Εκμηδενίστηκαν και οι τελευταίες ελπίδες για άνοδο  πριν από λίγο στην Κρήτη με τον ΑΡΗ μας να παρουσιάζεται πολύ κατώτερος των περιστάσεων και ουσιαστικά να απουσιάζει από το γήπεδο για σχεδόν 70'.  Παρόλο που ήταν το παιχνίδι της χρονιάς ο ΟΦΗ ήταν καλύτερος από εμάς και εμείς το μόνο που προσπαθήσαμε ήταν να κλέψουμε τη νίκη. Κάτι που λίγο έλειψε να γίνει στο 94' με τον Τζανακάκη να παίρνει την θέση του Μιλούνοβιτς από το παιχνίδι με τις Σέρρες χάνοντας το άχαστο που θα μας έδινε τους 3 βαθμούς.

Απελπισία ήταν να σε πιάνει παρακολουθώντας τον σημερινό αγώνα... Σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι που όλοι περιμέναμε από τους παίκτες μας να δαγκώνουν σίδερα και να ματώσουν για τη νίκη είδαμε έναν ΑΡΗ σε παθητικό ρόλο ανήμπορο να κάνει το παραμικρό θετικό. Τα ίδια προβλήματα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς είδαμε και σήμερα, τα ίδια λάθη από τον Κωστένογλου που μετά τα πρώτα παιχνίδια στον πάγκο σταμάτησε να προσπαθεί να διορθώσει τις τρανταχτές αδυναμίες μας στα αμυντικά χαφ αλλά και στην επίθεση θεωρώντας ότι η ομάδα είχε φθάσει στο επίπεδο να κερδίζει παιχνίδια σαν το σημερινό. Όταν όμως μετά το πάθημα στα Τρίκαλα, το μάθημα στις Σέρρες έρχεται και το σημερινό τότε μάλλον το πλάνο νίκης του Κωστένογλου δεν είναι και τόσο καλό... Ανύπαρκτος ο Ρόβας και σήμερα που ως συνήθως ήταν η πρώτη αλλαγή, διστακτικά τα μπακ που είχαν το μυαλό μονίμως στην άμυνα και όπως πάντα ελάχιστες εμπνεύσεις ως μηδαμινές στην επίθεση με τους Καπνίδη και Μπαργκάν να περνάνε καθυστερημένα στο παιχνίδι. Και μόνο ότι ο Διούδης ήταν ο MVP για την ομάδα μας τα λέει όλα για τον ΑΡΗ που είδαμε. Και όταν αγωνίζεσαι έτσι λογικό είναι να μην έχεις την τύχη με το μέρος σου και ο Τζανακάκης να σπαταλάει στο φινάλε μια μοναδική ευκαιρία για να κλέψουμε τη νίκη.

Πλέον το να κάνουμε μαθηματικούς υπολογισμούς για το αν αγωνιστικά μπορούμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου είναι ανούσιο. Όταν δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να κερδίσουμε αυτά που περνάνε από τα πόδια των παικτών μας πόσο παράλογο είναι να ελπίζουμε σε στραβοπατήματα των άλλων; Φυσικά όσο αφορά τον Κωστένογλου και τους παίκτες του θα πρέπει να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να πάρουν όσους περισσότερους μπορούν μέχρι το τέλος. Αντιθέτως ο κ.Καρυπίδης θα πρέπει να γυρίσει γη και ουρανό ανάποδα ώστε να εκδικασθεί η ένσταση κατά της Λαμίας και να αφαιρεθούν οι 6 βαθμοί... όπως και το θέμα με τις αδειοδοτήσεις που όπως φαίνεται θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μας αυτό το καλοκαίρι... Κρίμα για όλο τον κόσμο της ομάδος που ανυπομονεί να ξαναδεί τον ΑΡΗ στην σουπερλίγκα... ντροπή σε αυτούς τους λίγους που για τα προσωπικά τους καπρίτσια ρίξανε την ομάδα εδώ...

ΥΓ. Όταν από τα 12-13 φιλικά που είχαμε δώσει αλλά και τα πρώτα παιχνίδια φωνάζαμε γιατί ήταν οφθαλμοφανές ότι ο Αναστόπουλος τα έχει κάνει μαντάρα στον σχεδιασμό και το μοντάρισμα της ομάδος, ήμασταν οι προπονητές της κερκίδας που γκρινιάζαμε και γεμίζαμε την ομάδα με αρνητική ενέργεια. Από την άλλη είχαμε πίστη για την άνοδο, εμπιστοσύνη στα στελέχη της ομάδος και υπομονή μέχρι να "στρώσει" η ομάδα.... το ταμείο στο τέλος... χαρείτε το λοιπόν...

