Την επιστροφή στις νίκες θα ψάξει ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στο Περιστέρι σήμερα στις 19.30 στο Nick Galis Hall. Ένα πολύ δύσκολο και ιδιαίτερο παιχνίδι τόσο για την ομάδα μας όσο και για τον αντίπαλο μας με τις απουσίες λόγω τραυματισμών και τα πήγαινε-ελα(στο Περιστέρι) να συνθέτουν μια θολή εικόνα για την αγωνιστική κατάσταση και των 2 ομάδων. Αγωνία μέχρι το τζάμπολ για τη συμμετοχή των Σούλερ και Μιλόσεβιτς.

Μας έχει μπερδέψει ο φετινός ΑΡΗΣ με τα διαφορετικά πρόσωπα που δείχνει από παιχνίδι σε παιχνίδι για αυτό κάθε λογική ανάγνωση της σημερινής αναμέτρησης πάει στα σκουπίδια. Το Περιστέρι αν και θεωρητικά είναι πιο δυνατή και πλήρης ομάδα ως τώρα με την παρουσία του δεν πείθει. Όπως δεν πείθει και ο ΑΡΗΣ μας που πέρα από τις δεδομένες αγωνιστικές αδυναμίες έχει και τις απουσίες των Ντραγκίσεβιτς, Μιλόσεβιτς(;) και Σούλερ(;) που κάνουν την κατάσταση ακόμη πιο δύσκολη. Κόντρα στον Ιωνικό αν και ηττηθήκαμε η ομάδα έδειξε αξιόμαχη παίζοντας πιο ορθολογικά στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Αυτό θα περιμένουμε να δούμε και σήμερα με συγκεκριμένους παίκτες όμως να βγαίνουν μπροστά όπως ακριβώς έκανε ο Σούλερ την τελευταία αγωνιστική.  Τσάλμερς, Λίτλτ και Ντεκόζι θα πρέπει να πάρουν περισσότερο χρόνο και πρωτοβουλίες. Ενώ ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δώσει ο Καμπερίδης στην διαχείριση των Κουζέλογλου, Χαριτόπουλου και Σλαφτσάκη μιας και είναι οι μοναδικοί παίκτες που μπορούν να παίξουν κάτω από το καλάθι. Σχήματα με Κουζέλογλου-Χαριτόπουλο μαζί δεν θα πρέπει να δούμε όπως και τους ελάχιστους ψηλούς μας να μπαίνουν σε διαδικασίες full-press από το ξεκίνημα του αγώνα… Χρειάζεται πλάνο και συγκέντρωση ώστε να έρθει η νίκη.

Η διοίκηση έστω και με καθυστέρηση αρχίζει και γίνεται ολοένα και πιο συνεπής στις υποχρεώσεις της και αυτό θα πρέπει να αναγνωριστεί από όλους τους παίκτες. Όποια και αν είναι τα προβλήματα ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη αυτή τη νίκη και θα πρέπει να παλέψει με όλες τις δυνάμεις του για να την πάρει. Το Περιστέρι έχει τα δικά του θέματα και θα πρέπει να τα εκμεταλλευτούμε. Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Δύσκολα να σχολιάσεις την κίνηση της διοίκησης με το άνοιγμα που έκανε για ακόμη μια φορά προς τον κόσμο… Το σίγουρο είναι ότι η στήριξη των οργανωμένων από την πρώτη κιόλας μέρα σε αυτή την προσπάθεια είναι αξιέπαινη.

Εντυπωσίασε ο ΑΡΗΣ με τη σημερινή του απόδοση, διαλύοντας τη Λάρισα  και καλύπτοντας την διαφορά του πρώτου αγώνα. Ασταμάτητος ο Ντραγκίσεβιτς, έκανε ότι ήθελε κάτω από το καλάθι της Λάρισας παρασύροντας και τους συμπαίκτες του σε μια εύκολα νίκη! Αισθητά βελτιωμένη η ομάδα μοίρασε με την παρουσία της χαμόγελα και αισιοδοξία για τη δύσκολη συνέχεια.

Με τον Ντραγκίσεβιτς από το ξεκίνημα να παίρνει την ομάδα από το χεράκι και να την οδηγεί προς τη νίκη ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε ασυνήθιστα καλά παίρνοντας από νωρίς διψήφια διαφορά. Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που κυνηγάμε στο σκορ σήμερα οι παίκτες μας πήραν ψυχολογία από το καλό ξεκίνημα και πατώντας πάνω σε αυτό μετέτρεψαν το παιχνίδι σε παράσταση για ένα ρόλο. Με τη διαφορά να βρίσκεται σταθερά γύρω στους 25 πόντους το μόνο ζητούμενο ήταν να υπερκαλύψουμε το -14 του πρώτου αγώνα μέχρι  το τέλος. Κάτι που τελικά έγινε σχετικά εύκολα παρόλο που στα τελευταία 5' η ομάδα έχασε τη συγκέντρωση της. Πέρα από τον Ντραγκίσεβιτς που ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής, ο Μπράουν μετά το νωθρό ξεκίνημα του πήρες μπρος και ήταν απολαυστικός μέχρι το τέλος! Έδωσε λύσεις ο Μόρις που αν ήταν λίγο προσεκτικός θα μπορούσε να είχε ακόμη πιο καταλυτική παρουσία στο παιχνίδι. Επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις ύστερα από καιρό και ο Γκετσεβίτσιους με 13 πόντους και 4 ασίστ! Σημαντικές οι βοήθειες και από τους υπόλοιπους που με τη διάθεση και πάθος που έδειξαν δεν άφησαν ούτε για μια στιγμή στους παίκτες της Λάρισας να πιστέψουν ότι μπορούν να αντιδράσουν.

Η καλύτερη ίσως εμφάνιση του φετινού ΑΡΗ που είχε πολυφωνία στην επίθεση αλλά και την διάθεση να παίξει άμυνα για 40'.  Δίδαξε μπάσκετ ο Ντραγκίσεβιτς στην επίθεση με της ψηλούς της Λάρισας να μοιάζουν ανήμποροι να τον σταματήσουν. Χαμόγελα αισιοδοξίας στο Παλέ υστέρα καιρό με την ομάδα να αρχίσει να πείθει και πάνω στο παρκέ ότι μπορεί να τα καταφέρει! Και όταν μάλιστα έχει αυτόν τον μαγικό κόσμο στο πλευρό του που πάντα στα δύσκολα είναι εκεί, τότε δεν έχει να φοβηθεί τίποτα! Συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Και κάπου εκεί που ακούς για την ανεβασμένη και αλλαγμένη Λάρισα που έκανε την "έκπληξη" σε Πάτρα και Λαύριο έρχεται η στιγμή που την "θαυμάζεις" πάνω στο παρκέ και συνειδητοποιείς πόσο "συναρπαστικός" είναι ο κόσμος της Basket League…

ΥΓ2. Πραγματικά αυτό το κώλυμα πολλών με τον Παπαντωνίου και κάθε παικτάκι που παίζει παθιασμένα δεν μπορώ να το καταλάβω... Για αυτό μάλλον όλα τα καλά άλλα "άμπαλα" παιδιά κολλάνε ένσημα στον χιλιοταλαιπωρημένο μπασκετικό ΑΡΗ...

