4 χρόνια μας πήρε το ταξίδι (θα το αναλύσουμε τις επόμενες ημέρες) με την Καρδίτσα να είναι η τελευταία στάση του ΑΡΗ μας πριν την επιστροφή στην σουπερλίγκα. Ένα ταξίδι πικρό και οδυνηρό που ευελπιστούμε τα επόμενα χρόνια η αγαπημένη μας ομάδα να μας κάνει να το ξεχάσουμε.  Ναι μεν υπάρχει παιχνίδι την Κυριακή απόγευμα για την τυπική ολοκλήρωση της ανόδου αλλά η σκέψη όλων μας είναι στις κινήσεις που αφορούν τον ΑΡΗ της επόμενης σεζόν.

Με του Π.Μυροφορίδη και Δ.Σπανό να μην συμπεριλαμβάνονται όπως όλα δείχνουν στο πλάνο της επόμενης ημέρας είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι πλέον οδηγούμαστε σε μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μότο του περασμένου καλοκαιριού που θεωρήθηκε πετυχημένο ήταν ότι στήθηκε μια πολύ καλή ομάδα σύμφωνα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της FootballLeague. Οπότε από μόνη της αυτή η προσέγγιση δεν έχει θέση στον ΑΡΗ της σουπερλίγκας. Σίγουρα στην φετινή πετυχημένη χρονιά τόσο ο Μυροφορίδης όσο ο Σπανός και πολλοί από τους ποδοσφαιριστές είχαν καθοριστική συμβολή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο πρωταγωνιστής ΑΡΗΣ(όπως δηλαδή τον θέλουμε) οφείλει να δώσει την ευκαιρία σε αυτούς που δικαιωματικά την αξίζουν ρισκάροντας μια ολόκληρη χρονιά. Συν φυσικά αν θέλουμε να τα λέμε τα πράγματα με το όνομα τους Μυροφορίδης και Σπανός λειτούργησαν εντελώς τεχνοκρατικά στοχεύοντας 100% στο αποτέλεσμα χωρίς να έχουν στην άκρη του μυαλού της τη συνέχεια του ΑΡΗ. Μια ματιά να ρίξεις στο ρόστερ του ΑΡΗ ζήτημα πέρα από 2-3 παίκτες θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει "ασφαλείς επιλογές" για ομάδα της σουπερλίγκας. Ούτε καν σαν ρεζέρβες δεν μπορεί να είσαι σίγουρος ότι θα μπορούν να ανταποκριθούν. Και αυτό είναι κάτι που φαίνεται από το βιογραφικό του κάθε παίκτη. Άλλωστε το αν αυτοί οι παίκτες διέπρεψαν σε τέτοιο βαθμό φέτος που αξίζουν μια θέση στην σουπερλίγκα ανεξάρτητα από το αν θα το αναγνωρίσουν στην ομάδα μας υπάρχουν και άλλες ομάδες της σουπερλίγκας που μπορούν να το κάνουν.

Η προφορική συμφωνία με τον Πάκο Ερέρα μας φέρνει στο μυαλό τις καλές στιγμές που ζήσαμε στην "λάτιν εποχή" του ΑΡΗ μας. Ελπίδα όλων να δούμε κάτι ανάλογο και ακόμη καλύτερο αλλά με τα χοντρά λάθη εκείνη της περιόδου να μην επαναληφθούν. Φυσικά για οτιδήποτε όμως καλό θα πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη δυναμική σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο και όσο το ραντεβού με τους "συμπαίκτες" εξ Αμερικής καθυστερεί δύσκολα μπορούμε να ελπίζουμε για σπουδαία πράγματα.  Θα αναμένουμε με αγωνία τις επόμενες κινήσεις του Θ.Καρυπίδη…

ΥΓ. Η μεταγραφολογία τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι ανούσια. Θέματα όπως το τηλεοπτικό, οι  συνεργασίες και οι εμπορικές συμφωνίες φαντάζουν πιο σημαντικά.

ΥΓ2. Και μια που λέμε για το τηλεοπτικό… όσο πιο γρήγορα ο ΑΡΗΣ απεμπλακεί από τα μίζερα γκρουπ των "άστεγων" και κλείσει μόνος του συμφωνία τόσο το καλύτερο.

ΥΓ3. Και για να μην ξεχνιόμαστε… υπάρχει και ένα γήπεδο που θα πρέπει επιτέλους υστέρα από τόσα χρόνια να αρχίζει να θυμίζει το στολίδι που πραγματικά άξιζε και αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της!

ΥΓ4. Πρώτο φιλικό με την πρωταθλήτρια ΑΕΚ στο Κλ.Βικελίδης για να μπαίνουμε σιγά σιγά σε φυσιολογικούς ρυθμούς σουπερλίγκας… Μα καλά έχουμε εδώ πιο πάνω τους νταμπλούχους και εσύ ρε Θόδωρα φέρνεις τους πρωταθλητές

Μόνο αδιάφορος δεν παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Σπάρτη όπου και φιλοδώρησε την τοπική ομάδα με 3 γκολ! 2 γκολ Διαμαντόπουλος και 1 ο Πασσάς σε ένα παιχνίδι όπου με λίγη περισσότερη συγκέντρωση στην τελικά προσπάθεια θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει πολλά περισσότερα γκολ!

