Για ακόμη μια φορά ο κόσμος του ΑΡΗ που βρέθηκε σήμερα στο Παλέ απέδειξε ότι μια καυτή έδρα μπορεί να αλλάξει την ροή του αγώνα και να καθορίσει το τελικό αποτέλεσμα! Αυτό ακριβώς έγινε σήμερα στο Παλέ όπου οι περίπου 3500 φίλοι της ομάδος όταν είδαν ότι δύσκολα θα ερχόταν η νίκη γιατί οι περισσότεροι παίκτες μας ήταν από μέτριοι ως κακοί ανέλαβαν δράση και το γύρισαν. Φωνή, παλμός, ένταση, ενέργεια που ξεχείλισε ξαφνικά από τις κερκίδες και κατάφερε σαν ηλεκτρικό ρεύμα να διαπέρασει τους παίκτες μας, να τους αφυπνίσει για τα καλά και να πατήσουν το Ρέθυμνο που στο τέλος φάνηκε ανήμπορο να αντιδράσει!

Το σημερινό σενάριο το βλέπουμε εδώ και χρόνια και το ξαναείδαμε και σήμερα. Όταν μια ομάδα στηρίζει το επιθετικό της παιχνίδι στα μακρινά σουτ τότε όπως είναι λογικό όταν δεν θα μπουν τα 3ποντα τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα. Όταν μάλιστα απέναντι σου έχεις μια άκρως αθλητική ομάδα  σαν το Ρέθυμνο που με το ξεχωριστό για τα ευρωπαϊκά δεδομένα στυλ παιχνιδιού είναι ικανή να προβληματίσει κάθε αντίπαλο τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα. Τα τραγικά ποσοστά στα 3ποντα, οι χαμένες βολές και η έλλειψη επιθετικών συστημάτων που θα έδιναν το εύκολο καλάθι έδειχναν ότι θα γίνει ντέρμπι μέχρι το τέλος. Κάτι που ενισχύθηκε από τον τραυματισμό του Τόμας αλλά και  από τις γνωστές εμμονές του Δ.Πριφτή με παίκτες σαν τον Σίμτσακ, τον Νέιμικ και τον Μούρτο που είχαν ελάχιστη(ως μηδαμινή) προσφορά αλλά και τον Χαρίση τον όποιο εξακολουθεί πεισματικά να μην του δίνει τον χρόνο συμμετοχής που του αναλογεί παρά το γεγονός ότι ο έμπειρος σέντερ κάνει τον τελευταίο καιρό τις καλύτερες εμφανίσεις του με την φανέλα του ΑΡΗ. Και όμως παρά την ροή του αγώνα ο Πρίφτης μοιάζει να είναι εκνευριστικά κολλημένος στο πλάνο που έχει στο μυαλό του... Ανεξάρτητα από το αν του βγαίνει ή όχι... Ευτυχώς ο κόσμος αποφάσισε να αναλάβει δράση δίνοντας το σύνθημα της αντεπίθεσης. ο Βεζένκοφ ήταν ο πρώτος που έλαβε το μήνυμα από την κερκίδα και άρχισε να στέλνει την μπάλα προς το αντίπαλο καλάθι, ο Πάσαλιτς ακολούθησε με κάποια σημαντικά σουτ αλλά  και οι 5 που ήταν πάνω στο παρκέ στα τελευταία λεπτά του αγώνα επαίξαν εκπληκτική άμυνα κλέβοντας ουσιαστικά την νίκη από τους αντιπάλους τους σε ένα άκρως συναρπαστικό παιχνίδι. 

Τέλος καλό όλα καλά αλλά κάποια στιγμή και αυτή η ομάδα θα πρέπει να αρχίσει να βελτιώνεται και να αποκτάει μια σταθερότητα στο παιχνίδι της. Ναι μεν το μακρινό σουτ είναι βασικό στοιχείο στο σύγχρονο μπάσκετ αλλά δεν γίνεται να βασίζεσαι μόνο σε αυτό και όταν δεν σου βγαίνει να μοιάζεις πελαγωμένος χωρίς αρχή, μέση και τέλος... Κάποια στιγμή θα πρέπει και ο Δ.Πρίφτης να ξανακάνει τα πλάνα του από την αρχή. Να αφήσει στην άκρη ότι είχε στο μυαλό του για βασικούς, παγκίτες και ροτέισον και να δει ποιος παίκτης την δεδομένη χρονική στιγμή μπορεί να του προσφέρει αυτά που θέλει η ομάδα για να φθάσει στη νίκη. Παίκτες φοβισμένοι που ολομόναχοι με την μπάλα στα χέρια δεν τολμάνε να κοιτάξουν το καλάθι, το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι κάποια ελάχιστα λεπτά ξεκούρασης στους υπόλοιπους και όχι να τους τρώμε στην μάπα για 19' 56''.  Είναι κρίμα να βλέπεις αυτό το σύνολο να έχει τόσες δυνατότητες αλλά να χάνεται από μόνο του στην προσπάθεια. 

ΥΓ1. Τις ένδοξες στιγμές από το παρελθόν θύμισε ο κόσμος στο τελευταίο δεκάλεπτο. Μέχρι και αυτοί που τραγουδούσαν ανέμελα "αναγκάστηκαν" να συμμετέχουν στο παιχνίδι και να γιουχάρουν μαζί με τους υπόλοιπους.

ΥΓ2. Δεν είδαμε σήμερα το σχήμα "νίκης"  Πουλιανίτη-Δήμα-Καραθανάση που δοκίμασε ο Δ.Πρίφτης με τον Ολυμπιακό. Τζάμπα η προπόνηση...

ΥΓ3. Ενός λεπτού σιγή και ένα πανό ειδικά αφιερωμένο στον ανεπανάληπτο Ρόι Τάρπλεϊ.

Το Ρέθυμνο θα υποδεχθεί ο ΑΡΗΣ μας το Σάββατο το απόγευμα στις 17.00 σε ένα παιχνίδι με ξεχωριστή βαθμολογική σημασία. Αν και την Κηφισιά περιμέναμε να είναι ο βασικός ανταγωνιστής μας για την είσοδο στην 4αδα τελικά μια σειρά από αναπάντεχα αποτελέσματα άλλαξαν τις τελευταίες αγωνιστικές την εικόνα του βαθμολογικού πίνακα και έφεραν την ομάδα της Κρήτης στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Αν ο ΑΡΗΣ θέλει να δικαιώσει  όλους αυτούς που προσμένουν φέτος να κάνει το βήμα παραπάνω και να τερματίσει σαφώς ψηλότερα από τις προηγούμενες χρονιές, τότε αυτό είναι ένα από τα παιχνίδια που πρέπει πάση θυσία να τα κερδίσει.

