Την επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ για την πρόσληψη του νέου προπονητή αναμένουμε μέσα στο Σαββατοκύριακο, με τον Νίκο Αναστόπουλο όπως ήταν αναμενόμενο να αποτελεί και τυπικά παρελθόν. Ένα διαζύγιο που καθυστέρησε πάρα πολύ, μια αλλαγή που ήταν επιβεβλημένη εδώ και αρκετές αγωνιστικές και πλέον αυτό που απομένει είναι να φανεί αν ο νέος προπονητής μπορεί να αλλάξει την ψυχολογία και την εικόνα της ομάδος αλλά και αν φυσικά ο ΑΡΗΣ μας προλαβαίνει το τραίνο της ανόδου παρά αυτό το -8.

Δέλλας, Ελευθερόπουλος, Βοσνιάδης και Μιλίνκοβιτς είναι τα ονόματα που ακούγονται με τον Ελευθερόπουλο να παρουσιάζεται ως "κλεισμένος" μετά το "ναυάγιο" με τον Δέλλα που ήταν η πρώτη επιλογή. Ας περιμένουμε μέχρι να επιβεβαιωθούν τα ρεπορτάζ γιατί στον ΑΡΗ οι ειδήσεις και τα δεδομένα αλλάζουν από λεπτό προς λεπτό. Όποιος όμως και αν έρθει θα πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερα τυχερός μιας και το έργο του θα είναι αρκετά εύκολο. Μπορεί ο στόχος της ανόδου αυτή τη στιγμή με το -8 να μοιάζει δύσκολος να επιτευχθεί αλλά η δουλειά του νέου προπονητή σε πρώτη φάση τουλάχιστον θα κριθεί από την εικόνα της ομάδος. Ο συμπαθής(εκτός γηπέδων) Νίκος Αναστόπουλος κατάφερε να ρίξει τόσο χαμηλά τον πήχη αυτής της ομάδος,  "ευνουχίζοντας" με τον τρόπο του αυτό το πολύ καλό ρόστερ για την κατηγορία κάνοντας το έργο του επόμενου προπονητή πολύ εύκολο. Όποιος και αν έρθει μόνο να βελτιώσει μπορεί αυτή την ομάδα γιατί το να δούμε κάτι χειρότερο με αυτούς τους παίκτες μοιάζει αδύνατο. Οπότε θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι η ομάδα θα βελτιωθεί. Το αν θα καταφέρει να καλύψει την διαφορά έχει να κάνει και με άλλες παραμέτρους όπου εκεί λόγο έχει περισσότερο ο Καρυπίδης παρά ο νέος προπονητής. Ας κάνει η δική μας ομάδα αυτό που πρέπει πάνω στο χορτάρι και ύστερα ας αρχίσουμε να κοιτάμε και δεξιά αριστερά. 

Μπορεί να γινόμαστε κουραστικοί με την αναδρομή στο παρελθόν αλλά θα πρέπει κάποιοι στιγμή όλοι μας να καταλάβουμε το ιστορικό έγκλημα που έγινε όταν συνΑρειανοί μας έκαναν αγώνες για να ρίξουν την ομάδα στην Γ Εθνική.  Όχι γιατί θα πρέπει να τους δείχνουμε με το δάχτυλο και να ξεσπάμε προς συγκεκριμένη κατεύθυνση σε κάθε στραβή αλλά για να μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Γιατί δυστυχώς στον ΑΡΗ όπως τον έχουμε καταντήσει το σενάριο σε καμιά δεκαετία(ίσως και παραπάνω) να ξαναπαρουσιαστεί η διαγραφή χρεών μέσω διάλυσης, συγχώνευσης με άλλη ομάδα και τα συναφή δεν μου μοιάζει και πολύ φανταστικό. Διαβάζοντας λοιπόν τα ονόματα των υποψήφιων προπονητών για τη θέση του Αναστόπουλου αλλά και συνυπολογίζοντας όλους όσους πέρασαν από την ομάδα από ην στιγμή που ξεκίνησε αυτό το καταραμένο "restart" αυτό που καταλαβαίνω είναι παλεύουμε για να φτιάξουμε έναν ΑΡΗ που είχαμε και δεν μας έκανε. Όχι έναν ΑΡΗ φιλόδοξο, πρωταγωνιστή αλλά έναν ΑΡΗ survivor με κάποιες χρονιές φωτοβολίδες που γρήγορα σβήνουν. Αυτό ήταν το πλάνο άραγε?

ΥΓ. Τρίτη χρονιά σε αυτόν τον Γολγοθά και η μόνη κίνηση όλα αυτά τα χρόνια που σου έδινε ελπίδα  ότι πάει να γίνει κάτι καλό στο μέλλον ήταν αυτή του Τοπαλίδη. Όλα τα υπόλοιπα, τα ίδια και τα ίδια...

Αν και εδώ και καιρό το μόνο που χρειαζόταν ο ΑΡΗΣ ήταν διοικητική ηρεμία, συσπείρωση και προσήλωση από όλους στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι η διοίκηση του Λ.Σκόρδα θεώρησε ότι έπρεπε να αντιδράσει στον πόλεμο που δέχεται και για αυτό προέβη στην σημερινή συνέντευξη τύπου. Μια συνέντευξη τύπου που παρά τις καταγγελίες με ονοματεπώνυμα, τις έγγραφες αποδείξεις και τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις το πιο πιθανό είναι πολύ σύντομα να ξεχαστούν όπως και τόσες άλλες καταγγελίες που έχει κάνει ο πρόεδρος της ΠΑΕ τα προηγούμενα χρόνια και για κακή μας τύχη αποδείχθηκε αληθινός.

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφερθούμε αναλυτικά σε όλα όσα ειπώθηκαν. Οι καταγγελίες για την υπόθεση Σιστόν, Ουντότζι, Ολαϊταν, ΑΡΗΣ Εμπορική, Sports Cafe, μεταγραφή Μπουζάνη με εμπλοκή Φουρλίγκα, τεχνικό τιμ Μιλίνκοβιτς, πληρωμές μανατζαρέων αν δεν ευσταθούν τότε αύριο λογικά ο Λ.Σκόρδας θα έχει να αντιμετωπίσει άλλη μια ντουζίνα μηνύσεων για συκοφαντική δυσφήμιση. Φυσικά εκτός από τις μηνύσεις το γνωστό δημοσιογραφικό μπλογκ που έχει συστρατευτεί στον αγώνα κατά του Λ.Σκόρδα θα είχε δώσει ήδη τις απαντήσεις του αλλά για την ώρα το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί εντυπώσεις και να αφήνει να αιωρούνται ερωτήματα για τη θητεία του Λ.Σκόρδα κατά το παρελθόν... Για να μην γινόμαστε όμως γραφικοί και αναγκαζόμαστε να διαλέγουμε πλευρές θα ευχηθούμε το συντομότερο δυνατό η δικαιοσύνη να κάνει το έργο της. Γιατί ναι μεν πολλά από τα παραπάνω είναι κακοδιαχείριση αλλά όταν γίνονται αναφορές σε πλαστογραφίες, σε υπεξαιρέσεις  και άλλα παρόμοια τότε μιλάμε για πολλά παραπάνω από απλή κακοδιαχείριση. Οι δικαστές λοιπόν θα αποφασίσουν και από εκεί θα περιμένουμε κάποια στιγμή να μάθουμε και εμείς την αλήθεια.

