Αρκετή συζήτηση γίνεται τον τελευταίο καιρό για την βελτίωση που έχει δείξει η ομάδα τους τελευταίους 2 μήνες περίπου που υπό τις οδηγίες του Β.Αγγέλου έχει καταφέρει να αλλάξει δραματικά την εικόνα της πάνω στο παρκέ. Πολύ εύστοχα ο προπονητής μας δήλωσε ότι ο στόχος της παραμονής όπως καθορίστηκε από τον Β.Αλεξανδρή στο ξεκίνημα της χρονιάς έχει επιτευχθεί και σχετικά γρήγορα. Δεν νομίζω πραγματικά να υπάρχει Αρειανός που να είχε στο μυαλό την παραμονή της κατηγορίας σαν στόχο παρόλο που ειπώθηκε από επίσημα χείλη αντιθέτως θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν πάρα πολλοί(ανάμεσα τους και εγώ) που από αυτή την ομάδα έχει απαιτήσεις και περιμένει να δει κάτι παραπάνω από την παραμονή στην κατηγορία. Ο λόγος φυσικά εκτός το ότι μεγαλώσαμε με τον ΑΡΗ πρωταγωνιστή είναι και το υλικό της ομάδος που μπορεί να μην έχει αρκετούς Αμερικάνους αλλά σε αυτό το υποβαθμισμένο πρωτάθλημα διαθέτουμε παίκτες που ξεχωρίζουν.  Με αρχή το παιχνίδι στη Ν.Σμύρνη απέναντι στον Πανιώνιο  ήρθε η στιγμή να μας δείξει ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του ποιές είναι πραγματικά οι δυνατότητες τους και αν μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι θετικό αυτή την περίεργη χρονιά.

Ο Πανιώνιος τα τελευταία χρόνια μας έχει κάνει "πελάτες" και αυτό είναι κάτι που δύσκολα χωνεύεται. Φέτος κάνοντας τα βασικά σαν επαγγελματική ομάδα και επενδύοντας σε σίγουρες λύσεις παικτών όπως είναι ο Παππάς, ο Γιάνκοβιτς, ο Μπόγρης και προσφάτως ο Κις έχει καταφέρει να κάνει μια εξαιρετική πορεία κάτι που φαίνεται από την βαθμολογία που ισοδυναμεί με τον Παναθηναϊκό τον οποίο τον περιμένει και μέσα στην έδρα του. Με λίγα λόγια μπορεί να χτυπήσει ακόμη και την δεύτερη θέση σε ένα πρωτάθλημα όπου οι 2 πρώτοι απέχουν έτη φωτός από τους υπόλοιπους. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι που αν θέλουμε να το κερδίσουμε θα πρέπει η ομάδα να κατέβει στο γήπεδο διαβασμένη και προετοιμασμένη να μπλοκάρει τον αντίπαλο. Η ντροπιαστική ήττα του πρώτου γύρου μέσα στο Παλέ θα πρέπει να είναι το βασικό κίνητρο των παικτών για να πάρουν την ρεβάνς. Άλλωστε δεν πρέπει να υπερεκτιμάμε και τον αντίπαλο γιατί πέρα από 2-3 αξιόλογους παίκτες οι υπόλοιποι δεν μπορούν να κάνουν την διαφορά. Τα προβλήματα πολλά, με τους τραυματίες αντί να μειώνονται να αυξάνονται. Στα θετικά όμως είναι η επιστροφή του Σαρικόπουλου και η συμμετοχή του Πελεκάνου που ήταν αμφίβολος όπως και ο Τσιάρας που ήταν από τους κορυφαίους στο παιχνίδι με τον Πανελευσινιακό.  Η άμυνα θα είναι το όπλο μας για ακόμη ένα παιχνίδι άρα αυτό που θέλει είναι δύναμη, αποφασιστικότητα  και φυσικά λίγη προσοχή στην επίθεση.

Δεν ξέρω αν είναι πολυτέλεια να ζητάω από τον φετινό ΑΡΗ με τις τόσες πίκρες που μας έχει προσφέρει να πάει και να κερδίσει τον εξαιρετικό Πανιώνιο αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει και αυτή η ομάδα να κάνει μια νίκη σημείο αναφοράς. Καλές οι εκτός έδρας νίκες με Καβάλα, Ηλυσιακό και οι άνετες επικρατήσεις επί Περιστερίου, Κολοσσού και Πανελευσινιακού αλλά θα πρέπει να δούμε και κάτι παραπάνω. Είναι ιδανική ευκαιρία για τους παίκτες και τον προπονητή να δείξουν όχι μόνο ότι αξίζουν κάτι παραπάνω αλλά ότι το θέλουν κιόλας. Ας γίνει λοιπόν η αρχή σήμερα για να καπαρώσουμε την 6η θέση και ας πάμε στα πλέιοφς να κάνουμε ζημιές... πολλές ζημιές! Άιντε ρε Αρεινάρα κάνε μας την χάρη και πάρε το διπλό!

