Προβληματισμός επικρατεί από χθες το βράδυ στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο για την αποκαρδιωτική εικόνα της ομάδος απέναντι σε έναν αντίπαλο χαμηλού επιπέδου(ναι είναι χαμηλού επιπέδου) όπως είναι η τούρκικη Γκαζιαντέπ σε ένα παιχνίδι όπου η πλειοψηφία περίμενε να δει τους παίκτες του Δ.Πρίφτη να ξεδιπλώνουν τις αρετές τους μέσα στο γήπεδο και να παίρνουν τη νίκη σχετικά εύκολα. Αντί για αυτό είδαμε μια "soft" ομάδα στην άμυνα, να χάνει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο, εντελώς ασύνδετη στην επίθεση και χωρίς ρόλους. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε πάντα για φιλικά προετοιμασίας, η ομάδα μας δεν είχε 2 παίκτες που θα καλύπτουν κατά μεγάλο ποσοστό τη θέση 4 και ότι υπάρχουν ακόμη 17 ημέρες και 3 φιλικά προετοιμασίας προτού μπούμε στις επίσημες υποχρεώσεις.

Αν τα πάρουμε σχεδόν από την αρχή, δηλαδή αφήσουμε το αρχικό στάδιο της προετοιμασίας στο Πράβετς όπου έγινε η πρώτη γνωριμία της ομάδος και πολύ τρέξιμο με την επιστροφή της στην Ελλάδα έδωσε 4 φιλικά. Απόλλων Πατρών, ΤΣΣΚΑ, Ολυμπιακός  και Γκαζιαντέπ ήταν οι αντίπαλοι μας με τον ΑΡΗ να είναι μέτριος(σύμφωνα με τα ρεπορτάζ) αλλά να κερδίζει τον Απόλλων Πατρών στο άδειο Παλέ, να γνωρίζει την ήττα αλλά να κερδίζει τις εντυπώσεις κόντρα στην πρωταθλήτρια Ευρώπης, να είναι διπρόσωπος(σύμφωνα με τα ρεπορτάζ) και να χάνει με 20 πόντους κόντρα στον πρωταθλητή Ελλάδος που είναι σχεδόν η ίδια ομάδα με πέρσι και να είναι τραγικός και να χάνει από την Γκαζιαντέπ χθες το βράδυ. Για τα 2 παιχνίδια που δεν είχαμε εικόνα δεν θα ασχοληθούμε παραπάνω μιας και δεν υπάρχει λόγος. Από τα 2 παιχνίδια όμως που είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά μπορούμε να βγάλουμε τα πρώτα συμπεράσματα για την ομάδα. Καταρχήν ο ΑΡΗΣ φαίνεται πιο αθλητικός και πιο γρήγορος από πέρσι. Μπορεί να μην υπάρχει στο ρόστερ ο Γουάιτ(αν και ο Σανικίντζε βγάζει αρκετή ενέργεια στο παιχνίδι του) αλλά οι Κάμινγκς, Τζέκινς, Μάρμπλ και Μπάκνερ είναι τουλάχιστον μια ταχύτητα πάνω από τους παίκτες που αντικατέστησαν και αυτό θα φανεί όταν η ομάδα αποκτήσει συνοχή και βγάζει πιο εύκολα αιφνιδιασμούς σε πρώτο ή και σε δεύτερο χρόνο. Κάμινγκς και Τζένκινς φαίνονται πιο κοντρολαρισμένοι παίκτες επιθετικά από τους Γουότερς και  τον υπερεκτιμημένο Μακνήλ ενώ ο Μάρμπλ που ακόμη "ψάχνεται" κυριολεκτικά μέσα στο γήπεδο μοιάζει να είναι το 3αρι που έχουμε να δούμε χρόνια στο Παλέ. Ο Κάμινγκς μπορεί να μην έχει το "killer-instict" του Γουότερς αλλά στον ρόλο του πόιντ γκαρντ σίγουρα θα τα πάει πολύ καλύτερα. Ο Μπάκνερ από την άλλη ναι μεν είναι πολύ γρήγορος και πηδάει στον Θεό αλλά οι τοποθετήσεις του κυρίως στην άμυνα σίγουρα θα προβληματίζουν τον Δ.Πρίφτη. Χαρακτηριστική η φάση που προηγήθηκε της "αποβολής" του Μπάκνερ όπου ο Ερόλ σε ένα καθοριστικό σημείο του αγώνα μπήκε έκανε το λέι απ και ο Αμερικανός δεν μπήκε καν στον κόπο να πηδήξει για να τον κόψει ή έστω απλά να τον φοβίσει... Ο Καββαδάς για την ώρα "καίγεται" από την έλλειψη συνοχής στην ομάδα. Όταν η κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση είναι κακή και δεν μπορούν ακόμη να εφαρμοσθούν  συστήματα ώστε να φθάσει σωστά η μπάλα κάτω από το καλάθι τότε λογικό είναι ο Καββαδάς να φαίνεται σαν ο άχαρος βαρύς σέντερ που δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα... Αντιθέτως όσες φορές του μεταβιβάσανε σωστά την μπάλα ήταν αποτελεσματικός. Σίγουρα το μεγάλο πρόβλημα χθες  ήταν η απουσία του Τσαϊρέλη(και του Σανικίντζε) που με την ΤΣΣΚΑ έδειξε πολύ καλά στοιχεία και αν και στην αρχή η χρησιμοποίηση του Χρηστίδη και στη συνέχεια του Σίμτσακ στο 4 φάνηκε να καλύπτετε ως ένα σημείο το κενό, η άνευ λογική εμμονή με τον Μούρτο στη θέση για περισσότερα από 25' αποδείχθηκε καταστροφική και έδωσε το δικαίωμα στους Τούρκους να προηγηθούν ακόμη και με 14 πόντους. Η ομάδα αντέδρασε, έγινε πιο σκληρή στα μέσα στου τρίτου δεκαλέπτου και στη συνέχεια αλλά η έλλειψη ομοιογένειας κυρίως στην επίθεση δεν μας επέτρεψε να πάρουμε τη νίκη.