Για την πορεία της ομάδος νομίζω ότι όσο και αν τον πνίγει το δίκαιο είναι κουραστική αυτή η επανάληψη και οι συνεχείς αναφορές στον καλοκαιρινό σχεδιασμό και την ύποπτη φυγή των 3 ξένων. Αν κάποιος Αρειανός αδυνατεί να κατανοήσει τον καταλυτικό ρόλο του καλοκαιρινού σχεδιασμού στον με απαγόρευση μεταγραφών ΑΡΗ αλλά και τον εγκληματικό ρόλο της διοίκησης Ηλιάδη στην περίπτωση του Ουντότζι και των άλλων ξένων τότε όσες φορές και αν ακούσει τα συγκεκριμένα γεγονότα πάλι το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και θα του φταίει ο Σκόρδας, ο Σούλης και οι αδιάφοροι παίκτες. Το ίδιο ισχύει και για κάθε Αρειανό που μπορεί να πεισθεί με κείμενα σαν το συγκεκριμένο  "Παπαδόπουλος όπως... Ουντότζι!" όπου πέρα από κάθε λογική συμψηφίζεται η περίπτωση του πρώτου σκόρερ της ομάδος Ουντότζι με αυτή του σχεδόν αόρατου Γ.Παπαδόπουλου! Ο ΑΡΗΣ το καλοκαίρι θα μπορούσε με πολύ απλές και λογικές κινήσεις πατώντας πάνω στην περσινή ομάδα και με την θετική αύρα που είχε δημιουργηθεί στο τέλος της χρονιάς χωρίς άγχος να βρίσκεται στη χειρότερη περίπτωση στην μέση της βαθμολογίας και ίσως με λίγο τύχη να διεκδικεί και την είσοδο στα πλέιοφς. Τώρα από εκεί και πέρα το πρόβλημα με την ενίσχυση στις μεταγραφές του Ιανουαρίου, η αδυναμία του Σ.Παπαδόπουλου και των παικτών να πάρουν τις νίκες είναι η λογική συνέπεια της αγωνιστικού πλάνου του καλοκαιριού και της στοχοποίησης του ΑΡΗ από τα κέντρα αποφάσεων.

Στο τελευταίο και πιο σημαντικό κομμάτι(για εμένα) της συνέντευξης τύπου ο Λ.Σκόρδας έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα νίκης ενόψει του ντέρμπι με τον συμπολίτη μπάογκ. Κανείς δεν γνωρίζει από που πηγάζει αυτή η υπεραισιοδοξία του προέδρου ενόψει της συνέχειας του πρωταθλήματος αλλά ΟΛΟΙ θα πρέπει να γίνουμε μια γροθιά έστω για αυτό το παιχνίδι. Είναι θέμα τιμής και γοήτρου αυτή η ομάδα που διδάσκει αλητεία εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων στο Κλ.Βικελίδης να πάρει την απάντηση της. Και όταν λέμε απάντηση εννοούμε νίκη και μόνο νίκη. Άλλωστε ο συμπολίτης εδώ και πάρα πολλά χρόνια μόνο ισοπαλίες πανηγυρίζει στο Κλ.Βικελίδης.  Τώρα αν το παιχνίδι της Κυριακής βγάλει νικητή τον ΑΡΗ και γυρίσει το κλίμα θετικά και όπως λέει ο πρόεδρος ο ΑΡΗΣ γίνει Μπαρτσελόνα και σωθεί τότε θα μιλάμε για άθλο. Μακάρι πάντως να δικαιωθεί γιατί η αλήθεια είναι όπως τονίστηκε στην συνέντευξη τύπου "επόμενη ημέρα" χωρίς τον ΑΡΗ στην superleague δεν υπάρχει... 

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΚΟΡΔΑ

ΥΓ. Λύση συμβολαίου Κόκε, υπέρογκα συμβόλαια με υπέρογκες ρήτρες, Σιστόν, Ουντότζι, Ολαϊταν, ΑΡΗΣ Εμπορική, Sports Cafe, μεταγραφή Μπουζάνη με εμπλοκή Φουρλίγκα, τεχνικό τιμ Μιλίνκοβιτς, πληρωμές μανατζαρέων και πόσες ακόμη υποθέσεις που λογικά κρύβονται μέσα στο πόρισμα. Και οι "παραπλανημένοι" το μόνο που είχαν να μας πουν είναι για ένα τιμολόγιο από το 2008-09 για κάποια έπιπλα για ΑΝ98.7 που κόπηκαν στην ΠΑΕ. Δηλαδή κάτι μεμπτό που συνηθίζεται στον χώρο των επιχειρήσεων... 

ΥΓ2. Καλό το σύνθημα νίκης για το ντέρμπι με τον μπαογκ αλλά αυτή συνέντευξη τύπου όπως και η Γ.Σ. της ΚΜΑ και τα δικαστήρια που ακολούθησαν και θα ακολουθήσουν μπορούσαν να περιμένουν...

Τα τελευταία χρόνια αυτά που μας απασχολούν στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ είναι κυρίως οι συνελεύσεις, οι ψηφοφορίες, οι δημόσιοι λόγοι, οι δικαστικές αποφάσεις και άλλα όπου σε συνδυασμό με τις τραγικές επιδόσεις της ομάδος μας πάνω στο χόρτο οι πραγματικά ποδοσφαιρικές στιγμές περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Έστω και υπό αυτές τις αντίξοες συνθήκες υπήρχαν κάποιοι άνθρωποι και κάποιες ξεχωριστές στιγμές όπως το κλάμα του Παπαζαχαρία και του Οικονομόπουλου, την ώθηση που μας έδωσε ο Αγκάνθο για να κάνουμε την αντεπίθεση μας αλλά και το πάθος του Α.Τάτου που έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην σωτηρία της ομάδος μας την περσινή χρονιά. 