Η ήττα και η κακή εμφάνιση από τον Ολυμπιακό φαίνεται να άγγιξε μόνο τους φίλους της ομάδος μιας και όλες τις προηγούμενες ημέρες αλλά και στις δηλώσεις των παικτών και του προπονητή είδαμε να πλέκεται το εγκώμιο των ερυθρολεύκων και όχι οι δικές μας αδυναμίες. Οπότε συνεχίζοντας από την εντυπωσιακή εμφάνιση  απέναντι στα Τρίκαλα ευελπιστούμε να δούμε μια ανάλογη παρουσία. Μάλιστα από την στιγμή που ο Δ.Πρίφτης έχει όλους τους παίκτες στη διάθεση του και έχουν περάσει περισσότερες ημέρες από την φυγή του Γκίκα οι συνθήκες μοιάζουν ιδανικές για να πάρει ο ΑΡΗΣ μια ακόμη πολύτιμη νίκη. Όλα θα κριθούν από την άμυνα μιας και το Ρέθυμνο είναι μια ομάδα που φημίζεται για τον ξέφρενο ρυθμό του και την έφεση του σκοράρισμα. Φυσικά επειδή δεν διαθέτει και κάποιο ρόστερ που να φοβίζει τα πάντα στην επίθεση εξαρτιόνται από την "ημέρα" που θα βρεθούν οι Αμερικάνοι του και ο Σενεγαλέζος Φαγιέ. Αν οι παίκτες μας δείξουν από την αρχή του αγώνα την απαραίτητη προσήλωση στην άμυνα τότε δύσκολα οι αντίπαλοι μας να βρουν ρυθμό. Όπως και να εξελιχθεί η αναμέτρηση ο ΑΡΗΣ πρέπει πάση θυσία να πάρει την νίκη. Διαφορετικά ακόμη ένα "άτυχο" εντός έδρας αποτέλεσμα θα είναι καταστροφικό.

Το αυριανό παιχνίδι είναι ξεχωριστό για ακόμη έναν λόγο. Πριν λίγες ημέρες έφυγε από την ζωή ο Ρόι Τάρπλεϊ. Ο δικός μας Ρόι Τάρπλεϊ όπως πολύ εύστοχα αναφέρει το εξαιρετικό αφιέρωμα στην σελίδα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς που έκαναν το υπεραντλατικό ταξίδια για να έρθουν από τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην ομάδα μας. Ένας παίκτης που στον έναν χρόνο που αγωνίστηκε πρόλαβε να σπάσει τα κοντέρ της στατιστικής υπηρεσίας αλλά και να βάλει την υπογραφή του στον πρώτο Ευρωπαϊκό μας τίτλο στο Τορίνο. Σπουδαίος αθλητής που θα τον έχουμε για πάντα στην καρδία μας. Θα κρατηθεί ενός λεπτού σιγή και όσοι βρεθούμε στο γήπεδο θα έχουμε την ευκαιρία να τον χειροκροτήσουμε εκεί ψηλά που βρίσκεται για μια τελευταία φορά.

ΥΓ. Μπορεί κάποια πράγματα να θεωρούνται αυτονόητα αλλά στην Ελλάδα τίποτα δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο. Σε σημείο που να παρουσιάζεται ο Τάρπλεϊ ως ο παίκτης του Ολυμπιακού προσπερνώντας με μεγάλη ευκολία το πέρασμα του από τον ΑΡΗ που ήταν με διαφορά η καλύτερη σεζόν του στην Ευρωπαϊκή του πορεία. Για αυτό το λόγο κάθε Αρειανός δημοσιογράφος και ιδιαίτερα εκεί στην ΚΑΕ καλό είναι με κάθε ευκαιρία να υπενθυμίζουν στους παλιούς και να μαθαίνουν στους νέους ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ έχει γράψει την δική του ιστορία στον χώρο του μπάσκετ με ολόχρυσα γράμματα. Μια ιστορία που δεν μετριέται με τίτλους αλλά με την αγάπη που πήρε από όλους τους Έλληνες που ζήσανε τον ΑΡΗ του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών.

ΥΓ2. Δυστυχώς ο θάνατος του Ρόι και τα διάφορα αφιερώματα και συνεντεύξεις που διαβάσαμε από το παρελθόν μας υπενθύμισαν τον Θεόφιλο Μητρούδη. Τον άνθρωπο που μάζι με κάποιους ακόμη "καλοθελητές"  έδιωξαν τον Νίκο Γκάλη από τον ΑΡΗ.  Απλά το αναφέρουμε για να μην νομίζουν οι νεότεροι σε ηλικία ότι τα "τρυπήματα"  των τελευταίων χρόνων  στον σύλλογο από συνΑρειανούς μας  μας είναι σύγχρονο φαινόμενο.

ΥΓ3. Ο δικός μας Ρόι R.I.P

Να γλιτώσουν τα χειρότερα είναι αυτό που θέλει ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του που μετά τις τελευταίες συνεχόμενες ήττες έχουμε φθάσει στο σημείο να βρισκόμαστε μόλις 1 βαθμό πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να ακουσθεί ο κώδωνας του κινδύνου στα αυτιά κάθε υπευθύνου. Κιτρινόμαυρος συναγερμός που θα πρέπει να αφυπνίσει άπαντες συμπεριλαμβανομένου και του κόσμου της ομάδος που αν δεν θέλει από αύριο να έχει και άλλο νταλκά στο κεφάλι του εκτός από τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ θα πρέπει να δώσει βροντερό παρών.

Για την ομάδα αγωνιστικά ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και οι ίδιοι παίκτες σε άλλα παιχνίδια έχουν καταφέρει να αποδείξουν ότι μπορούν να καταφέρουν πολλά μετά τον ημιτελικό του κυπέλλου έχουν πάρει την κάτω βόλτα για τα καλά. Το παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ ήταν μια ευχάριστη έκπληξη μιας και η νίκη είχε έρθει πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε και αυτό ακριβώς θα πρέπει να επαναλάβουμε και αύριο. Για το τι έχει προλάβει να διορθώσει ο Μίνιτς από το Σάββατο μέχρι σήμερα δεν μπορούμε να πούμε και πολλά μιας και η πικρή αλήθεια είναι ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα αλλά και κυρίως με την εικόνα του ΑΡΗ στα τελευταία παιχνίδια ο Σέρβος κόουτς έχει κάνει περισσότερο κακό παρά καλό... χωρίς φυσικά οι παίκτες να είναι άμοιροι ευθυνών γιατί πολύ απλά στο μπάσκετ αν δεν μπορείς από μόνος σου να κάνεις 2-3 βασικά πράγματα δύσκολα κάποιος προπονητής μέσα σε λίγες ημέρες να καταφέρει να στα μάθει. Πέρα από την κακή αγωνιστική κατάσταση ολόκληρης της ομάδος οι απουσίες είναι η άλλη μεγάλη πληγή. Ο Σαρικόπουλος επιστρέφει αλλά ο Γκίκας βγαίνει εκ νέου νοκ άουτ κάτι που φυσικά δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα, από την στιγμή που στην περιφέρεια οι λύσεις είναι περιορισμένες. Όσο αφορά τον αντίπαλο μας αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι πρόκειται ίσως για την ομάδα  που βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση τη δεδομένη στιγμή στο πρωτάθλημα. Η 1 νίκη στους τελευταίους αγώνες αυτό ακριβώς δείχνει. Χειρότερα δηλαδή και από εμάς.  Παρόλα αυτά λόγω του πολύ καλού πρώτου γύρου η ομάδα της Κρήτης βρίσκεται 1 βαθμό πάνω από εμάς. Στο παιχνίδι του πρώτου γύρου ο ΑΡΗΣ είχε παλέψει αρκετά το παιχνίδι αλλά στο τέλος έχασε την συγκέντρωση του και μαζί και την νίκη. Την ιδιαίτερη φιλοσοφία του Μίνιτς με τα χαμηλά σχήματα την έχουμε καταλάβει, τα λάθη των παικτών μας είναι ολοφάνερα, το ζητούμενο είναι θα διορθωθούν.

