Μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της χρονιάς κράτησε για τα πλέιοφς η ομάδα που πήρε μια πανάξια νίκη κόντρα στον μαχητικό Πανιώνιο και ισοφάρισε σε 1-1. Ομαδική προσπάθεια, πάθος και αρκετή ενέργεια σε άμυνα και επίθεση ήταν τα βασικά στοιχεία του παιχνιδιού μας σήμερα που όχι απλά μας έδωσαν την νίκη αλλά και ένα μεγάλο ψυχολογικό προβάδισμα ενόψει της 3ης και καθοριστικής αναμέτρησης ανάμεσα στις 2 ομάδες. Ο ΑΡΗΣ κατέβηκε διαβασμένος, αισθητά βελτιωμένος σε σχέση με το παιχνίδι της Τρίτης και σίγουρα αυτή η ψυχωμένη παρουσία θα προβλημάτισε τον κ.Σφαιρόπουλο και τους παίκτες του.

Σχεδόν μονόλογος ήταν το παιχνίδι με την ομάδα μας να έχει πάντα το προβάδισμα στο σκορ και τον Πανιώνιο να παλεύει να φθάσει. Μάλιστα αν δεν υπήρχε και η προκλητική διαιτησία κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο πολύ πιθανόν ο αγώνας να είχε κριθεί από το πρώτο ημίχρονο. Με εξαίρεση τους Καραποστόλου και Χάντ που έμοιαζαν να είναι σε άλλο γήπεδο αλλά και τους Μποχωρίδη, Σαρικόπουλο και Δήμα που αγωνίστηκαν ελάχιστα και δεν πρόλαβαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους οι υπόλοιποι ήταν εξαιρετικοί. Ο Βεργίνης αν και για ανεξήγητο λόγο αγωνίστηκε μόλις 17' ήταν ο πρώτος σκόρερ με 15 πόντους ενώ πρόλαβε να δώσει και 3 ασιστ ενώ και οι Πελεκάνος, Τσιάρας, Πάσαλιτς, Χαρίσης είχαν διψήφιο αριθμό πόντων και σήκωσαν το επιθετικό βάρος της ομάδος. MVP της αναμέτρησης χωρίς καμία αμφιβολία είναι ο Σπ.Μούρτος που περιόρισε τον Ν.Παππά στους 8 πόντους με μόλις 3 στα 14 σούτ! Και φυσικά δεν έμεινε μόνο σε αυτό, 8 πόντοι, 7 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο, 2 ασιστ και 1 κόψιμο ήταν τα σημερινά του κατορθώματα! Πραγματικά σήμερα ήταν σαν να παρακολουθούμε άλλη ομάδα. Ομαδική προσπάθεια από όλους σε άμυνα και επίθεση, καλή κυκλοφορία της μπάλας, μπούκες προς τα μέσα όταν υπήρχαν ανοιχτοί διάδρομοι, σωστή τροφοδότηση του Χαρίση που έστω και στο τέλος της χρονιάς επιτέλους δικαιώνει αυτούς που τον έφεραν, επιθετική άμυνα που οδήγησε σε αρκετούς αιφνιδιασμούς και ένα πρωτόγνωρο πάθος που φαινόταν ακόμη και στους παίκτες που ήταν εκτός αποστολής με πολιτικά στον πάγκο της ομάδος! Μέχρι και ο Β.Αγγέλου φάνηκε να έχει διαβάσει το παιχνίδι καλύτερα και αν απέφευγε να αφήσει μέσα τόσο πολύ τους Καραποστόλου και Χαντ που ήταν εκτός ρυθμού  και αν δεν ξεχνούσε στον πάγκο τους Βεργίνη, Τσιάρα και Χαρίση για μεγάλο χρονικό διάστημα παρόλο που ήταν σε καλή βραδιά σίγουρα θα μιλούσαμε για εξαιρετικό κοουτσάρισμα.

Σε αυτά τα παιχνίδια αυτό που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα. Είτε η νίκη ερχόταν μετά από 3 παρατάσεις είτε με 20 πόντους διαφορά πάλι το ίδιο θα ήταν. Ο ΑΡΗΣ που όλη την χρονιά βολόδερνε στις χαμηλές θέσεις της βαθμολογίας δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο στα παιχνίδια με τον Πανιώνιο και αυτό φαίνεται να έχει αγχώσει τους αντιπάλους που σίγουρα πόνταραν στην προβληματική εικόνα του ΑΡΗ στα περισσότερα παιχνίδια της χρονιάς και θεωρούσαν ότι θα είχαν σαφώς ευκολότερο έργο. Το ασυνήθιστα δυνατό ΑΡΗΣ στο καθιερωμένο σντο της νίκης ήταν η καλύτερη υπόσχεση των παικτών προς τον κόσμο της ομάδος που βρέθηκε στο πλευρό τους ενόψει του τρίτου και καθοριστικού παιχνιδιού! Έτσι ρε Αρειανάρα να γουστάρουμε λιγάκι, γιατί δεν γίνεται να πάμε από τώρα για μπάνια!

Το μήνυμα στάλθηκε το βράδυ της Τρίτης. Ο Πανιώνιος μπορεί να είναι καλύτερη ομάδα από τον ΑΡΗ αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί τον ανίκητο αντίπαλο που θα πρέπει να φοβηθούμε και μοιρολατρικά να δεχθούμε τον αποκλεισμό μας. Άλλωστε αν υπάρχει ένας τομέας που σε θεωρητικό επίπεδο ο ΑΡΗΣ υπερτερεί κατά πολύ αυτός είναι η εμπειρία. Κάτι που φάνηκε στον αγώνα της Τρίτης όπου ο Πανιώνιος αν και κρατούσε τη νίκη στην αγκαλιά του στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα η απειρία και το άγχος τους οδήγησε μια ανάσα από την ήττα. Αυτό πρέπει να εκμεταλλευτεί σήμερα το βράδυ ο ΑΡΗΣ μας στο Nick Galis Hall όπου με τον κόσμο στο πλευρό του να κάνει το 1-1 και με κεκτημένη ταχύτητα από τη σημερινή νίκη να πάρει το Σάββατο την πρόκριση μέσα στη Ν.Σμύρνη.