Ένας λοιπόν από τους ανθρώπους που κατάφερε πολύ γρήγορα να γίνει ένα με όλο τον κόσμο του ΑΡΗ και να πείσει άπαντες ότι ήρθε για να παλέψει μέχρι τέλους μαζί μας στο πλευρό του ΑΡΗ ήταν ο Σούλης Παπαδόπουλος. Οι περισσότεροι από εμάς όπως συνηθίζουμε λόγω της γνωστής Αρειανής ανωτερότητας δεν τον υποδεχθήκαμε με τον καλύτερο τρόπο. Σχόλια όπως "γίναμε και επίσημα Προοδευτική", "βρήκαμε από τώρα τον προπονητή για να μας ανεβάσει από τη Β" και άλλα πολλά ήταν αυτά που έβγαιναν προς τα έξω. Σχόλια όχι και τόσο άδικα μιας και στο μυαλό του Αρειανού  ο προπονητής που θα κάτσει στον πάγκο θα πρέπει να έχει ένα αντάξιο βιογραφικό του μεγέθους του συλλόγου και του κόσμου του. Κάτι που όπως ελάχιστες φορές τηρήθηκε κατά το παρελθόν έτσι και στην περίπτωση του Σ.Παπαδόπουλου το βιογραφικό δεν έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο. Παρόλα αυτά η μεγαλύτερη μαγκιά που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος που του ασκείται σκληρή κριτική είναι να διαψεύσει με πράξεις τους επικριτές του. Αυτό λοιπόν κατάφερε να κάνει πέρσι ο Παπαδόπουλος και αυτό παρακαλάμε όλοι οι Αρειανοί να κάνει και φέτος. Στις διάφορες συνεντεύξεις που έδωσε μετά την αποχώρηση του δύο πράγματα μπορούσες να διακρίνεις. Το παράπονο του για τον τρόπο που έφυγε από την ομάδα αλλά και την τεράστια επιθυμία του να επιστρέψει για να αποδείξει και πάλι ότι αξίζει να βρίσκεται σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Όταν λοιπόν προτού έρθει είχε δηλώσει αρκετές φορές ευθαρσώς ότι αν ήταν αυτός η ομάδα θα διεκδικούσε την είσοδο της στα πλέιοφς λογικό ήταν να μην επαναλάβει τα ίδια λόγια μιας και η κατάσταση της ομάδος πλέον είναι τραγική. Έστω και έτσι όμως μίλησε πρώτα για το "ανέβασμα" των παικτών που ήδη υπάρχουν στο ρόστερ αλλά και για μεταγραφές ουσίας που θα βοηθήσουν και τους υπόλοιπους να αποδώσουν καλύτερα. Όσο για τον Μιλίνκοβιτς νομίζω ότι τα λόγια είναι περιττά. Όταν έχεις να λύσεις ένα πρόβλημα με πολύπλοκους αριθμούς και προσπαθείς και ξαναπροσπαθείς χωρίς να τα καταφέρνεις, ανεξάρτητα από το αν το κομπιουτεράκι που σου δώσανε δεν έχει μπαταρία το πρόβλημα θα πρέπει να λυθεί. Αφού δεν μπορεί ο Μιλίνκοβιτς, καιρός είναι δοκιμάσει κάποιος άλλος.

Μετά λοιπόν και την αναμενόμενη μετά την χθεσινή ήττα αντικατάσταση του προπονητή αλλά και τον ορισμό της νέας διοίκησης υπάρχει άλλος αέρας στην ομάδα. Ο φόβος για "τρύπημα" εκ των έσω έχει φύγει και άπαντες έχουν πεισθεί ότι πλέον υπάρχουν οι άνθρωποι που θα προσπαθήσουν να γυρίσουν τον κόσμο ανάποδα ώστε ο ΑΡΗΣ να σωθεί. Φυσικά με τη μεταγραφική περίοδο να πλησιάζει, τα λόγια είναι πολύ πιο εύκολο να γίνουν πράξεις. Δανεικοί, ελεύθεροι, κάτω των 24, με λεφτά, χωρίς λεφτά, με υποσχέσεις, με νέα χρέη ή οτιδήποτε άλλο όταν μιλάμε για την επιβίωση του ΑΡΗ όλα αυτά είναι περιττά. Η ομάδα φωνάζει ότι χρειάζεται ενίσχυση και δυστυχώς αντί να δυναμώνει ο κ.Ηλιάδης φρόντισε να την αποδυναμώσει και άλλο. Φέρτε πίσω Πουλίδο, Ουντότζι, Έλσνερ, Ίμπε γιατί δεν περισσεύει κανείς. Να σώσουμε τον ΑΡΗ και μετά όλοι μαζί θα στραβοστομιάσουμε και oποιανού η φάτσα δεν μας αρέσει θα φωνάξουμε τον "πούλο ρε". Ώς τότε όλοι στο πλευρό της νέας διοίκησης, του νέου προπονητή και των παικτών που σίγουρα μπορούν να δώσουν πολλά παραπάνω. Κάθε παιχνίδι από εδώ και πέρα ένας τελικός!

Σε ένα άκρως σαδιστικό για όλους τους Αρειανούς παιχνίδι, η ομάδα κατάφερε να μας πάει από την κόλαση στον παράδεισο και τελικά να μας οδηγήσει στο απόλυτο τίποτα παρατείνοντας και αγωνιστικά την αμηχανία και το μούδιασμα που βιώνουμε στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ εδώ και αρκετές ημέρες. Χάρη στη βοήθεια της τύχης, τον ποδοσφαιρικό εγωισμό και ταλέντο του Α.Τάτου η ομάδα μας από εκεί που φαινόταν να έχει παραδοθεί στην ανωτερότητα του Εργοτέλη κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι και να βρεθεί μια ανάσα από μια ανατροπή τεράστιας βαθμολογικής και ψυχολογικής σημασίας.  Και όμως σαν οι παίκτες να μην μπορούσαν να πιστέψουν στην τροπή που είχε πάρει το παιχνίδι και δείχνοντας τη γνωστή ποδοσφαιρική αφέλεια που χαρακτηρίζει την ομάδα μας κυρίως στην αμυντική της λειτουργίας δεν μπόρεσε να αντέξει και στο τελευταίο λεπτό των καθυστερήσεων δέχθηκε την ισοφάριση. Ένα αποτέλεσμα που δεν αλλάζει απολύτως τίποτα και απλά παρατείνει την αγωνία μας.

Καθαρά αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε να πει κανείς ότι επανέλαβε ακριβώς την ίδια εμφάνιση της προηγούμενης αγωνιστικής με τον Πανθρακικό. Δεν μπόρεσε  να ελέγξει τον ρυθμό, δεν μπόρεσε να αγχώσει τον αντίπαλο και οι φορές που κατάφερε να απειλήσει ήταν ελάχιστες. Την ίδια στιγμή που αν και τα 3 αμυντικά χαφ που επέλεξε ο Μιλίνκοβιτς έχουν κυρίως αμυντικά χαρακτηριστικά δεν μπόρεσαν να σταματήσουν τις επελάσεις των παικτών του Εργοτέλη και το 0-0 του Α' ημιχρόνου έμοιαζε κυρίως αποτέλεσμα της καλής εμφάνισης του Διούδη αλλά και της τύχης μιας και ο Εργοτέλης είχε 2 δοκάρια. Ίδια εικόνα και στην επανάληψη μόνο που η τύχη σταμάτησε να μας χαμογελάει και ο Εργοτέλης έκανε το 2-0. Εκεί λοιπόν που το παιχνίδι έμοιαζε χαμένο ο Μιλίνκοβιτς αποφάσισε να περάσει τον Α.Τάτο με αποτέλεσμα να αλλάξει δραματικά η εικόνα της ομάδος μας και από το πουθενά να προηγούμαστε με 2-3. Η είσοδος του Πουλίδο λίγο πριν τη λήξη του αγώνα έμοιαζε με λογική κίνηση από τον Σέρβο που θέλησε να θωρακίσει την άμυνα μας και να κλειδώσει το νικηφόρο αποτέλεσμα. Δυστυχώς ο Ισπανός αμυντικός με την κακή αντίδραση του στο τελευταίο λεπτό του αγώνα πιστοποίησε την κακή περίοδο που διανύει και δικαίωσε όλους αυτούς που υποστηρίζουν ότι ο φετινός Πουλίδο είναι ανάξιος εμπιστοσύνης. Το ότι ο Εργοτέλης πριν την ισοφάριση είχε άλλη μια σπουδαία ευκαιρία που κατέληξε στο δοκάρι δείχνει ότι γενικά η άμυνα μας πελαγοδρομούσε και οι παίκτες μας αδυνατούσαν να πιστέψουν στη νίκη. Δεν ξέρω αν απλά ο Μιλίνκοβιτς δεν πρόλαβε να περάσει νωρίτερα τον Α.Τάτο αλλά το να ρισκάρεις τη συμμετοχή ενός τραυματισμένου παίκτη 25' πριν τη λήξη του αγώνα με το σκορ 2-0 μόνο λογικό δεν φαντάζει. Όπως γεννάει απορίες το ότι ο Α.Τάτος που όπως αποδείχθηκε μπορούσε να αγωνιστεί δεν πέρασε από την αρχή του Β ημιχρόνου όταν το σκορ ήταν 0-0.  Πολλά τα ερωτηματικά γύρω από τον τρόπο που διαχειρίζεται το υλικό του ο Ζ.Μιλίνκοβιτς και κυρίως για τις σχέσεις του με τους Ισπανούς. Σήμερα φάνηκε ότι παίκτες με προσωπικότητα όπως είναι ο Α.Τάτος, ο Σ.Ουντότζι αλλά και ο Ντ.Αγκάνθο είναι απαραίτητοι για την ομάδα ακόμη και αν αγωνίζονται με ένα πόδι. Για αυτό λοιπόν θα πρέπει να "πεισθεί" ο Αγκάνθο έστω για λίγα λεπτά να σφίγγει τα δόντια όπως τόσες φορές έχει κάνει κατά το παρελθόν και να βοηθήσει την ομάδα. Κατά τα άλλα κρατάμε την αγωνιστική ανάσταση του Α.Τάτου και την παρουσία του Μανιά για ακόμη ένα παιχνίδι. 

