Όσο αισιόδοξος και θετικός μπορεί να είναι κάποιος άνθρωπος σίγουρα το αποτέλεσμα της Τετάρτης θα τον έχει πληγώσει πολύ και ακόμη θα τον τρώει μέσα του. Τι έφταιξε και ο ΑΡΗΣ βγήκε εκτός του βασικού του στόχου? Νομίζω οτι αν αφήσουμε την διαιτησία στην άκρη όλοι θα συμφωνήσουμε οτι ο βασικός λόγος ήταν η επιθετική μας αφλογιστία ή όπως αρκετές φορές την αποκαλούμε η ατυχία και ως ενα σημείο τα ατομικά λάθη στην άμυνα. Το θέμα όμως είναι οτι αυτά τα προβλήματα δεν τα είδαμε μόνο την Τετάρτη αλλά τα βλέπουμε απο την αρχή του πρωταθλήματος όπου η ομάδα μας σε 7 αγωνιστικές έχει 4 ήττες και 3 νίκες με 3 νικητήρια γκολ όπου το 1 μάλιστα ήρθε στο φινάλε απο γέμισμα απελπισίας. Το παράξενο σε αυτήν την κατάσταση είναι οτι αν γυρίσουμε λίγο πίσω στο χρόνο πολύ εύκολα θα διαπιστώσει κανείς οτι και πέρσι και πρόπερσι και παραπρόπερσι κ.ο.κ. τα ίδια προβλήματα είχαμε, τις ίδιες συζητήσεις κάναμε και ως ενα σημείο παρόμοια αποτελέσματα είχαμε. Ακόμη και μέσα απο αυτό το blog που διανύει το τέταρτο έτος ζωής και αντικατοπτρίζει ένα ελάχιστο κομμάτι της Αρειανίδικης κοινωνίας  εαν πάμε στα παλιότερα ποστ των προηγούμενων ετών θα διαβάσουμε τόσο στα άρθρα όσο και στα δικά σας σχόλια τους ίδιους ακριβώς προβληματισμούς. Λάθη στην άμυνα, αφλογιστία στην επίθεση, φταίει αυτός, φταίει ο άλλος και συνεχίζουμε... Η σημαντική διαφορά σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν ακούει στο όνομα Κούπερ που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο οτι εαν μείνει στον σύλλογο μας για αρκετά χρόνια σίγουρα και οι επιτυχίες θα έρθουν. Προσωπική μου αίσθηση είναι οτι με τα ίδια αποτελέσματα εδω και ενάμιση χρόνο  που είναι ο Κούπερ στον πάγκο του ΑΡΗ μπορεί να είχαμε αλλάξει 2 προπονητές ή ακόμη και διοίκηση. Άρα σίγουρα η παρουσία του Κούπερ είναι θετική γιατί όπως και να το κάνουμε οι συχνές αλλαγές προπονητών δεν κάνουν καλό και αυτό είναι αποδεδειγμένο σε όλες τις ομάδες. Ποιος είναι όμως ο κοινός παρανομαστής των επαναλαμβανόμενων προβλημάτων των τελευταίων ετών? Η λογική λέει οτι είναι οι παίκτες που αγωνίζονται εδώ και χρόνια στην ομάδα. Κόκε,  Χαβίτο, Κάλβο,  Γκιάρο, Κουλουχέρης, Πρίτας, Βαγκελί και Νέτο είναι αρκετά χρόνια στην ομάδα μας και έχουν βάλει την δική τους σφραγίδα στο αγωνιστικό προφιλ του ΑΡΗ μας. Με εξαίρεση τον Κόκε (όπου όποιος υποστηρίζει οτι τον ικανοποιεί η παρουσία του   συγκεκριμένου αθλητή τα τελευταία χρόνια και δεν αναπολεί την χρονιά που έβαζε γκολ με κλειστά μάτια είναι τουλάχιστον υποκριτής) όλοι υπόλοιποι έχουν πολύ μεγάλη βελτίωση και δικαίως κάποιοι παίκτες σαν τον Γκιάρο, Πρίτα, Χαβίτο, Νέτο θεωρούνται ως βασικοί. Παρόλα αυτά εδω και χρόνια οι αδυναμίες των συγκεκριμένων παικτών είναι δεδομένες και πάντα λέγαμε στις μεταξύ μας κουβέντες οτι ναι μεν είναι καλοί αλλά ο ΑΡΗΣ χρειάζεται καλύτερους παίκτες και αυτοί απο πρωταγωνιστές να αποκτήσουν δευτερεύοντα ρόλο γιατί πολύ απλά έχουν αποδείξει οτι δεν μπορούν να σηκώσουν την ομάδα και τα όνειρα  μας για αυτήν στις πλάτες τους. Δηλαδή εαν ξαφνικά ο Γκιάρο  μείνει απο δυνάμεις θα μας φανεί περίεργο? Εαν ο Κάλβο και ο Χαβίτο χάνουν και τα πιο εύκολα γκολ είναι κάτι πρωτόγνωρο? Εαν ο Πρίτας ώρες ώρες έχει έλλειψη δημιουργικότητας είναι κάτι που πρέπει να μας ξενίζει? Εαν όποτε μπαίνει ο Κουλουχέρης δημιουργείται πανικός στην άμυνα μας είναι επίσης κάτι καινούργιο? Εαν ο Νέτο και ο Βαγκελί έχουν μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους δεν είναι ενα σενάριο που το έχουμε ξαναδιαβάσει? Όλα τα παραπάνω είναι εδω και χρόνια γνωστά και έχουν ειπωθεί αμέτρητες φορές. Εαν σε αυτά προσθέσουμε και κάποιες ακόμη σημαντικές αδυναμίες της ομάδος μας όπως η έλλειψη αριστερού μπακ, η αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο κέντρο της άμυνας και ο "killer" στην επίθεση όπου σε κάθε μεταγραφική περίοδο όλοι συμφωνούμε ότι είναι "τρύπες" που πρέπει να κλείσουν τότε η όλη κατάσταση είναι κάτι σαν deja vu με όλα αυτά να τα έχουμε ξαναζήσει όχι μόνο μια φορά αλλά πολλές περισσότερες. Μέχρι και οι πιο υγιείς σκεπτόμενοι Αρειανοί που δεν θέλουν να μένουν σε πρόσωπα έχουν καταντήσει γραφικοί με το να αναφέρουν ξανά και ξανά τις αδυναμίες των παραπάνω όπου στην ουσία τα παιδιά δεν μας φταίνε σε τίποτα απλά αποδίδουν σύμφωνα με τις πραγματικές τους δυνατότητες που μπορεί απο την μια να έχουν την δυνατότητα να κερδίσουν την Ατλέτικο αλλά και απο την άλλη να αποκλειστούν απο τα Τρίκαλα... Σαν συμπέρασμα επίλογο αυτού του πόστ θα σας αναφέρω ενα παράδειγμα με την ομάδα της Κλέανθους όπου πριν μερικά χρόνια είχε μια τεράστια ευκαιρία να μπει στους χρυσοφόρους ομίλους τ