Αρκετά εύκολα και χωρίς να αγχωθούμε καθόλου η ομάδα μας νίκησε τον Πανελευσινιακό αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τους τραυματισμούς και τις απουσίες αρκετών παικτών. Αυτή τη φορά η ομάδα μας παρουσιάστηκε σοβαρή, υπήρχε καλή άμυνα πάνω στον Λιακόπουλο που έμεινε στους 9 πόντους και μπόρεσε να διατηρήσει την διαφορά που έχτισε κατά την διάρκεια του αγώνα χωρίς να μπλέξει σε περιπέτειες.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο Τσιάρας πήρε για πρώτη φορά φέτος αρκετό χρόνο συμμετοχής και απέδειξε ότι μπορεί να προσφέρει στον φετινό ΑΡΗ, δίνοντας ανάσες στον Ασημακόπουλο που κάνει πολύ καλή χρονιά.  Σε 20' πέτυχε 13 πόντους(πρώτος σκόρερ για την ομάδα μας)  μάζεψε 2 ριμπάουντ, μοίρασε 3 ασιστ, είχε 2 κλεψίματα και 1 τάπα. Αρκετά καλοί ήταν για ακόμη ενα παιχνίδι οι Ασημακόπουλος και Πελεκάνος που έδωσαν πολλές μάχες σε όλες τις γραμμές του γηπέδου ενώ πέτυχαν και καθοριστικά καλάθια που άνοιξαν την διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες και ουσιαστικά έκριναν την αναμέτρηση. Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν κάτω του μετρίου όπως συνολικά και όλη η ομάδα όπου με τα 18 λάθη, τους 6 πόντους στην 4η περίοδο και τους 68 συνολικά σε μια ανάμετρηση  κόντρα σε έναν πολύ πιο αδύναμο αντίπαλο περισσότερο προβλημάτισε και εκνεύρισε παρά ικανοποίησε όσους βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι η ομάδα με την έλευση του Β.Αγγέλου έχει βρει τα πατήματα της και αρχίζει και παίρνει εύκολα  νίκες που στην αρχή της χρονιάς φαινόταν πάρα πολύ δύσκολο αλλά εδώ και καιρό υπάρχει μια στασιμότητα στην ομάδα. Επαναλαμβανόμενα λάθη, χτυπητές αδυναμίες και παίκτες-κλειδιά που ακόμη ψάχνουν να βρούν τον καλό τους εαυτό παρόλο που έχουν παιχτεί 17 αγωνιστικές. Δεν ξέρω αν ο Χαρίσης ήταν επηρεασμένος από τον τραυματισμό του και ήταν τόσο νωθρός αλλά όλη η συμπεριφορά της ομάδος σε άμυνα και ριμπάουντ είναι σπασμωδική. Δηλαδή την μια στιγμή τους βλέπουμε να τρώνε σίδερα και να ματώνουν για να μαζέψουν τα ριμπάουντ και στην επόμενη φάση όλοι είναι εκτός θέσης και κοιτιούνται μεταξύ τους αντί να μαρκάρουν, να κάνουν μπλοκ άουτ ή να πάνε για το ριμπάουντ. Εκνευριστική αστοχία ενώ τα σουτ γίνονται υπο καλές συνθήκες και καμία ουσιαστική προσπάθεια για να περάσουμε την μπάλα κάτω από το καλάθι. Όλα αυτά βέβαια όταν έχεις απέναντι σου  μια αστεία ομάδα σαν τον Πανελευσινιακό με έναν Λιακόπουλο που παίζει με τον "αέρα" του Κόμπι Μπράιντ πιστοποιώντας τον πάτο που έχει πιάσει το Ελληνικό πρωτάθλημα δεν φαίνονται και κουκουλώνονται από εύκολες νίκες σαν την σημερινή, σαν και αυτή κόντρα στο Περιστέρι κ.α. .

Η νίκη ήρθε εύκολα, το θέμα όμως είναι ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται. και να δείχνει ολοένα και καλύτερο πρόσωπο, κάτι που εδώ και μερικές αγωνιστικές δεν γίνεται Όχι απλά για να προσφέρει θέαμα και να ικανοποιήσει τον κόσμο που στηρίζει αυτή την ομάδα αλλά για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις αυτού του αστείου πρωταθλήματος και να καταφέρει να κάνει και κάτι αξιοσημείωτο για τα δεδομένα της φετινής χρονιάς. Το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και να λέμε ότι όλα καλά επειδή παίρνουμε κάποιες νίκες δεν πρόκειται να μας βγει καλό. Αν λοιπόν ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θέλουν να μας πείσουν ότι κάτι έχει αλλάξει στην ομάδα και ότι πρέπει να τους πιστέψουμε τότε το επόμενο παιχνίδι κόντρα στον Πανιώνιο είναι η πιο καλή ευκαιρία για να το αποδείξουν....

ΥΓ. Έχοντας ρίξει αρκετά τα μπασκετικά μας στάνταρ ζητάμε χαριτολογώντας να ρίξουμε 80αρα(μιας και η 100αρα που κάποτε φωνάζαμε μοιάζει με μακρινό όνειρο) στον αντίπαλο να χαρούμε... Τελικά φέτος και οι 80 πόντοι σε παιχνίδια εντός έδρας που κερδίζεις εύκολα είναι πολυτέλεια!

Αντί να λιγοστεύουν τα προβλήματα για τον Β.Αγγέλου λόγω της μίνι διακοπής που υπήρχε στο πρωτάθλημα για τον τελικό κυπέλλου οι τραυματισμοί δεν λένε να μας αφήσουν σε ησυχία και έτσι όπως όλα δείχνουν στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στον Πανελευσινιακό η ομάδα μας θα παραταχθεί με μόλις έναν ψηλό, τον Χαρίση που και αυτός αντιμετωπίζει πρόβλημα και τις τελευταίες ημέρες προπονείται μόνος του. Τυχεροί μέσα στην ατυχία μας πρέπει να θεωρούμαστε που αγωνιζόμαστε τη δεδομένη χρονική στιγμή εντός έδρας με τον Πανελευσινιακό που είναι η πιο αδύναμη ομάδα της κατηγορίας γιατί σε διαφορετική περίπτωση δύσκολα θα μπορούσε η ομάδα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός πιο δυνατού παιχνιδιού.

