Με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις του μπασκετικού ΑΡΗ να αργούν η συνέντευξη που παραχώρησε ο Ν.Λάσκαρης πριν από λίγες ημέρες στην εφημερίδα "ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ" είναι αυτό που τράβηξε την προσοχή μας. Άλλωστε μετά και την φετινή χαμένη χρονιά που σύντομα θα ολοκληρωθεί οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από την επόμενη ημέρα και όλα αυτά που ευελπιστούμε να γίνουν εξιτάρει.

Και μόνο το ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που πληρώνει χρέη παλιών, αυξάνει σταδιακά το αγωνιστικό μπάτζετ και δεν φοβάται να μιλήσει για το μέλλον του ΑΡΗ εώς και 5 χρόνια μπροστά είναι κάτι το εξαιρετικό για την αγαπημένη μας ομάδα ιδιαίτερα σε σχέση με ότι συμβαίνει σε όλο τον υπόλοιπο σύλλογο. Παρόλα αυτά το "υπάρχουν και χειρότερα" μπορεί να βοηθάει να εκτιμήσεις κάποιες καταστάσεις αλλά σπάνια σε ωθεί προς το καλύτερο. Αν και θα ακολουθήσει με το τέλος της χρονιάς μια συνέντευξη τύπου όπου θα ειπωθούν τα πάντα με περισσότερες λεπτομέρειες εμείς θα ξεχωρίσουμε και θα σχολιάσουμε κάποια σημεία από τη συνέντευξη του:

"Η φετινή χρονιά είναι ιδιαίτερη. Πέρσι είχαν βγει οι επιλογές, αλλά και δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε δυσάρεστες καταστάσεις, όπως φέτος. Ο ένας τραυματισμός, έρχονταν πίσω από τον άλλο. Από παίκτες, από επιλογές, από πράγματα που δεν βγήκανε "  /  Σε αντίθεση με παλαιότερες δηλώσεις αυτή τη φορά ο μεγαλομέτοχος απέφυγε να ωραιοποιήσει την πορεία του φετινού ΑΡΗ και όσο πιο κομψά του επιτρέπει  η θέση του να μιλήσει  παραδέχθηκε την αποτυχία στο αγωνιστικό. Και η ειλικρίνεια είναι κάτι που όλοι εκτιμάμε.

"Από άλλα θέματα εκτός μπάσκετ, που κάποιοι θέλησαν να εκμεταλλευτούνε εις βάρος μας και να δημιουργήσουν ένα αρνητικό κλίμα, το οποίο, δυστυχώς, δεν μπόρεσε να χειριστεί η ομάδα. Απ’ ότι έχω καταλάβει, από τις συζητήσεις που είχα, έχει επηρεαστεί τόσο η ομάδα, όσο και το τεχνικό τιμ. Αλλά αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να έχουν σχέση με την ομάδα"  /. Αν και η μανία κατάδιωξης και το κηνύγι φαντασμάτων στον ΑΡΗ έχει κουράσει εδώ και πολλά χρόνια το ότι η ομάδα δεν μπόρεσε να διαχειριστεί κάποια πράγματα που επί της ουσίας δεν την αφορούν όπως λέει ο πρόεδρος μάλλον καυτηριάζει το πρόβλημα με την στελέχωση της ΚΑΕ και του τεχνικού τιμ. Η έλλειψη έστω και μιας ισχυρής προσωπικότητας από την τεράστια δεξαμενή του μπασκετικού ΑΡΗ είναι κάτι που θα πρέπει να περιλαμβάνετε στο πενταετές πλάνο.