Σίγουρα όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε τη χθεσινή αναμέτρηση φύγαμε "σκασμένοι" από το Παλέ αλλά δεν παύει να μιλάμε για φιλικά προετοιμασίας. Καλώς ή κακώς την πρώτη γεμάτη χρονιά του Λάσκαρη αντί να γίνει ένας σχεδιασμός ανάλογος του φετινού έγιναν κινήσεις που φαινόταν ότι δεν θα μπορούσαν να έχουν και συνέχεια, με αποτέλεσμα φέτος να έρθουν 7 νέοι παίκτες. 7 νέοι παίκτες που ροτέισον της ομάδος εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα έχουν μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής από αυτούς που έμειναν από πέρσι. Κάτι που σημαίνει με απλά λόγια ότι μιλάμε για μια 100% νέα ομάδα που θέλει τον χρόνο της μέχρι να κατανεμηθούν οι ρόλοι στους παίκτες και να βρουν τα πατήματα τους στο γήπεδο. Μάλιστα η απουσία από την προετοιμασία του παίκτη που προορίζεται βασικός για τη θέση 4(και έχει τις περισσότερες παραστάσεις και εμπειρία σε σχέση με όλους τους υπόλοιπους από υψηλό επίπεδο αγώνων) κάνει ακόμη πιο δύσκολο το έργο του Δ.Πρίφτη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και στην περσινή σεζόν είδαμε παίκτες σαν τον Γουότερς από την πόρτα του εξόδου να γίνεται ο ηγέτης του ΑΡΗ, τον Γουάιτ από τα χαμένα να εξελίσσεται σε MVP του πρωταθλήματος μέχρι και τον Κοέν στα πλέιοφς να μεταμορφώνεται σε έναν καλό σέντερ με ιδιαίτερη προσήλωση στην άμυνα. Ταλέντο και δυνατότητες αναμφισβήτητα υπάρχουν στη φετινή ομάδα, περισσότερες σε σχέση με πέρσι. Το ερωτηματικό που υπάρχει είναι αν ο Δ.Πριφτής θα καταφέρει να κερδίσει την μάχη με τον χρόνο ώστε ο ΑΡΗΣ με του που ξεκινήσουν οι επίσημες υποχρεώσεις της ομάδος, παρουσιαστεί όπως πρέπει και όχι όπως τον είδαμε χθες. Πάντως η "μαγιά" για κάτι καλό υπάρχει και αυτό τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι το πιο σημαντικό.

ΥΓ. Όσο και αν λέμε ότι είναι φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας που γίνονται κυρίως για τους προπονητές ώστε να δουν τις αδυναμίες της ομάδος και να βγάλουν τα συμπεράσματα τους θα ήθελα από έναν "γκουρού" της προπονητικής να μου εξηγήσει για ποιον λόγο σε έναν αγώνα που έχεις μόλις 2 εναλλακτικές λύσεις στην θέση '4' , τους Χρηστίδη και Σίμτσακ ο κόουτς επιλέγει και επιμένει να βάλει ένα γκαρντ σαν τον Μούρτο να αγωνιστεί στη συγκεκριμένη θέση σχεδόν όλο το παιχνίδι... ακόμη και όταν οι αντίπαλοι σου με αυτό το σχήμα σε έχουν κάνει "γιο-γιο"...