Αν και τελευταίος ο Πανελευσιανιακός παραμένει μια αξιόμαχη ομάδα που όπως στον πρώτο γύρο που ιδρώσαμε για να πάρουμε τη νίκη έτσι και το Σάββατο το απόγευμα θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αγγέλου να είναι συγκεντρωμένοι για 40' στο στόχο της νίκης. Μάλιστα θα πρέπει να παίξουν και για τους απόντες Σαρικόπουλο, Τσακαλέρη την ίδια στιγμή που και οι Χαρίσης, Μποχωρίδης και Καραποστόλου αντιμετώπιζαν μικροπροβλήματα τραυματισμών τις προηγούμενες ημέρες. Το πάθημα με το Ρέθυμνο ελπίζουμε να έχει γίνει μάθημα τόσο για τους παίκτες μας που στο φινάλε εκείνου του αγώνα υπέπεσαν σε πολλά ανόητα λάθη όσο και στον προπονητή μας που δεν είχε το καθαρό μυαλό ώστε να δώσει τις απαραίτητες βοήθειες από τον πάγκο. Αν λοιπόν δούμε τον Λιακόπουλο που φέτος κάνει εκπληκτική χρονιά να μεταμορφώνεται σε Ντούβνιακ και να μην υπάρχει το παραμικρό πλάνο για την αντιμετώπιση του τότε σημαίνει ότι από τις ήττες το μόνο που μας μένει είναι η πίκρα και οι χαμένοι βαθμοί. Δεν περιμένω να δω τον Δήμα μέσα που είναι ίσως ο πιο κατάλληλος για να τον περιορίσει αλλά σίγουρα λόγω των προβλημάτων στους ψηλούς θα δούμε πολλά χαμηλά σχήματα. Ίσως μάλιστα να είναι και η μεγαλύτερη ευκαιρία του Τσιάρα για να αποδείξει στον προπονητή του ότι μπορεί να βοηθήσει τον φετινό ΑΡΗ. Ενώ σίγουρα αρκετά αυξημένες αρμοδιότητες θα έχει ο Ασημακόπουλος που σίγουρα θα αγωνιστεί αρκετά και ως σέντερ.

Αν δεν υπήρχε η ήττα από το Ρέθυμνο θα μιλούσαμε πολύ διαφορετικά σήμερα. Όχι μόνο λόγω του μεγάλου ξενερώματος από εκείνη την ανέλπιστη ήττα αλλά και βαθμολογικά που ενώ θα είχαμε ένα ελαφρύ προβάδισμα σε σχέση με τον Απόλλων Πατρών για την διεκδίκηση της 6ης θέσης θα πρέπει πλέον να ελπίζουμε και οι Πατρινοί να αφήνουν βαθμούς. Σίγουρα η 6η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος είναι πολύ φθηνός στόχος αλλά μια ενδεχόμενη ανατροπή στα πλέιοφς μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα που υπάρχουν στον μπασκετικό ΑΡΗ. Ο κόσμος να ζεσταθεί λίγο παραπάνω και οι παράγοντες που συσπειρώνονται  γύρω από την νέα διοίκηση της ΚΑΕ να γίνουν περισσότεροι.  Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός είναι ο βασικός στόχος πέρα από την οικονομική εξυγίανση της ομάδος. Να επιστρέψει ο κόσμος στο γήπεδο! Για αυτό το Σάββατο στις 17.00 όλοι στο Παλέ!

Καμία ανησυχία δεν υπάρχει στους ανθρώπους της ΚΑΕ σχετικά με το άρθρο 99 και όλα βγήκαν προς τα έξω την προηγούμενη εβδομάδα προκαλώντας τεράστια αναστάτωση στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Αντιθέτως η διοίκηση του μπασκετικού ΑΡΗ όχι μόνο δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια για το άρθρο 99 αλλά προετοιμάζει και εναλλακτικό πλάνο ώστε να είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο. Ενώ όπως είναι φυσιολογικό οι ειδήσεις που έρχονται από Αθήνα για νέα οριστική ρύθμιση σαν τελευταία ευκαιρία για επιχειρήσεις και υπερχρεωμένα νοικοκυριά για 60 ως 100 δόσεις ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε επιχείρησης μόνο ως θετικές εκλαμβάνονται.

Στην πράξη όλα αυτά σημαίνουν ότι είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο ο ΑΡΗΣ μας θα καταφέρει να ρυθμίσει τα χρέη του και πληρώνοντας μηνιαίες δόσεις συνολικά  προς δημόσιο και παίκτες γύρω στα 30000 ευρώ θα μπορέσει να κλείσει την τρύπα. Για την ώρα μόνο οι δόσεις προς την εφορία ξεπερνάνε το παραπάνω ποσό επομένως αν βάλουμε και το ποσό που πρέπει να πηγαίνει στους διακανονισμούς με τους παίκτες τότε μιλάμε για ένα δυσβάσταχτο χρέος που για την ώρα έστω και έτσι ο κ.Αρβανίτης, τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης, οι μέτοχοι και οι εξωδιοικητικοί παράγοντες που βρίσκονται κοντά στην ομάδα έχουν καταφέρει να διαχειριστεί. Αν λοιπόν μπει μια σειρά στις υποχρεώσεις της ομάδος τότε αυτό που θα μένει είναι να δουλευτεί σωστά το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος ώστε να δώσει επιτέλους στον κόσμο το χαμένο του όραμα, την ελπίδα για να ξαναδεί τον ΑΡΗ πρωταθλητή. Με αυτό τον τρόπο το Παλέ θα γεμίσει, τα έσοδα θα αυξηθούν και η ομάδα θα αποκτήσει μια οικονομική σταθερότητα κάτι πολύ σημαντικό για οποιαδήποτε επαγγελματική ομάδα.