Με πολλές αλλαγές επέλεξε να παρατάξει την ομάδα ο Δ.Σπάνος θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δώσει χρόνο συμμετοχής σε παίκτες που δεν πήραν αρκετές ευκαιρίες μέσα στη χρονιά. Και αν κανείς θα περίμενε ότι αυτές οι αλλαγές σε συνδυασμό με την έλλειψη στόχου θα συνέθεταν μια κακή εικόνα για την ομάδα μας, αυτό που είδαμε μέσα στο γήπεδο ήταν τελείως διαφορετικό. Από την αρχή η ομάδα μας πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και δεν άφησε κανένα περιθώριο στους παίκτες της Σπάρτης να πιστέψουν στη νίκη. Μπορεί το γκολ να άργησε να έρθει αλλά η διαφορά δυναμικότητας ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Το 0-1 έγινε στο 44' από την άσπρη βούλα με τον Διαμαντόπουλο ψύχραιμα να κοροϊδεύει τον γκολκίπερ με το σόου που ακολούθησε αυτή την φάση να μας υπενθυμίζει ότι στο Ελλαδιστάν ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις μπορούμε να βιώσουμε το θέατρο του παραλόγου.  Στο 62΄ ο Πασσάς πίεσε και έκλεψε έξυπνα την μπάλα έξω από την μεγάλη περιοχή της Σπάρτης και με ωραίο σουτ έκανε το 0-2! Οι ευκαιρίες συνεχίστηκαν για τον ΑΡΗ με το 0-3 να γίνεται στο 76' από τον Διαμαντόπουλο μετά από ωραία αντεπίθεση και ασίστ του Πασσά! Γενικά η ομάδα δεν υστέρησε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού, σχεδόν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν είχαν θετική παρουσία ενώ θα πρέπει να κάνουμε και μια ιδιαίτερη αναφορά στον τερματοφύλακα Καντιμοίρη που τις ελάχιστες φορές που απειλήθηκε ήταν αυτός που έπρεπε να είναι.

2 ακόμη αγωνιστικές έμειναν για να τελειώσει αυτή η τετραετής περιπέτεια του ΑΡΗ μας μακριά από την φυσική του θέση. Η προπονητολόγια και η μεταγραφολογία καλά κρατεί αλλά καλό θα είναι ο Θ.Καρυπίδης να μην επιτρέψει να συνεχισθεί για πολύ ακόμη και με τις κινήσεις του να δείξει το πλάνο για την νέα σεζόν. Όσο πιο γρήγορα κλείσει το θέμα του νέου προπονητή όσο και των αλλαγών στο ρόστερ τόσο πιο ήρεμο θα είναι το καλοκαίρι μας. Ένα ήρεμο καλοκαίρι… που τόσο το έχουμε ανάγκη όλοι μας!

ΥΓ. Ο καθένας έχει την προσωπική του άποψη για παίκτες και προπονητές. Ο χρόνος όμως  και η πορεία του καθενός είναι ο ξεκάθαρος κριτής για τον αν κάποιος αξίζει ή όχι. Πολυδιαφημισμένη εκείνη η φουρνιά των πιτσιρικάδων με πολλούς να επιμένουν ότι ο ΑΡΗΣ είχε βρει φλέβα χρυσού. Το αποτέλεσμα μετά από χρόνια δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

ΥΓ2. Μπορεί να διαφωνούσαμε και να εξακολουθούμε να διαφωνούμε με τους υποστηρικτές του "restart" αλλά δεν παύει η στιγμή της μεγάλης επιστροφής να μας χαροποιεί και να μας ενώνει όλους! Τη Κυριακή όλοι στο Κλεάνθης Βικελίδης!

Νέα οδυνηρή ισοπαλία για την αγαπημένη μας ομάδα που δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε τον τελευταίο της βαθμολογίας. Η αφλογιστία στην επίθεση και η έλλειψη εμπνεύσεων και λύσεων από τον πάγκο έδωσε το δικαίωμα στο "κοράκι" να μας κόψει βαθμούς ακυρώνοντας πεντακάθαρο γκολ και αντιμετωπίζοντας μας με απίστευτη εχθρικότητα για σχεδόν 90'!

Μονόδρομος ήταν η νίκη για την ομάδα μας σήμερα και ως ένα βαθμό φάνηκε άπαντες στην ομάδα να το έχουν συνειδητοποιήσει. Παρόλα αυτά η υπεροχή, οι πολλές ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν και θα μπορούσαν να είχαν γίνει γκολ και η ατυχία δεν έχουν θέση στον ΑΡΗ που παλεύει για 4η συνεχόμενη χρονιά να επιστρέψει στην φυσική του θέση. Είναι φανερό ότι οι  μόλις 2 επιθετικοί της ομάδος δεν έχουν την ποιότητα ή την αυτοπεποίθηση να τελειώνουν τις φάσεις ακόμη και όταν  βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση και αυτό είναι ένα πρόβλημα που θα έπρεπε να έχει λύσει εδώ και καιρό ο Δ.Σπανός.  Τα στημένα που και σήμερα πετάξαμε μπόλικα στα σκουπίδια, η διαφοροποίηση στο επιθετικό πλάνο με περισσότερους παίκτες να πατάνε περιοχή ή ακόμη και η πίεση ψηλά που μπορεί να οδηγήσει στο λάθος των αντιπάλων και καταστάσεις αιφνιδιασμούς είναι μερικά από αυτά που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις στο σκοράρισμα αλλά ως τώρα βλέπουμε μια αδράνεια που τρομάζει ενόψει της συνέχειας. Και όταν απέναντι σου έχεις ομάδες με καθαρά αμυντικούς προσανατολισμούς, που ξεκινάνε τις καθυστερήσεις από τα αποδυτήρια και έχουν εξασφαλισμένη την ανοχή των διαιτητών τότε γκέλες όπως  η σημερινή θα πρέπει να θεωρούνται φυσιολογικές. Μάλιστα το ότι σήμερα ακυρώθηκε ένα γκολ όπου δεν υπήρχε καν υποψία οφσάιντ  όπως και με τα Τρίκαλα όπου δεν δόθηκε το πεντακάθαρο χέρι δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ και φέτος στην προσπάθεια που κάνουμε είμαστε εντελώς απροστάτευτοι. 