"θα πρέπει να αρχίσουμε να χτίζουμε την ομάδα. Ίσως ακολουθώντας τα πρότυπα των προπονητών, Παναγιώτη Γιαννάκη και Ντούσαν Ίβκοβιτς. Αμφότεροι έκτισαν την ομάδα του Ολυμπιακού και αυτή την κληρονόμησαν στους επόμενους, οι οποίοι τη διατηρούν σε υψηλό επίπεδο και προσπαθούν να την πάνε παραπέρα. Αυτό γίνετε μόνο με έναν σωστό ελληνικό κορμό." / Η συγκερκιμένη τοποθέτηση του Ν.Λάσκαρη αποτελεί και την μεγαλύτερη νότα αισιοδοξίας για το αύριο του ΑΡΗ. Ο Ελληνικός κορμός και η αναφορά στο έργο του Π.Γιαννάκη και του Ντ.Ίβκοβιτς στον Ολυμπιακό είναι ότι καλύτερο έχουμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Φυσικά για να κινηθεί ο ΑΡΗΣ προς αυτή την κατεύθυνση θα χρειαστεί Ελληνικό κορμό με παίκτες εγνωσμένης αξίας ή τουλάχιστον ελπιδοφόρους παίκτες σε καλή ηλικία που να μπορούν σταδιακά να κάνουν την διαφορά. Καλές οι χημείες, οι οικογένειες, οι φιλότιμοι και οι φίλοι αλλά όταν μιλάμε για μπάσκετ τότε κριτήριο θα πρέπει να είναι καθαρά τα αγωνιστικά προσόντα του κάθε αθλητή. Όσο άσχημο και αν ακούγεται πολλοί από τους παίκτες που φοράνε την φανέλα του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια δεν έχουν θέση σε αυτή την ομάδα και θα πρέπει να αποχωρήσουν για να προχωρήσει η ομάδα μπροστά. Καββαδάς και Γιάνκοβιτς(που είναι δανεικός από την Βαλένθια) θα πρέπει να αποτελέσουν κομμάτια του Ελληνικού κορμού που οραματίζεται ο Ν.Λάσκαρης και μαζί με κάποιον έμπειρο καλό Έλληνα παίκη και μερικούς νεαρούς που θα μπουν κανονικά στο ροτέισον ο ΑΡΗΣ ύστερα από χρόνια να χτίσει κυριολεκτικά ένα κορμό... στην πράξη... και όχι στα λόγια όπως τα τελευταία 3 χρόνια..

"Έχουμε πολλούς οπαδούς της νίκης και όχι της ομάδας. Αυτό είναι στην κουλτούρα του Έλληνα και όχι μόνο." /  Εδώ βέβαια ο Ν.Λάσκαρης συνέχισε τον "κύκλο" των δηλώσεων κατά του κόσμου... όπως κατά καιρούς έχουμε ακούσει τα τελευταία χρόνια και από άλλα μέλη της διοίκησης προπονητές και παίκτες... Από καρεκλάκια που φωνάζουν μέχρι ονειροπόλοι, μίζεροι, αχάριστοι και γκρινιάρηδες έχουμε χαρακτηριστεί από ανθρώπους εκπροσωπούν την ομάδα μας. Θα μας συγχωρέσει ο αγαπητός πρόεδρος αλλά το να προσάπτεις το οτιδήποτε στον Αρειανό που έχει περάσει τόσα και τόσα όλα αυτά τα χρόνια και παρόλα αυτά στηρίζει  τόσο δυναμικά την ομάδα του αδιαφορώντας για τις πίκρες σε βαθμό αποχαύνωσης είναι τουλάχιστον άκυρο... Μόνο την στήριξη που έχουν οι 3 πρώτες ομάδες της βαθμολογίας να συγκρίνεις με αυτή του κόσμου του ΑΡΗ θα καταλάβεις ότι ο Αρειανός έχει ψύχωση με την ομάδα του...

ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ "Μας έχει ζητηθεί να βοηθήσουμε. Έχω κάθε καλή διάθεση. Με αποτρέπει ότι βλέπουμε έκτροπα, όπως αυτά του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος ή η αντιμετώπιση που τυγχάνει η οικογένειά μου, αλλά και η ομάδα, από μερίδα φιλάθλων"  / Εδώ πάλι ο κ.Λάσκαρης πέρα από τη δυσαρέσκεια του για την κατάσταση του Ελληνικού ποδοσφαίρου αναφέρεται και πάλι στην κρτική και αμφισβήτηση που δέχεται από μερίδα του κόσμου. Κάτι που φυσικά είναι μια η όψη του νομίσματος γιατί η άλλη όψη λέει ότι στην Ελλάδα τουλάχιστον κανείς δεν είναι στο απυρόβλητο. Κόκκαλης, Βαρδινογιάννης, Μαρινάκης ουκ ολίγες φορές τα έχουν ακούσει από τους οπαδούς των ομάδων που οδήγησαν σε απίστευτες επιτυχίες για εμάς... και όμως στην κάθε στραβή την άκουγαν στερεοφωνικά... Ενώ ο "τεράστιος εξυγιαντής" Ιβάν Σαββίδης χλευάστηκε ποικιλοτρόπως στην πρώτη του προσπάθεια να αποκτήσει τον συμπολίτη. Παρόλα αυτά όλοι οι προαναφερθέντες θεωρούνται σπουδαίοι παράγοντες και μάλλον κάποιον αντίστοιχο χρειάζεται ο ποδοσφαρικός ΑΡΗΣ...