Μπορεί να κουράζουμε αλλά πρέπει να τα λέμε για να καταλαβαίνουν αρκετοί συνΑρειανοί τι σημαίνει διοίκηση, τι σημαίνει οργάνωση, τι σημαίνει σοβαρότητα. Σχεδόν ίδιες καταστάσεις φέτος σε ΠΑΕ και ΚΑΕ με παραπλήσια οικονομικά, αγωνιστικά και διοικητικά προβλήματα. Στην ΚΑΕ βγήκαν κάποιοι άνθρωποι κοινής αποδοχής που τους γνωρίζαμε σχεδόν όλοι, με εμπειρία, ικανότητες  αλλά και με τη δυνατότητα να διευκολύνουν οι ίδιοι ή μέσω τρίτων οικονομικά την ομάδα και έχουν πέσει από το καλοκαίρι με τα μούτρα στη δουλειά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ενώ στην ΠΑΕ ήρθαν οι συνεχιστές της προηγουμένης σάπιας διοικητικής κατάστασης "τρύπησαν" τον σύλλογο μέσω της Λέσχης την οποία "κατήργησαν" στην συνέχεια, έφεραν από το πουθενά ανθρώπους χωρίς εμπειρία, χωρίς οικονομικό υπόβαθρο και χωρίς κάποιο προφανή λόγο επιλογής και τα έκαναν όλα μπάχαλο. Το αποτέλεσμα το ζούμε καθημερινά. Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ παρά τα σκαμπανεβάσματα του μέσα στο γήπεδο ξεπέρασε σε μεγάλο βαθμό την κρίση που υπήρχε και πατάει πλέον πιο γερά στα πόδια του σε όλα τα επίπεδα ενώ ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ εξακολουθεί και βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί με τους διοικούντες του αντί να το κρατάνε σταθερό να το κουνάνε πέρα δώθε με μανία.

ΥΓ. Ελπίζω όντως η εικόνα που βγάζει η ΚΑΕ προς τα έξω να είναι 100% αληθινή γιατί και κατά το παρελθόν συνεχώς για νοικοκύρηδες ακούγαμε που αποδείχθηκαν τυχοδιώκτες αλλά και πιο πρόσφατα για Plan B που υλποιήθηκαν με τον πλέον σπασμωδικό τρόπο.

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχει αρκετά χρόνια να πάρει κάποιον τίτλο ή έστω να συμμετέχει σε κάποιον τελικό καλό είναι όμως να ρίχνουμε μια ματιά στο ένδοξο παρελθόν μας για να θυμόμαστε γιατί ο ΑΡΗΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα και δικαιολογημένα έχει χαρακτηριστεί από όλους ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Ελληνικού αθλητισμού αλλά και γιατί ποτέ οι "μεγάλοι" της Αθήνας δεν θα τον φθάσουν ποτέ όσους τίτλους και αν κερδίσουν. Τα χθεσινά επεισόδια στον  τελικό δεν ήταν κάποια έκπληξη ή απρόσμενο γεγονός αντιθέτως ήταν κάτι το αναμενόμενο και ο βασικός λόγος για να κάτσεις να παρακολουθήσεις αυτή την "γιορτή" του μπάσκετ.

Μπορεί η φωτογραφία του άρθρου να λέει πολλά αλλά επειδή η ιστορία και η στατιστική που συνήθως την συνοδεύει γράφεται με ψυχρό τρόπο και δεν ασχολείται με τις λεπτομέρειες εγώ θα προσπαθήσω να υπενθυμίσω μερικές από αυτές τις λεπτομέρειες που κάνουν τον ΑΡΗ να διαφέρει τόσο από τον πρωταθλητή των τίτλων Παναθηναϊκό όσο και από τον Ολυμπιακό που τα τελευταία χρόνια με την παρουσία των Αγγελόπουλων δείχνει ένα πιο υγιές και με αθλητικό πνεύμα πρόσωπο σχετικά σε αντίθεση με τους Γιαννακόπουλους που το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" είναι το μότο τους, πιθανόν υιοθετημένο από τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό. Όλα αυτά έχουν συνθέσει ένα τοπίο αδιάφορο μπασκετικά για κάθε φίλο του αθλήματος και ενδιαφέρον μόνο προς τα επεισόδια για την μειοψηφία των οπαδών των 2 ομάδων. Που θα γίνει το πέσιμο, με τι θα τους "πυροβολήσουμε", πετύχαμε κανέναν παίκτη του αντιπάλου, κτλ κτλ... Τελικοί ανάμεσα σε πρωταθλητές Ευρώπης σε άδεια γήπεδα, με ελάχιστους εκλεκτούς κομάντο έτοιμους για όλα. Φωτοβολίδες, καπνογόνα, περίεργοι χοροί και καυστικές δηλώσεις τα highlights και MVP του αγώνα ο πρόεδρος του νικητή αντί για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές. Για γέλια και για κλάματα μαζί. Άραγε αυτή η εικόνα τι σχέση μπορεί να έχει με τον μεγάλο ΑΡΗ που γέμιζε γήπεδα 500χλμ μακριά από την έδρα του, όπου πήγαινε τον υποδεχόταν θερμά και την ανωτερότητα του την αναγνώριζαν εχθροί και φίλοι? Καμία απολύτως σχέση με αυτά που ζούμε σήμερα. Αυτές οι 2 ομάδες για να ανέβουν στην κορυφή έπρεπε η κορυφή να πιάσει πάτο και έτσι το μπάσκετ που ο ΑΡΗΣ το εκτόξευσε αυτοί οι 2 το έριξαν στον βούρκο για να μπορούν να κολυμπάνε άνετα...