ΥΓ3. Το είπαμε... μέγας δάσκαλος ο Αγγέλου που δεν ξεκίνησε με την καλύτερη δυνατή πεντάδα του όπως και ο μαθητής Σάββας! Ευτυχώς την ανοησία την πλήρωσε ο τρέλαρχος που επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά το πόσο γκουρού της προπονητικής είναι...

Με οδηγό τον αγώνα με το Περιστέρι όπου οι παίκτες μας παίρνοντας δύναμη από το φλογισμένο Παλέ είχαν επιβληθεί των αντιπάλων τους, ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί αύριο το απόγευμα τον Πανιώνιο. Παρά τους φόβους για αποχωρήσεις η ομάδα θα παραταχθεί πλήρης και όλοι ευελπιστούμε ότι θα καταφέρουμε να πάρουμε την βαθμολογική ανάσα. Ανεξάρτητα όμως από την κρισιμότητα του αγώνα η εγκληματική παρουσία και πλέον απουσία του Δ.Γουλιέλμου μπλοκάρει κάθε προσπάθεια σωτηρίας της ομάδος.

Μια νίκη παραπάνω έχει ο Πανιώνιος και παρά τα όποια προβλήματα του από την αρχή της χρονιάς φαίνεται να βρίσκεται σε καλύτερο σημείο από εμάς σε όλα τα επίπεδα. Από την στελέχωση του ρόστερ το καλοκαίρι μέχρι τις απαραίτητες αλλαγές στο ξεκίνημα της χρονιάς που του έδωσε την δυνατότητα να ελπίζει ότι και φέτος θα την γλιτώσει. Στοιχεία που δυστυχώς για την ομάδα μας μοιάζουν με πολυτέλεια μιας και οι παίκτες μας μαζεύτηκαν την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή και οι απαραίτητες αλλαγές για να γίνουν έπρεπε να φθάσουμε στην 9η αγωνιστική. Έστω και τώρα όμως που με την έλευση του Μπράουν η ομάδα φαίνεται πλήρης οι παίκτες του Σούλη Μαρκόπουλου πρέπει να βγάλουν τον καλό τους εαυτό και να πάρουν την νίκη. Προβλήματα υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν, θα πρέπει όμως άπαντες όταν πατάνε πάνω στο παρκέ να τα αφήνουν στην άκρη και να τα δίνουν όλα για την ομάδα. Άλλωστε ακόμη και αυτοί που έφυγαν ή σκοπεύουν να φύγουν η απόδοση τους πάνω στο παρκέ θα τους εξασφαλίσει ένα καλύτερο συμβόλαιο. Καθαρά αγωνιστικά τα πάντα είναι θέμα διάθεσης και ημέρας που θα βρεθούν οι παίκτες μας. Οι 2 ομάδες δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές δυναμικότητας και έχουν αποδείξει ότι είναι ικανές για το καλύτερο όπως και για το χειρότερο. Σημαντικό το ότι πείσθηκε ο Ντραγκίσεβιτς να παραμείνει μιας και σε περίπτωση που αποχωρούσε το κενό του θα ήταν τεράστιο. Παίκτης κλειδί πέρα του Μποχωρίδη που αποτελεί βαρόμετρο για την ομάδα θα πρέπει να είναι  και ο Μπράουν. Είναι απαραίτητο η ομάδα να βρει άλλον έναν "πόλο" στην επίθεση ώστε να γίνει το έργο όλων πιο εύκολο. Κατά τα άλλ η  δύναμη της έδρας είναι ο καθοριστικός παράγοντας που θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε.

Τα περιθώρια για την ομάδα έχουν στενέψει εδώ και πολύ καιρό. Σε διοικητικό επίπεδο όσο ο Δημήτρης Γουλιέλμος συνεχίζει να περιπαίζει τον κόσμο του ΑΡΗ με τα καμώματα του δεν φαίνεται να μπορεί να αλλάξει κάτι δραστικά. Μοναδική ελπίδα για τον Αυτοκράτορα είναι αυτοί παίκτες μαζί με το τεχνικό τιμ να κάνουν κατάθεση ψυχής στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο και στα εναπομείναντα και να βγάλουν την ομάδα από το αδιέξοδο. Εμείς θα είμαστε εκεί δίπλα στην ομάδα για ακόμη μια φορά να κάνουμε αυτό που ξέρουμε. Όλοι στο Παλέ για τη νίκη οξυγόνο!

ΥΓ. Τον Χάρη Παπαγεωργίου αν και πάντα διαφωνούσαμε με την δράση του εκτός παρκέ τον είχαμε στο απυρόβλητο σεβόμενοι την ιστορία του στον μπασκετικό ΑΡΗ. Έχει τις δικές του τεράστιες ευθύνες για αυτό το κατάντημα αλλά θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε ότι δεν έχει πηδήξει από το καράβι όπως τόσοι και τόσοι Αρειανάρχες σε παρόμοιες καταστάσεις έχουν κάνει. Παλεύει με όλες του τις δυνάμεις και ευχόμαστε να συνεχίσει να το κάνει. Ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη προσωπικότητες σαν τον Παπαγεωργίου και καλό είναι σιγά σιγά και οι υπόλοιποι να αρχίσουν να συσπειρώνονται γύρω από την ομάδα.

ΥΓ2. Το να περιμένουμε από το πουθενά να δραστηριοποιηθούν άνθρωποι που ουδέποτε είχαν σχέση με τον μπασκετικό ΑΡΗ ως ένα βαθμό ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας ή καλύτερα της απελπισίας. Το να ελπίζουμε όμως ότι οι "επώνυμοι" Αρειανοί που τα τελευταία 15 χρόνια τουλάχιστον έβαλαν το δικό τους λιθαράκι για να φθάσουμε ως εδώ έχει μια δόση λογικής και προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να πιέσουμε όλοι μας. Ο ΑΡΗΣ έχει ανθρώπους(με τα καλά τους και τα λάθη τους) που μπορούν να δώσουν λύση. Αρκεί να αντιληφθούν ότι δεν γίνεται να αφήσουν τον ΑΡΗ στην τύχη τους… Εμείς θα είμαστε δίπλα τους, είτε κάποτε διαφωνούσαμε μαζί τους είτε όχι.

ΥΓ3. Μην απορεί κανείς για αυτή την ησυχία γύρω από το πρόσωπο του Δ.Γουλιέλμου. Στο PlanetARIS.grπάντα είχαμε το θάρρος της άποψης μας και θεωρούσαμε σημαντικό να καυτηριάζουμε τις καταστάσεις και να αναδεικνύουμε τους υπεύθυνους στο σωστό timingκαι όχι όταν η "κοινή γνώμη" και  τα "κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ" μας το επέτρεπαν. Πλέον η σκυτάλη έχει περάσει στους "επαγγελματίες" που ανοιχτά μιλάνε για την ανυπαρξία, τον ύποπτο ρόλο και την επικινδυνότητα του Δημήτρη Γουλιέλμου. Όσο ο άνθρωπος αυτός παραμένει ενεργά το κουμάντο της ΚΑΕ ο ΑΡΗΣ θα κινδυνεύει με διάλυση. Μοναδική ελπίδα για επιβίωση είναι η αλλαγή στο διοικητικό καθεστώς με οποιοδήποτε τέχνασμα μπορεί να γίνει.

ΥΓ4. Όσο για τους εντολοδόχους της ΚΕΔ και της ΕΟΚ μην καν τους περάσει από το μυαλό να επαναλάβουν τα όργια της Κρήτης.

