Θα ήταν ψέματα να πούμε ότι δεν περιμέναμε αυτή την εξέλιξη του αγώνα. Όχι απλά το τελικό αποτέλεσμα αλλά ακριβώς τη διακύμανση του σκορ και την επαφή της ομάδος μας με τη νίκη. Όταν μια ομάδα που πριν τον αγώνα έχει την 3η(δηλαδή την καλύτερη) καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα δέχεται 84 πόντους και όταν ο νούμερο ένα κίνδυνος Χαρτ (αναφορά από το προηγούμενο ποστ/preview της αναμέτρησης  "Ας ελπίσουμε όμως το τεχνικό τιμ να έχει "διαβάσει" το παιχνίδι των αντιπάλων και να μην δούμε τον συνήθη ύποπτο Χαρτ να κάνει ρεκόρ καριέρας") ξεπερνάει κατά πολύ τους 16 πόντους μ.ο. που είχε πριν την αναμέτρηση τότε το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι απλά το περιμέναμε. Τώρα αυτό που δεν περιμέναμε αλλά από ότι φαίνεται η "νέα μόδα" του φετινού ΑΡΗ είναι παίκτες και σχήματα που χρησιμοποιούνται στο Α' μέρος με επιτυχία από τον προπονητή μας στην επανάληψη να βλέπουμε εντελώς διαφορετικά πράγματα με αποτέλεσμα η ομάδα να χάνει την επαφή με το σκορ.

Επειδή το παιχνίδι δεν είχε τηλεοπτική μετάδοση θα το αναλύσουμε καθαρά από στατιστικής πλευράς και της ροής του σκορ. Στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα μας έδειξε ένα πολύ ανταγωνιστικό πρόσωπο κυρίως χάρη στον Χαρίση, τον Αθηναίου και τον Πελεκάνο που σήκωσαν το επιθετικό βάρος της ομάδος με απόλυτη επιτυχία. Οι 43 πόντοι στο πρώτο ημίχρονο ήταν μια επιθετική απόδοση σαφώς καλύτερη από αυτήν που μας είχε συνηθίσει. Αντιθέτως στην άμυνα όπου υποτίθεται ότι είναι η βάση του φετινού ΑΡΗ οι 45 πόντοι που δέχθηκε τα πρώτα 20' τα λένε όλα. Ο Χάρτ ήταν με διαφορά ο καλύτερος παίκτης του Ρεθύμνου αλλά όχι αυτός που έκρινε την αναμέτρηση στην επανάληψη μιας και το Ρέθυμνο βρήκε λύσεις κοντά στο καλάθι με παίκτες σαν τον Αγγελόπουλο που πέτυχε 14 πόντους αλλά και τους Γκάμπριελ και Αλεξάντερ που πέτυχαν 11 και 8 πόντους αντίστοιχα. Τώρα το αν είναι σύμπτωση που ο κλασσικός σέντερ του ΑΡΗ που πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση στο Α ημίχρονο παρακολούθησε σχεδόν όλο το Β ημίχρονο από τον πάγκο είναι κάτι που θα αφήσουμε να το κρίνουν οι ειδικοί αναλυτές του μπάσκετ. Στο εκνευριστικό ροτέισον όπως είδαμε και άλλες φορές φέτος ξαφνικά στην επανάληψη παίκτες όπως ο Χαρίσης και ο Βεζένκωφ έμειναν έξω ενώ ο Τσακαλέρης που σύμφωνα με τις δηλώσεις του Αγγέλου ήταν εξαιρετικός στον αγώνα με την Κηφισιά σήμερα επιβραβεύτηκε με 4'27'' χρόνο συμμετοχής. Ενώ ο Χάντ πήρε 1' και 20'' χρόνο συμμετοχής ώστε να μπει σιγά σιγά στους κανονικούς ρυθμούς της ομάδος. ΄Οτι και αν δοκίμαζε ο Αγγέλου στην επανάληψη δεν του έβγαινε με αποτέλεσμα το Ρέθυμνο να ξεφύγει με +13 και τον ΑΡΗ να κυνηγάει την ανατροπή. Μια ανατροπή που δεν ήρθε ποτέ.Ανεξάρτητα από το άθλημα, τα μπατζετ, το ρόστερ και το τεχνικό τιμ μια επαγγελματική ομάδα που δουλεύει σωστά οφείλει να έχει από παιχνίδι σε παιχνίδι μια συνέχεια και μια έστω αμυδρή τάση βελτίωσης. Δεν ξέρω  αν οι 77 πόντοι της επίθεσης και οι 15 ασιστ  δείχνουν αυτή τη βελτίωση αλλά όταν μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που όπλο της είναι η άμυνα ξαφνικά το ξεχνάει τότε είναι σαν να κάνουμε ένα βήμα εμπρός και 2 πίσω. Ενώ κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε να "ηρωποιούμε" αντίπαλους παίκτες που κάνουν πάρτι κόντρα στον ΑΡΗ. Ο Χαρτ και ο Αγγελόπουλος δεν είναι η εξαίρεση στην αμυντική λειτουργία της ομάδος μας αλλά ο κανόνας. Δεν χρειάζεται να θυμηθούμε τα περσινά. Φέτος ήδη μετράμε τους Χρυσικόπουλο, Μπόγρη και Κρόκερ από τις προηγούμενες αναμέτρησεις. Κάποτε υπήρχαν παίκτες σαν τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και άλλους που πραγματικά σχεδόν ότι πλάνο και αν έκαναν οι αντίπαλοι προπονητές δεν μπορούσαν να τους σταματήσουν. Στην σημερινή εποχή  και στο χαμηλού επιπέδου Ελληνικό πρωτάθλημα μάλλον φταίει η κακή προετοιμασία για το παιχνίδι παρά οι επιθετικές αρετές των παικτών. 

Ειλικρινά δεν ξέρω πως να εκλάβω τη σημερινή ήττα και τον τρόπο με τον οποίο ήρθε μιας και βλέπω μια σημαντική μερίδα του κόσμο που μοιάζει υπνωτισμένη με τον μπασκετικό ΑΡΗ. Χάσει κερδίσει δεν έχει καμία απολύτως σημασία μιας και υπάρχει ένα τεράστιο όραμα για το μέλλον. Ένα όραμα για το μέλλον που αν το ψάξουμε λιγάκι θα καταλήξουμε ότι εν μέρει είναι μονόδρομος αλλά από την άλλη δεν μπορεί να σου εγγυηθεί και τίποτα. Με λίγα λόγια μιλάμε για ένα ρίσκο. Τώρα πως αυτό το ρίσκο το πληρώνουμε απέναντι και στους πιο απίθανους αντιπάλους είναι κάτι που δύσκολα μπορώ να το δεχθώ. Προφανώς πολλοί ή δεν έχουν ζήσει τον μεγάλο ΑΡΗ ή έχουν ξεχάσει πως ο ΑΡΗΣ ακόμη και στην μετά Γκάλη εποχή με κάτι παίκτες από τα αζήτητα όπως ο Χρυσανθόπουλος, ο Λιάπας, ο Νικολαϊδής και άλλους κατάφερνε να είναι ανταγωνιστικός. Η σιγή ιχθύος γύρω από τους αγωνιστικούς στόχους του ΑΡΗ για την φετινή σεζόν φαίνεται να βολεύει και να πείθει πολλούς. Παρόλα αυτά εγώ θα περιμένω κάποια στιγμή από επίσημα χείλη να ακούσω τους αγωνιστικούς στόχους του φετινού ΑΡΗ...