Κιτρινόμαυρος συναγερμός πρέπει να ηχεί πάνω από τα κεφάλια μας. Ήδη η κατάσταση που βρίσκεται ο Αυτοκράτορας είναι τραγική και η σκέψη και μόνο ότι μπορούν να γίνουν χειρότερα είναι εφιαλτική. Κανονικά ο ΑΡΗΣ με βάση τον κορμό που είχε από πέρσι θα έπρεπε να στοχεύει σαφώς πιο ψηλά και όχι για την είσοδο του όπως μας είπε ο Μίνιτς. Το πως αντιλαμβάνονται εκεί στην διοίκηση αυτή την κατάσταση ακόμη δεν έχω καταλάβει, ο απλός ο κόσμος όμως, έστω αυτοί οι λίγοι που έχουμε απομείνει στο Παλέ θα πρέπει αύριο το απόγευμα στις 16.00 να είμαστε εκεί να βοηθήσουμε με την παρουσία μας να έρθει η νίκη. Δεν αντέχουμε και άλλη ομάδα να παλεύει για την σωτηρία της, για αυτό νίκη και μόνο νίκη, έστω και με ένα πόντο... Τώρα αν κερδίσουμε και με +8 ώστε να καλύψουμε και την διαφορά του πρώτου αγώνα αυτό θα είναι το ιδανικό. Γιατί όσοι το έχουν ξεχάσει θα πρέπει λίγο αυτή η ομάδα να ανέβει ψυχολογικά γιατί ακολουθεί και ένας τελικός παρωδία που αν παρουσιαστούμε όπως στα τελευταία παιχνίδια θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη παρωδία...

Θα ήταν ψέματα να πούμε ότι δεν περιμέναμε αυτή την εξέλιξη του αγώνα. Όχι απλά το τελικό αποτέλεσμα αλλά ακριβώς τη διακύμανση του σκορ και την επαφή της ομάδος μας με τη νίκη. Όταν μια ομάδα που πριν τον αγώνα έχει την 3η(δηλαδή την καλύτερη) καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα δέχεται 84 πόντους και όταν ο νούμερο ένα κίνδυνος Χαρτ (αναφορά από το προηγούμενο ποστ/preview της αναμέτρησης  "Ας ελπίσουμε όμως το τεχνικό τιμ να έχει "διαβάσει" το παιχνίδι των αντιπάλων και να μην δούμε τον συνήθη ύποπτο Χαρτ να κάνει ρεκόρ καριέρας") ξεπερνάει κατά πολύ τους 16 πόντους μ.ο. που είχε πριν την αναμέτρηση τότε το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι απλά το περιμέναμε. Τώρα αυτό που δεν περιμέναμε αλλά από ότι φαίνεται η "νέα μόδα" του φετινού ΑΡΗ είναι παίκτες και σχήματα που χρησιμοποιούνται στο Α' μέρος με επιτυχία από τον προπονητή μας στην επανάληψη να βλέπουμε εντελώς διαφορετικά πράγματα με αποτέλεσμα η ομάδα να χάνει την επαφή με το σκορ.

Επειδή το παιχνίδι δεν είχε τηλεοπτική μετάδοση θα το αναλύσουμε καθαρά από στατιστικής πλευράς και της ροής του σκορ. Στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα μας έδειξε ένα πολύ ανταγωνιστικό πρόσωπο κυρίως χάρη στον Χαρίση, τον Αθηναίου και τον Πελεκάνο που σήκωσαν το επιθετικό βάρος της ομάδος με απόλυτη επιτυχία. Οι 43 πόντοι στο πρώτο ημίχρονο ήταν μια επιθετική απόδοση σαφώς καλύτερη από αυτήν που μας είχε συνηθίσει. Αντιθέτως στην άμυνα όπου υποτίθεται ότι είναι η βάση του φετινού ΑΡΗ οι 45 πόντοι που δέχθηκε τα πρώτα 20' τα λένε όλα. Ο Χάρτ ήταν με διαφορά ο καλύτερος παίκτης του Ρεθύμνου αλλά όχι αυτός που έκρινε την αναμέτρηση στην επανάληψη μιας και το Ρέθυμνο βρήκε λύσεις κοντά στο καλάθι με παίκτες σαν τον Αγγελόπουλο που πέτυχε 14 πόντους αλλά και τους Γκάμπριελ και Αλεξάντερ που πέτυχαν 11 και 8 πόντους αντίστοιχα. Τώρα το αν είναι σύμπτωση που ο κλασσικός σέντερ του ΑΡΗ που πραγματοποίησε εξαιρετική εμφάνιση στο Α ημίχρονο παρακολούθησε σχεδόν όλο το Β ημίχρονο από τον πάγκο είναι κάτι που θα αφήσουμε να το κρίνουν οι ειδικοί αναλυτές του μπάσκετ. Στο εκνευριστικό ροτέισον όπως είδαμε και άλλες φορές φέτος ξαφνικά στην επανάληψη παίκτες όπως ο Χαρίσης και ο Βεζένκωφ έμειναν έξω ενώ ο Τσακαλέρης που σύμφωνα με τις δηλώσεις του Αγγέλου ήταν εξαιρετικός στον αγώνα με την Κηφισιά σήμερα επιβραβεύτηκε με 4'27'' χρόνο συμμετοχής. Ενώ ο Χάντ πήρε 1' και 20'' χρόνο συμμετοχής ώστε να μπει σιγά σιγά στους κανονικούς ρυθμούς της ομάδος. ΄Οτι και αν δοκίμαζε ο Αγγέλου στην επανάληψη δεν του έβγαινε με αποτέλεσμα το Ρέθυμνο να ξεφύγει με +13 και τον ΑΡΗ να κυνηγάει την ανατροπή. Μια ανατροπή που δεν ήρθε ποτέ.Ανεξάρτητα από το άθλημα, τα μπατζετ, το ρόστερ και το τεχνικό τιμ μια επαγγελματική ομάδα που δουλεύει σωστά οφείλει να έχει από παιχνίδι σε παιχνίδι μια συνέχεια και μια έστω αμυδρή τάση βελτίωσης. Δεν ξέρω  αν οι 77 πόντοι της επίθεσης και οι 15 ασιστ  δείχνουν αυτή τη βελτίωση αλλά όταν μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που όπλο της είναι η άμυνα ξαφνικά το ξεχνάει τότε είναι σαν να κάνουμε ένα βήμα εμπρός και 2 πίσω. Ενώ κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουμε να "ηρωποιούμε" αντίπαλους παίκτες που κάνουν πάρτι κόντρα στον ΑΡΗ. Ο Χαρτ και ο Αγγελόπουλος δεν είναι η εξαίρεση στην αμυντική λειτουργία της ομάδος μας αλλά ο κανόνας. Δεν χρειάζεται να θυμηθούμε τα περσινά. Φέτος ήδη μετράμε τους Χρυσικόπουλο, Μπόγρη και Κρόκερ από τις προηγούμενες αναμέτρησεις. Κάποτε υπήρχαν παίκτες σαν τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και άλλους που πραγματικά σχεδόν ότι πλάνο και αν έκαναν οι αντίπαλοι προπονητές δεν μπορούσαν να τους σταματήσουν. Στην σημερινή εποχή  και στο χαμηλού επιπέδου Ελληνικό πρωτάθλημα μάλλον φταίει η κακή προετοιμασία για το παιχνίδι παρά οι επιθετικές αρετές των παικτών. 