Μπορεί αυτή η υπόσχεση να πήρε χίλιες δύο αναβολές και να πέρασε από χίλια δύο κύματα αλλά τελικά ο Δημήτρης Γουλιέλμος την υλοποίησε και αυτό είναι που μετράει. Μετά από περίπου 1.5 χρόνο και 2 χρονιές όπου ο ΑΡΗΣ εκ των συνθηκών είχε στόχο απλά την επιβίωση του πλέον φαίνεται να επιστρέφει και στην πράξη στην κανονικότητα. Στην κανονικότητα μιας ομάδας χωρίς περιορισμούς στις μεταγραφές, με έναν σοβαρό προπονητή(και όχι μαθητευόμενο μάγο ή αμπελοφιλόσοφο) που μπορεί να σχεδιάσει την ομάδα που θέλει. Φυσικά υπάρχουν και άλλα πράγματα που επιβεβαιώνουν την "κανονικότητα" αλλά καλό είναι να τα βλέπουμε ένα ένα. Το σημαντικό μετά από όλη αυτή την περιπέτεια που αν δεν εξελισσόταν καλά θα έβαζε τον ΑΡΗ στο νέο πρωτάθλημα ως φαβορί για τον υποβιβασμό είναι ότι μπορούμε να ανασάνουμε με ανακούφιση και να δούμε την επόμενη μέρα με αισιοδοξία!

Και αφού ξεμπερδέψαμε με τα διαδικαστικά τα εξωαγωνιστικά ήρθε η στιγμή να ασχοληθούμε με αυτό που πραγματικά γουστάρουμε και μας είχε λείψει και δεν είναι άλλο από τον ΑΡΗ που θα δούμε πάνω στα παρκέ τη νέα αγωνιστική σεζόν που ξεκινάει την επόμενη Κυριακή! Το Α και το Ω σε αυτή την νέα προσπάθεια είναι ο Σούλης Μαρκόπουλος. Ένας έμπειρος προπονητής της παλιάς σχολής που εμπνέει σε όλους μας εμπιστοσύνη και δίνει τη σιγουριά ενός μπασκετικού συνόλου που θα μπορεί να κάνει τουλάχιστον τα βασικά χωρίς να μας πονάνε τα μάτια. Οι νέες μεταγραφές ως επί το πλείστον δεν έχουν ανακοινωθεί για τυπικούς λόγους κάτι που αναμένεται να γίνει με γοργούς ρυθμούς μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα. Οι παλιοί Μποχωρίδης, Φλιώνης, Σλαφτσάκης πλέον θα έχουν στο πλευρό τους, τους  Σακελλαρίου, Τάλτον, Μόρις, Γκετσεβίτσιους, Μιλόσεβιτς, Ντραγκίσεβιτς, Γκάγκιτς που δίνουν άλλη δυναμική στην ομάδα αλλά και τους νεαρούς Σιδεροηλία, Βλάσιο και Βουλγαρόπουλο που αναμένεται να πάρουν την πρώτη μεγάλη ευκαιρία στην καριέρα τους. Ένα σύνολο που με μια πρώτη ματιά μπορεί να στερείται αθλητικότητας αλλά σίγουρο έχει πολύ υψηλό μπασκετικό IQ που για εμάς τους πιο παλιούς είναι σχεδόν τα πάντα στο άθλημα που λατρεύουμε και δυστυχώς στον ΑΡΗ απουσιάζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Οι Τάλτον και Μόρις θα είναι η αμερικάνικη ιπποδύναμη στη μηχανή του ΑΡΗ. Τον μεν Τάλτον τον γνωρίζουμε καλά και παρόλο που δεν είναι ο παίκτης που εντυπωσιάζει με την απόδοση του σίγουρα όμως προσφέρει μια σταθερότητα και ασφάλεια στην θέση του πόιντ γκαρντ. Ο Μόρις από την άλλη θα είναι ίσως το μεγαλύτερο στοίχημα του νέου ΑΡΗ. Ένας παίκτης από τον μαγικό κόσμο του NBA, συμπαίκτης του Αντεντοκούμπο για ένα χρονικό διάστημα που σε πολύ καλή ηλικία κάνει το άλμα στην Ευρώπη ευελπιστώντας για μια καλύτερη καριέρα από το να είναι μεταξύ G-League και πάγκους του NBA. Ευχής έργον λοιπόν να το πετύχει αυτό μέσα από τον ΑΡΗ μας! Επειδή όμως το ρίσκο είναι δεδομένο αποκτήθηκε και μια ασφαλή λύση που ακούει στο όνομα Γκετσεβίτσιους που μαζί με τον Μποχωρίδη καλύπτουν επάξια τη θέση 2 και σε κάποια χαμηλά σχήματα και τη θέση 3.  Μια περιφέρεια που κλείνει με τον έμπειρο Σακελλαρίου αλλά και τον Φλιώνη που περιμένουμε τη νέα χρονιά να παρουσιαστεί καλύτερος. Και φυσικά υπάρχει και το πολυεργαλείο Σλαφτσάκης που μπορεί να δώσει λύσεις στη θέση 3. Στους ψηλούς τώρα τα λόγια είναι περιττά. Μιλόσεβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Γκάγκιτς είναι 3 παίκτες που υπό τις οδηγίες του Μαρκόπουλου μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα προσφέροντας με συνέπεια σκοράρισμα κοντά στο καλάθι που χρόνια έχουμε να δούμε. Ένα κενό σίγουρα υπάρχει στη θέση 3, εκεί όπου εκκρεμεί η υπόθεση Γιάνκοβιτς. Ένας παίκτης που πέρσι έκανε εξαιρετική χρονιά με τον Χολαργό(4ος σκόρερ στο πρωτάθλημα) προσφέροντας ποικιλοτρόπως και είναι βέβαιο ότι στα χέρια του Μαρκόπουλου θα αξιοποιηθεί σαφώς καλύτερα σε σχέση με το προηγούμενο πέρασμα του από τον ΑΡΗ. Μακάρι να έρθει αλλά ακόμη και με το υπάρχον ρόστερ ο ΑΡΗΣ φαίνεται(στα χαρτιά) ότι θα είναι άκρως ανταγωνιστικός τη νέα σεζόν …και θα σέβεται τα χιλιοταλαιπωρημένα ματάκια και στομάχια μας.

Από την στιγμή που όλα δείχνουν να έχουν μπει στο σωστό δρόμο και οι υποσχέσεις να έχουν γίνει πράξεις ήρθε η ώρα να γίνει το ντου στα διαρκείας. Ένα ντου από όλο αυτό τον κόσμο που είχε αγανακτήσει με τον "εσωτερικό" εμπαιγμό και τον αγωνιστικό εξευτελισμό των τελευταίων χρόνων. Η δυναμική του κόσμου του ΑΡΗ είναι τεράστια και η στήριξη του κόσμου στην ομάδα αδιαπραγμάτευτη …αρκεί φυσικά αυτό να μην εκλαμβάνεται ως αδυναμία και να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Τα αφήνουμε όλα πίσω, αγκαλιάζουμε την προσπάθεια της διοίκησης και με μια φωνή αρχίζουμε σιγά σιγά να ψελλίζουμε ότι ο ΑΡΗΣ επιστρέφει. Στην κανονικότητα σε πρώτη φάση, βήμα βήμα μέχρι να αρχίσουμε να μιλάμε ξανά για τον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε.

