Απρόσμενη οδυνηρή ήττα για την ομάδα μέσα στο άδειο Παλέ από τον Κολοσσό. Οι Ροδίτες εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο όλες τις ευχάριστες για αυτούς συγκυρίες και πήραν μια νίκη που αλλάζει τα δεδομένα στη βαθμολογία. Τα σενάρια με τον Π.Γιαννάκη σε συνδυασμό με τη σημερινή ήττα οδηγούν στο λογικό συμπέρασμα της ανάγκης ενός κανονικού προπονητή αλλά αυτό που φάνηκε ξεκάθαρα σήμερα είναι το πόσο "γυμνό" είναι το ρόστερ της ομάδος, ιδίως όταν υπάρχουν απουσίες τραυματισμών όπως σήμερα.

Η κακή ημέρα από το πρωί φαίνεται αλλά τα σημάδια για το σημερινό στραπάτσο έκαναν την εμφάνιση τους ακόμη πιο πριν. Η απουσία του Γκίκα ήταν γνωστή εδώ και 1 μήνα, ο αποκλεισμός της έδρας λόγω των "τσιμέντων" ήταν γνωστός εδώ και αρκετές ημέρες, ενώ η απουσία του Χαρίση προέκυψε στο ξεκίνημα της εβδομάδος. Σαν να μην φθάνουν όλα αυτά στη λίστα με τα "σημάδια" προστέθηκε και το πρόβλημα του Σαρικόπουλου που αν και συμμετείχε στην αποστολή δεν μπόρεσε να αγωνιστεί περισσότερα από λίγα λεπτά. Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με την μέτρια παρουσία των Αθηναίου, Βεζένκοφ, Πελεκάνου και την κακή ημέρα του Χαντ που τα καταφέρνει καλύτερα στο τουίτερ από ότι πάνω στο παρκέ οδήγησαν σε μια εύκολη ήττα. Εύκολη μιας και με το που πήρε το προβάδισμα ο Κολοσσός, στην 1η περίοδο ο ΑΡΗΣ μας το μόνο που κατάφερε ήταν να μειώσει το πολύ στους 5 πόντους... Στα ρηχά πάλι ο Λ.Μποχωρίδης με το Σπ.Μούρτο, δεν άρπαξε την ευκαιρία ο Ε.Τσακαλέρης ενώ ο Λαρετζάκης στα λεπτά που αγωνίστηκε ήταν θετικός.

Όπως την προηγούμενη αγωνιστική λέγαμε ότι αν ο ΑΡΗΣ κέρδιζε στα Τρίκαλα θα μπορούσε να κοιτάει προς τα ψηλά, με την ίδια λογική ο ΑΡΗΣ από σήμερα θα πρέπει να κοιτάει προς την  ουρά της βαθμολογίας και να τον νοιάζει το πως θα ξεφύγει από εκεί. Όταν ο πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακός με 2 σημαντικές απουσίες αναγκάζεται σε ήττα από τον ΚΑΟΔ τότε η νίκη του Κολοσσού επί του ελλιπέστατου ΑΡΗ δικαιολογείται. Αυτό όμως που ακόμη και τώρα δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι το τεράστιο ρίσκο με το οποίο χτίστηκε ο φετινός ΑΡΗΣ από τον Β.Αγγέλου το καλοκαίρι. Ρίσκο που μπορεί να βγήκε ως ένα σημείο με τον Αθηναίου και τον Βεζένκοφ αλλά στις περιπτώσεις των Μποχωρίδη και Χάντ για την ώρα έχουμε πλήρη αποτυχία μια και η συνεισφορά τους ως τώρα είναι σχεδόν μηδαμινή. Είναι κρίμα που το καλοκαίρι όταν φωνάζαμε για παίκτες σαν τον Παπαντωνίου(ο καλύτερος του Κολοσσού σήμερα) στα γκάρντ που και νεαρός είναι αλλά και γεμάτες χρονιές στην Α1 είχε ή τον Γιαννόπουλο για τη θέση 3 που είχε μείνει ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό ο Αγγέλου προτίμησε να δώσει φανέλα βασικού στον νεαρό Μποχωρίδη και πρώτη αλλαγή τον Μούρτο και τον τραυματία Χαντ... Όπως λέει ο σοφός λαός με πορδές αυγά δεν βάφεις για αυτό καλό είναι τώρα που αποχώρησε ο "υπερπροπονητής" να ψαχτούν για τις διαθέσιμες επιλογές που υπάρχουν στην αγορά. Που ξέρεις, μπορεί και ο Λάζαρος Παπαδόπουλος να τέλειωσε το βιβλίο του και να συνεχίζει να γουστάρει να παίξει στον ΑΡΗ!

Σε ένα πρωτάθλημα με αρκετές λεπτές ισσοροπίες όσο αφορά τη βαθμολογία(κάτω από την 3η θέση)  ο ΑΡΗΣ μας υποδέχεται τον Κολοσσό σε ένα παιχνίδι που το μοναδικό αποτέλεσμα που υπάρχει είναι αυτό της νίκης. Στα Τρίκαλα χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να βάλουμε γερές βάσεις για 4αδα με αποτέλεσμα να συνεχίζουμε να έχουμε το νού μας και προς τα κάτω μιας και ο Κολοσσός που είναι μια από τις ομάδες που λογικά θα παλέψει μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος για την παραμονή του, βρίσκεται μόλις 1 βαθμό από κάτω μας. Ενώ το ότι το παιχνίδι θα διεξαχθεί χωρίς κόσμο σε ένα κρύο Παλέ αυξάνει την επικινδυνότητα του αγώνα.

Με τον Π.Μουρατίδη στον πάγκο της ομάδος παρά την ήττα στα Τρίκαλα η ομάδα φαίνεται να λειτουργεί σαφώς καλύτερα. Οι ψηλοί της ομάδος και ιδιαίτερα ο Σαρικόπουλος χρησιμοποιείται σαφώς καλύτερα με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ ύστερα από καιρό να έχει έναν ψηλό ογκόλιθο μέσα στην ρακέτα του στην άμυνα που να φοβίζει τους αντιπάλους αλλά και να βρίσκει εύκολους πόντους κοντά στο αντίπαλο καλάθι. Βέβαια στην αυριανή αναμέτρηση λογικό είναι να δούμε πιο χαμηλά σχήματα μιας και ο Χαρίσης θα απουσιάσει λόγω τραυματισμού, όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ και καιρό και με τον Γκίκα που σιγά σιγά ετοιμάζεται να επανέλθει. Παρόλες τις απουσίες ο "ανεβασμένος¨" μετά την πρόκριση στον τελικό  ΑΡΗΣ αν παρουσιαστεί σοβαρός εύκολα θα ξεπεράσει το εμπόδιο του Κολοσσού που εκτός έδρας μοιάζει αρκετά αδύναμος μιας και μετράει μόλις 1 νίκη. Απρόβλεπτη ομάδα που αν και εκτός έδρας δεν τα πάει καλά σε αρκετά παιχνίδια έχει δυσκολέψει σημαντικά τους αντιπάλους του κυρίως χάρη στην εμπειρία που διαθέτουν παίκτες όπως ο Κόμματος, ο Τσάμης και ο Στεφανίδης. Η 4αδα Αθηναίου, Βεζένκοφ, Πελεκάνου, Σαρικόπουλου λογικά θα σηκώσει το μεγαλύτερο επιθετικό βάρος της ομάδος ενώ ίσως είναι ευκαιρία για τους αρκετά ασταθής σε απόδοση Μποχωρίδη, Χαντ και Μουρτο να κάνουν το κάτι παραπάνω σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια.

