Παράσταση για έναν ρόλο αποδείχθηκε η πρεμιέρα του ΑΡΗ μας στη Football League όπου με συνοπτικές διαδικασίες  έφθασε στη νίκη με το ευρύ 5-0. Ο Αιγινιακός όπως αναμενόταν ήταν αρκετά αδύναμος αλλά η εικόνα που έδειξε η ομάδα στο πρώτο ημίχρονο όπου δημιούργησε πολλές φάσεις και πέτυχε 3 γκολ μας κάνει να αισιοδοξούμε.

Οι πρεμιέρες κρύβουν παγίδες λένε αλλά ο ΑΡΗΣ σήμερα ήθελε να αποδείξει ότι δεν έχει καμία σχέση με την περσινή ομάδα και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε. Αν εξαιρέσουμε την μεγάλη ευκαιρία του Αιγινιακού μόλις στο 2' όπου η άμυνα μας αιφνιδιάστηκε η συνέχεια ήταν ένας απόλυτος μονόλογος με την ομάδα μας  να φθάνει με ευκολία στην αντίπαλη περιοχή και να δημιουργεί ευκαιρίες.  Την αρχή έκανε ο Πλατέλλας στο 18' με ωραίο σουτ μέσα από τη μεγάλη περιοχή μετά από ασίστ του Κάσσου.  Ο Πασάς στο 24' έκανε με πλασέ το 2-0 ενώ ο Κάσος με κεφαλιά έκανε το 3-0 στο 31' μετά από ωραία εκτέλεση κόρνερ του Πλατέλλα. Στο Β ημίχρονο έπεσε ο ρυθμός του αγώνα χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι η ομάδα μας δεν δημιούργησε ευκαιρίες για να αυξήσει το σκορ.  Στο 74' ο  Μπαργκάν  από πλάγια θέση σέρβιρε το γκολ στον Καπνίδη που επέστρεψε με τον καλύτερο τρόπο από τον τραυματισμό του, όπως και ο ίδιος Μπαργκάν όπου στο 93' με ωραία ενέργεια έκανε το τελικό 5-0. Όσο αδύναμος και αν ήταν ο σημερινός μας αντίπαλος δεν μειώνεται η αξία της νίκης αλλά και η εικόνα που δείξαμε κυρίως στο πρώτο σαρανταπεντάλεπτο. Η κινητικότητα και η ταχύτητα όλων των παικτών ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά στο παιχνίδι. Ενώ αρκετές φορές είδαμε την άμυνα μας να ανεβαίνει ψηλά και η ομάδα να επιτίθεται μαζικά.  Στην άμυνα αν και σε κάποιες φάσεις φαινόταν να μην υπάρχει η απαραίτητη συνοχή δεν απειληθήκαμε πέρα από την φάση του 2' .  Η ομάδα φαινόταν από την αρχή να ήξερε τι ήθελε αλλά και το πώς θα το πάρει!

Ανεξάρτητα από τον αντίπαλο το να βλέπεις την ομάδα σου να ρίχνει 5 γκολάκια με τέτοια ευκολία είναι κάτι το απολαυστικό. Αν μάλιστα θυμηθούμε τα προηγούμενα χρόνια πόσο δυσκολευόμασταν σε φαινομενικά εύκολα παιχνίδια όπου θα κάναμε πάρτι  τότε με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ σήμερα έδειξε κάτι το διαφορετικό που μπορεί να μας κάνει να αισιοδοξούμε. Η αρχή έγινε και ήταν εντυπωσιακή. Αναμένουμε και ανάλογη συνέχεια ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Δεν αρχίζει καθόλου καλά η χρονιά όσο αφορά τη διαιτησία. Άλλο ένα καθαρό γκολ ακυρώθηκε... έτσι θα πάει η χρονιά? 

Με τον ΑΡΗ να ανατρέπει το εις βάρος του 0-1 στο Β ημίχρονο με γκολ των Καπνίδη και Νέτο ολοκληρώθηκε το πρωτάθλημα της Football League με την ομάδα μας να κατακτά την 3η θέση... Ένα φινάλε που κανείς δεν το περίμενε το περασμένο καλοκαίρι και όπως ήταν αναμενόμενο σκόρπισε απογοήτευση και θλίψη σε όλους μας, Μια απογοήτευση που φάνηκε ξεκάθαρα και από τις άδειες κερκίδες του Κλεάνθης Βικελίδης σε έναν αγώνα που υπό "φυσιολογικές συνθήκες" θα αποτελούσε την φιέστα της επιστροφής του ΑΡΗ εκεί που ανήκει...

Μια αποτυχία με βασικό υπεύθυνο τον Θ.Καρυπίδη και όλες τις επιλογές του από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι και σήμερα όπου οδήγησαν τον ΑΡΗ μας σε πλήρη πανωλεθρία εντός και εκτός γηπέδου. Από την οργάνωση και στελέχωση σε στυλ ομάδος χωριού, με έναν προπονητή  που και στο παρελθόν είχε δείξει τα "διαπιστευτήρια" του και μεταγραφές για τα μάτια κόσμου χωρίς ουσία κατάφερε με τους συνεργάτες του να παρουσιάσει έναν ΑΡΗ που από τα φιλικά ούρλιαζε ότι δεν περπατάει πάνω στο  χορτάρι... Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία του ίσως και να ήταν αυτή εκτός των αγωνιστικών χώρων. Την ίδια στιγμή που η ομάδα μας σχεδόν σε κάθε παιχνίδι αντιμετώπιζε εχθρικές διαιτησίες οι πρωτοπόροι και ιδιαίτερα η Λαμία έπαιρνε τα δωράκια της από διαιτητές και αντιπάλους με φάσεις που έβγαζαν μάτια. Μέχρι και στο δικαστικό μέτωπο ο Θ.Καρυπίδης έριξε το καράβι στα βράχια με την υπόθεση Ντουρμισάι που θα μπορούσε ακόμη και σήμερα μετά την γκέλα της Λαμίας μας με την Καρδίτσα να μας χαρίσει την άνοδο να φαντάζει ένα ανέκδοτο αντίστοιχο με την υπόθεση της ένστασης για το κεκλεισμένων με τη Νίκη Βόλου... Φυσικά και από την εξίσωση της αποτυχίας δεν γίνεται να λείπουν οι παίκτες και οι 2 προπονητές με τον Ν.Αναστόπουλο να έχει την μερίδα του λέοντος αλλά και τον Κωστένογλου όπως φάνηκε και από την βαθμολογική συγκομιδή να μην καταφέρνει ουσιαστικά να αλλάξει κάτι. Όλα λάθος από την αρχή μέχρι το τέλος...