ΥΓ. Και κάπως έτσι τα πρώτα επίσημα παιχνίδια της χρονιάς με μπαογκ και Ηρακλή(2 φορές εντός και εκτός) αποκτάνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον!

ΥΓ2. Ξεκάθαρη η θέση μας ότι έτσι όπως διεξάγονται οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις ο ΑΡΗΣ πρέπει πάντα να έχει παρουσία. Φέτος η ΚΑΕ αποφάσισε να μην ρισκάρει. Ο χρόνος και η συνέπεια της θα επιβεβαιώσει την ορθότητα της απόφασης.

ΥΓ3. Χίλια δύο είναι τα παράλογα και οι εύλογες απορίες. Από το χρονικό σημείο της άρσης των μπαν μέχρι και το υπό χρονική πίεση χτίσιμο της νέας ομάδος. Ωστόσο τα αφήνουμε όλα πίσω μας και κοιτάμε μπροστά.

ΥΓ4. Ντου στα διαρκείας!

Το 3-0 όπως αναμενόταν έκανε ο Ολυμπιακός σήμερα κερδίζοντας εύκολα τον ΑΡΗ και αυτή τη φορά που τελικά παρά τις ενδείξεις δεν κατέβηκε για τουρισμό και προσπάθησε όσο μπορούσε να μείνει κοντά στο σκορ. Ο Δ.Πρίφτης μοίρασε τον χρόνο στους παίκτες του ενώ έδωσε και αρκετά λεπτά συμμετοχής τόσο στον Φλιώνη όσο και στον Χρηστίδη με τους 2 νεαρούς να δείχνουν για ακόμη μια φορά ότι ίσως να άξιζαν μια πραγματική ευκαιρία την φετινή περίεργη χρονιά.

Στους ρυθμούς του Ολυμπιακού χορεύαμε από το ξεκίνημα του αγώνα με τους αντιπάλους ανά διαστήματα να ανεβάζουν στροφές και να αυξάνουν την διαφορά χωρίς να συναντούν δυσκολία. Έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι και έτσι τελείωσε χωρίς το παραμικρό σασπένς. Παρόλα αυτά όσο και στενάχωρο και αν ακούγεται το ότι η ομάδα μας σε κανένα σημείο του αγώνα δεν πέταξε λευκή πετσέτα όπως συνηθίζει τα τελευταία χρόνια ήταν κάτι το θετικό. Χωρίς να πιάσουμε κάποια σπουδαία απόδοση καταφέραμε να γλιτώσουμε τον διασυρμό μόνο και μόνο επειδή οι παίκτες μας ήταν συγκεντρωμένοι και δεν αφέθηκαν όπως άλλες φορές στις ορέξεις του αντιπάλου. Και το ότι αυτό αναφέρεται ξεχωριστά δείχνει και την ποιότητα και την νοοτροπία που δυστυχώς έχει ο ΑΡΗΣ μας τα τελευταία χρόνια... Μεγάλος άτυχος ο Ντραγκίσεβιτς που σε μια φάση όπου του έγιναν 2 οφθαλμοφανέστατα φάουλ και δεν δόθηκε κανένα αποχώρησε τραυματίας. Ας ελπίσουμε να μην είναι σοβαρό γιατί θα τον χρειαστούμε.

Αυτό που πραγματικά αξίζει να κρατήσουμε είναι η ωριμότητα του Φλιώνη και η μαχητικότητα του Χρηστίδη που δείχνει εξαιρετικά στοιχεία. Είναι κρίμα τόσο για τα παιδιά που δεν στηρίχθηκαν καθόλου φέτος από τον προπονητή τους όσο και για την ίδια την ομάδα που δεν κατάφερε να αξιοποιήσει αυτούς τους 2 παίκτες σε μια χρονιά όπου η ομάδα δεν έπαιξε σχεδόν ποτέ μπάσκετ και ο κάθε απίθανος παίκτης πήρε τις ευκαιρίες του... Άλλο ένα έργο του Δ.Πρίφτη που όταν με το καλό αποχωρήσει ξαφνικά θα αρχίσει να συζητιέται... Τουλάχιστον κατά το παρελθόν σε χρονιές που ήσουν τουρίστας χωρίς στόχους έβγαινε και κανένας παίκτης για την επόμενη χρονιά...

ΥΓ. Έδωσε το σύνθημα της νίκης ο coach of the year για τα παιχνίδι με την ΑΕΚ τονίζοντας για ακόμη μια φορά πόσο αδιάφορα είναι αυτά τα παιχνίδια... ας ελπίσουμε στους παίκτες στα αποδυτήρια και στις προπονήσεις να λέει άλλα πράγματα μπας και τουλάχιστον η χρονιά τελειώσει με ένα αμυδρό χαμόγελο...

ΥΓ2. Μάθημα η φετινή χρονιά για πολλούς και ιδιαίτερα για τον μεγαλομέτοχο... του έδωσες το μεγαλύτερο μπάτζετ των τελευταίων χρόνων, τον στήριξες με όλες τις δυνάμεις ακόμη και όταν ξεφτιλιζόμασταν κόντρα στην κάθε απίθανη και τελικά έτσι όπως το δουλεύουν το θέμα οι "διάφοροι κύκλοι" τελικά εσύ θα βγεις ο απόλυτος φταίχτης και το παιδί-θαύμα το θύμα ...

Με τον Ντραγκίσεβιτς να κάνει όργια στο πρώτο ημίχρονο, τον Κάμινγκς να παίρνει την σκυτάλη στο δεύτερο ημίχρονο στο σκοράρισμα, τον Γιάνκοβιτς να βγάζει την ποιότητα του και τον Ξανθόπουλο να παίζει σαν παθιασμένος εικοσάρης ο ΑΡΗΣ μας "σκούπισε" τον συμπολίτη μέσα στην έδρα του στέλνοντας τους για πρόωρες διακοπές. Μια νίκη που αποτελεί τόνωση ηθικού τόσο για όλη την ομάδα όσο και για όλους εμάς και αποκαθιστά κατά κάποιο τρόπο την τάξη μιας και μετά τις 2 ήττες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά και την μετριότατη εικόνα μας όλη την χρονιά οι "ανύπαρκτοι" συμπολίτες είχαν βγάλει γλώσσα...

Όπως το περιμέναμε εξελίχθηκε σε μεγάλο βαθμό το σημερινό παιχνίδι με τον ΑΡΗ απελευθερωμένο ψυχολογικά να σουτάρει με εκπληκτικά ποσοστά. Ο Ντραγκίσεβιτς βρήκε τους χώρους, πήρε τις πρωτοβουλίες και για 20' πραγματοποίησε μια ονειρική εμφάνιση υπενθυμίζοντας σε όλους μας ότι ήρθε με τον "τίτλο" του πρώτου σκόρερ της αδριατικής λίγκας. Ο Ξανθόπουλος καθοδηγούσε μαεστρικά την ομάδα, ο Ζάρας στα λίγα λεπτά που αγωνίσθηκε έδωσε λύσεις στην επίθεση ενώ στην άμυνα φανήκαμε σαφώς πιο διαβασμένοι από τον αγώνα του Σαββάτου. Στο τρίτο δεκάλεπτο η πίεση του μπάογκ έγινε έντονη και σε συνδυασμό με την εμετική διαιτησία που πάλευε να γυρίσει το παιχνίδι κατάφερε να μειώσει την διαφορά που είχε φθάσει και στο +13. Εκεί η ομάδα έδειξε χαρακτήρα, έπαιξε καλές άμυνες, βρήκε πόντους από τον Κάμινγκς και τον Γιάνκοβιτς αλλά και βοήθειες από άλλους παίκτες όπως τον Τζάκσον και τον Τσαϊρέλη και διατήρησε το προβάδισμα μέχρι το τέλος. Ένα προβάδισμα που πήρε από την αρχή του αγώνα και δεν τον έχασε ούτε για μια στιγμή!