Η ισοπαλία δεν είναι αρκετή για να βοηθήσει αυτή την ομάδα να επουλώσει τις πληγές της. Ο τρόπος μάλιστα που ήρθε αυτό το 3-3 φανέρωσε τη γύμνια της ομάδος. Το να ρίξεις τις ευθύνες στον Μιλίνκοβιτς μπορεί ως ένα σημείο να ξενίζει αλλά με αυτά τα αποτελέσματα και με την αδυναμία του Σέρβου να εμπνεύσει τους "πρωτοκλασάτους" παίκτες της ομάδος να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό ίσως να πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και την προοπτική αντικατάστασης του. Μπορεί υπό διαφορετικές συνθήκες να ήταν εξαιρετικός, με τις υπάρχουσες όμως δείχνει να μην μπορεί να ανταπεξέλθει. Όπως κάτι ανάλογο ισχύει και για τη διοίκηση Ηλιάδη που μέσα στο πλαίσιο του γνωστού καθησυχασμού μας είχαν ενημερώσει ότι έχουν κάνει τις κινήσεις τους για το πρόβλημα με τη διαιτησία. Το τι αποτέλεσμα είχαν αυτές οι κινήσεις το είδαμε και σήμερα όπου πιο καθαρή περίπτωση για χέρι δύσκολα θα βρει να σφυρίξει ο Τριτσώνης. Αλλά ας μην ξεχνιόμαστε ότι η διοίκηση Ηλιάδη δεν φέρει ευθύνη μιας και κάνει ότι καλύτερο μπορεί και είναι σε όλα συνεπής.  Η φετινή χρονιά θυμίζει ολοένα και περισσότερο την περσινή. Μάλιστα θα μπορούσε να πει κανείς ότι πράγματα είναι σαφώς χειρότερα και ότι οι περσινές αστείες διοικητικές κινήσεις πανικού με συχνές ομιλίες του κάθε τυχαίου παράγοντα στους παίκτες, οι συνεχόμενες αλλαγές προπονητών και τα γεύματα συσπείρωσης των συνταξιούχων ήταν σαφώς καλύτερα από το απόλυτο τίποτα της διοίκηση Ηλιάδη. Εκεί μας έχουν καταντήσει. Μετά τον Κοέλιο να ψάχνουμε και τον Ψηφίδη να οργανώσει τραπέζι... Το θέμα είναι τι θα κάνουμε εμείς. Θα περιμένουμε 3 αγωνιστικές πριν το τέλος ή θα αναλάβουμε δράση από τώρα!

Την ώρα που το ενδιαφέρον όλου του κόσμου του ΑΡΗ έχει επικεντρωθεί στο επενδυτικό ενδιαφέρον που δείχνει ο κ.Κωσταντινίδης υπάρχει και μια ομάδα που ταξιδεύει στην Κρήτη για να παλέψει για την επιβίωση της εντός των 4 γραμμών. Εκεί όλα τα θα και οι ελπίδες περνάνε σε δεύτερη μοίρα και ο Ζ.Μιλίνκοβιτς και οι παίκτες του θα πρέπει επιτέλους να αποδείξουν ότι αξίζουν κάτι παραπάνω και ότι κακώς όλοι μας έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στην μεταγραφική ενίσχυση του Ιανουαρίου. Εμπόδιο στην προσπάθεια της ομάδος μας να φθάσει στη νίκη είναι οι απουσίες και τα μικροπροβλήματα λόγω τραυματισμών ενώ στα θετικά θα πρέπει να λογίσουμε τη συμμετοχή του Πουλίδο στην αποστολή. Κάτι που δεν ισχύει για τον έτερο Ισπανό που συνεχίζει να δηλώνει τραυματίας.

Υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες και μέσα σε ένα κλίμα έντονης κριτικής ο Ζ.Μιλίνκοβιτς θα πρέπει να βρει τις λύσεις ώστε ο ΑΡΗΣ να φύγει νικητής. Το έκανε 2 φορές εκτός έδρας με Βέροια και Πανιώνιο αλλά όταν η εικόνα σου δεν πείθει και η διαιτησία όπως συνήθως είναι κόντρα θα πρέπει να κάνεις το κάτι παραπάνω για να πετύχεις το επιθυμητό. Ο Μανιάς άνοιξε λογαριασμό με τα δίχτυα, ο Τσουμάνης έδειξε ότι όταν τα μπακ ανεβαίνουν όλα  μπορούν να αλλάξουν αλλά όταν στα μετόπισθεν έχεις μια τόσο αστεία άμυνα τίποτα δεν είναι αρκετό για πάρεις τους 3 βαθμούς. Και όταν μιλάμε για άμυνα σε καμία περίπτωση δεν επικεντρωνόμαστε στον τραγικό φέτος Πουλίδο αλλά σε ολόκληρη την αμυντική λειτουργία της ομάδος. Επιτέλους θα πρέπει να δούμε πίεση και δυνατά μαρκαρίσματα που θα ξεκινάνε από τους επιθετικούς και θα κορυφώνονται στην αμυντική τετράδα. Η άμυνα με τα μάτια και η συνεχής οπισθοχώρηση προφανώς και δεν αποδίδει για αυτό και θα πρέπει ο Μιλίνκοβιτς να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό και να μεταφέρει την πίεση πιο ψηλά και όχι στη μεγάλη περιοχή μας. Διαφορετικά όσο ωραία και αν σταθεί η ομάδα μας μεσοεπιθετικά το πιο πιθανό είναι να ξαναδούμε μια ή δύο στιγμές αμυντικής αφέλειας που θα στοιχίσει. Πλάνα για 11αδα δεν νομίζω ότι έχει σημασία να αναφέρουμε μιας και οι 3 βασικοί Τάτος, Ουντότζι και Ηρακλής είναι αμφίβολοι και θα αποφασισθεί κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή η συμμετοχή τους. Όσο για τον Εργοτέλη ίσως η εικόνα του να είναι ακόμη καλύτερη από τη βαθμολογική του θέση και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει μιας και έχει ως πρώτο σκορερ τον Διαμαντάκο που πέρσι με τη φανέλα του ΑΡΗ σε μια πολύ δύσκολη χρονιά πέρασε και δεν ακούμπησε. Αυτό κυρίως για τις κρίσεις που γίνονται γύρω από το υλικό της ομάδος μας αλλά και τον τρόπο που ο εκάστοτε προπονητής διαχειρίζεται το υλικό του. 