ΥΓ2. Τρίτο χρόνο με τον Δ.Πρίφτη στον πάγκο της ομάδος μας και κάποια πράγματα περί "φιλοσοφίας" του κόουτς θα πρέπει να τα πάρουμε όλοι μας απόφαση ότι έτσι είναι και δεν πρόκειται να αλλάξουν... Σε ένα φιλικό προετοιμασίας 50 λεπτών όπου υποτίθεται ότι πρέπει να πάρουν όλοι παίκτες χρόνο συμμετοχής και να γίνουν μπόλικες δοκιμές ο Φλιώνης(αυτός που προτιμήθηκε να διατηρηθεί στο ρόστερ αντί του Δίπλαρου) αγωνίζεται μετά βίας 1', ο Χρηστίδης που ήταν ο μοναδικός καθαρός πάουερ φόργουορντ 4-5' και ο Πουλιανίτης καθόλου... Και μετά απορούν μερικοί με την στάση του Μήτογλου που δεν θέλει να επιστρέψει στον ΑΡΗ του Ν.Λάσκαρη όπου όλα τα προβλήματα είναι λυμένα.

Το καλύτερο για το τέλος μας επιφύλλασε η ομάδα μας αυτό το διήμερο που μετά την εύκολη επικράτηση επί της Μπάνβιτ κατάφερε και με ένα μακρινό δίποντο του Πάσαλιτς 2 κλάσματα του δευτερολέπτου πριν την λήξη να λυγίσει και την παντοδύναμη ΤΣΣΚΑ. Μια εξέλιξη που χαροποίησε εκτός από το τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάας και όλους εμάς που σκασμένοι από αυτά που παρακολουθήσαμε στο Καυτανζόγλειο προσπαθήσαμε να πνίξουμε τον πόνο μας στο Παλέ. Οι τιμές ήταν μειωμένες στα εισιτήρια, ο κόσμος ανταποκρίθηκε περισσότερο σε σχέση με την πρώτη ημέρα, και υπήρχε αρκετός ενθουσιασμός στην κερκίδα και ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε με ακόμη μια εξαιρετική εμφάνιση να κερδίσει αυτό το πρώτο Nick Galis Cup και ο Βεζένκοφ δίκαια να ανακυρήσσεται ο MVP του τουρνουά. 

Όσο και αν προσπαθούμε να κρατήσουμε χαμηλούς τόνους και να κρύψουμε τον ενθουσιασμό μας η αλήθεια είναι ότι ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε στο παρκέ πολύ καλύτερος από όσο περιμέναμε. Σίγουρα πρόκειται για φιλικά παιχνίδια αλλά όταν καταφέρνεις να προηγήσε επί της ΤΣΣΚΑ με 10 πόντους διαφορά στο μεγαλύτερο διάστημα του Β ημιχρόνου και να αγωνίζεσαι για σχεδόν 10' με την δεύτερη πεντάδα σου γιατί στο επέτρεπε η εξέλιξη του αγώνα τότε δύσκολα να αποφύγεις τα κολακευτικά λόγια για τους παίκτες του Δ.Πρίφτη. Ναι μεν η ΤΣΣΚΑ είχε απουσίες αλλά αν κανείς σκεφτεί ότι ο τελευταίος παίκτης της ρώσικης ομάδας πιθανόν να αμοίβεται με περισσότερα από όλο το αγωνιστικό μπάτζετ του φετινού ΑΡΗ λογικό είναι η σημερινή νίκη να μας έχει ενθουσιάσει. Όπως φυσικά και η χθεσινή που ήρθε ακόμη πιο άνετα κόντρα σε μια ομάδα που σήμερα κέρδισε τον Παναθηναϊκό. Εξαιρετική άμυνα και μαχητικότητα σε όλες τις φάσεις, ενώ πολλές φορές η ταχύτητα με την οποία έφευγαν οι παίκτες μας ήταν εντυπωσιακή. Ο Πάσαλιτς ήταν αυτός που έδωσε την χαριστική βολή στην ΤΣΣΚΑ αλλά ο Ριντ με τον Βεζένκοφ ήταν αυτοί που στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα που οδηγούσαν την ομάδα στην επίθεση. Ιδίως ο Αμερικανός πρόσφερε αρκετές ωραίες φάσεις και έδειξε ότι στην καλή του ημέρα μπορεί και επιθετικά να βοηθήσει πάρα πολύ. Ειδική αναφορά θα πρέπει να κάνουμε και στον πιτσιρικά Σ.Πουλιανίτη που εκμεταλλεύτηκε τον χρόνο που του έδωσε ο προπονητής του και είχε μια καλή παρουσία. Όλα φαίνεται να πηγαίνουν καλά στο αγωνιστικό και πολύ σύντομα που αρχίζουν οι επίσημες υποχρεώσεις για το κύπελλο Ελλάδος θα φανεί αν αυτές τις εξαιρετικές επιδόσεις που είδαμε αυτό το σαββατοκύριακο μπορούν να τις πραγματοποιήσουν και στα επίσημα.