Μπράβο σε όλους για την σημερινή νίκη μιας και ήταν κάτι που το θέλαμε όλοι πάρα πολύ. Θα πρέπει όμως αυτή την νίκη να μην της δώσουμε παραπάνω αξία από όσο της αναλογεί γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ το περασμένο καλοκαίρι "χτίστηκε" για πολλά παραπάνω πράγματα. Το ελάχιστο που θα έπρεπε να είχε κάνει ο φετινός ΑΡΗΣ στο πρωτάθλημα θα έπρεπε να είναι μια πορεία ανάλογη της αποτυχημένης ΑΕΚ όπου θα τον διαχώριζε αγωνιστικά από ομάδες όπως ο μπάογκ, το Ρέθυμνο και ο Κολοσσός. Πλέον θα πρέπει η ομάδα να μην χαλαρώσει αλλά αντιθέτως να πιστέψει ότι μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω. Και αν με τον Ολυμπιακό το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να παρουσιαστεί ανταγωνιστικός με την ΑΕΚ οφείλει να τα δώσει όλα για να κατακτήσει την 3η θέση. Έτσι μπας και τελειώσει η χρονιά με ένα αμυδρό χαμόγελο. Όσο για τους ανύπαρκτους απλά φάνηκε η γύμνια τους και το πόσο τυχαίες ήταν οι νίκες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. 

ΥΓ. Δεν θα γκρινιάξουμε σήμερα αν και υπήρχαν σημεία στον αγώνα άξια σχολιασμού... όπως άξιο σχολιασμού είναι η επιλογή των σπίκερ για MVP του αγώνα! Στην Ελλάδα είμαστε και κάπως έτσι χτίζονται καριέρες...

ΥΓ2. Για την Ελληνική διαιτησία τα λόγια είναι περιττά. Παιχνίδι για σεμινάριο διαιτησίας για το πως δεν θα πρέπει να σφυρίζουν.

ΥΓ3. Να κερδίζεις και να μην σε αφήνουν να το χαρείς... αναμενόμενο ότι οι διάφοροι δημοσιογραφίσκοι θα χρησιμοποιούσαν αυτή την νίκη για να συνεχίσουν το έργο τους και να βοηθήσουν την καριέρα του MVP. Καλό θα ήταν όπως ζητάνε από τον κόσμο να μην "πιέζει" τον Λάσκαρη να το κάνουν και ίδιοι. Μας κουράσατε με το αγαπημένο σας παιδί... 

ΥΓ4. Πλέον ούτε με τον ΑΡΗ δεν γεμίζουν οι ανύπαρκτοι το γήπεδο. Σίγουρα η αγάπη του κόσμου του ΑΡΗ για το μπασκετικό τμήμα δεν συγκρίνεται με αυτή των οπαδών του συμπολίτη για την ομάδα τους αλλά καλό είναι να αναγνωρίσουμε ότι όσο "νοικοκύρεμα" και αν κάνεις η έλλειψη οράματος και η αγωνιστική μετριότητα μαθηματικά οδηγεί σε άδειο γήπεδο...

Σε μια ώρα περίπου η αγαπημένη μας ομάδα έχει αγώνα στο Nick Galis Hall, ένα παιχνίδι που δεν θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε από κοντά και θα αρκεστούμε στην νερόβραστη αποσπασματική τηλεοπτική μετάδοση  από το συνδρομητικό. Ένα παιχνίδι κόντρα στον ουραγό του πρωταθλήματος που ανεξάρτητα από τις συνήθεις δηλώσεις του κόουτς περί πολύ δύσκολου αντιπάλου κτλ κτλ εμείς δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα αλλά θα προτιμήσουμε να ασχοληθούμε με αυτό που μας καίει περισσότερο και έχει να κάνει με τις αλλαγές που απαιτούνται ώστε επιτέλους ο ΑΡΗΣ να κάνει γερά βήματα προόδου. Βήματα προόδου που θα μπορεί να τα καταλαβαίνει και ο κάθε αδαής με το άθλημα και την λειτουργία μιας επαγγελματικής ομάδος και δεν θα χρειάζεται ένα τσούρμο "ειδικούς" να του αναλύουν το γιατί πρέπει να πανηγυρίζει και να είναι αισιόδοξος για το μέλλον παρακολουθώντας τον ΑΡΗ της φετινής χρονιάς.