Πάντως μετά από μια περίοδο όπου οι προσωπικές υποχρεώσεις του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ τον είχαν κρατήσει μακριά από τα κοινά της ομάδος είναι άκρως θετικό ότι τον βλέπουμε να έχει επιστρέψει αποφασισμένος για να κάνει όλα όσα έχει στο μυαλό του για την αγαπημένη μας ομάδα. Σύντομα θα δοθούν οι απαντήσεις με το καυτό θέμα του προπονητή να είναι αυτό που θα δείξει ουσιαστικά και τις προθέσεις του για το μέλλον. Ελπίζουμε η αναφορά που έγινε στο "μοντέλο" του Ολυμπιακού με τον Ελληνικό κορμό και την υπογραφή Γιαννάκη-Ίβκοβιτς να μην έγινε τυχαία...

Επανήλθε σε μεγάλο βαθμό η ηρεμία στην ομάδα μετά από την σπουδαία νίκη επί της αδιάφορης βαθμολογικά ΑΕΚ που οδήγησε και στην κατάκτηση της 4ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Ένας στόχος που για μερικούς προσφέρει ικανοποίηση(!?!?) και για άλλους κάτι σχεδόν ανάξιο αναφοράς με δεδομένη την δυναμική των υπόλοιπων συνδιεκδικητών της 4ης θέσης αλλά και τον οικτρό απολογισμό των 15-11 νικών/ηττών, που αποτυπώνει την σαφώς χειρότερη σε σχέση με την περσινή χρονιά πορεία. Παρόλα αυτά το ότι ο "αποδεκατισμένος" ΑΡΗΣ στον αγώνα της Πέμπτης πάλεψε σαν πραγματικός μαχητής και αυτό ήταν κάτι που άρεσε σε όλους μας.

