Από το κακό στο χειρότερο βαδίζει η ομάδα όπως φάνηκε ξεκάθαρα και σήμερα στον Εύοσμο όπου άφησε πίσω της άλλους 2 βαθμούς σε ένα παιχνίδι που δεν μπόρεσε ποτέ να ελέγξει, να δημιουργήσει τις ευκαιρίες και να αποδείξει ότι είναι ο ΑΡΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, το απόλυτο φαβορί σε αυτή την κατηγορία. Πλέον η κατάσταση με τις υπάρχουσες συνθήκες φαντάζει μη αναστρέψιμη και θα πρέπει ο κ.Καρυπίδης να κάνει ότι χρειάζεται για να την αντιστρέψει.

Οι αρκετές αλλαγές σε σχέση με το παιχνίδι στην Ριζούπολη δεν έφεραν το αποτέλεσμα που περίμενε ο Αναστόπουλος. Η ομάδα δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα στα πόδια της και δυσκολευόταν πάρα πολύ να  βγει στην επίθεση με αξιώσεις. Κάτι αντίστοιχο ίσχυε και για τους αντιπάλους μας που ναι μεν είχαν μια φλύαρη υπεροχή αλλά ούτε αυτοί μπορούσαν να απειλήσουν ουσιαστικά. Αυτό το παιχνίδι όμως βόλευε τους γηπεδούχους που ήταν το άουτσάιντερ και δεν καιγόντουσαν για τη νίκη σε αντίθεση για εμάς που έμοιαζε με τελικό. Το τυχερό γκολ του Ίλιτς που ήταν από τους κορυφαίους άλλαξε τις ισορροπίες στον αγώνα αλλά όχι και την εικόνα των 2 ομάδων. Ο ΑΡΗΣ μας δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί το προβάδισμα του και τους χώρους που έδιναν οι παίκτες του Αγροτικού Αστέρα και σε μια ανύποπτη φάση δέχθηκε με περιπετειώδη τρόπο την ισοφάριση λίγο πριν το 90'. Ελάχιστη σημασία έχει να ασχοληθούμε με την ατομική απόδοση των παικτών που αγωνίσθηκαν σήμερα μιας και είναι ξεκάθαρο ότι το πρόβλημα έχει να κάνει με την ομαδική λειτουργία αλλά και τον προσανατολισμό που έχουμε στο παιχνίδι. Δυστυχώς ο Νίκος Αναστόπουλος έχει καταφέρει να πείσει τους ίδιους τους παίκτες του ότι οι δυνατότητες τους δεν είναι για πολλά παραπάνω σε αυτή την κατηγορία και έχει εκλωβίσει την ομάδα σε έναν κλεφτοπόλεμο με ομάδες σαφώς κατώτερες από τον ΑΡΗ μας. Δεν νοείται αυτός ο ΑΡΗΣ με παίκτες σαν τον Τάτο, τον Ίλιτς, τον Μπαργκάν, τον Πίτου Γκαρσία, τον Μιλούνοβιτς και τους υπόλοιπους να μην υπερτερεί σε κατοχή σε αυτή την κατηγορία και να αρκείται σε παθητικό ρόλο. Είναι απαράδεκτη η εικόνα μιας ομάδος που συνεχώς δίνει χώρους στον αντίπαλο αλλά και με την ελάχιστη πίεση να αδυνατεί να κρατήσει και να κυκλοφορήσει την μπάλα. Απλά έργο Αναστόπουλου...

Σίγουρα οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν ότι αυτό που βιώνουμε φέτος είναι "κατόρθωμα" του προπονητή... έχουμε όμως και εμείς τη δική μας ευθύνη... Η κακή ερμηνεία του "ΑΡΗ θυμήσου μια ζωή μαζί σου" δυστυχώς έχει καταλήξει σε μια ανούσια τυφλή εμπιστοσύνη στον κάθε "περαστικό" από τον συλλόγο μας που νιώθει άνετος να κάνει ότι του κατεβαίνει στο κεφάλι. Παράγοντες, προπονητές, παίκτες δεν νιώθουν καμία πίεση για να φέρουν άμεσα αποτελέσματα. Διαρκώς με το άλλοθι της εμπιστοσύνης, της πίστης, της στήριξης και με ατάκες του στυλ "είμαστε μέσα στους στόχους", "το ταμείο στο τέλος" και λοιπές παρόμοιες μπούρδες μικραίνουμε την ομάδα που αγαπάμε και επιτρέπουμε να γίνονται όλα αυτά που βιώνουμε εδώ και χρόνια. Και αυτό ισχύει για το ποδόσφαιρο, για το μπάσκετ και για όλα τα τμήματα του συλλόγου. Κάποια στιγμή θα πρέπει αλλάξουμε νοοτροπία και να δώσουμε ένα τέλος σε αυτό. Κάποια στιγμή...

ΥΓ. . "Έχουμε όλο το Β γύρο μπροστά μας και δεν κοιτάμε την κάνουν οι άλλοι αλλά κοιτάμε τι κάνουμε εμείς" αυτό είπε ο Αναστόπουλος στη συνέντευξη τύπου. 3 συνεχόμενα παιχνίδια απέναντι στις 3 ομάδες που βρίσκονται ψηλά στην βαθμολογία μαζί με εμάς με αποτέλεσμα 3 απώλειες βαθμών. Αυτά κάνουμε εμείς...

ΥΓ2. Άλλο να είσαι ρομαντικός οπαδός και να στηρίζεις άνευ όρων την ομάδα σου και άλλο να εθελοτυφλείς και να δίνεις άλλοθι στον κάθε ανύπαρκτο που εκπροσωπεί την ομάδα σου... αλλά δεν νιώθει τι εστί ΑΡΗΣ!

ΥΓ3. Τα έχουμε ξαναπεί ανεξαρτήτως αθλήματος. Η καλή ομάδα είναι από την αρχή καλή μέχρι το τέλος. Μπορεί στο ξεκίνημα να είναι μέτρια, μετά να είναι πιο καλή και μετά να γίνεται καλύτερη. Το να γίνει όμως ο βάτραχος από την μια στιγμή στην άλλη πρίγκιπας, μόνο στα παραμύθια...