Η ΚΑΕ έβγαλε ανακοίνωση για το θέμα Γιαννάκη κυρίως για να καλύψει τον Έλληνα τεχνικό σε ότι έχει να κάνει με τη διαδικασία της λύσης του συμβολαίου. Το δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη εμπνέει εμπιστοσύνη και σίγουρα μπορεί να δώσει όση πίστωση χρόνου χρειαστεί ώστε να ξεμπλέξει ο Π.Γιαννάκης από τις υποχρεώσεις του με την Εθνική Κίνας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αξίζει τον κόπο αυτή η υπομονή. Αρκεί φυσικά να έχει αίσιο τέλος. Μέχρι τότε η ομάδα συνεχίζει εξίσου δυνατά με τον κόσμο στο πλευρό της. Όσο φυσικά μας επιτρέπουν κάποιοι συνΑρειανοί μας να γουστάρουμε δίπλα στην Αρειανάρα. Βλέπετε όταν κάποιος μπαίνει τζάμπα στο γήπεδο απλά για να κάνει αισθητή την παρουσία του και δεν τον νοιάζει το καλό της ομάδος του, τότε λογικό είναι να συμβαίνουν δυσάρεστα γεγονότα που να οδηγούν στον αποκλεισμό της έδρας. Εύχομαι κάποια στιγμή η ΚΑΕ να δυναμώσει τόσο που να μην φοβάται να ορθώσει ανάστημα σε όλους αυτούς που λειτουργούν σαν "προνομιούχοι" οπαδοί εις βάρος των υπολοίπων...

Και πάνω που το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη φαινόταν να κερδίζει πόντους για την παραμονή του στο τιμόνι της ομάδος τα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει στην υπόθεση Γιαννάκη έχουν φέρει μπόλικο ενθουσιασμό στον κόσμο της ομάδος που βλέπει επιτέλους να γίνονται κινήσεις που αρμόζουν στην ιστορία αυτού του τεράστιου συλλόγου. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει η πληροφορία ότι ο ίδιος ο Π.Γιαννάκης άνοιξε το δίαυλο επικοινωνίας με την ΚΑΕ κάτι που φανερώνει τις προθέσεις του Έλληνα προπονητή.

Δεν χρειάζονται συστάσεις για τον Π.Γιαννάκη και την χρυσή ιστορία που έχει γράψει με τη φανέλα του ΑΡΗ και της Εθνικής Ελλάδος. Αυτό όμως που θα πρέπει να αναφέρουμε γιατί στον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα ώστε να αναδειχθούν κάποιες κινήσεις είναι το βιογραφικό του σαν προπονητής.:

1997-1998 Ημιτελικά Ευρωμπάσκετ και Μουντομπάσκετ με την Εθνική Ελλάδος

2001-2004 Τελικός FIBA Europe League με το Μαρούσι

2005-2008 Πρώτος στην Ευρώπη και δεύτερος στον κόσμο με την Εθνική Ελλάδος

2008-2010 Ημιτελικός και τελικός Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό

Αν δηλαδή πριν λίγο καιρό είχαμε έναν εκ των κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης στον πάγκο μας με το βιογραφικό που είχε ο πρώην μας προπονητής, τότε στην περίπτωση του Π.Γιαννάκη μιλάμε για έναν εκ των κορυφαίων παγκοσμίως... Η καριέρα του Γιαννάκη και σαν προπονητής δείχνει από μόνη της το μέγεθος της προπονητικής του αξίας και σίγουρα είναι ο άνθρωπος που ταιριάζει "γάντι" στην προσπάθεια της αναγέννησης του Αυτοκράτορα. Έμπειρος, και ικανός όχι μόνο να εμπνεύσει τους παίκτες της ομάδος αλλά να τους σφυρηλατήσει και με την ιδέα της νίκης και της κατάκτησης τίτλων. Μπορεί δηλαδή οι νεαροί παίκτες της ομάδος να μην έχουν ζήσει την μεγάλη Αυτοκρατορία του ΑΡΗ και να δυσκολεύονται να κατανοήσουν τι ήταν το δίδυμο Γκάλης - Γιαννάκης  πάνω στο παρκέ αλλά σίγουρα έχουν βιώσει τις επιτυχίες του Γιαννάκη σαν προπονητή με την Εθνική Ελλάδος. Δεν θα έρθει για να κάνει το αγροτικό του, ούτε για να εμπλουτίσει το βιογραφικό του. Το ότι οι διαπραγματεύσεις με την ΚΑΕ έχουν ως βάση τις συνθήκες που επικρατούν στην ομάδα και το πλάνο που έχει η διοίκηση και όχι το ύψος του συμβολαίου δείχνει τις προθέσεις του.

Μια τέτοια κίνηση σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί ουσιαστικά "διορθώνει" ένα από τα βασικά λάθη της διοίκησης Αρβανίτη που έχει να κάνει με τους χαμηλούς τόνους και την αποφυγή καθορισμού στόχων.  Με έναν προπονητή σαν τον Π.Γιαννάκη σημαίνει αυτόματα ότι στοχεύεις κορυφή και ας είναι το ταβάνι σου η 3η θέση, διεκδικείς το κύπελλο, ενισχύεσαι εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά με άρθρο 99 και FIBA και φυσικά συμμετέχεις Ευρώπη! Αν γίνει αυτό, το κάλεσμα προς τον κόσμο θα ηχεί πλέον πολύ πιο δυνατά και είναι βέβαιο ότι η αισιοδοξία μαζί με τον κόσμο σιγά σιγά θα επιστρέψουν στο Παλέ! Και εσυ Γιαννάκη πάρτους τα μυαλά και εσύ Γκάλη πάρτους το κεφάλι! Έτσι για να θυμηθούμε τα παλιά!

Ιδανικός αυτόχειρας για ακόμη ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ σήμερα στα Τρίκαλα όπου κυριολεκτικά έχασε το ροζ φύλλο αγώνα μέσα από τα χέρια του. Το επίπεδο του μπάσκετ με την πάροδο των χρόνων αναμφισβήτητα έχει πέσει αισθητά αλλά όταν μιλάμε για επαναλαμβανόμενη αδυναμία μιας ομάδος να κάνει φάουλ την κατάλληλη χρονική στιγμή τότε ίσως το πρόβλημα να βρίσκεται κάπου άλλου. Κάτι που σχετίζεται με την γενικότερη έλλειψη συγκέντρωσης της ομάδας τόσο στο ξεκίνημα της αναμέτρησης όσο και στα κρίσιμα σημεία του αγώνα όπου το 7 στις 7 βολές έγινε 10 στις 15 δίνοντας το δικαίωμα στον Γκρέιντζερ να στείλει τον αγώνα στην παράταση.

