Πρόβα ημιτελικού θα έχουμε την Κυριακή το απόγευμα 19.30 στο Παλέ όπου θα υποδεχθούμε τον Πανιώνιο ενάμιση μήνα πριν τον ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδος όπου ο ΑΡΗΣ μας ΠΡΕΠΕΙ να προκριθεί. Θα το λέμε, θα γράφουμε, θα το φωνάζουμε μέχρι ακόμη και αυτοί που καθαρίζουν τα γραφεία της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και τα αποδυτήρια των παικτών το πάρουν χαμπάρι και επικεντρωθούν στο πως θα καταφέρουν να πάρουν την πρόκριση.  Το πρώτο βήμα για να εξασφαλίσουμε την πρόκριση είναι να δείξουμε στον Πανιώνιο ότι η περσινή βόλτα που έκανε από το Παλέ στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν μια παρένθεση ανάμεσα στις αμέτρητες ήττες που έχει γνωρίσει σε αυτό το γήπεδο που έκλεισε οριστικά και δεν θα αργήσει να ξανανοίξει. Σίγουρα ο Πανιώνιος έχει κάνει κάποιες καλές μεταγραφικές κινήσεις όπως αυτές του Ντούβνιακ και του Μακκόλουμ, ενισχύθηκε ακόμη πιο πολύ με τον Κυρίτση αλλά και πάλι είναι μια ομάδα στα μέτρα του ΑΡΗ μας που μέσα στην έδρα μας θα πρέπει να λιώσει.

Κάπως έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν οι παίκτες μας το αυριανό παιχνίδι και να μπούν αποφασισμένοι για τη νίκη. Συγκέντρωση στην άμυνα και καθαρό μυαλό στην επίθεση για 40'. Μια άμυνα που στο παιχνίδι με το Ρέθυμνο πήγε περίπατο με αποτέλεσμα ένα παιχνίδι που ήταν ντέρμπι να καταλήξει σε μια ακόμη εύκολη ήττα. Ελπίζω ο Β.Αγγέλου και οι συνεργάτες του να έχουν προετοιμάσει κατάλληλα την ομάδα και να μην ξαναδούμε τον Ντούβνιακ όπως πέρσι με το Ρέθυμνο να πετυχαίνει 40 πόντους και να μας κερδίζει μόνος του. Το ροτέισον του Αγγέλου στην περιφέρεια πρέπει να έχει ξεκάθαρο στόχο να πιέσει και να κουράσει τους Ντούβνιακ, Μακκόλουμ και Κυρίτση που είναι παίκτες ρυθμού. Τα ατού του Πανιωνίου είναι συγκεκριμένα και αυτά θα πρέπει να περιορίσουμε. Ενώ στην επίθεση θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να σουτάρουμε 3ποντα και να προσπαθήσουμε να περάσουμε τη μπάλα κοντά στο καλάθι. Ο Μίσελ είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος και μάλλον δεν θα αγωνιστεί, ο  Καβαδάς είναι αρκετά άπειρος, ο Σίμτσακ μετριότατος όπως και ο Σκορδίλης. Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να αξιοποιήσει το πλεονέκτημα του με τον Χαρίση κοντά στο καλάθι και να φθείρει με φάουλ τους αντίπαλους ψηλούς. Ενώ θα πρέπει να δούμε λίγο περισσότερο τον Βεζένκωφ να αγωνίζεται που είναι σαφώς πιο πολυσύνθετος παίκτης και μπορεί να προσφέρει περισσότερες λύσεις στη θέση 4 από τον ντεφορμέ Ασημακόπουλο. Ο Μ.Πελεκάνος  φαίνεται να ξεπερνάει το πρόβλημα του ενώ πολύ πιθανό να "ενταχθούν" για περισσότερα από 2' στην ομάδα οι Χάντ και Σαρικόπουλος. Η βελτίωση όπως είπε ο προπονητής μας πρέπει να φανεί και ελπίζω να το δούμε αυτό αύριο.