Μπορεί η απουσία του κόσμου ιδίως την χθεσινή ημέρα να έγινε αντικείμενο συζήτησης αλλά η ουσία είναι ότι ήταν μια καταπληκτική διοργάνωση, με τεράστια ονόματα που αρμόζουν τόσο στον τεράστιο Νίκο Γκάλη αλλά και στον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε να δούμε. Ένα τουρνουά με τον Ηρακλή, τον Πανιώνιο και  την Λουκόιλ και 5 ευρώ την ημέρα να είχε εισιτήριο ούτε κόσμο θα μάζευε, ούτε θα έβγαιναν ουσιαστικά αγωνιστικά συμπεράσματα και φυσικά δεν θα άξιζε να έχει την ονομασία Νίκος Γκάλης. Και ας μην ξεχνάμε ότι αυτή ήταν η αρχή. Του χρόνου ακόμη καλύτερα και με τον ΑΡΗ να επιστρέφει δυνατά στις ευρωπαϊκές συμμετοχές και γιατί όχι και στην Ευρωλίγκα. Δώστε μας Wild Card τώρα!!!

ΥΓ. Τελικά όπως δείχνουν τα πράγματα, το μπάσκετ για ακόμη μια φορά θα κρατήσει την σημαία του ΑΡΗ ψηλά και θα είναι αυτό που θα δίνει μερικές χαρές στον Αρειανό... 

ΥΓ2. Και ο Θ.Τζεβελέκης στο γήπεδο που ακόμει δεν έχει ξεκαθαρίσει την θέση του σχετικά με τις μετοχές που έχει στην κατοχή του. Περιμένουμε να δούμε με αγωνία αν θα ακολουθήσει το παράδειγμα και των υπόλοιπων αμέτοχων-μετόχων. Άλλωστε δεν πρέπει να  ξεχνάει κανείς ότι αυτή η σκληρή πολιτική οικονομικής εξυγίανσης ξεχρεώνει εκτός από την ομάδα όπως το βλέπουμε εμείς μια εταιρία όπου υπό την ανοχή (ή συνενοχή)  των μετόχων της καταχρεώθηκε.

ΥΓ3. Ο Χαρίσης παραμένει στο ρόστερ, ο Δήμας επέστρεψε και να σου και ο Σαμαράς junior... wtf?!?!?!?

Όσο ωραία ξεκίνησε η πρώτη ημέρα του τουρνουά Nick Galis Cup με τις βραβεύσεις και συνεχίστηκε με τον ΑΡΗ του Δ.Πρίφτη να εντυπωσιάζει πάνω στο παρκέ εξίσου ωραία ολοκληρώθηκε με το τετράποντο του Φριτζόν που άρπαξε την νίκη μέσα από την αγκαλιά του Παναθηναϊκού. Αξιοσημείωτη η απουσία του κόσμου από ένα τόσο σπουδαίο γεγονός, κάτι που σίγουρα θα πρέπει να προβληματίσει την διοίκηση Αρβανίτη. Από εκεί και πέρα για όλους τους μπασκετικούς που βρέθηκαν σήμερα στο Αλεξάνδρειο ή παρακολούθησαν τους αγώνες από την τηλεόραση η βραδυά ήταν υπέροχη!