Βαδίζοντας στο τέταρτο παιχνίδι ανάμεσα στις 2 ομάδες από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος δεν είναι πολλά που μπορούν κρύψουν οι 2 προπονητές. Ιδίως από την πλευρά του Πανιωνίου τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Το σημείο αναφοράς είναι ο Παππάς που θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο να τον περιορίσουμε πιο αποτελεσματικά. Ο Μούρτος τα πήγε αρκετά καλά μιας και ο νεαρός άσσος του Πανιωνίου είχε πολύ άσχημα ποσοστά αλλά παρόλα αυτά λόγω των κακών αλληλοκαλύψεων βρήκε την ευκαιρία και εκτός από τα πολλά φάουλ που κέρδισε να σκοράρει έξω απο τα 6.75. Φυσικά το ότι πρέπει ολόκληρη η ομάδα να βοηθήσει στο μαρκάρισμα του Παππά δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να υποτιμήσουμε τους υπόλοιπους. Είδαμε έναν παίκτη σαν τον Αθανασούλα που είχε όλο το πρωτάθλημα 2.2 πόντους να έρχεται από τον πάγκο και ουσιαστικά με τους 14 πόντους που πέτυχε να αλλάζει την ροή του αγώνα. Αυτά πρέπει να προσέξουμε και λίγο παραπάνω τα μπλοκ άουτ στα ριμπάουντ και η νίκη θα έρθει. Βέβαια στην επίθεση θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξαναδούμε σε τόσο κακή βραδιά τους περιφερειακούς μας, ενώ ελπίζω να τροφοδοτηθεί περισσότερο ο Κ.Χαρίσης που εκτός από το γεγονός ότι διανύει περίοδο φόρμας φαίνεται να υπερτερεί έναντι των αντιπάλων του μέσα στο καλάθι.

Όσοι είχαμε την τύχη να παρακολουθήσουμε την εκδήλωση για  τον Ν.Γκάλη σίγουρα γουστάραμε την κατάμεστη εικόνα του Παλέ που έμοιαζε βγαλμένη από το παρελθόν. Το να περιμένουμε μια ανάλογη εικόνα σήμερα σίγουρα είναι υπερβολικό, αλλά θα πρέπει όσοι έχουμε τη δυνατότητα σήμερα να στηρίξουμε τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού μπάσκετ στη σημερινή προσπάθεια και να του δώσουμε την απαραίτητη ώθηση για να φτάσει στη νίκη σήμερα και στην πρόκριση αύριο. Μπορεί ο Πανιώνιος να έχει μια καλή ομάδα και μια σοβαρή και δυνατή διοίκηση αλλά ΑΡΗΣ δεν είναι. Δυστυχώς τα αγωνιστικά αποτελέσματα των τελευταίων ετών μας κάνουν όλους να ξεχνιόμαστε λιγάκι αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή ολόκληρη  η μπασκετική Ελλάδα να ξαναθυμηθεί ποιος είναι ο ΑΡΗΣ και ποιοι είναι οι υπόλοιποι. Η αρχή ας γίνει σήμερα, η συνέχεια ας δοθεί το Σάββατο και βλέπουμε... ΟΛΟΙ ΣΤΟ NICK GALIS HALL!

Μεγάλη ευκαιρία έχασε η ομάδα μας σήμερα στη Ν.Σμύρνη όπου αν ήταν λίγο πιο προσεκτική θα μπορούσε να είχε κάνει το μπρέικ και να προετοιμαζόταν να τελειώσει την σειρά την ερχόμενη Πέμπτη στο Nick Galis Hall! Παρόλα αυτά αν και οι περισσότεροι παίκτες του Β.Αγγέλου δεν βρέθηκαν σε καλή ημέρα έδειξαν ότι μπορούν να κερδίσουν τα επόμενα 2 παιχνίδια και να είναι αυτοί που θα προκριθούν στα ημιτελικά του φετινού πρωταθλήματος.

Ο Β.Αγγέλου αυτή τη φορά είχε κάνει τα πλάνα του για να περιορίσει τον Ν.Παππά τοποθετώντας πάνω του τον Σπ.Μούρτο που αν και τέλειωσε το παιχνίδι άποντος ήταν από τους καθοριστικούς παράγοντες που άλλαξαν τη ροή του αγώνα και με την ενέργεια και το πάθος που έβγαλε στην άμυνα παρέσυρε και τους υπόλοιπους στην αντεπίθεση του Β ημιχρόνου. Όταν όμως έχεις να κάνεις με μια ομάδα σαν τον Πανιώνιο που προσπαθεί να επιβάλλει έναν γρήγορο ρυθμό και να εκμεταλλευτεί κάθε αμυντική αδράνεια λογικό ήταν ο Μούρτος να χρειαστεί και την βοήθεια των υπολοίπων που δεν την είχε. Σαν μην φθάνει αυτό για κακή μας τύχη σε ένα παιχνίδι τόσο σημαντικό που κρίθηκε στις λεπτομέρειες σχεδόν όλοι οι παίκτες μας ήταν σε πολύ κακή βραδιά . Πελεκάνος και Πάσαλιτς μπορεί να πέτυχαν από 17 και 16 πόντους αντίστοιχα αλλά είχαν πολύ άσχημα ποσοστά και ιδίως ο Βόσνιος είχε τραγικές επιλογές που στοίχισαν στην ομάδα. Βεργίνης και Καραποστόλου ήταν κυριολεκτικά ανύπαρκτοι ενώ ο Χαντ αν και βοήθησε σε αρκετούς τομείς πολλές φορές με την στασιμότητα του και την κακή εκτίμηση της φάσης οδήγησε τους συμπαίκτες του σε αβίαστα λάθη. Κορυφαίος για την ομάδα μας ο Κ.Χαρίσης που συνέχισε τις καλές εμφανίσεις με 13 πόντους, 10 ριμπάουντ και 2 κοψίματα, ενώ είχε εξαιρετικές τοποθετήσεις μέσα στην ρακέτα δημιουργώντας πολλά προβλήματα στους αντιπάλους. Γενικά το παιχνίδι ήταν περίεργο και υπήρχαν στιγμές που και οι 2 ομάδες σου έδιναν την εντύπωση ότι προσπαθούν να χάσουν παρά να κερδίσουν... Η μεγάλη ευκαιρία χάθηκε στο φινάλε της κανονικής διάρκειας όπου είχαμε την ευκαιρία 2 φορές να προσπεράσουμε στο σκορ αλλά σε ένα παιχνίδι όπου κρίνεται στις λεπτομέρειες όλα μετράνε.