Και κάπως έτσι τελείωσε και η 3η χρονιά του restart... ενός restart που σύμφωνα με τους εμπνευστές του θα έπρεπε ο Αρειανός εδώ και λίγες ημέρες να σκέφτεται τα Ευρωπαϊκά του ταξίδια... Αντί για αυτό θα πρέπει κάποια στιγμή σύντομα να συνειδητοποιήσουμε ότι για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ο ΑΡΗΣ μας θα απέχει από την σουπερλίγκα και όλες αυτές τις επιτυχίες που θέλουμε να ζήσουμε...  Το χειρότερο από όλα είναι ότι μετά την περιπέτεια Κάλας και Γαλανού ακολούθησε το φιάσκο με την εκλογή Αρβανιτίδη για να επιβάλλουν κάποιοι συνΑρειανοί μας τον Καρυπίδη που πλέον είναι ανεπιθύμητος, κάτι απόλυτα φυσιολογικό για κάποιον που αποτυγχάνει τόσο θεαματικά... Αν στο παραπάνω προσθέσουμε το οικονομικό άνοιγμα που φημολογείται ότι υπάρχει, την περιορισμένη δυναμική του Καρυπίδη όπως αποδείχθηκε, την "αποχή" της ευρείας μάζας του κόσμου του ΑΡΗ από το γήπεδο, την αδρανοποίηση όλων όσων έκαναν καταλήψεις, διαμαρτυρίες στα δικαστήρια και απειλούσαν όσους δεν υιοθετούσαν τις θέσεις τους περί Γ Εθνικής αλλά και την πλήρη ανυπαρξία του Α.Σ. που στήριξε τα πάντα με την υπόσχεση μιας "ταμειακής διευκόλυνσης" τότε ίσως ο ΑΡΗΣ σήμερα να έχει περισσότερα προβλήματα σε σχέση με τα χρέη που τον βασάνιζαν πριν λίγα χρόνια... 

ΥΓ. Όσο ειρωνικό είναι το σημερινό αποτέλεσμα της Λαμίας με την Αναγέννηση Καρδίτσας άλλο τόσο ύποπτη φαντάζει η σιωπή της διοίκησης της ΠΑΕ και του ΑΣ αλλά για την μη εκδίκαση της υπόθεσης Ντουρμισάι... Γιατί στην Ελλάδα είμαστε και όλοι ξέρουμε ότι αυτές οι υποθέσεις για ομάδες σαν τον ΑΡΗ δεν περπατάνε με κρυφές συναντήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά με συντονισμένες αντιδράσεις όλου του οργανισμού που λέγεται ΑΡΗΣ.

ΥΓ2. Με τις ξευτίλες που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια περιθώρια για ντροπές δεν υπάρχουν. Ακόμη και 1% να υπάρχει τρόπος να ανέβει ο ΑΡΗΣ στα χαρτιά θα πρέπει να διεκδικηθεί από τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ αλλά και τον Α.Σ. και αυτό είναι κάτι που δεν χωράει συζήτηση.

ΥΓ3. Με μεγάλη έκπληξη διάβασα μια ευχαριστήρια επιστολή ενός συνΑρειανού στο Pressars προς τον προπονητή Κωστένογλου και την προσφορά του στην ομάδα μας... Ίσως το πιο θλιβερό από όλα είναι ακριβώς αυτή η αλλοίωση του DNA του Αρειανού που πλέον το τι γίνεται στους αγωνιστικούς χώρους και το τι γράφουν τα αποτελέσματα και οι βαθμολογίες δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο. Αρκεί να είσαι κύριος, κομψός, συνετός, να κρατάς χαμηλούς τόνους και να μιλάς όμορφα... τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα...

Με μια πολύ ωραία κεφαλιά του Καπνίδη ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάει τη νίκη γοήτρου σε ένα αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι. Μια νίκη χωρίς αντίκρυσμα σε έναν αγώνα που στην αρχή της χρονιάς τον περιμέναμε αν όχι σαν γιορτή, τουλάχιστον με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε ένα κατάμεστο Κλ.Βικελίδης. Αντιθέτως η απογοήτευση από την χαμένη άνοδο σε συνδυασμό με την βροχερή ημέρα οδήγσε στην σημερινή εικόνα του γηπέδου κάτι που σε μεγάλο βαθμό αντικατοπτρίζει τα συναισθήματα του για τον ΑΡΗ του Καρυπίδη, του Κωστένογλου και των παικτών.

Ο Απόλλων ήρθε για τουρισμό στην Θεσσαλονίκη και αυτό φαινόταν από το ξεκίνημα του αγώνα. Οι παίκτες μας έλεγχαν εύκολα τον ρυθμό αλλά η δημιουργία ευκαιριών ήταν και σήμερα όπως και όλη την χρονιά η μεγάλη πληγή για την ομάδα. Τα μακρινά σουτ του Τάτου και του Πίτου Γκαρσία δεν έβρισκαν στόχο, οι εμπνεύσεις του Ντούνη δεν είχαν ουσία ενώ οι σέντρες μας και τα στημένα κατέληγαν στο κενό. Στο 71' όμως ο Πίτου Γκαρσία έκανε την σέντρα και ο Καπνίδης με εξαιρετική γυριστή κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ελάχιστες φορές ενοχλήθηκε ο Διούδης που όμως στις 1-2 επικίνδυνες φάσεις του Απόλλων ήταν εκεί.