Όπου και αν παραβρεθεί ο Νικός Γκάλη αποτελεί είδηση, σημείο αναφοράς και τραβάει πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας. Πόσο μάλλον σε ένα τουρνουά που φέρει το όνομα του και αναμένεται να γίνει θεσμός και αντικείμενο συζήτησης σε όλη την μπασκετική Ευρώπη κάθε χρόνο. Το ζεστό χειροκρότημα στον Νίκο Γκάλη, οι βραβεύσεις σε μέλη της Αρειανής οικογένειας όπως ο κ.Γούσιος, ο γνωστός Σώλον και η οικογένεια Ράσογλου είχαν την δική τους ξεχωριστή σημασία και στέλνουν το μήνυμα ότι σιγά σιγά αρχίζουμε να εκτιμούμε όλους όσους έχουν βάλει το δικό τους λιθαράκι στο οικοδόμημα που λέγεται ΑΡΗΣ.. Στα αγωνιστικά τώρα ο ΑΡΗΣ μας ήταν η ευχάριστη έκπληξη μιας και πραγματοποίησε μια εμφάνιση που άφησε πολλές υποσχέσεις για το μέλλον.  Τόμας, Ριντ και Νέιμικ έδειξαν ότι είναι αποφασισμένοι να παλέψουν σε κάθε φάση του αγώνα. Είτε πρόκειται για να σκοράρουν είτε για να κλέψουν μια μπάλα ή να μαζέψουν το ριμπάουντ. Ταχύτητα, δύναμη και πάθος σε όλες τις κινήσεις του. Ο Μ.Πάσαλιτς με την γνωστή εκτελεστική του δεινότητα, ενώ ο Βεζένκοβ σε αυτή την πρώτη δημόσια παρουσία του δικαιολόγησε όλους όσους πιστεύουν ότι φέτος θα κάνει μια εξαιρετική χρονιά που θα την θυμόμαστε για χρόνια.  Πολύ καλός και ο Γκίκας που σε αρκετά σημεία του αγώνα έδωσε λύσεις. Γενικά η ομάδα μας είχε ενέργεια και ουσία σε όλους τους τομείς και το μόνο που φάνηκε να χρειάζεται ιδιαίτερη βελτίωση είναι το παιχνίδι κάτω από το καλάθι μιας και Νέιμικ φάνηκε παίκτης που μπορεί να αξιοποιήσει τις πάσες των συμπαικτών του αλλά όχι να δημιουργήσει φάσεις από μόνος του. 

Αν και πολλοί θα προτιμούσαν λόγω κόντρας να παίξουμε κόντρα στον Παναθηναϊκό, νομίζω ότι ο αγώνας απέναντι στην ΤΣΣΚΑ θα είναι πιο ευχάριστος. Ας κρατήσουμε την ένταση και τα νεύρα για λίγο πιο μετά και ας απολαύσουμε τον τελικό του Nick Galis Cup πιο ήρεμα.  Σίγουρα η απουσία του κόσμου είναι κάτι το δυσάρεστο αλλά από την άλλη εκδηλώσεις σαν την συγκεκριμένη είναι εντελώς άγνωστες στην διοίκηση του ΑΡΗ οπότε ας δώσουμε ένα ελαφρυντικό για την τιμολογιακή πολιτική που επέλεξε ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του. Καλό είναι η απογοήτευση για τις άδειες κερκίδες και η γκρίνια για τις τιμές των εισιτηρίων να μείνει στην άκρη του μυαλού μας και να κρατήσουμε την αρχή από μια πολύ ωραία διοργάνωση με τεράστια ονόματα που συμβάδιζουν(στο μέτρο του δυνατού) με τον μπασκετικό Θεό που ακούει στο όνομα Νίκος Γκάλης. Και όσοι το μετανιώσατε που δεν ήσασταν εκεί θα έχετε και αύριο την ευκαιρία σας. Για αυτό λοιπόν αύριο το βράδυ όλοι στο Παλέ!

ΥΓ. Αντί η διοίκηση να βάζει τσουχτερές τιμές σε μια τόσο δύσκολη εποχή λόγω κρίσης ίσως να ήταν προτιμότερο να περιορίσει τους τζαμπατζήδες που στον ΑΡΗ τείνει να γίνει μόδα...

ΥΓ2. Για όσους έχουν λανθασμένη εντύπωση εμείς θα προσπαθήσουμε να τους διευκολύνουμε να καταλάβουν. Όχι, ο Β.Φουρλίγκας που ήταν αντιπρόεδρος της ΚΜΑ  που "έλεγχε" μαζί με τους υπόλοιπους τον κ.Ηλιάδη και μέλος της διοίκησης Στεφανίδη  στην ΠΑΕ που επί 4 μήνες μας κορόιδευε ότι θα αγωνιστούμε με βλέψεις ανόδου στην Β Εθνική δεν φέρει καμία ευθύνη για οτιδήποτε έχει σχέση με την διάλυση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Ο Π.Στεφανίδης φταίει μόνο... Για αυτό άλλωστε τον είδαμε στα επίσημα του Παλέ δίπλα στον κ.Αρβανίτη. Δεν βρέχει... 

ΥΓ3. Λείπει το μπουλντόγκ από το Παλέ και τα βαζέλια χορεύουν.

Όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι της ΚΑΕ ΑΡΗΣ που οργανώνουν αυτό το τουρνουά ομολογούν ότι δεν περίμεναν να υπάρχει τέτοια απήχηση από την διεθνή μπασκετική κοινότητα(και όχι μόνο) τότε είναι υποχρέωση όλων μας να βρεθούμε σήμερα και αύριο το απόγευμα στο Αλεξάνδρειο, να στηρίξουμε αυτή την διοργάνωση και να τιμήσουμε για ακόμη μια φορά τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη! Κινήσεις σαν και αυτές από τους ανθρώπους της ΚΑΕ  είναι άξιες θαυμασμού και στήριξης. Το συγκεκριμένο τουρνουά θα έπρεπε εδώ και πολλά χρόνια(όπως και η βράβευση του αθλητή) να είχε γίνει και σήμερα να μιλάμε για έναν αναγνωρισμένο θεσμό παγκοσμίως που κλείνει τα 15 χρόνια(περίπου) ζωής.  "Κάλλιο αργά παρά ποτέ" συνηθίζουμε να λέμε και στην συγκεκριμένη περίπτωση ταιριάζει γάντι.

Άλλες εποχές θα ήταν ιεροσυλία να γράφαμε κάτι τέτοιο αλλά τα ονόματα των ομάδων και των αθλητών που συμμετέχουν στο πρώτο  Nick Galis Cup αποτελούν τιμή για τον Νίκο Γκάλη και τον ΑΡΗ γενικότερα και οφείλουμε όσοι βρεθούμε σήμερα στο Παλέ να σεβαστούμε τους αντιπάλους μας. Είτε μιλάμε για τον Διαμαντίδη(ή Διαμαρτυρίδη αν προτιμάτε)  είτε για τον Δ.Γιαννακόπουλο που σύμφωνα με τα ρεπορτάζ θα είναι στο γήπεδο σήμερα για να τιμήσει εκ μέρους του Παναθηναϊκού τον Νίκο Γκάλη. Και αν και ο μπασκετικός Θεός  σε πρόσφατη συνέντευξη του στην "Πράσινη" αναφέρθηκε στον άδοξο τρόπο που τερματίστηκε η καριέρα του και στην  συμμετοχή που είχαν σε αυτό οι Γιαννακόπουλοι με λόγια συγκαταβατικά και συμπάθειας άπαντες στην Θεσσαλονίκη γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν είχε την δυνατότητα ο Νίκος Γκάλης θα είχε διαγράψει εντελώς από την μνήμη του το πέρασμα του από τον Παναθηναϊκό... Η ουσία πάντως είναι ότι σήμερα στο Παλέ θα δούμε τον ΑΡΗ, την ΤΣΣΚΑ και  τον Παναθηναϊκό που και οι 3 ομάδες μαζί έχουν συνολικά 137 τίτλους αλλά και την τούρκικη Μπάνβιτ που είναι μια ανερχόμενη δύναμη στην Τουρκία και φέτος θα αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα. Ένα τουρνουά που κατευθείαν τράβηξε την προσοχή των ανθρώπων της Ευρωλίγκα που θα δώσουν βροντερό παρών και μάλιστα υπάρχουν και σκέψεις ώστε να μπει το συγκεκριμένο τουρνουά στο επίσημο καλεντάρι(ετήσιο πρόγραμμα  διοργανώσεων) της FIBA!

Ένας εξίσου σημαντικός λόγος εκτός όλων των παραπάνω για να βρεθούμε σήμερα στο Παλέ είναι και τα αποκαλυπτήρια του νέου ΑΡΗ. Ενός ΑΡΗ απαλλαγμένου από περιορισμούς στις μεταγραφές, με 3 Αμερικάνους που σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες φαίνεται να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των ανθρώπων που τους επέλεξαν, με τον Πάσαλιτς να επιστρέφει για να αποδείξει ότι το "χαλινάρι" του Αγγέλου ήταν αυτό που τον περιόριζε αλλά και ένα Βεζένκοφ πιο έτοιμο από ποτέ για να κάνει το αστέρι του να λάμψει! Υπο τις οδηγίες του Δ.Πρίφτη στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του! Για όλα αυτά λοιπόν σήμερα κιτρινίζουμε το Παλέ, τιμούμε για ακόμη μια φορά τον μπασκετικό Θεό και δείχνουμε σε όλη την μπασκετική Ευρώπη ότι ο ΑΡΗΣ είναι εδώ αποφασισμένος να επιστρέψει εκεί που αξίζει!

ΥΓ. Μελανό σημείο της διημέρου θα είναι η παρουσία του Λευτέρη Μποχωρίδη με την πράσινη φανέλα. Αναγκαία θυσία που ελπίζουμε να μην πάει χαμένη. Εμείς πάντως θα πρέπει να τον υποδεχτούμε θερμά γιατί ανεξάρτητα από την φανέλα που φοράει δεν παύει να είναι ένας από εμάς!