Την παράσταση για ακόμη μια φορά έκλεψε ο Νίκος Λάσκαρης με τις δηλώσεις του. Δηλώσεις που για ακόμη μια φορά δημιούργησαν ανάμεικτα συναισθήματα και περισσότερο μας προβλημάτισαν παρά μας έκαναν να αισθανθούμε την ασφάλεια που θέλαμε τόσο για την αναγνώριση των κραυγαλέων λαθών που έγιναν κατά τη φετινή σεζόν όσο και για το μέλλον. Ενώ η αναφορά σε αντιπολίτευση εντός ΑΡΗ που θέλει την διάλυση(?!?!) της ομάδος και τους κακούς δημοσιογράφους που δημιουργούν προβλήματα εκεί δεν υπάρχουν μας γύρισε σε άλλες εποχές και σε άλλους παράγοντες όπου το "κυνήγι φαντασμάτων" ήταν το αγαπημένο τους σπορ. Καταρχήν για όσους δεν διαβάζουν συχνά το PlanetARIS.gr θα τονίσουμε ότι ο κλάδος των δημοσιογράφων δεν είναι από τους αγαπημένους μας και σε καμία περίπτωση μέσα από αυτή την διαδικτυακή γωνία δεν υπάρχει η διάθεση για την υπεράσπιση τους. Όταν όμως οι δημοσιογράφοι αναδεικνύονται από τον μεγαλομέτοχο της ομάδος μας ως το μείζον πρόβλημα στον φετινό ΑΡΗ και όλα αυτά τα τραγελαφικά που έχουμε ζήσει από το καλοκαίρι όπως οι  ανανεώσεις των  ξένων, οι επιλογές των νέων ξένων, η καθυστέρηση στην αντικατάσταση των ξένων, το θέμα με τον προπονητή και τον αντικαταστάτη του, τους στόχους που υπάρχουν δεν υπάρχουν και το νέο υπερσύγχρονο πούλμαν ξαφνικά θυμηθήκαμε ότι υπάρχει και βολεύει να γίνονται όλες οι μετακινήσεις με αυτό σε αντίθεση με το τι κάνουν άλλα σωματεία(αυτά που θέλουμε να φθάσουμε) χαρακτηρίζονται εμμέσως ως ανυπόστατες κατασκευασμένες ειδήσεις από κάποια εσωτερική αντιπολίτευση τότε θα με συγχωρέσετε αλλά κάτι δεν μου κάθεται καλά σε όλο αυτό. 3 είναι οι πιθανότητες... 1) Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά! 2) Υπάρχει τεράστιο επικοινωνιακό πρόβλημα στην ΚΑΕ, 3) ο ΑΡΗΣ του Ν.Λάσκαρη είναι ακόμη τόσο ανίσχυρος που γίνεται έρμαιο στις διαθέσεις κάποιων δημοσιογράφων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα κάποιας εσωτερικής αντιπολίτευσης στον ΑΡΗ που για ανεξήγητους λόγους θέλει να διαλύσει την ομάδα! Όποιος και αν είναι ο λόγος είναι εξίσου άσχημος για την ομάδα και φέρει η ευθύνη η διοίκηση που θα έπρεπε να κάνει όλα τα απαραίτητα ώστε να θωρακίζει την ομάδα ακόμη και από "εσωτερικούς εχθρούς". Το ραντεβού με τον Ν.Λάσκαρη όπως ανανεώθηκε από τον ίδιο θα γίνει με το τέλος της σεζόν, εκεί όπου θα αποκαλυφθεί και το 3ετές ή 5ετές πλάνο που θα ακολουθήσει η ομάδα. Μια τοποθέτηση που ξαφνικά οδηγεί στην εξής απορία... δηλαδή από πέρσι δεν ξεκινήσαμε με κάποιο πολυετές πλάνο; στα τυφλά πέρσι και φέτος; Ας κάνουμε λίγο ακόμη υπομονή για να μάθουμε...

Τέλος θα αναφερθώ και σε αυτό που με απογοήτευσε πιο πολύ από όλα στις δηλώσεις του Ν.Λάσκαρη. Σε μια εποχή όπου το ηθικό του Αρειανού από τον Γολγοθά του ποδοσφαίρου έχει πιάσει πάτο και το μπάσκετ όπως και παλιότερα αποτελεί την ελπίδα για επιτυχίες, χαρές και τίτλους το να ακούς τον άνθρωπο πάνω στον οποίο έχεις εναποθέσει όλες τις ελπίδες σου για κάτι καλό να σου λέει ότι προτιμάει την ήττα από μια νίκη με κακή εμφάνιση είναι κάτι που πολλοί από εμάς αδυνατούμε να αφουγκραστούμε. Αν δεν υπάρχει το κίνητρο και ο στόχος της νίκης ακόμη και για το γόητρο τότε ποιος ο λόγος που ασχολούμαστε τόσο φανατικά με τις ομάδες μας; Θα παρακολουθούσαμε NBA για να βλέπουμε "καλό και ελκυστικό" μπάσκετ κάθε μέρα... Άλλωστε για αυτό υπάρχουν οι διοργανώσεις, οι τίτλοι, οι αγώνες κατάταξης. Διαφορετικά τα πάντα θα ήταν αγώνες επίδειξης φιλανθρωπικού χαρακτήρα... Δεν γνωρίζω πόσα φθάνουν στα αυτιά του Ν.Λάσκαρη και τι ακριβώς του μεταφέρουν τα κοντινά του πρόσωπα. Θα πρέπει όμως να γίνει ξεκάθαρο στον μεγαλομέτοχο ότι το αγωνιστικό είναι αυτό που τραβάει όλα τα υπόλοιπα. Ναι ο Ν.Λάσκαρης πληρώνει παλιά χρέη, ναι έχει την ομάδα τακτοποιημένη οικονομικά, ναι έχει αναμορφώσει το γήπεδο, τα αποδυτήρια, βοηθητικούς χώρους ναι έχει κάνει πολλά ακόμη εκτός του αγωνιστικού χώρου και τον ευχαριστούμε για όλα αυτά. Θα πρέπει όμως να καταλάβει ότι ο καθρέφτης για μια ομάδα είναι το αγωνιστικό. Και όταν είσαι πρόεδρος στην πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδος στο μπάσκετ τότε οφείλεις να έχεις στόχο την κορυφή!