Την εντός έδρας ήττα της 2ης αγωνιστικής θα προσπαθήσει να ρεφάρει η αγαπημένη μας ομάδα στην Κρήτη κόντρα στο Ρέθυμνο σε ένα παιχνίδι που δύσκολα κανείς μπορεί να κάνει προγνωστικά. Μπορεί τον πρώτο λόγο θεωρητικά να τον έχει η ομάδα της Κρήτης αλλά όπως έχει φάνει τόσο από τις εμφανίσεις και των 2 ομάδων αλλά όσο και από τα αποτελέσματα σε ολόκληρο το πρωτάθλημα σε αυτές τις πρώτες αγωνιστικές, τίποτα δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο. Για αυτό λοιπόν ο ΑΡΗΣ μας αύριο το απόγευμα θα πρέπει να τα δώσει όλα για να φύγει νικητής και να ξαναεπαναφέρει την αισιοδοξία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Μια αισιοδοξία που κλονίστηκε έντονα τόσο από την εντός έδρας ήττα από τον συμπολίτη όσο και από την αγχωτική νίκη επι της Κηφησιάς με την οποία σήμερα έκανε πλάκα ο Πανιώνιος.

Η συνταγή γνωστή, τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν στην άμυνα για τον φετινό ΑΡΗ. Η στατιστική που μας έχει ως την 3η καλύτερη άμυνα  του πρωταθλήματος επιβεβαιώνει τη δουλειά που γίνεται στον συγκεκριμένο τομέα. Ας ελπίσουμε όμως το τεχνικό τιμ να έχει "διαβάσει" το παιχνίδι των αντιπάλων και να μην δούμε τον συνήθη ύποπτο Χαρτ να κάνει ρεκόρ καριέρας. Παρόλα αυτά το κλειδί της νίκης φέτος σε ένα πρωτάθλημα που όλες οι ομάδες για την ώρα δείχνουν να αγκομαχούν για να στείλουν την μπάλα στο καλάθι είναι η επίθεση. Ως τώρα σχεδόν όλα τα παιχνίδια λήγουν με πολύ χαμηλό σκορ και αν υπάρχει μια ομάδα που βρίσκεται σε καλή ημέρα επιθετικά τότε η νίκη έρχεται πολύ εύκολα. Κάτι τέτοιο έγινε την προηγούμενη αγωνιστική όπου το Ρέθυμνο ηττήθηκε εύκολα μέσα στην έδρα του από έναν μπάογκ που βομβάρδιζε ασταμάτητα. Η επιστροφή των Χάντ και Σαρικόπουλου που ακολούθησαν την αποστολή δύσκολα να αλλάξει κάτι μιας και όπως μας συνηθίζει ο Αγγέλου πολύ δύσκολα να τους δούμε να αγωνίζονται για παραπάνω από 2 με 3 λεπτά. Από εκεί και πέρα περιμένουμε τους παίκτες μας να αρχίζουν να αισθάνονται πιο άνετα και να αρχίσουν να σουτάρουν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Μποχωρίδης, Βεζένκωφ και Γκίκας έδειξαν ότι έχουν επιθετικές αρετές και θα πρέπει να πάρουν περισσότερες προσπάθειες. Ακόμη κόντρα σε μια ομάδα που δεν έχει τα ψηλά και δυνατά κορμιά θα πρέπει επιτέλους να εκμεταλλευτούμε τον Χαρίση και οι περιφερειακοί μας να τον τροφοδοτήσουν σωστά και να χτυπήσουμε κοντά στο καλάθι. Αν πάντως για ακόμη μια φορά προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε τον αντίπαλο με χαμηλά σχήματα τότε θα είναι βούτυρο στο ψωμί του Ρεθύμνου που έτσι και αλλιώς υστερεί σημαντικά σε ύψος.

Προχθές τον ανακοίνωσε, σήμερα αγωνίστηκε και βοήθησε ο Α.Κυρίτσης τον Πανιώνιο. Χωρίς χρόνο προσαρμογής, χωρίς φιλικά παιχνίδια, χωρίς καν προπονήσεις στα πόδια. Αυτό κάτι πρέπει να μας λέει για το πόσο χρόνο χρειάζεται ένας έμπειρος, καλός παίκτης να "ενταχθεί" σε μια ομάδα. Δεν περιμένουμε από τον φετινό ΑΡΗ θαύματα αλλά περιμένουμε να δούμε μια ομάδα που να λειτουργεί σωστά και παιχνίδι με παιχνίδι να βελτιώνεται. Αν υπάρχει ορθολογικός τρόπος παιχνιδιού και σταδιακή βελτίωση τα αποτελέσματα θα έρθουν. Με τα νικηφόρα αποτελέσματα, θα υπάρξει πιο μαζική στήριξη  και περισσότερα έσοδα για την ΚΑΕ. Για αυτό σε κάθε παιχνίδι μοναδικός στόχος θα πρέπει να είναι η νίκη και τίποτα άλλο. Για αυτό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ διπλό μέσα στη Κρήτη!

Σε κόντρα όλων αυτών που έχουν συμβιβαστεί ή βολεύονται με την συρρίκνωση του μπασκετικού ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και αντιδρούν σε κάθε φωνή που απλά ζητάει να βάλουμε τον "πήχη" λίγο πιο ψηλά, να θέσουμε ρεαλιστικούς στόχους που αρμόζουν στη μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ της Ελλάδος και να δούμε πως μπορούμε να τους πετύχουμε θα ασχοληθούμε με την περίπτωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου και την προοπτική να ενισχύσει την ομάδα μας κάτω από τα καλάθια. Ο τίτλος του άρθρου είναι απλά "πιασάρικος" και τη δεδομένη χρονική στιγμή τουλάχιστον  όχι μόνο δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις μεταξύ του αθλητή και της ομάδος αλλά αντιθέτως γίνεται μια προσπάθεια να πεισθεί ο κόσμος ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν παράλογη.

Ας δούμε πως ξεκίνησε αυτή η ιστορία και γιατί τις τελευταίες ημέρες στα μπασκετικά στέκια αποτελεί βασική αφορμή για διαφωνίες και φιλικές εντάσεις.  Η σπίθα προήλθε από τον ίδιο τον αθλητή που σε πρόσφατη συνέντευξη του δήλωσε "θα με εξίταρε να παίξω στον ΑΡΗ", η φωτιά άναψε με το άκουσμα της κλήρωσης για το κύπελλο Ελλάδος και την προοπτική της συμμετοχής σε έναν τελικό υστέρα από πάρα πολλά χρόνια και φούντωσε ακόμη περισσότερο με τις μεταγραφικές κινήσεις ενίσχυσης που ολοκλήρωσε πριν από λίγο ο Πανιώνιος με τους Κυρίτση και Σκορδίλη. Και αν ο δεύτερος μας είναι αδιάφορος, ο Αλέξης Κυρίτσης από το καλοκαίρι υποτίθεται ότι ήταν ένα εκ των φαβορί να καλύψει τα κενά των Πάσαλιτς και Βεργίνη στη περιφέρεια. Μια κίνηση που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην έχει κάποιον έμπειρο παίκτη με έφεση στο σκοράρισμα στις θέσεις 1-2 και έτσι η ομάδα όπως φάνηκε από τα πρώτα 3 επίσημα παιχνίδια και ήταν λογικό εξαρχής να κολλάει επιθετικά και μετά βίας να φθάνει τους 65 πόντους. Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Ο ΑΡΗΣ έχει μια τεράστια ευκαιρία να βρεθεί στον τελικό του κυπέλλου μιας και θα αγωνιστεί σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι με τον Πανιώνιο μέσα στο Παλέ, για αυτό θα πρέπει διοίκηση και προπονητής να κάνουν ότι μπορούν για να αυξήσουν τις πιθανότητες πρόκρισης. Και όταν μιλάμε για τον Λ.Παπαδόπουλο τα λόγια είναι περιττά. Σίγουρα δεν βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του αλλά ακόμη και έτσι όπως απέδειξε τα προηγούμενα 2 χρόνια εν μέσω τραυματισμών και "χαμηλών πτήσεων" μπορεί να κάνει τη διαφορά. Μια απλή ματιά στην στατιστική του τα προηγούμενα 2 χρόνια είναι αρκετή. Ενώ η ισχυρή προσωπικότητα του σε συνδυασμό με την πλούσια καριέρα του μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για τους νεαρούς παίκτες της ομάδος μας.  Τα περί μπάτζετ, οικονομικού βάρους κτλ είναι περιττά μιας και η ομάδα μας πολύ εύκολα μπορεί να βγάλει το συμβόλαιο του παίκτη από τα έσοδα του ημιτελικού και του τελικού(εφόσον προκριθούμε) αλλά και από την αύξηση στα εισιτήρια που θα είναι το αποτέλεσμα της αγωνιστικής ανόδου της ομάδος. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για έναν παίκτη που αγωνίστηκε επι 2 χρόνια στον συμπολίτη σχεδόν τζάμπα αν όχι 100%  τζάμπα.   

