Πικρή ήττα γνώρισε ο ΑΡΗΣ μας από τον Παναιτωλικό στο Κλ.Βικελίδης, σε ένα παιχνίδι όπου όχι μόνο δεν μπόρεσε να βρει γκολ αλλά ούτε καν να γίνει απειλητικός. Αδικαιολόγητη εμφάνιση από την ομάδα με τους περισσότερους παίκτες νωθρούς και μπερδεμένους στα πλάνα(?) του προπονητή τους. Τεράστιο ξενέρωμα για τον κόσμο… που ήλπιζε σε ένα καλό ξεκίνημα για να ξεπεράσει το κάζο από την Αράζ αλλά τελικά ούτε εντός συνόρων βλέπει φως.

ΜΕ ΦΡΙΝΤΕΚ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

Οι συνεχόμενες κακές εμφανίσεις του Μεντίλ ανάγκασαν αυτή τη φορά τον Ουζουνίδη να τον αφήσει στον πάγκο και να δώσει φανέλα βασικού στον Φρίντεκ στην μοναδική αλλαγή σε σχέση με τον αγώνα της πρεμιέρας. Σε μια προσπάθεια να δώσει πνοή στην αριστερή πλευρά σε όλες τις γραμμές του γηπέδου αλλά και να δώσει ένα καλύτερο στήριγμα στον Ντιαντί.

ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ

Build up από πίσω, ανούσιο παιχνίδι κατοχής και ένα αργό τέμπο που έδινε τη δυνατότητα στους παίκτες του Παναιτωλικού να προσαρμόζονται στην αργή σκέψη που είχε όλος ο ΑΡΗΣ στις κινήσεις του. Ενώ όταν οι αντίπαλοι έπαιρναν την μπάλα η παθητική αμυντική μας λειτουργία τους έδινε το δικαίωμα να προωθούν την μπάλα χωρίς το άγχος του λάθους. Με ελάχιστες εξαιρέσεις από 2-3 καλά αλλά άστοχα σουτ αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ από την αρχή του αγώνα και όσο κυλούσε ο χρόνος δεν έπειθε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει ώστε να βελτιώσει την εικόνα του.  

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΛΟΓΙΣΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΝΩΘΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Το είδαμε με την Αράζ, για λίγο δεν το ζήσαμε με τον Βόλο, σήμερα όμως συνέβη ξανά άλλες 2 φορές! Ο Παναιτωλικός είχε φροντίσει μέσα στο παιχνίδι να μας υπενθυμίσει κυρίως με τις αντεπιθέσεις του, πόσο προβληματικό είναι το αμυντικό μας τρανζίσιον. Δεν φροντίσαμε να διορθώσουμε κάτι και στο 65΄ μια γρήγορη προωθημένη μπαλιά ήταν αρκετή για να πιάσει τον Φαμπιάνο κοιμώμενο και τον Μάικιτς σε πανικό για το 0-1. Η αντίδραση που θα περιμέναμε μετά το γκολ δεν ήρθε ποτέ, με τον Παναιτωλικό να  βρίσκει και 2^ο γκολ εκμεταλλευόμενος για ακόμη μια φορά τις αργές επιστροφές μας στην άμυνα.

ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ

Παρά την μικρή «προσαρμογή» στο αρχικό σχήμα και μια σταθερότητα παραπάνω που έβγαζε στο παιχνίδι του ο Φρίντεκ σε σχέση με τον Μεντίλ, όλα τα υπόλοιπα παρέμειναν τα ίδια με μια εβδομάδα πριν. Νωθροί παίκτες, παθητικοί στην άμυνα με κακό τρανζίσιον, στατικοί στην επίθεση και ένα μπάχαλο σχεδόν σε όλες τις γραμμές. Τίποτα δεν λειτουργούσε καλά και αυτό σε μεγάλο βαθμό βαραίνει τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Είναι να αναρωτιέσαι το τι βλέπει στις προπονήσεις αλλά και τι πραγματικά περιμένει να πετύχουν οι παίκτες του με τον τρόπο που αγωνίζεται η ομάδα. Με αφετηρία  τον τερματοφύλακα να κερδίζουμε με μεταβιβάσεις σε αργή κίνηση μέτρα προς την αντίπαλη περιοχή  και εκεί να περάσει η μπάλα από την κλειδαρότρυπα για να καταλήξει στον παίκτη που θα κάνει το γκολ; Και άλλο ένα ημίχρονο να είχαμε ήταν ολοφάνερο ότι δεν είχαμε τρόπο για να γίνουμε απειλητικοί. Φταίνε οι παίκτες; ή μήπως έχει μπερδευτεί τόσο ο Ουζουνίδης που δεν μπορεί να διακρίνει ποιος είναι ο πιο ετοιμοπόλεμος; Δεν γίνεται να τραυματίζεται ο Πέρεθ και να  μην αρπάζεις την ευκαιρία να βάλεις τον Ντιαντί στην πλευρά του. Δεν γίνει να βγάζεις τον Ράκιτς σήμερα από το ημίχρονο που πιθανόν μέχρι εκείνο το σημείο να ήταν και ο καλύτερος του γηπέδου. Δεν γίνεται να μην αξιοποιείς παίκτες που φαίνεται ότι τουλάχιστον σε επίπεδο έντασης και αντοχών είναι σε καλύτερο επίπεδο από τους άλλους. Παίζεις με τον Παναιτωλικό μέσα στην έδρα σου και χρειάζεσαι πνευμόνια για να κερδίσεις. Επειδή δηλαδή κερδίσαμε τον Βόλο όλα ήταν καλά και δεν έπρεπε να αλλάξουν αρκετά πράγματα σήμερα ως προς την αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας; Πραγματικά μια εβδομάδα μετά και ο Ουζουνίδης με τους παίκτες του δεν κατάφεραν να δείξουν ούτε ένα κλικ βελτίωσης σε σχέση με τον Βόλο. Και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από τους χαμένους 3 βαθμούς.

ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Από νωρίς στα βάσανα και στο ελληνικό πρωτάθλημα για τον ΑΡΗ μας που με μια απογοητευτική εμφάνιση κατάφερε να χάσει από τον Παναιτωλικό με 0-2, σε ένα παιχνίδι όπου απείλησε ελάχιστες στιγμές. Χαμένοι στην μετάφραση παίκτες και προπονητής που ακόμη φαίνεται να ψάχνονται για το πως να εφαρμόσουν τα βασικά. Θέλουν χρόνο τα παιδιά; Μέχρι τότε όμως τι γίνεται;  Από την προβληματική προετοιμασία, τον πρόωρο αποκλεισμό από την Ευρώπη  καταλήξαμε στο να «κάψουμε» και το βολικό πρόγραμμα στο πρωτάθλημα που θα μας έδινε βαθμούς και ηρεμία ενόψει της διακοπής. Τώρα έτσι όπως τα καταφέραμε 2 εβδομάδες προετοιμασίας …και γκρίνιας.