Σίγουρα όλους μας πονάει να βλέπουμε το γήπεδο μας άδειο, όταν όμως τα τελευταία χρόνια έχουμε ζήσει όλα αυτά που έχουμε ζήσει η σημερινή εικόνα φαντάζει ως λογική εξέλιξη. Άγνωστο για το ενδιαφέρον με τον κ.Μπούμπουρα καταλήξει σε αλλαγή ιδιοκτησιακού αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε το συντομότερο δυνατό να ξεκαθαρίσει το θέμα. Το να βρίσκεται ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή μεταξύ του Καρυπίδη που σχεδιάζει την επόμενη ημέρα και ενός νέου επενδυτή μόνο κακό κάνει. Σε καμία περίπτωση ο κ.Καρυπίδης δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και το ιδανικό σενάριο θα είναι μέσα στις επόμενες ημέρες να γίνει ο γάμος με τον κ.Μπούμπουρα ώστε όλοι μας να αναθαρρήσουμε και να αλλάξει και το κλίμα στην ομάδα. Αν όμως δεν γίνει τότε θα πρέπει να αποδεχτούμε τις όποιες εναλλακτικές ρεαλιστικές λύσεις υπάρχουν, μας αρέσουν δεν μας αρέσουν...

Εκμηδενίστηκαν και οι τελευταίες ελπίδες για άνοδο  πριν από λίγο στην Κρήτη με τον ΑΡΗ μας να παρουσιάζεται πολύ κατώτερος των περιστάσεων και ουσιαστικά να απουσιάζει από το γήπεδο για σχεδόν 70'.  Παρόλο που ήταν το παιχνίδι της χρονιάς ο ΟΦΗ ήταν καλύτερος από εμάς και εμείς το μόνο που προσπαθήσαμε ήταν να κλέψουμε τη νίκη. Κάτι που λίγο έλειψε να γίνει στο 94' με τον Τζανακάκη να παίρνει την θέση του Μιλούνοβιτς από το παιχνίδι με τις Σέρρες χάνοντας το άχαστο που θα μας έδινε τους 3 βαθμούς.

Απελπισία ήταν να σε πιάνει παρακολουθώντας τον σημερινό αγώνα... Σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι που όλοι περιμέναμε από τους παίκτες μας να δαγκώνουν σίδερα και να ματώσουν για τη νίκη είδαμε έναν ΑΡΗ σε παθητικό ρόλο ανήμπορο να κάνει το παραμικρό θετικό. Τα ίδια προβλήματα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς είδαμε και σήμερα, τα ίδια λάθη από τον Κωστένογλου που μετά τα πρώτα παιχνίδια στον πάγκο σταμάτησε να προσπαθεί να διορθώσει τις τρανταχτές αδυναμίες μας στα αμυντικά χαφ αλλά και στην επίθεση θεωρώντας ότι η ομάδα είχε φθάσει στο επίπεδο να κερδίζει παιχνίδια σαν το σημερινό. Όταν όμως μετά το πάθημα στα Τρίκαλα, το μάθημα στις Σέρρες έρχεται και το σημερινό τότε μάλλον το πλάνο νίκης του Κωστένογλου δεν είναι και τόσο καλό... Ανύπαρκτος ο Ρόβας και σήμερα που ως συνήθως ήταν η πρώτη αλλαγή, διστακτικά τα μπακ που είχαν το μυαλό μονίμως στην άμυνα και όπως πάντα ελάχιστες εμπνεύσεις ως μηδαμινές στην επίθεση με τους Καπνίδη και Μπαργκάν να περνάνε καθυστερημένα στο παιχνίδι. Και μόνο ότι ο Διούδης ήταν ο MVP για την ομάδα μας τα λέει όλα για τον ΑΡΗ που είδαμε. Και όταν αγωνίζεσαι έτσι λογικό είναι να μην έχεις την τύχη με το μέρος σου και ο Τζανακάκης να σπαταλάει στο φινάλε μια μοναδική ευκαιρία για να κλέψουμε τη νίκη.

Πλέον το να κάνουμε μαθηματικούς υπολογισμούς για το αν αγωνιστικά μπορούμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου είναι ανούσιο. Όταν δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να κερδίσουμε αυτά που περνάνε από τα πόδια των παικτών μας πόσο παράλογο είναι να ελπίζουμε σε στραβοπατήματα των άλλων; Φυσικά όσο αφορά τον Κωστένογλου και τους παίκτες του θα πρέπει να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να πάρουν όσους περισσότερους μπορούν μέχρι το τέλος. Αντιθέτως ο κ.Καρυπίδης θα πρέπει να γυρίσει γη και ουρανό ανάποδα ώστε να εκδικασθεί η ένσταση κατά της Λαμίας και να αφαιρεθούν οι 6 βαθμοί... όπως και το θέμα με τις αδειοδοτήσεις που όπως φαίνεται θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μας αυτό το καλοκαίρι... Κρίμα για όλο τον κόσμο της ομάδος που ανυπομονεί να ξαναδεί τον ΑΡΗ στην σουπερλίγκα... ντροπή σε αυτούς τους λίγους που για τα προσωπικά τους καπρίτσια ρίξανε την ομάδα εδώ...