Την ίδια στιγμή που σε όλο τον πλανήτη διαβάζουμε καθημερινά για τις ευθύνες των προπονητών που μπαίνουν άμεσα στο στόχαστρο και αλλάζουν σαν τα πουκάμισα με την πρώτη στραβή μετά τις αποτυχίες των ομάδων τους στον ΑΡΗ ακόμη και τώρα υπάρχει όλο αυτό το σύστημα που παλεύει να υψώσει ασπίδα προστασίας γύρω από τον προπονητή της ομάδος. Όχι ότι είναι ο μοναδικός υπεύθυνος για το χάλι που παρακολουθούμε φέτος και για την αλόγιστη σπατάλη των χρημάτων του Νίκου Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης χωρίς το παραμικρό όφελος αλλά ΄θα πρέπει να θεωρήσουμε δεδομένο ότι όταν το καλοκαίρι αποφασίσθηκε να δοθούν τα κλειδιά του μπασκετικού ΑΡΗ εν λευκώ στον Δ.Πρίφτη χωρίς να υπάρχει η παραμικρή στελέχωση της ομάδος και του τεχνικού τιμ από πιο έμπειρους ή τουλάχιστον εξίσου έμπειρους με τον Δ.Πρίφτη αυτή ήταν μια απόφαση που πάρθηκε σε συνεργασία με τον προπονητή και είναι 100% βέβαιο ότι υπήρχε η πεποίθηση ότι μπορεί να τα καταφέρει. Τα αποτελέσματα δυστυχώς τα βιώνουμε με τον χειρότερο τρόπο. Ντροπιαστική ήττα με κατεβασμένα στα χέρια σε τελικό μέσα στο Παλέ, αποκλεισμός με κατεβασμένα τα χέρια από μια Γαλλική ομάδα που μέσα στο παρκέ δεν τρόμαξε κανέναν με το παιχνίδι και μια πορεία στο πρωτάθλημα που ως τώρα μόνο πόνο προσφέρει στον κόσμο του ΑΡΗ. Μέχρι πριν λίγο καιρό το γνωστό "σύστημα" που ωραιοποιεί τα πάντα στον μπασκετικό ΑΡΗ και προσπαθεί να υπνωτίσει τον πιο μπασκετικό λαό της Ελλάδος έλεγε με στόμβο και έγραφε με μεγάλα γράμματα "αν φύγει ο προπονητής θα είναι η καταστροφή"... πλέον που η καταστροφή έχει επέλθει οι δικαιολογίες έχουν στερέψει... Και εκεί που νομίζεις ότι πάνω από τις στάχτες της φετινής χρονιάς η αλλαγή σελίδας είναι μονόδρομος για ένα καλύτερο αύριο βλέπουμε μια άνευ λογικής και προηγουμένου προσπάθεια να συντηρηθεί μια κατάσταση που όχι μόνο καλό δεν κάνει σήμερα αλλά το σημαντικότερο από όλα δεν έχει να προσφέρει απολύτως τίποτα στο μέλλον αυτής της ομάδος. Ναι για τον κόουτς σίγουρα  θα είναι καλό να μην γράψει απόλυση στο βιογραφικό του,  όπως και για κάποιους παίκτες που τα έχουν καλά με τον κόουτς θα είναι εξαιρετικό λίγο πριν αποχεραιτήσουν να γράψουν μερικά λεπτά συμμετοχής ακόμη φορώντας μια τόσο τιμημένη φανέλα όπως αυτή του ΑΡΗ... Ο ΑΡΗΣ μας όμως τι μπορεί να κερδίσει από την παραμονή του προπονητή στον πάγκο; Ο Δ.Πρίφτης θα είναι αυτός που θα "αγκαλιάσει" και θα δώσει ξαφνικά χρόνο στον Φλιώνη και τον Χρηστίδη και στην "επένδυση" στο μέλλον; Ο ίδιος ο κόουτς που όποιος παρακολουθεί από κοντά την ομάδα καταλαβαίνει ότι έχει πρόβλημα με αρκετούς παίκτες μέσα στην ομάδα θα αξιολογήσει το αν ο Γιάνκοβιτς αξίζει να παραμείνει και τη νέα χρονιά; αν πχ. ο Ντραγκίσεβιτς μπορεί να θεωρηθεί μια καλή λύση για τον πάγκο της ομάδος για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς; ή θα δώσει έκθεση αξιολόγησης στον Παπακυριάκη και στη διοίκηση για το αν θα πρέπει πάση θυσία να παραμείνει ο Κάμινκγς; Και το πιο αστείο από όλα... ο ίδιος ο άνθρωπος που επέλεξε όλους αυτούς τους παίκτες που δεν του κάνουν σύμφωνα με τον ίδιο το καλοκαίρι, που έδιωξε τα πιο ακριβά συμβόλαια της ομάδος Μπάκνερ και Μάρμπλ, που επέλεξε τον Τζάκσον για αλλαγή του Σίμτσακ και τον τραυματιά Γκόρντον σε μια χρονιά γεμάτη τραυματισμούς θα του δοθεί το δικαίωμα να επιλέξει τον αντικαταστάτη του Γκόρντον τώρα που ο ίδιος ο παίκτης προς τιμήν του παραδέχθηκε(και αποχώρησε) ο ίδιος όλα όσα έβλεπε όλος ο κόσμος αλλά δεν τα γνώριζε το τεχνικό τιμ; Απορίας άξιο σε τι ακριβώς μπορεί να βοηθήσει η παρουσία του Δ.Πρίφτη στον πάγκο της ομάδος μέχρι το καλοκαίρι όπου σύμφωνα με τους "ειδικούς" θα χωρίσουν οι δρόμοι του με τον ΑΡΗ. Εκτός και αν φυσικά πολλούς εντός και εκτός της ομάδος τους βολεύει να υπάρχει ο φταίχτης Δ.Πρίφτης και να συγκεντρώνει μέχρι το τέλος όλα τα πυρά του κόσμου ώστε με το που φύγει το καλοκαίρι να έρθει και η "κάθαρση". Εχει μια λογική αλλά περισσότερο με κουτόχορτο ακούγεται...

Εδώ στο PlanetARIS.gr μας αρέσει να ακούγονται και να γράφονται πολλές απόψεις για τον ΑΡΗ μας και στηρίζουμε κάθε κιτρινόμαυρη "φωνή". Υπάρχουν όμως στιγμές που αισθανόμαστε προσβεβλημένοι ως οπαδοί με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι επαγγελματίες(και όχι μόνο) που ασχολούνται με το κιτρινόμαυρο ρεπορτάζ. Πόσο ειρωνικό είναι να διαβάζεις και να ακούς για την προσπάθεια της κατάκτησης της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα, την σημαντικότητα των αγώνων με τον συμπολίτη που λογικά θα ακολουθήσουν και τα σχετικά από τους ίδιους ανθρώπους που πέρσι που ο ΑΡΗΣ κατέληξε τέταρτος στα πλέϊοφς χάνοντας από την ΑΕΚ την 3η θέση είχαν στήσει ολόκληρη καμπάνια για να πείσουν τον κόσμο του ΑΡΗ ότι αυτές οι σειρές αγώνων είναι αδιάφορες...  Και για να μην ξεχνιόμαστε μέχρι και ο ίδιος ο προπονητής είχε αναφερθεί με απορία για τον λόγο που υπάρχει αυτή η σειρά αγώνων. Προφανώς όμως φέτος που βολεύει μιας και είναι η τελευταία ελπίδα κάποιων έστω στα λόγια να πουν(και να προσπαθήσουν να μας πείσουν) ότι έγινε κάτι καλό αυτή την χρονιά. Κάποια στιγμή θα πρέπει όπως λέει και ο κόουτε να γίνουμε ρεαλιστές, να αποφασίσουμε να αφήσουμε στην άκρη τα ψέματα και τις δικαιολογίες και να επικεντρωθούμε σε αυτά που πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν τον ΑΡΗ να προοδεύσει. Δεν υπάρχει λόγος να χαθεί άλλος χρόνος...

ΥΓ. Ο πανίσχυρος Παναθηναϊκός με το τεράστιο μπάτζετ ηττήθηκε από μια ομάδα με λίγο μεγαλύτερο μπάτζετ από το δικό μας. Αυτό δεν σημαίνει ούτε ότι ο Πασκουάλ έγινε ξαφνικά άχρηστος αλλά ούτε και ότι ο Γιασκεβίτσιους έγινε κορυφαίος προπονητής. Μας δείχνει όμως ότι όταν έχεις στην ομάδα σου ανθρώπους με @@ που έχουν την νοοτροπία νικητή μέσα τους και πιστεύουν στη νίκη περισσότερο από ότι στα μπάτζετ και τα πολυετή πλάνα μπορείς να πετύχεις πολλά!

ΥΓ2. Μεταξύ μας τώρα... αν ο ΑΡΗΣ φέτος είχε την πορεία της ΑΕΚ σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Ευρώπη... τι θα ήταν πιο πιθανό; να ψάχναμε την φόρμουλα για να φύγει από τον πάγκο της ομάδος όπως γίνεται τώρα με τον Ζντόβς ή να "απαιτούσαμε" για 10ετές συμβόλαιο στον coach of the year;

ΥΓ3. Τι πιο λυπηρό από το να ακούς συνΑρειανούς όχι μόνο να αναρωτιούνται γιατί ο Νίκος Λάσκαρης να βάλει τα λεφτά του στην ομάδα αλλά να παραθέτουν και επιχειρήματα γιατί ΔΕΝ πρέπει να το κάνει... Ε να το κλείσουμε τότε ρε μάγκες το "μαγαζί"...