Η ομάδα μας μπήκε ιδιαίτερα νωθρά στο παιχνίδι με αποτέλεσμα ένα λεπτό πριν τη λήξη του δεκαλέπτου να βρεθεί πίσω με 27-12! Και αν και η ομάδα μας υπερτερούσε σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες τα λάθη ήταν αυτά που μας πλήγωναν. Ενώ και στην άμυνα στο πρώτο ημίχρονο υπήρχε πρόβλημα στο μαρκάρισμα των Αμερικανών των Τρικάλων. Στην επανάληψη η ομάδα μας αποφάσισε να σοβαρευτεί, τα αστεία λάθη κόπηκαν μαχαίρι, η άμυνα έσφιξε και η μπάλα άρχισε να κυκλοφορεί σαφώς καλύτερα από το πρώτο ημίχρονο που είχαμε μόλις 2 ασιστ. Η άνοδος των Αθηναίου, Βεζένκοφ σε συνδυασμό με τον σταθερά καλό Μ.Πελεκάνο αλλά και την αξιοποίηση του Σαρικόπουλου ο ΑΡΗΣ πέρασε μπροστά στο σκορ και έβαλε τις βάσεις για τη νίκη. Μια νίκη που την είχε στα χέρια του αλλά όταν χάνεις σε κρίσιμα σημεία στα τελευταία δευτερόλεπτα 2 αμυντικά ριμπάουντ, 3 χαμένες βολές και δεν μπορείς να κάνεις φάουλ για να στείλεις τον αντίπαλο σου στις βολές αντί να του δώσεις το δικαίωμα να ισοφαρίσει με 3ποντο τότε ο χαρακτηρισμός ιδανικός αυτόχειρας είναι 100% εύστοχος. Μάλιστα ο ΑΡΗΣ στα τελευταία δευτερόλεπτα είχε το δικαίωμα να κάνει 2 φάουλ. Λογικό πάντως μετά από την εξέλιξη στην κανονική διάρκεια η ψυχολογία της ομάδος να πιάσει πάτο και η συγκέντρωση να πάει περίπατο κάτι που φάνηκε πεντακάθαρα στα 5' της παράτασης. Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση και ο ΑΡΗΣ μόνο από την κακή διαχείριση των φάουλ στις τελευταίες κρίσιμες επιθέσεις αγώνων όπως αυτά με τον μπαογκ, τον πανιώνιο και σήμερα στα Τρίκαλα έχει χάσει 3 σημαντικότατα παιχνίδια  τα οποία τα 2 από αυτά αν είχε κερδίσει τώρα θα μιλούσαμε πολύ πιο διαφορετικά για την πορεία της ομάδος μας στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Το θέμα δεν είναι αν θα χρεωθεί το λάθος στον κ.Μουρατίδη(που σύμφωνα με το ρεπορτάζ ούρλιαζε για να γίνει φάουλ) όπως κατά το παρελθόν είχε χρεωθεί στον Β.Αγγέλου αλλά το πως θα λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα. Είναι φανερό ότι ο ΑΡΗΣ στα κρίσιμα δεν έχει τον παίκτη με καθαρό μυαλό και ιδίως τώρα που απουσιάζει και ο Γκίκας οι περιφερειακοί Αθηναίου, Μποχωρίδης και Μούρτος "πιέζονται" περισσότερο. Δεν θα μείνουμε όμως στα αρνητικά μιας και σήμερα παρά την ήττα ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι σε αυτό το πρωτάθλημα έχει μεγαλύτερη τύχη από ένα πλασάρισμα στην 6αδα. Τα Τρίκαλα είναι μια σχετικά καλή ομάδα της Α1 όπου μέσα στην έδρα της μετά το σοκ της πρεμιέρας τα πηγαίνει εξαιρετικά. Σήμερα λοιπόν ο ΑΡΗΣ έπαιξε συνολικά καλή άμυνα απέναντι σε μια ομάδα που σκοράρει αρκετά, έδειξε χαρακτήρα και ενώ βρέθηκε στο -15 σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια(όπως με Ρέθυμνο και Πανελευσινιακό) αντί να καταρρεύσει στην επανάληψη παρουσιάστηκε σαφώς βελτιωμένος και έφθασε μια ανάσα από τη νίκη. Θα ξανατονίσουμε ότι με τον κ.Μουρατίδη στο τιμόνι η ομάδα έχει αποκτήσει παιχνίδι μέσα στη ρακέτα. Ο Σαρικόπουλος με εξαίρεση τις βολές πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση, ενώ και ο Χαρίσης στο χρονικό σημείο που μπήκε βοήθησε ώστε να κάνει η ομάδα την αντεπίθεση της. Αν κάποια στιγμή δούμε τον Χάντ να σταθεροποιείται έστω σε μια μέτρια απόδοση, τον Μποχωρίδη να ανεβαίνει και τον Λαρετζάκη να παίρνει χρόνο και να προσφέρει  λύσεις τότε τα πράγματα μπορεί να γίνουν ακόμη καλύτερα.

Χάθηκε σπουδαία ευκαιρία να σκαρφαλώσουμε βαθμολογικά αλλά το crash test για το τεχνικό δίδυμο μάλλον θα πρέπει να κριθεί πετυχημένο. Η ομάδα έδειξε χαρακτήρα σε μια δύσκολη έδρα και λίγο έλειψε να φύγει νικήτρια κόντρα στα προγνωστικά. Αν λοιπόν δεν ευδοκιμήσουν οι συζητήσεις για τον Π.Γιαννάκη  τότε καλό είναι η ΚΑΕ να το σκεφτεί πολύ σοβαρά προτού πάει σε κάποια άλλη λύση ανάγκης. Ακόμη και η περίπτωση του Μάρκοβιτς που αρέσει ίσως να είναι καλύτερο να εξεταστεί το καλοκαίρι με τις συνθήκες που θα υπάρχουν τώρα και όχι τώρα υπό την πίεση της αντικατάστασης του Αγγέλου. Έτσι και αλλιώς όπως οι διοικούντες λένε και η φετινή χρονιά είναι μεταβατική. Θα περιμένουμε πάντως με αγωνία να δούμε τις επόμενες κινήσεις της διοίκησης αφού ολοκληρωθεί θετικά το άρθρο 99 αλλά και την ομάδα να δουλεύει εξίσου σκληρά. Χρόνος υπάρχει και η ομάδα θα έχει τις ευκαιρίες της να κάνει το μπαμ!