Το σκορ είναι 1-0 αλλά θεωρώ ότι ο Πανιώνιος φάνηκε υπερβολικά αγχωμένος και καθόλου σίγουρος για τις δυνατότητες του. Αντιθέτως νομίζω ότι οι παίκτες του Β.Αγγέλου βλέποντας ότι με μια τόσο μέτρια εμφάνιση θα μπορούσαν πολύ εύκολα να είχαν κερδίσει πιστεύω ότι θα παρουσιαστούν ακόμη πιο δυνατοί στο επόμενο παιχνίδι. Και αν με το καλό γίνει το 1-1 την Πέμπτη τότε τα πόδια των παικτών του Πανιωνίου θα είναι ακόμη πιο βαριά! Δεν απογοητευόμαστε, έχουμε και άλλη ευκαιρία και θα παλέψουμε μέχρι το τέλος! Όλοι την Πέμπτη στο Παλέ!

Η χρονιά άρχισε τραγικά με την λέξη "υποβιβασμός" να ακούγεται για πρώτη φορά από το ξεκίνημα της. Η 6η θέση στην τελική κατάταξη σίγουρα δεν είναι αφορμή για πανηγύρια αλλά σε σχέση με το τις εμφανίσεις του πρώτου γύρου είναι κάτι το θετικό. Το σημαντικότερο όμως από όλα είναι ότι 6η θέση δίνει μια τεράστια ευκαιρία σε παίκτες και προπονητή να δώσουν μια ηχηρή απάντηση σε όλους όσους τους αμφισβητούν και να αποδείξουν ότι δίκαια επιλέχθηκαν από τη διοίκηση για να αποτελέσουν κομμάτι της μεγαλύτερης ομάδος στην Ελλάδα! Πελεκάνος, Χαρίσης, Πάσαλιτς, Βεργίνης, Σαρικόπουλος είναι οι παίκτες που μας γέμισαν με προσδοκίες όταν υπέγραψαν στον ΑΡΗ και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τους το αποτέλεσμα ως τώρα τους αδικεί. Ενώ για τον Β.Αγγέλου αν και το αποτέλεσμα της 6ης θέσης τον δικαιώνει έχει και αυτός την ευκαιρία του να αποδείξει ότι μπορεί να ηγηθεί ενός ΑΡΗ με υψηλότερους στόχους και όχι απλά να κρύβεται πίσω από τα προβλήματα της ομάδος και το κακό ξεκίνημα.

Κάπως έτσι θα προσπαθήσει ο ΑΡΗΣ μας σήμερα να κάνει το μπρέικ στη Ν.Σμύρνη με μια σημαντική νίκη που απελπισμένα ψάχναμε ολόκληρη τη χρονιά απέναντι σε κάποιον από τους αντιπάλους που τερμάτισαν πάνω από εμάς.  Ο Πανιώνιος χωρίς καμία αμφιβολία είναι η 3η καλύτερη ομάδα του φετινού πρωταθλήματος μιας και από την αρχή της χρονιάς έχει δείξει όλα τα απαραίτητα στοιχεία που πρέπει να έχει μια επαγγελματική ομάδα ώστε να πρωταγωνιστήσει. Οικονομική  σταθερότητα, δυνατό ρόστερ, καλή χημεία,  πολυφωνία στην επίθεση και σωστή κατανομή ρόλων στην ομάδα. Σίγουρα ο Ν.Παππάς είναι η μεγαλύτερη απειλή του Πανιωνίου αλλά αν αγνοήσεις παίκτες σαν τον Γιάνκοβιτς  και τον Μίλμπουρν τότε η ήττα θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ενώ και οι παίκτες που έρχονται από τον πάγκο όπως οι Κις, Μπόγρης κ.α. μπορούν να κάνουν την ζημιά. Αυτό σημαίνει ότι πρωταρχικός στόχος των παικτών του Β.Αγγέλου πρέπει να είναι η ομαδική άμυνα. Συγκέντρωση, δύναμη και αρκετές αλληλοκαλύψεις για να κόψουμε τον ρυθμό του Πανιωνίου και να τον γεμίσουμε με άγχος, γιατί η αλήθεια είναι ότι ο ΑΡΗΣ με την πορεία που είχε φέτος ότι είχε να χάσει το έχασε όλη τη χρονιά σε αντίθεση με τον Πανιώνιο που στα πλέιοφς μπορεί να χάσει ότι έχτιζε επι 26 αγωνιστικές. Στην επίθεση ελπίζω να δούμε έναν ψυχωμένο ΑΡΗ, απελευθερωμένο από οποιοδήποτε άγχος όπως τον είδαμε σε μερικά από τα τελευταία παιχνίδια όπως με το Περιστέρι και τον Κολοσσό όπου είχαμε αρκετά καλά κυρίως από την περιφέρεια.

Μπορεί να μην είμαστε το φαβορί αλλά στο παιχνίδι του β γύρου φάνηκε ότι μπορούμε να τους κοντράρουμε. Το αναγκαίο κακό με τις μετακινήσεις που οδήγησε την ομάδα να παραμείνει στην Αθήνα μετά το παιχνίδι στην Ρόδο ίσως μας βγει τελικά σε καλό μιας και έτσι λογικά αυτές τις ημέρες θα υπήρχε μεγαλύτερη προσήλωση στον στόχο της νίκης. Ας θυμηθούν την ντροπιαστική εντός έδρας ήττα στον Α΄ γύρο, ας καταλάβουν όλοι ότι κάτι χρωστάνε στον κόσμο της ομάδος, ας πιστέψουν στην νίκη και κατέβουν ψυχωμένοι για να κάνουν το μπρέικ! Και μετά την Πέμπτη στο Nick Galis Hall θα είμαστε ακόμη πιο δυνατά στο πλευρό τους. Μέχρι τότε καρφωμένοι στις 19.30 στην ΕΤ1 για να δούμε την Αρειανάρα μας!