Φυσικά οι οπαδοί που δημιουργούν τα επεισόδια είναι οι τελευταίοι που φταίνε γιατί σε ένα οργανωμένο κράτος όταν επιτρέπεις σε μια μειοψηφία να τα κάνει όλα άνω κάτω η ευθύνη είναι δική σου. Αλλά και τι να κάνουν οι αρχές όταν η διοργανώτρια ΕΟΚ δεν έχει την διάθεση να κάνει τίποτα. Όταν λοιπόν η ίδια η ΕΟΚ δέχεται να γίνονται τελικοί με 1000 άτομα την ίδια στιγμή που γίνονται τελικοί ποδοσφαίρου με 60000 θεατές τότε ουσιαστικά οι ίδιοι οι διοργανωτές που θα έπρεπε να προασπίζουν τα συμφέροντα του μπάσκετ αδιαφορούν και συντηρούν μια αρρωστημένη κατάσταση. Είνα αστείο για μια πολιτισμένη χώρα να μην μπορεί να διοργανώσει έναν τελικό με 2000 άτομα και κανείς να μην ενδιαφέρεται για αυτό, κανείς να μην κάνει κανείς τίποτα για να το αλλάξει και απλά να βλέπουμε μια επανάληψη. Άραγε στην Ευρώπη αυτά δεν τα βλέπουν και δίνουν θεσμικές θέσεις στις παραγοντάρες μας?

Έτσι απλά και χωρίς να το ψάξεις πολύ το θέμα καταλαβαίνεις ότι όσους τίτλους και αν πάρουν την επανάσταση που έκανε ο ΑΡΗΣ και την απήχηση που είχε αυτή σε ολόκληρη την Ελλάδα και στην Ευρώπη θα την έχουν πάντα στην άκρη του μυαλού τους σαν ένα παραμύθι, σαν έναν μύθο, σαν ένα θρύλο, σαν ένα σενάριο φαντασίας που για καλή μας τύχη(και κακή δική τους) το ζήσαμε. Αυτούς θα τους στοιχειώνει για πάντα γιατί είναι κάτι πραγματικά άπιαστο και ανεπανάληπτο και εμάς θα μας κάνει να αισθανόμαστε υπερήφανοι που είμαστε οι οπαδοί της ομάδος που ψηφίστηκε ως η ομάδα του προηγούμενου αιώνα και να τραγουδάμε για πάντα ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ!

Δια πυρός και σιδήρου ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να επιβληθεί επί του Ηλυσιακού συνεχίζοντας μια παράδοση που θέλει τον ΑΡΗ να φεύγει νικητή από το συγκεκριμένο γήπεδο μετά από συγκλονιστικά παιχνίδια που κρίνονται στο πόντο. Αυτή τη φορά ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του είχαν πιο καθαρό μυαλό από το περασμένο Σάββατο και έτσι πήραν μια σημαντική νίκη που θα είχε σαφώς μεγαλύτερη αξία αν δεν είχαμε χάσει την προηγούμενη αγωνιστική από το Ρέθυμνο.

Με όπλο όπως πάντα την σκληρή άμυνα ο ΑΡΗΣ από νωρίς προσπάθησε να περιορίσει τα Αμερικανάκια του Ηλυσιακού κάτι που το κατάφερε με μεγάλη επιτυχία μιας και κανένας δεν μπόρεσε να βρει ρυθμό. Ο Στόγκλιν που πέτυχε 29 πόντους έβαλε 10 βολές και είχε πολύ άσχημα ποσοστά ευστοχίας κάτι που οφείλεται στην σκληρή άμυνα που έπεξαν πάνω του. Ο Μιχάλης Πελεκάνος με 17 πόντους, 9 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 3 κλεψίματα  ήταν ο πρωταγωνιστής για ακόμη ένα παιχνίδι για την ομάδα μας ενώ και ο Πάσαλιτς είχε κάποιες καλές στιγμές αν και παραλίγο στο φινάλε θα γινόταν ο  μοιραίος. Λίγα πράγματα από τους υπόλοιπους που βρέθηκαν σε μέτρια επιθετικά ημέρα κάτι που φαίνεται και από τους μόλις 64 πόντους. Αξιοσημείωτο συμβάν στην σημερινή αναμέτρηση ο τραυματισμός του Σαρικόπουλου στο ζέσταμα σε σύγκρουση με διαιτητή της αναμέτρησης! Σαν να μην φτάνει δηλαδή που μας κυνηγάνε με τα σφυρίγματα τους, πλέον προχωράνε και σε άλλους τρόπους για να μας βάζουν εμπόδια! Μια διαιτησία που πάλι πήγε να βάλει το χεράκι της όταν λίγα λεπτά πριν το τέλος και πάνω που η ομάδα μας είχε ξεφύγει με 5 πόντους χρέωσε με τεχνική ποινή τον πάγκο της ομάδος προσπαθώντας να αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα.