ου Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα όχι στον Άγιαξ όπως αυτό το καλοκαίρι αλλά κόντρα σε μια σαφώς πιο αδύναμη και άσημη ομάδα απο το Ισραήλ και μόλις έναν προκριματικό γύρο. Τότε λοιπόν ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία της ομάδος του έκανε πλάτες στην διοίκηση εκμεταλλευόμενος την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που έδειχναν τα πρόβατα προς το πρόσωπο του, την είδε προπονητής-μάγος και πίστεψε οτι με το μαγικό του ραβδάκι θα μετατρέψει μια ομάδα μετρίων παικτών περιορισμένων δυνατοτήτων σε ομάδα Champions League... Ας μην κάνουμε λοιπόν και εμείς τα ίδια λάθη που κάνανε οι γείτονες μας και ας εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο τρόπο την ευκαιρία που έχουμε με τον Κούπερ στον πάγκο. Ας σταματήσουμε να βασιζόμαστε σε ναι μεν καλούς παίκτες αλλά και περιορισμένων δυνατοτήτων που εδώ και χρόνια που είναι στον σύλλογο έχουμε δει ποιο είναι το ταβάνι τους και ας τους βοηθήσουμε τόσο αυτούς όσο και τον Κούπερ να κάνει τον ΑΡΗ μας μεγαλύτερο ενισχύοντας την ομάδα με παίκτες αξίας που μπορούν να κάνουν την διαφορά. Η ενίσχυση στην επόμενη μεταγραφική περίοδο με παίκτες αξίας είναι κάτι παραπάνω απο απαραίτητη γιατί σε διαφορετική περίπτωση το καλό χαρτί που λέγεται Εκτορ Ραούλ Κούπερ αργά ή γρήγορα θα το κάψουμε...

Σε ένα παιχνίδι όπου απο την αρχή εως το τέλος όλα λειτούργησαν εις βάρος μας η ομάδα μας γνώρισε την ήττα στα πέναλτι και αποκλείστηκε απο τον θεσμό του κυπέλλου που ήταν ίσως και ο βασικός στόχος. Απο που να αρχίσουμε για αυτά που είδαμε σήμερα και απο που να τελειώσουμε... Να πούμε για την ασταμάτητη βροχή που έκανε το γήπεδο χωράφι και στέρησε το πλεονέκτημα που έχει η ομάδα μας με την μπάλα κάτω? Να πούμε για την χαλαρότητα με την οποία μπήκαν οι παίκτες μας στο Α ημίχρονο? Να πούμε για την εμμονή του Κούπερ στον Κόκε ιδίως σε ενα τέτοιο γήπεδο όπου έχεις ανάγκη σαφώς πιο δραστήριους παίκτες? Να πούμε για την ανόητη συμπεριφορά 10 ανεγκέφαλων που προσέβαλαν ολόκληρο το οπαδικό κίνημα του ΑΡΗ αλλά και την προσπάθεια της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ για να καθιερώσει άλλα ήθη στον σύλλογο μας εδώ και χρόνια? Να πούμε για την απίστευτη έλλειψη συγκέντρωσης στην τελική προσπάθεια? Για την τύχη που αν και με το αυτογκόλ που προηγηθήκαμε νωρίς νομίζαμε οτι μας χαμογελάει και τελικά απλά μας έκλεισε το μάτι και μας γύρισε την πλάτη? Να μιλήσουμε για τον Τσινιάρη που δεν σφύριξε ενώ έπρεπε να αφήσει το πλεονέκτημα στο γκολ του Χαβίτο και στην συνέχεια τιμώρησε με κίτρινη τον αντίπαλο τερματοφύλακα σε μια φάση που σύμφωνα με τον κανονισμό(εαν δεν κάνω λάθος) είναι κόκκινη κάρτα? Να μιλήσουμε για τον Κοντογουλίδη που προκάλεσε τον Μίσελ έκανε προκλητικά θέατρο μπροστά στον τέταρτο διαιτητή της αναμέτρησης και επιβραβεύτηκε κερδίζοντας την αποβολή του παίκτη μας? Μάλλον μοναδική επιλογή που είχε ο Μίσελ ήταν να αποχωρήσει απο το παιχνίδι για κανα δίλεπτο μέχρι να ηρεμήσει ο Κοντογουλίδης που προφανώς ζήλεψε την δόξα μεγάλων και τρανών ποδοσφαιριστών σαν τον Καφέ, τον Μανιάτη, τον Καραγκούνη, τον Γιαννακόπουλο, τον Βύντρα και πολλά άλλα "παλικάρια" που έχουν βάλει την σφραγίδα τους στο Ελληνικό ποδόσφαιρο με τα καραγκιοζλίκια τους και τους θεατρινισμούς.  Αυτό που όλοι είχαμε πει πριν το παιχνίδι είναι οτι σήμερα "το αποτέλεσμα μετράει", δεν μας ενδιαφέρει η εμφάνιση αλλά μόνο η πρόκριση. Έτσι λοιπόν αν και η ομάδα μας στο Β ημίχρονο ήταν πολύ καλή, στην παράταση οι παίκτες μας υπερέβαλαν τους εαυτούς και κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο παρόλο που παίζανε με παίκτη λιγότερο απο την στιγμή που δεν βάζεις το γκολ να πάρεις την πρόκριση τότε όλη η προσπάθεια πάει στο καλάθι των αχρήστων μαζί με α όνειρα μας για το κύπελλο. Σίγουρα η απογοήτευση είναι μεγάλη όπως και οι κραυγές διαμαρτυρίας και αγανάκτησης θα είναι πολλές. Πλέον τα λογικά ερωτήματα που έχει ο κόσμος της ομάδος θα πρέπει να τα απαντήσουν οι υπεύθυνοι της ομάδος, ο προπονητής, αυτοί που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν κάθε κατάσταση στον σύλλογο μας, αυτοί που όποτε μας συμφέρει έχουν σύνθημα τους το "αποτέλεσμα μετράει", αυτοί που κάθε υγιή προβληματισμό και διαφωνία θέλουν να την πνίγουν για το "καλό" της ομάδος. Φυσικά και ο ΑΡΗΣ δεν τελειώνει σήμερα, ούτε και η φετινή χρονιά. Καιρός όμως να πούμε κάποια πράγματα με το όνομα τους, να παρθούν σημαντικές αποφάσεις και τον Γενάρη να δούμε κινήσεις. Μπορεί ο Κούπερ να λειτουργεί ως ασπίδα αλλά εαν συνεχίσει η διοίκηση να τον χρησιμοποιεί με αυτόν τον τρόπο σίγουρα τότε κάποια στιγμή θα τον "κάψει" και η ομάδα μας αντί να κάνει βήματα μπροστά θα κάνει άλματα πίσω... Όσο για εμάς την αγάπη μας και την τρέλα μας για τον ΑΡΗ δεν την εγκαταλείπουμε για κανέναν χασογκόλη και κανέναν Τσινιάρη...