ΥΓ. Όταν οι δικαιολογίες στερεύουν μάλλον δεν υπάρχει και τίποτα άλλο να ειπωθεί στη συνέντευξη τύπου.

Πρεμιέρα στην ελληνική σουπερλίγκα έχουμε το Σάββατο με τον ΑΡΗ μας για ακόμη μια αγωνιστική σεζόν να έχει αποχαιρετήσει πρόωρα την ευρωπαϊκή πρόκληση που είχε στο ξεκίνημα των επίσημων υποχρεώσεων του. Μάλιστα ο τρόπος που ήρθε ο αποκλεισμός από μια ομάδα του επιπέδου της Αράζ(όπως αποδείχθηκε στον επόμενο γύρο κόντρα στους Κύπριους) κλόνισε για τα καλά την εμπιστοσύνη του κόσμου. Ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι που έμειναν στην ειλικρίνεια του Ρέγες αναφερόμενος στις μεταγραφικές κινήσεις «Ότι δεν θα ρισκάρουν όλη την χρονιά για τον στόχο της Ευρώπης» βλέπουν τη νίκη στα 2 πρώτα παιχνίδια με Βόλο και Παναιτωλικό στο Κλ.Βικέλιδης ως τον μοναδικό τρόπο για να αντιστραφεί το αρνητικό κλίμα.

Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΓΡΑΦΗΣ

Δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Όσο ποιοτικές(βάσει βιογραφικών) και αν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τις μεταγραφές που έχουν γίνει έως σήμερα, ο χρόνος που επιτεύχθηκαν οι συμφωνίες και τα πρώτα δείγματα γραφής σε φιλικά και επίσημα μόνο ως ενθαρρυντικά δεν μπορείς να τα πεις. Μάλιστα τα κενά που υπάρχουν στο κέντρο, το μπέρδεμα στους τερματοφύλακες και τα προβλήματα με την αναποτελεσματικότητα των εξτρέμ έχουν μπερδέψει ακόμη παραπάνω την κατάσταση. Λογικό να θέλουν όλοι οι παίκτες(παλιοί και νέοι) χρόνο προσαρμογής για να πιάσουν υψηλά στάνταρ απόδοσης αλλά η μαχητικότητα, η διάθεση και η πνευματική ετοιμότητα είναι κάτι το διαφορετικό. Και δυστυχώς στα παιχνίδια με την Αράζ είδαμε σε γενικές γραμμές έναν ΑΡΗ νωθρό και αφελή που μοιρολατρικά αποδέχθηκε την «έκπληξη».

ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΥΖΟΥΝΙΔΗ

Φυσικά και οι παίκτες είναι το βαρόμετρο της απόδοσης σε κάθε ομάδα, ευθύνη όμως του προπονητή είναι να διακρίνει τους πιο ετοιμοπόλεμους τη δεδομένη χρονική στιγμή. Σε αυτό το κομμάτι απέτυχε παταγωδώς ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Αν προσθέσουμε σε αυτή την αποτυχία και την απουσία σοβαρού πλάνου τακτικά αλλά και μεταγραφικά τότε λογικό είναι τα βλέμματα όλων μας να έχουν πέσει πάνω στον προπονητή. Ακόμη και αν δεν ισχύει… ο προπονητής είναι αυτός που έχει τον τελευταίο λόγο για το αν θα αποκτηθεί ένας παίκτης και θα συμμετέχει στο ροτέισον της ομάδας είτε με πρωταγωνιστικό είτε με δευτερεύοντα ρόλο. Εφόσον λοιπόν ο Μαρίνος Ουζουνίδης συμφώνησε να πορευτεί έτσι η ομάδα αυτό το καλοκαίρι τότε η ευθύνη βαραίνει τον ίδιο ώστε σε αυτό το σπριντ με αντίπαλο τον χρόνο να βγει ο ΑΡΗΣ νικητής… ακόμη και αν στα πρώτα εμπόδια σκόνταψε και έφαγε τα μούτρα του. Άρχισε η αγωνιστική χρονιά στραβά και θα πρέπει σε αυτές τις 2 πρώτες αγωνιστικές να αρχίσει να ισιώνει. Αλλιώς μετά την επανάληψη του αποκλεισμού της Ευρώπης θα παρακολούθησε και την επανάληψη της «αλλαγής πλάνων» μόλις από τις πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος.

ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟ 2 ΣΤΑ 2

Βόλος και Παναιτωλικός είναι 2 ομάδες με πολύ χαμηλότερο μπάτζετ και ένα ειδικό βάρος «φτερού». Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μας έχουν κάνει ζημιές στο παρελθόν ή οι νίκες απέναντι τους έρχονται χωρίς προσπάθεια και κόπο. Με το βάρος του πρόωρου και άδοξου αποκλεισμού από την Ευρώπη στην πλάτη το 2 στα 2 στις πρώτες αγωνιστικές είναι μονόδρομος. Μόνο έτσι θα αποκτήσει λογική ο μεταγραφικός σχεδιασμός και η χαμένη από νωρίς εμπιστοσύνη προς την ομάδα θα αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο της επιστροφής. Κουρασμένοι και μη, αισιόδοξοι και απαισιόδοξοι θα είμαστε εκεί… γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς. ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΜΟΥ!

ΥΓ. Καλή τύχη στον αρχηγό στον επόμενο σταθμό της καριέρας του. Συμπαθής ο Κουέστα καθαρά όμως αγωνιστικά δεν νομίζω να λείψει σε πολλούς. Παρόλα αυτά, όσο και αν κλονίστηκαν οι σχέσεις Καρυπίδη-Κουέστα η διαχείριση του όλου θέματος ήταν τραγική.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα καλοκαίρια βιώνει ο Αρειανός οπαδός με την καθημερινή ειδησεογραφία να περιλαμβάνει την ανακοίνωση της μιας μεταγραφής μετά την άλλη! Ο Θόδωρος Καρυπίδης αυτή τη φορά δεν «περιορίστηκε» στην πρόσληψη του τεχνικού διευθυντή όπως είχε κάνει στην περίπτωση του Παλίκουτσα. Αντιθέτως,  την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπο του νέου τεχνικού διευθυντή Ρούμπεν Ρέγιες την «θωράκισε» με 14 μεταγραφές! Μεταγραφές ως επί το πλείστων από το πάνω ράφι και σε θέσεις που η ομάδα καιγόταν για άμεση ενίσχυση ενόψει της πρώτης ευρωπαϊκής αναμέτρησης.