Από την άλλη υπάρχουν και αρκετά αρνητικά που θα πρέπει να υπολογίσουμε. Αρχίζοντας από τα ασήμαντα θα αναφερθώ σε μια μερίδα κόσμου, που χωρίς διάθεση για κριτική σκέψη έχει μπει στο τριπάκι ότι ο Λ.Παπαδόπουλος αποτελεί κόκκινο πανί για τον κόσμο του ΑΡΗ, για λόγους καθαρά αδιευκρίνιστους. Θα μπορούσα να αναλύσω με μπόλικα επιχειρήματα γιατί ο συγκεκριμένος αθλητής θα έπρεπε να είναι παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς συναδέλφους τους αλλά θα αρκεστώ ότι από τη στιγμή που είδα τον Γιαννούλη να φοράει τα κιτρινόμαυρα μπορώ να δεχθώ τα πάντα. Άλλωστε μόνο τυχαίο δεν είναι ότι οι ίδιοι που μας "έπεισαν" ότι δεν πειράζει ο Γιαννούλης να έρθει στον ΑΡΗ καταφέρθηκαν πολλές φορές δημόσια κατά του Λ.Παπαδόπουλου. Στα σοβαρά θέματα τώρα πιστεύω ότι η ομάδα θα αποκτήσει ακόμη ένα πρόβλημα. Όχι λόγω της αγωνιστικής αξίας του Παπαδόπουλου αλλά λόγω της αγωνιστικής "φιλοσοφίας" του Αγγέλου. Μπορεί στον Χαρίση και στον Σαρικόπουλο με ευκολία να τους έχουμε κρεμάσει το ταμπελάκι του "μέτριου προς άχρηστου" αλλά με έναν σεντερ της αξίας του Παπαδόπουλου η ανυπαρξία του επιθετικού πλάνου του Αγγέλου και κυρίως η έλλειψη οργανωμένου παιχνιδιού κοντά στο καλάθι δεν θα μπορεί να κρυφθεί. Έτσι λοιπόν από τη στιγμή που ο Λ.Παπαδόπουλος δεν μπορεί να σουτάρει 3ποντα όπως σουτάρει για παράδειγμα ο Ασημακόπουλος ή ο Τσακαλέρης μάλλον και αυτός θα μπει στο ροτέισον των πραγματικών σέντερ με αποτέλεσμα να μοιράζεται ένα 15λεπτο με τους Χαρίση και Σαρικόπουλο. Και επειδή ο Λάζος δεν κρύβεται και λέει τα πράγματα με το όνομα τους σίγουρα θα έχουμε άλλα... Άσε που ο αν ο Λαρεντζάκης που ήταν από την αρχή της προετοιμασίας και έπαιξε σε όλα τα φιλικά έχει αγωνιστεί μόλις τα τελευταία κρίσιμα 11 δεύτερα στο χαμένο παιχνίδι με τον μπαογκ επειδή δεν έχει προλάβει να ενταχθεί ακόμη στο παιχνίδι της ομάδος τότε ο Παπαδόπουλος μετά βίας θα προλάβει τα πλέιοφς...

Όπως και να έχει το παραπάνω θέμα η παρουσία της ομάδος στον τελικό ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα στην επετειακή χρονιά των 100 χρόνων ζωής του συλλόγου θα είναι σημείο αναφοράς τόσο για τη διοίκηση Αρβανίτη, τον προπονητή μας Β.Αγγέλου αλλά και όλο τον κόσμο του ΑΡΗ που ψάχνει απεγνωσμένα από κάπου να πιαστεί για να χαρεί λιγάκι. Με λίγα λόγια, ωραία ακούγονται οι δηλώσεις για τα κρασιά στα βαρέλια που πρέπει να ωριμάσουν, τα τυριά στους τενεκέδες κτλ που θέλουν τον χρόνο τους αλλά όταν μιλάμε για στόχους όπως είναι η νίκη μέσα στο κατάμεστο Παλέ απέναντι στον Πανιώνιο τότε ο Αρειανός θέλει ΑΜΕΣΑ αποτελέσματα! Αν από την άλλη θέλετε να είστε ωραίοι και μάγκες και είστε βέβαιοι ότι και έτσι η ομάδα μπορεί να πάρει την πρόκριση τότε μακάρι να βγείτε αληθινοί. Σε περίπτωση όμως αποτυχίας, δικαιολογίες δεν υπάρχουν. 2 μήνες σχεδόν έχουν μείνει, ξεκινήστε να δουλεύετε από τώρα για την πρόκριση!

Χαμόγελα σκόρπισε σήμερα το πρωί το αποτέλεσμα της κλήρωσης για τα ζευγάρια των ημιτελικών κυπέλλου Ελλάδος  όπου ο ΑΡΗΣ μας αντιμετωπίσει μέσα στο Παλέ τον Πανιώνιο. Σε ένα παιχνίδι νοκ αουτ όπου ο νικητής θα αντιμετωπίσει στον τελικό έναν εκ των Ολυμπιακό ή Παναθηναϊκό που θα κονταροχτυπηθούν για την πρόκριση. Ναι καλά καταλάβατε! Μετά από 6 συνεχόμενα χρόνια όπου σε καμία φάση του κυπέλλου εκτός του τελικού οι 2 "μεγάλοι" της Αθήνας δεν αντάμωναν μεταξύ τους. φέτος χωρίς να δηλώσει κανείς από τους 2 κώλυμα ή να αποσυρθεί η κλήρωση τους έφερε αντιμέτωπους στα ημιτελικά! Ίσως λοιπόν φέτος και αν οι διοργανωτές σκεφτούν λίγο το καλό του αθλήματος να δούμε έναν τελικό με κόσμο και όχι με ελάχιστους "εκλεκτούς" οπαδούς και με τεράστια banner χορηγών να κοσμούν τις άδειες κερκίδες.

Όπως είναι λογικό το άκουσμα της είδησης έφερε ενθουσιασμό μιας και ο ΑΡΗΣ μας θα έχει μια χρυσή ευκαιρία ύστερα απο πολλά χρονιά να βρεθεί μια ανάσα από έναν τίτλο, σε ένα άθλημα που κάποτε μονοπωλούσαμε τους τίτλους. Όχι φυσικά ότι ο Πανιώνιος είναι καμιά εύκολη ομαδούλα που τη νίκη την έχουμε στο τσεπάκι μας αλλά όπως και να το κάνουμε με τον Πανιώνιο θα αγωνιστούμε εντός έδρας που έχει 2 νίκες τα τελευταία 100 χρόνια μέσα στο Παλέ... Σε αντίθεση λοιπόν με αυτό που λέγεται ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει πραγματικούς στόχους αλλά μόνο την ελπίδα ότι η προσπάθεια που γίνεται τον τελευταίο 1 με 1.5 χρόνο και κυρίως τη φετινή χρονιά θα αποδώσει καρπούς στο μέλλον πλέον ο ΑΡΗΣ έχει έναν ξεκάθαρο πραγματικό στόχο και αυτός είναι η συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος. Ναι, για "να μην τρομάξουμε τα παιδιά" μιλάμε απλά για τη συμμετοχή στον τελικό και όταν έρθει η ώρα το ξανασυζητάμε. Περιττό να αναλωθούμε στα ευεργετικές επιπτώσεις που θα έχει μια συμμετοχή στον τελικό για αυτή τη ομάδα σε όλα τα επίπεδα. Ας πούμε απλά ότι ο Αυτοκράτορας θα επιστρέψει σε γνώριμες καταστάσεις για αυτόν και ότι όλοι αυτοί που έχουν "κοντή" μνήμη θα ξαναθυμηθούν. Όσο για το τι μπορεί να γίνει σε έναν τελικό ας ρωτήσουν τους "εναπομείναντες" απλήρωτους, χιλιοταλαιπωρημένους παίκτες που σήκωσαν την κούπα μέσα στο Παλέ το 1998 κόντρα σε ΑΕΚ, Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στα καλύτερα τους.