Αν μια ομάδα την τελευταία δεκαετία έχει "ανοιχτές εκκρεμότητες"  στο θεσμό του κυπέλλου και θέλει πάση θυσία να τις κλείσει αυτή είναι ο ΑΡΗΣ μας. 4 τελικοί τα τελευταία 10 χρόνια όχι απλά μας έχουν ανοίξει την όρεξη αλλά μας έχουν κάνει σαν πεινασμένα λιοντάρια έτοιμα να κατασπαράξουν όποιον βρουν μπροστά τους στον δρόμο προς το κύπελλο! Κάπως έτσι αισθανόμαστε όλοι μας και κάπως έτσι περιμένουμε να νιώθει οποιοσδήποτε παίκτης φοράει την φανέλα του ΑΡΗ μας γιατί πολύ απλά ο ΑΡΗΣ έχει παρελθόν, παρόν και μέλλον και δεν αρχίζει και τελειώνει με τον ερχομό ή φυγή οποιουδήποτε παίκτη, προπονητή ή προέδρου. Ο κοινός παράγοντας και το σημείο αναφοράς όλα τα χρόνια απο την ίδρυση του αγαπημένου σωματείου  μας δεν είναι άλλο απο τον ίδιο του τον κόσμο. Έτσι λοιπόν πρέπει να καταλάβουν όλοι όσοι αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ οτι αυτό το τρόπαιο πρέπει να καταλήξει στο Κλ.Βικελίδης!  Μπορεί σήμερα να έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια υποδεέστερη ομάδα όπως είναι τα Τρίκαλα αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι δεν θα σεβαστούμε τον αντίπαλο και δεν θα δείξουμε την απαιτούμενη προσοχή και αποφασιστικότητα ώστε να προχωρήσουμε στην επόμενη φάση. Νομίζω οτι με τον τρόπο που διαχειρίζεται ο Κούπερ το υλικό της ομάδος τα σχόλια είναι περιττά και λίγο πολύ ξέρουμε οτι θα δούμε και πάλι μια ομάδα με αρκετές αλλαγές και πιθανόν μια σαφώς καλύτερη παρουσία με δεδομένη βέβαια και την δυναμικότητα των αντιπάλων μας. Αν και όπως αρκετές φορές έχω αναφέρει το μότο "το αποτέλεσμα μετράει" δεν με εκφράζει αλλά όταν μιλάμε για knock out παιχνίδια ή γενικότερα παιχνίδια όπου κρίνονται προκρίσεις, τίτλοι και σημαντικές επιτυχίες φυσικά και συμφωνώ. Ειλικρινά δεν με νοιάζει το πως θα παρουσιαστεί σήμερα ο ΑΡΗΣ, ούτε καν το ποιοι θα αγωνιστούν.   Το μόνο που μετράει είναι η πρόκριση και ας έρθει και στο 120' πριν μερικά χρόνια με το γκολ του Κυργιάκου στο φινάλε όπου ήταν και η αρχή για την πορεία μας προς τον τελικό του Καυτατζογλείου. Αν και οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές αρκετοί φίλοι της ομάδος θα βρεθούν στο γήπεδο των Τρικάλων και για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ μας θα αγωνιστεί με την συμπαράσταση του κόσμου του. Εμείς που δεν θα μπορέσουμε να βρεθούμε στο πλευρό του Θεού θα αρκεστούμε στην τηλεοπτική μετάδοση(20.00 ConnX TV) και στα internet live tv streams που όπως σχεδόν σε κάθε παιχνίδι θα υπάρχει ενημέρωση για τα σχετικά links λίγο πριν αρχίσει το παιχνίδι στα σχόλια αυτού του post. Και καλό είναι να αρχίσουμε απο τώρα το ζέσταμα... ΑΡΗ ΓΕΡΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΑΚΑ, ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ ΣΗΚΩΣΤΟ ΨΗΛΑ!