ΥΓ. Όταν από τα 12-13 φιλικά που είχαμε δώσει αλλά και τα πρώτα παιχνίδια φωνάζαμε γιατί ήταν οφθαλμοφανές ότι ο Αναστόπουλος τα έχει κάνει μαντάρα στον σχεδιασμό και το μοντάρισμα της ομάδος, ήμασταν οι προπονητές της κερκίδας που γκρινιάζαμε και γεμίζαμε την ομάδα με αρνητική ενέργεια. Από την άλλη είχαμε πίστη για την άνοδο, εμπιστοσύνη στα στελέχη της ομάδος και υπομονή μέχρι να "στρώσει" η ομάδα.... το ταμείο στο τέλος... χαρείτε το λοιπόν...

ΥΓ2. Μετά το 70' ξύπνησε η ομάδα μας  σήμερα, να δούμε πότε θα ξυπνήσει και ο κόσμος... γιατί στις συνελεύσεις και στα γραφεία ξέρουμε να μπουκάρουμε και να τραμπουκίζουμε συνΑρειανούς για να περάσει το δικό μας αλλά όταν έρχεται ο πρωθυπουργός στην γειτονιά μας βαριόμαστε να ασχοληθούμε...

Με ένα εξαιρετικό σουτ μετά από πολύ ωραία ασίστ του Μπούρμπου ο Καπνίδης για ακόμη μια φορά λύτρωσε την ομάδα μας οδηγώντας μας στη νίκη σε ένα παιχνίδι με ελάχιστες ευκαιρίες και μια ανούσια υπεροχή για την ομάδα μας. 3 βαθμοί που μας κρατάνε ζωντανούς στο παιχνίδι της ανόδου ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή οι αντίπαλοι μας θα στραβοπατήσουν και εμείς θα προσπεράσουμε. 

Ούτε σήμερα μπορέσαμε να δούμε έναν ΑΡΗ όπως το θέλαμε που θα κυριαρχεί από το ξεκίνημα στο παιχνίδι και θα κλείνει τον αντίπαλο στην εστία. Με τους περισσότερους παίκτες να δείχνουν  μια διστακτικότητα και νευρικότητα ακόμη και στις πιο απλές ενέργειες τους το πρώτο ημίχρονο πέρασε χωρίς ούτε μια αξιόλογη ευκαιρία. Ανύπαρκτο κέντρο, επιπόλαια λάθη, χωρίς εμπνεύσεις και ταχύτητα στην επίθεση... Στην επανάληψη ο ρυθμός του αγώνα έγινε πιο γρήγορος και αυτός φάνηκε να μας βοηθάει. Η είσοδος του Καπνίδη έκανε πιο επιθετική την ομάδα και μόλις 8 λεπτά  μετά το σφύριγμα για την σέντρα του Β ημιχρόνου ο Μπούρμπος έβγαλε μια πολύ έξυπνη πάσα στον Καπνίδη δίνοντας του την ευκαιρία με ένα εξαιρετικό σουτ να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Ένα γκολ που έδωσε έναν αέρα στους παίκτες αλλά δεν ήταν αρκετό για να διώξει το άγχος τελείως. Ο Καπνίδης λίγο έλειψε να πετύχει και δεύτερο γκολ με κεφαλιά στο 81΄ενώ λίγα λεπτά αργότερα και ο Νέτο με εντυπωσιακό χτύπημα φάουλ άγγιξε το γκολ. Το 0-1 ήταν το τελικό σκορ γεμίζοντας μας με ανακούφιση. Πάντως θα πρέπει κάποια στιγμή ο Κωστένογλου να κρατήσει κάποια από τα θετικά στοιχεία που βγαίνουν ανά παιχνίδια και να προσπαθήσει από την αρχή τον ΑΡΗ να τον κάνει πιο επιθετικό. Ως τώρα ο Καπνίδης όταν δεν είναι μόνος του στην επίθεση αλλά έχει κοντά του και τον Ίλιτς δείχνει πιο αποτελεσματικός. Ενώ βλέποντας τον Ρόβα για ακόμη μια φορά να είναι σκιά του εαυτού του και τον Πίτου Γκαρσία να μην έχει αντοχές ίσως να πρέπει και ο Νέτο να αρχίσει να παίρνει περισσότερο χρόνο.

Μετά και από το σημερινό παιχνίδι και τον τρόπο που αγωνισθήκαμε στο πρώτο ημίχρονο είναι ξεκάθαρο ότι η καθυστέρηση της εκδίκασης της υπόθεσης της Λαμίας αποσκοπεί ξεκάθαρα στο να γεμίσει άγχος τους παίκτες μας ελπίζοντας στην στραβή αλλά και παράλληλα να διατηρήσει το ηθικό των παικτών της Λαμίας υψηλό. Φανταστείτε αν αύριο εκδικαζόταν η υπόθεση και η απόφαση έλεγε -6. Είναι κανείς σίγουρος ότι οι παίκτες της Λαμίας δεν θα γέμιζαν με απογοήτευση και δεν θα έχαναν την συγκέντρωση τους; Άλλωστε όταν ουσιαστικά περιμένεις μόλις ένα στραβοπάτημα του αντιπάλου σου τα πάντα παίζουν τον ρόλο. Για αυτό εκεί στην ΠΑΕ θα πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες  και να αποδοθεί δικαιοσύνη άμεσα!

Επέστρεψε στις νίκες η ομάδα μας μετά το αρνητικό αποτέλεσμα στα Τρίκαλα παραμένοντας ζωντανός στην μάχη της ανόδου. Ένα καλό δεκάλεπτο όπως αποδείχθηκε ήταν αρκετό για τον ΑΡΗ μας να πάρει τους 3 βαθμούς παρόλο που δεν μπόρεσε να πείσει με την εμφάνιση του. Ο Καπνίδης έκανε το 1-0 στο 63' ενώ λίγα λεπτά αργότερα ο πολύ καλός Α.Τάτος σήμερα "κλείδωσε" τη νίκη από τα 11 βήματα!