Δύσκολο παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να κάνει την έκπληξη για να πάρει βαθμολογική ανάσα. Αν και ο Μιλίνκοβιτς σε γενικές γραμμές είναι συμπαθής οι συνεχόμενες αποτυχίες, οι πολλές απότομες αλλαγές στον καταρτισμό της 11αδα και το όλο θέμα που έχει δημιουργηθεί με τους 2 Ισπανούς με αποκορύφωμα τη μη συμμετοχή του Αγκάνθο και την "άστοχη" αλλαγή του Πουλίδο λίγο πριν τη λήξη του ημιχρόνου στον αγώνα με τον Πανθρακικό θυμίζει κάτι από τον Αλκαράθ λίγο πριν το "κύκνειο άσμα" του στο εκτός έδρας παιχνίδι με την Κέρκυρα. Ευχή όλων μας ο Μιλίνκοβιτς να βρει τη σωστή συνταγή, οι παίκτες του να τον δικαιώσουν, ο ΑΡΗΣ να φύγει νικητής από την Κρήτη και ο Αρειανός να κουνήσει αμυδρά τα χείλη του σε μια προσπάθεια να σχηματίσει χαμόγελο. Μια νέα ήττα με την εικόνα που έχει η ομάδα και το δεδομένο πρόβλημα που υπάρχει στα αποδυτήρια λίγο πριν την μεταγραφική περίοδο μπορεί να φέρει τον Μιλίνκοβιτς μια ανάσα από την έξοδο. Ένα σενάριο που δεν θέλουμε να το ζήσουμε μιας και οι αλλαγές προπονητών είναι η τελευταία λύση. Για αυτό Αρειανάρα κάνε μας τη χάρη και πάρε το διπλό!

Με φόντο την έλευση του μεγαλοεπενδυτή η αγαπημένη μας ομάδα δίνει ένα σημαντικότατο παιχνίδι τη Κυριακή μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης. Παρά τα χίλια μύρια θέματα που μας απασχολούν δικαιολογημένα το τελευταίο χρονικό διάσημα άπαντες στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ φαίνεται να έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα του αγώνα και έχουν αφήσει όλα τα εξωαγωνιστκά στην άκρη επικεντρώνοντας όλη τους την προσοχή στο παιχνίδι με τον Πανθρακικό. Μια ομάδα κόντρα στην οποία έχουμε τραγική παράδοση η οποία αύριο πρέπει οπωσδήποτε να "σπάσει" μιας και τα βαθμολογικά περιθώρια έχουν στενέψει δραματικά.

Η επάνοδος του Πουλίδο στην 18αδα σε συνδυασμό με ακόμη μια απουσία του Αγκάνθο περιπλέκει ελαφρώς τα πράγματα σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει ανάμεσα στον Ζ.Μιλίνκοβιτς και τους Ισπανούς. Μάλιστα με όσα προηγήθηκαν του αγώνα με τον μπαογκ κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος αν ένιωσε πραγματικά ενοχλήσεις ο Αγκάνθο ή απλά το γόνατο του κόλλησε πυρετό από αυτόν που είχε ο Πουλίδο την προηγούμενη εβδομάδα... Απουσίες όμως σαν και αυτές του Αγκάνθο, του Παπαδόπουλου και του Ίμπε που συνήθως ξεκινάνε βασικοί δίνουν την ευκαιρία στους υπόλοιπους να δείξουν ότι αξίζουν να φοράνε τη φανέλα του ΑΡΗ και ότι μπορούν να προσφέρουν σαφώς περισσότερα από τους συμπαίκτες τους. Αυτός λοιπόν ο υγιής(όπως βγαίνει προς τα έξω) ανταγωνισμός μοιάζει να είναι το "χαρτί" του Μιλίνκοβιτς πάνω στο οποίο έχει βασίσει το πλάνο του για τη νίκη. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ από τις τελευταίες προπονήσεις της ομάδος Μανιάς, Αγγελούδης, Σουνάς, Νταμαρλής, Τσουμάνης και Τσουκάνης φαίνεται να θέτουν σοβαρή υποψηφιότητα για να ξεκινήσουν βασικοί. Είναι φανερό ότι ο Μιλίνκοβιτς έχει κουραστεί(όπως και εμείς) να περιμένει συγκεκριμένους παίκτες που τους έχει δώσει μπόλικες ευκαιρίες να βρουν επιτέλους τον καλό τους εαυτό και για αυτό έχει αρχίσει να δίνει ευκαιρίες και στους υπόλοιπους. Από εκεί και πέρα σχεδόν όλα θα εξαρτηθούν από αυτούς που θα αγωνιστούν. Στο παιχνίδι με τον μπάογκ η ομάδα έδειξε μαχητικότητα αλλά η φανερή έλλειψη συγκέντρωσης στοίχισε και αυτό είναι που θα πρέπει να αποφευχθεί οπωσδήποτε.  Ο Πανθρακικός έχει δείξει κάποια καλά στοιχεία αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ομάδα που φοβίζει. 

Αρωγός στην αυριανή προσπάθεια για την πρώτη... εντός έδρας νίκη θα είναι για ακόμη μια φορά ο κόσμος της ομάδος. Το ότι δεν μασάμε στα δύσκολα το έχουμε αποδείξει αμέτρητες φορές. Όλα όμως έχουν τα όρια τους και για αυτό θα πρέπει αύριο να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Σίγουρα το παιχνίδι έχει ιδιαίτερο βαθμολογικό ενδιαφέρον αλλά ανεξάρτητα τελικού αποτελέσματος τίποτα δεν τελειώνει αύριο. Όλες αυτές τις ιστορίες με το άρθρο 99 και τους μεγαλοεπενδυτές σε συνδυασμό με τη τραγική βαθμολογική συγκομιδή της ομάδος μας έχουν φέρει στα άκρα. Ας μη δώσουμε σε κανέναν το πάτημα να μεταφέρει τις ευθύνες του στον απλό κόσμο. Στήριξη, στήριξη και πάλι στήριξη! Όλοι στο Κλ.Βικελίδης!

Σαν να μη φθάνει η εικόνα και το βαθμολογικό δράμα που βιώνει η ομάδα μας και έχει ρίξει την ψυχολογία όλων μας στον πάτο έχουμε και συμβάντα σαν και αυτά με την παραίτηση του Πουλίδο από αρχηγός της ομάδος που μας κάνουν να γελάμε από τα νεύρα μας. Ναι, το είδαμε και αυτό στον φετινό ΑΡΗ! Παραίτηση από τη θέση του αρχηγού, κάτι που ομολογώ δεν έχει ξαναπέσει στην αντίληψη μου να γίνεται οικιοθελώς από έναν ποδοοσφαιριστή σε κάποια άλλη ομάδα. Και όλα αυτά την ώρα που η ψυχραιμία και η ανασύνταξη δυνάμεων είναι το ζητούμενο.