ΥΓ2. Μετά το 70' ξύπνησε η ομάδα μας  σήμερα, να δούμε πότε θα ξυπνήσει και ο κόσμος... γιατί στις συνελεύσεις και στα γραφεία ξέρουμε να μπουκάρουμε και να τραμπουκίζουμε συνΑρειανούς για να περάσει το δικό μας αλλά όταν έρχεται ο πρωθυπουργός στην γειτονιά μας βαριόμαστε να ασχοληθούμε...

Σε αναμμένα κάρβουνα κάθεται όλος ο κόσμος του ΑΡΗ που σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές της Football League ελπίζει σε ένα μικρό θαύμα ώστε να αντιστραφεί η κατάσταση και η αγαπημένη μας ομάδα να είναι τελικά αυτή που θα πάρει το εισιτήριο της ανόδου. Το παιχνίδι του Σαββάτου με τον ΟΦΗ φαντάζει το πιο σημαντικό εως τώρα στην χρονιά μέχρι το επόμενο και θα πρέπει πάση θυσία να το κερδίσουμε. Παρόλα αυτή και οι εξελίξεις εκτός των αγωνιστικών χώρων εξακολουθούν δυστυχώς να κρατάνε το ενδιαφέρον μας αμείωτο...

Και μόνο ότι η καθαρή νέα ΠΑΕ ΑΡΗΣ εμπλέκεται νωρίς νωρίς με προσφυγές όπως αυτές των Αντρέου και Ιντζίδη και με ποινές όπως αυτή η πρωτάκουστη της απαγόρευσης μεταγραφών απευθείας από ένα δικαστήριο φανερώνει ότι η περιπέτεια του φετινού ΑΡΗ δεν έχει να κάνει μόνο με παίκτες και προπονητές αλλά με πολλά παραπάνω. Ο κ.Καρυπίδης παρά το δυναμικό του μπάσιμο εώς τώρα δεν πείθει ότι μπορεί να σηκώσει στις πλάτες του μια μεγάλη ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Και όταν αυτή η αδυναμία συνδυάζεται με την απογοητευτική κατάσταση στην βαθμολογία της Football League λογικό είναι να υπάρχουν αντιδράσεις από τον κόσμο αλλά και σκέψεις για το πως μπορούν να βρεθούν λύσεις εκτός της διοίκησης της ΠΑΕ. Μια τέτοια σκέψη εξωτερίκευσε ο γνωστός πρώην παράγοντας της ΠΑΕ Ντ.Παπαϊωάννου που μίλησε για την ανάγκη εξεύρεσης λύσεων για την αγαπημένη μας ομάδα ώστε να προστατευτεί από όλα τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στην Football League και το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Μια κίνηση που προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις... Όχι ότι είναι κακό να βλέπουμε εξωδιοικητικούς παράγοντες να δραστηριοποιούνται για το καλό της ομάδος μας αλλά όταν κάτι τέτοιο γίνεται μόνο με σκέψεις και δηλώσεις σε δηλώσεις σε "δήμοσια θέα" τότε όπως συνηθίζεται σπάνια ακολουθούν και πράξεις ουσίας... Και στον ΑΡΗ δυστυχώς το συγκεκριμένο σκηνικό του έχουμε ζήσει ξανά και ξανά με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό του κ.Νύκταρη που στα λόγια φάνηκε τεράστιος αλλά στις πράξεις νάνος...

Και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα αβεβαιότητας ο Κωστένογλου και οι παίκτες του καλούνται να κάνουν ότι δεν έκαναν όλη την χρονιά σε εκτός έδρας παιχνίδι με δυνατούς αντιπάλους όπως είναι ο ΟΦΗ. Ελπίδες ακόμη υπάρχουν και για να συνεχίζουν να υπάρχουν το "έγκλημα" που έγινε σε Τρίκαλα και Σέρρες δεν θα πρέπει να επαναληφθεί. Ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Η διοίκηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να κάνει το σωστό εκτός γηπέδου και ο προπονητής και οι παίκτες μας να φανούν συνεπείς και να κάνουν το καθήκον τους στην Κρήτη. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ  ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

ΥΓ. Πολλές φορές οι λεπτομέρειες είναι αυτές που δείχνουν αν μια κατάσταση είναι καλή ή είναι προβληματική. Και όταν πας στο Κλ.Βικελίδης και σε ολόκληρη θύρα δεν υπάρχει ένα κυλικείο να πάρεις ένα νερό να ξεδιψάσεις κάτι δείχνει...