Σημείο αναφοράς για τον φετινό ΑΡΗ είναι η πρόκριση στον τελικό επί του Πανιωνίου. Μια πρόκριση που με τον τρόπο που ήρθε φανέρωσε κάποια νέα στοιχεία που τόσο καιρό απουσίαζαν από τον ΑΡΗ. Είδαμε παίκτες με τσαμπουκά, να γυαλίζουν τα μάτια, να πιστεύουν στις δυνάμεις τους και να δείχνουν αποφασισμένοι να πάρουν την νίκη-πρόκριση σε μια ομάδα που δικαιολογημένα βρίσκεται από την αρχή της χρονιάς στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Το ταλέντο των παικτών μας το είχαμε δει, την νοοτροπία νικητή και την αυτοπεποίθηση κυρίως στο επιθετικό κομμάτι δεν τα είχαμε δει πιο πριν. Κάτι που συνεχίστηκε και με τον Ίκαρο Χαλκίδας όπου παρά τα προγνωστικά που θέλανε ένα πολύ πιο "κλειστό" παιχνίδι, ο αγώνας εξελίχθηκε σε έναν υγιεινό περίπατο.

Με βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω σε κάτι λιγότερο από 2 ώρες ο ΑΡΗΣ καλείται να αποδείξει ότι έχει βρει για τα καλά ρυθμό, φεύγοντας νικητής από μια δύσκολη έδρα, απέναντι σε μια εξίσου φορμαρισμένη ομάδα όπως είναι τα Τρίκαλα. Ομάδα με πολλούς ξένους που σκοράρει ακατάπαυστα. Αυτό σημαίνει ότι για ακόμη ένα παιχνίδι η νίκη για τον ΑΡΗ ξεκινάει από την άμυνα. Έβανς, Γιούιν και Γκρέιτζερ είναι τα 3 βασικά όπλα των Τρικάλων ενώ και οι Μουτακαμπίρ και Πέτροβιτς είναι ικανοί να κάνουν την ζημιά. Όλοι όμως οι ξένοι των Τρικάλων όπως και η πλειοψηφία των μέτριων ξένων που αγωνίζονται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι παίκτες ημέρας και ρυθμού. Με λίγα λόγια με καλή άμυνα και συγκέντρωση σε αυτό το κομμάτι για 40' εύκολα μπορείς να τους οδηγήσεις σε κακή εμφάνιση. Φυσικά για να κερδίσεις πρέπει να σκοράρεις και εκεί τον πρώτο λόγο έχει ο αφηνιασμένος Αθηναίου μαζί με τον εξαιρετικό Βεζένκοφ που τις τελευταίες αγωνιστικές κάνουν θαύματα. Από κοντά και οι Πελεκάνος και Σαρικόπουλος με τον τελευταίο να παίρνει σαφώς περισσότερο χρόνο συμμετοχής όπως του αξίζει. 

Η σημερινή αναμέτρηση είναι καθοριστική μιας και ενδεχόμενη νίκη μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες, να μας βάλει γερά στην διεκδίκηση της 5ης θέσης και να μας δώσει το δικαίωμα να γλυκοκοιτάμε και την 4η. Εκτός από το βαθμολογικό ενδιαφέρον υπάρχει και το προπονητικό ενδιαφέρον. Ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής από το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη-Καμπερίδη ήταν άκρως θετικά. Όχι γιατί ο ΑΡΗΣ κέρδισε με μεγάλη ευκολία τον Ίκαρο Χαλκίδας αλλά γιατί ο Π.Μουρατίδης εφαρμόζοντας απλές τακτικές και χρησιμοποιώντας ορθολογικά σχήματα σχεδόν για ολόκληρο τον αγώνα μπόρεσε να βάλει και άλλα στοιχεία στο παιχνίδι της ομάδος που δυστυχώς εδώ και καιρό απουσίαζαν. Είδαμε την μπάλα να περνάει κοντά στο καλάθι και οι ψηλοί να τροφοδοτούνται σωστά. Και ο Χαρίσης δεν ήταν σε κακή ημέρα και ακολουθούσε σε απόδοση τον Σαρικόπουλο τότε η ζημιά μέσα στη ρακέτα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Σε περίπτωση νίκης θα πρέπει να θεωρούμε πολύ πιθανό ο κ.Μουρατίδης να βγάζει τη χρονιά και αν είναι να γίνει μια σημαντική κίνηση σαν και αυτή με τον Παναγιώτη Γιαννάκη αυτή να γίνεται το καλοκαίρι. Όλα αυτά όμως περνάνε σε δεύτερη μοίρα μιας και προέχει η νίκη στα Τρίκαλα!

"Φτιαγμένος" από την πρόκριση στον τελικό και ανεπηρέαστος από την φυγή του Αγγέλου παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ σήμερα που πρόσφερε ένα ευχάριστο απόγευμα στους περίπου 4000 φίλους της ομάδος που βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ. Λίγο η προσφορά του πακέτου εισιτηρίων του ημιτελικού, λίγο ο ενθουσιασμός από την πανηγυρική πρόκριση, λίγο και η τίμηση του Χάρη Παπαγεωργίου συντέλεσαν ώστε σήμερα το γήπεδο να έχει μια ζεστή ατμόσφαιρα με ασυνήθιστα πολύ κόσμο για ένα τέτοιο παιχνίδι τις ημέρες των γιορτών.  Οι παίκτες μας σαν καλοί οικοδεσπότες "κέρασαν" τον κόσμο μια εύκολη νίκη, ενώ ο κ.Μουρατίδης απέδειξε με τεράστια ευκολία ότι το μπάσκετ είναι πολύ απλό άθλημα και ότι τις περισσότερες φορές για να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα το μόνο που χρειάζεται είναι να ακολουθήσεις την περπατημένη.

Με έναν εντυπωσιακό Αθηναίου που πέτυχε 28 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά αλλά και με μια ομαδική άμυνα που εγκλώβισε τους παίκτες του Ικάρου ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη που ήθελε πολύ πιο εύκολα από όσο φανταζόμασταν.  Ο ΑΡΗΣ σήμερα ύστερα από πάρα πολύ καιρό είχε έναν προπονητή στον πάγκο του που έκανε τα αυτονόητα και αυτό φάνηκε από το ξεκίνημα του αγώνα.  Για 38' η ομάδα έπαιξε με καθαρό σέντερ, ο Ασημακόπουλος αγωνίστηκε σαν 5αρι μόνο στο χρονικό σημείο όπου ο αντίπαλος σέντερ άρχισε να βρίσκει το χέρι από μακρινή απόσταση, ενώ ο on fire Αθηναίοιυ μπόρεσε να πραγματοποιήσει μια μεγαλειώδη παρουσία χωρίς να έχει κάποιον να του κόβει το ρυθμό από τον πάγκο. Είδαμε τον Μποχωρίδη να μην "τιμωρείται" για κάθε λάθος ενέργεια του και τους Λαρετζάκη και Τσακαλέρη να παίρνουν χρόνο συμμετοχής στο σωστό χρονικό σημείο. Όλα αυτά με την διάθεση που έδειξαν οι παίκτες από την αρχή του αγώνα ήταν αρκετά για να πάρουμε μια σημαντική νίκη που θα μας βοηθήσει όχι τόσο βαθμολογικά αλλά περισσότερο ψυχολογικά μας και υπήρχε ο φόβος οι παίκτες μας να μην παρουσιαστούν συγκεντρωμένοι λόγω της πρόκρισης αλλά και του Β.Αγγέλου που έφυγε κάπως ξαφνικά από την ομάδα. Μάλιστα αν και οι υπόλοιποι εκτός των Αθηναίου και Χαντ που είχαν συνολικά 9 στα 11 τρίποντα ήταν πιο εύστοχοι στα μακρινά σουτ που έβγαιναν με μεγάλη ευκολία χάρη στην πολύ καλή κυκλοφορία της μπάλας η νίκη θα ερχόταν ακόμη πιο εύκολα.