Χωρίς να έχει την παραμικρή διάθεση η ομάδα μας να πετάξει το δώρο του Πανιωνίου στα σκουπίδια βομβάρδισε με τρίποντα(16) το καλάθι του Κολοσσού και στρογγυλοκάθισε στην έκτη θέση του πρωταθλήματος ατενίζοντας τα πλέιοφς με αισιοδοξία. Εξαιρετική εμφάνιση από ολόκληρη την ομάδα που βρέθηκε σε καλή επιθετική ημέρα και ένα παιχνίδι που ήταν στα χαρτιά πολύ δύσκολο το έκανε περίπατο!

Από την αρχή οι παίκτες μας μπήκαν δυνατά προσπαθώντας να χτίσουν μια διαφορά ασφαλείας αλλά όπως μας έχει συνηθίσει φέτος η ομάδα μας αφέθηκε στις ορέξεις του Όσμπι που ήταν και η βασική απειλή του Κολοσσού ο οποίος έκανε ένα εξαιρετικό πρώτο ημίχρονο και κράτησε την ομάδα της Ρόδου μέσα στο παιχνίδι. Στην επανάληψη και συγκεκριμένα στο τρίτο δεκάλεπτο όπου τα τελευταία χρόνια συμπτωματικά κάτι παθαίνουν οι παίκτες μας και γκρεμίζουν τα πάντα με την τραγική απόδοση τους έσπασε η παράδοση και ο ΑΡΗΣ πάτησε γκάζι με καλές επιθετικές επιλογές και βελτιωμένη άμυνα εκτοξεύοντας τη διαφορά στο +15. Στο τέταρτο δεκάλεπτο με τον Όσμπι να έχει μείνει από δυνάμεις και τους παίκτες μας να βλέπουν το στεφάνι του Κολοσσού έξω από τα 6.75 σαν εστία ποδοσφαίρου το παιχνίδι μετατράπηκε σε τυπική διαδικασία με το τελικό σκορ να αποτυπώνει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αγώνα. Δύσκολα να ξεχωρίσουμε κάποιον παίκτη σήμερα μιας και όλοι οι παίκτες είχαν πολύ καλή παρουσία κυρίως στην επίθεση κάτι που μαρτυράν και οι 99 πόντοι που είναι το ρεκόρ της χρονιάς για τους παίκτες του Β.Αγγέλου. Θα πρέπει όμως να αναφερθούμε στον Χαντ που πραγματοποίησε ίσως την καλύτερη του εμφάνιση πετυχαίνοντας 18 πόντους με πολύ καλά ποσοστά, στον Χαρίση που σε ένα γήπεδο που το γνωρίζει πολύ καλά πέτυχε 15 πόντους με καλά ποσοστά και μάζεψε και 11 ριμπάουντ. Ενώ και ο Καραποστόλου με 11 πόντους και 6 ασίστ συνέχισε την ανοδική του πορεία. 

Την ίδια στιγμή που η ομάδα μας έκανε το καθήκον της στη Ρόδο ο Πανιώνιος έβαζε τα γυαλιά σε όλους αυτούς(ανάμεσα τους και εγώ) που πίστευαν ότι θα κατέβαιναν για να χάσουν ώστε να αποφύγουν τον ΑΡΗ και να έχουν στα πλέιοφς απέναντι τους τον Ίκαρο που δύσκολα θα μπορούσε να κάνει την έκπληξη. Θα πρέπει να τους βγάλουμε το καπέλο για την εντιμότητα τους μιας και κάτι τέτοια ξεχωρίζουν την ιδιοσυγκρασία και το ιδεολογικό υπόβαθρο των ομάδων και του κόσμου που τις ακολουθούν. Όπως πριν μερικά χρόνια ο ΑΡΗΣ πήγε και κέρδισε όλους τους αντιπάλους του συμπολίτη και ουσιαστικά τον γλίτωσε από τον υποβιβασμό σε αντίθεση με την ομάδα του μπάογκ που από τις χαμένες βολές του Πρέλεβιτς μετά από ερώτηση προς τον Ίβκοβιτς μέχρι τις γιούχες των μπαογκτσηδων στον Μίτσελ και τους υπόλοιπους προκειμένου να κάτσουν να χάσουν από την Καλαμαριά για να πέσει ο ΑΡΗΣ. Μπράβο λοιπόν στον Πανιώνιο μιας και ο Ελληνικός αθλητισμός και ειδικότερα το μπάσκετ που έχει άλλη ποιότητα χρειάζεται τέτοια παραδείγματα!

Με την κανονική περίοδο να έχει ολοκληρωθεί και κάνοντας τώρα το ταμείο με τον ΑΡΗ στην 6η θέση μπορούμε να πούμε ότι το τελικό αποτέλεσμα να δικαιώνει τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του παρά τις γκρίνιες μας. Είναι αλήθεια ότι το έδαφος που έχασε η ομάδα μέχρι να βρει τον ρυθμό της ήταν αρκετό για να μας στερήσει μια καλύτερη από την 6η θέση. Κοιτώντας την βαθμολογία ακόμη και αυτές τις πικρές ήττες με μπαογκ, Πανιώνιο και Ρέθυμνο να είχαμε αποφύγει δεν θα άλλαζε κάτι. Όπως φυσικά και το παιχνίδι στη Δράμα που μας έκλεψε ο Γκόντας. Φυσικά αν τα είχαμε κερδίσει όλα τα παραπάνω θα μιλούσαμε για έναν διαφορετικό ΑΡΗ και έναν μάγο Αγγέλου. Πάντως τόσο οι παίκτες όσο και ο προπονητής πλέον έχουν την ευκαιρία τους να αποδείξουν ότι σε αυτό το πρωτάθλημα αξίζουν κάτι παραπάνω από αυτή την έκτη θέση.  Το ότι μας έκανε την χάρη ο Πανιώνιος δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να του το ανταποδώσουμε. Εύχομαι από σήμερα όλοι στον μπασκετικό ΑΡΗ να στρέψουν την προσοχή τους στα πλέιοφς  με τον Πανιώνιο και να κατέβουμε επιτέλους σαν ΑΡΗΣ για να διεκδικήσουμε αυτό που μας αξίζει. Ακόμη και αν αντίπαλος μας είναι μια πολύ καλή ομάδα. Αφού μας δόθηκε η ευκαιρία πρέπει να την αξιοποιήσουμε!