Τη νίκη όπως αναμενόταν πήρε η ομάδα μας απέναντι στον Αχαρναϊκό επαναφέροντας την διαφορά από την 2η θέση στους 6 βαθμούς σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας χωρίς να εντυπωσιάσει εξαργύρωσε την υπεροχή της από την αρχή του αγώνα. Ο Ντούνης άνοιξε το σκορ στο 49' ενώ ο Τάτος από τα 11 βήματα έκανε το τελικό 2-0.

Από την αρχή ο ΑΡΗΣ είχε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα με την κατοχή να κυμαίνεται γύρω στο 70% κάτι που αποτύπωνε ξεκάθαρα τον παθητικό ρόλο που είχαν οι αντίπαλοι μας. Παρόλα αυτά οι εμπνεύσεις στην επίθεση έλειπαν και οι ουσιαστικές ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν ήταν ελάχιστες. Στο Β ημίχρονο μόλις στο 49' σε μια από τις ελάχιστες καλές σέντρες του Νέτο στην προσπάθεια να διώξουν οι αμυντικοί του Αχαρναϊκού η μπάλα κατέληξε στον Ντούνη όπου με εκπληκτικό σουτ μέσα από την μεγάλη περιοχή άνοιξε το σκορ. Στη συνέχεια υπήρχαν κάποιες ευκαιρίες να γίνει το 2-0 με αποκορύφωμα την φάση του 76' όπου η προσπάθεια του Σόουζα να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα σταμάτησε πάνω στη γραμμή από το χέρι του αμυντικού του Αχαρναϊκού με τον επόπτη και τον διαιτητή να μην βλέπουν την ξεκάθαρη παράβαση.  Λίγα λεπτά αργότερα ένας άλλος παίκτης του Αχαρναϊκού μπλόκαρε τη σέντρα του Μπαργκάν με το χέρι με τον διαιτητή αυτή τη φορά να δείχνει την άσπρη βούλα. Με ψυχραιμία ο Τάτος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και έδιωξε το όποιο άγχος υπήρχε με το εύθραυστο 1-0.

Η διαφορά μπορεί να μειώθηκε στους 6 βαθμούς από την 2η θέση αλλά αυτό για την ώρα δεν λέει απολύτως τίποτα. Αντιθέτως μας κάνει να αναλογιζόμαστε τους βαθμούς που πετάξαμε με αποκορύφωμα την πρόσφατη ισοπαλία στις Σέρρες. Πλέον ο ΑΡΗΣ ελπίζει σε κάποιο "δώρο" στα εναπομείναντα παιχνίδια είτε εντός είτε εκτός των αγωνιστικών χώρων. Άλλωστε στην Ελλάδα είμαστε όπου με τις κατάλληλες ζυμώσεις τα "δώρα" εκτός γηπέδου ίσως και να είναι πιο εφικτά.

Την αφλογιστία του στην επίθεση όπου έχασε σημαντικές ευκαιρίες πλήρωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με αποτέλεσμα να μείνει στο μηδέν μένοντας ακόμη πιο πίσω από τη 2η θέση που οδηγεί στην σούπερλιγκα. Παυλίδης και Μιλούνοβιτς έχασαν μοναδικές ευκαιρίες ενώ η συνολική εικόνα της ομάδος στα τελευταία 25' του αγώνα ήταν απογοητευτική. Πλέον θα πρέπει ο Κωστένογλου και οι παίκτες του να βρουν τα ψυχικά αποθέματα για να τελειώσουν την χρονιά όσο πιο ανώδυνα γίνεται. 

Μόλις στο 2΄ο Ίλιτς έβγαλε εκπληκτική κάθετη πάσα στον Παυλίδη με τον τελευταίο να μην μπορεί να κερδίσει τον αντίπαλο γκολκίπερ στο τετ α τετ. Στη συνέχεια η ομάδα μας είχε την κατοχή και με καλή κυκλοφορία έφθανε με ευκολία στην αντίπαλη περιοχή κάτι που έδειχνε ότι το γκολ ήταν θέμα χρόνου. Όσο όμως περνούσε ο χρόνος και δεν έμπαινε το γκολ το άγχος άρχισε να βαραίνει τα πόδια των παικτών μας με αποτέλεσμα όχι μόνο να σταματήσουμε να είμαστε απειλητικοί αλλά να κινδυνέψουμε να βρεθούμε και πίσω στο σκορ. Στο τέλος μετά από διαδοχικά στημένα και πίεση ο Μιλούνοβιτς βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση για να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα και να λυτρώσει την ομάδα του αλλά έστειλε την μπάλα πάνω από την εστία παρέα με τις ελπίδες μας για άνοδο καθαρά αγωνιστικά... Συγκινητικός ο Μπούρμπος που το μόνο που δεν μπόρεσε να κάνει σήμερα ήταν να σκοράρει. Δεν βοήθησαν οι αλλαγές του Κωστένογλου όπως και η εμμονή με τον Καράμπελα για ακόμη ένα παιχνίδι...