Ειλικρινά δεν ξέρω πως να εκλάβω τη σημερινή ήττα και τον τρόπο με τον οποίο ήρθε μιας και βλέπω μια σημαντική μερίδα του κόσμο που μοιάζει υπνωτισμένη με τον μπασκετικό ΑΡΗ. Χάσει κερδίσει δεν έχει καμία απολύτως σημασία μιας και υπάρχει ένα τεράστιο όραμα για το μέλλον. Ένα όραμα για το μέλλον που αν το ψάξουμε λιγάκι θα καταλήξουμε ότι εν μέρει είναι μονόδρομος αλλά από την άλλη δεν μπορεί να σου εγγυηθεί και τίποτα. Με λίγα λόγια μιλάμε για ένα ρίσκο. Τώρα πως αυτό το ρίσκο το πληρώνουμε απέναντι και στους πιο απίθανους αντιπάλους είναι κάτι που δύσκολα μπορώ να το δεχθώ. Προφανώς πολλοί ή δεν έχουν ζήσει τον μεγάλο ΑΡΗ ή έχουν ξεχάσει πως ο ΑΡΗΣ ακόμη και στην μετά Γκάλη εποχή με κάτι παίκτες από τα αζήτητα όπως ο Χρυσανθόπουλος, ο Λιάπας, ο Νικολαϊδής και άλλους κατάφερνε να είναι ανταγωνιστικός. Η σιγή ιχθύος γύρω από τους αγωνιστικούς στόχους του ΑΡΗ για την φετινή σεζόν φαίνεται να βολεύει και να πείθει πολλούς. Παρόλα αυτά εγώ θα περιμένω κάποια στιγμή από επίσημα χείλη να ακούσω τους αγωνιστικούς στόχους του φετινού ΑΡΗ...

Την εντός έδρας ήττα της 2ης αγωνιστικής θα προσπαθήσει να ρεφάρει η αγαπημένη μας ομάδα στην Κρήτη κόντρα στο Ρέθυμνο σε ένα παιχνίδι που δύσκολα κανείς μπορεί να κάνει προγνωστικά. Μπορεί τον πρώτο λόγο θεωρητικά να τον έχει η ομάδα της Κρήτης αλλά όπως έχει φάνει τόσο από τις εμφανίσεις και των 2 ομάδων αλλά όσο και από τα αποτελέσματα σε ολόκληρο το πρωτάθλημα σε αυτές τις πρώτες αγωνιστικές, τίποτα δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο. Για αυτό λοιπόν ο ΑΡΗΣ μας αύριο το απόγευμα θα πρέπει να τα δώσει όλα για να φύγει νικητής και να ξαναεπαναφέρει την αισιοδοξία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Μια αισιοδοξία που κλονίστηκε έντονα τόσο από την εντός έδρας ήττα από τον συμπολίτη όσο και από την αγχωτική νίκη επι της Κηφησιάς με την οποία σήμερα έκανε πλάκα ο Πανιώνιος.

Η συνταγή γνωστή, τα πάντα αρχίζουν και τελειώνουν στην άμυνα για τον φετινό ΑΡΗ. Η στατιστική που μας έχει ως την 3η καλύτερη άμυνα  του πρωταθλήματος επιβεβαιώνει τη δουλειά που γίνεται στον συγκεκριμένο τομέα. Ας ελπίσουμε όμως το τεχνικό τιμ να έχει "διαβάσει" το παιχνίδι των αντιπάλων και να μην δούμε τον συνήθη ύποπτο Χαρτ να κάνει ρεκόρ καριέρας. Παρόλα αυτά το κλειδί της νίκης φέτος σε ένα πρωτάθλημα που όλες οι ομάδες για την ώρα δείχνουν να αγκομαχούν για να στείλουν την μπάλα στο καλάθι είναι η επίθεση. Ως τώρα σχεδόν όλα τα παιχνίδια λήγουν με πολύ χαμηλό σκορ και αν υπάρχει μια ομάδα που βρίσκεται σε καλή ημέρα επιθετικά τότε η νίκη έρχεται πολύ εύκολα. Κάτι τέτοιο έγινε την προηγούμενη αγωνιστική όπου το Ρέθυμνο ηττήθηκε εύκολα μέσα στην έδρα του από έναν μπάογκ που βομβάρδιζε ασταμάτητα. Η επιστροφή των Χάντ και Σαρικόπουλου που ακολούθησαν την αποστολή δύσκολα να αλλάξει κάτι μιας και όπως μας συνηθίζει ο Αγγέλου πολύ δύσκολα να τους δούμε να αγωνίζονται για παραπάνω από 2 με 3 λεπτά. Από εκεί και πέρα περιμένουμε τους παίκτες μας να αρχίζουν να αισθάνονται πιο άνετα και να αρχίσουν να σουτάρουν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Μποχωρίδης, Βεζένκωφ και Γκίκας έδειξαν ότι έχουν επιθετικές αρετές και θα πρέπει να πάρουν περισσότερες προσπάθειες. Ακόμη κόντρα σε μια ομάδα που δεν έχει τα ψηλά και δυνατά κορμιά θα πρέπει επιτέλους να εκμεταλλευτούμε τον Χαρίση και οι περιφερειακοί μας να τον τροφοδοτήσουν σωστά και να χτυπήσουμε κοντά στο καλάθι. Αν πάντως για ακόμη μια φορά προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε τον αντίπαλο με χαμηλά σχήματα τότε θα είναι βούτυρο στο ψωμί του Ρεθύμνου που έτσι και αλλιώς υστερεί σημαντικά σε ύψος.

Προχθές τον ανακοίνωσε, σήμερα αγωνίστηκε και βοήθησε ο Α.Κυρίτσης τον Πανιώνιο. Χωρίς χρόνο προσαρμογής, χωρίς φιλικά παιχνίδια, χωρίς καν προπονήσεις στα πόδια. Αυτό κάτι πρέπει να μας λέει για το πόσο χρόνο χρειάζεται ένας έμπειρος, καλός παίκτης να "ενταχθεί" σε μια ομάδα. Δεν περιμένουμε από τον φετινό ΑΡΗ θαύματα αλλά περιμένουμε να δούμε μια ομάδα που να λειτουργεί σωστά και παιχνίδι με παιχνίδι να βελτιώνεται. Αν υπάρχει ορθολογικός τρόπος παιχνιδιού και σταδιακή βελτίωση τα αποτελέσματα θα έρθουν. Με τα νικηφόρα αποτελέσματα, θα υπάρξει πιο μαζική στήριξη  και περισσότερα έσοδα για την ΚΑΕ. Για αυτό σε κάθε παιχνίδι μοναδικός στόχος θα πρέπει να είναι η νίκη και τίποτα άλλο. Για αυτό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ διπλό μέσα στη Κρήτη!