Με αρκετές αλλαγές αποφάσισε να κατεβάσει την ομάδα ο Κωστένογλου εμμένοντας όμως στον ίδιο σχηματισμό που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς. Στο πρώτο ημίχρονο αν και η εικόνα μας ήταν μέτρια με τα γνωστά προβλήματα στον χώρο του κέντρου και την κακή επιθετική λειτουργία υπήρχαν οι ευκαιρίες για να γίνει το 0-1. Στην επανάληψη με τον Καπνίδη να περνάει μέσα και τους παίκτες μας να ανεβάζουν στροφές ο ρυθμός του αγώνα έγινε πιο εκρηκτικός και η ομάδα μας έδειχνε πιο αποφασισμένη σε σχέση με τα πρώτα 45'. Ο δραστήριος Παυλίδης που έπαιξε στη φυσική του θέση σε ένα γύρισμα μέσα στην μεγάλη περιοχή βρήκε τον Καπνίδη που κατάφερε με ωραία προβολή να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Λίγα λεπτά αργότερα και με τους παίκτες μας να παίζουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση ο Καπνίδης έχασε μοναδική ευκαιρία να κάνει το 0-2 στέλνοντας την μπάλα στο δοκάρι. Στη συνέχεια της φάσης ο Ρόβας κέρδισε το πέναλτι δεχόμενος σκληρό χτύπημα από τον Α.Ηρακλή. Ο Τάτος ψύχραιμα έκανε το 0-2 και εκεί κάπου τέλειωσε το παιχνίδι. Αν και δεν ήμασταν τόσο καλοί οι αλλαγές του Κωστένογλου είχαν το  επιθυμητό αποτέλεσμα, κάτι φάνηκε ξεκάθαρα σε μια ημέρα όπου 2 από τους πιο καλούς μας παίκτες όπως είναι ο Γκαρσία και ο Ίλιτς ήταν σε μέτρια ημέρα.  Η μετατόπιση του Τζανακάκη στα αριστερά και η επιστροφή του Μπούρμπου στα δεξια λειτούργησε πολύ καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου κυρίως ο Καράμπελας δεν μπορούσε να βοηθήσει. Ο Μακουτά που πήρε χρόνο συμμετοχής δεν μπόρεσε να δικαιώσει όσους φώναζαν για την μη συμμετοχή.

Όσο η Λαμία είναι μπροστά και η εκδίκαση της υπόθεσης για την αφαίρεση βαθμών βρίσκεται στα χαμένα είναι λογικό να βρισκόμαστε άπαντες σε αναμμένα κάβουρνα. Αυτό που μπορούν και οφείλουν να κάνουν ο Κωστένογλου και οι παίκτες του είναι να τα δίνουν όλα σε κάθε παιχνίδι να μαζεύουν τους 3 βαθμούς και να περιμένουν το σταβοπάτημα των αντιπάλων. Αυτό που είδαμε στα Τρίκαλα δεν θα πρέπει να το ξαναδούμε ούτε για πλάκα. Όσο για τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στα άλλα γήπεδα  με τα φιλικά παιχνίδια και την διαιτησία που σπρώχνει καθαρά την Λαμία εκεί θα πρέπει τουλάχιστον να αρχίσει να ασχολείται ο κ.Καρυπίδης. Ανακοινώσεις, συναντήσεις με τους αρμόδιους φορείς ή άλλα κόλπα; Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να γίνει...

Λίγο έλειψε να πληρώσει η ομάδα μας τις αμυντικές αδυναμίες της αλλά και την γενικότερη μέτρια εικόνα της σε όλες τις γραμμές. Ευτυχώς ο Καπνίδης αποδείθχηκε για ακόμη μια φορά η χρύση αλλαγή και σαν Άι Βασίλης έκανε δώρο τους 3 βαθμούς στην ομάδα του και σε όλους εμάς! Ένα τρίποντο που παρά τον δύσκολο τρόπο με τον οποίο ήρθε δίνει στην ομάδα την απαραίτητη ηρεμία ενόψει της διακοπής.

Και σήμερα ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε χαλαρά, έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και δίνοντας παράλληλα τους χώρους στους παίκτες των Χανίων να βγουν μπροστά. Το δοκάρι που είχαν νωρίς νωρίς τα Χανιά αλλά και η δική μας μεγάλη χαμένη ευκαιρία που σταμάτησε και αυτή το δοκάρι, έδειχναν ότι θα πηγαίναμε σε ένα δύσκολο παιχνίδι. Κάτι που επιβεβαιώθηκε λίγα λεπτά αργότερα όπου για ακόμη μια φορά η ομάδα μεσοαμυντικά λειτούργησε τραγικά, ο Ρ.Μπράβο έχασε τον παίκτη του και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Η εξαιρετική πάσα του Τζανακάκη και το πολύ ωραίο τελείωμα του Τάτου έφεραν το παιχνίδι στα ίσια και όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ κάπως θα ξεπερνούσε την ψυχρολουσία που βρέθηκε πίσω στο σκορ. Η συνέχεια του αγώνα ήταν ακόμη χειρότερη μιας και η έλειψη δημιουργικότητας στην επίθεση και η αναπολετεσματικότητα στην τελική προσπάθεια έφεραν τον εκνευρισμό στην ομάδα σε ένα σημείο όπου η συγκέντρωση και το καθαρό μυαλό ήταν απαραίτητα για να γίνει η ολική ανατροπή. Ο Αναστόπουλος δεν είχε διάθεση να αφήσει να χαθούν οι βαθμοί και βάζοντας σχετικά νωρίς τον Τζιμπούρ και λίγο αργότερα τον Μιλούνοβιτς ανέβασε και άλλο την πίεση προς την αντίπαλη περιοχή. Μια πίεση που δεν είχε ουσία και αναλώθηκε σε σέντρες από τα πλάγια και πολλά λάθη μπροστά από την μεγάλη περιοχή των Χανίων. Το τελευταίο χαρτί του Αναστόπουλου ήταν ο Καπνίδης όπου μπήκε στο παιχνίδι λίγο πριν συμπληρωθεί η κανονική διάρκεια του αγώνα. Ο νεαρός επιθετικός με τις γνωστές καλές τοποθετήσεις του και το ένστικο του σκορερ που τον χαρακτηρίζει κινήθηκε σωστά μέσα στη μεγάλη περιοχή και κατάφερε μια μακρινή σέντρα απελπισίας να την μετατρέψει στο χρυσό γκολ της νίκης!