Έστω και αγχωτικά η νίκη ήρθε και αυτό είναι που μετράει. Δυστυχώς χάρη στο τρομερό οργάνωση του ΕΣΑΚΕ που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την προώθηση του αθλήματος αυτή η τόσο ενδιαφέρουσα αναμέτρηση όπως εξαρχής την περιμέναμε δεν μεταδόθηκε τηλεοπτικά, άρα δεν έχουμε και εικόνα από το παιχνίδι. Αυτό που βγαίνει από την στατιστική είναι ότι σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια ο Β.Αγγέλου εμπιστεύτηκε περισσότερο τους έμπειρους παίκτες, έδωσε χρόνο στον Τσιάρα και μοίρασε πιο σωστά τον χρόνο και στους υπόλοιπους. Αν και πάλι βλέπουμε παίκτες που αγωνίζονται 1' με 2' όπως ο Τσακαλέρης και ο Μούρτος που ειλκρινά απορώ τι μπορεί να δείξει ένας παίκτης σε ένα παιχνίδι μέσα σε 1' ή τι είναι αυτό το τρομερό που μπορεί να δώσει στον προπονητή του που δεν μπορούν να το δώσουν οι υπόλοιποι το συγκεκριμένο λεπτό... Πλέον ακολουθεί μια δεκαήμερη περίπου διακοπή μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Μια διακοπή που όπως στις γιορτές έτσι και τώρα ελπίζω ο Β.Αγγέλου να εκμεταλλευτεί και να διορθώσει μερικά από τα κακώς κείμενα της ομάδος. Η ομάδα έχει δυνατότητες και καλό υλικό και σήμερα νομίζω καταρρίπτετε ο "μύθος" των Αμερικάνων μιας και αντιμετωπίζαμε μια φορμαρισμένη ομάδα με 4 νίκες στα τελευταία 5 παιχνίδια που έχει στο ρόστερ της 5 Αμερικάνους.

Παράδειγμα προς μίμηση για όλο τον σύλλογο θα πρέπει να αποτελέσει η συμπεριφορά της ΚΑΕ απέναντι στον Γ.Δαμιανίδη. Εκτός από την συνέντευξη τύπου της ΚΑΕ το καλοκαίρι όταν πρωτοανέλαβε, την δημόσια τοποθέτηση του κ.Αρβανίτη ενώπιων του σώματος της ΚΜΑ στην "μπασκετική παρένθεση", την πρόσφατη συνέντευξη του κ.Σαμολαδα όπου κατέδειξε ξεκάθαρα ως υπεύθυνους της κατάστασης τον κ.Δαμιανίδη, τον κ.Τζεβελέκη αλλά και τους υπόλοιπους μετόχους με την ανοχή που έδειξαν σε πρόσωπα και καταστάσεις ήρθε και η προχθεσινή ανακοίνωση από την ΚΑΕ και την ΓΕΝΕΣΙΣ(ουσιαστικά από την διοίκηση - μεγαλομέτοχο του ΑΡΗ) που ξεσκέπαζε για ακόμη μια φορά τον Γιάννη Δαμιανίδη και την προκλητική του συμπεριφορά. Συσπείρωση, στήριξη και ομοψυχία γύρω από την νέα διοίκηση όπως είπε ο Γ.Δαμιανίδης στην ανακοίνωση-απάντηση κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την εκβιαστική του στάση στο θέμα της υπογραφής των πρακτικών και της επισημοποίησης της παραίτησης του από την ΓΕΝΕΣΙΣ που ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για την υπαγωγή στο άρθρο 99. Όροι και απαιτήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας τα οποία τα παρουσιάζει όπως θέλει, όποτε θέλει και όπου θέλει. Αν το δίκιο και το νομότυπο ήταν με την πλευρά του Γ.Δαμιανίδη τότε είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι οι άνθρωποι της ΚΑΕ δεν θα προχωρούσαν στην σκληρή ανακοίνωση μιας και έχουν δείξει ότι στις δημόσιες αναφορές που κάνουν όταν καταλογίζουν ευθύνες είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Αυτή την συμπεριφορά θα πρέπει να δείξουν κάποια στιγμή και όλοι όσοι ασχολούνται με την ΠΑΕ, τον Α.Σ και την ΚΜΑ όπου αντί να  προσπαθήσουν να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου λέγοντας αλήθειες και κατονομάζοντας τους υπεύθυνους προτιμούν να κάνουν πλάτες, να καλύπτουν τα πάντα και να αρχίζουν τις αερολογίες  όταν φθάνει η στιγμή του καταλογισμού των ευθυνών. Είναι αδιανόητο ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ να παλεύει για την επιβίωση του, ο Α.Σ. να φυτοζωεί, η ΚΜΑ να έχει καταργηθεί και να μην έχει βγει από επίσημα χείλη(δηλαδή όλων αυτών που κάνουν τώρα κουμάντο σε Α.Σ., ΠΑΕ, ΚΜΑ) το όνομα ενός υπεύθυνου για αυτό το κατάντημα. Αυτό σημαίνει διαφάνεια, αυτό σημαίνει  εξυγίανση, αυτό σημαίνει σεβασμός στον κόσμο του ΑΡΗ. Όλα τα υπόλοιπα είναι μισόλογα και τροφή για τα παπαγαλοδημοσιογραφάκια...

ΥΓ. Μα καλά, αφού η ΚΑΕ έχει κάνει αίτηση για το άρθρο 99 όπου αν μπει όλες οι υποχρεώσεις, χρέη, δικαστικές εκκρεμότητες θα μπουν συνολικά σε μια σειρά όπου υπεύθυνη θα είναι αποκλειστικά η διοίκηση της ΚΑΕ τι όρους, απαλλαγές κτλ θέλει ο πρώην? Μήπως τελικά όντως υπάρχουν και κάποιες "απαιτήσεις"?

Κανονικά ο τίτλος του συγκεκριμένου άρθρου θα έπρεπε να είναι "Να ρεφάρει..." αλλά με τόσες στραβές εντός έδρας πραγματικά δεν ξέρουμε ποια ήττα θα προσπαθήσει να πρωτορεφάρει σήμερα ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του. Αυτή με τον Πανιώνιο? με τον μπαογκ? ή την πρόσφατη με το Ρέθυμνο όπου ήταν και η μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία του. Βλέπετε τα τελευταία χρόνια πολλές ομάδες έγραψαν ιστορία κερδίζοντας τον ΑΡΗ μας και αυτό δείχνει πολλά τόσο για το πόσο τεράστιο μέγεθος είναι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αλλά και πόσο χαμηλά έχουμε ξεπέσει όπου είμαστε η χαρά κάθε πικραμένου.