Η σημερινή εμφάνιση της ομάδος σε συνδυασμό με το κοουτσάρισμα του Π.Μουρατίδη  δίνει την κατάλληλη ευκαιρία στη διοίκηση να μετρήσει τις επιλογές της. Θα πρέπει ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του να μετρήσουν τις δυνατότητες τους, να τα βάλουν κάτω και να ξεκαθαρίσουν ποιοι είναι οι στόχοι του φετινού ΑΡΗ και ανάλογα να κινηθεί για την απόκτηση ενός έμπειρου προπονητή είτε τώρα είτε το καλοκαίρι. Αν δηλαδή ο  μοναδικός στόχος του ΑΡΗ ήταν η συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου που  έχει ήδη επιτευχθεί τότε δεν υπάρχει λόγος να ξοδευτούν περισσότερα χρήματα και να τεθεί σε ρίσκο η ηρεμία της ομάδος με έναν νέο προπονητή. Αντιθέτως αν είναι να γίνει προσπάθεια να αρθεί φέτος το απαγορευτικό της FIBA, η ομάδα να ενισχυθεί και να διεκδικήσει το κύπελλο ή την είσοδο στην 4αδα τότε να μακάρι να γίνει η υπέρβαση και να έρθει ένας προπονητής σαν τον Γιαννάκη. Πάντως η διαφορά μπασκετικής φιλοσοφίας του Π.Μουρατίδη φάνηκε κατευθείαν και επιτέλους δεν εκνευριστήκαμε με τα παράλογα των "κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης"...

ΥΓ. Μεγάλη μαγκιά το πέταγμα της κροτίδας σε ένα παιχνίδι περίπατο με τον Ίκαρο Χαλκίδας. Λίγο πιο δίπλα και μπορεί ο Αθηναίου να έβγαινε και εκτός αγώνα τραυματίας...

"Ηρωική έξοδο" έκανε ο Β.Αγγέλου από τον ΑΡΗ με την πρόκριση επί του Πανιωνίου να είναι ουσιαστικά η πρώτη και η τελευταία αξιοσημείωτη επιτυχία του Χαλκιδαίου προπονητή αυτούς τους 15 μήνες(περίπου) που βρέθηκε στον πάγκο της ομάδος μας. Τα λεφτά της Εφές ήταν πάρα πολλά για να επιμείνει στο βαθυστόχαστο πλάνο και τις εξαιρετικές προσωπικές σχέσεις με τους ανθρώπους της ΚΑΕ και του ARIS Golden Club. Eίτε σαν πρώτος προπονητής είτε σαν βοηθός προπονητή o Β.Αγγέλου θα γεμίσει τις τσέπες του, θα κάτσει σε μια ομάδα Ευρωλίγκας σαν βασικός προπονητής ενώ και το διαχρονικά τεράστιο brand name του ΑΡΗ κοσμεί έτσι και αλλιώς το βιογραφικό του που προτού να έρθει στην ομάδα δεν θα μπορούσε με τίποτα να δικαιολογήσει την παρουσία του σε έναν μεγάλο σύλλογο σαν τον ΑΡΗ. 

Για πολλούς από εμάς που παρακολουθούμε τον μπασκετικό ΑΡΗ από κοντά και μένουμε στην ουσία, δηλαδή σε αυτά που βλέπουμε εντός των 4 γραμμών του γηπέδου η συγκεκριμένη εξέλιξη με τη φυγή του Β.Αγγέλου ήταν κυριολεκτικά ονειρική. Ενώ το γεγονός ότι συνοδεύτηκε με μια σημαντική επιτυχία (άμεσα μετρήσιμη και όχι με πιθανή μελλοντική εξαργύρωση) ήταν ακόμη καλύτερη μιας και ο Αγγέλου δεν αφήνει πίσω του καμένη γη, ούτε "φαινομενικά" προδομένους και ονειροπόλους παράγοντες. Μια πιθανή ήττα το βράδυ της Κυριακής θα ξεμπρόστιαζε για ακόμη μια φορά τις προπονητικές αδυναμίες του πρώην προπονητή μας, θα ξεσήκωνε ακόμη περισσότερο τον κόσμο που έτσι και αλλιώς με την περιορισμένη παρουσία του στο γήπεδο δείχνει πόσο αναγνωρίζει και είναι συμπαραστάτης σε αυτό το "πλάνο" διοίκησης και Αγγέλου και φυσικά θα άφηνε επικίνδυνα  εκτεθειμένους όλους αυτούς τους παράγοντες που θέλανε να μας πείσουν ότι ο Β.Αγγέλου ανήκει στους κορυφαίους προπονητές(και όχι βοηθούς) της Ευρώπης σπάνιας "πάστας" που έχει συγκινηθεί από την προσπάθεια των παραγόντων του ΑΡΗ. Προφανώς η απόφαση του να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων το 3ετες συμβόλαιο και τα "κλειδιά της ομάδος" που του πρόσφερε απλόχερα η διοίκηση Αρβανίτη είναι η απόδειξη ότι όλα αυτά τα λόγια για μελλοντικά πλάνα εκ των συνθηκών μπορούν να παραμείνουν απλά όμορφα λόγια και τίποτα παραπάνω. Χθες ήταν οι Βεργίνης και Πάσαλιτς που δεν πείσθηκαν να μείνουν, σήμερα είναι ο Αγγέλου που προτίμησε τα χρήματα της Εφές, αύριο μπορεί να είναι ο Βεζένκοφ ή  ο Μποχωρίδης. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα και με βάση αυτή την πραγματικότητα θα πρέπει η διοίκηση να δει τι καλύτερο μπορεί να κάνει. Το να καλύπτει όμως έναν προπονητή με μια άνευ προηγουμένου ασυλία σε όλα τα επίπεδα και να παλεύει να πείσει τον οπαδό του ΑΡΗ να αισθάνεται χαρούμενος που έχει γίνει "πελάτης" του Πανιωνίου, του Ρεθύμνου, του μπαογκ και ο σάκος του μποξ των 2 της Αθήνας είναι κάτι που δεν περπατάει... Για αυτό λοιπόν, ευκαιρία με τη φυγή του Αγγέλου να γίνουμε περισσότερο ρεαλιστές. Να δούμε και να παραδεχθούμε αν τελικά σε αυτό το αστείο Ελληνικό πρωτάθλημα ΜΟΝΟ ο ΑΡΗΣ έχει οικονομικά προβλήματα και αν τελικά αυτό το ρόστερ που έχουμε είναι άξιο ή δεν είναι. Εκτός και αν θεωρούμε πλέον ότι το να είσαι Αμερικάνος είναι προσόν για να παίξεις καλό μπάσκετ... Μπόλικοι είναι οι αστείοι Αμερικάνοι που παίζουν στο Ελληνικό πρωτάθλημα και σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτούς. Ενώ η εμμονή σε άπειρους παίκτες ήταν καθαρά θέμα επιλογής προπονητή και όχι μονόδρομος. Φυσικά δεν θα ισοπεδώσουμε τα πάντα. Ο Β.Αγγέλου πρόσφερε έργο στον ΑΡΗ και αυτό έχει να κάνει με την παραμονή του Σ.Βεζένκοφ, ενός παίκτη που πραγματικά έτσι όπως εξελίσσεται μπορεί να δώσει νέα πνοή στην ομάδα μας. Ενώ και το ρόστερ που έχει αφήσει φεύγοντας έχει εξαιρετικές δυνατότητες που μπορεί να ξεδιπλωθούν ακόμη περισσότερο με σαφώς πιο ορθολογική διαχείριση και όχι όλους αυτούς τους μπασκετικούς παραλογισμούς που παρακολουθούμε από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ.