Σε όλα τα αθλήματα έτσι και στο μπάσκετ αυτό που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα και η νίκη. Η νίκη μπορεί να έρθει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και το παιχνίδι που έκανες ήταν σωστό και ότι λειτούργησες σωστά σαν ομάδα. Για παράδειγμα το Ρέθυμνο είναι μια ομάδα που βασίζεται σε 5-6 παίκτες μόνο, αρέσκεται στο γρήγορο παιχνίδι και στα πολλά μακρινά σουτ. Μπορεί να έχει εξαιρετικά αποτελέσματα με αποκορύφωμα την σημερινή νίκη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το μπάσκετ που παίζει είναι το σωστό αλλά ότι αυτό μπορεί να κάνει και αυτό κάνει με απόλυτη επιτυχία. Κάτι ανάλογο δεν ισχύει για τον ΑΡΗ που παρά την βελτίωση του εξακολουθεί να είναι μια ομάδα χωρίς αγωνιστική ταυτότητα.

Έχουμε αφιερώσει αρκετές σελίδες κριτικής προς τον Β.Αγγέλου και προς στιγμή χαρήκαμε που τα αποτελέσματα άρχισαν να μας διαψεύδουν αλλά όπως φάνηκε ξεκάθαρα και σήμερα αυτές οι νίκες ήταν αποτέλεσμα της καλής απόδοσης κάποιων παικτών σε ατομικό επίπεδο και όχι η συνολική βελτίωση της ομάδος σε βασικούς τομείς όπως είναι η κυκλοφορία της μπάλας, τα ριμπάουντ και η άμυνα. Η στατιστική λέει ότι ο ΑΡΗΣ πήρε τα ριμπάουντ σήμερα, είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας με 17 ασιστ, ήταν μπροστά σε όλο το παιχνίδι με διψήφιες διαφορές και όμως έχασε. Γιατί έχασε? Γιατί ξαφνικά οι παίκτες σταμάτησαν να βάζουν τα μακρινά σουτ? Γιατί αυτή ανόητη κυκλοφορία της μπάλας με τις παρακινδυνευμένες πάσες κάποια στιγμή σταμάτησε να μας βγαίνει ή μας πήρε χαμπάρι? Γιατί δεν υπήρχε κανένα σύστημα στην επίθεση? Γιατί βάζεις παίκτες που δεν είναι πόιντ γκαρντ να κάνουν τους πόιντ γκαρντ? Γιατί ενώ υποτίθεται ότι η βάση σου είναι η άμυνα τα μισά τουλάχιστον τρίποντα τα έχουν βαρέσει ελεύθεροι ενώ και όποτε αποφάσιζαν να μπουν μέσα η ρακέτα ήταν άδεια? Γιατί ενώ γνώριζες ότι αυτή η ομάδα βασίζεται στο περιφερειακό παιχνίδι δεν έκανες καμία προετοιμασία για να μπλοκάρεις τα γκαρντ του αντιπάλου? Ή γιατί ξεχάστηκαν σημαντικοί παίκτες στον πάγκο όπως ο Πελεκάνος και σχεδόν όλο το τελευταίο πεντάλεπτο ο Χάντ με τον Ασημακόπουλο που ήταν ο κορυφαίος παίκτης της ομάδος μας σήμερα. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν έχει αγωνιστική ταυτότητα επειδή ο προπονητής του προτιμάει να ακολουθεί τους αντιπάλους και να προσαρμόζεται στο παιχνίδι τους ακόμη και αν αυτή η ομάδα είναι η τελευταία του πρωταθλήματος και αγωνίζεσαι εντός έδρας. Δυστυχώς είχαμε προβλέψει από πριν στο preview της αναμέτρησης ότι ο Αγγέλου θα προτιμήσει τα ανόητα χαμηλά σχήματα με Ασημακόπουλο 5αρι αντί να κοιτάξει να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα κάτω από το καλάθι μεταφέροντας την μπάλα σωστά μέσα στους Χαρίση, Σαρικόπουλο αλλά και στους Τσιάρα και Τσακαλέρη που μπορούν να παίξουν κοντά στο καλάθι. Σαρικόπουλο και Τσιάρα δεν είδαμε καθόλου, ενώ ο Τσακαλέρης αγωνίστηκε για λιγο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά του παιχνιδιού. Ο Μούρτος μπήκε στην αρχή και μετά δεν ξαναμπήκε ποτέ ενώ ο Λευτέρης Μποχωρίδης είχε φιλική συμμετοχή για 1''(!!!!!!)  επιβεβαιωμένο και απο την στατιστική του αγώνα.  Δυστυχώς ο Β.Αγγέλου προτιμάει να χάνεται σε μια προσωπική φιλοσοφία/άποψη για το μπάσκετ παρά να κάνει τα βασικά όπως θα έκανε οποιοσδήποτε φυσιολογικός προπονητής. Τα βασικά είναι να παίζεις στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με παίκτες που αγωνίζονται στις θέσεις τους έχοντας καθαρό αμυντικό και επιθετικό προσανατολισμό,  προσπαθώντας να χτυπήσεις στις αδυναμίες του αντιπάλου και όταν το παιχνίδι πάει στα κρίσιμα να εμπιστευτείς τους έμπειρους παίκτες σου. Αντι για αυτό εμείς βλέπουμε μια κάκιστη διαχείριση του υλικού λες και οι αλλαγές είναι περιορισμένες, κανένα σύστημα και καμία κατανομή ρόλων στην ομάδα. Σήμερα παίζεις όλο τον αγώνα αύριο  μπορεί να αγωνιστείς 1''. Για παίκτες μεμονωμένα δεν θέλω να σχολιάσω γιατί όταν υπάρχει ένας τόσο συγκινητικός Ασημακόπουλος που κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και στα τελευταία λεπτά κάθεται στον πάγκο, όταν δεν δοκιμάζεις τίποτα διαφορετικό και αφήνεις τον Ντούβνιακ να σε ξευτιλίζει επι 40' πετυχαίνοντας τους μισούς πόντους της ομάδος του τα λόγια είναι περιττά.

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ζεσταίνεται και σήμερα έδειξε διάθεση να παραβλέψει την κακή εμφάνιση απέναντι στον Παναθηναϊκό όταν όμως σε ένα φαινομενικά ήσυχο απόγευμα που όλα σου πηγαίνουν ρολόι καταφέρνεις με προσπάθεια να χάσεις το παιχνίδι μέσα από τα χέρια σου τότε είναι σαν να λες σε όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ ότι είναι κορόιδα και ότι προτιμάς σαν διοίκηση να στηρίξεις την μπασκετική ασχετοσύνη του Αγγέλου. Όχι γιατί είναι ένας σπουδαίος προπονητής ή έχει δείξει κάτι το αξιόλογο αλλά γιατί πρέπει να δείξεις ότι στηρίζεις τις επιλογές σου και ότι δεν πηγαίνεις από λάθος σε λάθος. Κρίμα, γιατί σήμερα χάθηκε μια ευκαιρία να καθιερωθούμε στην 6η θέση αλλά και να φέρουμε περισσότερο κόσμο στο γήπεδο. Αντί για αυτό κατάφεραν να μας ξενερώσουν όλους και να μας πείσουν ότι με τον Αγγέλου στον πάγκο δεν πρόκειται ο ΑΡΗΣ να πάει μπροστά...