Η παρουσία του ΑΡΗ στον τελικό του κυπέλλου είναι πολύ σημαντική και θα πρέπει και εμείς οι απλοί φίλαθλοι να πιέσουμε με τον τρόπο μας την διοίκηση να κάνει το κάτι παραπάνω για να ενισχύσει την ομάδα. Τώρα η ενίσχυση θα είναι με τον Λ.Παπαδόπουλο ή με κάποιον άλλο μέσω της άρσης του απαγορευτικού των μεταγραφών από τη FIBA ειλικρινά δεν με ενδιαφέρει. Άλλα όπως έχει φανεί αυτή η ομάδα αν και έχει δυνατότητες χρειάζεται και ένα ακόμη σημείο αναφοράς εκτός του Μ.Πελεκάνου που μοιάζει να είναι ο μόνος σταθερός παίκτης σε απόδοση.  Τώρα αν πηγαίναμε σε ακόμη μια χρονιά χωρίς στόχο όπως είναι η "σημαία" αυτής της διοίκησης και αυτού του προπονητή τότε όλα καλά να περιμένουμε μέχρι το 2018 μπας και ο Βεζένκωφ ψηλώσει και μπορεί να παίξει σέντερ σύμφωνα με τα στάνταρ του προπονητή μας. Όταν όμως μας δίνεται ύστερα από τόσα χρόνια να διεκδικήσουμε έναν τίτλο σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι τότε απαιτώ διοίκηση, προπονητή και παίκτες να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να είμαστε στον τελικό. Για αυτό όλοι στο Παλέ να στείλουμε το μήνυμα μας προς πάσα κατεύθυνση, ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

Σε κόντρα όλων αυτών που έχουν συμβιβαστεί ή βολεύονται με την συρρίκνωση του μπασκετικού ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και αντιδρούν σε κάθε φωνή που απλά ζητάει να βάλουμε τον "πήχη" λίγο πιο ψηλά, να θέσουμε ρεαλιστικούς στόχους που αρμόζουν στη μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ της Ελλάδος και να δούμε πως μπορούμε να τους πετύχουμε θα ασχοληθούμε με την περίπτωση του Λάζαρου Παπαδόπουλου και την προοπτική να ενισχύσει την ομάδα μας κάτω από τα καλάθια. Ο τίτλος του άρθρου είναι απλά "πιασάρικος" και τη δεδομένη χρονική στιγμή τουλάχιστον  όχι μόνο δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις μεταξύ του αθλητή και της ομάδος αλλά αντιθέτως γίνεται μια προσπάθεια να πεισθεί ο κόσμος ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν παράλογη.

Ας δούμε πως ξεκίνησε αυτή η ιστορία και γιατί τις τελευταίες ημέρες στα μπασκετικά στέκια αποτελεί βασική αφορμή για διαφωνίες και φιλικές εντάσεις.  Η σπίθα προήλθε από τον ίδιο τον αθλητή που σε πρόσφατη συνέντευξη του δήλωσε "θα με εξίταρε να παίξω στον ΑΡΗ", η φωτιά άναψε με το άκουσμα της κλήρωσης για το κύπελλο Ελλάδος και την προοπτική της συμμετοχής σε έναν τελικό υστέρα από πάρα πολλά χρόνια και φούντωσε ακόμη περισσότερο με τις μεταγραφικές κινήσεις ενίσχυσης που ολοκλήρωσε πριν από λίγο ο Πανιώνιος με τους Κυρίτση και Σκορδίλη. Και αν ο δεύτερος μας είναι αδιάφορος, ο Αλέξης Κυρίτσης από το καλοκαίρι υποτίθεται ότι ήταν ένα εκ των φαβορί να καλύψει τα κενά των Πάσαλιτς και Βεργίνη στη περιφέρεια. Μια κίνηση που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μην έχει κάποιον έμπειρο παίκτη με έφεση στο σκοράρισμα στις θέσεις 1-2 και έτσι η ομάδα όπως φάνηκε από τα πρώτα 3 επίσημα παιχνίδια και ήταν λογικό εξαρχής να κολλάει επιθετικά και μετά βίας να φθάνει τους 65 πόντους. Τα πράγματα είναι απλά και ξεκάθαρα. Ο ΑΡΗΣ έχει μια τεράστια ευκαιρία να βρεθεί στον τελικό του κυπέλλου μιας και θα αγωνιστεί σε ένα νοκ άουτ παιχνίδι με τον Πανιώνιο μέσα στο Παλέ, για αυτό θα πρέπει διοίκηση και προπονητής να κάνουν ότι μπορούν για να αυξήσουν τις πιθανότητες πρόκρισης. Και όταν μιλάμε για τον Λ.Παπαδόπουλο τα λόγια είναι περιττά. Σίγουρα δεν βρίσκεται στο απόγειο της καριέρας του αλλά ακόμη και έτσι όπως απέδειξε τα προηγούμενα 2 χρόνια εν μέσω τραυματισμών και "χαμηλών πτήσεων" μπορεί να κάνει τη διαφορά. Μια απλή ματιά στην στατιστική του τα προηγούμενα 2 χρόνια είναι αρκετή. Ενώ η ισχυρή προσωπικότητα του σε συνδυασμό με την πλούσια καριέρα του μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για τους νεαρούς παίκτες της ομάδος μας.  Τα περί μπάτζετ, οικονομικού βάρους κτλ είναι περιττά μιας και η ομάδα μας πολύ εύκολα μπορεί να βγάλει το συμβόλαιο του παίκτη από τα έσοδα του ημιτελικού και του τελικού(εφόσον προκριθούμε) αλλά και από την αύξηση στα εισιτήρια που θα είναι το αποτέλεσμα της αγωνιστικής ανόδου της ομάδος. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για έναν παίκτη που αγωνίστηκε επι 2 χρόνια στον συμπολίτη σχεδόν τζάμπα αν όχι 100%  τζάμπα.   