Και ναι, το πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ επιτέλους συνεχίζεται! Μετά από τόσες ημέρες ξεκούρασης σίγουρα πολλοί θα ήταν αυτοί που θα ξεχάστηκαν και θα νόμιζαν ότι ολοκληρώθηκε πριν 3 εβδομάδες περίπου. Τελευταία αγωνιστική με τις περισσότερες θέσεις στον βαθμολογικό πίνακα να έχουν "κλειδώσει" και το ενδιαφέρον να βρίσκεται στο Περιστέρι όπου η τοπική ομάδα θα παίξει το τελευταίο της χαρτί για να παραμείνει στην κατηγορία απέναντι στον Ηλυσιακό. Μια αγωνιστική που για τον ΑΡΗ μας μοιάζει με βασανιστήριο μιας και σε αυτή την πολύ δύσκολη χρονιά όπου ως στόχος οριοθετήθηκε η 6η θέση(μετά τη σωτηρία...) δεν κρατάμε την τύχη στα χέρια μας αλλά περιμένουμε ένα δώρο από τον Πανιώνιο. Ένα δώρο που πολύ δύσκολα θα έρθει γιατί πολύ απλά είναι σχεδόν σίγουρο και άκρως λογικό ότι ο Πανιώνιος θα προτιμήσει να χάσει και να αντιμετωπίσει τον αδιάφορο Ίκαρο  στα πλέιοφς παρά να παίξει κόντρα στον ΑΡΗ που περιμένει διακαώς την ευκαιρία του μπας και σώσει τη χρονιά.

Μετά λοιπόν από αυτή τη μεγάλη περίοδο ξεκούρασης για τους τραυματίες και προετοιμασίας για τους υγιείς ο ΑΡΗΣ μας καλείται να κάνει το καθήκον του στην Ρόδο. Να πετύχει τη νίκη και να ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις του στην κανονική περίοδο με θετικό τρόπο. Αν και θα περίμενε κανείς την ομάδα ετοιμοπόλεμη δυστυχώς τα πρόβλημα δεν έλειψαν για τον Β.Αγγέλου που έβλεπε καθημερινά το απουσιολόγιο να έχει κάμποσα ονόματα. Χαντ, Σαρικόπουλος, Βεζένκωφ, Πελεκάνος, Μποχωρίδης, Τσακαλέρης και Βεργίνης έχασαν μερικές προπονήσεις αλλά σύμφωνα με τα ρεπορτάζ όλοι εκτός του Βεζένκωφ θα αγωνιστούν κανονικά.  Στον πρώτο γύρο η ομάδα μας είχε πραγματοποιήσει εξαιρετική εμφάνιση και πέτυχε μιας από τις πιο άνετες νίκες. Βέβαια ο Κολοσσός του δεύτερου γύρου είναι ενισχυμένος και με παίκτες όπως ο Όσμπι έχει καταφέρει να βελτιώσει την εικόνα του και να μην μπλέξει σε περιπέτειες. Αν καταφέρει να περιορίσει τον Όσμπι που αγωνίζεται κοντά στο καλάθι και σκοράρει με αρκετά καλά ποσοστά τότε εύκολα ή δύσκολα θα καταφέρουμε να πάρουμε τη νίκη. Καλαμπόκης, Κουμπούρας και οι υπόλοιποι ξένοι της ομάδας της Ρόδου δύσκολα θα κάνουν τη διαφορά.

Όσο και αν δεν μας αρέσει θα πρέπει τώρα που φθάσαμε στο τέλος να συμβιβαστούμε με τη βαθμολογική θέση της ομάδος μας. Ας ελπίσουμε σε αυτά τα παιχνίδια με τον Κολοσσό και τον Παναθηναϊκό(εκτός συγκλονιστικού απροόπτου) ο ΑΡΗΣ μας να παρουσιαστεί αξιοπρεπής και τουλάχιστον να στείλει ένα μήνυμα αισιοδοξίας ενόψει της νέας χρόνιας. Όπως και να έχει εμείς θα είμαστε στο πλευρό του.

Σχεδόν 48 ώρες μετά το φινάλε της λαμπρής τελετής και ακόμη ο "θόρυβος" να κοπάσει. Βλέπετε πέρα από την ουσία της προχθεσινής εκδήλωσης που ήταν η τίμηση του Νίκου Γκάλη υπήρχαν πολλά παράπλευρα ηχηρά μηνύματα που στάθηκαν σε πολλές κατευθύνσεις και θα πρέπει να προβληματίσουν τους παραλήπτες. Μια άνευ προηγούμενου μπασκετική γιορτή στήθηκε από την ΚΑΕ ΑΡΗΣ και την επιτροπή που ανέλαβε την οργάνωση αυτού του εγχειρήματος, αντίπαλοι επί δεκαετίες μέσα στο γήπεδο έγιναν μια αγκαλιά και ένας κόσμος που διψάει για μπάσκετ αναγνώρισε και αποθέωσε ακόμη και παίκτες-σύμβολα του αιώνιου αντιπάλου του διδάσκοντας άλλα ήθη και έθιμα.