ΠΙΟ ΠΕΙΣΜΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν οι συνεχόμενες «προκλήσεις» από το big-πορδ των 4 δυναστών του ελληνικού ποδοσφαίρου και οι ευρωπαϊκές «αποτυχίες» είναι αυτές που έχουν πεισμώσει τον πρόεδρο ή αν απλά γοητεύτηκε από το πλάνο που είδε στο πρόσωπο του Ρούμπεν Ρέγιες σε συνδυασμό με την εκτίμηση που τρέφει για τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Το αποτέλεσμα όμως ως τώρα εντυπωσιακό και ελπιδοφόρο. Εμιλιάνο Καράι, Γκάμπριελ Μισεχουί, Ολίμπιου Μορουτάν, Ούρος Ράσιτς, Άλβαρο Τεχέρο, Φρέντρικ Γένσεν, Κάρλες Πέρεθ, Λόβρο Μάικιτς, Γιώργος Αθανασιάδης, Γιάννης Γιαννιώτας, Πέδρο Άλβαρο, Νόα Φαντιγκά, Τάσος Δώνης, Τίνο Καντεβέρε. Παίκτες με καλά βιογραφικά, σε καλή ηλικία και με προοπτική. Έτοιμοι για να ενισχύσουν άμεσα την ομάδα αλλά και να αποτελέσουν σημείο αναφοράς πέρα από φέτος και τα επόμενα χρόνια εφόσον φυσικά όλα εξελιχθούν καλά.  

ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΟΥΖΟΥΝΙΔΗ

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο Καρυπίδης αποφάσισε να δώσει ένα «γερό» συμβόλαιο στον Ρούμπεν Ρέγιες αυτομάτως το βάρος για τον μεταγραφικό σχεδιασμό έπεσε στον νέο τεχνικό διευθυντή …ελαφρύνοντας τις πλάτες του Μαρίνου Ουζουνίδη  από αυτό το κομμάτι. Πλέον όμως είναι η σειρά του να δείξει ότι η συνεργασία με τον Ισπανό τεχνικό διευθυντή έχει χτιστεί πάνω σε γερές βάσεις και οι νέοι παίκτες που ήρθαν στο Κλ.Βικελίδης θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στα θέλω του προπονητή. Δεν θα είναι εύκολο, όπως ποτέ δεν είναι. Σίγουρα όμως αυτή τη φορά ο προπονητής ξεκινάει το έργο του υπό καλύτερες συνθήκες. Καλύτερες συνθήκες που όμως κουβαλάνε και ένα μεγάλο «πρέπει» για τα αποτελέσματα και τους στόχους της φετινής προσπάθειας.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΦΙΚΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ

Αναμφίβολα ένας τίτλος είναι ο μόνιμος νταλκάς κάθε Αρειανού, με τα χρόνια δυστυχώς να περνάνε και οι ευκαιρίες να χάνονται ακόμη και όταν μοιάζουν ιδανικές. Αποκούμπι ή όχι όμως, το δέλεαρ της ευρωπαϊκής συμμετοχής και οι χαρές που μπορεί να μας δώσει μια καλή πορεία στο Europa Conference League έχει μια ποικιλόμορφη αξία.  Από την χαρά που θα πάρουμε όλοι μας βλέποντας τον ΑΡΗ να προχωράει στην Ευρώπη, το πρεστίζ του συλλόγου, τα χρήματα που θα μπουν στα ταμεία  μέχρι και τους πόντους στο ειδικό ranking που θα κάνουν το έργο μας τις επόμενες χρονιές ευκολότερο. Τα τελευταία χρόνια η ομάδα μας έχει αδικήσει τον εαυτό της. Είχε τις ευκαιρίες της και τις σπατάλησε με περίσσια ευκολία. Φέτος ξεκινώντας από τον πρόεδρο που δίνει το σύνθημα ο ΑΡΗΣ μας κατεβαίνει πιο πλήρης από κάθε άλλη χρονιά αλλά και πιο συνειδητοποιημένος ότι σε αυτό το χρονικό σημείο δεν σε παίρνει να είσαι χαλαρός. Δεν μπορείς να υποτιμήσεις καμία ομάδα και πρέπει να παλέψεις με όλες τις δυνάμεις σου για να προκριθείς ακόμη και αν από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο φίλο της ομάδας θεωρεί την πρόκριση δεδομένη. Εμείς ως οπαδοί έχουμε το δικαίωμα να υποτιμήσουμε την κάθε Αράζ-Ναχτζιβάν, ο Ουζουνίδης και οι παίκτες του όμως όχι.

ΣΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Είναι κλισέ αλλά είναι και 100% αληθινό. Στο χορτάρι κρίνονται τα πάντα. Τεχνικοί διευθυντές, προπονητές, μεταγραφές από το πάνω ράφι, μεταγραφές με προοπτική και κάθε απόφαση που το καλοκαίρι αποτελεί κομμάτι του αγωνιστικού σχεδιασμού. Φέτος έχει γίνει μια σαφώς πιο σοβαρή προσπάθεια σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν ώστε ο ΑΡΗΣ σε αυτή την πρώτη ευρωπαϊκή πρόκληση να παρουσιαστεί έτοιμος. Όχι ότι δεν υπάρχουν κενά και «γκρίζα σημεία».  Υπάρχουν. Υπάρχει όμως και ένα γεμάτο ρόστερ που στα «χαρτιά» φαίνεται ότι το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος για να «δέσει». Άντε σιγά σιγά να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη! Καλή αρχή ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Κάθε οπαδός για την ομάδα του θέλει την κορυφή! Και όσο η κορυφή και οι τίτλοι για τον ΑΡΗ απέχουν είναι λογικό να υπάρχει γκρίνια... Από την άλλη με τόσα και τόσα που έχουμε ζήσει στο παρελθόν, καλοκαίρια σαν το φετινό με γεμάτη ειδησεογραφία, συχνές ανακοινώσεις μεταγραφών και ανυπομονησία για να δούμε αυτό το σύνολο να "μαγεύει" στο χορτάρι μοιάζουν με όαση.

Μετά και την φυσιολογική ολοκλήρωση του κυπέλλου Ελλάδος ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που δικαιούταν βάσει της πορείας του και πλέον με το ευρωπαϊκό εισιτήριο στο χέρι ατενίζει την επόμενη σεζόν. Σε ένα πρωτάθλημα όπου η μετριότητα και τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μας ήταν τα βασικά μας χαρακτηριστικά, η ομάδα κατάφερε να διασφαλίσει τα αυτονόητα. Ναι μεν βάση των δεδομένων ίσως και να πήραμε αυτό που δικαιούμασταν, δεν παύει όμως οι βλέψεις του κόσμου να θέλουν το κάτι παραπάνω και αυτό θα πρέπει να κυριαρχεί στο μυαλό του Καρυπίδη και του Ουζούνιδη όσο θα καταστρώνουν τα πλάνα της επόμενης χρονιάς.