Ο πανικός ποτέ δεν είναι σύμμαχος σε οτιδήποτε όπως και ο εφησυχασμός. Με όλα όσα έχουμε περάσει σαν σύλλογος θα πρέπει πρώτα οι υπεύθυνοι της ομάδος και μετέπειτα όλοι εμείς να κατανοήσουμε ότι το "ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ" δεν είναι αρκετό για να ανέβει η ομάδα. Το ρόστερ δεν αλλάζει οπότε ας  αλλάξουν αυτά που  μπορούν και πρέπει να αλλάξουν από το πόστο τους ο  Σπανός, ο Μυροφορίδης και ο Καρυπίδης.  Όχι άλλη απάθεια…

ΥΓ. Το πρώτο που πρέπει να κοιτάς όταν κάτι πάει στραβά και να το διορθώσεις είναι τα δικά σου λάθη. Σε μια χώρα όμως όπου τίτλοι και έξοδοι στην Ευρώπη κρίνονται στα χαρτιά και από διαιτητικές αποφάσεις  οφείλεις να κοιτάξεις και παραέξω από τα του οίκου σου. 2 βαθμοί με τα Τρίκαλα για ένα πέναλτι που δεν δόθηκε και άλλοι 2 βαθμοί σήμερα για ένα καθαρό γκολ που δεν μέτρησε. +4 βαθμούς , άλλη ψυχολογία, όλοι παικταράδες και όλοι άψογοι στην δουλειά τους… Τόσο απλά.

ΥΓ2. Όταν πολλές φορές αναφερόμαστε σε προπονητές(ανεξαρτήτου αθλήματος) και μιλάμε για βιογραφικό και "ειδικό βάρος" ένας από τους βασικούς λόγους είναι και τα πόσα ανέχεται ένας καταξιωμένος προπονητής σε σχέση με έναν που απλά αρπάζει την ευκαιρία και πανηγυρίζει που έχει προσθέσει στο βιογραφικό του μια τεράστια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Αν Σπανέ χρειαζόσουν έμπειρο επιθετικό για να ανεβάσεις την ομάδα ας το απαιτούσες τον Ιανουάριο όπως θα έκανε οποιοσδήποτε προπονητής που σέβεται τον ιδρώτα του. Πλέον μοναδικός υπεύθυνος για το αγωνιστικό κομμάτι είσαι εσύ και όχι ο κάθε παίκτης που μπορεί ή δεν μπορεί.

ΥΓ3. Το στοιχηματικό τμήμα του PlanetARIS.gr προσφέρει στο 1.05 την επιστροφή Μπαργκάν.

Λίγο έλειψε να πληρώσει την αφλογιστία του ο ΑΡΗΣ μας για ακόμη ένα παιχνίδι αλλά στο τέλος το πείσμα των παικτών μας επικράτησε και έστω και με αγχωτικό τρόπο ήρθε το πολύτιμο τρίποντο. Αηδιαστικός ο διαιτητής που έκλεισε τα μάτια του σε 2 κραυγαλέες περιπτώσεις πέναλτι ενώ αναγκάστηκε να το σφυρίξει στην 3η ξεκάθαρη περίπτωση.

Απόλυτος κυρίαρχος ήταν ο ΑΡΗΣ μας από την αρχή του αγώνα απέναντι σε έναν αντίπαλο που μόνο ως διαλυμένος δεν έμοιαζε μέσα στο γήπεδο. Είχε κατοχή, είχε ευκαιρίες αλλά δεν είχε την ουσία δηλαδή το γκολ. Παυλίδης και Διαμαντόπουλος έχασαν τα άχαστα μετατρέποντας ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε θρίαμβο σε ένα θρίλερ για γερά νεύρα. Ένα θρίλερ που λίγο έλειψε να έρθει ανάποδα όταν ο Καντιμοίρης αναγκάστηκε για να κόψει το γκολ της Βέροιας να διώξει την μπάλα με τα χέρια εκτός περιοχής και να αποβληθεί. Φάση στην οποία που παρενέβη ο 4ος διαιτητής για να δοθεί η κόκκινη κάρτα στον τερματοφύλακα μας. Περιέργως στις άλλες εξόφθαλμες περιπτώσεις πέναλτι υπέρ του ΑΡΗ ή και το χέρι πριν την κρίσιμη αντεπίθεση της Βέροιας που αποβλήθηκε ο Καντιμοίρης ο τέταρτος δεν είδε απολύτως τίποτα όπως φυσικά και οι υπόλοιποι "άρχοντες" του αγώνα. Έντονος προβληματισμός για τον Διαμαντόπουλο που κόντρα στην απίστευτη αστοχία που επέδειξε σήμερα αλλά και στις προηγούμενες αγωνιστικές του εμπιστεύτηκαν μέχρι και την εκτέλεση πέναλτι που την έχασε.. αλλά σαν από μηχανής Θεός  ήρθε ο Πασσάς και έκανε το τελικό 0-1!