Την εμφάνιση του πρώτου αγώνα κόντρα στην Στρασμπούργκ μέσα στο Nick Galis Hall θέλει να επαναλάβει η ομάδα μας σήμερα το απόγευμα απέναντι στην Βιλερμπάν για να κάνει το πρώτο αποφασιστικό βήμα για την πρόκριση στην επόμενη φάση. Ο ΑΡΗΣ μας θα παραταχθεί χωρίς τον Ντραγκίσεβιτς απέναντι σε μια καλή ομάδα όπως είναι η Βιλερμπάν που όμως είναι μέσα στις δυνατότητες μας και αν εκμεταλλευτούμε την έδρα μας μπορούμε να πάρουμε την πρόκριση.

Η Βιλερμπάν μπορεί οι ειδικοί να λένε ότι πρόκειται για διαφορετικού στυλ ομάδα σε σχέση με την Στρασμπουργκ αλλά ως Γαλλική ομάδα έχει τα ίδια χαρακτηριστικά που έχουν όλες οι Γαλλικές ομάδες. Παίκτες με πλούσια αθλητικά προσόντα που προσπαθούν συνήθως με ανορθόδοξους τρόπους σε γρήγορο τέμπο να χτυπήσουν τους αντιπάλους τους. Ένα άναρχο στυλ που σε γενικές γραμμές μας ταιριάζει πιο πολύ από ότι ο χαμηλός ρυθμός και οι οργανωμένες επιθέσεις απέναντι σε οργανωμένες άμυνες. Βέβαια όπως φάνηκε στο τελευταίο μας Ευρωπαϊκό παιχνίδι η συγκέντρωση είναι το νούμερο ένα απαιτούμενο ώστε να μην παρασυρθείς και ξαφνικά με συνοπτικές διαδικασίες βρεθείς στον άχαρο ρόλο να κυνηγάς στο σκορ. Η απουσία του Ντραγκίσεβιτς είναι ένα πλήγμα αλλά με βάση τον τρόπο που διαχειρίζεται το ρόστερ ο κόουτς ίσως και να λειτουργήσει ευεργετικά για την ομάδα μιας και το ανούσιο ροτέισον που δεν αφήνεις τους παίκτες να βρουν ρυθμό ως ένα σημείο θα περιοριστεί. Δυνατή άμυνα, ενέργεια σε όλες τις φάσεις και συγκέντρωση για 40' είναι η συνταγή για την σημερινή νίκη που αν έρθει και με μια καλή διαφορά θα είναι θετικό. 

Τα χθεσινά αποτελέσματα στο Basketball Champions League έδωσαν τροφή για πολλά συμπεράσματα. Οι μη απαιτητικοί συνΑρειανοί μας που αρέσκονται να δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα θα έμειναν στην δύσκολη νίκη της ΑΕΚ επί της Μονακό... Οι υπόλοιποι πάντως βλέποντας την νίκη του μπάογκ επί μιας πολύ δυνατής ομάδας(όπως μας την παρουσιάζουν)  αλλά και τα άλλα αποτελέσματα φθάνουμε στο συμπέρασμα που λέγαμε εξαρχής. Ο ΑΡΗΣ σε αυτή την διοργάνωση δεν γίνεται να έχει άλλο στόχο πέρα από την κορυφή. Champions League ή Milko Cup ελάχιστη σημασία έχει... Εδώ αγωνιζόμαστε, οι αντίπαλοι μας είναι της ίδιας δυναμικής με εμάς και θα πρέπει να εξαντλήσουμε τις πιθανότητες μας για να κατακτήσουμε την κούπα. ΠΑΜΕ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Όσο για τις δηλώσεις του Ν.Λάσκαρη μόνο αδιάφορους δεν μας άφησαν και πολύ σύντομα θα ασχοληθούμε.

Νίκη χωρίς άγχος για την ομάδα μας στην Πάτρα, όπου παίζοντας κατά διαστήματα εξαιρετικό μπάσκετ έδειξε ότι ίσως όταν τελειώσουμε με τους τραυματισμούς και τις πιθανές αλλαγές στο ρόστερ ίσως και να καταφέρουμε να δούμε τον ΑΡΗ που περιμέναμε από το ξεκίνημα της χρονιάς. Η διαστημική απόδοση του πρώτου ημιχρόνου αλλά και η αντίδραση της ομάδος όταν η βροχή τριπόντων των αντιπάλων άρχισε να αποδίδει είναι αυτά που κρατάμε πέρα από τη νίκη, όπως και την επιστροφή των Καββαδά και Γιάνκοβιτς με τον δεύτερο να είναι πολύ καλός παρά την  απουσία του εδώ και 3 αγώνες.

Ο Δ.Πρίφτης λόγω της απουσίας του Τζένκινς και του Μούρτου(τραυματίας ?) αναγκάστηκε να αλλάξει τα πλάνα του και να αρχίσει με ένα σχήμα που δεν μας συνηθίζει. Και αν η παρουσία του Ξανθόπουλου ήταν κάτι που το περιμέναμε το να ξεκινήσει βασικός ο Σίμτσακ ήταν μια έκπληξη. Με τον Βασίλη Ξανθόπουλο να συνεχίζει να διανύει μια εκπληκτική περίοδο φόρμας η ομάδα ρόλαρε εξαιρετικά σε όλες τις γραμμές εξαιρετικά. Όταν μάλιστα κάθισε στον πάγκο και ο Κάμινγκς είδαμε έναν ΑΡΗ να κυριαρχεί με τεράστια ευκολία τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα. Οι σωστές τοποθετήσεις των ψηλών κοντά στο καλάθι και η καλή κυκλοφορία της μπάλας έδωσαν εύκολους πόντους και καλή ψυχολογία σε όλη την ομάδα που σούταρε με εντυπωσιακά ποσοστά. Μάλιστα το θετικό της όλης υπόθεσης δεν είναι ότι αυτά τα καλά ποσοστά είχαν να κάνουν με μακρινά σουτ αλλά με συνεργασίες και σωστά τελειώματα κοντά στο καλάθι. Ξανθόπουλος, Ντραγκίσεβιτς, Γιάνκοβιτς και Τσαϊρέλης δεν άφηναν τις ευκαιρίες που τους έδινε η αντίπαλη άμυνα ανεκμετάλλευτες και σκόραραν με κάθε ευκαιρία. Μέχρι και ο Σίμτσακ μπόρεσε να κάνει τις ασιστ που πήρε πόντους πιστοποιώντας ότι ο ΑΡΗΣ έπαιζε σωστά σαν ομάδα! Ακόμη και ο Ζάρας επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις δίνοντας βοήθειες κυρίως στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδος. Ο Καββαδάς στον χρόνο που αγωνίσθηκε δεν φάνηκε επηρεασμένος αλλά μάλλον ο Δ.Πρίφτης δεν ήθελε να τον πιέσει και για αυτό τον άφησε στον πάγκο. Στο Β ημίχρονο ο εγκλωβισμένος από την άμυνα μας Απόλλων αποφάσισε να το ρίξει στα τρίποντα της απελπισίας και σε συνδυασμό με την χαλάρωση των παικτών μας κατάφερε να  μειώσει από το -27 στο -7 αλλά μέχρι εκεί. Στο σημείο εκείνο η ομάδα σοβαρεύτηκε, βρήκε λύσεις στην επίθεση όπου είχε ρίξει ρυθμούς και καθάρισε το παιχνίδι. 