ΤΟ ΜΙΣΟΓΕΜΑΤΟ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΒΗΜΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

Πως ξεκινήσαμε; Με καταρρακωμένη ψυχολογία από το φινάλε της περσινής σεζόν, με το 5^ο μπάτζετ με διαφορά από τους επάνω, χωρίς πλάτες αλλά με τρικλοποδιές και χωρίς φιλικά παιχνίδια και βοήθειες όπως άλλοι. Που καταλήξαμε; 5^η θέση και Ευρώπη με σχετική ευκολία(παρά τα μαγειρέματα) για ακόμη μια σεζόν επί διοικήσεως Καρυπίδη. Αυτή ήταν η βάση, αυτά ήταν τα προγνωστικά εκεί καταλήξαμε είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο. Κάτι που κάποτε έμοιαζε ο μόνος ρεαλιστικός στόχος που θα πρέπει να ματώσουμε για να τον κατακτήσουμε πλέον μοιάζει με το αυτονόητο, σχεδόν ανάξιο αναφοράς. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να πιστωθεί στον Καρυπίδη. Παραμένουμε όμως μακριά από τίτλους, χωρίς αντοχές ώστε να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα μέχρι το τέλος και πάνω από όλα χωρίς το όραμα που να πείθει ότι ο ΑΡΗΣ βαδίζει σε αυτό το μονοπάτι. Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα που θα πρέπει να κερδίσει ο  Ουζουνίδης με τον Καρυπίδη ώστε να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου.

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΙΕΣ, ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ

Πολύ νωρίς να μιλάμε για το ρόστερ της επόμενης χρονιάς, ούτε καν να το σχηματοποιήσουμε δεν μπορούμε. Δανεικοί, συμβόλαια που λήγουν και δεν θα ανανεωθούν, συμβόλαια με ισχύ που μάλλον θα διακοπούν, προτάσεις που αναμένεται να έρθουν και μια κουβέντα περί ελληνοποίησης με μπόλικους αστερίσκους. Το ρεζουμέ είναι ένα και αυτό δεν αλλάζει διαχρονικά. Αυτό που απαιτείται είναι να γίνουν κινήσεις με πλάνο και σοβαρότητα ώστε ο ΑΡΗΣ να μην κάψει με ευκολία όπως έκανε τις προηγούμενες χρονιές την προοπτική της Ευρώπης. Όχι σημαντικά κενά στο ρόστερ, όχι αλχημείες στα επίσημα παιχνίδια, όχι πάμε …και όπου βγει. Γιατί όλες τις προηγούμενες χρονιές είδαμε απίστευτα πράγματα άνευ ποδοσφαιρικής λογικής. Ναι στο ελληνικό πρωτάθλημα και ιδιαίτερα για μια ομάδα με τις οικονομικές δυνατότητες του ΑΡΗ ο χρόνος παίζει καθοριστικό ρόλο στην επίτευξη καλών μεταγραφών αλλά δεν γίνεται ελπίζοντας σε κάτι καλό να χαραμίζουμε τις ευκαιρίες που μας δίνονται στην Ευρώπη. Συν φυσικά ότι αν ο ΑΡΗΣ επί Καρυπίδη με τόσα επαναλαμβανόμενα λάθη στον αγωνιστικό σχεδιασμό και τέτοιο πόλεμο από το σύστημα έχει καταφέρει να ανησυχήσει σε τέτοιο βαθμό τους «big-πορδ» ώστε να πρέπει με αλχημείες(πλέιοφς 5-8) να τον πετάξουν από το γκρουπ των μεγάλων, φανταστείτε με λίγη σοβαρότητα παραπάνω τι θα μπορούσε να πετύχει.

ΝΑ ΧΑΡΑΞΕΙ ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΤΑΒΑΝΙ ΤΟΥ

Δεν έχει να κάνει με το αν στη χρονιά που ολοκληρώθηκε βάζεις θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Έχει να κάνει με την φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Επί διοικήσεως Καρυπίδη η 5^η θέση και η έξοδος στην Ευρώπη έγινε ο minimum αυτονόητος στόχος. Όπως και η ανταγωνιστικότητα μας απέναντι στους 4 δυνάστες του ελληνικού ποδοσφαίρου αποκαταστάθηκε. Ως εδώ όλα καλά… αλλά κάπου πρέπει να ξεκινήσει και το επόμενο βήμα για κάτι καλύτερο. Δεν γίνεται να συνεχίσει να πορεύεται ο ΑΡΗΣ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Πρέπει να πείσει τον κόσμο του αλλά και όλη την ποδοσφαιρική Ελλάδα ότι θέλει και μπορεί να χαράξει μια ανοδική πορεία με σταθερότητα και διάρκεια. Μια πορεία που θα τον κάνει πιο ανταγωνιστικό, να διεκδικεί και να κατακτά τίτλους. Θέλει πλάνο, θέλει σοβαρότητα, πάνω από όλα όμως θέλει θέληση. Αυτή τη θέληση περιμένουμε να δούμε από τον Καρυπίδη και τον ΑΡΗ να ξεκινάει επιτέλους μια χρονιά με υψηλές φιλοδοξίες. Χωρίς πυροτεχνήματα, χωρίς μεγάλα λόγια αλλά με πράξεις ουσίας που θα αποτυπώνονται πάνω στο χορτάρι.

Την 3^η συνεχόμενη νίκη του πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα απέναντι στον Παναθηναϊκό παραμένοντας ζωντανός για την μάχη της τετράδας! Πειστική εμφάνιση από το σύνολο του Ουζουνίδη. Σωστά στημένη η ομάδα, με ξεκάθαρη διάθεση να πιέσει, να ψάξει το γκολ και να πάρει τη νίκη όπως ακριβώς και έκανε! Μια νίκη που θα μπορούσε εύκολα να είχε πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις. Απαίτηση για διπλό στη Λειβαδιά η ιαχή του κόσμου στο φινάλε μιας μοναδικής κιτρινόμαυρης!