Όσο και αν θέλουμε να λέμε οτι η ομάδα μας  βλέπει όλα τα παιχνίδια το ίδιο ανεξάρτητα απο αντίπαλο, διοργάνωση και σημασία αγώνα δυστυχώς απο ότι φαίνεται θα πρέπει να προσαρμοστούμε στην σκληρή πραγματικότητα όπου τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Διαφορετικό πρόσωπο την Πέμπτη, διαφορετικό πρόσωπο την Κυριακή, άλλη ομάδα την Πέμπτη άλλη ομάδα την Κυριακή και ενα ροτέισον απο τον Κούπερ που ή φαντάζει υπερβολικό ή απλά φανερώνει την γύμνια μας σε σημαντικές θέσεις τόσο σε άμυνα όσο και σε επίθεση. Δεν είναι η πρώτη φορά που είδαμε την άμυνα του ΑΡΗ να "ψάχνεται" την έχουμε δει και άλλες φορές τόσο φέτος όσο και τα προηγούμενα χρόνια με τον κοινό συντελεστή να έχει όνομα και επίθετο και να μην είναι άλλο απο αυτό του Ευθύμη Κουλουχέρη. Πως αρκετές φορές γίνεται θετική αναφορά στον Ρονάλντο Γκιάρο και οτι με την παρουσία του βοηθάει με τέτοιον τρόπο τους συμπαίκτες του ώστε φαντάζουν καλύτεροι απο αυτό που πραγματικά είναι... στην συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει εντελώς το αντίθετο! Όταν παίζει ο Ευθύμης κάθε επίθεση του αντιπάλου "μυρίζει" γκολ. Ναι το παιχνίδι έληξε μόλις 1-0 αλλά δεν γίνεται να παραβλέψουμε οτι δημιουργήθηκαν αμέτρητες ευκαιρίες απο τους αντιπάλους μας με τις περισσότερες απο αυτές να οφείλονται σε τραγικά λάθη της άμυνας. Δηλαδή θα έπρεπε να φάμε άλλη μια 4άρα για να το καταλάβουμε? Για την επίθεση τι να πούμε? Με το που βγήκε ο Ρουίζ παρόλο που ελέγχαμε τον ρυθμό και είχαμε την κατοχή της μπάλας δεν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ούτε κατα διάνοια κάποια αξιόλογη φάση! Δυστυχώς ο Σέρχιο Κόκε έχει αποσυρθεί εδώ και καιρό απο την συγκεκριμένη θέση και έχει παραιτηθεί απο το σκοράρισμα. Προτιμάει τον εύκολο δρόμο της "καλής" πάσας, του "έξυπνου" παιχνιδιού, της υπερβολικής ομαδικότητας, των καλών τοποθετήσεων και εμπνεύσεων και γενικά οτιδήποτε άλλο δεν έχει να κάνει με το γκολ που γουστάρουμε και χρειαζόμαστε... Καλός ο Μεδρινός, φιλότιμος ο Μενδρινός αλλά ανύπρκατος ο Μενδρινός σε μια θέση που προφανώς δεν την γνωρίζει μιας και είναι μόλις η 2η φορά στην καριέρα του που αγωνίστηκε εκεί. Απο εκεί και πέρα η ομάδα προσπάθησε, έδειξε οτι ήθελε να αλλάξει την κατάσταση αλλά δεν μπορούσε. Φυσικά σε αυτό συντέλεσε και ο Μήτσιος που είπε όχι στο πεντακάθαρο πέναλτι που έγινε πάνω στο Ρουίζ όπου και θα μπορούσε η ομάδα μας να ισοφαρίσει. Σαν να μην φτάνει αυτό είχαμε και τον απίθανο speaker με κάθε ευκαιρία να μας σπάει τα νεύρα και να αβαντάρει προκλητικά τον Ολυμπιακό την ίδια ώρα που ο Θεσσαλονικιός δημοσιογράφος Τραπεζανίδης φοβήθηκε να μιλήσει και να πάρει θέση σε ξεκάθαρες σε αντίθεση με τον συνάδελφο του. Ακόμη και για το ακυρωθέν γκολ του Ρουίζ μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πόσο εύκολα το είδαν σε αντίθεση με τις άλλες φάσεις... Μιας και με αυτήν την ήττα ολοκληρώθηκε μια σειρά δύσκολων αγώνων και πλέον το πρόγραμμα είναι σαφώς πιο βατό καλό είναι να κοιτάξουμε μπροστά και να επικεντρωθούμε όμως στις δικές μας αδυναμίες και στα 2 διαφορετικά πρόσωπα που δείχνει η ομάδα μας απο την αρχή της χρονιάς. Καλό είναι επίσης να αρχίσουμε απο τώρα να ψάχνουμε για πιθανούς παίκτες που μπορούν να έρθουν τον Γενάρη και να βοηθήσουν άμεσα την ομάδα γιατί αν είναι να θέλουν κανα 2 μήνες προσαρμογή ή ξεχωριστή προετοιμασία... ας τους πάρουμε απο τώρα..

[youtube=

Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά που θέλουν τον Ολυμπιακό το απόλυτο φαβορί για την σημερινή μάχη η ομάδα μας θα προσπαθήσει για ακόμη μια φορά να αποδείξει οτι κανένας αντίπαλος δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του ακλόνητο φαβορί όταν έχει μπροστά του τον ΑΡΗ!  Φυσικά εις βάρος μας υπάρχει και μια μεγάλη δυσμενή παράδοση και κάποια στατιστικά που δείχνουν οτι δεν κερδίζουμε τον Ολυμπιακό μέσα στο σπίτι του. Αυτό με την σκληρή γλώσσα των αριθμών είναι αλήθεια απο την άλλη όμως βλέποντας τυχαία στην τηλεόραση μια σύντομη ανασκόπηση των 10 τελευταίων παιχνιδιών μας στο Καραϊσκάκη θυμήθηκα μια άλλη πραγματικότητα που όχι μόνο  έχει  τον ΑΡΗ μας αξιόμαχο αλλά τον αντίπαλο συνήθως να παίζει με 14 παίκτες την ίδια ώρα που εμείς παίζουμε με 10... Απίστευτα πέναλτι και αδιανόητες κόκκινες κάρτες που αλλοίωσαν το τελικό αποτέλεσμα κυριάρχησαν στα στιγμιότυπα της σύντομης ανασκόπησης. Που να είχε τα οφσάιντ, τα πέναλτι που δεν δόθηκαν υπέρ μας, τις κάρτες που χαρίστηκαν στους παίκτες του Ολυμπιακού και όλα αυτά που έχουν σημαδέψει το Ελληνικό ποδόσφαιρο με πρωταγωνιστή συνήθως την ομάδα του Πειραιά και θύματα-κομπάρσους την πλειοψηφία των υπόλοιπων Ελληνικών ομάδων... Μπορεί να είναι λίγο μοιρολατρικό πριν ξεκινήσει το παιχνίδι να μιλάμε για την διαιτησία αλλά όταν παίζεις με τους "μεγάλους" του ΠΟΚ(συμπεριλαμβανομένου και του γκαγκατσιακού)  πάντα το συγκεκριμένο κομμάτι μας ανησυχεί ιδιαίτερα.  Κατά τα άλλα λογικά ο Κούπερ θα ετοιμάσει την ομάδα με συνταγή Ευρώπης και μάλλον ελάχιστες αλλαγές. Αν και με τον Κούπερ δύσκολα μπορεί να πεις με σιγουριά ποιους τελικά θα εμπιστευτεί και ποιους όχι. Πάντως το συμπέρασμα που βγαίνει εως τώρα για την απόδοση της ομάδος μας είναι οτι βαρόμετρο δεν αποτελούν συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά η αποφασιστικότητα  και νοοτροπία που θα δείξει όλη η ομάδα απο την αρχή του αγώνα. Εαν ο ΑΡΗΣ μπει νωθρός σίγουρα ο φορμαρισμένος Ολυμπιακός θα πάρει τα πάνω του και θα πετύχει αυτό που θέλει. Σε διαφορετική περίπτωση όμως και εφόσον δείξουμε απο την αρχή οτι έχουμε "άσχημες" διαθέσεις θα αναγκάσουμε τον Ολυμπιακό να είναι πιο σφιχτός, να καλύπτει αρκετά τα νώτα του και όσο θα κυλάει ο χρόνος η πλάστιγγα θα γέρνει υπέρ μιας και το άγχος της νίκης σίγουρα βαραίνει πιο πολύ τον αντίπαλο παρά εμάς. Πρόβλεψη δεν θέλω να κάνω αλλά θεωρώ πως παίκτες και προπονητής μας χρωστάνε και μια μεγάλη εμφάνιση και στο Ελληνικό πρωτάθλημα και καλύτερη ευκαιρία απο την αποψινή αναμέτρηση δεν υπάρχει!