Ο Ηλυσιακός  ήταν θεωρητικά το φαβορί για τον υποβιβασμό στην Α2 λόγω ροστερ, κάτι που φάνηκε και στην πράξη σχεδόν σε ολόκληρο τον Α' γύρο. Παρόλα αυτά είχε καταφέρει να αποδείξει ότι είναι μια σκληροτράχηλη ομάδα που δεν τα παρατάει έτσι εύκολα, κάτι που το νιώσαμε από πρώτο χέρι στο Παλέ όπου για να κερδίσουμε είχαμε ιδρώσει. Μετά όμως τις τελευταίες διορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ και την Αμερικάνικη ενίσχυση κατάφερε με 4 νίκες στα τελευταία 5 παιχνίδια να ξεκολλήσει από τον πάτο της βαθμολογίας και να κοιτάει την μάχη της παραμονής από πλεονεκτική θέση σε σχέση με τους ανταγωνιστές της. Όλα αυτά δείχνουν ότι το παιχνίδι θα είναι πάρα πολύ δύσκολο και θα πρέπει οι παίκτες για 40' να είναι συγκεντρωμένοι στον στόχο της νίκης. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα ποιά μπορεί να είναι τα πλάνα του Β.Αγγέλου για αυτό το παιχνίδι. Μπορεί να δούμε 6 παίκτες να αγωνίζονται  και οι υπόλοιποι να αγωνιστούν από 1'' ή και καθόλου. Μπορεί να δούμε σχήματα με 5 κοντούς ή τον Χαντ να κάνει τον πλέιμεϊκερ. Μπορεί να ζήτησε συγνώμη από την διοίκηση και να ανέλαβε σε μεγάλο βαθμό την ευθύνη για την ήττα(παρά την υπερβολική ευαισθησία του Ασημακόπουλου που για κάτι τέτοια είναι αγαπημένο παιδί των προπονητών) από το Ρέθυμνο αλλά αυτό που μετράει είναι να δούμε την συγνώμη να συνοδεύεται και απο μια αλλαγή φιλοσοφίας μέσα στο γήπεδο. Μια σαφώς πιο ορθολογική διαχείριση του υλικού και κάποια βασικά πράγματα να λειτουργούν μέσα στο γήπεδο. Για τους παίκτες δεν θα πω τίποτα γιατί όπως συμβαίνει πάντα άλλοι θα είναι σε καλή ημέρα άλλοι σε κακή, η ευθύνη είναι του προπονητή να ανακατέψει σωστά την τράπουλα και να μοιράσει σωστά τα φύλλα...

Μετά το απόλυτο ξενέρωμα κόντρα στο Ρέθυμνο δυστυχώς έχω πεισθεί ότι με τον Β.Αγγέλου δεν πρόκειται να δούμε τον ΑΡΗ να προοδεύει. Οι ήττες από Πανιώνιο, μπαογκ, Ρέθυμνο μέσα στο Παλέ είναι η μαύρη ιστορία που έχει γράψει ο Β.Αγγέλου στον πάγκο του ΑΡΗ ως τώρα και θα χρειαστούν πολλά παραπάνω από νίκες σε έδρες σαν και αυτή της Καβάλας ή πιθανόν του Ηλυσιακού σήμερα για να ξεχαστούν. Η ομάδα έχει πολύ καλούς Έλληνες παίκτες που δεν έχουν οι άλλες ομάδες και κάποιους εξαιρετικούς νεαρούς παίκτες που το μέλλον τους ανήκει. Με σωστή καθοδήγηση και πολύ δουλειά ο ΑΡΗΣ μπορεί να είναι και ανταγωνιστικός σήμερα αλλά και να έχει λαμπρό μέλλον αύριο. Όσο γρηγορότερα η διοίκηση της ΚΑΕ αποφασίσει η ίδια να σεβαστεί την προσπάθεια της και να αναζητήσει την "σωστή καθοδήγηση" και γύρω από αυτήν να επικεντρώσει τα πλάνα της τόσο καλύτερα θα εξελιχθούν τα πράγματα. Διαφορετικά απλά καθυστερούν το προφανές και το αναπόφευκτο...  Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 17.00 και δυστυχώς σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΕΣΑΚΕ δεν έχει τηλεοπτική μετάδοση.

Πόσες φορές άραγε κατά το παρελθόν ακούσαμε την δακρύβρεχτη ιστορία του Γ.Δαμιανίδη στον ΑΡΗ? Αυτή την ιστορία του "μοναχικού καβαλάρη" που με νύχια και με δόντια πάλευε για να κρατήσει την σημαία της ναυαρχίδας του συλλόγου ψηλά? Αυτή την ιστορία του "σωτήρα" που ενώ όλοι είχαν γυρίσει την πλάτη στον Αυτοκράτορα αυτός ήταν εκεί και πολεμούσε? Ή την άλλη του "νοικοκύρη" που κατάφερε να συμμαζέψει τα πράγματα στην ΚΑΕ και να επαναφέρει την χαμένη αξιοπιστία του μπασκετικού ΑΡΗ σε όλα τα επίπεδα. Αυτά μας έλεγε επι χρόνια ο ίδιος όπου στεκόταν και  όπου βρισκόταν, αυτά μας είπε με περίσσιο θράσος πάνω στο βήμα της Λέσχης αυτά λέγανε οι "φίλοι" που του κάνανε πλάτες, αυτά λέγανε τα παπαγαλάκια του στον ARIS FM και όχι μόνο. Μάλιστα μου έχει μείνει η απεγνωσμένη αντίδραση του στα πηγαδάκια της ανάπαυλας της συνέλευσης της Λέσχης όπου σε επίμονη ερώτηση μου "Αφού όλοι σου γύρισαν την πλάτη και εσύ δεν μπορείς να σηκώσεις το βάρος γιατί δεν φεύγεις?", απάντησε με πόνο ψυχής ότι δεν υπάρχει κανείς να θέλει να αναλάβει το "φορτίο" του ΑΡΗ...

