δυνατά φιλικά με Μιλάνο και Σιένα. Κόντρα στην Μιλάνο προβλημάτισε η ομάδα μιας και σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού η διαφορά ηταν σε διψήφια επίπεδα με το τελικό σκορ να ειναι το βαρυ 89-69. Μπορεί ο Κακιούζης με 18 πόντους να έδειξε οτι μπορεί να προσφέρει και επιθετικά αλλά τα αμυντικά κενά ηταν αυτά που οδήγησαν στην ήττα. Στο τελευταίο και δυνατότερο φιλικό αν και ηττηθηκαμε με 24 πόντους διαφορά(84-60) σύμφωνα με τα ρεπορτάζ υπήρξε βελτίωση. Ο Κακιούζης πρόσθεσε αλλη μια καλή εμφάνιση με 22 πόντους και οι Χατζηβρέτας & Ντικούδης πρόσθεσαν απο αλλους 13 ο καθένας. Στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν αγωνιστήκε και παλι ο Κλάρκ όπως και ο Ριτσαρντσον που είχε κάποιες μικροενοχλήσεις. Την αποστολή στην Ιταλία δεν εχει ακολουθήσει ο Αντριου Μπέτς λόγο υποχρεώσεων με την εθνική Αγγλίας, ενας παικτής που παίζει καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι μας και σίγουρα θα ενισχυει σημαντικά την ομάδα οταν ενσωματωθεί κανονικά. Ασφαλή συμπεράσματα απο φιλικά παιχνίδια που δεν εχουμε την δυνατότητα να παρακολουθήσουμε δεν μπορούμε να βγάλουμε βλέπωντας όμως τους πόντους των παικτών και διαβάζωντας τα ρεπορτάζ των αγώνων μπορούμε να έχουμε καποια πρωτα δείγματα γραφής για τον νεο ΑΡΗ που έχει δημιουργήσει σε όλους μας τεράστιες προσδοκίες. Πιο σημαντικό απο όλα νομίζω οτι είναι η παρουσία των Χατζηβρέτα, Κακιούζη και Ντικούδη που φαίνονται όχι μονο ορεξάτοι αλλά και έτοιμοι να ξαναπάρουν υστερα απο καιρό πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια ομάδα και όχι αυτόν του ρολίστα που είχαν στις ομάδες που αγωνιζόντουσαν τα τελευταία χρόνια. Ακόμη το οτι ο Ρίτσαρντσον σε 3 παιχνίδια πέτυχε 55 πόντους δείχνει οτι πρόκειται για εναν  σπουδαίο σκόρερ. Συμπέρασμα όσο περισσότεροι μπορούν να στείλουν την μπάλα στο καλάθι τόσο καλύτερα. Χρόνος υπάρχει μεχρι το κρίσιμο παιχνίδι κοντρα στο Μαρούσι ωστε να δεσει αυτη η ομάδα και να πετύχει εναν σημαντικό στόχο απο τόσο νωρίς. Ελπίζω να μην βγω λάθος αλλά  μόνο η παρουσία των Κλάρκ, Χατηβρέττα, Κακιούζη, Ντικούδη και Μπετς που μπορούν φτιάξουν μια δυνατή και πλήρη πεντάδα, αποτελεί για εμενα την καλύτερη εγγύση για μια χρονιά γεμάτη επιτυχίες! Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΕΙΘΕΤΑΙ!

Με μια μέτρια εώς κακή εμφάνιση ο ΑΡΗΣ είχε την δυνατότητα να πάρει την νίκη(και την πρόκριση) μέσα στην Ιταλία αλλά για 2ο συνεχόμενο παιχνίδι ενώ είχε το προβάδισμα κόλλησε στους 69 πόντους και γνώρισε την ήττα με 77-69. Είναι απαραίτητο για κάθε ομάδα να υπάρχει ο παίκτης που να έχει "καθαρό" μυαλό και να δείχνει την απαραίτητη ψυχραιμία οταν φτάνει ο αγώνας σε κρίσιμο σημείο. Δυστυχώς δεν υπάρχει αυτός ο παίκτης στην ομάδα και για αυτό βλέπουμε να "κλωτσάμε" ευκαιρίες για νίκες σαν την σημερινή αλλά και σαν αυτής της προηγούμενης αγωνιστικής. Δεν θέλω να αναφερθώ συγκεκριμένα σε παίκτες μιας και η συνολική εικόνα της ομάδος δεν ήταν η αναμενόμενη κόντρα σε έναν αδιάφορο αλλά και πολύ κακό αντίπαλο αλλά το θεωρώ αναγκαίο να μιλήσω για τον Τέρελ Κάστλ. Είναι αξιοσημείωτο η μεταμόρφωση του παίκτη στους τελευταίους αγώνες που δείχνει να έχει βρει τον παλιό καλό του εαυτό και νομίζω οτι σύντομα θα πρέπει η διοίκηση να πάρει θέση σχετικά με το μέλλον του παίκτη στην ομάδα μας γιατι δεν ωφελεί κανέναν να αιωρείται μια κατάσταση και φήμες οτι κάθε αγώνας που δίνει είναι και ο τελευταίος του με τα χρώματα της ομάδος μας. Πέρα απο αυτό ελπίζω να εγκλιματιστεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα ο Washington στην ομάδα γιατι σίγουρα μπορεί να δώσει λύσεις όταν η μπάλλα "καιει" και παρόλο που σήμερα δεν απέδωσε τα αναμενόμενα έδειξε οτι βρίσκεται σε πολύ καλή φυσική κατάσταση. Όσο αφορά την πρόκριση τίποτα δεν έχει χαθεί αλλά αυτές οι 2 συνεχόμενες ήττες στο τέλος έχουν αρχίσει να δημιουργούν ανησυχίες και εκνευρισμό. Την Πέμπτη το βράδυ ειμαι αισιόδοξος οτι όλα αυτά θα ξεχαστούν για το βλέπω λίγο δύσκολο να καταφέρει η Τσιμπόνα να κερδίσει την Μακάμπι παρόλο που αγωνίζεται εντός έδρας μιας και οι Ισραηλινοί έχουν βρεί ρυθμό και αποδίδουν σαφώς καλύτερα απο τον 1ο γύρο. Άσχετα με το τελικό αποτέλεσμα αυτό ή οποιοδήποτε άλλο και πάλι η ομάδα μας έχει την τύχη στα χέρια της τόσο στην επόμενη εκτός έδρας αναμέτρηση με την Έφες Πίλσεν(έχουμε και την παράδοση με το μέρος μας) αλλά και στον τελευταίο αγώνα με την Μακάμπι στο Αλεξάνδρειο.Θυμίζω οτι χρειαζόμαστε μια νίκη δικιά μας ή μια ήττα της Τσιμπόνα στους 3 αγώνες που έχει να δώσει με Μακάμπι εντός, Λε Μάν εκτός και Εφές Πίλσεν εντός. Στο μυαλό όλων πρέπει να είναι η συνεχής βελτίωση της ομάδος για να μην ξαναέχουμε τέτοιου είδους ήττες γιατί έχουμε και συνέχεια στην συγκεκριμένη διοργάνωση και το Top 16 δεν μου λέει και κάτι... Όπως είπε και ο Τσαλδάρης θέλουμε τουλάχιστον πλεϊοφ!