Αν και μετά απο μια αποτυχία δεν είναι καλό να μένουμε σε συγκεκριμένα πρόσωπα και παίκτες όμως λίγο πολύ με την λήξη του αγώνα σχεδόν όλοι μας ψελλίζαμε το όνομα του Σέρχιο Κόκε με ένα παράπονο για την μεγάλη χαμένη ευκαιρία του παιχνιδιού που το πιο πιθανό είναι να έκρινε και την τελική έκβαση του αγώνα. Σε αυτά τα μεγάλα παιχνίδια κόντρα σε ομάδες σαν την Λεβερκούζεν και την Ατλέτικο Μαδρίτης πρέπει την ευκαιρία να την αρπάζεις απο τα μαλλιά μιας και είναι πολύ δύσκολο να δημιουργείς πολλές ευκαιρίες ώστε κάποια απο αυτές να γίνει γκολ. Σήμερα εαν δεν κάνω λάθος ουσιαστικά είδαμε 2 ομάδες με δυνατές άμυνες σε ένα παιχνίδι κέντρου με μόλις 1 ευκαιρία για κάθε ομάδα και με το χαμένο σουτ του Κόκε να στιγματίζει την αποψινή βραδιά. Αυτό το φτωχό 0-0 μιλάει απο μόνο του και έτσι όπως κυλούσε το παιχνίδι ήταν φανερό οτι αυτός που θα πετύχαινε το γκολ θα έπαιρνε και την νίκη. Δυστυχώς ο Κόκε για ακόμη μια φορά έδειξε οτι έχει χάσει εντελώς αυτό το "killer instict" που τον χαρακτήριζε και φάσεις σαν και αυτές που τις τελείωνε με κλειστά τα μάτια πλέον αποτελούν ενα ανυπέρβλητο εμπόδιο που δύσκολα καταφέρνει να το ξεπερνάει. Παρόλα αυτά δεν νομίζω οτι θα πρέπει ο παίκτης να κριθεί μόνο για αυτήν την φάση αλλά για όλη την σημερινή του απόδοση που ήταν κάτω του μετρίου. Χαρακτηριστικό της μετριότητας του Σέρχιο Κόκε είναι οτι ο αντικαταστάτης του Μενδρινός χωρίς να κάνει κάτι σπουδαίο μόνο με την ταχύτητα και την κινητικότητα που είχε θα μπορούσε να πει κανείς οτι άλλαξε τις ισορροπίες στο κέντρο όπου σε γενικές γραμμές οι Γερμανοί κυριάρχησαν. Κορυφαίος για την ομάδα μας σίγουρα είναι ο Βαγκελί που για ακόμη ενα ευρωπαϊκό παιχνίδι δείχνει ενα εξαιρετικό πρόσωπο και έναν παίκτη που μπορεί ακόμη και να πρωταγωνιστήσει στην ομάδα μας. Πάντως με δεδομένη την δυναμικότητα του αντιπάλου και την εξέλιξη του αγώνα νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ ήταν καλός σήμερα κυρίως στον ανασταλτικό τομέα οπού εκτός απο την στημένη φάση των Γερμανών με την ωραία απόκρουση του Σηφάκη δεν κινδύνεψε καθόλου. Μπορεί η Λεβερκούζεν να μην εντυπωσίασε με την δημιουργικότητα της στην επίθεση αλλά στις υπόλοιπες γραμμές έδειξε εξαιρετικά στοιχεία. Οι Γερμανοί για 90' παίζανε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, με απόλυτη ψυχραιμία, εντυπωσιακή συνοχή και αλληλοκαλύψεις αλλά και με παίκτες γρήγορους και δυνατούς που κάνανε παίκτες σαν τον ηλεκτροΧαβίτο που φημίζεται για την ταχύτητα του και τις επελάσεις του να μοιάζει πολύ λίγος για να δημιουργήσει κάτι καλό σήμερα. Αυτό που κρατάμε σήμερα είναι οτι ο καλός ΑΡΗΣ ιδίως οταν παίζει στο "κάστρο"  του δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο και είναι ικανός να κερδίσει τους πάντες. Απο την άλλη ναι μεν η ομάδα επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις αφήνοντάς πίσω το κυριακάτικο στραπάτσο αλλά κατα κάποιο τρόπο δικαίωσε όλους αυτούς που μιλάνε για ομάδα με τεράστια σκαμπανεβάσματα και παίκτες που επιλέγουν παιχνίδια και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει για την συνέχεια. Φυσικά η παράδοση της απόρθητης έδρας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις διατηρήθηκε για ακόμη μια φορά και απο ότι φαίνεται μια νέα παράδοση πάει να δημιουργηθεί. Ο λαός του ΑΡΗ με μπροστάρη τον Super 3 πλέον στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια έχει δημιουργήσει την δική του παράδοση, μια παράδοση που μας θέλει πρωτοπόρους και απόλυτους πρωταθλητές στα οπαδικά δρώμενα μιας και σήμερα αυτό που έγινε στην 3 ήταν κάτι το μοναδικό, το ανεπανάληπτο, το απερίγραπτο, το εντυπωσιακό. Το κάστρο, οι σημαίες, το μήνυμα και η κάθε λεπτομέρεια αυτού του σκηνικού είχε την δική της σημασία και ήταν βγαλμένη μέσα απο τα σπλάχνα του ΑΡΗ με σκοπό να εκδηλώσει αυτό που είναι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του. Όπως λοιπόν ο κόσμος της ομάδος δεν μένει σε μια οπαδική επιτυχία και κοιτάει πάντα μπροστά στο επόμενο σημαντικό ραντεβού έτσι και η ομάδα μας έχει στόχο πάντα την κορυφή και φυσικά την δεδομένη στιγμή την πρόκριση στην επόμενη φάση του Europa League. Μια πρόκριση που απλά μετά την σημερινή ισοπαλία ελαφρώς δυσκόλεψε αλλά δεν χάθηκε ούτε στο ελάχιστο. Χαρακτηριστικό των πιθανοτήτων που έχει ο ΑΡΗΣ μας είναι οτι με την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης των ομίλων βρισκόμαστε στην 2η θέση και αν και έχουμε 2 εκτός έδρας στους εναπομείναντες 3 αγώνες νομίζω οτι το πρόγραμμα είναι ευνοϊκό και θα μπορέσουμε τελευταία αγωνιστική με νίκη επι της Ρόζενμποργκ στο Κλ.Βικελίδης να πάρουμε την πρόκριση. Συνεχίζουμε λοιπόν με αισιοδοξία για την συνέχεια και ζητούμενο μας πρέπει να είναι η σταθερά καλή απόδοση. Όταν ο Κούπερ βρει την λύση στα απότομα σκαμπανεβάσματα του φετινού ΑΡΗ τότε οι επιτυχίες θα ακολουθήσ
ουν σε Ελλάδα και Ευρώπη και ο ΑΡΗΣ αγωνιστικά θα γίνει όσο τεράστιος είναι και ο κόσμος του οπαδικά!

Προσθέτοντας άλλη μια προβληματική εμφάνιση στην φετινή χρονιά η ομάδα μας γνώρισε την ήττα κόντρα στην αεκ με το βαρύ αλλά δίκαιο 0-4! Άψυχος, χωρίς συνοχή και καθαρό μυαλό σε όλες τις γραμμές, βραχυκυκλωμένος απο την πίεση της αεκ  αφέθηκε στις ορέξεις των αντιπάλων όπου έστησαν το δικό τους πάρτι μιας και δεν συνάντησαν κάποιο εμπόδιο. Ουσιαστικά Ντιόπ, Τζιμπούρ και Σκόκο κάνανε όλη την ζημιά με τον πρώτο να κυριαρχεί στο κέντρο και τους άλλους δύο να κάνουν συνεχώς άνω κάτω την άμυνα μας. Δεν νομίζω οτι η σημερινή απόδοση της ομάδος μας είχε τεράστια διαφορά με τις εμφανίσεις που κάναμε στην Ν.Σμύρνη, απέναντι στον Παναθηναϊκό, κόντρα στον Εργοτέλη ή στον μπάοκ. Η μεγάλη διαφορά σήμερα ήταν οτι απέναντι μας είχαμε μια εξαιρετική αεκ που σε γενικές γραμμές έπαιξε όπως θέλει κάθε οπαδός να βλέπει την ομάδα του. Απο την αρχή πίεσε, είχε ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς, έβγαιναν μαζικά στην επίθεση με κάθε ευκαιρία, όλοι οι παίκτες ήταν μαχητικοί και δραστήριοι και πάνω απο όλα σχεδόν σε όλες τις κινήσεις τους είχαν ουσία και ξεκάθαρο πλάνο. Νομίζω σήμερα θα πρέπει να παραδειγματιστούμε απο τον αντίπαλο μας και να απαιτήσουμε απο τους παίκτες μας να δείχνουν την ανάλογη διάθεση σε όλα τα παιχνίδια. Προσωπικά αδιαφορώ αν ο ΑΡΗΣ ήταν θύμα μιας συγκυρίας που έφερε νέο προπονητή και νέα ψυχολογία στην αεκ μιας και επιθυμώ απο την ομάδα μου να παίρνει νίκες σε μεγάλα παιχνίδια με δυνατούς αντιπάλους και όχι να είναι ο μονόφθαλμους στους τυφλούς. Εδώ νομίζω οτι και εμείς ως οπαδοί έχουμε την δική μας ευθύνη γιατί πολλές φορές οι πεποιθήσεις μας, τα θέλω μας, η ψυχολογία μας επηρεάζει ως ένα βαθμό την νοοτροπία της ομάδος. Όταν λοιπόν απο την αρχή της χρονιάς έχουμε κάνει σλόγκαν "το αποτέλεσμα μετράει" με οτι σημαίνει και ότι προσπαθεί να καλύψει τότε λογικό είναι κάποια στιγμή να έρθουν οι ήττες και αν ο αντίπαλος είναι καλός να έρθουν και οι 4άρες. Και στην Ν.Σμύρνη ο ΑΡΗΣ με την απόδοση που είχε θα μπορούσε εύκολα να διασυρθεί αντι να χάσει με το γκόλ οφσάιντ. Και με τον Παναθηναϊκό έχανες απο το ημίχρονο λόγο Δαλούκα αλλά και τότε όπως και σήμερα στο δεύτερο ημίχρονο δεν βγήκες... Και με τον εργοτέλη με 10 παίκτες σε ολόκληρο ημίχρονο έπρεπε να φτάσουμε στο 93' και να αρχίσουμε τα γεμίσματα απελπισίας για να πάρεις την νίκη. Με τον μπαοκ έπαιξες 25' μπάλα και ήταν τόσο κακός ο αντίπαλος μας που εύκολα θα μπορούσαμε να πάρουμε και μεγαλύτερη νίκη αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι και να πανηγυρίζουμε επειδή ήμασταν κοντά στην κορυφή.  Νομίζω σήμερα όλοι μας πήραμε ενα καλό μάθημα που θα μας βοηθήσει για την συνέχεια. Η ομάδα να μάθει να είναι σοβαρή και συγκεντρωμένη σε όλα τα παιχνίδια και εμείς να μάθουμε να απαιτούμε απο την ομάδα μας να παίζει μπάλα και όχι να κρυβόμαστε απο εφήμερα αποτελέσματα. Δεν νομίζω κανείς να μπορεί να αρκεστεί για φέτος σε ακόμη μια χρονιά τεταρτοπέμπτος, έξοδο στην Ευρώπη αλλά και την ιστορική νίκη κόντρα στην Ατλέτικο. Ο ΑΡΗΣ έχει τον Κούπερ στο τιμόνι και θα πρέπει να τον εκμεταλλευτεί όσο περισσότερο μπορεί. Όχι για 2-3 σημαντικές νίκες και εφήμερα αποτελέσματα αλλά για να αποκτήσει ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ ταυτότητα, να δημιουργηθεί μια ομάδα που θα έχει συνέχεια και να είναι ανταγωνιστική σε κάθε παιχνίδι και όχι να αποτελεί για όλους μας ενα τεράστιο ερωτηματικό σχετικά με το πρόσωπο που θα παρουσιάσει. Μοναδικό θετικό γεγονός της βραδιάς είναι οτι ο Κούπερ σίγουρα θα έβγαλε χρήσιμα συμπεράσματα  για παίκτες σαν τον Τόχα και τον Νέτο που για ακόμη ενα παιχνίδι ήταν μακρυά απο τον καλό τους εαυτό και ήταν απο τους βασικούς υπαίτιους αυτής της ήττας. Το να μιλήσω για το επιθετικό δίδυμο Κόκε Τσέζαρεκ είναι σαν να ξαναβάζω την κασέτα απο εκείνα τα παιχνίδια που ο Κόκε έπαιζε μαζί με τον Αμπρέου, τον Ντελόρτε και οποιονδήποτε άλλο παίκτη που δεν έχει την κινητικότητα του Ρουίζ, του Κάμπορα, ακόμη και του Τζόνσον. Ναι ο Τσέζαρεκ φάνηκε χώμα σήμερα γιατί δίπλα του είχε έναν στατικό και ανούσιο Κόκε. Ακόμη και στο παιχνίδι της Τούμπας όπου όσο έπαιζε ο Τσέζαρεκ με τον Ρουίζ η ομάδα μας είχε πιο παθητικό ρόλο είχε φανεί καλύτερος. Τώρα αυτό γιατί δεν το βλέπει ο  Κούπερ και οι υπόλοιποι προπονητές που έχουν περάσει απο τον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια είναι κάτι το ανεξήγητο. Όπως ανεξήγητο είναι γιατί η ομάδα μας όταν βρίσκεται πίσω στο σκορ δεν πεισμώνει για την ισοφάριση και συνήθως εγκαταλείπει την προσπάθεια... Τα συγχαρητήρια μου ακόμη μια φορά στην αεκ για την σπουδαία νίκη όπως και στον κόσμο της ομάδος μας που δεν μάσησε και συνέχιζε να φωνάζει υπο βρ