Το φινάλε ήταν γλυκό αλλά η συνολική εικόνα άφησε μια πικρή γεύση. Είναι ολοφάνερο ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι και από την στιγμή που ο προπονητής αδυνατεί να βρει την λύση εκ των έσω για το πρόβλημα στην μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδος τότε οφείλει σε συνεργασία με τη διοίκηση να ενισχύσουν άμεσα την ομάδα. Αν δεν έχουν γίνει ήδη οι απαραίτητες θα πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατό. Το πρωτάθλημα ξεκινάει 4 Ιανουαρίου και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις θα είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Και αν πάμε έτσι σίγουρα θα υπάρχουν απώλειες... Κρατάμε τη νίκη και ευχόμαστε η νέα χρονιά να βρει την ομάδα μας ενισχυμένη τόσο στο κέντρο της άμυνας όσο και στα αμυντικά χαφ.

ΥΓ. Αφήνουμε στην άκρη ότι είσαι Αρειανός και σε κρίνουμε ως δημοσιογράφο που κάνει την αναμετάδοση του αγώνα. Είναι δυνατόν στην φάση του Μπαργκάν στο 87' που ο σκηνοθέτης το δείχνει και το ξαναδείχνει για προφανής λόγους, υπάρχει αγκαλιά του αμυντικού πάνω στον Μπαργκάν, ο παίκτης γυρνάει προς τον διαιτητή και διαμαρτύρεται και εσύ μετά από τόσα replay δεν τολμάς να πεις καν ένα "ίσως και να υπάρχει η υποψία για πέναλτι"?!?!?? Πόσο ξεφτιλισμένοι εντολοδόχοι μπορεί να είστε εσείς εκεί στην κρατική τηλεόραση...

Τον ΑΡΗ που γουστάρουμε να βλέπουμε σε κάθε παιχνίδι είχαν την τύχη να παρακολουθήσουν όσοι βρέθηκαν σήμερα το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης. Η καλή ψυχολογία που απέκτησαν οι παίκτες μας από το παιχνίδι του κυπέλλου εξαργυρώθηκε σήμερα με μια καταιγιστική εμφάνιση που οδήγησε στο 5-0 επί της Καλλονής. Ίλιτς(ή αυτογκόλ), Καπνίδης, Μπαργκάν και Τάτος(2) τα γκολ, με τον Διούδη να είναι απλός θεατής στην αναμέτρηση.

Με μια 11άδα βγαλμένη από τους "προπονητές της κερκίδας" ο Αναστόπουλος παρέταξε έναν ΑΡΗ πιο αποτελεσματικό από κάθε άλλη φορά. Όχι μόνο είχε την υπεροχή και ευτύχησε να ανοίξει νωρίς μόλις στο 12' με προβολή του Ίλιτς(ή αυτογκόλ... ούτε από την τηλεοπτική μετάδοση δεν φαίνεται) μετά την σέντρα του Μπαργκάν αλλά συνέχισε να δημιουργεί ευκαιρίες χωρίς να απειληθεί από την Καλλονή ούτε για μια στιγμή. Η απίστευτη τριπλή ευκαιρία στο πρώτο ημίχρονο με την μπάλα να σταματάει 2 φορές στο δοκάρι δεν επέτρεψε στους παίκτες του Νίκου Αναστόπουλου να "κλειδώσουν" τη νίκη από το πρώτο ημίχρονο αλλά η συνέχεια στην επανάληψη ήταν εντυπωσιακή. Οι αλλαγές του προπονητή ήταν εξίσου πετυχημένες με το αρχικό σχήμα και αν το δεύτερο γκολ άργησε να έρθει, όταν το πέτυχε ο Τάτος στο 75' με σουτ μέσα από την μεγάλη περιοχή ήρθε και το κατάρρευση της Καλλονής. Η συνέχεια ήταν απολαυστική με τον ΑΡΗ να πετυχαίνει στα επόμενα 4' άλλα 2 γκολ με τους Καπνίδη και Μπάργκαν. Στο 88' ο Ανδρέας Τάτος επισφράγισε την σπουδαία νίκη με ένα εξαιρετικό χτύπημα φάουλ σκορπώντας τον ενθουσιασμό στους φίλους της ομάδος μας!

Καμιά φορά μιλάμε για την ανυπομονησία και την γκρίνια της κερκίδας που απαιτεί άμεσα αποτελέσματα χωρίς εκπτώσεις αλλά είναι αρκετές φορές όπου ξαφνικά βλέπεις τους προπονητές να κάνουν τα αυτονόητα για τα οποία φωνάζει ο κόσμος και τα αποτελέσματα τελικά να έρχονται και μάλιστα με εντυπωσιακό τρόπο. Με τους Νέτο, Μπαργκάν και Ανάκογλου στο αρχικό σχήμα, τον Ίλιτς να ξεκινάει στην κορυφή και τους Ντούνη και Καπνίδη να μπαίνουν στην επανάληψη ουσιαστικά είδαμε μια σειρά από κινήσεις όπου για τον πολύ τον κόσμο ήταν οι αυτονόητες. Λίγη σημασία βέβαια έχουν όλα αυτά... όπως και το γεγονός ότι ο Ραφίκ Τζιμπούρ για ακόμη ένα παιχνίδι έμεινε στην κερκίδα. Αυτό που μετράει είναι η ομάδα να κερδίζει και όλα τα υπόλοιπα είναι αδιάφορες λεπτομέρειες. Ιδίως όταν κερδίζεις με τέτοιον τρόπο τότε μόνο αισιόδοξα μπορούμε να τα βλέπουμε τα πράγματα. Έτσι και ακόμη πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!