Η σημαία του ΑΡΗ πρέπει να μείνει ψηλά πάση θυσία παρά τα όποια προβλήματα ταλανίζουν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ αλλά και την μετριότητα που χαρακτηρίζει τον μπασκετικό τα τελευταία χρόνια. Ο σημαιοφόρος έχει βρεθεί και με μπροστάρη τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη όλα φαίνονται σιγά σιγά να παίρνουν τον δρόμο τους. Η επίσημη ανακοίνωση από την ΚΑΕ του 1ου Διεθνές Τουρνουά Nick Galis Cup είναι γεγονός και η γέννηση ενός πανευρωπαϊκού θεσμού με έδρα το Αλεξάνδρειο Μέλαθρον σε κιτρινόμαυρο φόντο είναι μια κίνηση από αυτές που ο Αρειανός έχει ανάγκη την δεδομένη χρονική στιγμή πιο πολύ από κάθε άλλη φορά!

ΤΣΣΚΑ, Παναθηναϊκός και Μπάνβιτ θα είναι οι πρώτοι φιλοξενούμενοι του ΑΡΗ μας σε αυτό το παρθενικό τουρνουά που θα διεξαχθεί στις 20 και 21 Σεπτεμβρίου κάτι που φανερώνει την δυναμική που έχει ακόμη και σήμερα το όνομα του Νίκου Γκάλη αλλά και του ΑΡΗ παρά τις δύσκολες συγκυρίες. Μια ΤΣΣΚΑ που πρωταγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό στερέωμα και ένας Παναθηναϊκός που πέρα από την δυνατή ομάδα που έχει συμμετέχει στο συγκεκριμένο τουρνουά κόντρα στην φιλοσοφία του προέδρου που σύμφωνα με τα δείγματα γραφής που μας έχει δώσει ως τώρα, σιχαίνεται κάθε τι αγνό και θετικό που δεν έχει ως επίκεντρο τον Παναθηναϊκό. Ενώ και η συμμετοχή της Μπάνβιτ που είναι η φετινή έκπληξη του Τούρκικου πρωταθλήματος αποτελεί μια καλή ευκαιρία για να θυμηθούμε την "ιδιαίτερη σχέση" μας με τους Τούρκους. Οι άνθρωποι της ΚΑΕ φαίνεται να έχουν καταλάβει στο απόλυτο τι σημαίνει αυτή η επανασύνδεση με τον Νίκο Γκάλη και δείχνουν αποφασισμένοι να εκμεταλλευτούν στο έπακρο την τεράστια ευκαιρία που δίνεται στην ομάδα μας και όλες τις προοπτικές που ανοίγονται μπροστά μας. 

Κόντρα στις άσχημες λογικές των προηγούμενων χρόνων όπου ήθελαν την ομάδα κρυμμένη μακριά από  τα φώτα της δημοσιότητας ώστε να αποφευχθεί και η παραμικρή κριτική, στην χειρότερη περίπτωση θα έχουμε στις 20 Σεπτεμβρίου τα αποκαλυπτήρια του ΑΡΗ. Έτσι για να θυμηθούμε εκείνες τις εποχές όπου με αγωνία περιμέναμε το πρώτο επίσημο φιλικό της ομάδος στο Παλέ για να δούμε τον νέο ΑΡΗ που χτίζεται. Στο γιατί αυτό ξαφνικά κόπηκε και αποφασίσθηκε η ομάδα να κρύβεται από τον κόσμο της είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να δώσουμε πολλές εξηγήσεις αλλά θα το αφήσουμε για την ώρα... Ημέρα χαράς σήμερα για κάθε Αρειανό που βλέπει επιτέλους να γεννιέται ένας θεσμός που έπρεπε να αποτελεί κάθε Σεπτέμβρη σημείο αναφοράς εδώ και περίπου 20 χρόνια. Τα εισιτήρια για το τουρνουά πότε κυκλοφορούν????