Τέλος καλό όλα καλά, η διαφορά αυξήθηκε από τους διώκτες μας αλλά αυτό δεν πρέπει να φέρει εφησυχασμό στην ομάδα. Είναι φανερό ότι υπάρχει πρόβλημα στην τελική προσπάθεια με τον Καπνίδη να έχει ήδη αποχαιρετήσει την ομάδα και τον Μπαστακό(σε αντίθεση με τον Βουό) να φαντάζει αρκετά άπειρος για να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Ενώ σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ο εχθρικός ως στημένος ρόλος της διαιτησίας που πολλές φορές από την αρχή της χρονιάς έχει προσπαθήσει να μας κάνει τη ζημιά αλλά λόγω των νικηφόρων αποτελεσμάτων το προσπερνούσαμε. Χωρίς το παραμικρό περιθώριο χαλάρωσης συνεχίζουμε δυνατά για τον στόχο της ανόδου. Έτσι ρε Αρειανάρα να τους πονάς!

ΥΓ. Όταν ο  πολυδιαφημισμένος τεχνικός διευθυντής σου μέσω γρίφων στο facebookφέρνει αναστάτωση στην ομάδα από το πουθενά, η εξασφάλιση φορολογικής ενημερότητας αποτελεί είδηση και στις καθυστερήσεις των μεταγραφών ο διαλυμένος ΟΦΗ σου κλέβει τον παίκτη που εδώ και καιρό παρουσίαζες ως τον ιδανικό άνθρωπο για να σου λύσει το επιθετικό πρόβλημα τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει για τον τρόπο με τον οποίο διοικείται και πορεύεται ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ. Ευτυχώς ως τώρα το αγωνιστικό δεν συμβαδίζει  με όσα γίνονται εκτός χόρτου.

Σε απόλυτο αφεντικό της κατηγορίας εξελίσσεται ο ΑΡΗΣ μας τη φετινή σεζόν που μετά την ανατροπή στη Δράμα με 1-2 έκανε ξεκάθαρο σε κάθε ενδιαφερόμενο ότι φέτος το ενδιαφέρον στην FootballLeagueθα επικεντρώνεται από την 2η θέση και κάτω.  Διαμαντόπουλος και Παυλίδης ήταν αυτοί που χάρισαν τη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν χαμένο.

Το γνωστό νωθρό ξεκίνημα του φετινού ΑΡΗ είδαμε και σήμερα στη Δράμα. Χωρίς την απαραίτητη μαχητικότητα έμπαιναν στις φάσεις οι παίκτες μας ενώ όποτε είχαν την μπάλα έλειπε το καθαρό μυαλό με αποτέλεσμα να χαρίζουν την μπάλα στους αντιπάλους με τεράστια ευκολία. Οι Δραμινοί εκμεταλλεύτηκαν την έλλειψη συγκέντρωσης που υπήρχαν σε όλες τις γραμμές μας και με τη βοήθεια της τύχης κατάφεραν να προηγηθούν στο σκορ. Ο Δ.Σπανός αποδεικνύωντας για ακόμη μια φορά ότι βλέπει το παιχνίδι με απόλυτο ρεαλισμό προχώρησε γρήγορα σε αλλαγές ώστε να αλλάξει η εικόνα της ομάδος. Η είσοδος του Πλατέλλα και του Παυλίδη μεταμόρφωσε τον ΑΡΗ μας προς το καλύτερο με τους παίκτες μας να παίρνουν τον έλεγχο του αγώνα και να πλησιάζουν σαφώς πιο απειλητικά την αντίπαλη περιοχή. Ο πολύ καλός Μπαργκάν σήμερα γύρισε υποδειγματικά την μπάλα στον Διαμαντόπουλο που απλά έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα. Στο 78΄ ήταν η σειρά του Διαμαντόπουλου να δώσει την ασίστ στον Παυλίδη που με μια άπιαστη βολίδα χάρισε ακόμη 3 βαθμούς στην ομάδα μας.  Στα λεπτά που απέμειναν η ομάδα μας δεν ανησύχησε και κράτησε με ευκολία το υπέρ της σκορ.  Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ δείχνοντας την ελάχιστη σοβαρότητα αυτή την κατηγορία την έχει για πλάκα. Το κακό ξεκίνημα είναι περισσότερο θέμα κακής νοοτροπίας παρά κάτι τεχνικό και θα πρέπει  κάποια στιγμή να διορθωθεί. Όπως φυσικά και θα πρέπει να ενισχυθεί η ομάδα τον Ιανουάριο γιατί ως τώρα παρά το γεγονός ότι έχουμε ένα καλοδουλεμένο μαχητικό και ακούραστο σύνολο μόλις 3-4 παίκτες είναι αυτοί που κάνουν την διαφορά και όταν απουσιάζουν υπάρχει πρόβλημα. Και επειδή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο η ομάδα θα πρέπει να ενισχυθεί.