Λογικό είναι να αναρωτιόμαστε όλοι εμείς που είχαμε την τύχη να βρεθούμε το βράδυ της Τρίτης στο Παλέ τι σχέση μπορεί να έχει αυτή η γιορτή που συμμετείχαμε με ανάλογες προσπάθειες από τους "ειδήμονες" του αθλήματος που τόσο αγαπάμε, είτε μιλάμε για τους "καρεκλοκένταυρους" της ΕΟΚ είτε για τους "αόρατους" του ΕΣΑΚΕ... Μπορεί τα χρόνια να έχουν περάσει αλλά ακόμη θυμόμαστε ότι κάποτε ο τελικός του κυπέλλου, τα πλέιοφς, το all-star game, ακόμη και η πρεμιέρα του πρωταθλήματος αποτελούσαν μια ξεχωριστή γιορτή με τα βλέμματα όλων των φιλάθλων καρφωμένα στα παρκέ ολόκληρης της Ελλάδος. Και αντί για αυτά τι έχουμε? Εθνική Ελλάδος λες και είναι ξενοδοχείο, όποιος θέλει έρχεται, όποιος θέλει φεύγει, all-star game με λαμπερές απουσίες και οργάνωση για γέλια, πρωτάθλημα και πλέιοφς αδιάφορα από την αρχή μέχρι το τέλος και τελικός κυπέλλου μπροστά σε 1000 άτομα. Το να τα ρίξουμε όλα στην οικονομική κρίση, στην αλλαγή του ενδιαφέροντος του κόσμου που ξαφνικά έγινε και πάλι ποδοσφαιρόφιλος και στην ανυπαρξία της πολιτείας είναι μια όψη του νομίσματος που δυστυχώς τους περισσότερους βολεύει να κοιτάνε. Το λυπηρό είναι ότι αυτοί που προτιμάνε να κοιτάνε αυτή την όψη του νομίσματος  είναι όλοι αυτοί που έχουν καπαρώσει τις θέσεις και παίρνουν τις κρίσιμες αποφάσεις την ίδια στιγμή που όλοι οι μπασκετόφιλοι βλέπουν το άθλημα που λατρεύουν να έχει πιάσει πάτο και το μόνο που ενδιαφέρει τους ανευθυνουπεύθυνους είναι το πως θα εξυπηρετήσουν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. 2 ομάδες που για να φτάσουν στην κορυφή έπρεπε να ισοπεδώσουν τα πάντα γύρω τους και να αφήσουν καμένη γη ώστε να είναι σίγουροι ότι θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να ξαναφυτρώσει κάτι... Και καλά αυτοί νομίζουν ότι αδιαφορώντας για το Ελληνικό πρωτάθλημα και διαχωρίζοντας την θέση τους από τις υπόλοιπες ομάδες εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους χωρίς να καταλάβουν ότι η απαξίωση που έχουν φέρει στο αγαπημένο μας άθλημα έχει κουκουλώσει ακόμη και τις Ευρωπαϊκές τους επιτυχίες αλλά όλοι οι υπόλοιποι τι κάνουν για αυτό? Είναι αστείο να θεωρούν ΕΟΚ, ΕΣΑΚΕ, ΚΕΔ δεδομένο ότι μια ζωή θα πληρώνονται, μια ζωή θα διαιωνίζεται το πρόβλημα χωρίς να τους αγγίξει. Το μπασκετ φυτοζωεί, αργοπεθαίνει και υπεύθυνοι είναι όλοι τους. Ας παραδειγματιστούν επιτέλους από την προσπάθεια της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και ας δουν ότι με αγάπη και οργάνωση μπορείς να πετύχεις πολλά. Ακόμη και στις πιο δύσκολες εποχές. 

Σίγουρα αξίζουν τα συγχαρητήρια όλοι στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ και στην οργανωτική επιτροπή που συντέλεσαν σε αυτή τη μεγάλη γιορτή αλλά ακόμη και αυτοί θέλω να πιστεύω ότι έλαβαν το μήνυμα που έστειλε ο κόσμος του ΑΡΗ. Ελπίζω να προβληματίστηκαν βλέποντας το κατάμεστο Παλέ και τον κόσμο να βγάζει τόσο πάθος σε μια εκδήλωση σαν τη προχθεσινή. Η καρδιά του μπάσκετ χτυπάει δυνατά στο Παλέ και ο κόσμος του ΑΡΗ διψάει να ξαναδει τον Αυτοκράτορα στο θρόνο του. Τον έχει κουράσει η απαξίωση και το γύρισμα της πλάτης σε αυτή την πλούσια κληρονομιά που έχει αφήσει ο Νίκος Γκάλης, ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο Χάρης Παπαγεωεργίου και τα υπόλοιπα "ιερά τέρατα" του ΑΡΗ μας. Είναι ντροπή να μην υπάρχει ούτε ένα μικρό κομματάκι της ένδοξης ιστορίας των προηγούμενων δεκαετιών στον σημερινό ΑΡΗ. Είναι κρίμα να ψάχνουμε από εδώ και από εκεί να βρούμε προπονητές, βοηθούς, τεχνικούς διευθυντές, συμβούλους κτλ όταν η μπασκετική οικογένεια του ΑΡΗ είναι τόσο μεγάλη. Μάλιστα ο Αρειανός έχει αποδείξει πόσο μεγαλόψυχος είναι που μπορεί να αφήσει πίσω του πολλά και αν δει κάποιον ντόμπρο, σωστό που τον πιστεύει να τον αγκαλιάσει. Τρανταχτό παράδειγμα ο Γιώργος Σιγάλας που δεν είχε σχέση με τη Θεσσαλονίκη, έκανε μεγάλη καριέρα στον Ολυμπιακό, αγωνίστηκε στον συμπολίτη και όμως ο κόσμος του ΑΡΗ τον έχει αγκαλιάσει ζεστά. 

Ας σταματήσουν επιτέλους τα πειράματα, ας σταματήσουμε να κοιτάμε παραπέρα και να δίνουμε απλόχερα ευκαιρίες σε τυχάρπαστους ανθρώπους και ας ψάξουμε στην πλούσια μπασκετική οικογένεια του ΑΡΗ να δούμε τι έχει να μας προσφέρει! Έτσι θα επιστρέψει η χαμένη μας φλόγα, έτσι θα γουστάρει ο κόσμος, έτσι θα αρχίσουμε να βαδίζουμε παρέα με τον Αυτοκράτορα ξανά προς την κορυφή! Εύχομαι από εδώ και πέρα όποιος αποτελεί κομμάτι του μπασκετικού ΑΡΗ είτε σε αγωνιστικό είτε σε διοικητικό πόστο, όταν θα κοιτάει ψηλά και θα βλέπει τη φανέλα με το νούμερο 6 ανάμεσα στα λάβαρα να καταλαβαίνει που βρίσκεται και πως πρέπει να συμπεριφέρεται μέσα και έξω από το παρκέ.