ΥΓ. Εγκαίνια για την μπουτικ είχαμε σήμερα με τον Καρυπίδη να "κλείνει" με επιτυχία άλλη μια ανοιχτή πληγή για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Σίγουρα υπάρχουν αρκετά περιθώρια βελτίωσης στο εμπορικό κομμάτι αλλά η επαναλειτουργία της μπουτικ είναι από μόνης της ένα σπουδαίο γεγονός!

ΥΓ2. Μπορεί με τα εγκαίνια της μπουτίκ να καλύφθηκε ένα σημαντικό κενό για τον κόσμο του ΑΡΗ αλλά το "αγκάθι" της τηλεοπτικής μετάδοσης παραμένει. Ανεξάρτητα από το τι θα πράξει η λίγκα ο ΑΡΗΣ που δεν είναι ομάδα γειτονιάς  ή χωριού με 100 οπαδούς οφείλει να κάνει τα αδύνατα δυνατά ώστε να προσφέρει στους απανταχού Αρειανούς σε όλο τον κόσμο να παρακολουθήσουν την αγαπημένη τους ομάδα. Αποκλειστική συμφωνία με κάποιο κανάλι? Live streaming στην χειρότερη? Κάτι πρέπει να υπάρχει. Ιδίως όταν ορίζονται τα παιχνίδια του Δευτέρα 15.00 όπου η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου εργάζεται. Όχι άλλο "μαύρο" στον ΑΡΗ!

Την πρώτη νίκη στο πρωτάθλημα της Football League πανηγύρισε η ομάδα μας στην Κρήτη απέναντι στον Κισσαμικό. Μια νίκη που μπορεί να ήρθε με λίγη καθυστέρηση αλλά πολύ πιθανό να αποτελέσει την αρχή της πορείας που όλοι ευελπιστούμε να δούμε φέτος. Οι αλλαγές του Αναστόπουλου μπορεί να μην είχαν την επίδραση στον βαθμό που θα θέλαμε και να θύμισε σε κάποια σημεία τις εώς τώρα εμφανίσεις του αλλά όπως φάνηκε είχε περισσότερη διάθεση και ουσία στο παιχνίδι του και πήρε αυτό που ήθελε.

Το παιχνίδι με τον Αιγινιακό θύμισε η χθεσινή αναμέτρηση, με τον ΑΡΗ να μπαίνει δυνατά να πιέζει για το γκολ από την αρχή αλλά όσο περνούσε ο χρόνος ο ρυθμός έπεφτε και γινόταν λιγότερο απειλητικός. Στην επανάληψη αρκετά νωρίς και αφού ο Ανστόπουλος πήρε την απόφαση να κάνει ακόμη πιο επιθετικό τον ΑΡΗ βγάζοντας τον μέτριο για πολλοστή φορά Αντρέου και τοποθετώντας τον Καπνίδη δίπλα στον Ίλιτς ήρθε και το γκολ. Ο Ίλιτς εκμεταλεύτηκε το λάθος των παικτών του Κισσαμικού, έβγαλε ωραία πάσα για τον Καπνίδη και ο νεαρός επιθετικός έγινε ο "λυτρωτής" και σε αυτή την αναμέτρηση! Η παρουσία του Νέτο  και του Τζανακάκη αλλά και η τοποθέτηση του Ίλιτς στην κορυφή της επίθεσης έκαναν τον ΑΡΗ πιο δραστήριο και δημιουργικό σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Και αν ο Νέτο ήταν πιο προσεκτικός στην τελική προσπάθεια ή ο Λαζαρίδης δεν έκανε κάποιες εκπληκτικές αποκρούσεις η χθεσινή νίκη θα ερχόταν πολύ πιο εύκολα. Βέβαια θα πρέπει να τονίσουμε ότι η ομάδα απέχει αρκετά ακόμη από αυτό που θέλουμε να δούμε μέσα στο γήπεδο αλλά και από τις πραγματικές δυνατότητες του ρόστερ. Το ότι ο Αναστόπουλος έστω και με αργούς ρυθμούς αρχίζει και διαφοροποιεί τα πλάνα του για την ομάδα είναι κάτι απολύτως θετικό.

Με την επανέναρξη του πρωταθλήματος είναι αναμενόμενο ότι θα έχουμε συνεχόμενα παιχνίδια. Και αυτό μόνο ως καλό μπορούμε να το εκλάβουμε και γιατί χωρίς μπάλα δεν γίνεται... αλλά και γιατί ο ΑΡΗΣ έχει με διαφορά το δυνατό ρόστερ της κατηγορίας. Και αν τα συνεχόμενα παιχνίδια και ο παράγοντας κούραση είναι μια φορά πρόβλημα για εμάς, φανταστείτε τι θα γίνεται στις άλλες ομάδες. Ενώ και το οικονομικό χάος που επικρατεί στις περισσότερες ομάδες είναι άλλο ένα συν για τον ΑΡΗ. Αρκεί φυσικά ο Ν.Αναστόπουλος και οι παίκτες του να εκμεταλλευτούν την ένεση ψυχολογίας που πήραν με αυτή τη νίκη και αντί να επαναπαυτούν να ανεβάσουν και άλλο την απόδοση τους ώστε αυτό ο εφιάλτης της Football League να τελειώσει όσο το δυνατό γρηγορότερα.