Ευκαιρία για την ρεβάνς της απρόσμενης εντός έδρας ήττας του πρώτου γύρου αλλά και την μαθηματική εξασφάλιση της πρόκρισης έχει σήμερα η ομάδα μας στην Ιταλία. Όλοι θυμόμαστε εκείνη την ήττα που μας "πλήγωσε" τόσο πολύ και "χάλασε" την καλή εικόνα που είχε η ομάδα μας(ιδίως στην Ευρώπη). Τότε η ομάδα μας ψαχνότανε μέσα στο γήπεδο αλλά και η Μιλάνο δεν είχε ουτε μια νίκη στην διοργάνωση. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση που δεν είχε καμμία σχέση με τους προηγούμενους αγώνες που είχε χάσει. Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά γιατι απο την πλευρά μας σχεδόν έχει εξασφαλιστεί η πρόκριση σε αντίθεση με την Μιλάνο που μόνο με θαύμα μπορεί να ελπίζει οτι θα περάσει σαν καλύτερη 6η των ομίλων. Πέρα όμως απο τις βαθμολογίες των 2 ομάδων ο ΑΡΗΣ έχει βρεί ρυθμό, αποδίδει ωραίο και ουσιαστικό μπάσκετ μέσα στο παιχνίδι αλλά και στον συγκεκριμένο αγώνα θα είναι ακόμη πιο ενισχυμένος με τους Washington και Μπόισα που είναι τα τελευταία μεταγραφικά μας αποκτήματα. Όπως το πίστευα και τότε έτσι και σήμερα το ξαναλέω οτι έχουμε σαφώς καλύτερη ομάδα απο τους Ιταλούς και παρά την δυσμενή παράδοση σε αγώνες μέσα στην Ιταλία(18 ήττες σε 18 αναμετρήσεις) νομίζω οτι σήμερα θα καταφέρουμε να πάρουμε την νίκη και την πρόκριση. 21.30 το βράδυ απο το SSport η πολύ σημαντική αναμέτρηση για την ομάδα μας που ελπίζουμε να δώσει οριστικό τέλος στην αγωνία μας και να αρχίσουμε να συζητάμε για τους πιθανούς αντιπάλους στην επόμενη φάση της Ευρωλίγκα!

Έτοιμος και αποφασισμένος  δείχνει ο ΑΡΗΣ για την νίκη στην αυριανή αναμέτρηση στην Ισπανία κόντρα στην φορμαρισμένη Μάλαγα! Απο πού το συμπεραίνω αυτό? Απο τις τελευταίες εμφανίσεις όπου παίκτες κλειδιά για την ομάδα μας αρχίζουν να ξαναβρίσκουν ρυθμό αλλά και απο τις δηλώσεις όλων των παικτών οπου παρατήρησα μια αλλαγή νοοτροπίας. Όλοι οι παίκτες σε ερωτήσεις σχετικά με τον αγώνα κόντρα στην Μάλαγα σε αντίθεση με άλλες δύσκολες αναμετρήσεις μίλησαν για νίκη και έδειξαν αποφασιμένοι να αποδείξουν οτι είναι δυνατοί όχι μόνο στο Αλεξάνδρειο αλλά και μακριά απο αυτό. Σίγουρα φαβορί για την αναμέτρηση είναι οι Ισπανοί αλλα και στην πρεμιέρα ήταν φαβορί οπου τους νικήσαμε. Ακόμη και πέρσι μέσα στην έδρα τους το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες για 1 μόλις καλάθι. Καλή ομάδα σίγουρα αλλά και ο ΑΡΗΣ στην καλή του ημέρα δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα! Σημαντικό στοιχείο για την αυριανή αναμέτρηση είναι οτι ένας απο τους καλύτερους παίκτες της Μάλαγα ο Σαντιάγκο(MVP της προηγούμενης αγωνιστικής), δεν θα αγωνιστεί λόγω τραυματισμού. Πολύ θετικό για την ομάδα μας μιας και ο συγκεκριμένος παίκτης αγωνίζεται ως σέντερ και δίνει ιδιαίτερη δύναμη κάτω απο τα καλαθια στην ισπανική ομάδα, εκεί οπου η ομάδα μας παρουσιάζει αδυναμίες. Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει με αυτό το παιχνίδι αλλά έχω πάρα πολύ καλό προαίσθημα! Υπομονή λοιπόν μέχρι το βράδυ της τετάρτης ελπίζωντας ο Αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ ΑΡΗΣ να πάρει την μεγάλη νίκη που χρειάζεται!