Το πάθημα Αγγέλου, θα πρέπει να γίνει μάθημα στη διοίκηση Αρβανίτη. Ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο νέος προπονητής θα πρέπει να του τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι  με βάση τα σημερινά δεδομένα αλλά και να συμβαδίζουν με την ιστορία του συλλόγου. Όχι είσοδο στα πλέιοφς και είμαστε χαρούμενοι... Όχι μια χρονιά πίκρα με την καραμέλα ότι στο τέλος θα δείξουμε τι αξίζουμε... Όχι ότι θέλουμε να διατηρήσουμε ένα κορμό και όλη η περιφέρεια σου να αλλάζει... Όχι να μην σου κάνει κανένας έμπειρος παίκτης και μετά να χρησιμοποιείς την δικαιολογία της απειρίας. Όχι να δίνουμε ευκαιρία στον πιτσιρικά για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα κόντρα στον Ολυμπιακό αδιαφορώντας ότι ο ΑΡΗΣ εξευτελίζεται. Η ομάδα θα πρέπει να έχει στόχους, να παίζει καλό μπάσκετ και μέσα από μια καλή πορεία με νίκες να προσπαθεί να αναδείξει κάποια ταλέντα. Όχι όλα να ισοπεδώνονται στην προοπτική ότι κάποια στιγμή αυτά τα παιδιά θα φέρουν χρήματα στην ομάδα. Κάθε προπονητής θα πρέπει να αισθάνεται υπόλογος στη διοίκηση της ομάδος αλλά και στον κόσμο του ΑΡΗ. Όχι άλλοι προπονητές υπεράνω όλων.  Τα ονόματα που ακούγονται είναι πολλά και καλύπτουν όλα τα γούστα. Σίγουρα οι περισσότεροι θα συμφωνήσουμε στο όνομα του Π.Γιαννάκη. Όχι γιατί έχουμε πάθει αμνησία αλλά είναι πολυτέλεια για τον ΑΡΗ, ιδίως στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα να κλείνει την πόρτα σε μια προσωπικότητα σαν τον Γιαννάκη. Άσε που τα διδάγματα των χρόνων που ακολούθησαν την φυγή του Γιαννάκη απέδειξαν ότι το χρήμα είναι πάνω από όλα.  Πέρα όμως από αυτό το γεγονός που ανήκει στο παρελθόν ο Π.Γιαννάκης είναι ένας έμπειρος προπονητής με υψηλές παραστάσεις όπου αυτά τα νεαρά παιδιά που έχουμε σήμερα στην ομάδα μας τον σέβονται και έχουν πανηγυρίσει τις επιτυχίες του με την Εθνική Ελλάδος. Αυτό και μόνο αρκεί για να είναι πρώτος στη λίστα. Ονόματα σαν και αυτά του Αλεξανδρή ή του Σούμποτις μπορεί να έχουν αρκετούς υποστηρικτές αλλά ίσως να είναι και ένα πισωγύρισμα. Αντιθέτως το δεύτερο φαβορί που ακούει στο όνομα Μάρκοβιτς αν και πρόκειται για εξαιρετικό προπονητή ίσως το τάιμινγκ να μην είναι το κατάλληλο μιας και ο ΑΡΗΣ τη δεδομένη χρονική στιγμή στο ρόστερ του έχει μόνο Έλληνες και τους Βεζένκοφ, Χάντ, με τον Σάσα "ανδρωμένος" στην Ελλάδα να θεωρείται Έλληνας. Από τις επιλογές με ρίσκο σίγουρα αυτή που ξεχωρίζει είναι αυτή του Πρίφτη αλλά όπως ήδη έχει ακουστεί δύσκολα να σπάσει το συμβόλαιο του. Αυτό που μου κάνει ιδιαίτερη είναι ότι δεν έχει ακουστεί καθόλου το όνομα του Ηλία Ζούρου ενός έμπειρου προπονητή που στο πέρασμα του από τον ΑΡΗ ίσως να φαγώθηκε γρήγορα μιας και η ομάδα που είχε στήσει όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια ήταν αρκετά καλή. Ενώ τρέμω και μόνο στην ιδέα της επιστροφής του Μίνιτς. Του προπονητή που έβαλε την υπογραφή σε μια από τις μελανές σελίδες του συλλόγου όταν ο ΑΡΗΣ "έχασε" από τον Ιωνικό Ν.Φ. μέσα στο Παλέ(αδιανόητο για εκείνη την εποχή) ώστε να σωθεί η ομάδα της Αθήνας και να υποβιβαστεί ο ΚΑΟΔ. Ένα παιχνίδι όπου όσοι ήμασταν στο γήπεδο το θυμόμαστε πάρα πολυ καλά. Όλοι ξεφωνίζαμε τον Κίνγκ όπου έκανε το ένα κραυγαλέο λάθος μετά το  άλλο. Ο μόνος που δεν το έβλεπε ήταν ο Μίνιτς. Όταν ο Κινγκ ολοκλήρωσε την αποστολή ο Μίνιτς τον απέσυρε μέσα σε απίστευτες γιούχες που ανάγκασαν τον Αμερικανό να πάρει μια σκούπα και να επιτεθεί σε οπαδούς στην Θ6. Ακολούθησε "ντου" στα αποδυτήρια όπου ο "νοικοκύρης" μας είπε ότι θα το κανονίσει το θέμα. Τελικά μόνο ο Κινγκ είδε την πόρτα της εξόδου ενώ ο Μίνιτς που περιέργως τον κράτησε μέσα στο παιχνίδι την έβγαλε καθαρή... Επίσης μετά τη λήξη του αγώνα για όσους θυμούνται υπήρχε και ένα πεσιματάκι στον Κίνγκ από 5-6 άτομα που δεν υπολόγισαν καλά τις δυνάμεις του Αμερικανού(ήταν ζωάκι) που "ξέφυγε" ατσαλάκωτος.