Από την στιγμή που η Λαμία και ο Απόλλων ξέφυγαν στην βαθμολογία κερδίζοντας σε κάθε γήπεδο με κάθε απίθανο τρόπο είναι φανερό ότι οι παίκτες μας έχουν επηρρεαστεί και όταν δεν μπαίνει γκολ από νωρίς η ομάδα στην επανάληψη καταρρέει. Με τα σημερινά δεδομένα σχεδόν με θαύμα φαντάζει το να καταφέρουμε να καλύψουμε την διαφορά για να βρεθούμε στις θέσεις ανόδου. Μόνο η εκδίκαση της υπόθεσης της Λάμιας και η αφαίρεση των 6 βαθμών μπορεί να αποτελέσει το εισιτήριο για την σουπερλίγκα. Διαφορετικά θα πρέπει να αρχίσει το συντομότερο ο σχεδιασμός για τη νέα χρόνια στην Football League...

ΥΓ. Κρίμα για τον κόσμο που βρέθηκε στις Σέρρες να στηρίξει την προσπάθεια της ομάδος.

ΥΓ2. Και το restart συνεχίζεται...

Χωρίς να χρειαστεί να ιδρώσει ιδιαίτερα η ομάδα μας πήρε εύκολα τους 3 βαθμούς εξαργυρώνοντας από νωρίς την πολύ καλή εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου. Ο εξαιρετικός σήμερα Τάτος άνοιξε το σκορ με εντυπωσιακό ευθύβολο συρτό σουτ ενώ ο Ίλιτς με κεφαλιά ακριβείας "κλείδωσε" τη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ είχε πολύ καλή κυκλοφορία της μπάλας και παρά το ότι έριξε ταχύτητα στην επανάληψη δημιούργησε σημαντικές ευκαιρίες και μπορούσε εύκολα να είχε πετύχει 2-3 γκολ ακόμη.

Η αγωνιστική βελτίωση της ομάδος είναι εμφανής από την στιγμή που έγινε η αλλαγή προπονητή. Το δέσιμο στην άμυνα και η ασφάλεια που πλέον νιώθει ολόκληρη η ομάδα στα μετόπισθεν δίνει άλλο αέρα και βοηθάει και στην επιθετική λειτουργία της ομάδος. Παίκτες όπως ο Τζανακάκης ανεβαίνουν ολοένα και συχνότερα ενώ και ο Πίτου Γκαρσία παρόλο που αγωνίζεται ως αμυντικό χαφ προωθεί αρκετά σωστά το παιχνίδι της ομάδος. Έτσι παίκτες όπως ο Τάτος, ο Ίλιτς, ο Παυλίδης και ο Ντούνης βρίσκουν τους χώρους και τα στηρίγματα για να συνδυαστούν και να κάνουν το παιχνίδι τους. Και μπορεί ο δείκτης του σκορ να σταμάτησε στο 2-0 αλλά σήμερα είδαμε πολλές ευκαιρίες και όλες από εξαιρετικούς συνδυασμούς των παικτών μας. Την παράσταση έκλεψε ο Α.Τάτος τόσο με το ωραίο του γκολ όσο και με την γενικότερη του παρουσία που έκανε σχεδόν τα πάντα. Λίγο έλειψε στο Β ημίχρονο να βάλει ένα γκολ σπάνιας ομορφιάς όταν έκλεψε την μπάλα λίγο έξω από την μεγάλη μας περιοχή και διέχισε όλο το γήπεδο αποφεύγοντας τους αντιπάλους του και φθάνοντας τετ α τετ με τον τερματοφύλακα του Αγροτικού Αστέρα χωρίς όμως να καταφέρνει να τον κερδίσει. Η ουσία όμως είναι ότι ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κατάφερε να συνδυάσει τη νίκη με μια καλή εμφάνιση χωρίς το παραμικρό άγχος. Κάτι φυσικά που σκόρπισε ικανοποίηση στους περίπου 6000 φίλους της ομάδος που βρέθηκαν στο γήπεδο.