Ηρεμία και σοβαρότητα είναι οι 2 πιο ήπιες λέξεις που μπορω να χρησιμοποιήσω για να εκφράσω τα συναισθήματα μου για την ήττα στο Τελ Αβίβ. Αυτές οι 2 λέξεις είναι όλα όσα μας έλειπαν απο το σημερινό παιχνίδι. Ίχνος σοβαρότητας απο την αρχή του αγώνα και πλήρη έλειψη ηρεμίας απέναντι στους ισραηλινούς. Στις άλλες ήττες υπήρχε η μεγάλη διαφορά οτι υπήρχε οργανωμένη προσπάθεια απο όλη την ομάδα για την νίκη ενώ σήμερα είδαμε μια "γειτονια" να προσπαθεί να παίξει μπάσκετ και να ακολουθήσει την Μακάμπι στον τρελό ρυθμό που επέβαλε απο την αρχή του αγώνα. Η απογοήτευση είναι μεγάλη για όσους παρακολούθησαν τον συγκεκριμένο, αεράτη άμυνα, καθόλου κυκλοφορία της μπάλας, κάκιστες επιλογές στην επίθεση, ανύπαρκτα μπλοκ άουτ και εκνευριστική αστοχία στις βολές. Δυστυχώς υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην θέση του πλέι μέικερ με τον Κάστλ για άλλο ένα παιχνίδι να δείχνει εκτός ρυθμού. Ισως η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή θα πρέπει να σκεφτεί την ενίσχυση της ομάδος στην συγκεκριμένη θέση. Πλέον εύχομαι να τελειώσει όσο το δυνατό γρηγορότερα η ιστορία του διαβατηρίου του Μάσεϊ με την ελπίδα οτι με την προσαρμογή του Τέρι και στο ελληνικό πρωτάθλημα η ομάδα μας να αποκτήσει την χημεία που της λείπει. Αν και πιστεύω σε αυτήν την ομάδα, σε περίπτωση που δεν αλλάξουν αυτές οι τραγικές εμφανίσεις ίσως θα πρέπει η διοίκηση να κάνει κάποια ενέργεια για να αλλάξει το κλίμα και αφυπνήσει όλη την ομάδα...

Ο ΑΡΗΣ μας για άλλη μια φορά δικαιολόγησε την φήμη του ως "τουρκοφάγος" και πήρε την νίκη με 67-64! Αν και η Εφες Πίλσεν ήρθε ως μεγάλο φαβορί μετα και απο την νίκη της μέσα στην λιθουανία επι της αήτηττης  ως τότε Λιετουβος Ρίτας δεν εμφανίστηκε δυνατή μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μοιραία υπέκυψε στην ανωτερότητα της ομάδος μας. Ελπίζω πολλοί απο αυτούς που γρινιάζουνε και φέρνουν την καταστροφή μετά απο κάθε "στραβό" αποτέλεσμα να καταλάβανε οτι και οι άσχημες εμφανίσεις είναι μέσα στο παιχνίδι για όλες τις ομάδες και μιας και υπάρχει και άλλη ομάδα  μέσα στον αγωνιστικό χώρο και δεν παίζουμε μόνοι μας, πολλά εξαρτώνται και απο την εμφάνιση του αντιπαλου μας. Δηλαδή ήρθε η Εφες Πίλσεν μετα απο μεγάλη νίκη, με όλους να την παρουσιάζουν ως το μεγάλο φαβορί για την πρώτη θέση και έχασε απο εμάς που θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει πολύ πιο εύκολα απο αυτό το αγχωτικό φινάλε. Την προηγούμενη εβδομάδα ήρθε η Μιλάνο ως τελευταία και κακόμοιρη ομαδούλα της πλάκας και έκανε καταπληκτικό παιχνίδι και μας κέρδισε. Ας μην μας πιάνει πανικός μετά απο κάθε ήττα γιατι η ομάδα βαδίζει σε καλό δρόμο. Ο Ράιτ δείχνει να βρίσκει τον δρόμο του και να "τελειώνει" τα σημαντικά σουτ που χρειαζόμαστε, παιζωντας