Θέλω να πιστεύω ότι όπως αυτή η κλήρωση ικανοποίησε όλους μας και μας έκανε να σκεφτόμαστε από τώρα τον τελικό έτσι θα ικανοποίησε διοίκηση και τεχνικό τιμ και δεν θα προτιμούσαν μια κλήρωση με Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό εντός ώστε να "παλέψει" η ομάδα με εξασφαλισμένο άλλοθι. Εκτός από το οικονομικό σκέλος της κλήρωσης όπου ο ΑΡΗΣ θα αγωνιστεί λογικά σε ένα γεμάτο Παλέ υπάρχει και το δέλεαρ της πρόκρισης στον τελικό κάτι που σημαίνει ότι η διοίκηση Αρβανίτη, ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θα έχουν επιτέλους ένα αγωνιστικό σημείο αναφοράς. Μια επιτυχία που δεν θα χρειάζεται υπότιτλους για να την καταλάβουμε αλλά ακόμη και ο πιο ανίδεος μπασκετικά φίλαθλος του ΑΡΗ θα μπορεί να κατανοήσει. Για αυτό λοιπόν ας αφήσουμε τις αηδίες περί μπασκετικής γιορτής, αγωνιστικής πρόκλησης, συλλογής εμπειριών και άλλων παραπλήσιων νερόβραστων δηλώσεων και ας προετοιμαστούμε για μια μάχη που θα ξεκινήσει σε περίπου 2 μήνες από τώρα και νικητής θα πρέπει να βγει ο ΑΡΗΣ. Όσο για τα 7 ενδιάμεσα παιχνίδια ας χρησιμοποιηθούν σαν προετοιμασία για τον ημιτελικό. Άλλωστε όπως οι ίδιοι οι ιθύνοντες του μπασκετικού ΑΡΗ προσπαθούν να μας πείσουν η ομάδα αγωνιστικούς στόχους στο πρωτάθλημα δεν έχει, γιατί όχι λοιπόν να μην επικεντρωθούμε στο κύπελλο!

ΥΓ. Ήδη βγήκαν κάποια δημοσιεύματα που μιλάνε για τελικό στη Κρήτη. Προφανώς θα πρέπει να πρόκειται για ανέκδοτο. Μετά βιας να πάμε ως στη Λάρισα, αλλά αν ο κ.Βασιλακόπουλος και οι υπόλοιποι φωστήρες του Ελληνικής καλαθοσφαίρισης θέλουν να ξαναδούν έναν τελικό με περισσότερους φιλάθλους από ότι ματ και άδεια καρεκλάκια. Ουδέτερο, κρατικό γήπεδο στη Θεσσαλονίκη υπάρχει. Άσε που οι υπάλληλοι του περιμένουν πως και πως να γίνει καμία συναυλία ή κανένας τελικός μπας και πληρωθούν...

Άλλο ένα παιχνίδι γεμάτο αγωνία ολοκληρώθηκε για την ομάδα μας μέσα στο Nick Galis Hall και ευτυχώς αυτή τη φορά εμείς ήμασταν αυτοί που στο τέλος χαμογελάσαμε. Κόντρα σε μια αρκετά καλή ομάδα, έστω και με 1 καλάθι διαφορά η νίκη είναι αυτό που μετράει και αυτήν θα κρατήσουμε από το σημερινό παιχνίδι μαζί με τις πολύ καλές εμφανίσεις των Βεζένκωφ και Γκίκα που έκαναν την διαφορά για τον ΑΡΗ μας. Από εκεί και πέρα σίγουρα θα πρέπει το τεχνικό τιμ να προβληματιστεί έντονα για την επιθετική δυσλειτουργία της ομάδος που λίγο έλειψε να οδηγήσει σε ακόμη μια οδυνηρή ήττα μέσα στην έδρα μας.

Νεανική ομάδα, απαγορευτικό FIBA, οι άλλοι έχουν αμερικάνους, είναι ακόμη αρχή, η ομάδα χτίζεται για το μέλλον κτλ κτλ όλα γνωστά, όλα κατανοητά αλλά και όλα πρέπει να έχουν τα όρια τους. Σήμερα αντιμετωπίσαμε μια ομάδα που παρά το γεγονός ότι είναι νεοφώτιστη στην κατηγορία διαθέτει αρκετούς έμπειρους παίκτες και 3 Αμερικάνους και σίγουρα στο φετινό πρωτάθλημα θα είναι μια ταχύτητα πιο ψηλά από τις ομάδες που θα παλέψουν για την παραμονή τους. Απέναντι λοιπόν σε αυτή την ομάδα είδαμε έναν ΑΡΗ στο α' ημίχρονο να έχει τον πρώτο λόγο, να ελέγχει τον ρυθμό και αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί να χτίζαμε και μια μεγαλύτερη διαφορά. Στην επανάληψη όμως και με το που ξεκίνησε η αντεπίθεση της ΑΕΝΚ είδαμε πάλι ολόκληρη την ομάδα να βραχυκυκλώνει. Ένα βραχυκύκλωμα που όπως το είδα το παιχνίδι ξεκίνησε πάλι από τον πάγκο όπου ο Β.Αγγέλου όσα σχήματα και αν δοκίμασε τίποτα δεν του βγήκε. Επί σχεδόν 15' στην επανάληψη είδαμε τον ΑΡΗ πελαγωμένο να μην έχει την παραμικρή ιδέα πως να επιτεθεί και να αναλώνεται σε πολλά μακρινά σουτ(32 τρίποντα) και σε προσωπικές ενέργειες υπό την πίεση του χρονομέτρου των 24'' . Κανένα σύστημα, κανένας προσανατολισμός παρα μόνο ανούσια κυκλοφορία της μπάλας. Για καλή μας τύχη όμως ο Νίκος Γκίκας δικαιολόγησε τον τίτλο του ως κορυφαίο σκόρερ της Α2 και πετυχαίνοντας σημαντικά καλάθια έγειρε την πλάστιγγα προς την ομάδα μας. Στο πλευρό του είχε τον Μ.Πελεκάνο που αν και δεν ήταν σε καλή επιθετική βραδιά δεν δίστασε να πάρει στο τέλος τις καθοριστικές προσπάθειες στο φινάλε της αναμέτρησης. MVP του αγώνα όπως φαίνεται ξεκάθαρα στη στατιστική είναι ο Βεζένκωφ που πραγματοποίησε μια ολοκληρωμένη εμφάνιση με 15 πόντους (6 στα 9 σουτ), 10 ριμπάουντ και 6 ασιστ(!!!). Μια εμφάνιση που δικαιώνει στο απόλυτο τις προσπάθειες των ανθρώπων της ΚΑΕ για να τον διατηρήσει στο ρόστερ της ομάδος το περασμένο καλοκαίρι. Από εκεί και πέρα όπως είπαμε και στην αρχή ο Β.Αγγέλου θα πρέπει να δουλέψει πάρα πολύ με τους παίκτες του. Ακόμη και στην άμυνα που υποτίθεται ότι είναι το δυνατό μας όπλο είδαμε όταν το παιχνίδι έφθασε στα κρίσιμα λεπτά να μην μπορεί να σταματήσει τα ατού των αντιπάλων. Ενώ σίγουρα θα πρέπει να γίνεται καλύτερη δουλειά στο διάβασμα του αντιπάλου, κάτι που το φωνάζουμε από πέρσι. Εκτός βέβαια και αν κάποιος πιστεύει ότι ο περιορισμός του Κόστνερ που από τους 30 πόντους  "έπεσε" σήμερα στους 25 είναι επιτυχία. Ή για παράδειγμα οι 17 πόντοι του Λιακόπουλου ήταν έκπληξη... 