ΥΓ. Στο παιχνίδι με τον μπάογκ στο Παλέ είχε κάνει "επιβλητική" εμφάνιση ο Α.Ζαμπέτας και χάσαμε. Σήμερα η μαύρη γάτα ήταν ο Π.Αλεξανδρίδης και η κομπανία του. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω σε τι αποσκοπούν αυτές οι δημοσίες εμφανίσεις κατά διαστήματα ανθρώπων διοίκησης της ΚΜΑ και της ΠΑΕ στο Παλέ όταν ποτέ στο παρελθόν δεν πατούσαν. Αν θεωρούν ότι η προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ είναι ανάλογη με την δική τους στην ΠΑΕ είναι τραγικό μιας και μπερδεύουν κάποια υπεύθυνα άτομα που με δικούς τους χρηματικούς πόρους αλλά και άλλων συνΑρειανών που ίδιοι φέρνουν κοντά στην ομάδα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αγωνίζονται για να ξανακάνουν τον ΑΡΗ μεγάλο σε αντίθεση  με κάποιους που εκτός από την προσωπική τους προβολή το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να δεσμεύουν προβλεπόμενα έσοδα για άμεσες υποχρεώσεις. Τι περίμεναν? Ότι όλο το γήπεδο θα τους αποθεώσει κατά την είσοδο και θα αρχίσει να φωνάζει συνθήματα για το αυριανό παιχνίδι? ΈΛΕΟΣ!!!!

Δεν ξέρω αν είναι λάθος να έχουμε απαιτήσεις από τον φετινό ΑΡΗ πάντως η αλήθεια είναι ότι με το νικηφόρο σερί που είχαν δημιουργήσει πριν τον αγώνα με τον Παναθηναϊκο αλλά και με τις εμφανίσεις τους σε αυτά τα παιχνίδια μας έδειξαν ότι εκτός από ανταγωνιστικοί μπορούν να αποδώσουν και καλό μπάσκετ. Αυτά τα στοιχεία περιμέναμε να δούμε και στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, κάτι που δεν έγινε και μας απογοήτευσε ως ένα βαθμό. Έτσι λοιπόν στο σημερινό παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να αποδείξει ότι η εμφάνιση της περασμένης νίκης ήταν απλά μια κακή παρένθεση και πραγματοποιώντας μια καλή εμφάνιση να φθάσει σε μια πολύτιμη νίκη κόντρα σε έναν καλό αντίπαλο που βρίσκεται πιο ψηλά από εμάς στην βαθμολογία.

Το Ρέθυμνο θεωρείται από τις εκπλήξεις του φετινού πρωταθλήματος κάτι που δεν με βρίσκει σύμφωνο μιας και η ομάδα της Κρήτης έχει μια σταθερά καλή πορεία για τα δεδομένα της τα τελευταία χρόνια και οι κινήσεις που κάνει είναι αρκετά προσεκτικές. Προσπαθεί να διατηρήσει στο ρόστερ της έναν βασικό κορμό και κοιτάει να ενισχύεται με παίκτες που έχουν εμπειρία από το Ελληνικό πρωτάθλημα. Όταν μάλιστα διαθέτει και έναν παίκτη σαν τον Νέστορα Κόμματο στο ροστερ της τότε σίγουρα θα πρέπει ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του να είναι πολύ προσεκτικοί. Η άμυνα πρέπει να είναι το όπλο με ιδιαίτερη έμφαση στην περιφερειακή άμυνα μιας και οι παίκτες του ΑΓΟΡ αρέσκονται στα πολλά μακρινά σουτ. Ίσως είναι ιδανική ευκαιρία για τον Αγγέλου να χρησιμοποιήσει και αυτά τα χαμηλά σχήματα που έχουμε δει να χρησιμοποιεί σε εντελώς άστοχες στιγμές σε πολλά παιχνίδια. Το καλό είναι ότι ο ΑΡΗΣ έχει κερδίσει έναν παίκτη σαν τον Μούρτο που είναι γρήγορος και μπορεί να παίξει καλή άμυνα στην περιφέρεια σε αντίθεση με τους υπόλοιπους γκαρντ(πλην του Δήμα που δεν παίρνει χρόνο συμμετοχής) που πολλές φορές είναι αρκετά αργοί στις αντιδράσεις τους. Αν και ποτέ δεν το έχουμε δει ως τώρα μιας και ο Β.Αγγέλου προτιμάει να προσαρμόζεται στα πλάνα του αντίπαλου προπονητή είναι μια καλή ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την αδυναμία των αντιπάλων κάτω από το καλάθι που δεν έχουν τα ψηλά κορμιά και να προσπαθήσει στην επίθεση να μεταφέρει το παιχνίδι κάτω από το καλάθι όπου σίγουρα Χαρίσης και Σαρικόπουλος θα έχουν σημαντικό πλεονέκτημα. Όπως και να έχει η νίκη είναι αυτή που μετράει και θα πρέπει να οπωσδήποτε να κερδίσουμε.

Μια νίκη που θα μας καθιερώσει σε μεγάλο βαθμό στην 6η θέση μιας και με βάση το πρόγραμμα ο ΑΓΟΡ είναι η πιο επικίνδυνη ομάδα που υποδεχόμαστε εκτός του Ολυμπιακού και δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να κάνει άλλη μια εντυπωσιακή νίκη όπως αυτή που πέτυχε μέσα στη Ν.Σμύρνη επι του Πανιωνίου με τεράστια άνεση. Η ομάδα είχε αρχίσει να ζεσταίνει τον κόσμο, η εμφάνιση στο ΟΑΚΑ ήταν μια κρύα παρένθεση που πρέπει πάση θυσία να κλείσει. Δεν έχουμε αυταπάτες για ένα γεμάτο γήπεδο αλλά ελπίζω οι αυξητικές τάσεις που φάνηκαν στο παιχνίδι με τον Κολοσσό να συνεχιστούν και σήμερα. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Πραγματικά αυτή η ομάδα με τις εμφανίσεις της θα μας κάνει να ξεχάσουμε κάθε ιδέα που έχουμε για αυτό το άθλημα που λέγεται μπάσκετ. Μπασκετικές θεωρίες, απλές λογικές, στατιστικές και προγνωστικά όλα πηγαίνουν περίπατο πάνω στο παρκέ και δυστυχώς τα τελευταία χρόνια με μόνιμο θύμα τον ΑΡΗ. Ρίχνοντας μια πρόχειρη ματιά στα ρόστερ ειλικρινά δεν νομίζω ότι ο ΑΡΗΣ έχει κάτι να ζηλέψει από το Ρέθυμνο και όμως στον σημερινό αγώνα φάνηκε μια τεράστια διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα από την στατιστική του αγώνα σχεδόν σε όλους τους τομείς. Χειρότερα ποσοστά στα σουτ, λιγότερα ριμπάουντ, λιγότερες ασίστ, λιγότερα κλεψίματα, λιγότεροι αιφνιδιασμοί είναι κάποιοι αριθμοί που λένε την αλήθεια για το ποιός ήταν καλύτερος σήμερα αλλά δεν μπορούν να εξηγήσουν με τίποτα στον κόσμο του ΑΡΗ πως γίνεται από το πρώτο δεκάλεπτο να βρίσκεσαι πίσω με διψήφια διαφορά πόντων και αντί να δεις σημάδια ανάκαμψης από την ομάδα σου βλέπεις τον ΑΓΟΡ να σε διασύρει με διαφορές που αγγίζουν τους 30 πόντους! Καμία δικαιολογία για τον Β.Αλεξανδρή και για τους παίκτες που κανείς μα κανείς τους δεν δικαιολόγησε σήμερα ούτε για μια στιγμή την παρουσία τους στην πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδος που δίδαξε το μπάσκετ σε όλους τους Έλληνες.