καθοριστικό ρόλο στην έκβαση και αυτού του αγώνα. Σημάδια ανόδου απο τον Κάστλ, που πραγματικά ο καλός Κάστλ είναι απαραίτητος για την ομάδα. Μάσεϊ και Μότολα για άλλο ένα παιχνίδι τα έδωσαν όλα με τον Φιλανδό να κάνει πολύ χρήσιμη "βρώμικη" δουλειά και να αφυπνίζει κατα κάποιο τρόπο όλη την ομάδα με την κίνηση του μέσα στο γήπεδο. Καλή παρουσία και του Τσαλδάρη τόσο σε επίθεση όσο και σε άμυνα κυρίως. Ο Τέρι έχει αυτήν την εκρηκτικότητα στο παιχνίδι του που δίνει το κάτι παραπάνω στην ομάδα αλλά σήμερα λίγο έλειψε να καταστρέψει τα πάντα με την αψυχολόγητη ενέργεια του που οδήγησε στο 6ποντο των Τούρκων. Απαρατήρητοι πέρασαν για άλλη μια φορα οι Σεραπίνας και Ηλιάδης με τον τελευταίο να δείχνει άλλος παίκτης απο τον μαχητικό και καλό σκόρερ Ηλιάδη που ξέραμε... Θεωρώ πάντως θετικό το γεγονός οτι ο Χέρμπερτ δίνει συνεχώς ευκαιρίες σε κάποιους παίκτες παρά τις μέτριες εμφανίσεις τους γιατι έτσι ίσως κάποια στιγμή βρούν τον καλό τους εαυτό και προσφέρουν τα αναμενόμενα στην ομάδα σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Ματζόν που αν δεν του "έβγαινε" κάποιος παίκτης τον χάναμε στον πάγκο. Με στεναχώρησε η εικόνα του γηπέδου που δεν ήταν κατάμεστο όπως περίμενα αλλά είμαι βέβαιος οτι στις επόμενες αγωνιστικές θα επανέλθει ο ενθουσιασμός και θα πιστέψει ο κόσμος σε αυτήν την ομάδα! Καπου εδω πρεπει να σταματήσω να γράφω και να ετοιμάσω την βαλίτσα μου για Αγγλία!   :-) 2πλο μεσα στο Bolton ΑΡΗ ολε ολε!

Δυστυχώς χωρίς να το θέλουμε το προηγούμενο post ήταν τελικά προφητικό και όλοι μου οι φόβοι γίνανε πραγματικότητα. Εκπληκτική εμφάνιση απο την "κουτσή" (λόγω τραυματισμών και προηγούμενων εμφανίσεων) Μιλάνο και έλειψη συγκέντρωσης λόγω άγχους σε άμυνα και επίθεση(κυρίως!) απο τους παίκτες μας. Για τους Ιταλούς ήταν η τελευταία τους ευκαιρία για να μπούνε στο παιχνίδι της πρόκρισης, για εμάς θα ήταν το φάρμακο στις πληγές που ανοίξανε απο την αναμέτρηση απο τον πανιώνιο αλλά και η πιστοποίηση της καλής μας πορείας στην ευρωλίγκα. Αν και καταστρέψαμε ότι είχαμε χτίσει εως τώρα τίποτα δεν έχει χαθεί όσο αφορά την πρόκριση και είναι στο χέρι μας να πάρουμε τις νίκες που απαιτούνται εφόσον βέβαια βρούμε τον καλό μας εαυτό. Για το παιχνίδι τι να σχολιασουμε... η τρομερή ευστοχία των Ιταλών εκνεύρισε τόσο εμας όσο και τους παίκτες μας με τα αποτελέσματα αυτού του εκνευρισμού να βγαίνουν με συνεχόμενα τραγικά αστοχα σουτ αλλά και χαμένα ριμπάουντ λόγω κακής συνεννόησης. Όλες τις προσπάθειες που κάναμε για να γυρίσουμε το σκόρ οι αντίπαλοι μας τις εξουδετέρωναν με την ευστοχία τους αλλα και τα επιθετικά ριμπάουντ που σήμερα ήταν σημαντικό πρόβλημα. Πολλές βέβαια απο αυτές τις αντεπιθέσεις μας τις εξουδετερώναμε και μόνοι μας με τραγικά λάθη στην επίθεση και εύκολα καλάθια