Ωστόσο παρακολουθόντας το "θαύμα" της Λαμίας ο ενθουσιασμός μας και η αισιοδοξία  μας περιορίζεται αισθητά. Όταν βλέπεις τον επόπτη να είναι σωστά στην θέση του και να επιτρέπει στην Λαμία να σκοράρει με 5 παίκτες ξεκάθαρα σε θέση οφσάιντ τότε πραγματικά όλοι όσοι ασχολούμαστε ακόμη με το Ελληνικό ποδόσφαιρο και ιδιαίτερα με τον ΑΡΗ που παραδοσιακά είναι εκτός από τέτοιου είδους "μαγικά" είμαστε ήρωες! Θα αναμένουμε με αγωνία να δούμε πως θα εξελιχθεί όλη αυτή η ιστορία με τις υποθέσεις που δεν εκδικάζονται και τα επαναλαμβανόμενα "ανθρώπινα" λάθη υπέρ της Λαμίας... Για τον Κωστένογλου όμως και τους παίκτες του όλα αυτά θα πρέπει να τους αφήνουν ανεπηρρέαστους και κάθε αγωνιστική όπως σήμερα να κάνουν το καθήκον τους.

Με ένα εξαιρετικό σουτ μετά από πολύ ωραία ασίστ του Μπούρμπου ο Καπνίδης για ακόμη μια φορά λύτρωσε την ομάδα μας οδηγώντας μας στη νίκη σε ένα παιχνίδι με ελάχιστες ευκαιρίες και μια ανούσια υπεροχή για την ομάδα μας. 3 βαθμοί που μας κρατάνε ζωντανούς στο παιχνίδι της ανόδου ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή οι αντίπαλοι μας θα στραβοπατήσουν και εμείς θα προσπεράσουμε. 

Ούτε σήμερα μπορέσαμε να δούμε έναν ΑΡΗ όπως το θέλαμε που θα κυριαρχεί από το ξεκίνημα στο παιχνίδι και θα κλείνει τον αντίπαλο στην εστία. Με τους περισσότερους παίκτες να δείχνουν  μια διστακτικότητα και νευρικότητα ακόμη και στις πιο απλές ενέργειες τους το πρώτο ημίχρονο πέρασε χωρίς ούτε μια αξιόλογη ευκαιρία. Ανύπαρκτο κέντρο, επιπόλαια λάθη, χωρίς εμπνεύσεις και ταχύτητα στην επίθεση... Στην επανάληψη ο ρυθμός του αγώνα έγινε πιο γρήγορος και αυτός φάνηκε να μας βοηθάει. Η είσοδος του Καπνίδη έκανε πιο επιθετική την ομάδα και μόλις 8 λεπτά  μετά το σφύριγμα για την σέντρα του Β ημιχρόνου ο Μπούρμπος έβγαλε μια πολύ έξυπνη πάσα στον Καπνίδη δίνοντας του την ευκαιρία με ένα εξαιρετικό σουτ να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Ένα γκολ που έδωσε έναν αέρα στους παίκτες αλλά δεν ήταν αρκετό για να διώξει το άγχος τελείως. Ο Καπνίδης λίγο έλειψε να πετύχει και δεύτερο γκολ με κεφαλιά στο 81΄ενώ λίγα λεπτά αργότερα και ο Νέτο με εντυπωσιακό χτύπημα φάουλ άγγιξε το γκολ. Το 0-1 ήταν το τελικό σκορ γεμίζοντας μας με ανακούφιση. Πάντως θα πρέπει κάποια στιγμή ο Κωστένογλου να κρατήσει κάποια από τα θετικά στοιχεία που βγαίνουν ανά παιχνίδια και να προσπαθήσει από την αρχή τον ΑΡΗ να τον κάνει πιο επιθετικό. Ως τώρα ο Καπνίδης όταν δεν είναι μόνος του στην επίθεση αλλά έχει κοντά του και τον Ίλιτς δείχνει πιο αποτελεσματικός. Ενώ βλέποντας τον Ρόβα για ακόμη μια φορά να είναι σκιά του εαυτού του και τον Πίτου Γκαρσία να μην έχει αντοχές ίσως να πρέπει και ο Νέτο να αρχίσει να παίρνει περισσότερο χρόνο.