3η αγωνιστική και αν δεν πετούσαμε έτσι τη νίκη με τον συμπολίτη τώρα θα ήμασταν στην κορυφή της βαθμολογίας κάτι που θα τραβούσε ακόμη πιο πολύ τον κόσμο στο γήπεδο. Ένας κόσμος που σήμερα στο Παλέ δύσκολα να ξεπέρασε τους 2000. Φαίνεται ότι όλοι όσοι χειροκρότησαν την ομάδα στο παιχνίδι με τον συμπολίτη και υπεραμύνθηκαν της προσπάθειας που γίνεται προτιμούν άλλους τρόπους(διαδίκτυο, ράδιο, κτλ) για να εκφράσουν τη στήριξη τους. Έστω και έτσι θα μου επιτρέψετε να πω ότι σε σχέση με τα αντίστοιχα περσινά παιχνίδια υπήρξε μια αύξηση της προσέλευσης. Εύχομαι όλοι να καταλάβουν ότι πέρα από την επένδυση στο μέλλον θα πρέπει αυτή η ομάδα να βρει αγωνιστικό ρυθμό και τουλάχιστον παιχνίδια σαν το σημερινό να τα κερδίζει πολύ πιο εύκολα. Είναι ακόμη νωρίς για να κάνουμε προβλέψεις αλλά όπως έχει ξεκινήσει το πρωτάθλημα είναι ευκαιρία να συνεχίσουμε με νίκες, να διατηρηθούμε στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας και αυτή η νεανική ομάδα να χτίσει νοοτροπία νικητή. Τη νοοτροπία δηλαδή που αξίζει στον ΑΡΗ και στον κόσμο του.

Μπορεί στο τέλος του αγώνα με τον μπαογκ ο κόσμος να αναγνώρισε την προσπάθεια των παικτών και να χειροκρότησε αλλά δύσκολα να υπάρχει Αρειανός που να μην πικράθηκε από το τελικό αποτέλεσμα αλλά και από τον τρόπο που ήρθε αυτή η ήττα. Μια ήττα μόλις στη 2η αγωνιστική που έτσι όπως έχει διαμορφωθεί το πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια όπου εκτός του Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού όλοι οι υπόλοιποι μπορούν να χάσουν και να κερδίσουν παντού δύσκολα μπορεί να πει κανείς από τώρα αν οι χαμένοι βαθμοί θα στοιχίσουν στο τέλος. Άλλωστε δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ως τώρα κανείς από τον μπασκετικό ΑΡΗ δεν έχει βγει επίσημα να μιλήσει για τους στόχους της φετινής χρονιάς. Άρα καθαρά βαθμολογικά τίποτα δεν έχει χαθεί...

Αυτό που σίγουρα ως ένα σημείο έχει χάθει και θα πρέπει να είναι ο άμεσος στόχος του Β.Αγγέλου και των παικτών του είναι ο ενθουσιασμός του κόσμου που σε συνδυασμό με τις προσδοκίες που είχαν γεμίσει οι 2 εκτός έδρας νίκες είχε εκτοξευτεί στα ύψη. Και όταν είσαι στα ύψη και θεωρείς ότι θα παραμείνεις εκεί λογικό είναι η  απρόσμενη ήττα να γεμίσει όλους με απογοήτευση. Μάλιστα ο τρόπος που χάσαμε, η απαράδεκτη εικόνα του Β ημιχρόνου  + την παράταση και όλα όσα έγιναν από τον πάγκο της ομάδος με την "παρεξήση" Αγγέλου - Μποχωρίδη κτλ. σε μεγάλο βαθμό γκρέμισαν την καλή εικόνα που είχε χτίσει αυτή η ομάδα τις 2 πρώτες αγωνιστικές. Έτσι λοιπόν ο ΑΡΗΣ απέναντι στην Κηφισιά το Σάββατο το απόγευμα καλείται όχι μόνο να κερδίσει αλλά να αποδείξει κιόλας ότι αυτό που είδαμε κόντρα στον συμπολίτη ήταν μια κακή παρένθεση και ανήκει στο παρελθόν. Κάτι που μόνο εύκολο δεν θα είναι μιας και η Αθλητική Ένωση Κηφισίας μπορεί σαν όνομα να μην μας λέει και πολλά αλλά διαθέτει αρκετούς έμπειρους παίκτες στο ροστερ της  που μαζί με 3 Αμερικάνους έχουν συνθέσει ένα αξιόμαχο και αρκετά απρόβλεπτο σύνολο. Οι πάντα επικίνδυνοι "πρώην-κίτρινοι" Τσαλδάρης, Μπάρλος, ο ρολίστας πολυτελείας Βασίλιεβιτς και ο απρόβλεπτος Λιακόπουλος που πέρσι πραγματοποίησε εξαιρετική χρονιά με τον Πανελευσινιακό είναι μερικά από τα δυνατά χαρτιά των αντιπάλων μας. Ενώ και ο Αμερικάνος Τόνι Κρόκερ που την προηγούμενη αγωνιστική πέτυχε 30 πόντους σίγουρα θα μας απασχολήσει. Με λίγα λόγια το παιχνίδι αναμένεται πάρα πολύ δύσκολο και ο Β.Αγγέλου με τους παίκτες του θα πρέπει να είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι για την αυριανή αναμέτρηση. Βασικό όπλο θα είναι η άμυνα μας που κόντρα στον μπάογκ στο Β ημίχρονο όχι μόνο δεν ήταν καλή αλλά ήταν τόσο τραγική που έδωσε το δικαίωμα σε έναν παίκτη σαν τον Μπόγρη να κάνει και ρεκόρ καριέρας(ή να το πλησιάσει). Εκτός όμως από την άμυνα σίγουρα θα πρέπει να δούμε και κάτι παραπάνω και στην επίθεση γιατί σε όλα τα παιχνίδια ως τώρα είδαμε για μεγάλο χρονικό διάστημα εκεί που ενώ πετυχαίναμε να μπλοκάρουμε τον αντίπαλο εμείς να μην μπορούμε να πετύχουμε καλάθι με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να εξαργυρώσουμε την καλή μας άμυνα. Κλειδί για την επίθεση θα πρέπει να είναι η αξιοποίηση του Χαρίση που δυστυχώς ως τώρα μοιάζει να είναι εκτός των επιθετικών πλάνων του Αγγέλου και αυτό αποτελεί τεράστιο πλήγμα. Οι λίγες ασίστ που είχαμε το περασμένο Σάββατο είναι η πηγή του κακού και το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να δούμε να έχει διορθωθεί αν θέλουμε να πάρουμε τη νίκη. Διαφορετικά τα πράγματα μπορεί να γίνουν αρκετά δυσάρεστα.

Ένα ερωτηματικό σχετικά με την αυριανή αναμέτρηση είναι η παρουσία του κόσμο. Τις ημέρες που ακολούθησαν το ντέρμπι με τον συμπολίτη πολλοί ήταν αυτοί που έμειναν στο ζεστό χειροκρότημα του κόσμο όπως και αυτοί που εξοργίστηκαν με την έντονη κριτική που έγινε στον Β.Αγγέλου. Βέβαια το να λέμε στηρίζουμε είναι το πιο εύκολο αλλά η ουσία είναι η εικόνα του γηπέδου. Δεν είμαι και πολύ αισιόδοξος αλλά εύχομαι αύριο να δούμε ένα μισογέματο Παλέ και όχι τους κλασσικούς 1000 με 1500 που βρέξει χιονίσει είμαστε εκεί. Είπαμε, η προσπάθεια που καταβάλλει η διοίκηση Αρβανίτη είναι αξιοσημείωτη και αν θέλουμε να επισπευτεί η επαναφορά του Αυτοκράτορα στον θρόνο του θα πρέπει να βοηθήσουμε με όποιον τρόπο μπορούμε. Για αυτό λοιπόν αύριο το απόγευμα ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Απίστευτο και όμως αληθινό θα έπρεπε να χαρακτηριστεί το γεγονός, αλλά όταν σε μια χώρα σαν την Ελλάδα κάτι τέτοια τα έχουμε για "πρωινό" τότε η λέξη Ελληνικό αντί για αληθινό ταιριάζει καλύτερα. Σε κλήση για απολογία κλήθηκε ο μπασκετικός ΑΡΗΣ για τον αγώνα της 2ης αγωνιστικής απέναντι στον συμπολίτη! Ναι, εκεί που σε ένα κατάμεστο Παλέ, ο μπαογκ κατάφερε και πήρε τη νίκη στην παράταση και έφυγε ατσαλάκωτος, σαν κύριος υπό τους ήχους για των χειροκροτημάτων του κόσμου του ΑΡΗ για την προσπάθεια που κατέβαλλαν οι παίκτες του Β.Αγγέλου.