Να λοιπόν όμως που κάποιοι "τρελοί" εμφανίστηκαν, ανέλαβαν τον προβληματικό ΑΡΗ και δείχνουν αποφασισμένοι να οδηγήσουν το καράβι σε ήρεμα νερά. Μάλιστα οι συγκεκριμένοι εκτός από τις δικές τους προσωπικές οικονομικές θυσίες ως ένα βαθμό έχουν και την έμπρακτη στήριξη πολλών(αν όχι όλων) από αυτούς που όπως έλεγε ο Γ.Δαμιανίδης τον είχαν αφήσει μόνο του. Αντί λοιπόν ο αρχινοικοκύρης να χαρεί και να κάνει ότι μπορεί για να τους βοηθήσει ώστε να απαλλαχθεί και ο ίδιος ξαφνικά αρχίζει και δημιουργεί προβλήματα. Αρχικά άνοιξε διάλογο για το πως θα παραιτηθεί από την ΚΑΕ. Απαλλαγές, καρτέλες, επιταγές, εγγυήσεις και άλλου είδους απαιτήσεις μέσα από ένα θολό οικονομικό τοπίο που επικρατούσε επι εποχή Δαμιανίδη στην ΚΑΕ. Τέτοιο θράσος που αναγκάστηκε ο κ.Αρβανίτης να ζητήσει δημόσια από τον Γ.Δαμιανίδη να παραιτηθεί και να μην δημιουργεί πρόβλημα στην ΚΑΕ επιβεβαιώνοντας το κοινό μυστικό που τα παπαγαλοδημοσιογραφάκια του ΑΡΗ δεν έβγαζαν προς τα έξω. Και εκεί που νομίζαμε ότι ξεμπερδέψαμε τόσο με αυτόν(όπως και με τις "πλάτες" του) ήρθε ο νέος κύκλος απαιτήσεων, όρων και διαπραγματεύσεων αυτή την φορά για να παραιτηθεί από πρόεδρος της ΓΕΝΕΣΙΣ που είναι ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Δεν γνωρίζω ακριβώς τι ζητάει ο Γ.Δαμιανίδης(οι φήμες λένε απαλλαγή από επιταγές που έχει υπογράψει, δικαστήρια που πρέπει να παρουσιαστεί και ένα χρηματικό ποσό από από την καρτέλα του)  αλλά θα έπρεπε να γνωρίζει ότι όταν αποφάσιζε να αναλάβει την θέση του προέδρου της ΚΑΕ ΑΡΗΣ αυτή η θέση έχει απαιτήσεις, ευθύνες και προσωπικές θυσίες και όχι μόνο λεζάντα, δημόσιες σχέσεις και παχυλούς μισθούς. Αν ήταν διαφορετικά τότε να είστε όλοι σίγουροι ότι πολλοί θα ήθελαν να κάνουν τον "κούκλο". Κακώς η ΓΕΝΕΣΙΣ, η ΣΑΡΙΣΑ και η νέα διοίκηση είναι τόσο ανεκτική απέναντι στον πρώην πρόεδρο της ΚΑΕ. Κακώς τον έχουν σεβαστεί τόσο πολύ και προσπαθούν να κρατήσουν τα πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτό και μόνο δείχνει ότι για να βγάλουν ανακοίνωση επί του θέματος πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί η συμπεριφορά του Γ.Δαμιανίδη.

Σε μια 10ετή παρουσία στο τιμόνι της ΚΑΕ σίγουρα δεν γίνεται να είναι όλα μαύρα αλλά είναι γεγονός ότι ο Γ.Δαμιανίδης σε κάποια φάση ξέφυγε από την πορεία που είχε χαράξει όταν πρωτομπήκε στον σύλλογο. Το ίδιο ίσως και άλλοι παράγοντες όπως ο Θ.Τζεβελέκης. Από εκεί και πέρα και αφού όλα έχουν ξεσκεπαστεί και ο τελευταίος Αρειανός έχει καταλάβει τι γινόταν στην ΚΑΕ το μόνο που μπορείς να κάνεις είτε λέγεσαι Γ.Δαμιανίδης ή Θ.Τζεβελέκης ή κάπως αλλιώς είναι να διευκολύνεις τους επόμενους να βάλουν μια τάξη στο μπου@#$λο που άφησες και να μην βάζεις νέα προβλήματα με κάθε ευκαιρία. Και φυσικά αν θέλεις κάτι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παρακαλέσεις και όχι να απαιτείς ή να εκβιάζεις. Ίσως ο Γ.Δαμιανίδης θα έπρεπε να συμβουλευτεί τον "φίλο" του Θ.Τζεβελέκη που δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο και εμπράκτως στηρίζει οικονομικά την νέα προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ ΑΡΗ αναγνωρίζοντας εν μέρει την συμβολή του στο κατάντημα του ΑΡΗ αλλά και τις ευθύνες του ως ενός εκ των μεγαλομετοχών. Ας ελπίσουμε να τελειώσει αυτό το θέμα γρήγορα, ο Γ.Δαμιανίδης να αποτελέσει οριστικό παρελθόν από τον ΑΡΗ γιατί πολλοί "σωτήρες" μαζεύτηκαν στον ΑΡΗ και κουραστήκαμε...