στην άμυνα. Αν και η Μιλάνο δεν παρουσιάστηκε όπως όλοι την περιμέναμε(ως ομάδα της πλάκας) δεν μπορώ να πώ οτι υπάρχει άλλος λόγος για την ήττα πέρα απο το κακό μας πρόσωπο. Και επειδή υπήρχε πολύ γκρίνια για τον κόουτς θα αφιερώσω μερικές σειρές σε αυτόν. Αυτή ηρεμία που τον διακρίνει ώρες ώρες περνάει στον κόσμο αλλά και στους παίκτες ως χαλαρότητα. Εντάξει δεν λέω οτι πρέπει να ουρλιάζει και να χοροπηδάει σαν μαϊμού(ματσόν) αλλά σίγουρα κάποια στιγμή πρέπει να δείχνει πυγμή ωστε να ταρακουνάει και λίγο τους παίκτες. Χαρακτηριστικό αυτής της χαλαρότητας ήταν η φάση του 2ου δεκαλέπτου και ενώ η μπάλλα έχει βγεί έξω για εμάς όπου ο Καλαϊτζής έχει έντονη διαφωνία με τον Μότολα για το σύστημα που πρέπει να ακολουθήσουν στην συγκεκριμένη επίθεση και όλη αυτη η κατάσταση να εξελίσεται ακριβώς μπροστά στα μάτια του Χέρμπερτ. Το λιγότερο που περίμενα ήταν να επέμβει άμεσα (μιας και ήταν μπροστά στους 2 παίκτες και παρακολουθούσε την διαφωνία) και να υποδείξει αυτός το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Αντι για αυτό έμεινε αμέτοχος,  παρακολούθησε την αρκετά έντονη διαφωνία των παικτών και μετά το τέλος της επίθεσης έκανε μια ελαφριά παρατήρηση στον Μότολα... Πέρα απο αυτο το γεγονός με κούρασε λίγο με τις καθυστερημένες αλλαγές τόσο του Τέρι όσο και του Μάσεϊ που τον ξέχασε για ώρα στον πάγκο. Περίεργο μου φάνηκε το γεγονός οτι άν και οι Ράιτ και Τσαλδάρης ήταν σε τραγική μέρα δεν δοκίμασε ούτε στιγμή τον Ηλιαδη(και αυτός είναι ντεφορμέ τελευταία). Για να μην είμαι άδικος με τον προπονητη πιστεύω οτι δεν έχει και τόσο μεγάλο μερίδιο για την εικόνα της ομάδος και βασικοί υπαίτιοι είναι οι παίκτες γιατι όπως και να το κάνουμε με τόση αστοχία και τόσα παιδικά λάθη, τι να σου κάνει ο προπονητής? Δηλαδή στην Γαλλία που παίξανε συγκεντρωμένα για σχεδόν όλο τον αγώνα και δώσανε και ρεσιτάλ άμυνας στο 2ο δεκάλεπτο δεν ήταν η ίδια ομάδα? Πάντως θα το πώ οτι ο κόσμος πιέζει για αποτελέσματα και αυτό έχει δημιουργήσει άγχος στην ομάδα και σε καμμία περίπτωση με γκρίνια και γιουχαρίσματα δεν πρόκειται να βελτιωθεί η κατάσταση. Στήριξη και πάλι στήριξη. Μην βιάζεστε να κρίνετε καταστάσεις γιατι ακόμα είναι αρχή. Δείτε λιγάκι τι γίνεται γενικότερα: ο βάζελος έχανε μέχρι και με 16 πόντους απο το προτελευταίο μαρούσι και ο γάβρος κατάφερε και κέρδισε στην παράταση την ολυμπια λάρισας(αφου πρώτα "αυτοκτονήσανε" οι λαρισαίοι στην κανονική διάρκεια του αγώνα). Ηρεμία, ψυχραιμία και στήριξη στην ομάδα γιατι δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσες χαρές έχουμε ζήσει (και θα ξαναζήσουμε) απο την ομάδα μπάσκετ. 'Οσοι έρχεστε για  να γιουχάρετε καλύτερα καθήστε σπίτια σας και βρίζετε την τηλεόραση και όταν η ομάδα φτάσει στα επιθυμητά για εσάς επίπεδα ελάτε τότε...