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μέσα σε 10 ημέρες αυτό το "χωριό" που λέγεται Θεσσαλονίκη φιλοξένησε 2 σημαντικά παιχνίδια. Ένα στο "πελατάκι" και ένα στο Nick Galis Hall, και τα 2 με τη δική τους ξεχωριστή σημασία. Νικητές και στα 2 οι φιλοξενούμενοι στις λεπτομέρειες μετά από παιχνίδια θρίλερ, ιδίως στο Παλέ όπου το παιχνίδι κρίθηκε στη παράταση. Το αποτέλεσμα ήταν στο ένα γήπεδο με 2500 κόσμο να έχουμε στα τελευταία λεπτά διακοπές του αγώνα, ρίψη αντικειμένων, οι μάνικες να πλημυρίζουν το γήπεδο και τα ματ να απομακρύνουν τους "φιλάθλους" του συμπολίτη και να μπαίνουν στο παρκέ για να βοηθήσουν στην ολοκλήρωση του αγώνα. Ενώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι και πριν την έναρξη του αγώνα υπήρχαν πάλι επεισόδια με την αστυνομία μιας και οι υπάλληλοι του κρατικού γηπέδου της Πυλαίας είχαν το θράσος να απαιτήσουν από τους "υπερήφανους" οπαδούς του συμπολίτη να κόψουν εισιτήριο. Στα δικά μας τώρα όπου το γήπεδο γέμισε ασφυκτικά με 6000 κόσμο, είχαμε τη γνωστή ζεστή ατμόσφαιρα με τα χαρτάκια, που ζεστάθηκε και λίγο παραπάνω με κάποιους πυρσούς στη κερκίδα από τους οποίους δεν πετάχτηκε ούτε ένας και στο τέλος παρά την ήττα είχαμε χειροκρότημα. Ούτε ρίψη αντικειμένων, ούτε διακοπές, ούτε μάχες με αστυνομία, ούτε νεροποντές, ούτε τίποτα. Μάλιστα η συγκεκριμένη αντίδραση του κόσμου του ΑΡΗ που ήρθε 10 ημέρες μετά από τις αηδιαστικές γνωστές εικόνες του κρατικού γηπέδου της Πυλαίας έγινε σημείο αναφοράς από όλους, με αποκορύφωμα τις δηλώσεις του Σ.Μαρκόπουλου στη συνέντευξη τύπου αλλά και του Ν.Σταυρόπουλου που μίλησε για τον μπασκετικό κόσμο του ΑΡΗ με θαυμασμό. Και εκεί έρχεται η αστυνομία να αποδείξει για ακόμη μια φορά τον ρόλο της ως "όργανο" στα χέρια κάθε πονηρού ή απλά κομπλεξικού προσπαθεί να εκτελέσει συγκεκριμένη αποστολή κατόπιν "άνωθεν" εντολής και χωρίς να αποσκοπεί στη διατήρηση της τάξης και στην προσπάθειας απόδοσης δικαιοσύνης. Έτσι λοιπόν για ακόμη μια φορά ανακαλύφθηκε ότι παίκτης του μπαογκ δέχθηκε αναπτήρα στο κεφάλι και τραυματίστηκε. Κάτι που φυσικά που δεν έγινε από κανέναν αντιληπτό. Ούτε από τους διαιτητές που δεν το έγραψαν στο φύλλο αγώνα, ούτε στον τηλεοπτικό φακό που δεν κατέγραψε τίποτα αλλά ούτε καν από τούς ίδιους τους ανθρώπους του μπαογκ που δέχθηκαν τα "πυρά". Μόνο από τα ειδικά εκπαιδευμένα καμάρια της αστυνομίας έγινε αντιληπτό το "γεγονός" και με βάση αυτό καλείται σε απολογία ο ΑΡΗΣ μας.

Από τη στιγμή λοιπόν που η αστυνομία στην έκθεση της κατέγραψε το "γεγονός" η αθλητική δικαιοσύνη θα πρέπει να επέμβει. Εκεί έρχεται το επόμενο λογικό ερώτημα. Αν όλα όσα έγιναν στο γήπεδο της Πυλαίας τιμωρήθηκαν συνολικά με 4100 ευρώ, τότε ο αναπτήρας στο Παλέ πόσο θα κοστολογηθεί? Πιθανόν να έχει σχέση με το τι αναπτήρας ήταν... Περιπτέρου μικρός των 50 λεπτών? Zippo πολυτελείας? Τα ειδικά CSI εργαστήρια της Ελληνικής αστυνομίας επεξεργάζονται τα ευρήματα και σίγουρα θα μας πουν. Σήμερα εκδικάζεται η υπόθεση για το άρθρο 99 για την ΚΑΕ (όπως και για την ΠΑΕ) και κάτι τέτοια σίγουρα αποτελούν απλά λεπτομέρειες. Όταν όμως όλα δρομολογηθούν σωστά με το άρθρο 99 και ο ΑΡΗΣ μπει σε μια σειρά οικονομικά θα πρέπει επιτέλους η ΚΑΕ να ασχοληθεί και με αυτά τα φαινόμενα. Θα πρέπει κάποια στιγμή ο κάθε κομπλεξικός που τυχαίνει να έχει ένα αξίωμα να μη βλέπει τον ΑΡΗ ως εύκολο θύμα για να κάνει το "κομμάτι" του. Τι άλλο να πούμε? Συγχαρητήρια στην Ελληνική αστυνομία που βοηθάει αποτελεσματικά στην καταπολέμηση της βίας στα γήπεδα...

Το παιχνίδι με τον συμπολίτη ανήκει στο παρελθόν και όσο και αν μας ενόχλησε ο τρόπος με τον οποίο ήρθε αυτή η ήττα θα πρέπει να την αφήσουμε πίσω μας, Το ότι μια ομάδα πρέπει να αντιμετωπίζει κάθε παιχνίδι ξεχωριστά, να μην μένει στις ήττες, όπως να μην μένει και στις νίκες ή όπως έχει βγει το σλόγκαν των τελευταίων εβδομάδων "να έχει κακή μνήμη" δεν σημαίνει ότι όταν χάνεις δεν τρέχει τίποτα και απλά προσπερνάς το παιχνίδι. Το μπάσκετ έχει αλλάξει και οι 2 της Αθήνας έχουν ξεφύγει. Παρόλα αυτά και ανεξάρτητα αν οι τίτλοι είναι σχεδόν καπαρωμένοι και η 3η θέση δεν οδηγεί στην Ευρωλίγκα ο ΑΡΗΣ έχει στόχους και πολύ σημαντικούς. Στόχοι όπως η οικονομική εξυγίανση, η επιστροφή του κόσμου στο γήπεδο και η επαναφορά του ΑΡΗ σε υψηλό επίπεδο που όσο και αν το αρνούνται οι διοικούντες της ΚΑΕ σε μεγάλο ποσοστό περνάει μέσα από τις αγωνιστικές επιτυχίες της ομάδος. Επομένως όπως οι 2 νίκες εκτός έδρας μπορεί να γεμίσουν το Παλέ και μαζί τα ταμεία της ΚΑΕ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ήττες σαν και αυτή του Σαββάτου διώχνουν τον κόσμο από το γήπεδο. Για αυτό λοιπόν καλό είναι όσοι αντιμετωπίζουν την αγωνιστική πορεία της ομάδος με κυνισμό, μιλάνε διαρκώς για έλλειψη στόχων και το μέλλον της ομάδος να το ξανασκεφτούν.