Δύσκολα να σχολιάσουμε τον σημερινό αγώνα μιας και η ομάδα μας ποτέ δεν μπήκε μέσα στο γήπεδο. Τι και αν ο Β.Αλεξανδρής είχε τονίσει ότι θα έπρεπε να μπούμε δυνατά και να προσέξουμε το περιφερειακό παιχνίδι του αντιπάλου που αρέσκεται σε πολλά μακρινά σουτ. Στην πράξη τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε. Ο ΑΡΗΣ μπήκε νωθρά, δεν πρόσεξε καθόλου την περιφερειακή του άμυνα, δεν έβγαλε ενέργεια στα ριμπάουντ και δεν είχε καθόλου συγκέντρωση στην επίθεση. Το αποτέλεσμα είναι από την αρχή του αγώνα να αφεθεί στις ορέξεις του αντιπάλου και να επιστρέψει σε άλλη μια μικρή ομάδα να στήσει το δικό της πάρτι γράφοντας μια ιστορική για αυτούς νίκη. Ναι ο ΑΡΗΣ δεν είχε Αμερικάνους στην σύνθεση του αλλά είχε έμπειρους παίκτες σαν τους Πελεκάνο, Βεργίνη, Χαρίση, Ασημακόπουλο, Πάσαλιτς που δεν γίνεται σε αυτου του χαμηλού επιπέδου πρωτάθλημα να διασύρονται με αυτόν τον τρόπο. Και όλα αυτά σε έναν αγώνα που εκτελέσαμε 17 βολές περισσότερες από τον αντίπαλο! Τεράστιες οι ευθύνες του Αλεξανδρή που δεν έχει καταφέρει να πάρει από τους παίκτες του ούτε το 50% των δυνατοτήτων του αλλά ούτε καν να εφαρμόσει κάποια βασικά πράγματα στην ομάδα. Γιατί για να διασύρεσαι από τον ΑΓΟΡ με πανομοιότυπο τρόπο που την έπαθες από την Κηφισιά σημαίνει ότι δεν κάνεις ούτε τα βασικά που θα έπρεπε σαν επαγγελματική ομάδα. Και όταν αντίπαλος σου δεν είναι ο Παναθηναϊκός αλλά ο ΑΓΟΡ τότε οι δικαιολογίες απλά είναι περιττές...

Μετά και το σημερινό αποτέλεσμα νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει τεράστιο αγωνιστικό πρόβλημα στην ομάδα και ότι η ομάδα με την υπάρχουσα σύνθεση ο ΑΡΗΣ μας δύσκολα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του πρωταθλήματος. Βλέποντας παράλληλα παίκτες που τα τελευταία χρόνια είχαν μια σταθερά καλή πορεία στο Ελληνικό πρωτάθλημα με άλλες ομάδες να μην μπορούν να ξεπεράσουν την μετριότητα με την φανέλα του ΑΡΗ μας θεωρώ ότι το πρόβλημα τελικά έχει να κάνει κυρίως με την ψυχοσύνθεση των Ελλήνων παικτών και την αδυναμία τους να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους ως μέλη μιας μεγάλης ομάδος με κόσμο που ζει και αναπνέει για αυτή την ομάδα και ανυπομονεί διακαώς για να δει την ομάδα του να θυμίζει κάτι από το ένδοξο παρελθόν. Άλλο να παίζεις σε ομάδες που και 40 πόντους να φας στο κεφάλι δεν ενδιαφέρεται κανείς και άλλο να είσαι σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που ακόμη και μια ήττα σε φιλικό παιχνίδι μπορεί να στιγματίσει την καριέρα σου σαν αθλητή και να προκαλέσει τις αντιδράσεις του κόσμου. Μοναδική λύση φαντάζει η ενίσχυση της ομάδος με Αμερικάνους παίκτες που δεν γνωρίζουν και δεν επηρεάζονται από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα που επικρατεί γύρω από τον σύλλογο. Σίγουρα οι διαθέσιμοι  λόγω της απαγόρευσης Αμερικάνοι παίκτες είναι ελάχιστοι και αμφιβόλου ποιότητας αλλά θα πρέπει η διοίκηση να κάνει μια θυσία παραπάνω ώστε να προστατεύσει την επένδυση που ήδη έχει κάνει με σημαντικές κινήσεις όπως αυτές των Πελεκάνο, Χαρίση, Βεργίνη, Σαρικόπουλο. Λέμε για τον κόσμο που δεν στηρίζει όσο θα έπρεπε αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι και η ομάδα αγωνιστικά όχι μόνο δεν βοηθάει αλλά αντιθέτως κάνει ότι μπορεί για να "διώξει" τον κόσμο από το γήπεδο. Φυσικά όλοι όσοι έχουμε αντοχές συνεχίζουμε δυνατά και ευελπιστούμε όλο αυτό το αρνητικό κλίμα μέσα και έξω από το γήπεδο κάποια στιγμή να γυρίσει...

Σε ένα παιχνίδι πολύ πιο σημαντικό από ότι θεωρητικά μπορεί να φαίνεται η ομάδα μας θα προσπαθήσει να πάρει την νίκη αφήνοντας πίσω την βαριά ήττα στην πρεμιέρα κόντρα στον Παναθηναϊκό. Μόλις 2η αγωνιστική στο πρωτάθλημα αλλά το αυριανό παιχνίδι είναι ξεχωριστής σημασίας. Ο λόγος καθαρά αγωνιστικός μιας και στην συγκεκριμένη αναμέτρηση θα μπορούν να βγουν πολύ πιο ασφαλή συμπεράσματα για την δυναμικότητα και τους στόχους του φετινού ΑΡΗ. Είναι αλήθεια ότι ο σχεδιασμός της ομάδος που έγινε το καλοκαίρι από τον Β.Αλεξανδρή σε συνεργασία με την διοίκηση ως ένα σημείο κατέληξε στο καλάθι των αχρήστων μιας και όταν ξαφνικά αναγκάζεσαι να αποδεσμεύσεις τους 3 αμερικάνους με τους οποίους έκανες όλη την προετοιμασία και τα φιλικά παιχνίδια τότε  είναι σαν ξεκινάς σχεδόν από το μηδέν. Στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό φάνηκαν αρκετές αδυναμίες της ομάδος σε πολλούς τομείς όπως στην οργάνωση του παιχνιδιού, στο σκοράρισμα αλλά και στα ριμπάουντ. Όπως και να το κάνουμε όμως ο Παναθηναϊκός είναι πολύ πιο ψηλά σε επίπεδο δυναμικότητας και ποιότητας παικτών από ότι η πλειοψηφία των ομάδων της Α1 επομένως τα συμπεράσματα που βγάλαμε δεν είναι και τόσο αντιπροσωπευτικά. Αντιθέτως απέναντι στον ΑΓΟΡ που είναι μια μαχητική ομάδα με σχετικά καλή  και ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια και με μια δυνατή έδρα μπορούμε να δούμε αν τελικά το αναγκαστικό πείραμα όπως έχει εξελιχθεί με τον ΑΡΗ μας να βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε Έλληνες παίκτες μπορεί να πετύχει ή τελικά η έλλειψη ενέργειας, εκρηκτικότητας και ταχύτητας που δίνουν συνήθως οι Αμερικάνοι σε μια ομάδα αποδειχθούν απαραίτητα συστατικά που θα στοιχίσουν αρκετές νίκες. Φυσικά επειδή όλα αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά όλοι στον μπασκετικό ΑΡΗ η παρουσία της ομάδος στην Κρήτη θα αποτελέσει και το κριτήριο για το αν θα γίνουν κάποιες ακόμη ενισχυτικές κινήσεις ή θα παραμείνουμε με το υπάρχον ρόστερ.