Ο αδικαιολόγητα τραγικός Πουλίδο που φέτος κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι λόγω απουσίας διερμηνέα(!?!?!) δεν μπορεί να μεταφέρει αυτά που θέλει στους συμπαίκτες του και για αυτό δεν θέλει να φοράει άλλο το περιβραχιόνιο του αρχηγού... Μάλλον μια πολύ πρόχειρη δικαιολογία από τον Ισπανό που αν και πριν το ξεκίνημα της αγωνιστικής σεζόν επέκτεινε το συμβόλαιο του με αυξημένες αποδοχές τελικά δεν φαίνεται να αισθάνεται και τόσο καλά στο σύλλογο μας. Μια κίνηση που αν και δεν την περιμέναμε κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν είχε δεί σημάδια ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά. Αρκετός εκνευρισμός κατά τη διάρκεια του αγώνα από πολλούς παίκτες, διαφωνίες για λανθασμένες μεταβιβάσεις, χειρονομίες προς τον κόσμο και άλλα είναι μερικά από τα σημάδια που είχαμε από το ξεκίνημα της χρονιάς. Κάτι λογικό μιας και όπως λέει ο σοφός λαός "όπου φτώχια και γκρίνια". Δεν ξέρω αν όσα συμβαίνουν στον ΑΡΗ και οι συμπεριφορές των ποδοσφαιριστών είναι κάτι το φυσιολογικό, το βέβαιο όμως είναι ότι αυτά όλα αποτελούν εσωτερικά ζητήματα της ομάδος, πρέπει να μένουν στα αποδυτήρια και να λύνονται εκει πέρα. ΄Οταν τέτοια πρόβλημα βγαίνουν από τα αποδυτήρια και προσπερνάνε έτσι απλά τα γραφεία της ΠΑΕ τότε μόνο μεγαλύτερο κακό συμβαίνει στην ομάδα. Δεν λέμε να διεστραβλώνεται η πραγματικότητα αλλά όταν σε άλλες ομάδες παραδίπλα παίζουν μπουνιές στην προπόνηση και το θέμα "πνίγεται" με συνοπτικές διαδικασίες τότε σίγουρα και τα αντανακλαστικά της ΠΑΕ ΑΡΗΣ θα πρέπει να λειτουργούν καλύτερα. Όσο περίεργο ακούγεται το γεγονός της παραίτησης του Πουλίδο άλλο τόσο ακούγεται το ότι δεν υπάρχει διερμηνέας για τους Ισπανούς... Φυσιολογικό? Πρωτοποριακό? Μοναδικό? Άγνωστο... Πάντως το ότι μετά την παραίτηση του Πουλίδο από αρχηγός, ο Ισπανός με "ειδική άδεια" έφυγε για την πατρίδα του μόνο καλό δεν είναι για την ομάδα.

Στο ίδιο μήκος κύματος περίπου είναι και όλη η παραφιλολογία περί διαζυγίου με τον Ίμπε που όντως δεν έχει βοηθήσει ως τώρα. Κάτι που ξεκίνησε από κάποια ύποπτα άρθα και διογκώθηκε από τον αγανακτησμένο κόσμο της ομάδος που δεν δείχνει να μαθαίνει από τα βιώματα του παρελθόντος. Κάπως έτσι πέρσι φαγώθηκε ο Καπετάνος και ο Παντίδος με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να ψάχνει παίκτες για διάφορες θέσεις και να αναγκαζόμαστε να βλέπουμε τον Κοέλιο και τον Παπαστεργιαννό σαν στόπερ. Άσκοπη και χωρίς το παραμικρό θετικό αποτέλεσμα θα ήταν μια τέτοια κίνηση τη στιγμή που δεν μπορείς να κάνεις μεταγραφές. Και που ξέρεις αύριο μεθαύριο μπορεί να ανέβει ο συγκεκριμένος ή με την εμπειρία του και μόνο έστω και κάποια λεπτά να καταφέρει να βοηθήσει. Ο ΑΡΗΣ τη φετινή χρονιά όπως και πέρσι δεν έχει τη πολυτέλεια να τιμωρεί, να βάζει στο ψυγείο ή να διώχνει παίκτες του. Ναι ο Πουλίδο δεν βλέπεται, ναι ο Αγκάνθο δεν θυμίζει τίποτα από τον περσινό καλό Αγκάνθο, ναι ο Παπαδόπουλος δεν έχει προσφέρει σχεδόν τίποτα, ναι ο Ίμπε δεν  μπορεί να πάρει τα πόδια του... Αυτούς όμως έχουμε, αυτούς θα πρέπει να στηρίξουμε και να ψάξουμε να βρούμε τον τρόπο για να τους βοηθήσουμε. Μέχρι λοιπόν ο ΑΡΗΣ να ξαναμπορέσει να αλλάζει παίκτες σαν τα πουκάμισα, ΥΠΟΜΟΝΗ, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ!

Πρόωρος αποκλεισμός για την ομάδα μας από το θεσμό του κυπέλλου που δεν κατάφερε ούτε απέναντι σε ομάδα της Football League να πάρει νίκη μέσα στην έδρα του. Η παντελής έλλειψη επιθετικού προσανατολισμού, συγκέντρωσης και πάθους οδήγησαν σε μια τραγική εμφάνιση και σε έναν δίκαιο αποκλεισμό μιας και ο Ολυμπιακός Βόλου φάνηκε συνολικά και στις 2 εμφανίσεις σαφώς πιο πειθαρχημένη ομάδα και αποφασισμένη για την πρόκριση. Η απογοήτευση από τον αποκλεισμό έδωσε τη θέση της στην αγανάκτηση για την συνολική εικόνα της ομάδος αλλά και την ατομική απόδοση της πλειοψηφίας των παικτών. 

Με αυτό που είδαμε σήμερα ή καλύτερα δεν είδαμε ότι και να πούμε ήταν λίγο. Ως ένα σημείο φέρει ευθύνη ο Μιλίνκοβιτς για το αμυντικογενή στήσιμο της ομάδος αλλά σε όλο το παιχνίδι φάνηκε ξεκάθαρα ότι όταν έχεις ποδοσφαιριστές που δεν μπορούν να αλλάξουν μια πάσα στα 2 μέτρα, δεν βγαίνουν νικητές σε καμία διεκδίκηση και σχεδόν ποτέ πρώτοι στη μπάλα ακόμη και όταν έχουν πλεονέκτημα απέναντι στους αντιπάλους κανένας προπονητής δεν μπορεί να σε σώσει. Δεν είναι καλό να μιλάμε με ονόματα αλλά όταν για δεύτερο παιχνίδι πάλι με τον Ολυμπιακό Βόλου ο νεαρός Σουνάς πραγματοποιεί τέτοια εμφάνιση ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πότε ο συγκεκριμένος παίκτης θα ξεδιπλώσει το ταλέντο του και θα αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους Οικονομόπουλο και Νταμαρλή που αν και στα προηγούμενα παιχνίδια είχαν αφήσει υποσχέσεις για κάτι καλύτερο, σήμερα που ο Μιλίνκοβιτς ξεκάθαρα με τον καταρτισμό της αποστολής τους εμπιστεύτηκε τυφλά αυτοί απογοήτευσαν. Και σαν να μην φθάνει η επιθετική ανυπαρξία της ομάδος μας στις ελάχιστες κραυγαλέες φάσεις για γκολ Πουλίδο και Αγγελούδης κατάφεραν να στείλουν την μπάλα έξω. Δύσκολα να πει κανείς αν είναι θέμα πίεσης & άγχους ή καθαρά θέμα ικανότητας αλλά είναι ολοφάνερο ότι όταν οι αντίπαλοι καταφέρνουν και περιορίζουν τον Τάτο και τον Αγκάνθο που διαθέτουν την απαραίτητη ποδοσφαιρική εφυία όλη η ομάδα μοιάζει με θίασο που πηγαίνει πέρα δώθε χωρίς σκοπό και αιτία. Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ απέναντι σε ομάδες που θέλουν να πάρουν το Χ αδυνατεί να δημιουργήσει και να σκοράρει και αυτό είναι το πιο δύσκολο πρόβλημα που θα πρέπει να λύσει ο Μιλίνκοβιτς. 