Αν και στο συγκεκριμένο blog αποφεύγουμε να ασχολούμαστε με άλλες ομάδες ή γενικότερα με οτιδηποτε δεν εχει να κάνει με τον ΑΡΗ μας αλλά σήμερα θα ασχοληθούμε γιατι κάποια πράγματα πρέπει να τα λέμε και να μην τα προσπερνάμε έτσι απλά. Κατά την περσινή χρονιά ο ΑΡΗΣ στις πρώτες αγωνιστικές είχε παίξει εκτός έδρας κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης όπου δεν κατάφερε να πάρει την νίκη χάρη σε ηρωικές αποκρούσεις του τερματοφύλακα της Τρίπολης. Τότε εκείνο το Χ θεωρήθηκε απο όλους σαν μεγάλη αποτυχία και έγινε έντονη κριτική στην ομάδα μας. Στην συνέχεια του πρωταθλήματος αποδείχθηκε οτι ο ΑΡΗΣ σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες μεγάλες ομάδες του πρωτθλήματος ήταν η μοναδική που δεν έχασε εκει μέσα... Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει φέτος με τον Εργοτέλη όπου η ομάδα μας στην Κρήτη πραγματοποίησε την χειρότερη φετινή της εμφάνιση και δέχθηκε 3 γκόλ σε 25'. Βέβαια ο ανέτοιμος τότε ΑΡΗΣ κατέβηκε για την νίκη στην Κρήτη παίζωντας αρκετά ανοιχτά υποτιμώντας τον αντίπαλο του μιας και μέχρι τότε δεν είχαμε ιδιαίτερα σημάδια για τις δυνατότητες του Εργοτέλη σε αντίθεση με άλλες ομάδες που ακολούθησαν με σκοπό να κρατήσουν το Χ... Χθές λοιπόν ο Εργοτέλης με 3-2 κέρδισε μέσα στην Αθήνα τον παο των πολλών εκατομυρίων ευρώ χάρη σε εναν εκπληκτικό Κουτσιανικούλη που πέτυχε 2 γκόλ και δημιούργησε το 3ο. Εαν λοιπόν ο παναθηναϊκός του τσαμπιονς λιγκ και του πρωταθλητισμού χάνει μέσα στην έδρα του απο τον τέλη 30 οκτωμβρίου με τόσους αγώνες που έχει δώσει σε Ελλάδα και Ευρώπη τότε το 3-0 της 2ης αγωνιστικής εις βάρος του ΑΡΗ ακούγεται πολύ πιο λογικό απο ότι μας φάνηκε τότε... Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν να κρίνουμε ομάδες και αποτελέσματα απο τόσο νωρίς... Ενα άλλο αποτέλεσμα που θα ήθελα να σχολιάσω είναι αυτό στον αγώνα μπάσκετ για την Ευρωλίγκα μεταξύ Πανιωνίου-ΤΣΣΚΑ όπου έληξε με το βαρύ για την Ελληνική ομάδα 52-86! Με 20 πόντους περίπου είχε χάσει και απο την Ρεάλ την 1η αγωνιστική! Όταν μιλάμε για μεγάλες ομάδες και οτι εμείς είμαστε ομάδα Ευρωλίγκας δεν το λέμε απλά για να κολακεύσουμε τους εαυτούς μας αλλά είναι μια πραγματικότητα! Ο ΑΡΗΣ στα 2 χρόνια που αγωνίστηκε στον συγκεκριμένο θεσμό (μετά απο 13 χρόνια απουσίας) όχι μόνο δεν γνώρισε εξευτελιστικές ήττες(με εξαίρεση την εντός έδρας ήττα απο την Σιένα με 19 πόντους εαν θυμάμαι καλά) αλλά κατάφερε να προκριθεί 2 φόρες στο TOP 16 και στις λεπτομέρειες έχασε την πρόκριση στους 8! Μπορεί την περσινή χρονιά ο κόσμος της ομάδος να μην εκτίμησε σωστά την συμμετοχή στην Ευρωλίγκα και να μην ήταν το γήπεδο κατάμεστο σε κάθε αγώνα (όπως θα έπρεπε να είναι κανονικά) αλλά ποτέ δεν είδαμε την τραγική εικόνα ενός άδειου γηπέδου σαν και αυτό του Πανιωνίου στην πρώτη εντός έδρας αναμέτρηση του στην κορυφαία Ευρωπαϊκή διοργάνωση. Ο ΑΡΗΣ πέρσι αν και βγήκε περπατώντας 3ος στα πλέιοφ έχασε την αυτοσυγκέντρωση του και δίκαια έμεινε εκτός Ευρωλίγκας αλλά όπως βλέπουμε ο Πανιώνιος σε καμμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την συμμετόχη του σε αυτήν την γιορτή, γιατι γιορτή χωρίς κόσμο δεν γίνεται... Λογικά λοιπόν η παρουσία μας στο γήπεδο το σάββατο κόντρα στο Μαρούσι και γενικά σε κάθε αγώνα στο Παλέ είναι απαραίτητη και μην θεωρείτε οτι τα κριτήρια για την συμμετοχή στην κλειστή Ευρωπαϊκή λίγκα που σύντομα θα σημιουργηθεί θα είναι αγωνιστικά και μόνο. Οι άνθρωποι της Ευρωλίγκας ξέρουν πολύ καλά οτι συνταγή της επιτυχίας είναι οι δυνατές ομάδες με καυτές έδρες. Επομένως ο στόχος είναι διπλός και οδηγεί στην Ευρωλίγκα, δυνατός αγωνιστικά ΑΡΗΣ και γεμάτο Παλέ!