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕ

Ένα δεκάλεπτο χρειάστηκαν περίπου οι παίκτες μας για να βρουν τα πατήματα τους και να κόψουν τον αέρα στον Παναθηναϊκό που είχε μπει πιο ορεξάτος και πιο επιθετικός στην αναμέτρηση. Όσο περνούσε ο χρόνος η ομάδα ανέβαζε την απόδοση της, οι παίκτες μας έμπαιναν πιο δυνατά στις φάσεις κερδίζοντας τις περισσότερες μονομαχίες. Οι επελάσεις του Μεντίλ οδήγησαν στην πρώτη ουσιαστική ευκαιρία με την προβολή του Μορόν να κόβεται την τελευταία στιγμή από τον Ίνγκασον. Λίγα λεπτά αργότερα η διαγώνια σουτάρα του Σιφουέντες με τροχιά προς τα δίχτυα ανάγκασε τον Λοντίγκιν σε μια εντυπωσιακή απόκρουση. Ένας Λοντίγκιν που ήταν σε καταπληκτική ημέρα μιας και στη συνέχεια για 2^η φορά καταφέρνει να σταματήσει τον Σαβέριο σε μια δύσκολη φάση. Εκεί που ο ΑΡΗΣ είχε το μομέντουμ ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να χτυπήσει στην αντεπίθεση αλλά Βέλεθ και Κουέστα ήταν σε ετοιμότητα.

Ο ΣΑΒΕΡΙΟ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, Ο ΜΟΡΟΝ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ

Ότι δεν κατάφερε να κάνει ο Σαβέριο στην πρώτη του ουσιαστική προσπάθεια το κατάφερε με την δεύτερη. Στο 43΄ σε μια από τις γνωστές «εφόδους» του από τα πλάγια, κατάφερε να φέρει την μπάλα στο καλό του πόδι και με ένα άπιαστο σουτ να ανοίξει το σκορ ξεσηκώνοντας το σχεδόν κατάμεστο Κλ.Βικελίδης! Όπως ιδανικά τελείωσε το Α ημίχρονο έτσι όμορφα ξεκίνησε και το δεύτερο. Μόλις στο 49’ ο Μορόν υποδέχθηκε ωραία την μπάλα μέσα στην μεγάλη περιοχή με το αμυντικό του Παναθηναϊκού να τον ρίχνει στο έδαφος και τον Γερμανό διαιτητή να δίνει το πέναλτι. Ψύχραιμος ο Μορόν πρόσθεσε άλλο ένα γκολ στην συγκομιδή του και έβαλε γερές βάσεις για να έρθει η νίκη.

ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ ΑΝ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΓΚΟΛ

2-0 από το 50’ και όλοι αναμέναμε σύμφωνα με ότι μας έχει συνηθίσει η ομάδα ως τώρα αναμέναμε οπισθοχώρηση, νευρικότητα και άγχος μέχρι το τέλος. Έλα όμως που ο ΑΡΗΣ σήμερα δεν είχε την παραμικρή διάθεση να γκρεμίσει ότι έχτισε. Και αφού πέρασε ένα δεκάλεπτο ανασυγκρότησης με βιαστικά διωξίματα και προβλήματα στην κυκλοφορία της μπάλας πήρε ξανά τον έλεγχο. Με καλές τοποθετήσεις, σωστή πίεση, γρήγορες μεταβιβάσεις έκανε τον Παναθηναϊκό να μοιάζει εντελώς ακίνδυνος και ανήμπορος να αντιδράσει. Μάλιστα αν ήμασταν πιο προσεκτικοί θα μπορούσαμε εύκολα να σκοράρουμε και ένα τρίτο γκολ στις ευκαιρίες που μας παρουσιάστηκαν μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης.

ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΟΧΟΙ

Αν και από τους υποστηρικτές του Άκη Μάντζιου που δεν έβλεπε κάποιο νόημα στην αντικατάσταση του με τον Μαρίνο Ουζουνίδη σήμερα είδαμε έναν ΑΡΗ να παίζει ωραίο ποδόσφαιρο και να έχει ουσία στο παιχνίδι του. Είδαμε παίκτες ψυχωμένους να βγαίνουν μπροστά στην μπάλα, να μην φοβούνται και να αντέχουν μέχρι το τέλος κάνοντας τους αντιπάλους τους να μοιάζουν κουρασμένοι. Όλοι όσοι πήραν ουσιαστικό χρόνο συμμετοχής εκτός του Σίστο ήταν εξαιρετικοί. Ώρες ώρες η κυκλοφορία της μπάλας και ο τρόπος που αναπτυσσόταν η ομάδα έμοιαζε με καλοκουρδισμένη μηχανή. Μηχανή με γρανάζια σαν τον Σαβέριο που βρήκε δίχτυα αλλά και τους Μεντίλ και Σπίκιτς που από τις πρώτες παρουσίες τους δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ από τις μεταγραφές του Ιανουαρίου βγαίνει κερδισμένος! Ξαφνικά οι πτέρυγες απέκτησαν ζωντάνια και ο ΑΡΗΣ μοιάζει πιο απρόβλεπτος πιο απειλητικός. Όλα όμως τα παραπάνω θα έχουν αξία αν αυτή η εμφάνιση αποδειχθεί στην πορεία ότι είναι αποτέλεσμα δουλειάς και όχι μια ευτυχή συγκυρία. Αυτό όμως που σίγουρα συμβαίνει είναι ότι η ομάδα δείχνει να βγαίνει από το αγωνιστικό αδιέξοδο που βρισκόταν παρά τα τελευταία θετικά αποτελέσματα και μοιάζει ικανή να παλέψει κόντρα στα προγνωστικά και τα «μαγειρέματα»...

ΠΙΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Από το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό είχαμε να δούμε μια τόσο καλή εμφάνιση και δεδομένων των συνθηκών ίσως η σημερινή να ήταν ακόμη καλύτερη. Διαβασμένη η ομάδα, αποφασισμένοι οι παίκτες με τις εντάσεις και τα τρεξίματα που απαιτούνται σε τέτοια παιχνίδια. Δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Παναθηναϊκό πέρα από του να παραδοθεί στην ανωτερότητα μας! Αυτός ο ΑΡΗΣ που παρακολουθήσαμε σήμερα δεν φοβάται τίποτα και θα διεκδικήσει τις όποιες πιθανότητες έχει μέχρι το τέλος. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ένα δίκιο το έχουν. Στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν όταν είσαι του big-πορδ και δεν ευνοείσαι σκανδαλωδώς είναι αδικία!

2^η συνεχόμενη εκτός έδρας νίκη για την Αρειανάρα μας που μετά το εύκολο πέρασμα από τη Λαμία κατάφερε να πάρει άλλους 3 βαθμούς κόντρα στην μαχητική Καλλιθέα στη Λεωφόρο! Ο Μεντίλ μετά την ασίστ στον Μορόν σήμερα ήταν αυτός που πέτυχε το νικητήριο γκολ βάζοντας το κερασάκι στην τούρτα μιας ακόμη σπουδαίας εμφάνισης! Αρκετά τα προβλήματα της ομάδας, δεν τελείωσε το παιχνίδι όταν της δόθηκε η ευκαιρία αλλά ευτυχώς δεν το πλήρωσε και κράτησε τη νίκη. Σπουδαία παράσταση από τον κόσμο του ΑΡΗ στο γήπεδο της Λεωφόρου που πανηγύρισε έξαλα τη νίκη.