Συγκίνηση, ανατριχίλα, δέος, και υπερηφάνεια είναι μερικές λέξεις που μπορούν να περιγράψουν ως ένα σημείο όλα αυτά που ζήσαμε χθες. Ανεπανάληπτες στιγμές που θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην καρδιά μας παρέα με όλες αυτές τις σπουδαίες επιτυχίες που μας χάρισε απλόχερα αυτός ο σπουδαίος αθλητής, αυτός ο Θεός του μπάσκετ, ο ένας και μοναδικός Νίκος Γκάλης. Αυτή τη φορά ήταν η δική μας σειρά να τον τιμήσουμε όπως αυτός τίμησε όσο κανείς άλλος τα χρώματα του ΑΡΗ μας και να του δείξουμε ότι για εμάς(αλλά και για κάθε υγιώς σκεπτόμενο φίλαθλο) ο Νίκος Γκάλης θα είναι για πάντα ο κορυφαίος όλων!

Μεγαθήρια των προηγούμενων δεκαετιών όπως ο Τζάμσι, ο Ράτζα, ο Βράνκοβιτς, ο Βιγιακάμπα, ο Νόρις κ.α., σχεδόν ολόκληρη η Εθνική Ελλάδος που έκανε το θαύμα το 1987, ο Χάρης Παπαγεωργίου και οι υπόλοιποι ήρωες του 1979 αλλά και οι "αιώνιοι εχθροί" όπως ο Μπάνε Πρέλεβιτς και ο Τζον Κόρφας συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ένα μαγικό τοπίο  που ξεπέρασε το φράγμα του χρόνου και μας έκανε να θυμηθούμε αγνές μπασκετικές εποχές όπου όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη αναστέναζε στους ρυθμούς της πορτοκαλί θεάς! Η αγκαλιά του Παναγιώτη Γιάννακη με τον Νίκο Γκάλη μας θύμισε εκείνες τις ημέρες όπου παντού διάβαζες και άκουγες για το καλύτερο δίδυμο στην Ευρώπη που καμία άμυνα δεν μπορούσε να σταματήσει. Τα συνθήματα της εποχής "Με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη, τον Φιλίππου και τα άλλα παιδιά...", "Και εσύ Γιαννάκη πάρτους τα μυαλά και εσύ Γκάλη πάρτους το κεφάλι" μας έβαλαν για τα καλά στο κλίμα και ήταν σαν είχαμε γυρίσει πραγματικά πίσω στον χρόνο.  Μπορεί να είχαν προετοιμαστεί ειδικά εφέ υπό τη γνωστή μουσική υπόκρουση που έμπαινε ο Αυτοκράτορας για να κάνει τη θεαματική είσοδο του ο Νίκος Γκάλης αλλά ήταν λογικό ότι αυτή τη φορά ο Νικ δεν θα τα κατάφερνε... Ακατόρθωτο ακόμη και για αυτόν τον γίγαντα που έχει ζήσει τόσο μεγάλες στιγμές να μπορέσει να περπατήσει πάνω στο παρκέ χωρίς να δακρύσει. Ακόμη πιο δύσκολο να βρει τα σωστά λόγια ακούγοντας για ακόμη μια φορά την ιαχή "Είσαι Θεός μοναδικός" να δονεί την οροφή του μεγαλύτερου μπασκετικού ναού στην Ευρώπη! Μετά από λίγα λεπτά όμως και αφού βρήκε τη δύναμη να συγκρατήσει τη συγκίνηση του είπε αυτό που όλοι αισθανόμασταν εδώ και χρόνια "Αυτό είναι το σπίτι μου και όλοι εσείς η οικογένεια μου!". Αν και Τρίτη βλέποντας τον ζωντανό θρύλο να στριφογυρίζει για ακόμη μια φορά την μπάλα θυμηθήκαμε εκείνες τις μεγάλες Πέμπτες όπου ολόκληρη η Ελλάδα γινόταν ένα με τον μεγάλο ΑΡΗ και τους Ευρωπαϊκούς άθλους του. Ο Γ.Ιωαννίδης εκ μέρους της πολιτείας ονόμασε την σάλα του γηπέδου NIKOS  GALIS HALL, o πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ Λ.Αρβανίτης μαζί με το ευχαριστώ είπε και το συγνώμη εκ μέρους του κόσμου του ΑΡΗ όπως έπρεπε, η φανέλα με το νούμερο 6 που έλειπε ανάμεσα από τα λάβαρα του ΑΡΗ μας μπήκε στη θέση της.

Όλοι εμείς, μικροί μεγάλοι που έχουμε την τιμή να μας αποκαλεί ένας Θεός οικογένεια του, κάναμε το δικό μας ταξίδι στο χρόνο παρέα με τον Νίκο Γκάλη. Άλλοι θυμήθηκαν που έτρεχαν σε ολόκληρη την Ευρώπη παρέα με τον Αυτοκράτορα, άλλοι θυμήθηκαν τις εκστρατείες στα Final Four, άλλοι το κατάμεστο Παλέ με τα κιτρινόμαυρα χαρτάκια και τους χιλιάδες από έξω που εκλιπαρούσαν για ένα εισιτήριο ή έψαχναν τον τρόπο να μπουν μέσα, άλλοι παρέα με την οικογένεια τους και αγαπημένα πρόσωπα που ίσως να μην είναι σήμερα μαζί μας καρφωμένοι στους τηλεοπτικούς δέκτες για να παρακολουθήσουν την  "ιερή τελετή". Όλοι μας όμως χάρη στον Νίκο Γκάλη  και τα άλλα παιδιά μεγαλώσαμε με μια πορτοκαλί μπάλα, αγαπήσαμε αυτό το άθλημα και διδαχθήκαμε πολλά. Μάθαμε τι σημαίνει αθλητισμός και ότι αν προσπαθήσεις σκληρά μπορείς να τα καταφέρεις! Ακόμη και αν είσαι η Ελλαδίτσα που ο υπόλοιπος κόσμος αγνοεί ότι ασχολείσαι με το μπάσκετ μπορείς να παλέψεις και να φθάσεις στην κορυφή! ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