ΥΓ. Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε το βίντεο που κυκλοφόρησε από την ομάδα του Κισσαμικού σχετικά με τη χθεσινή αναμέτρηση. Καλό είναι εκεί στην ΠΑΕ και στην ΚΑΕ(αν και γίνεται μια στοιχειώδης προσπάθεια) να παραδειγματιστούν λιγάκι από αυτή την άσημη τοπική ομάδα της Κρήτης γιατί το επικοινωνιακό κενό που έχει ο σύλλογος μας είναι τεράστιο. Δείτε το πολύ ωραίο βίντεο εδώ.

ΥΓ2. Μπράβο στα παιδιά που ακολούθησαν και σε αυτό το γήπεδο την ομάδα! Όπου παίζει ο Θεός δεν θα είναι μοναχός γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...

Αν και το τελικό σκορ δεν αντικατοπτρίζει στο απόλυτο την εικόνα της αναμέτρησης, η ομάδα μας μπήκε με εμφατικό τρόπο στις επίσημες υποχρεώσεις της κερδίζοντας τον Αιγινιακό με 3-0 για το θεσμό του κυπέλλου! Μπορεί σήμερα να φάνηκαν τα αμυντικά κενά και να υπήρξαν κάποια κενά διαστήματα αλλά η διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας, η ταχύτητα που είχε μεσοεπιθετικά η ομάδα και η αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια "έσβησαν" σε μεγάλο βαθμό τις αρνητικές εντυπώσεις που είχαν δημιουργηθεί από τα τελευταία φιλικά παιχνίδια. MVP ο Μιλούνοβιτς με 2 γκολ και 1 ασιστ που  από πολύ νωρίς αρχίζει να δικαιολογεί τον ενθουσιασμό που είχε προκαλέσει η απόκτηση του.

Ο ΑΡΗΣ στο πρωτάθλημα της Football League είναι με διαφορά η πιο δυνατή και ποιοτική ομάδα της κατηγορίας. Μιας κατηγορίας που η πλειοψηφία των αντιπάλων μας θα είναι του επιπέδου του Αιγινιακού. Ομάδες κόντρα στις οποίες ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να έχει τον πλήρη έλεγχο του παιχνιδιού, να σκοράρει και παράλληλα να φυλάει και τα νώτα του μιας και μια κακή στιγμή μπορεί να είναι αρκετή για να γίνει η ζημιά.  Σήμερα οι παίκτες του Ν.Αναστόπουλου μπήκαν αρκετά συγκεντρωμένοι και αποφασισμένοι  στον αγώνα, πίεσαν, κυνήγησαν από νωρίς το γκολ και μόλις στο 19' με τον Καπνίδη να εκμεταλλεύεται ιδανικά την πολύ ωραία πάσα του Μιλούνοβιτς και να ανοίγει το σκορ. Στη συνέχεια μπορεί να υπήρξαν φάσεις για να γίνει και το 2-0 αλλά όσο περνούσε χρόνο η απόδοση των παικτών μας έπεφτε. Οι παίκτες του Αιγινιακού αρκετές φορές εκμεταλλεύτηκαν τα κενά μας και τις αργές αντιδράσεις κυρίως στο κέντρο της άμυνας κάτι που σίγουρα θα προσπαθήσει να διορθώσει ο Ν.Αναστόπουλος.  Μάλιστα στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αρκετές φορές που οι αντίπαλοι μας άγγιξαν το γκολ αλλά λίγο η ατυχία λίγο ο εξαιρετικός Διούδης τους κράτησε στο μηδέν. Η επιμονή των αντιπάλων μας αφύπνισε τους παίκτες που ήθελαν να καθαρίσουν το παιχνίδι, κάτι που το πέτυχαν στο 71' με τον Μιλούνοβιτς να παίρνει ώραια θέση μέσα στην περιοχή και να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα μετά από ωραία σέντρα του Μπαργκάν που ήταν πολύ καλός σήμερα. Λίγα λεπτά πριν το 90' και μετά από εκτέλεση κόρνερ ο Μιλούνοβιτς και πάλι εκμεταλλεύτηκε τα κενά στην άμυνα του Αιγινιακού και έκανε το τελικό 3-0!

Με το σήριαλ της "σέντρας" της football league να έχει κουράσει άπαντες και τα φιλικά να φαίνεται από ένα σημείο και μετά ότι δεν είχαν να προσφέρουν κάτι παραπάνω, ήταν πάρα πολύ σημαντικό σήμερα να ξεκινήσουμε νικηφόρα. Δεν εντυπωσίασε ο ΑΡΗΣ αλλά ήταν σαφώς καλύτερος, πιο ορεξάτος και πιο αποτελεσματικός σε σχέση με τα τελευταία φιλικά που έδωσε απέναντι σε αδύναμες ομάδες. Περιθώρια βελτίωσης πάντα υπάρχουν και όταν αυτή η προσπάθεια βελτίωσης γίνεται μέσα από νίκες με 3 γκολ διαφορά και όχι "ήττες-μαθήματα" τα πράγματα γίνονται πολύ πιο εύκολα. Ιδίως όταν στο ρόστερ υπάρχουν σπουδαίοι παίκτες που δεν αγωνίσθηκαν σήμερα και μπορούν να ανεβάσουν ακόμη πιο ψηλά το αγωνιστικό επίπεδο της ομάδος όπως ο Τζεμπούρ, ο Μπουγκερά, ο Ίλιτς και ο Νέτο! Αναμένουμε να δούμε αν θα γίνει επιτέλους αυτή η καταραμένη σέντρα της football league αυτό το σαββατοκύριακο και περιμένουμε να δούμε έναν ακόμη καλύτερο ΑΡΗ, που όχι μόνο  θα παίρνει αυτό που θέλει μέσα στο γήπεδο αλλά θα αναγκάσει και τον κόσμο να έρθει κοντά του!