Από την άλλη υπάρχουν και αρκετά αρνητικά που θα πρέπει να υπολογίσουμε. Αρχίζοντας από τα ασήμαντα θα αναφερθώ σε μια μερίδα κόσμου, που χωρίς διάθεση για κριτική σκέψη έχει μπει στο τριπάκι ότι ο Λ.Παπαδόπουλος αποτελεί κόκκινο πανί για τον κόσμο του ΑΡΗ, για λόγους καθαρά αδιευκρίνιστους. Θα μπορούσα να αναλύσω με μπόλικα επιχειρήματα γιατί ο συγκεκριμένος αθλητής θα έπρεπε να είναι παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς συναδέλφους τους αλλά θα αρκεστώ ότι από τη στιγμή που είδα τον Γιαννούλη να φοράει τα κιτρινόμαυρα μπορώ να δεχθώ τα πάντα. Άλλωστε μόνο τυχαίο δεν είναι ότι οι ίδιοι που μας "έπεισαν" ότι δεν πειράζει ο Γιαννούλης να έρθει στον ΑΡΗ καταφέρθηκαν πολλές φορές δημόσια κατά του Λ.Παπαδόπουλου. Στα σοβαρά θέματα τώρα πιστεύω ότι η ομάδα θα αποκτήσει ακόμη ένα πρόβλημα. Όχι λόγω της αγωνιστικής αξίας του Παπαδόπουλου αλλά λόγω της αγωνιστικής "φιλοσοφίας" του Αγγέλου. Μπορεί στον Χαρίση και στον Σαρικόπουλο με ευκολία να τους έχουμε κρεμάσει το ταμπελάκι του "μέτριου προς άχρηστου" αλλά με έναν σεντερ της αξίας του Παπαδόπουλου η ανυπαρξία του επιθετικού πλάνου του Αγγέλου και κυρίως η έλλειψη οργανωμένου παιχνιδιού κοντά στο καλάθι δεν θα μπορεί να κρυφθεί. Έτσι λοιπόν από τη στιγμή που ο Λ.Παπαδόπουλος δεν μπορεί να σουτάρει 3ποντα όπως σουτάρει για παράδειγμα ο Ασημακόπουλος ή ο Τσακαλέρης μάλλον και αυτός θα μπει στο ροτέισον των πραγματικών σέντερ με αποτέλεσμα να μοιράζεται ένα 15λεπτο με τους Χαρίση και Σαρικόπουλο. Και επειδή ο Λάζος δεν κρύβεται και λέει τα πράγματα με το όνομα τους σίγουρα θα έχουμε άλλα... Άσε που ο αν ο Λαρεντζάκης που ήταν από την αρχή της προετοιμασίας και έπαιξε σε όλα τα φιλικά έχει αγωνιστεί μόλις τα τελευταία κρίσιμα 11 δεύτερα στο χαμένο παιχνίδι με τον μπαογκ επειδή δεν έχει προλάβει να ενταχθεί ακόμη στο παιχνίδι της ομάδος τότε ο Παπαδόπουλος μετά βίας θα προλάβει τα πλέιοφς...

Όπως και να έχει το παραπάνω θέμα η παρουσία της ομάδος στον τελικό ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα στην επετειακή χρονιά των 100 χρόνων ζωής του συλλόγου θα είναι σημείο αναφοράς τόσο για τη διοίκηση Αρβανίτη, τον προπονητή μας Β.Αγγέλου αλλά και όλο τον κόσμο του ΑΡΗ που ψάχνει απεγνωσμένα από κάπου να πιαστεί για να χαρεί λιγάκι. Με λίγα λόγια, ωραία ακούγονται οι δηλώσεις για τα κρασιά στα βαρέλια που πρέπει να ωριμάσουν, τα τυριά στους τενεκέδες κτλ που θέλουν τον χρόνο τους αλλά όταν μιλάμε για στόχους όπως είναι η νίκη μέσα στο κατάμεστο Παλέ απέναντι στον Πανιώνιο τότε ο Αρειανός θέλει ΑΜΕΣΑ αποτελέσματα! Αν από την άλλη θέλετε να είστε ωραίοι και μάγκες και είστε βέβαιοι ότι και έτσι η ομάδα μπορεί να πάρει την πρόκριση τότε μακάρι να βγείτε αληθινοί. Σε περίπτωση όμως αποτυχίας, δικαιολογίες δεν υπάρχουν. 2 μήνες σχεδόν έχουν μείνει, ξεκινήστε να δουλεύετε από τώρα για την πρόκριση!