ΥΓ. Δεν θα μπορούσα να μην κάνω μια αναφορά στο μεγαλείο του κόσμου του ΑΡΗ αλλά και στην παρουσία του Μπάνε Πρέλεβιτς στην εκδήλωση. Για ακόμη μια φορά αποδείχθηκε ότι ο κόσμος του ΑΡΗ έχει το ήθος και την ποιότητα να αναγνωρίσει την αξία ακόμη και των αντιπάλων του. Δεν θα κακολογήσω τα 100 περίπου άτομα ανάμεσα στους 6000 που θεώρησαν ότι έπρεπε να χλευάσουν τον Πρέλεβιτς αλλά θα τους δικαιολογήσω για τον απλό λόγο ότι η συντριπτική πλειοψηφία από αυτούς ήταν αρκετά νεαροί και δεν έζησαν λίγο από εκείνα τα χρόνια για να καταλάβουν τι σήμαινε ο Μπ.Πρέλεβιτς και ο  παοκ, ο Ντ.Ινγκραμ και ο Ηρακλής, ο Φ.Χριστοδούλου και ο Πανιώνιος, ο Α.Κορωνιός και το Περιστέρι αλλά και άλλες σπουδαίες ομάδες και αθλητές που είχαν συμμετοχή στα πιο χρυσά χρόνια του Ελληνικού αθλητισμού. Το μόνο που έχουν ζήσει και δυστυχώς ζούμε όλοι ακόμη και σήμερα είναι τους 2 "μεγάλους" της Αθήνας να σκωτόνονται αφού έχουν κάψει γύρω τους τα πάντα και το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" που έχει κάνει πέρα το "ευ αγωνίζεσθε".

7 Μάιου 2013, μια ημέρα χωρίς αγωνιστικές υποχρεώσεις για τον ΑΡΗ μας, σε μια αγωνιστική χρονιά όπου σχεδόν όλα τα τμήματα  κινήθηκαν στη μετριότητα, παλεύοντας να αποφύγουν τον πάτο, μια ημερομηνία όμως που θα μείνει για πάντα στην ιστορία και στις καρδιές όλων μας! Η μεγάλη στιγμή του Νίκου Γκάλη που επιτέλους θα πάρει το "αντίο" που του αξίζει. Σίγουρα αν γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω θα θέλαμε τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά αλλά σχεδόν 20 χρόνια μετά, ο πανζουρλισμός που επικρατεί στον κόσμο του ΑΡΗ, οι δεκάδες μεγάλοι καλεσμένοι και τα φώτα της δημοσιότητας που έχουν πέσει για τα καλά πάνω στη σημερινή εκδήλωση φανερώνουν το μεγαλείο αυτού του ζωντανού θρύλου αλλά και την αγάπη του κόσμου του ΑΡΗ για αυτόν τον αθλητή που ούτε και οι δεκαετίες που έχουν περάσει από τότε που φόρεσε για τελευταία φορά τη φανέλα με το νούμερο 6 μπορούν να την σβήσουν ή έστω να την εξασθενίσουν!

Όπως ευλογημένοι αισθανθήκαμε σαν Αρειανοί που η μοίρα έφερε τον Νίκο Γκάλη στην ομάδα μας, έτσι ευλογημένοι θα αισθανθούμε σήμερα το απόγευμα όσοι βρεθούμε στο Παλέ για να τιμήσουμε αυτόν τον σπουδαίο αθλητή. Σε μια εκδήλωση που δεν θα είναι αφιερωμένη σε εμάς όπως οι αμέτρητες εμφανίσεις του Νίκου Γκάλη όταν φόρτωνε τα αντίπαλα καλάθια και εμείς στην κερκίδα χοροπηδούσαμε εκστασιασμένοι αλλά θα είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στον ίδιο. Μια εκδήλωση τόσο εντυπωσιακή που θα προσπαθήσει να αγγίξει τα εντυπωσιακά κατορθώματα του Νικ πάνω στο παρκέ. Μια εκδήλωση που θα μας γυρίσει πίσω στο χρόνο και θα προσφέρει τόνους συγκίνησης και Αρειανίδικης υπερηφάνειας. Ο Θεός του μπασκετ είναι Αρειανός, με τον ΑΡΗ δίδαξε μπασκετ σε ολόκληρη την Ελλάδα! Ακόμη και η Εθνική Ελλάδος ήταν ο ΑΡΗΣ με μερικές προσθήκες! Μια ομάδα, ένα ολόκληρο έθνος στο πλευρό της! Και τα αποτελέσματα εκείνης της ξέφρενης πορείας του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών μπορούσες να τα δεις με μια γρήγορη ματιά όπου και αν κοιτούσες μιας και οι μπασκέτες ξεφύτρωναν παντού σαν τα μανιτάρια και ολόκληρες γενιές ανδρώθηκαν με μια πορτοκαλί μπάλα στα χέρια!

Η μεγάλη στιγμή του Νίκου Γκάλη είναι η μεγάλη ευκαιρία του κόσμου του ΑΡΗ να πει ένα ευχαριστώ στον Νίκο Γκάλη για τις αμέτρητες στιγμές υπερηφάνειας που μας χάρισε και την πλούσια κληρονομιά που μας έχει αφήσει. Επίσης είναι η ευκαιρία και για να πούμε ένα μεγάλο συγνώμη για όλους αυτούς μέσα από την οικογένεια του ΑΡΗ που του έκλεισαν την πόρτα και τον ανάγκασαν να φύγει μακριά και πάει σε ανθρώπους που ποτέ δεν τον αγάπησαν, ποτέ δεν το εκτίμησαν και ποτέ δεν τον σεβάστηκαν. 7 Μάιου 2013, η ημερομηνία που θα μείνει χαραγμένη στις καρδιές μας, η ημερομηνία που θα τιμηθεί ο κορυφαίος Έλληνας αθλητής όλων των εποχών, η ημερομηνία που η θρυλική φανέλα με το νούμερο 6 θα κρεμαστεί στην οροφή του Παλέ ανάμεσα στα λάβαρα του ΑΡΗ μας!