Το γήπεδο σήμερα δεν γέμισε αλλά όταν βλέπεις αυτά τα αποτελέσματα και αυτές τις εμφανίσεις λογικό είναι μεγάλη μερίδα του κόσμου να προτιμά να αράξει σπίτι του παρά να περάσει αυτή την ψυχοφθόρα δοκιμασία που περνάμε κάθε αγωνιστική.  Η λέξη υπομονή μας έχει στοιχειώσει για τα καλά και βλέποντας τα τελευταία 2 παιχνίδια και ο Μιλίνκοβιτς πάνω στον οποίο είχαμε εναποθέσει όλες τις ελπίδες μας να βρίσκεται σε αδιέξοδο τα πράγματα φαίνεται να χειροτερεύουν αντί να βελτιώνονται. Μετά τη σημερινή αποτυχία με τις πολύπλευρες απώλειες ο αγώνας με τον ΟΦΗ αποκτά ακόμη ιδιαίτερη σημασία. Τώρα το τι θα προλάβει να αλλάξει ο Μιλίνκοβιτς μέσα στις λίγες ημέρες που απομένουν ή αν το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ θα κατέβει για 2 αποτελέσματα θα μεταμορφώσει την ομάδα είναι κάτι που θα περιμένουμε με αγωνία να δούμε πάνω στο χόρτο. Κουράγιο αδέρφια...

Μετά τον θρίαμβο στη Βέροια όπου ο Ζ.Μιλίνκοβιτς και οι παίκτες του κατάφεραν να πάρουν τη νίκη υπερισχύοντας εκτός της τοπικής ομάδας και του Βοσκάκη και των βοηθών του ο ΑΡΗΣ μας καλείται να συνεχίσει το νικηφόρο σερί απέναντι στον Πλατανιά. Σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ αν κερδίσει θα καταφέρει να ξεκολλήσει σε μεγάλο βαθμό από τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας και θα μπορεί να κοιτάξει τη συνέχεια του πρωταθλήματος από άλλη οπτική γωνία, θέτοντας νέους στόχους. Μπορεί πέρσι να ζήσαμε έναν εφιάλτη και φέτος με το κακό ξεκίνημα ο εφιάλτης να αναβίωσε αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ΑΡΗΣ σαν ομάδα οφείλει απέναντι στον κόσμο και στην ιστορία του να έχει πολύ πιο διαφορετικούς στόχους από την παραμονή στην κατηγορία και αργά ή γρήγορα θα πρέπει να τους διεκδικήσει και πάλι.

Οι 2 συνεχόμενες εκτός έδρας νίκες ήταν κάτι που φυσιολογικά μας γέμισε με ενθουσιασμό και αισιοδοξία μιας και πέρσι σε ολόκληρη χρονιά καταφέραμε να πάρουμε μόλις μια νίκη μακριά από την έδρα και αυτή σε ένα παιχνίδι όπου πραγματικά δεν υπήρχε άλλο αποτέλεσμα. Πάντως όποιος βλέπει τα πράγματα πιο καθαρά και δεν μένει μόνο στο τελικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να διακρίνει την αλλαγή στην εικόνα της ομάδος από την πρώτη ημέρα που ήρθε ο Ζ.Μιλίνκοβιτς στην ομάδα μας.  Οι νίκες είναι απλά η απόδειξη της προσπάθειας που γίνεται. Το μυστικό της επιτυχίας μοιάζει να κρύβεται στα αποδυτήρια της ομάδος εκεί όπου ο Μιλίνκοβιτς έχει καταφέρει να πείσει άπαντες ότι εκτός από απόλυτο αφεντικό είναι και δίκαιος απέναντι σε όλους τους ποδοσφαιριστές. Σε αντίθεση με άλλους προπονητές που από το αεροδρόμιο κιόλας είχαν έτοιμες συγκλονιστικές αλλαγές στην βασική 11αδα και στο ρόστερ της ομάδος με παίκτες που δεν τους είχε δει κανείς ο Μιλίνκοβιτς από την πρώτη ημέρα έδειξε να εμπιστεύεται το υπάρχον ρόστερ αλλά να εμπιστεύεται και ως ένα σημείο και τις αποφάσεις του πρώην προπονητή της ομάδος. Για παράδειγμα παρόλο που ο κόσμος του ΑΡΗ έβραζε με τις εμφανίσεις του Τριανταφυλλάκου και απορούσε με τον αφορισμό του Μαργαρίτη ο Σέρβος προπονητής δεν λειτούργησε σπασμωδικά για να πείσει φαινομενικά ότι τα πράγματα αλλάζουν αλλά μέσα από τις προπονήσεις και δίνοντας σωστές ευκαιρίες στους παίκτες του κατάφερε να αλλάξει την εικόνα της ομάδος. Έτσι λοιπόν στο αυριανό παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ θα στερηθεί τους Πουλίδο, Αγκάνθο, Οικονομόπουλο και ίσως και τον Τάτο ειλικρινά δεν φοβάμαι ότι οι απουσίες τους θα γίνουν αντιληπτές σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε η ομάδα να παρουσιαστεί αγνώριστη. Όλοι οι παίκτες μοιάζουν έτοιμοι να πάρουν φανέλα βασικού και να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό. Νταμαρλής, Τριανταφυλλάκος, Παπαδόπουλος, Σουνάς, Κύργιας και Σταυρόπουλος διεκδικούν θέσεις στην 11αδα. Στο κέντρο όπου ο Οικονομόπουλος δεν θα αγωνιστεί, όπως και στην άμυνα όπου και ο Πουλίδο θα πληρώσει τη  χειραψία προς στον Βοσκάκη που τιμωρήθηκε όσο και η μούντζα προς διαιτητή από ομάδα του ΠΟΚ...  Ενώ την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή θα αποφασισθεί αν ο Ανδρέας Τάτος θα μπορέσει να αγωνισθεί μεσοεπιθετικά μιας και η αποβολή του Αγκάνθο αλλάζει και πάλι τα πλάνα του Μιλίνκοβιτς και μετατοπίζει τον φορμαρισμένο Ουντότζι στην κορυφή της επίθεσης. Η ουσία είναι ότι η ομάδα τις τελευταίες αγωνιστικές δείχνει να έχει βρει την αγωνιστική της ταυτότητα σε τέτοιο βαθμό που να μπορεί να καλύψει σημαντικές απουσίες όπως αυτές που θα έχουμε στην αυριανή αναμέτρηση με τον Πλατανιά. Ένας Πλατανιάς που αν και βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας, έφαγε κάμποσα γκολ από τον Ολυμπιακό και έχει και αυτός τις δικές του σημαντικές απουσίες δεν πρέπει να υποτιμηθεί ούτε για μια στιγμή από κανέναν. Άλλωστε εκτός από τη ζημιά που μας έκανε πέρσι θα πρέπει να έχουμε στην άκρη του μυαλού μας ότι μάλλον σχετίζεται με ότι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βέροια . 