Μετά και από το σημερινό παιχνίδι και τον τρόπο που αγωνισθήκαμε στο πρώτο ημίχρονο είναι ξεκάθαρο ότι η καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης της Λαμίας αποσκοπεί ξεκάθαρα στο να γεμίσει άγχος τους παίκτες μας ελπίζοντας στην στραβή αλλά και παράλληλα να διατηρήσει το ηθικό των παικτών της Λαμίας υψηλό. Φανταστείτε αν αύριο εκδικαζόταν η υπόθεση και η απόφαση έλεγε -6. Είναι κανείς σίγουρος ότι οι παίκτες της Λαμίας δεν θα γέμιζαν με απογοήτευση και δεν θα έχαναν την συγκέντρωση τους; Άλλωστε όταν ουσιαστικά περιμένεις μόλις ένα στραβοπάτημα του αντιπάλου σου τα πάντα παίζουν τον ρόλο. Για αυτό εκεί στην ΠΑΕ θα πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες  και να αποδοθεί δικαιοσύνη άμεσα!

Χωρίς να χρειαστεί να φορτσάρει ιδιαίτερα ο ΑΡΗΣ μας πήρε εύκολα τη νίκη απέναντι στην Καλλιθέα με 3-0. Η ομάδα ήταν συγκεντρωμένη και είχε ουσία στο παιχνίδι της περιορίζοντας τους αντιπάλους σε παθητικό ρόλο για 90'. Παρόλα αυτά η νέα κραυγαλέα εύνοια υπέρ της Λαμίας που κέρδισε με σκανδαλώδη τρόπο μετρίασε την χαρά του κόσμου που έκανε αισθητή την παρουσία του σήμερα στο Κλ.Βικελίδης.

Από το ξεκίνημα του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας παρουσιάστηκε σοβαρός με καλή κυκλοφορία της μπάλας και σωστές αντιδράσεις στην άμυνα. Η Καλλιθέα αρκέστηκε στο να αμύνεται κάτι όμως που έδειχνε ότι αργά ή γρήγορα θα ερχόταν το γκολ. Κάτι που έγινε μόλις στο 9΄όταν από το γύρισμα του Τζανακάκη ο Ντούνης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια και με την Καλλιθέα να μην αντιδράει και να περιμένει παρά το εις βάρος της σκορ η ομάδα μας έψαξε το δεύτερο γκολ χωρίς όμως να δημιουργήσει ουσιαστικές ευκαιρίες. Στην επανάληψη οι παίκτες μας μπήκαν αποφασισμένοι να καθαρίσουν το παιχνιδί για να αποφύγουν το αγχωτικό φινάλε. Μπορεί το σουτ του Τάτου μετά από εξαιρετική ατομική ενέργεια στο 48΄να σταμάτησε στο δοκάρι αλλά λίγα λεπτά αργότερα ο Τζανακάκης βρήκε την ευκαιρία και με ένα πολύ ωραίο διαγώνιο σουτ έγραψε το 2-0 όπου και ουσιαστικά τέλειωσε το παιχνίδι. Το 3-0 με την κοντινή προβολή του Σόουζα ήταν το κερασάκι στην τούρτα από ένα ήσυχο ηλιόλουστο απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης.

Δυστυχώς ο ΑΡΗΣ έχει δώσει το δικαίωμα στους αντιπάλους του να κάνουν αυτά που κάνουν με αποτέλεσμα ακόμη και μετά από νικηφόρα αποτελέσματα σαν το σημερινό να είμαστε εκνευρισμένοι με τα "περίεργα" που γίνονται στα άλλα γήπεδα. Σίγουρα ένα κομμάτι ευθύνης ανήκει στη διοίκηση και τον προηγούμενο προπονητή αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κατηγορήσουμε την ομάδα που είνα μια "φυσιολογική" ομάδα με τις αδυναμίες της και τις κακές στιγμές της. Κακές στιγμές όπως έχουν και οι υπόλοιποι διεκδικητές της ανόδου που έχουν όμως την "τύχη" όταν τα παιχνίδια πηγαίνουν να στραβώσουν να έχουν τους "φύλακες-άγγελους" τους.. Είτε αυτοί είναι οι διαιτητές είτε είναι κάποιοι αντίπαλοι αμυντικοί ή τερματοφύλακες με "άτυχες" στιγμές. Μετά και από το σημερινό σκάνδαλο στη Λαμία είναι ξεκάθαρο ότι η άνοδος θα παιχτεί εκτός των 4 γραμμών. Και εκεί μπάλα πρέπει να παίξει ο Καρυπίδης...

