Συνέχεια στη βελτίωση που έδειξε κόντρα στο Λεβαδειακό θέλει να δώσει η ομάδα μας της Δευτέρα το απόγευμα στα Πηγάδια της Ξάνθης, κάνοντας ταυτόχρονα την αρχή στις νίκες. Μια αρχή που έχει καθυστερήσει ήδη πάρα πολύ και θέλοντας και μη έχει επαναφέρει στο μυαλό όλων μας τις περσινές άσχημες καταστάσεις όπου ο ΑΡΗΣ μας χρειάστηκε να ιδρώσει μέχρι την τελευταία αγωνιστική για να επιβιώσει. Όσο και αν δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε τα περσινά τα αποτελέσματα των πρώτων αγωνιστικών αυτό δείχνουν για αυτό ακριβώς μοναδικό γιατρικό στο ταλαιπωρημένο ψυχισμό κάθε Αρειανού αποτελεί η νίκη κόντρα στη Ξάνθη. Η αναμενόμενη απουσία του Παπαδόπουλου και ο αναπάντεχος τραυματισμός του Κύργια φέρνει ακόμη περισσότερες αλλαγές και ο πλέον κατάλληλος για να τις διαχειριστεί είναι ο Ζ.Μιλίνκοβιτς.

Το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό μας άφησε την πικρή γεύσης της απογοήτευσης για το αρνητικό αποτέλεσμα αλλά παράλληλα κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι είδαμε κάτι διαφορετικό από τα προηγούμενα 3 παιχνίδια. Ο ΑΡΗΣ  είχε την κατοχή, έκανε ευκαιρίες και έδειχνε να λειτουργεί σαφώς καλύτερα σε όλες τις γραμμές εκτός φυσικά από αυτά τα στημένα που μοιάζουν να είναι η φετινή μας κατάρα. Έστω και έτσι ο Μιλίνκοβιτς έχει κάπου να πατήσει για να κάνει ένα βήμα παραπάνω. Το πείραμα με τον Ουντότζι στη κορυφή και τον Τατό στα πλάγια ως ένα σημείο κρίθηκε πετυχημένο και έτσι εκτός απροόπτου ο Ουντότζι θα παίξει και πάλι κορυφή. Αντιθέτως ο Τάτος μάλλον θα επιστρέψει στον άξονα μιας και όπως όλα δείχνουν ο Ίμπε θα πάρει την ευκαιρία του όπως ακριβώς την πήρε και ο Έλσνερ την προηγούμενη αγωνιστική. Αν σε αυτές τις αλλαγές προσθέσουμε και το νέο πρόσωπο που θα αντικαταστήσει τον Παπαδόπουλο στο χώρο του κέντρου αλλά και τον παρτενέρ του Πουλίδο με τον Ηρακλή να έχει τον πρώτο λόγο τότε μιλάμε για έναν ελαφρώς διαφοροποιημένο ΑΡΗ με αυτόν που είδαμε απέναντι στον Λεβαδειακό. Στις τελευταίες δηλώσεις των παικτών είδαμε ένα διαφορετικό ύφος, σαφώς πιο αισιόδοξο και με περισσότερη αυτοπεποίθηση αλλά αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να φανεί μέσα στο γήπεδο. Η Ξάνθη βρίσκεται σε εξίσου δύσκολη κατάσταση με εμάς. Ίσως και δυσκολότερη τη δεδομένη χρονική στιγμή μιας και δεν έχει βρεθεί ακόμη ο νέος προπονητής αλλά και ο Πανόπουλος έκανε το "deal" και πούλησε τον Μαρσελίνιο ενισχύοντας τα ταμεία του συλλόγου αλλά και αποδυναμώνοντας την ομάδα αγωνιστικά. Βέβαια για την Ξάνθη τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν μιας και δεν έχει απαγόρευση μεταγραφών και τον Ιανουάριο θα μπορέσει να καλύψει οποιοδήποτε κενό σε αντίθεση με εμάς όπου με τα τωρινά δεδομένα η μια μεταγραφή άνω των 24 ετών δύσκολα να αλλάξει κάτι δραματικά. 

Όταν δεν μπορεί να πάρεις Χ από τον Απόλλων ή να κερδίσεις αυτόν τον Λεβαδειακό μέσα στην έδρα σου με παίκτη παραπάνω είναι πολυτέλεια να θέλεις να πας να πάρεις το διπλό έτσι απλά. Αλλά η κακή κατάσταση της Ξάνθης και ο άερας αλλαγής που έχει φέρει ο Μιλίνκοβιτς και ο Λόντσαρ στα αποδυτήρια της ομάδος μας κάνουν να αισιοδοξούμε. Όλες οι ελπίδες μας έχουν εναποθετηθεί στον νέο μας προπονητή. Αν καταφέρει να βάλει στο παιχνίδι της ομάδος τους Έλσνερ και Ίμπε αλλά και "δέσει" τους υπόλοιπους τότε ίσως δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ στη συνέχεια. Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι για πρώτη φορά φέτος σε εκτός έδρας παιχνίδι ο ΑΡΗΣ θα έχει και τον κόσμο στο πλευρό. Περισσότεροι από 1000 Αρειανοί θα βρεθούν στη Ξάνθη να "καλύψουν" με τις φωνές τους τις αδυναμίες της ομάδος και να την σπρώξουν στην πρώτη νίκη της χρονιάς. Ας ελπίσουμε η πρώτη εκδρομή σε εκτός έδρας να αποδειχθεί γούρικη και να χαμογελάσουμε λιγάκι. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!!!!