Αρκετός κόσμος θα λείπει λόγω του 3ημέρου αλλά ο Αρειανός οπαδός έχει να δώσει τη δική του απάντηση σε όλους αυτούς που τον θεωρούν εύκολο θύμα και παλεύουν να τον απομακρύνουν από την αγαπήμενη του ομάδα. Η απάντηση που πρέπει να πάρει ο Βοσκάκης και το "κύκλωμα" που τον  στηρίζει είναι η παρουσία όλων μας στο γήπεδο. Έτσι όπως έχουμε κάνει αμέτρητες φορές κατά το παρελθόν, όταν οι άλλοι μας θεωρούν "τελειωμένους" και ευελπιστούν να μας δουν να καταλήγουμε "ανύπαρκτοι" σαν τον ηρακλάκο. Όπως λοιπόν τόσες φορές δεν τους έχουμε κάνει το χατίρι έτσι και την Κυριακή το μεσημέρι θα τρίβουν τα μάτια τους με τον κόσμο του ΑΡΗ και την κερκίδα στο Κλ.Βικελίδης. Όσο για τα κέντρα αποφάσεων, τη λαϊκή κατακραυγή για τον "εγκληματία" Βοσκάκη κτλ κτλ ειλικρινά μου είναι αδιάφορα. Ο ορισμός ενός ουρανοκατέβατου διαιτητή σαν τον Κουτσιαύτη φανερώνει απλά ότι συνεχίζουν να φέρονται στον ΑΡΗ σαν πειραματόζωο. Δεν περιμένω τίποτα λοιπόν από όλους αυτούς που λυμαίνονται το Ελληνικό ποδόσφαιρο παρά μόνο από τους παίκτες μου ώστε να καταφέρνουν να πετυχαίνουν πιο συχνά αυτό που πέτυχαν την προηγουμένη αγωνιστική κόντρα στον κάθε Βοσκάκη. Και φυσικά όπως πάντα θα με έχουν στο πλευρό τους! ΕΘΝΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΣΤΙΣ 15.00!

Σε λίγες ώρες από τώρα η ομάδα μας θα δώσει ακόμη ένα κρίσιμο παιχνίδι κόντρα σε έναν αντίπαλο με ίδιους στόχους κάτι που σημαίνει ότι το βαθμολογικό ενδιαφέρον στη σημερινή αναμέτρηση είναι ιδιαίτερα αυξημένο. Το "ρόδι έσπασε" στη Ν.Σμύρνη, η δουλειά του Ζ.Μιλίνκοβιτς και των παικτών άρχισε να βγαίνει μέσα στο γήπεδο και το μόνο που απομένει είναι να φανεί αν υπάρχει η ίδια προσήλωση, συγκέντρωση και προσπάθεια και στη συνέχεια του πρωταθλήματος ώστε ο ΑΡΗΣ να αποφύγει επικίνδυνες καταστάσεις σαν τις περσινές όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ο αγώνας με την Βέροια φαντάζει ιδανική ευκαιρία για να πιστοποιήσουμε την αγωνιστική μας ανάκαμψη και δεν θα πρέπει να την αφήσουμε να περάσει ανεκμετάλλευτη.

11άδα που κερδίζει δεν αλλάζει και όπως όλα δείχνουν ο Μιλίνκοβιτς εκτός της αντικατάστασης του Τσουμάνη που πήρε κόκκινη  με τον Μαργαρίτη δεν θα προχωρήσει σε άλλες αλλαγές. Κάτι που είναι άκρως σημαντικό μιας και θα δείξει σε όλους τους παίκτες του ότι αυτός που δουλεύει σκληρά και αποδίδει καλά επιβραβεύεται με χρόνο συμμετοχής και ότι στον φετινό ΑΡΗ δεν υπάρχουν εμμονές σε πρόσωπα ή "παίκτες-πυροτεχνήματα" που από το πουθενά παίρνουν φανέλα βασικού και το ανάποδο. Ο λόγος γίνεται κυρίως για το δίδυμο Οικονομόπουλου - Ηρακλή στα αμυντικά χαφ όπου στη Ν.Σμύρνη τα πήγε εξαιρετικά. Ήταν το πρώτο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ έκανε αισθητή την παρουσία του στο κέντρο και οι αντίπαλοι μας δυσκολευόταν να βρουν διαδρόμους στον άξονα. Κατά τα άλλα ο Έλσνερ φαίνεται να έχει καθιερωθεί ως στόπερ ενώ και ο Ίμπε κερδίζει συνεχώς πόντους. Φυσικά υπάρχει και ο Σταυρόπουλος που παρά τις εξαιρετικές εμφανίσεις του φάνηκε ότι είναι πολύ νωρίς για να πάρει φανέλα βασικού και να περιμένουμε από αυτόν να σπρώξει την ομάδα στη νίκη. Σαν αλλαγή όμως όπως έδειξε απέναντι στον Πανιώνιο μπορεί να κάνει πολλές ζημιές και να αλλάξει την εικόνα ολόκληρης της ομάδος. Παπαδόπουλος και Κύργιας έχουν επιστρέψει από τους τραυματισμούς τους αλλά οι "αντικαταστάτες" τους τα πήγαν εξαιρετικά καλά άρα θα μείνουν στον πάγκο. Η Βέροια έχει ξεκινήσει το πρωτάθλημα εξίσου άσχημα με εμάς αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχουμε τη δυνατότητα να την υποτιμήσουμε. Η αλλαγή του προπονητή σχεδόν πάντα επηρεάζει θετικά μια ομάδα για αυτό οι παίκτες μας θα πρέπει να παρουσιαστούν ακόμη πιο αποφασισμένοι.

Πέρσι στο γήπεδο της Βέροιας λίγο έλειψε να τιναχτούν όλα στον αέρα όταν μεμονωμένοι φίλοι της ομάδος αγανακτισμένοι από αυτό που έβλεπαν στον αγωνιστικό χώρο από τους παίκτες μας αλλά και από τον προκλητικό διαιτητή Παπά που έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να σπρώξει την Βέροια μπούκαραν μέσα. Σίγουρα όταν κατεβάζεις 7000 κόσμο σε μια έδρα τα 5-6 άτομα είναι πολύ λίγα αλλά θα πρέπει να μην δώσουμε την παραμικρή αφορμή. Η κατάληψη της Βέροιας είναι ήδη σε εφαρμογή απλά φέτος θα πρέπει να γυρίσουμε όλοι χαρούμενοι. Μια νίκη σήμερα θα μας δώσει την βαθμολογική ώθηση να προσπεράσουμε τουλάχιστον 2 ομάδες στη βαθμολογία αλλά και να πιάσουμε και άλλες. Πίστη για τη νίκη και πώρωση για 90΄ ! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΣΤΟ ΕΞΟΧΙΚΟ!