Στην 1η αγωνιστική ο ΑΓΟΡ γνώρισε την ήττα στη Ρόδο μετά από ένα συναρπαστικό παιχνίδι που κρίθηκε στην 2η παράταση. Και όλα αυτά κόντρα στον Κολοσσό του Τσαλδάρη, Καλαμπόκη και Καλαϊτζή και σε μια έδρα που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σχεδόν ένα απόρθητο φρούριο. Μάλιστα χαρακτηριστικό της αναμέτρησης για τον ΑΓΟΡ ήταν το γεγονός ότι παραλίγο θα έπαιρνε την νίκη παρόλο που ίσως το μεγαλύτερο όπλο του ο Νέστορας Κόμματος έμεινε μόλις στους 11 πόντους σε έναν αγώνα που κράτησε 50΄! Πέρα βέβαια από τον Κόμματο που δεν χρειάζεται συστάσεις θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αλεξανδρή να προσέξουν τον Μπράουν που παίρνει αρκετά σουτ αλλά και τους "παλιούς"  Πέτγουεϊ και Λάμποβιτς που στα περσινά παιχνίδια μας είχαν αρκετή ζημιά. Στο δικό μας στρατόπεδο τωρά μετά την αποχώρηση των 3 Αμερικάνων και την έλευση του Δημήτρη Βεργίνη οι ρόλοι στην ομάδα έχουν γίνει πιο ξεκάθαροι και πλέον οι δικαιολογίες τελειώνουν. Μπορεί να ακούγεται λίγο περίεργο ομάδα της Α1 να έχει μόλις 1 ξένο παίκτη στην σύνθεση της αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ έχει παίκτες όπως οι Πελεκάνος, Χαρίσης, Πάσαλιτς και Βεργίνης που άλλες ομάδες δεν έχουν. Ενώ και οι Ασημακόπουλος, Μποχωρίδης, Καραποστόλου και Σαρικόπουλος μπορούν να προσφέρουν πολλά. Κάπως έτσι λοιπόν όλοι αύριο το απόγευμα θα "στηθούμε" με αγωνία στα ραδιοφωνάκια μας και στην στατιστική του ΕΣΑΚΕ(αφου δεν υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση κάτι είναι και αυτό) ώστε να δούμε τους παίκτες μας να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας και τον ΑΡΗ να παίρνει το πρώτο ροζ φύλλο αγώνα! Διπλό μέσα στην Κρήτη ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Το 6 στα 6 ήταν ο στόχος του Β.Αλεξανδρή και των παικτών του μετά το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ και σίγουρα το πιο δύσκολο παιχνίδι από αυτά τα 6 είναι αυτό κόντρα στο Ρέθυμνο που φιγουράρει στην 4η θέση της βαθμολογίας στην καλύτερη χρονιά της ιστορίας του. Αν συνυπολογίσουμε και την πρόσφατη εκτός έδρας νίκη των αυριανών μας αντιπάλων κόντρα στον Πανιώνιο τότε όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για μια πολύ δύσκολη αναμέτρηση. 

Το γεγονός της αποχώρησης του Ράιτ ενός εκ των κορυφαίων του ΑΓΟΡ και ο ερχομός του Κόλεμαν μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται θετικό μιας και ο Ράιτ ήταν ένας εξαιρετικός παίκτης αλλά από την άλλη δημιουργεί πολλά ερωτηματικά με το πως θα παρουσιαστεί ο αντίπαλος μας και με ποιον τρόπο θα προσπαθήσει να καλύψει το κενό του συγκεκριμένου παίκτη. Πάντως θεωρώ δύσκολο το ενδεχόμενο να παρουσιαστεί το Ρέθυμνο ακόμη πιο δυνατό μιας και ο Ράιτ ήταν ένας παίκτης με μεγάλη συνεισφορά στην ομάδα τόσο στο σκοράρισμα όσο και σε άλλους τομείς. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο συγκεκριμένος παίκτης είχε κερδίσει 6 φορές τον τίτλο του MVP της αγωνιστικής. Ο σοβαρός ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Αρκεί να μην επαναλάβουμε τις τάσεις αυτοκτονίας που δείχνουμε σε πολλά παιχνίδια όπως  είχαμε κάνει και μέσα στο Ρέθυμνο όπου ενώ κερδίζαμε σε όλο τον αγώνα στο τέλος με ένα από τα γνωστά επιθετικά μπλάκ άουτ της ομάδος μας καταφέραμε και χάσαμε την νίκη μέσα από τα χέρια μας. Το καλό είναι ότι δεν υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών και ο προπονητής μας έχει όλους τους παίκτες του ετοιμοπόλεμους. Μπορεί οι ελπίδες για την κατάκτηση της 6ης θέσης να είναι ελάχιστες αλλά ωφείλουμε να τις διεκδικήσουμε μέχρι τέλους.

Αν και το συγκεκριμένο παιχνίδι αφού έγινε  άλλο ένα δείγμα της ανοργανωσιάς και ανικανότητας των ανθρώπων του ΕΣΑΚΕ με αυτά τα μπρος πίσω στην ημέρα και στην ώρα της διεξαγωγής του αγώνα με αποτέλεσμα να συμπίπτει με τον ποδοσφαιρικό αγώνα στο Κλ.Βικελίδης για όλους όσους έχουν ακόμη μέσα στην καρδιά τους τον Αυτοκράτορα θέμα επιλογής γηπέδων δεν υπάρχει. Στις 16.00 θα είμαστε στο Παλέ και με την λήξη τρέχουμε να προλάβουμε το Β ημίχρονο στο Κλ.Βικελίδης. Τώρα βέβαια αν η αγαπημένη μας ομάδα μας κάνει την χάρη και "τελειώσει" το παιχνίδι πιο νωρίς παίρνοντας μια μεγάλη διαφορά ασφαλείας τότε ίσως να φύγουμε και λίγο πιο πριν. Όπως και να έχει όπου παίζει ο θεός δεν θα είναι μοναχός, για αυτό ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ(και στο Κλ.Βικελίδης)!