Με τη σημερινή νίκη διατήρησε το -5 από τη 2η θέση και αύξησε στο +7 την διαφορά από τις θέσεις που οδηγούν στην άνοδο. Όχι ότι θα χρειαστεί ο ΑΡΗΣ να ενδιαφερθεί για το τι γίνεται πίσω του αλλά αυτή η διαφορά βοηθάει στο να καταλαβαίνουν ότι θα πρέπει να ψάξουν αλλού για βαθμούς. Σίγουρα τα προηγούμενα χρόνια δώσαμε το δικαίωμα σε κάτι ομαδούλες σαν τη Δόξα Δράμας να βγάλει γλώσσα αλλά όπως ήταν αναμενόμενο αργά η γρήγορα τα πράγματα θα έμπαιναν στη θέση τους. Πονάει η ήττα τον Διγκόζη και τους παίκτες του που ψάχνουν δικαιολογίες σε διαιτητές και ατυχίες αλλά κατά βάθος το γνωρίζουν ότι πλέον όποτε θα συναντάνε τον ΑΡΗ αυτός θα τους πονάει!

ΥΓ. Άλλο ένα κραυγαλέο "σφάλμα" της διαιτησίας κατά του ΑΡΗ μας. Πεντακάθαρο το γκολ του Διαμαντόπουλου στο πρώτο ημίχρονο που ακυρώθηκε ως οφσαϊντ.

ΥΓ2. Μπράβο στον Δ.Σπανό για τις δηλώσεις του που δεν πιάνεται από το τελικό αποτέλεσμα για να "πνίξει" το κακό πρώτο ημίχρονο! 

Τρίτη συνεχόμενη νίκη για τον ΑΡΗ μας που κατάφερε να ξεπεράσει σχετικά εύκολα και το εμπόδιο της Καλλιθέας που ήρθε με βασικό στόχο να κρατήσει το 0 και να κλέψει τον βαθμό της ισοπαλίας. Τα 2 γκολ του Διαμαντόπουλου και η συνολική παρουσία της ομάδος μας και ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο ικανοποίησε τον κόσμο της ομάδος που αρχίζει να πιστεύει ολοένα και περισσότερο στο σύνολο του Δ.Σπανού!

Πολύ δυνατά μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι θέλοντας από νωρίς να πάρει το προβάδισμα στο σκορ. Στο 12' χάθηκε η πρώτη μεγάλη ευκαιρία από τον Διαμαντόπουλο ενώ λίγα λεπτά αργότερα και η κεφαλιά του Μπαργκάν που δεν βρήκε το στόχο ήταν από πλεονεκτική θέση. Όσο περνούσαν τα λεπτά ανέβαινε η πίεση των παικτών μας με αποτέλεσμα η πολύ ωραία σέντρα του πολύ καλού σήμερα Μπούρμπου να μετατραπεί σε γκολ από τον Διαμαντόπουλο με το κεφάλι. Στο δεύτερο ημίχρονο υπήρχε μια σχετική χαλάρωση αλλά γρήγορα βρήκαμε τα πατήματα μας και αρχίσαμε πάλι να απειλούμε. Η υπέροχη που είχαμε και στο Β ημίχρονο μετουσιώθηκε σε δεύτερο γκολ σε μια πανομοιότυπη φάση με το πρώτο τέρμα αλλά σε αυτό το γκολ ο Πασσάς έβγαλε την ωραία σέντρα στο Διαμαντόπουλο που πρόλαβε στον αέρα τον αντίπαλο γκολκίπερ. Γενικά η ομάδα αρέσει και φαίνεται με αυτές τις νίκες να φτιάχνει την ψυχολογία της και να ανεβάζει σταδιακά απόδοση. Η ταχύτητα και η μαχητικότητα που δείχνουν όλοι οι παίκτες είναι το στοιχεία που έλειπαν τα προηγούμενα χρόνια και είναι αυτά που κάνουν για την ώρα την διαφορά. Η πίεση  των αντιπάλων τα προηγούμενα χρόνια μας προβλημάτιζε έντονα και μας ανάγκαζε σε βεβιασμένα λάθη σε αντίθεση με φέτος που η ομάδα μας όχι μόνο κυκλοφορεί γρήγορα την μπάλα προς τα μπροστά αλλά συχνά αυτή είναι που πιέζει ασφυκτικά τον αντίπαλο. Αυτό που απομένει για να αισθανθούμε τη σιγουριά ότι η ομάδα θα ανέβει είναι να δούμε μια διάρκεια σε απόδοση και σε αποτελέσματα.

Όπως είναι λογικό οι νίκες φέρνουν χαμόγελα και αισιοδοξία. Αισιοδοξία που την έχει ανάγκη ο κόσμος μετά από όσα έχει περάσει τα τελευταία χρόνια. Μακάρι να συνεχίσει η ομάδα έτσι και είναι 100% σίγουρο ότι ο κόσμος θα συσπειρωθεί και πάλι γύρω της. Άλλωστε και η μπαλίτσα που παίζει μετράει και για την ώρα ο ΑΡΗΣ δείχνει να συνδυάζει ορθολογικό ποδόσφαιρο και ουσία. Συνέχισε γερά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Μετά από πολλές αναβολές αυτής της δύσμοιρης Football League ήρθε η στιγμή της πολυαναμενόμενης πρεμιέρας σε μια χρονιά που όλοι ευελπιστούμε να είναι και η τελευταία στα "χωράφια" των μικρών κατηγοριών.  Τα ανάμεικτα συναισθήματα που μας άφησε το παιχνίδι της Τετάρτης κόντρα στον Πανιώνιο περνάνε σε δεύτερη σημασία μιας και αυτό που έχει σημασία είναι ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί σαν ΑΡΗΣ στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στον Αιγινιακό αλλά και στα υπόλοιπα που θα μας οδηγήσουν στην άνοδο.

Ο Σπανός από τις δηλώσεις του που ακολούθησαν το παιχνίδι με τον Πανιώνιο δείχνει να πατάει στη γη  και να γνωρίζει τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες των παικτών του. Προβλήματα υπάρχουν όπως όμως θα υπάρχουν και σε όλη τη διάρκεια του πρωταθλήματος οπότε οι απουσίες δεν γίνεται να αποτελούν άλλοθι για μια ομάδα που έχει ως αποκλειστικό στόχο την άνοδο.  Τον Αιγιανιακό τον αντιμετωπίσαμε και τον κερδίσαμε αγχωτικά μέσα στην έδρα του στην πρώτη αγωνιστική του κυπέλλου αλλά εκείνο το παιχνίδι δεν έχει καμία σχέση με το αυριανό όπου υπάρχει ισχυρό βαθμολογικό κίνητρο και για τις 2 ομάδες. Ιδίως όταν μιλάμε για έναν αντίπαλο σαν τον Αιγινιακό που θα παλέψει για τη σωτηρία θα πρέπει να περιμένουμε κλειστές άμυνες, αντεπιθέσεις και ότι άλλο ικανό να δώσει τον βαθμό της ισοπαλίας στους αντιπάλους μας. Για αυτό και η αυριανή αναμέτρηση έχει ξεχωριστή σημασία μιας και θα φανεί κατά πόσο μπορούμε να ξεκλειδώσουμε άμυνες με αντιπάλους που θα έρχονται στο  Κλ.Βικελίδης  με το μυαλό στο απόλυτο μηδέν.  Ως τώρα αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς η επιθετική ανάπτυξη και η δημιουργία φάσεων μοιάζει με το αδύνατο σημείο. Ενώ και οι γρήγορες επιστροφές στην άμυνα όπως φάνηκε την Τετάρτη είναι ένα θέμα όταν θα μας παίζουν με αντεπιθέσεις. Ήρθε στιγμή λοιπόν για την ομάδα του Σπανού να αποδείξει ότι ο προγραμματισμός και η δουλειά που έγινε όλο το καλοκαίρι μπορεί να αποδώσει καρπούς.

28η Οκτωβρίου αύριο, ημέρα Εθνικής υπερηφάνειας για όλη τους Έλληνες αλλά για εμάς τους Αρειανούς είναι ημέρα γηπέδου. Ο κόσμος είναι η δύναμη αυτής  της ομάδος και παρά τις πίκρες που μας έχει κεράσει θα πρέπει να τη στηρίξουμε. Ανεξάρτητα πάντως από το πόσο κόσμο είχε την Τετάρτη ή θα έχει αύριο ένα είναι το σίγουρο… στα πόδια των παικτών του Σπανού είναι να καταφέρουν να ξεσηκώσουν άπαντες και να αναγκάσουν ακόμη και αυτούς που έχουν απογοητευτεί να επιστρέψουν μαζικά στο γήπεδο. Καλή αρχή ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Και για να μην ξεχνιόμαστε… και στο ποδόσφαιρο αναμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις.

Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθήσαμε χθες το απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης την αγαπημένη μας ομάδα κόντρα στη Βέροια, σε ένα παιχνίδι όπου εύκολα κερδίσαμε με 4-0!  Τα πρώτα δείγματα γραφής του νέου ΑΡΗ ήταν θετικά και σε μεγάλο βαθμό η ομάδα ικανοποίησε σε αυτό το πρώτο φιλικό μπροστά το κοινό του.  Σε αντίθεση με την ομάδα η εικόνα εγκατάλειψης του γηπέδου και ο κάκιστος αγωνιστικός χώρος μας γέμισε με θλίψη…

Η αλλαγή φιλοσοφίας στο αγωνιστικό στυλ της ομάδος ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.  Η ταχύτητα και η διάθεση όλων των παικτών είναι τα θετικά στοιχεία που κρατάμε. Ο ΑΡΗΣ σε σχέση με ότι είχαμε δει πέρσι έμοιαζε να είναι μια με δύο ταχύτητες πάνω. Τόσο ατομικά στα τρεξίματα των παικτών όσο και στην κυκλοφορίας της μπάλας όπου πέρσι στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα κουράζαμε με τις αργές μεταβιβάσεις.  Από την άλλη ο μονόπλευρος τρόπο επιθετικής ανάπτυξης και η έλλειψη δημιουργικότητας και εμπνεύσεων στην επίθεση ήταν κάτι που φαινόταν ξεκάθαρα.  Η ομάδα επέμενε στις πλαγιοκοπήσεις  σε υπερβολικό βαθμό με το παιχνίδι από τον άξονα να είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Όσο αφορά τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα(που παρουσιάστηκαν χωρίς ονόματα στις φανέλες τους) δύσκολα μπορέσαμε να ξεχωρίσουμε κάποιον από τους υπόλοιπους.

Είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα άλλωστε άπαντες γνωρίζουν ότι τα φιλικά παιχνίδια όπου η σκοπιμότητα απουσιάζει είναι πολύ διαφορετικά από τα επίσημα. Η ομάδα φαίνεται να βρίσκεται στον σωστό δρόμο αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει η διοίκηση και το τεχνικό τιμ να υπερεκτιμήσει τις δυνατότητες της  και να πιστέψει  ότι οποιαδήποτε περαιτέρω ενίσχυση είναι περιττή… Ο στόχος της ανόδου όπως και πέρσι έτσι και φέτος είναι μονόδρομος  κάτι που σημαίνει ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να παρουσιαστεί πανέτοιμος και υπερπλήρης σε όλες τις θέσεις. Τα περσινά παθήματα θα πρέπει να έχουν γίνει μαθήματα.

ΥΓ. Ο ΑΣ είναι ο θεματοφύλακας του συλλόγου μας  και το γήπεδο μας είναι το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο που μπορεί μάλιστα να αποφέρει  και έσοδα… δυστυχώς η θεωρία από την πράξη απέχει έτη φωτός… Όλοι εγγραφή να στον ΑΣ να στηρίξουμε(που είναι και της μόδας) …τι? …ποιον? ...που? …πως?

ΥΓ2. Αυτό ρε παιδιά που μόνο οι επιχειρηματίες που εμπλέκονται με τον ΑΡΗ έχουν νομικά προβλήματα και κινδυνεύουν με πτώχευση, φυλάκιση κτλ τι είναι πάλι?  Που να είχαμε προέδρους σαν τους δίπλα που κυριολεκτικά έχουν καταδικαστεί και έχουν κάνει φυλακή…

ΥΓ3. Εννοείται ότι στο γήπεδο πηγαίνουμε για να δούμε την Αρειανάρα μας. Αλλά όπως και να το κάνουμε το να παίζεις και με κανα εμπορικό αντίπαλο όπως είναι η Μπόκα Τζούνιορς έχει άλλο γούστο!

Για πολλοστή φορά όπως συνηθίζεται διαχρονικά στο Ελληνικό ποδόσφαιρο(και όχι μόνο) γίναμε μάρτυρες του θεάτρου του παραλόγου με την ομάδα μας "πανηγυρικά" να παίρνει την αδειοδότηση σε δεύτερο βαθμό και λίγο αργότερα την ΕΠΟ να διευκρινίζει ότι αφορά αποκλειστικά την συμμετοχή στην FootballLeagueκαι όχι την Superleague. Μια εξέλιξη που δίνει τέλος σε οποιαδήποτε προσπάθεια για άνοδο στην "μεγάλη" κατηγορία μέσω της πλαγίας οδού(στη θέση της Κέρκυρας ή του Ατρομήτου)  αλλά και με γεννάει την τρελή σκέψη για το τι θα γινόταν αν κερδίζαμε μέσα στους αγωνιστικούς χώρους την άνοδο ή αν αύριο μεθαύριο δούμε τα Τρίκαλα να ανεβαίνουν… 

Παρόλα αυτά έστω και η επισημοποίηση της κανονικής συμμετοχής  στην FootballLeagueχωρίς περιορισμούς στις μεταγραφές πυροδότησε μια σειρά από ανακοινώσεις μεταγραφών από την ΠΑΕ ΑΡΗΣ δίνοντας σάρκα και οστά στο πλάνο Μυροφορίδη που εδώ και καιρό είχε αποκαλυφθεί αλλά όχι επισημοποιηθεί. Νίκιτς, Μαραγκός, Βαλεριάνος, Ιντζόγλου, Μουμίν, Διαμαντόπουλος και Καντιμοίρης είναι τα μεταγραφικά αποκτήματα της ομάδος. Παίκτες που αποτυπώνουν ξεκάθαρα την αλλαγή φιλοσοφίας  για  τη νέα σεζόν με τον ΑΡΗ να βασίζεται σε παίκτες πιο κατάλληλους για FootballLeagueκαι όχι σε ονόματα που αρέσουν περισσότερο με εμπειρία από σουπερλίγκα αλλά χωρίς την απαραίτητη διάθεση όπως φάνηκε και πέρσι. Ένα πλάνο που ως ένα βαθμό μας αρέσει αν και πάει κόντρα στην κοινή ποδοσφαιρική λογική που θέλει όταν κάνεις ριζικές αλλαγές διατηρείς τα καλά στοιχεία της προηγούμενης ομάδος. Διούδης, Τάτος, Ίλιτς και Γκαρσία ήταν παίκτες με θετική παρουσία στην ομάδα ακόμη και αν δεν έπιασαν την κορυφή στην απόδοση τους. Σίγουρα θα μπορούσαν να προσφέρουν τη νέα χρόνια και σίγουρα δεν ήταν αυτοί που έφταιγαν για την περσινή αποτυχία. Ακόμη και έτσι ο κ.Μυροφορίδης που χαίρει της απόλυτης εμπιστοσύνης του κ.Καρυπίδη δείχνει να τα έχει όλα ξεκάθαρα στο μυαλό του και να κάνει αποφασιστικές κινήσεις για να δούμε έναν ΑΡΗ σαφώς καλύτερο από τον περσινό που θα καταφέρει να πάρει την άνοδο και θα αναγκάσει όλους μας να επιστρέψουμε μαζικά στο γήπεδο.

Και μέσα σε όλο αυτό το περιπετειώδες καλοκαίρι εμφανίσθηκε επιτέλους και ο κ.Καρυπίδης στον αέρα του YellowRadio σε μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης όπου απάντησε με λεπτομέρειες σχεδόν για όλα τα καυτά θέματα του ΑΡΗ μας αλλά και σε πολλές απορίες σε σχέση με την περασμένη αποτυχημένη χρονιά. Εξηγήσεις και τοποθετήσεις που σε γενικές γραμμές  τις θεωρούσαμε αυτονόητες και μας άφησαν θετικές εντυπώσεις. Βέβαια οι αναφορές του περί ατυχίας και απειρίας δεν έπεισαν και τόσο σε αντίθεση με την επίγνωση της δικαιολογημένης δυσαρέσκειας του κόσμου και την αισιοδοξία του ότι η ομάδα με τις επιτυχίες της θα τον ξαναφέρει στο γήπεδο. Ευχής έργον είναι ο Θ.Καρυπίδης να αποδειχθεί αληθινός, πιο διαβασμένος τη νέα χρονιά και με τις κινήσεις του να δώσει ένα τέλος στον εφιάλτη που ζούμε τα τελευταία χρόνια μακριά από την Superleague. Για την ώρα φαίνεται σαφώς πιο συνειδητοποιημένος και  η προσπάθεια να  πλαισιώσει την ομάδα με βετεράνους (Βένο, Κούη)  δείχνει ότι κινείται προς την σωστή κατεύθυνση. Άλλωστε δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι η επιτυχία του Θ.Καρυπίδη συμβαδίζει με την επιτυχία της ομάδος μας όπως και η αποτυχία…

ΥΓ.  Ξεκάθαρος ο κ.Καρυπίδης σχετικά με τον ΑΣ και τα περιβόητα χρέη του… Εσείς στην θέση του τι θα κάνατε? Θα δίνατε τα λεφτά στα χέρια του κάθε Ψηφίδη ή θα προτιμούσατε να αναλάβετε να καλύψετε υποχρεώσεις που θα διασφάλιζαν την ομαλή λειτουργία(νερό και φως) του Κλ.Βικελίδης? Εκτός φυσικά και αν την ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ του κ.Καρυπίδη προς τον κ.Ψηφίδη για ΔΑΝΕΙΟ προς τον Α.Σ. λογίζεται ως  "χρωστούμενα".

ΥΓ2. Ακούσαμε τη θέση του κ.Καρυπίδη για το "χρέος"  προς τον Α.Σ. Άραγε θα ακούσουμε και την επίσημη θέση του Α.Σ. ή από "κύκλους" θα βγει η απάντηση?

ΥΓ3. Τρομάζει ο κόσμος του ΑΡΗ  τους  επενδυτές λέει ο πρόεδρος  με πολλούς  να έρχονται στο γήπεδο για  να κράζουν και τέτοια… Όταν όμως "έκραζαν" τους άλλους και σε φύτευαν ετσιθελικά στην θέση του επικεφαλή του ποδοσφαιρικού τμήματος ήταν καλός ο κόσμος?

ΥΓ4. Παράπονο έχει ο κ.Καρυπίδης από πολλά ΜΜΕ της πόλης που του κάνουν πόλεμο… Γιατί όμως τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του διαρκώς τα προτιμούν για να κάνουν τις δηλώσεις τους δεν μας είπε.

ΥΓ5. Στον ΑΡΗ λέει υπάρχουν κάποιοι Αρειανοί που θέλουν να έχουν λόγο στα διοικητικά της ομάδος και να το παίζουν παράγοντες  χωρίς να βάζουν φράγκο. Ρε γίνονται αυτά τα πράγματα στην "Αρειανή οικογένεια"?

ΥΓ6.  Και επειδή συχνά πυκνά κράζουμε τους δημοσιογράφους για το "έργο" τους  μέσα από αυτό το siteτσουβαλιάζοντας  αδίκως  τους πάντες  θα πρέπει να δώσουμε τα συγχαρητήρια μας στον Δ.Οσσανλή για την άψογη συνέντευξη που πήρε από τον κ.Καρυπίδη δείχνοντας ότι υπάρχουν και δημοσιογράφοι που κάνουν σωστά τη δουλειά τους… και δεν αρκούνται μόνο σε  συνεντεύξεις κατά παραγγελία όπως έχουμε παρακολουθήσει πολλές φορές κατά το παρελθόν.

ΥΓ7. Και επειδή μερικοί δυσαρεστήθηκαν με τα λεγόμενα του Καρυπίδη θα πρέπει να πούμε το εξής. Αν στην άκρη του μυαλού μας έχει ριζώσει το σενάριο ότι ο Καρυπίδης είναι "εντολοδόχος" του Σαββίδη με σκοπό να διαλύσει την ομάδα μας τότε δεν υπάρχουν λόγια που μπορούν να πείσουν για το αντίθετο παρά μόνο πράξεις. Με θεωρίες συνομωσίας δεν γίνεται να ζεις…