Όποιος και αν είναι ο προπονητής αυτό που μετράει είναι η συνεργασία να χτιστεί πάνω σε σωστές βάσεις. Να ξεκαθαρίσει η διοίκηση στον προπονητή τι θέλει από αυτόν και ποιοι είναι οι ρεαλιστικοί στόχοι της ομάδος. Σε αυτό το πρωτάθλημα με αυτούς τους αντιπάλους είναι ντροπή ο ΑΡΗΣ να παλεύει για την είσοδο στα πλέιοφς ή να θεωρείται επιτυχία η 6η θέση. Ναι μεν οι 2 της Αθήνας έχουν ξεφύγει και ο Πανιώνιος έχει καλό ρόστερ και δυνατή διοίκηση αλλά ως εκεί. Από εκεί και πέρα κάθε προσπάθεια άλλης ομάδος όσο φιλότιμη και αν είναι απέχει έτη φωτός από τον ΑΡΗ μας. Αν δηλαδή η διοίκηση Αρβανίτη αδυνατεί να συναγωνιστεί ομάδες σαν τον Πανελευσινιακό, τον Ίκαρο Χαλκίδας ή τον ΚΑΟΔ ας το ξεκαθαρίσει και ας μείνει με το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη. Τι να τον κάνεις τον Γιαννάκη αν εσύ ο ίδιος πιστεύεις ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή είσαι 6η δύναμη στην Ελλάδα? Για αυτό λοιπόν σοβαρότητα, ρεαλισμός και προσπάθεια ώστε ο Αυτοκράτορας να επιστρέψει στον θρόνο του. Και φυσικά ο δρόμος προς το θρόνο δεν είναι στρωμένος με ελπιδοφόρες εμφανίσεις, επικοινωνιακά τρικ και υποσχέσεις για το μέλλον αλλά με νίκες και επιτυχίες σαν αυτή της περασμένης Κυριακής!

Στον απόηχο της μεγάλης πρόκρισης στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος απέναντι στον Πανιώνιο η ομάδα μας δίνει ένα ακόμη σημαντικό παιχνίδι. Αυτή τη φορά το ενδιαφέρον είναι για το πρωτάθλημα όπου εκεί όπως τα έχει καταφέρει η ομάδα μας η νίκη είναι μονόδρομος. Η μια νίκη διαφορά με την 5η θέση αλλά και η μια νίκη διαφορά με την "επικίνδυνη ζώνη" στην οποία βρίσκεται ο αυριανός μας αντίπαλος φανερώνουν την κρισιμότητα του αγώνα. Ένας αγώνας που είναι ακόμη πιο ιδιαίτερος μιας και περιμένουμε όλοι με αγωνία να δούμε την αντίδραση των παικτών μας τόσο λόγω της επίτευξης του στόχου του κυπέλλου όσο και της ξαφνικής φυγής του Β.Αγγέλου. Όλα αυτά κάνουν ακόμη πιο ενδιαφέρον το αυριανό παιχνίδι και ακόμη πιο σημαντική την παρουσία μας.

Ο Ίκαρος Χαλκίδας βρίσκεται στην προτελευταία θέση με μόλις 3 νίκες και αυτές όλες εντός έδρας. Ενώ ήττες σαν και αυτές απέναντι στα Τρίκαλα με 35 πόντους διαφορά δείχνουν την έλλειψη ποιότητας που υπάρχει. Μια ομάδα που βασίζεται κυρίως στον γνωστό Γ.Γκαγκαλούδη και τους Αμερικανούς Άσκα, Γκόβενς και Σάτον που αν και δεν πρόκειται για κάτι ιδιαίτερο στην καλή τους βραδιά μπορούν να κάνουν τη ζημιά. Κατά τα άλλα το χάος που λογικά θα οδηγήσει στον υποβιβασμό παρά τη νίκη με 72-71 απέναντι στον Ηλυσιακό την προηγούμενη αγωνιστική. Έναν Ηλυσιακό που ο ΑΡΗΣ κέρδισε με χαρακτηριστική ευκολία κάτι που θα πρέπει να γίνει και αύριο απέναντι στον Ίκαρο. Η απουσία του Γκίκα είναι δεδομένη, οι υπόλοιποι όμως έδειξαν να βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση με τους Βεζένκοφ και Αθηναίου να έχουν ανεβάσει στροφές και να παραμένουν σε υψηλά στάνταρ απόδοσης. Από κοντά και ο Μ.Πελεκάνος ενώ και ο Τζ.Χαντ στον αγώνα με τον Πανιώνιο έδειξε να βρίσκει τα πατήματα του. Όσο για τους ψηλούς και κυρίως τον Σαρικόπουλο θέλω να πιστεύω ότι με την αλλαγή στην τεχνική ηγεσία πολύ σύντομα θα έρθει η ώρα να διαπρέψουν. Ιδίως ο Σαρικόπουλος που το καλοκαίρι βρέθηκε μια ανάσα από την πόρτα της εξόδου έχει δείξει ότι μπορεί να προσφέρει πάρα πολλά στην ομάδα και εφόσον υποστηριχθεί από τους συμπαίκτες του και τον τρόπο παιχνιδιού ίσως να παίξει και πρωταγωνιστικό ρόλο σε άμυνα και επίθεση. Πάντως το αυριανό παιχνίδι μοιάζει ιδανική ευκαιρία ώστε ο ΑΡΗΣ μας να ανέβει και άλλο ψυχολογικά όσο και βαθμολογικά.

Για ακόμη μια φορά σε μια δύσκολη περίοδο για τον Αρειανό οπαδό, το τμήμα μπάσκετ είναι αυτό που κρατάει τη σημαία του συλλόγου μπροστά. Μπορεί ο Γιαννακόπουλος και το σινάφι του ήδη να έχουν οργανώσει το πάρτι τίτλου αλλά ο ΑΡΗΣ αρκετές φορές κατά το παρελθόν έχει πάει σε τέτοιου είδους πάρτι και τα έχει κάνει άνω κάτω. Μέχρι όμως την ώρα του τελικού θα πρέπει οι παίκτες μας μαζί με τον νέο προπονητή να ανεβάσουν και άλλες στροφές, να πάρουν σημαντικές νίκες και στο πρωτάθλημα και να αποδείξουν σε εχθρούς και φίλους ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει μόνο μέλλον αλλά και παρόν. Και φυσικά και εμείς θα πρέπει όχι μόνο να αγκαλιάσουμε την προσπάθεια που γίνεται αλλά παράλληλα να απαιτήσουμε από διοίκηση, παίκτες και προπονητή σε κάθε αγώνα να παλεύουν παθιασμένα όπως το έκαναν κόντρα στον πολυδιαφημισμένο Πανιώνιο. Η ομάδα απέδειξε ποιες είναι οι δυνατότητες της άρα καιρός να αρχίζει να σκέφτεται και να στοχεύει ανάλογα σε κύπελλο και πρωτάθλημα!