Υπό διαφορετικές συνθήκες με μόλις 2 νίκες στις πρώτες 8 αγωνιστικές θα μιλούσαμε απλά για μια νίκη για καθαρά βαθμολογικούς λόγους. Με δεδομένα όμως τα προβλήματα του Ίκαρου θα πρέπει η επίτευξη της νίκης να θεωρείται κάτι το διαδικαστικό ακόμη και από αυτόν τον προβληματικό ΑΡΗ που έχουμε δει ως τώρα. Άρα κατά συνέπεια περιμένουμε από τον Β.Αγγέλου να δούμε μια συνολικά καλή παρουσία και όχι μόλις 20' καλού μπάσκετ όπως είδαμε στο ΣΕΦ με αντίπαλο τον Ολυμπιακό.

Η απουσία του Κυρίτση μπορεί να είναι καθοριστική αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι παίκτες μπορούν να επαναπαυθούν υποτιμώντας τους υπόλοιπους. Άλλωστε αν από την αρχή δεν μπεις δυνατά να κόψεις την φόρα του αντιπάλου λογικό είναι κάποιοι παίκτες πιστεύοντας στην νίκη να πάρουν τα πάνω τους και να ξεπεράσουν τις δυνατότητες τους σε ένα παιχνίδι θεωρητικά χαμένο για αυτούς, χωρίς το παραμικρό άγχος. Το έχουμε δει αμέτρητες φορές τα τελευταία χρόνια αυτό το σενάριο για αυτό συγκέντρωση και σκληρά άμυνα από το πρώτο δευτερόλεπτο. Χαρίσης και Καραποστόλου είναι ευκαιρία να μας δώσουν σημεία ζωής, ενώ οι Βεργίνης, Πάσαλιτς και Ασημακόπουλος να ανεβάσουν την απόδοση τους μιας και τον τελευταίο καιρό είχαν αρκετά σκαμπανεβάσματα. Αυτοί που δείχνουν αισθητά σημεία βελτίωσης είναι οι Σαρικόπουλος και Μποχωρίδης που αν και ξεκίνησαν το πρωτάθλημα αρκετά νωθρά τις τελευταίες 2 αγωνιστικές δείχνουν να βρίσκουν τα πατήματα τους πάνω στο παρκέ. Έβδομο παιχνίδι για τον Β.Αγγέλου και είναι καιρός να αρχίζουμε να βλέπουμε επιτέλους λίγο από την βελτίωση που μας έχει "υποσχεθεί". Μπορεί να τα είπε ωραία και καλά στην πρόσφατη απολογιστική συνέντευξη της ΚΑΕ και σχεδόν σε όλα να μας βρίσκει σύμφωνους αλλά στην πράξη ακόμη δεν έχουμε δει τον ΑΡΗ να κάνει βηματάκια προς τα μπροστά, τον Χάντ να μην μπορεί να δείξει τίποτα το θετικό και τον Τσιάρα να μην παίρνει καν τις ευκαιρίες που του αναλογούν. Απαρατήρητη θα περάσει η απουσία του Τσιάρα μιας και έτσι και αλλιώς για την ώρα ο Β.Αγγέλου δείχνει να μην τον εμπιστεύεται.

Με τόσες πίκρες που έχει προλάβει να μοιράσει ο φετινός ΑΡΗΣ λογικό είναι ο κόσμος να μην μπορεί να αγκαλιάσει όσο θα ήθελε αυτή την την προσπάθεια που ξεκίνησε με την αποχώρηση του αρχινοικοκύρη-σωτήρα. Ας ελπίσουμε να καταφέρει να ζεστάνει η ομάδα όσους θα βρεθούμε αύριο στις κερκίδες του Παλέ και να δώσει το σύνθημα της αντεπίθεσης. Μια αντεπίθεση που περιμένουμε να ξεκινήσει αύριο αλλά να πιστοποιηθεί την επόμενη αγωνιστική στο εκτός έδρας παιχνίδι στην Δράμα. Μετά από 2 ανέλπιστες εντός έδρας ήττες αν θέλεις να έχεις ελπίδες να σώσεις κάτι και να προλάβεις έστω την 6η θέση τότε θα πρέπει να κερδίσεις εκτός έδρας. Τα λόγια περιττά περιμένουμε να δούμε πράξεις από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του! Όλοι ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!