ΑΣΤΑΘΗΣ ΚΑΙ ΝΕΥΡΙΚΟΣ

Ήθελε να ελέγξει τον ρυθμό και να κάνει παιχνίδι  είχε όμως τα προβλήματά του. Ο Φετφατζίδης με τον Νταρίντα προσπαθούσαν να βγάλουν την ομάδα μπροστά από την δεξιά πλευρά, κάπου όμως στην τελευταία πάσα γινόταν λάθος. Σίστο και Ζαμόρα δυσκολευόντουσαν να μπουν αποτελεσματικά στις φάσεις και μπλόκαραν τις επιθέσεις μας παρόλο που η άμυνα της Καλλιθέας δεν πατούσε καλά. Κάτι ανάλογο όμως ίσχυε και για την δική μας άμυνα που αν και έμοιαζε συμπαγής είχε το εύκολο λάθος. Λάθος σαν και αυτό στο 17’ από το κακό διώξιμο του Φαμπιανό προς τα πίσω και την κεφαλιά του Λουκίνα με την μπάλα να καταλήγει στο δοκάρι.

Ο ΦΕΤΦΑΤΖΙΔΗΣ ΤΗΝ ΑΣΙΣΤ, Ο ΜΕΝΤΙΛ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΓΚΟΛ

Και οι 2 ομάδες είχαν τα θέματα τους στην άμυνα και έδειχναν ευάλωτες ανά πάσα στιγμή. Σε μια φάση  όπου ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να μπει στην μεγάλη περιοχή οι αμυντικοί της Καλλιθέας αν και φαινόταν να είχαν «καθαρίσει» την φάση, μπερδεύτηκαν, τράκαραν μεταξύ τους και έδωσαν την ευκαιρία στον Φετφατζίδη να μπει χωθεί, να αρπάξει την μπάλα και να σερβίρει το γκολ στον Μεντίλ που ήταν εκεί στην κατάλληλη θέση την κατάλληλη στιγμή!

ΔΕΝ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕ

Η συνέχεια του αγώνα είχε έναν περίεργο ξέφρενο ρυθμό με την Καλλιθέα να θέλει αλλά να μην μπορεί και τον ΑΡΗ μας να χτυπάει με κάθε ευκαιρία στην αντεπίθεση χάνοντας 2 σπουδαίες ευκαιρίες με τον Σίστο από αυτές που δεν χάνονται και μερικές ακόμη με τα άστοχα σουτ του Νταρίντα, του Σιφουέντες και του Μόντσου. Οι αντίπαλοι μας είχαν πρόβλημα στην οργανωμένη και προσπαθούσαν είτε με στημένα είτε με κάποιο λάθος σαν και αυτό του Βέλεθ που παραλίγο θα έβαζε το αυτογκολ να βρει την ισοφάριση. Κάτι όμως που ευτυχώς για εμάς δεν έγινε μιας και όσο περνούσε ο χρόνος η Καλλιθέα έμοιαζε πιο κουρασμένη ενώ ο ΑΡΗΣ μας με την είσοδο των Σαβέριο και Σπίκιτς στα άκρα είχε αποκτήσει περισσότερη ταχύτητα και ευελιξία στο παιχνίδι του. Ναι το 0-1 ήταν αγχωτικό αλλά η εικόνα του αγώνα έγερνε περισσότερο προς το 0-2 παρά προς στην ισοφάριση.

Ο ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΑΠΟΔΙΔΕΙ

Με τους κραδασμούς της αποχώρησης των Γκαρθία και Σουλεϊμάνωφ να μην έχουν ακόμη κοπάσει και την μεταγραφική ενίσχυση να αφήνει μπόλικα κενά η κατάσταση που έχει να διαχειριστεί ο Μαρίνος Ουζουνίδης είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη. Μάλιστα οι σημερινές απουσίες των Μορόν, Μπράμπετς, Μάγιο, Ντιαντί και Φρίντεκ την έκαναν ακόμη πιο πολύπλοκη! Μέσα από αυτές τις συνθήκες κατάφερε ο Ουζουνίδης κόντρα στην Καλλιθέα να αξιοποιήσει ιδανικά τον Νταρίντα που σήμερα ήταν παντού, να αναγεννήσει τον Φετφατζίδη(που κακώς είχε ξεχαστεί από τον Μάντζιο) και να βρει στο πρόσωπο του Μεντίλ έναν παίκτη ικανό να καλύψει ολόκληρη την αριστερή πλευρά καλύπτοντας μέχρι και την ανυπαρξία του Σίστο. Αν σε αυτά προσθέσουμε την πολύ καλή παρουσία του Βέλεθ, το ανέβασμα του Μόντσου ιδιαίτερα στο 2^ο ημίχρονο και την φρεσκάδα που πρόσθεσαν οι δραστήριοι Σαβέριο και Σπίκιτς από το 64΄και μετά καταλαβαίνουμε πως ήρθε αυτή η νίκη. Μια νίκη που φέρει την υπογραφή του Ουζουνίδη δεδομένων των προβλημάτων που υπήρχαν. Προβλήματα που δεν τα έκρυψε κάτω από το χαλάκι ο προπονητής μας στη συνέντευξη τύπου παρά το θετικό αποτέλεσμα και αυτό έχει την αξία του. Δείχνει πάντως να βρίσκει το σημείο επαφής με το υπάρχων ρόστερ και αρκετούς παίκτες που έμοιαζαν εκτός πλάνων και αυτό φαίνεται να λειτουργεί θετικά και να αποτυπώνεται σε βαθμούς.

ΕΠΑΙΞΕ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ, ΔΕΝ ΚΑΗΚΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΛΠΙΖΕΙ

Με τον Μαροκινό Μεντίλ να προσθέτει μια ακόμη σπουδαία εμφάνιση και να  οδηγεί την ομάδα στη νίκη με το γκολ του μετά την ωραία ασίστ του «αναγεννημένου» Φετφτατζίδη, ο ΑΡΗΣ μας πήρε άλλους 3 βαθμούς και συνεχίζει να ελπίζει. Να ελπίζει και να διεκδικεί την είσοδο του στην τετράδα παρά τις σημαντικές απουσίες σαν και αυτές που είχε και σήμερα αλλά και τα «κενά» που μας αφήνει η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου. Φαίνεται ο Ουζουνίδης να κερδίζει την εμπιστοσύνη των παικτών και να αρχίζει να περνάει αυτά που θέλει στην ομάδα. Και αν μας βγουν 1-2 παίκτες ακόμη σαν τον Μεντίλ(μην τον ματιάξουμε) τότε θα μπορούμε να είμαστε και λίγο πιο ήρεμοι για τη συνέχεια.  Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ο ένας μαλωμένος με το γκολ ο άλλος σαν να μην μπήκε ποτέ στο παιχνίδι. Ο ορισμός του «τα βιογραφικά δεν παίζουν μπάλα» .

Επιστροφή στις νίκες για τον ΑΡΗ μας στη Λαμία που κατάφερε να κερδίσει τον κακό του δαίμονα με 2-0! Την παράσταση έκλεψε ο συνήθης ύποπτος Λορέν Μορόν με τα 2 γκολ αλλά και ο Μεντίλ που σέρβιρε το πρώτο γκολ αλλά και είχε μια συνολικά εξαιρετική παρουσία! Πιο απελευθερωμένη η ομάδα χωρίς το «πρέπει» να περάσει η μπάλα από τα πόδια του Μανού Γκαρθία ωστόσο δυσκολεύτηκε αρκετά στο να δημιουργήσει ευκαιρίες.

ΕΙΧΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΟΥΣΙΑ

Με στόχο να ελέγξει το παιχνίδι από το ξεκίνημα είχε ο ΑΡΗΣ μας και σε μεγάλο βαθμό το κατάφερε. Η Λαμία σε ένα μόνιμο παθητικό ρόλο απλά έψαχνε ένα λάθος μπας και καταφέρει να βγει μπροστά. Το πρόβλημα όμως για ακόμη μια φορά ήταν η αργή κυκλοφορία και η έλλειψη δημιουργίας όποτε φθάναμε έξω από την περιοχή του αντιπάλου. Ποτέ δεν προσπαθήσαμε να παίξουμε γρήγορα, πάντα κάποιος έπαιρνε την απόφαση να παγώσει το ρυθμό και να γυρίσει τη μπάλα πίσω ακόμη και αν είχε διάπλατο τον δρόμο μπροστά ή οι συμπαίκτες του ήδη είχαν κάνει τη σωστή κίνηση. Η καλά οργανωμένη άμυνα της Λαμίας έκανε εύκολα τη δουλειά της και κάπως έτσι έληξε το πρώτο ημίχρονο με τα σουτ των Νταρίντα, Μόντσου και Μορόν να μην βρίσκουν στόχο.

ΑΝΕΒΑΣΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΡΟΝ!

Στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα μπήκε πιο δυνατά με τον Φετφατζίδη από τη δεξιά πλευρά να συνεχίζει να ταλαιπωρεί την άμυνα της Λαμίας και τον Μεντίλ από την αριστερή πλευρά να τρέχει ασταμάτητα και να αποτελεί μια μόνιμη απειλή. Στο 66΄ ο Μόντσου που είχε διαβάσει το παιχνίδι του Μεντίλ του έβγαλε μια εξαιρετική κάθετη πάση και αυτός με απίστευτη ταχύτητα υποδέχθηκε τη μπάλα έβγαλε την τέλεια σέντρα στον Μορόν και ο Ισπανός με ιδανικό τρόπο κάρφωσε τη μπάλα στα δίχτυα! Η πλάστιγγα της νίκης έγερνε για τα καλά προς την πλευρά μας αλλά απέναντι στη Λαμία με το σκορ στο 1 γκολ δεν μπορείς να είσαι ήρεμος. Όταν όμως ο Μορόν έχει κέφια μπορείς! Αφού πρώτα Σαβέριο, Ζαμόρα και Νταρίντα έχασαν ξανά και ξανά τα άχαστα, ήρθε η σειρά του Ισπανού με μια μαγική προσωπική ενέργεια να χορέψει την άμυνα της Λαμίας και να πλασάρει ιδανικά για το 0-2! Στα τελευταία 15’ της αναμέτρησης χάθηκαν πολλές ευκαιρίες και για ένα τρίτο γκολ ενώ στο 88’ η Λαμία έμεινε και με 10 παίκτες μετά την αγκωνία του Φουρτάδο στον Βέλεθ.

ΠΙΟ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ

Δύσκολα να ξεχάσουμε πόσες φορές έχουμε παρακολουθήσει τέτοια παιχνίδια όπου στην μια από τις 2 φορές που περνάει το κέντρο ο αντίπαλος να βρίσκει δίχτυα. Σήμερα ευτυχώς δεν έγινε αυτό. Δεν έγινε γιατί ο ΑΡΗΣ δεν επέτρεψε στη Λαμία να σκεφθεί ότι μπορεί να απειλήσει. Ήταν σωστά στημένος και κρατούσε με ευκολία την μπάλα ακόμη και όταν οι αντίπαλοι μας πίεζαν. Ο Γκαρθία απουσίαζε και δεν έψαχνε όλη η ομάδα τον τρόπο να τον βρει και να τον συνδυαστεί μαζί του. Είδαμε τις πτέρυγες επιτέλους να συμμετέχουν στο παιχνίδι με τον Φετφατζίδη να θυμίζει κάτι από τα παλιά. Ενώ και στα αριστερά αν και ο Σίστο ήταν από τους χειρότερους, ο Μεντίλ(που μπήκε από σπόντα λόγω τραυματισμού του Φρίντεκ στο 5’) ήταν ασταμάτητος και κάλυπτε όλη την πλευρά με τεράστια ευκολία. Φάσεις σαν και αυτή του 0-1 κάναμε άλλες 5 στο παιχνίδι. Δεν έγιναν όλες γκολ αλλά αυτές οι προσπάθειες έλειπαν στα προηγούμενα παιχνίδια γιατί τα πάντα έπρεπε να περάσουν από τον άξονα. Πέρα του Μορόν και τον Μεντίλ που ξεχωρίσαν κανείς δεν μπορείς να πεις ότι έκανε κάτι το σπουδαίο. Όλοι όμως μαζί είχαν έναν ενεργό ρόλο και συμμετοχή στο παιχνίδι. Και αυτό ίσως είναι η παρακαταθήκη για τη συνέχεια. Για τη συνέχεια όπου περιμένουμε να δούμε και άλλους παίκτες σαν τον Μεντίλ να μπαίνουν και να κάνουν τη διαφορά.