Σε ένα Παλέ βγαλμένο από τα χρυσά χρόνια του Αυτοκράτορα να κοχλάζει σαν ηφαίστειο ο "τεράστιος" Πανιώνιος φάνηκε πολύ λίγος απέναντι στα παλικάρια με την κιτρινόμαυρη πανοπλία. Παίκτες πραγματικοί μαχητές που το μάτι τους γυάλιζε από τα αποδυτήρια και με το που πάτησαν στο παρκέ και πήραν ώθηση από τον κόσμο κυριολεκτικά αφήνιασαν. Ακόμη και όταν το παιχνίδι έδειχνε να γυρίζει η ομάδα είχε τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα, δεν άφησε το πάρτι να χαλάσει και ο ΑΡΗΣ μας πανάξια κέρδισε το δικαίωμα να διεκδικήσει άλλον έναν τίτλο και να μεγαλώσει την ήδη μεγάλη συλλογή του. Κάτι που το θέλαμε όλοι μας σαν τρελοί και για αυτό το πανηγυρίσαμε σαν μικρά παιδιά!

Ονειρικό ξεκίνημα με αφηνιασμένους παίκτες σε άμυνα και επίθεση που πραγματικά δεν θυμάμαι πόσα χρόνια έχω να δώ κάτι ανάλογο. Οι παίκτες του Πανιωνίου έδειχναν ανήμποροι να αντιδράσουν και η διαφορά ανέβαινε σε εντυπωσιακά επίπεδα με αποκορύφωμα το +27! Όσοι παρακολουθούμε από κοντά τον μπασκετικό ΑΡΗ κυρίως τα τελευταία χρόνια, περιμέναμε την αντίδραση του Πανιώνιου και το "πάγωμα" της ομάδος μας. Ευτυχώς όμως η ομάδα είχε τα ψυχικά αποθέματα και βρήκε έστω και με δυσκολία τις λύσεις καταφέρνοντας να πάρει μια υπερήφανη πρόκριση. Μεγάλοι πρωταγωνιστές οι Σ.Βεζένκοφ και Γ.Αθηναίου που πέτυχαν από 26 πόντους και όχι μόνο. Ιδίως ο Βεζένκοφ έδειξε απίστευτο πάθος και εκπληκτική ωριμότητα. Χαρακτηριστική η ασίστ που δίνει στον Πελεκάνο στο τελευταίο λεπτό του αγώνα από την μια ακρή του γηπέδου στην άλλη και ότι αναγκάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα να κατεβάζει την μπάλα και να οργανώνει το παιχνίδι της ομάδος μας. Ενώ για τον Γ.Αθηναίου έχουμε κάνει ειδική αναφορά αρκετές φορές μιας και ο παίκτης έχει αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά και έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα στάνταρ του. Αυτοί οι 2 παίκτες που είναι και από τους πιο σταθερούς της ομάδος μας θα πρέπει να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση και για τους υπόλοιπους. Αν το λέει η καρδιά σου ούτε η ηλικία παίζει ρόλο, ούτε τα νούμερα που σε ακλουθούν στην καριέρα σου. Από κοντά και ο Πελεκάνος που ιδίως στο πρώτο ημίχρονο ήταν καταιγιστικός. Στην επανάληψη με την πίεση του Πανιωνίου η μπάλα  δεν έφθανε στα χέρια του και έτσι περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο. Ένα από τα σημάδια της νίκης κατά  τη διάρκεια του αγώνα ήταν η παρουσία του Τζ.Χάντ. Ο Αμερικάνος που από τότε που επέστρεψε δεν βλεπόταν σήμερα κατάφερε στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε να είναι θετικός και να βοηθήσει σημαντικά την ομάδα κυρίως με τους 8 πόντους που πέτυχε! Παίκτης κλειδί και ο Σαρικόπουλος που όσο ήταν μέσα κυριαρχούσε στα 2 καλάθια. Αν δεν τον τρώγανε οι διαιτητές με τα ανύπαρκτα φάουλ θα μπορούσε να προσφέρει ακόμη περισσότερα. Πέρα πάντως από τους παίκτες που αναφέραμε όλοι έδειξαν ιδιαίτερο πάθος και πρόσφεραν στην σημερινή νίκη. Ενώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι η απουσία του Γκίκα έγινε αισθητή μιας και αν είχαμε τον νεαρό πόιντ γκαρντ που είναι με διαφορά ο γρηγορότερος και καλύτερος χειριστής της μπάλας πολλά από τα λάθη στο Β ημίχρονο θα τα γλιτώναμε.  

Σίγουρα βοήθησε και η ομάδα με την παρουσία της αλλά ο κόσμος σήμερα ήταν όπως θα έπρεπε να είναι σε κάθε παιχνίδι σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Καλά τα τραγουδάκια αλλά όταν παλεύεις για τη νίκη θα πρέπει και ο κόσμος να γίνεται ένα με την ομάδα και να της δίνει παλμό. Οι γιούχες όταν κάνανε επίθεση οι παίκτες του Πανιωνίου ήταν εκκωφαντικές λες και κάθε επίθεση ήταν η τελευταία κρίσιμη επίθεση του αγώνα. Έτσι πρέπει να είναι η έδρα για να παίρνεις νίκες. Σήμερα επίσης είδαμε ότι τελικά αυτά τα "παιδάκια" που όποτε μας βολεύει θυμόμαστε να τα αποκαλούμε έτσι έχουν και τον ταλέντο και τον τσαμπουκά για να μεγαλουργήσουν άρα δικαιολογίες αυτού του στυλ για ήττες ντροπής  δεν θα πρέπει να ξανακούσουμε. Σίγουρα με 1 ή 2 παίκτες αυτή η ομάδα θα μπορούσε να κάνει σπουδαία πράγματα και μετά την εξέλιξη με τον Β.Αγγέλου ίσως οι διοικούντες να πρέπει να το ξανασκεφτούν. Η σημερινή επιτυχία είναι η πρώτη σημαντική νίκη του Β.Αγγέλου από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ,  όπως και η συμμετοχή στον τελικό είναι ο πρώτος στόχος που ο Χαλκιδαίος προπονητής κατάφερε να πετύχει. Όλα τα υπόλοιπα για αυτούς που παρακολουθούν την ομάδα και την κρίνουν αγωνιστικά είναι όμορφα λόγια να αγαπιόμαστε. Το ότι δεν υπήρχε sold out στο σημερινό παιχνίδι ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι κόσμος θέλει κάτι παραπάνω από όμορφα λόγια. Εμφανίσεις και επιτυχίες σαν τις σημερινές είναι αυτά που φέρνουν τον κόσμο στο γήπεδο. Για αυτό μετά την ονειρική εξέλιξη(για πολλούς από εμάς) στο θέμα Αγγέλου ας φέρει η διοίκηση έναν προπονητή που θα του πει ότι έρχεται στην ιστορικότερη ομάδα της Ελλάδος, στην 3η μπασκετική δύναμη της χώρας τη δεδομένη χρονική στιγμή και πρέπει να του θέσει υψηλούς στόχους. Μέσα από τέτοιες επιτυχίες και την Ευρωπαϊκή συμμετοχή(του χρόνου) η ομάδα θα  σκληραγωγηθεί, θα αποκτήσει εμπειρίες και θα ξεδιπλωθεί το ταλέντο της. Αλλά όλα αυτά μέσα από νίκες και έχοντας στο μυαλό την κορυφή και ας μην την πιάσεις ποτέ. ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΧΕΥΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ!