Σε ένα παιχνίδι όπου απο την αρχή εως το τέλος όλα λειτούργησαν εις βάρος μας η ομάδα μας γνώρισε την ήττα στα πέναλτι και αποκλείστηκε απο τον θεσμό του κυπέλλου που ήταν ίσως και ο βασικός στόχος. Απο που να αρχίσουμε για αυτά που είδαμε σήμερα και απο που να τελειώσουμε... Να πούμε για την ασταμάτητη βροχή που έκανε το γήπεδο χωράφι και στέρησε το πλεονέκτημα που έχει η ομάδα μας με την μπάλα κάτω? Να πούμε για την χαλαρότητα με την οποία μπήκαν οι παίκτες μας στο Α ημίχρονο? Να πούμε για την εμμονή του Κούπερ στον Κόκε ιδίως σε ενα τέτοιο γήπεδο όπου έχεις ανάγκη σαφώς πιο δραστήριους παίκτες? Να πούμε για την ανόητη συμπεριφορά 10 ανεγκέφαλων που προσέβαλαν ολόκληρο το οπαδικό κίνημα του ΑΡΗ αλλά και την προσπάθεια της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ για να καθιερώσει άλλα ήθη στον σύλλογο μας εδώ και χρόνια? Να πούμε για την απίστευτη έλλειψη συγκέντρωσης στην τελική προσπάθεια? Για την τύχη που αν και με το αυτογκόλ που προηγηθήκαμε νωρίς νομίζαμε οτι μας χαμογελάει και τελικά απλά μας έκλεισε το μάτι και μας γύρισε την πλάτη? Να μιλήσουμε για τον Τσινιάρη που δεν σφύριξε ενώ έπρεπε να αφήσει το πλεονέκτημα στο γκολ του Χαβίτο και στην συνέχεια τιμώρησε με κίτρινη τον αντίπαλο τερματοφύλακα σε μια φάση που σύμφωνα με τον κανονισμό(εαν δεν κάνω λάθος) είναι κόκκινη κάρτα? Να μιλήσουμε για τον Κοντογουλίδη που προκάλεσε τον Μίσελ έκανε προκλητικά θέατρο μπροστά στον τέταρτο διαιτητή της αναμέτρησης και επιβραβεύτηκε κερδίζοντας την αποβολή του παίκτη μας? Μάλλον μοναδική επιλογή που είχε ο Μίσελ ήταν να αποχωρήσει απο το παιχνίδι για κανα δίλεπτο μέχρι να ηρεμήσει ο Κοντογουλίδης που προφανώς ζήλεψε την δόξα μεγάλων και τρανών ποδοσφαιριστών σαν τον Καφέ, τον Μανιάτη, τον Καραγκούνη, τον Γιαννακόπουλο, τον Βύντρα και πολλά άλλα "παλικάρια" που έχουν βάλει την σφραγίδα τους στο Ελληνικό ποδόσφαιρο με τα καραγκιοζλίκια τους και τους θεατρινισμούς.  Αυτό που όλοι είχαμε πει πριν το παιχνίδι είναι οτι σήμερα "το αποτέλεσμα μετράει", δεν μας ενδιαφέρει η εμφάνιση αλλά μόνο η πρόκριση. Έτσι λοιπόν αν και η ομάδα μας στο Β ημίχρονο ήταν πολύ καλή, στην παράταση οι παίκτες μας υπερέβαλαν τους εαυτούς και κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο παρόλο που παίζανε με παίκτη λιγότερο απο την στιγμή που δεν βάζεις το γκολ να πάρεις την πρόκριση τότε όλη η προσπάθεια πάει στο καλάθι των αχρήστων μαζί με α όνειρα μας για το κύπελλο. Σίγουρα η απογοήτευση είναι μεγάλη όπως και οι κραυγές διαμαρτυρίας και αγανάκτησης θα είναι πολλές. Πλέον τα λογικά ερωτήματα που έχει ο κόσμος της ομάδος θα πρέπει να τα απαντήσουν οι υπεύθυνοι της ομάδος, ο προπονητής, αυτοί που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν κάθε κατάσταση στον σύλλογο μας, αυτοί που όποτε μας συμφέρει έχουν σύνθημα τους το "αποτέλεσμα μετράει", αυτοί που κάθε υγιή προβληματισμό και διαφωνία θέλουν να την πνίγουν για το "καλό" της ομάδος. Φυσικά και ο ΑΡΗΣ δεν τελειώνει σήμερα, ούτε και η φετινή χρονιά. Καιρός όμως να πούμε κάποια πράγματα με το όνομα τους, να παρθούν σημαντικές αποφάσεις και τον Γενάρη να δούμε κινήσεις. Μπορεί ο Κούπερ να λειτουργεί ως ασπίδα αλλά εαν συνεχίσει η διοίκηση να τον χρησιμοποιεί με αυτόν τον τρόπο σίγουρα τότε κάποια στιγμή θα τον "κάψει" και η ομάδα μας αντί να κάνει βήματα μπροστά θα κάνει άλματα πίσω... Όσο για εμάς την αγάπη μας και την τρέλα μας για τον ΑΡΗ δεν την εγκαταλείπουμε για κανέναν χασογκόλη και κανέναν Τσινιάρη...