ΥΓ. Αν δούμε συνολικά τα παιχνίδια από την στιγμή που ήρθε ο Κωστένογλου θα συμπεράνουμε ότι η ομάδα είναι πιο σοβαρή, πιο συγκεντρωμένη και πιο αποτελεσματική στο παιχνίδι της. Έλα όμως που δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου το παιχνίδι στα Τρίκαλα που ήταν μια "παρένθεση" με την υπογραφή του προπονητή μας και όχι μόνο...

Επέστρεψε στις νίκες η ομάδα μας μετά το αρνητικό αποτέλεσμα στα Τρίκαλα παραμένοντας ζωντανός στην μάχη της ανόδου. Ένα καλό δεκάλεπτο όπως αποδείχθηκε ήταν αρκετό για τον ΑΡΗ μας να πάρει τους 3 βαθμούς παρόλο που δεν μπόρεσε να πείσει με την εμφάνιση του. Ο Καπνίδης έκανε το 1-0 στο 63' ενώ λίγα λεπτά αργότερα ο πολύ καλός Α.Τάτος σήμερα "κλείδωσε" τη νίκη από τα 11 βήματα!

Με αρκετές αλλαγές αποφάσισε να κατεβάσει την ομάδα ο Κωστένογλου εμμένοντας όμως στον ίδιο σχηματισμό που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς. Στο πρώτο ημίχρονο αν και η εικόνα μας ήταν μέτρια με τα γνωστά προβλήματα στον χώρο του κέντρου και την κακή επιθετική λειτουργία υπήρχαν οι ευκαιρίες για να γίνει το 0-1. Στην επανάληψη με τον Καπνίδη να περνάει μέσα και τους παίκτες μας να ανεβάζουν στροφές ο ρυθμός του αγώνα έγινε πιο εκρηκτικός και η ομάδα μας έδειχνε πιο αποφασισμένη σε σχέση με τα πρώτα 45'. Ο δραστήριος Παυλίδης που έπαιξε στη φυσική του θέση σε ένα γύρισμα μέσα στην μεγάλη περιοχή βρήκε τον Καπνίδη που κατάφερε με ωραία προβολή να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Λίγα λεπτά αργότερα και με τους παίκτες μας να παίζουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση ο Καπνίδης έχασε μοναδική ευκαιρία να κάνει το 0-2 στέλνοντας την μπάλα στο δοκάρι. Στη συνέχεια της φάσης ο Ρόβας κέρδισε το πέναλτι δεχόμενος σκληρό χτύπημα από τον Α.Ηρακλή. Ο Τάτος ψύχραιμα έκανε το 0-2 και εκεί κάπου τέλειωσε το παιχνίδι. Αν και δεν ήμασταν τόσο καλοί οι αλλαγές του Κωστένογλου είχαν το  επιθυμητό αποτέλεσμα, κάτι φάνηκε ξεκάθαρα σε μια ημέρα όπου 2 από τους πιο καλούς μας παίκτες όπως είναι ο Γκαρσία και ο Ίλιτς ήταν σε μέτρια ημέρα.  Η μετατόπιση του Τζανακάκη στα αριστερά και η επιστροφή του Μπούρμπου στα δεξια λειτούργησε πολύ καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου κυρίως ο Καράμπελας δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ο Μακουτά που πήρε χρόνο συμμετοχής δεν μπόρεσε να δικαιώσει όσους φώναζαν για την μη συμμετοχή.

Όσο η Λαμία είναι μπροστά και η εκδίκαση της υπόθεσης για την αφαίρεση βαθμών βρίσκεται στα χαμένα είναι λογικό να βρισκόμαστε άπαντες σε αναμμένα κάβουρνα. Αυτό που μπορούν και οφείλουν να κάνουν ο Κωστένογλου και οι παίκτες του είναι να τα δίνουν όλα σε κάθε παιχνίδι να μαζεύουν τους 3 βαθμούς και να περιμένουν το σταβοπάτημα των αντιπάλων. Αυτό που είδαμε στα Τρίκαλα δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε ούτε για πλάκα. Όσο για τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στα άλλα γήπεδα  με τα φιλικά παιχνίδια και την διαιτησία που σπρώχνει καθαρά την Λαμία εκεί θα πρέπει τουλάχιστον να αρχίσει να ασχολείται ο κ.Καρυπίδης. Ανακοινώσεις, συναντήσεις με τους αρμόδιους φορείς ή άλλα κόλπα; Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει...

Σε δραστικές κινήσεις αποφάσισε να προχωρήσει ο Κωστένογλου σε μια προσπάθεια να αφυπνίσει τους παίκτες του ώστε να τα δώσουν όλα στις εναπομείναντες αγωνιστικές. Ο Ραούλ Μπράβο(που ξεκίνησε βασικός στα Τρίκαλα) και ο παραγκωνισμένος Ιντζίδης ήταν αυτοί που "πλήρωσαν τη νύφη" των μέτριων εμφανίσεων και της ήττας στα Τρίκαλα. 

Σίγουρα το τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στην ομάδα, η διοίκηση και ο προπονητής το ξέρουν καλύτερα από εμάς. Όταν όμως διώχνεις ξαφνικά έναν από τους ελάχιστους στόπερ σου τότε παίρνεις ένα μεγάλο ρίσκο για τη συνέχεια του πρωταθλήματος και ουσιαστικά αποδυναμώνεις την ομάδα. Ενώ  και η περίπτωση του Ρ.Μπράβο γεννάει ερωτηματικά, όχι τόσο γιατί αποφάσισε να τον διώξει αλλά γιατί αποφάσισε πριν το κάνει να τον χρησιμοποιήσει βασικό σε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι και μάλιστα σε μια θέση που δεν είχε ξαναγωνιστεί(με τη φανέλα του ΑΡΗ τουλάχιστον). Ναι μεν αυτό που βγήκε προς τα έξω είναι ότι στα Τρίκαλα ο Ρ.Μπράβο πήρε την τελευταία ευκαιρία του αλλά αν η επιλογή των παικτών για την βασική ενδεκάδα σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι γίνεται με τέτοια κριτήρια και οι σκέψεις του προπονητή για τους παίκτες του είναι ανάμεσα στο να χρησιμοποιήσει βασικό ή να τον διώξει εντελώς τότε εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί ως τώρα δεν βλέπουμε τη βελτίωση που θα θέλαμε. Το βέβαιο είναι ότι μετά από αυτή την κίνηση άπαντες στην ομάδα κατάλαβαν  τη σοβαρότητα της κατάστασης και ότι κανενός η θέση δεν είναι εξασφαλισμένη. Το αν αυτό θα λειτουργήσει θετικά θα το δούμε πολύ σύντομα.

Με τον ερχομό του νέου προπονητή, άπαντες περίμεναν να δουν την αγωνιστική εικόνα να αλλάζει. Ο προπονητής να χρησιμοποιεί νέα πρόσωπα όπως αξιοποίησε προσωρινά τον Χαριτωνίδη, την ομάδα να παίζει πιο επιθετικά, τους παίκτες ατομικά ο καθένας να προσπαθεί περισσότερα. Ως τώρα η βελτίωση είναι αμυδρή. Ναι μεν η ήττα στα Τρίκαλα ήταν η πρώτη του νέου προπονητή αλλά όταν ο στόχος της ανόδου είναι μονόδρομος ακόμη και μια ήττα θεωρείται πολυτέλεια. Ενώ δεν θα πρέπει να προσπερνάμε ότι και η γενικότερη εικόνα είναι εξίσου μέτρια όπως ήταν και επί ημερών Αναστόπουλου. Σίγουρα η ομάδα χρειαζόταν ένα "ηλεκτροσόκ" ώστε να συνέλθει αλλά πρώτα από όλους θα πρέπει ο ίδιος ο προπονητής να κατανοήσει ότι πρέπει να αλλάξει τα πλάνα του. Διαφορετικά ότι βλέπουμε από την αρχή της σεζόν θα βλέπουμε και στη συνέχεια... Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά πέρα από τη νίκη να δούμε και μια καλή εμφάνιση στα Χανιά που δεν θα είναι ένα "πυροτέχνημα" αλλά θα έχει και συνέχεια. Διαφορετικά...

ΥΓ. Το να αποδεχόμαστε ότι ολόκληρος ο σύλλογος είναι άρρωστος και παλεύει να σταθεί στα πόδια του είναι κάτι που πλέον μας φαίνεται φυσιολογικό. Το να ακούς όμως συνΑρειανούς να δικαιολογούν(και να αιτιολογούν γιατί ξέρουν εκ των έσω) την πλήρη απουσία του ΑΡΗ(ΑΣ, ΠΑΕ, ΚΑΕ) από σημαντικές εκδηλώσεις στην πόλη μας και όχι μόνο πραγματικά με ξεπερνάει... Παλιά είχαμε ένα και καλό "τζουκμποξ", πλέον έχουμε γεμίσει από ανεπίσημους εκπρόσωπους τύπου...