ΠΟΛΥΤΙΜΟΙ ΒΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΕΝΕΣΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Με τον Λορέν Μορόν να σκοράρει 2 φορές και τον Μεντίλ να οργώνει την αριστερή πλευρά και να δίνει την ασίστ για το πρώτο γκολ, ο ΑΡΗΣ επέστρεψε στις νίκες ύστερα από περίπου 1.5 μήνα! Κατάφερε να ξεπεράσει τις απουσίες του, το κακό φεγγάρι και επιτέλους να εξαργυρώσει τη βελτίωση του Β ημίχρονου με 2 γκολ.  Σημαντική νίκη για την ομάδα μας σε ένα χρονικό σημείο όπου όλα έμοιαζαν δυσοίωνα . Όχι ότι με αυτή τη νίκη ξαφνικά έστρωσαν όλα αλλά σίγουρα βοηθάει τόσο βαθμολογικά όσο και ψυχολογικά. Μετά τις «δυνατές» αποχωρήσεις αναμένουμε και την ανάλογη ενίσχυση.

Με τον ήρωα να αναδεικνύεται στο πρόσωπο της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη απέναντι σε έναν πολύ καλό Πανσερραϊκό σε ένα παιχνίδι ανοιχτό προς όλα τα αποτελέσματα όπως εξελίχθηκε. Ευτυχώς ο Κοσταρικανός λίγα δευτερόλεπτα αφού μπήκε στον αγώνα, ήταν σε εγρήγορση εκμεταλλεύτηκε την πορεία της μπάλας και με ψύχραιμη κίνηση έστειλε την μπάλα στα δίχτυα! Νίκη και 3 βαθμοί που δίνουν χρόνο και ηρεμία στον Ουζουνίδη να δουλέψει με τους παίκτες του.

ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

Περιμέναμε να δούμε κάτι το διαφορετικό από τον Ουζουνίδη σήμερα και και η ενδεκάδα δεν έκρυβε σημαντικές εκπλήξεις φάνηκε ότι υπήρχε μια άλλη προσέγγιση ως προς τον τρόπο που αμυνόταν η ομάδα. Οι γραμμές ήταν πιο ψηλά και η πίεση ξεκινούσε νωρίτερα κάτι που πολύ σπάνια βλέπαμε στα πρώτα ημίχρονα στην εποχή του Μάντζιου. Παρόλα αυτά υπήρχαν τα γνωστά προβλήματα στην κυκλοφορία της μπάλας αλλά και αναποτελεσματικότητα όταν βρισκόμασταν γύρω από την μεγάλη περιοχή του αντιπάλου. Στην άμυνα αν και φαινόταν συγκεντρωμένη, ώρες ώρες οι παίκτες του Πανσερραϊκού έμοιαζαν ασταμάτητοι στον τρόπο που έβγαιναν μπροστά.

ΠΕΡΙΟΡΙΣΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΕ ΜΕ ΖΑΜΟΡΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΥ

Οι λεπτομέρειες ήταν αυτές που δεν επέτρεπαν στον ΑΡΗ να κάνει το κάτι παραπάνω στο Α’ ημίχρονο και αυτές τις λεπτομέρειες τις διόρθωσε σε μεγάλο βαθμό στο Β ημίχρονο. Και από την στιγμή που γλίτωσε από το δοκάρι στα πρώτα δευτερόλεπτα του Β ημιχρόνου έμοιαζε πιο αποφασισμένος. Ο παθιασμένος Πανσερραϊκός συνέχιζε να αμύνεται με μεγάλη ένταση και να ψάχνει την αντεπίθεση σε κάθε ευκαιρία αλλά πλέον οι παίκτες μας είχαν πιο γρήγορη σκέψη, σωστές μεταβιβάσεις και έδειχναν ξεκάθαρη διάθεση να ψάξουν το γκολ. Γκολ που δεν το βρήκε με τον Νταρίντα που από πλεονεκτική θέση έστειλε την μπάλα στο δοκάρι. Στο 85’ ο Σίστο και ο Ζαμόρα ήταν αυτοί που πρωταγωνίστησαν στην φάση του γκολ! Ο δραστήριος και επίμονος Σίστο μπέρδεψε την αντίπαλη άμυνα, η μπάλα κατέληξε στα πόδια του Ζαμόρα και αυτός έστειλε απλά και όμορφα την μπάλα στα δίχτυα. Στον χρόνο που απέμεινε χάθηκε η συγκέντρωση, ομάδα δεν αμυνόταν σωστά και ο Πανσερραϊκός έφθασε κοντά στην ισοφάριση. Ευτυχώς εκεί ήταν ο Κουέστα για ακόμη μια φορά να σώσει την κατάσταση και να διατηρήσει το προβάδισμα μέχρι το τέλος!

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΟΥ ΟΥΖΟΥΝΙΔΗ ΕΠΙΑΣΑΝ ΤΟΠΟ

Έστω και δύσκολα η ομάδα πήρε αυτό που ήθελε και κατάφερε να κρατηθεί κοντά στις υψηλές θέσεις.  Και αυτό είναι το πιο σημαντικό στο ντεμπούτο του Ουζουνίδη στον πάγκο της ομάδας μας. Σε μεγάλο βαθμό είδαμε τον ΑΡΗ του Μάντζιου και αυτό είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό μιας και ο νέος κόουτς μετράει μόλις λίγες ημέρες. Και μόνο το ότι το γκολ προήλθε από 2 αλλαγές του Ουζουνίδη είναι κάτι το ενθαρρυντικό. Όπως και το ότι υπήρξε περισσότερη διάθεση στο πρώτο ημίχρονο από ότι συνήθως. Η επανεμφάνιση του Νταρίντα σε υψηλά στάνταρ απόδοσης, ο μαχητικός Σίστο, ο αποτελεσματικός Ζαμόρα και ο πιο «κεφάτος» Ζουλ είναι μερικά ακόμη από τα κέρδη του σημερινού αγώνα. Τα προβλήματα στο κέντρο και η αναποτελεσματικότητα από τις πτέρυγες παραμένουν και εκεί θα περιμένουμε να δούμε τις παρεμβάσεις του νέου προπονητή.  

ΖΟΡΙΣΤΗΚΕ ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ

Στο ντεμπούτο του Ουζουνίδη ο ΑΡΗΣ μας πήρε αυτό που ήθελε και κέρδισε πέρα από τους 3 βαθμούς και την ηρεμία του σε μια κρίσιμη στιγμή για την ομάδα. Ζοριστήκαμε αλλά στο τέλος τα καταφέραμε. Ο Ζαμόρα ήταν σε εγρήγορση, λειτούργησε σωστά και έβαλε το χρυσό γκολ της νίκης κόντρα σε έναν Πανσερραϊκό που πάλευε λυσσαλέα από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα …όπως δεν μας έχει συνηθίσει. Παραμένουμε σε τροχιά τετράδας και πλέον αναμένουμε με τον νέο προπονητή να αρχίσουμε να βλέπουμε την ομάδα να ανεβάζει την απόδοση της. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!