Η αρχή έγινε πριν 2 εβδομάδες στην Τούμπα όπου το κοτόπουλο του βορρά δεν βρήκε την συμπαράσταση του Τσινιάρη και έτσι έγινε το αναπόφευκτο μιας και ο ΑΡΗΣ μας είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο ότι έχει καλύτερη ομάδα απο αυτήν του μπαοκ που τα τελευταία χρόνια παρά τα θετικά αποτελέσματα έχει χάσει την ουσία του ποδοσφαίρου. Συνέχεια τώρα έχει το κοτόπουλο του νότου και η "πριγκιπέσα ¨ αεκ όπου απέναντι της όσο αφορά τις εντός έδρας αναμετρήσεις στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έχουμε δημιουργήσει μια αρνητική παράδοση που κρατάει για πολλά χρόνια. Βέβαια σε γενικές γράμμες θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι για αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα μιας 10ετίας  οι λόγοι δεν είναι κάποιος καμικάζι διαιτητής όπως με τον συμπολίτη αλλά κυρίως η ατυχία και κατα δεύτερο λόγο οι εξαιρετικές παρουσίες που πολλές φορές είχε η αεκ μέσα στην έδρα μας.  Ο φετινός ΑΡΗΣ διαθέτει μπόλικο ταλέντο και είναι πολύ σοβαρός σε αντίθεση  με την αεκ που αν και έχει εξαιρετικούς παίκτες εως τώρα έχει παρουσιαστεί με πολλά πρόσωπα τα περισσότερα απο αυτά άσχημα, ανούσια και προβληματικά. Για αυτό το λόγο βέβαια ήρθε ο Χιμένεθ, ένας καλός προπονητής που θα προσπαθήσει να στρώσει την αεκ και να την βάλει στον δρόμο των επιτυχιών μιας και όπως είπαμε έχει εξαιρετικούς παίκτες σαν τον Τζιμπούρ, τον Σκόκο, τον Μπλάνκο, τον Γιάχιτς, τον Νασούτι κ.α. . Πάντα μια αλλαγή μεταμορφώνει  μια ομάδα προς το καλύτερο, τουλάχιστον στην αρχή μιας και όλοι οι παίκτες θέλουν να δείξουν το καλό τους πρόσωπο μπας και κερδίσουν θέση στην 11άδα. Αύριο λοιπόν η ομάδα μας θα πρέπει να είναι ακόμη πιο προσεκτική, να μην πιστέψει ούτε στιγμή οτι θα έχει εύκολο έργο, απο νωρίς να κόψει τα φτερά της ένωσης και να υπενθυμίσει στον Χιμένεθ οτι  μαγικά ραβδάκια που μεταμορφώνουν προβληματικές ομάδες απο την μια στιγμή στην άλλη σε μπαρτσελόνες ούτε στα παραμύθια δεν υπάρχουν. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να θεωρεί εύκολο το αυριανό παιχνίδι αλλά τώρα θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο επιφυλακτικοί! Ο Κούπερ ξέρει τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε, γνωρίζει τις ελλείψεις βασικών παικτών όπως και τον τρόπο για να τις καλύψει με τον καλύτερο τρόπο. Με αυτό το ροτέισον που αρκετούς αρχικά μας προβλημάτισε έχει πετύχει κάτι εκπληκτικό.  Έχει καταφέρει να καλύπτει απουσίες βασικών παικτών με τέτοιον τρόπο ώστε να μην γίνεται αντιληπτή οποιαδήποτε απουσία αλλά πολλές φορές μάλιστα η "εναλλακτική λύση" να αποδίδει σαφώς καλύτερα απο την βασική επιλογή. Ναι λείπει Πρίττας και Ναφτί, 2 εξαιρετικοί παίκτες αλλά δεν μπορώ να πω οτι αγχώνομαι  που θα δούμε στις θέσεις τους Φατί και Μενδρινό(ίσως ο Τόχα αν προτιμηθεί να αγχωθούμε λιγάκι). Ναι ο Ρουίζ ήταν σε εξαιρετική κατάσταση αλλά και ο Τσέζαρεκ δείχνει φορμαρισμένος. Ο Οριόλ έχει αρκετά παιχνίδια να αγωνιστεί αλλά και στην Καβάλα που ίσχυε κάτι ανάλογο μπήκε και καθάρισε το παιχνίδι. Ο ΑΡΗΣ φέτος έχει λύσεις και αν η αρχική μου αίσθηση ήταν οτι ο πάγκος μας σε σχέση με πέρσι είναι σαφώς πιο αδύναμος, ο παράγοντας Κούπερ έχει μεταμορφώσει τα πάντα προς το καλύτερο! Αρνητική παράδοση μπορεί να υπάρχει αλλά εμείς είμαστε το φαβορί, έχουμε καλύτερη ομάδα, παίζουμε στην έδρα μας και αύριο το βράδυ θα πανηγυρίσουμε ακόμη μια σπουδαία νίκη! Το γήπεδο απο νωρίς θα είναι κατάμεστο αδιαφορώντας για τις καιρικές συνθήκες. Αυτές οι 2 εβδομάδες χωρίς ΑΡΗ μας έχουν αρρωστήσει και αύριο έρχεται η στιγμή για να ξεσπάσουμε! Όλοι Κλ.Βικελίδης για ακόμη μια γιορτή, για ακόμη μια νίκη στο πλευρό του Θεού!

Μετά τον Λουκά Βύντρα που είχε νιώσει μια επαφή απο πίσω ήρθε η σειρά των συμπολιτών να νιώσουν κάτι ανάλογο απο την πίσω πλευρά και να γνωρίσουν και αυτοί τις ευεργετικές ικανότητες του ηλεκτροΧαβίτο. Μάλιστα σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες λόγο του ψιλόβροχου κατα την επαφή ο ηλετκτροΧαβίτο βραχυκύκλωσε με αποτέλεσμα να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία των συμπολιτών οι οποίοι απο το σοκ άρχισαν να εκσφενδονίζουν αντικείμενα μέσα στο αγωνιστικό χώρο. Η εικόνα του παιχνιδιού ήταν ακριβώς οτι περιμέναμε με μοναδική αγωνία το πόσο θα επηρεάσει το παιχνίδι ο Τσινιάρης. Ένας διαιτητής που αν και προκάλεσε με τις  κίτρινες κάρτες που έδωσε εκεί που δεν έπρεπε και δεν έδωσε σε πάρα πολλές κραυγαλέες περιπτώσεις όπως και με τον ζήλο που έδειξε στο φινάλε μπας και φτάσει ο μπαογκ στην ισοφάριση ουσιαστικά δεν καθόρισε το αποτέλεσμα σαν τους προκάτοχους του στα ντέρμπι με τον συμπολίτη, δεν σφύριξε πέναλτι στις προσχεδιασμένες βουτιές των επιθετικών του μπαογκ(3 βουτιές μέσα στα πρώτα 15'!!!) και έτσι η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία απο τα μαλλιά. Παράλληλα έβγαλε και ένα ηθικό δίδαγμα,  ένα μάθημα ζωής για τους σημερινούς μας αντιπάλους που θα πρέπει να το σκεφτούν "Όταν κοιμάται το κοράκι πρέπει να παίξεις μπάλα γιατί αλλιώς ο καλύτερος κερδίζει και η ομάδα σου χάνει...".  Στο πρώτο ημίχρονο κυριάρχησε η δύναμη,  τα πολλά φάουλ και τα γιούρια με τον μπάογκ να φαίνεται πιο απειλητικός χάρη στο αντιαθλητικό παιχνίδι του προκλητικού Μουσλίμοβιτς που ξεπέρασε κατα πολύ τα όρια και αντί να πάρει κάρτα για μια απο τις αντιαθλητικές του ενέργειες τελικά πήρε για διαμαρτυρία. Παρόλα αυτά η ομάδα μας έπαιξε έξυπνα, οι γραμμές ήταν κοντά και δοκίμασε να βγει στην αντεπίθεση όπου συνήθως κοβόταν με "οριακά" οφασάιντ ή με φάουλ που δεν τα σφύριζε. Με μια μεγαλειώδη εμφάνιση στο Β ημίχρονο και με 3 αλλαγές απο τον Κούπερ όπου κάθε μια "ανέβαζε" κι άλλο την ομάδα μας, παίζοντας ψύχραιμα με την μπάλα κάτω  πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και άρχισε να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το πολυπόθητο γκολ. Την ίδια ώρα ο αντίπαλος μας έμοιαζε να αργοπεθαίνει μέσα στο γήπεδο, οι παίκτες του να έχουν κουραστεί να σπρώχνουν και να κλωτσάνε, το κοράκι να μην δείχνει την διάθεση να "καθαρίσει" το παιχνίδι για αυτούς  και ο κολλητός του προέδρου προπονητής-γλάστρα, ο  Έλληνας Μουρίνιο, ο  Δερμιτζάκης δεν μπόρεσε να βρει κάποια λύση και οι κινήσεις που έκανε απο τον πάγκο μάλλον μας βοήθησαν περισσότερο. Με τους Κάλβο και Κόκε να θέλουν να αφήσουν πίσω τους τις μέτριες εμφανίσεις, τον Τσέζαρεκ με τον Ναφτί να δείχνουν ακούραστοι, τον  Πρίττα να βρίσκεται παντού και τους Γκιάρο Λαζαρίδη να είναι σωστοί στις τοποθετήσεις τους ο Χαβίτο βρήκε τους χώρους και τελικά έκανε την ζημιά και πλέον νομίζω οτι δίκαια χαρακτηρίζεται  "ο σκόρερ των μεγάλων παιχνιδιών". Μενδρινός και Νέτο προσπάθησαν αρκετά όπως και ο Μίσελ που όμως αρκετές φορές έχασε την θέση του και δεν ακολουθούσε τους υπόλοιπους αμυντικούς στην ευθεία χαλώντας το "τεχνητό οφσάιντ". Για τον Κούπερ ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και νομίζω οτι το σημερινό παιχνίδι πήγε 100% όπως το είχε σχεδιάσει. Λογικά το μοναδικό παράπονο του Κούπερ(αλλά και δικό μας) είναι οτι μετά το 0-1 οι παίκτες μας στην επίθεση χάσανε την συγκέντρωση και μαζί την ευκαιρία να διευρύνουν το σκορ. Σημαντικότατοι οι 3 βαθμοί για την συνέχεια και  απόδειξη οτι αυτά τα παιχνίδια που αντίπαλος έχει σκοπό να τα πάει στην δύναμη-ξύλο εσύ τα κερδίζει με καθαρό μυαλό και έξυπνο παιχνίδι. Αυτό έκανε ο ΑΡΗΣ σήμερα και αυτό πρέπει να κάνει ο ΑΡΗΣ μας σε κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο. Η ομάδα μας έχει ταλέντο, έχει πλάνο, έχει ταυτότητα στο παιχνίδι της. Αυτοί που δεν έχουν μπορούν να συνεχίσουν να κλωτσάνε, να σπρώχνουν, να περιμένουν κανα μπέρδεμα μετά απο στημένη φάση και να ψάχνουν τον νέο Σπάθα(καλά ο Τσινιάρης έδωσε κίτρινη στον Μίσελ πριν περάσει το δεκάλεπετο???σφαγή!!!) που θα τους κόψει και φέτος το πρωτάθλημα και να επιβραβεύουν παίκτες σαν τον Τσιρίλο για την "μαγκιά" που δείχνει... Εμείς κοιτάμε μπροστά σε Ελλάδα και Ευρώπη και με τον Κούπερ στον πάγκο, την Λέσχη Φίλων ΑΡΗ και φίλαθλο πνεύμα συνεχίζουμε δυνατά πιο δυνατά πιο ΔΥΝΑΤΑ!!!!!

[youtube=