Επί της ουσίας τώρα ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να μείνει στα "κέρδη" του αγώνα με τον μπαογκ τα οποία είναι τα τραγικά λάθη που έγιναν και με βάση αυτά προπονητής και παίκτες να δουλέψουν ώστε να μην επαναληφθούν. Το πρώτο βήμα για την βελτίωση είναι η αναγνώριση των λαθών για αυτό και εμείς θα κάνουμε μια προσπάθεια να τα καταγράψουμε. 

-- Κατά κοινή ομολογία το παιχνίδι χάθηκε από τον πάγκο και αυτό είναι το πρώτο που θα πρέπει να "ομολογήσουν" προπονητής και διοίκηση ανεξάρτητα από το αν η ως τώρα συμπεριφορά τους από την πρώτη ημέρα που ήρθε ο Β.Αγγέλου στον ΑΡΗ η θέση του προπονητή στον ΑΡΗ μοιάζει με "ιερή αγελάδα".  Σαν Έλληνες είμαστε λαός των άκρων, έτσι και εμείς οι Αρειανοί. Από εκεί που τους προπονητές τους αλλάζαμε σαν τα πουκάμισα έχουμε περάσει στο άλλο άκρο όπου το να τολμήσει κάποιος να αναφέρει κάτι μεμπτό κατά των χειρισμών του προπονητή αποτελεί αφορμή για "εμφύλιο". Αυτό εκλαμβάνω από τη στάση του προπονητή, της διοίκησης και μερίδας του κόσμου και απλά θα τονίσω ότι ο εφησυχασμός και η "μονιμότητα" δεν έχει ωφελήσει κανέναν.

-- Πειθαρχία με όρια και όχι εις βάρος της ομάδος. Αναμφισβήτητα για να λειτουργήσει μια ομάδα σωστά πρέπει ο προπονητής να είναι πάνω από όλους, ιδίως σε μια ομάδα με τόσους νεαρούς παίκτες όπως έχει ο ΑΡΗΣ. Από εκεί και πέρα όμως όλα πρέπει να έχουν κάποια όρια και σίγουρα ότι και αν γίνεται μέσα στα αποδυτήρια θα πρέπει να μένει εκεί να μην επηρεάζει την αγωνιστική εικόνα της ομάδος. Όταν όμως κατά τη διάρκεια του αγώνα ή  παραμονή του αγώνα γίνονται "σκηνικά" όπως αυτό με τον Μποχωρίδη με αποτέλεσμα να την πληρώνει η ομάδα τότε συγχωρέστε με αλλά δεν καταλαβαίνω ποιον τελικά βοηθάει αυτή η "φανομενική" πειθαρχία. Βοηθάει τον ΑΡΗ ώστε να έχει καλύτερα αποτελέσματα πάνω στο παρκέ? ή βοηθάει κάποιους επαγγελματίες παίκτες ή προπονητές να γίνονται πιο επαγγελματίες? Το χειρότερο με το συμβάν με τον Μποχωρίδη είναι ότι στη συνέντευξη τύπου ο κ.Αγγέλου προσπάθησε να μας πείσει ότι ήταν επιλογή του για καθαρά αγωνιστικούς λόγους όταν στην 3η περίοδο ο ΑΡΗΣ δέχθηκε 24 πόντους σε αντίθεση με όλο το Α' ημίχρονο με τον Μποχωρίδη(και όχι μόνο) στην 5αδα όπου δέχθηκε 30 πόντους. Και επειδή το πιο σημαντικό για κάθε άνθρωπο, ομάδα, επαγγελματία είναι παρά τα λάθη που γίνονται να υπάρχει βελτίωση θα σας υπενθυμίσω(σε όσους έχουν "κακή μνήμη") το περσινό ΑΡΗΣ - Καβάλα 80-79 . Εκεί όπου είχαμε παρόμοιο περιστατικό με τον Πάσαλιτς και λίγο έλειψε ο ΑΡΗΣ να χαρακτηριστεί "στημένος" απέναντι σε μια ομάδα που έπαιζε το τελευταίο της χαρτί για την παραμονή στην κατηγορία. Βέβαια και τότε όσοι εκφράσαμε τη δυσαρέσκεια μας χαρακτηριστήκαμε ως "καρεκλάκια που παρακαλάμε να χάσει η ομάδα μας". Αυτή τη φορά όμως τις κόντρες παικτών και προπονητών τις πλήρωσε ο ΑΡΗΣ μας και ο κόσμος που πικράθηκε πάνω που είχε πιστέψει στις δυνατότητες της ομάδος. Και για όσους πραγματικά έχουν "κακή μνήμη" ανάλογα περιστατικά είχαμε πέρσι και με τους Χαρίση, Βεργίνη και Τσιάρα.

-- Επιθετικός προσανατολισμός της ομάδος. Ο ΑΡΗΣ για σχεδόν 25' αγωνίστηκε χωρίς το παραμικρό επιθετικό πλάνο. Οι 4 ασιστ είναι απόδειξη για αυτό, ενώ οι ψηλοί  όπως και πέρσι έτσι και φέτος απουσιάζουν επιδεικτικά από την αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδος.

-- Διάβασμα αντιπάλου - αμυντικός προσανατολισμός. Στην προετοιμασία και πριν το παιχνίδι του κυπέλλου με τον μπαογκ αρκετός λόγος είχε γίνει για τα παιχνίδια κατασκόπων και το τέχνασμα του ΑΡΗ να μη δώσει ούτε ένα παιχνίδι μπροστά στον τηλεοπτικό φακό ή στο ευρύ κοινό. Από την στιγμή όμως που όλες οι ομάδες ανοίγουν τα χαρτιά τους θα πρέπει στους αγώνες να είμαστε πιο διαβασμένοι. Όταν μάλιστα απέναντι σου έχεις μια ομάδα σαν τον μπαογκ που οι "απειλές" δεν είναι παραπάνω από 2-3 τότε το να βλέπεις τον Μπόγρη, έναν παίκτη που θα πρέπει να παίξει έξυπνα, κοντά στο καλάθι να είναι ο MVP τότε μάλλον εσύ δεν έχεις προετοιμαστεί καλά.

Το παιχνίδι χάθηκε καθαρά από δικά μας λάθη μιας και δεν δείξαμε την απαραίτητη αυτοσυγκέντρωση όταν τα πράγματα άρχισαν να στραβώνουν. Από εκεί και πέρα καλό είναι το συντομότερο δυνατό να γίνει ένα "ξεκαθάρισμα" διοίκησης και προπονητή σχετικά με τις δυνατότητες και τους στόχους της ομάδος. Σε αυτό το δύσμοιρο πρωτάθλημα, τελικά ο ΑΡΗΣ έχει το πιο αδύναμο ρόστερ ή μήπως και σχεδόν όλες οι υπόλοιπες ομάδες εκτός Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού και Πανιωνίου έχουν εξίσου αδύναμο με εμάς? Θα πρέπει κάποια στιγμή να αλλάξουμε ρότα και να δούμε τα πράγματα πιο ρεαλιστικά. Ναι ο ΑΡΗΣ έχει οικονομικά προβλήματα, ναι έχουμε το απαγορευτικό της FIBA αλλά και οι άλλοι σε κατάσταση είναι? Ποιο είναι το ρόστερ του μπαογκ που δεν έχει το απαγορευτικό της FIBA? Τι ρόστερ είχε ο ΚΑΟΔ που έχει καλύτερο παίκτη τον 21χρονο Χρυσικόπουλο που έφυγε από τον ΑΡΗ, την Ιταλία και τον μπαογκ σαν αποτυχημένος?  Ποιο είναι το ρόστερ των υπολοίπων ομάδων? Η τεράστια ομάδα του ΑΡΗ δεν χτίστηκε με τον πήχη χαμηλά και την δικαιολογία στο στόμα αλλά με περίσσιο θράσος και πίστη για επιτυχίες που άλλοι τις θεωρούσαν ακατόρθωτες.