Κάθε νίκη της ομάδος μας την απολαμβάνουμε, όταν όμως συνοδεύεται και από καλή εμφάνιση τότε είμαστε ακόμη πιο χαρούμενοι. Είναι λογικό με όλους αυτούς τους τραυματισμούς να είναι αδύνατο για 40' να παίζει τόσο καλά όπως στο πρώτο ημίχρονο. Το ότι έπαιξε όμως έτσι για ένα μεγάλο διάστημα μας δείχνει ότι η ομάδα έχει δυνατότητες και μπορούν αυτοί οι παίκτες με αυτόν τον προπονητή να διορθώσουν τα κακώς κείμενα και να βελτιωθούν. Από την άλλη παρακολουθώντας σήμερα το παιχνίδι θα ήταν ψέμα να μην αναφερθούμε στον ρόλο των Αμερικάνων. Τζένκινς και Μπάκνερ απουσίαζαν, ενώ ο Μάρμπλ και ο Κάμινγκς που αγωνίστηκαν δεν μπορείς να πεις ότι ήταν αρνητικοί. Παρόλα αυτά η επίδραση τους στο παιχνίδι ήταν ελάχιστη... Μάλιστα θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι όταν οι 2 Αμερικάνοι ήταν στον πάγκο η ομάδα έπαιζε πολύ καλύτερα. Είναι κρίμα λοιπόν ο φετινός ΑΡΗΣ να πετυχαίνει ότι πετυχαίνει και να παλεύει να φθάσει όπου και αν στοχεύει χωρίς ουσιαστικά να έχει τις βοήθειες που θα έπρεπε να έχει από τους Αμερικάνους. Και αυτό δεν έχει να κάνει με τους τραυματισμούς... Μακάρι να βρεθεί κάποια λύση και έστω με λίγη καθυστέρηση να γίνει κάποια αλλαγή στο ρόστερ. Είναι κρίμα να περιορίζονται οι δυνατότητες της ομάδος και μαζί και οι φιλοδοξίες μας για την φετινή χρονιά επειδή έγιναν το καλοκαίρι κάποιες "επιπόλαιες" επιλογές. Κρατάμε τη νίκη και συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά!

Το καλό του πρόσωπο έδειξε αυτή τη φορά η αγαπημένη μας ομάδα που δεν δυσκολεύτηκε να κερδίσει την Κύμη παρά τις γνωστές απουσίες λόγω τραυματισμών. Η καλή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και ο επιθετικός οίστρος του Ντραγκίσεβιτς που δείχνει αυτή την χρονική περίοδο να προσπαθεί να σηκώσει στις πλάτες του την ομάδα ήταν αρκετά για να έρθει μια εύκολη νίκη. Πέρα όμως από τον "Ντράγκι" όλη η ομάδα είχε καθαρό μυαλό, ήταν συγκεντρωμένη(κυρίως στην επίθεση) και όσοι αγωνίσθηκαν μπόρεσαν να βοηθήσουν ώστε να έρθει αυτή η νίκη.

Ο Σέρβος φόργουορντ δείχνει στα τελευταία παιχνίδια ότι έχει την προσωπικότητα που απαιτείται για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ και παρά την έντονη κριτική που έχει επηρεάσει την πλειοψηφία των παικτών ο Ντραγκίσεβιτς αντιδρά όπως ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε αθλητής που σέβεται τον εαυτό του.  Με 21 πόντους και 8 ριμπάουντ δείχνει ότι τώρα στα δύσκολα μπορεί να κάνει την διαφορά. Για να έχει όμως αυτές τις επιδόσεις ο Σέρβος έπρεπε και όλη η ομάδα να λειτουργήσει καλύτερα όπως και έγινε. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια στην επίθεση δεν ήμασταν στατικοί και η μπάλα κυκλοφορούσε σαφώς καλύτερα. Ο Κάμινγκς για πρώτη φορά φέτος  δεν κούρασε με τις τραβηγμένες ατομικές του ενέργειες και πάσαρε περισσότερο κάτι που φαίνεται από τους 15 πόντους που πέτυχε με μόλις 1 χαμένο σουτ.. Ο Τσαϊρέλης και ο Ξανθόπουλος είχαν ουσία στο παιχνίδι τους ενώ ύστερα από καιρό και ο Τζένκινς έδωσε τις βοήθειες στην επίθεση που περιμένει όλη η ομάδα από αυτόν τον παίκτη. Ο Χρηστίδης (που αυτή τη φορά δηλώθηκε κανονικά) πήρε σχεδόν 15' και απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα την ομάδα και ότι κακώς δεν υπολογιζόταν από την αρχή της χρονιάς. Μακάρι τόσο ο συγκεκριμένος παίκτης όσο και ο Φλιώνης να μπουν κανονικά στο ροτέισον της ομάδος και να μην ξεχαστούν με το που επιστρέψουν οι τραυματίες και γίνουν και οι αλλαγές στο ρόστερ που αναμένεται να γίνουν.

Ο ΑΡΗΣ πήρε την αυτονόητη νίκη δείχνοντας και ένα βελτιωμένο πρόσωπο, κάτι που είχε κάνει και κόντρα στον Κολοσσό. Στο ενδιάμεσο κόντρα στους Έλιος Σανς είδαμε έναν προβληματικό ΑΡΗ και αυτή η αστάθεια που δείχνει η ομάδα είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να λύσει ο Δ.Πρίφτης. Την επόμενη αγωνιστική στην Πάτρα αναμένεται να ξαναδούμε πάνω στο παρκέ τον Γιάνκοβιτς και τον Καββαδά, ενώ σύμφωνα με τις "ανεπίσημες μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες" η ομάδα θα κινηθεί σίγουρα για την απόκτηση σέντερ σε αντίθεση με παίκτη στη θέση 3 όπου τα πάντα θα κριθούν από τις διαπραγματεύσεις για τη λύση του συμβολαίου του Μάρμπλ. Με όλη αυτή την κατάσταση δύσκολα να μπορεί κανείς να πει ποιες είναι οι δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ γιατί πολύ απλά δεν ξέρουμε για ποιο ρόστερ μιλάμε... Μέχρι λοιπόν να επιστρέψουν οι τραυματίες, να γίνουν οι όποιες αλλαγές και να σταθεροποιηθεί το ρόστερ ας ελπίσουμε ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται όπως φάνηκε να γίνεται χθες. #synexizoumemazi...

ΥΓ. Μόνο ευχάριστο είναι το γεγονός ότι χθες αγωνίσθηκε ο πιτσιρικάς Καλαϊτζάκης αλλά καλό είναι να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Ούτε ο Δ.Πρίφτης είναι χθεσινός στον ΑΡΗ μιας και διανύει την 3η χρονιά στον πάγκο της ομάδος μας, ούτε μήνα Οκτώβριο έχουμε για να μιλάμε για έναν προπονητή και μια ομάδα που "επενδύει" στους νέους παίκτες. Μπορεί η διοίκηση σαν πλάνο να το κάνει αλλά πάνω στο παρκέ όπως έχει φανεί μετά τον Βεζένκωφ δεν το κάνει... Για αυτό ας αφήσουμε στην άκρη τα σαλιαρίσματα και ας ελπίσουμε στη συνέχεια ο Χρηστίδης και ο Φλιώνης αρχικά να μην ξεχαστούν μεταξύ πάγκου και κερκίδας και να τους δοθεί η ευκαιρία να μας αποδείξουν πάνω στο παρκέ αν αξίζουν ή όχι. Στη συνέχεια βλέπουμε αν στον ΑΡΗ των μεταβατικών χρονιών οικονομικής εξυγίανσης χωράει και ένας ακόμη δεκαεπτάχρονος...