Το νικηφόρο ξεκίνημα υπήρχε, ο χρόνος για να προετοιμαστεί η ομάδα υπήρχε, ο ενθουσιασμός του κόσμου που γέμισε ασφυκτικά το Παλέ υπήρχε, όλα ήταν ιδανικά για να πάρει η ομάδα μας μια σημαντική νίκη, πιστοποιώντας τα καλά στοιχεία που έδειξε στα πρώτα 2 παιχνίδια αλλά και ζεσταίνοντας και άλλο τον κόσμο που διψάει να δει έναν καλό ΑΡΗ στο παρκέ ύστερα από πολλά χρόνια. Αντί για αυτό ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του μόλις στο τρίτο επίσημο παιχνίδι κατάφεραν με τον χειρότερο τρόπο να μας ξενερώσουν όλους και να μας πείσουν ότι οι 2 πρώτες νίκες ήταν απλά τυχαίο αποτέλεσμα. Γιατί δυστυχώς η παρουσία του ΑΡΗ στο Β ημίχρονο και στην παράταση ήταν μια εικόνα ομάδος χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Την ίδια στιγμή που κατάφεραν να γεμίσουν με απογοήτευση τους 6000 Αρειανούς που βρέθηκαν στο Παλέ κατάφεραν να δώσουν υπόσταση και στο μπασκετικό τμήμα του συμπολίτη που πριν λίγες ημέρες έδειχνε τελειωμένο.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, με τον Μποχωρίδη να έχει κέφια, τον Βεζένκωφ να δίνει λύσεις και τον Πελεκάνο να κάνει αθόρυβη και ουσιαστική δουλειά όπως πάντα. Ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν ένα ξέσπασμα για να ξεφύγει στο σκορ και να τελειώσει το παιχνίδι εύκολα. Ένα ξέσπασμα που ήρθε 2 φορές στο πρώτο ημίχρονο με αποτέλεσμα η ομάδα να παέι στα αποδυτήρια με +8. Και αν και η λογική έλεγε ότι ο ΑΡΗΣ με +8 πάνω και πιο φρέσκια ομάδα λόγω του ασταμάτητου ροτέισον από τον Αγγέλου δεν θα είχε πρόβλημα να "τελειώσει" από νωρίς την υπόθεση νίκη ήρθαν τα πράγματα πάνω κάτω. Με ένα 11-0 από τα αποδυτήρια ο συμπολίτης πήρε τα ηνία του αγώνα και έτσι απλά κάθε ίχνος λογικής, αυτοσυγκέντρωσης και προσήλωσης των παικτών και του προπονητή μας σε κάποιο αγωνιστικό πλάνο εξαφανίστηκε. Αντι ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται και να βρίσκει λύσεις πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Ζήτημα αν σε όλο το δεύτερο ημίχρονο και στην παράταση η ομάδα μας πραγματοποίησε 2-3 οργανωμένες επιθέσεις. Προσωπικές ενέργειες και μακρινά σουτ στην λήξη του χρόνου υπό άσχημες συνθήκες αλλά και από παίκτες που θα έπρεπε να παλεύουν κοντά στο καλάθι. 0 στα 10 τρίποντα από την φρόντ λάιν του ΑΡΗ που όπως ολόκληρη η ομάδα και μαζί και ο προπονητής δείχνουν να αγνοούν την ύπαρξη του πικ εν ρολ στο μπάσκετ. Τόσο στην επίθεση όσο και στην άμυνα όπου κατάφεραν να κάνουν μάγκες παίκτες σαν τον Μπόγρη και τον Τσαϊρέλη. Εκτός και αν ξαφνικά ο συμπολίτης διαθέτει ένα αξιόλογο ρόστερ σαφώς καλύτερο από το δικό μας, με παίκτες τεράστιας αξίας... Λέξεις όπως ασιστ και παιχνίδι κοντά στο καλάθι επίσης άγνωστες για τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του που ακόμη και όταν από καθαρά τυχαίες φάσεις καταφέρνεις και είσαι αγκαλιά με τη νίκη καταφέρνεις να την πετάς στα σκουπίδια. 2 καταραμένα φάουλ που μπορούσαμε να κάνουμε στην τελευταία επίθεση και να εμποδίσουμε το τρίποντο  είναι ότι πιο απλό και λογικό θα μπορούσε να κάνει κάποιος. Άλλα μην αγχώνεστε όπως ακούσαμε στη συν.τύπου ήταν απόφαση του Β.Αγγέλου επομένως δεν τρέχει τίποτα. Όπως απόφαση του πάλι σύμφωνα με τον Β.Αγγέλου ήταν να μην παίξει καθόλου ο φορμαρισμένος Μποχωρίδης, να αραχνιάσει στον πάγκο ο Βεζένκωφ, να ξεχαστεί για μεγάλο διάστημα ο πολύ καλός Αθηναίου αλλά και ο Χαρίσης για ένα ακόμη παιχνίδι να παραμείνει σε έναν άχαρο ρόλο. Όπως είπε ο Αγγέλου όλες οι επιλογές του έγιναν γιατί ήθελε παίκτες που να μπορούν να ανταποκριθούν καλύτερα στην άμυνα όταν βέβαια στην επίθεση έμπαινε καλάθι με το σταγονόμετρο και στην άμυνα ο Μπόγρης έκανε πάρτι μαζί με τον Τσαϊρέλη που κόντρα σε σαφώς πιο κοντούς και αδύναμους αντιπάλους όπως οι Ασημακόπουλος,  Πελεκάνος και Μούρτος έγιναν πρώτοι μάγκες. Σε ένα άθλημα σαν το μπάσκετ που μπορεί ο προπονητής να κάνει όποτε θέλει αλλαγή δεν φταίει κανένας Ασημακόπουλος που τα έχει σπάσει και κανένας Γκίκας που τρέμει να σουτάρει. Κρίμα που στα τελευταία δευτερόλεπτα δεν κατάφερε να πάει η μπάλα στον Λαρετζάκη μιας και το παλικάρι για περίπου 44' και 49'' προετοιμαζόταν στον πάγκο για αυτό το κρίσιμο σουτ που θα άλλαζε τη ροή του αγώνα.

Σκωτσέζικο ντους το σημερινό που μας επανέφερε στη σκληρή πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ όχι μόνο θέλει πολύ δουλειά ακόμη αλλά ότι εξακολουθεί να κρύβεται πίσω από το άλλοθι της οικονομικής εξυγίανσης και της μελλοντικής εξαργύρωσης της δουλειάς που γίνεται με αποτέλεσμα ομάδες με αστείο ρόστερ σαν τον μπαογκ να έρχεται και να σε κερδίζει πανάξια για 2η συνεχόμενη χρονιά. Δεν πρέπει να υπάρχει στεναχώρια και θα πρέπει να μην μένουμε σε λεπτομέρειες όπως ήταν η σημερινή ήττα. Θα πρέπει να εκτιμήσουμε το γεγονός ότι σήμερα πήρε ένα "μάθημα"  ο Μποχωρίδης από τον προπονητή του που θα τον βοηθήσει στο μέλλον να γίνει καλύτερος, όπως πέρσι ανάλογα μαθήματα πήρανε οι Πάσαλιτς, Βεργίνης, Τσιάρας και Χαρίσης... Άλλωστε αυτό μετράει, να καταφέρουμε να δείξουμε ότι είμαστε σοβαροί και ότι γίνεται δουλειά. Τα αποτελέσματα, η τελική κατάταξη κτλ όπως λένε κάποιοι νεαροί σε ηλικία που δεν έζησαν τον Αυτοκράτορα είναι λεπτομέρειες. Εύχομαι ειλικρινά όλος αυτός ο κόσμος που εκτίμησε την προσπάθεια και τον ιδρώτα των παικτών και του προπονητή και χειροκρότησε στο τέλος να έρθει και το επόμενο Σαββάτο στο Παλέ να χειροκροτήσει...