ΥΓ. Πόσο φορές το έχουμε ακούσει και πόσο πραγματικά κουράζει αυτό με την εσωτερική αντιπολίτευση και τους εχθρούς εντός της οικογένειας του ΑΡΗ... Κάποιοι(?) για κάποιους λόγους(?) που θέλουν το κακό μας.... 

ΥΓ2. Και για να βάλουμε κάποια πράγματα στη σωστή τους διάσταση επειδή πολλοί φίλοι της ομάδος παλεύουν να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα.... το ότι κάποιος πάει στο γήπεδο δεν τον κάνει γιατί γουστάρει την διοίκηση, τον προπονητή, τους παίκτες και θέλει να τους στηρίξει προσωπικά. Το κάνει γιατί γουστάρει ΑΡΗ και θέλει να βρεθεί κοντά στην αγαπημένη του ομάδα. Το αν ο λόγος της παρουσίας του κόσμου στο γήπεδο ήταν τα πρόσωπα και όχι η ίδια η ομάδα τότε με 3500 κόσμο στο Παλέ στα περισσότερα παιχνίδια και άλλα τόσα στο Κλ.Βικελίδης μάλλον τα "πρόσωπα" θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προβληματισμένα.

ΥΓ3. Αφιέρωμα στην επιστροφή του ΑΡΗ στην Ευρωλίγκα το 2006-7 και την πρόκριση στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης από το Novastories. Το είδαμε, θυμηθήκαμε και μελαγχολήσαμε... Παίκτες Έλληνες με προσωπικότητα που δεν έμεναν μόνο στο φιλότιμο, Αμερικάνοι άγνωστοι που στον ΑΡΗ έγιναν γνωστοί, κοινοτικοί με ψυχή που έδιναν το 110% σε κάθε παιχνίδι και μια ομάδα που δεν κρύφθηκε ποτέ πίσω από τα μπάτζετ και τα ονόματα των αντιπάλων διεκδικώντας με πίστη στη νίκη όλα τα παιχνίδι μέχρι τέλους εντός και εκτός Παλέ. 

ΥΓ4. Επειδή αναγνωρίζουμε πόσο διαφορετικό είναι το να είσαι ένας απλός ανώνυμος οπαδός(ή χομπίστας αν προτιμάτε) και να καταθέτεις δημόσια την άποψη σου από το να είσαι επαγγελματίας δημοσιογράφος και να καταθέτεις επώνυμα την άποψη σου... τα συγχαρητήρια μας στην τοποθέτηση του Γ.Δασκάλου στο BasketPlus.gr που αυτή τη φορά απέφυγε τις σάλτσες και τις διπλωματικές τακτικές και είπε ξεκάθαρα τα πράγματα με το όνομα τους περισσότερο σαν οπαδός αυτής της ομάδος παρά σαν επαγγελματίας δημοσιογράφος.

ΥΓ5. Πραγματικά υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με αυτό; "αναρωτιέμαι αν υπάρχει έστω και ένας ΑΡΕΙΑΝΟΣ στον ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ, που να θέλει η ομάδα του να χάνει… όμορφα από το να κερδίζει… άσχημα. Αν είναι έτσι, κύριε Λάσκαρη, να επιστρέψουμε το κύπελλο που πήραμε το 1993 στο Τορίνο κόντρα στην Εφές, γιατί χάλια παίξαμε!"

ΥΓ6. Έτσι βλέπουν στην Αθήνα την φετινή πορεία της ΑΕΚ... ας το διαβάσουν οι δικοί μας "χαρούμενοι" οπαδοί  "Η θέση της ΑΕΚ (19-7) που πέρυσι κατετάγη 4^η στην κανονική περίοδο κι ανέβηκε ένα σκαλί στα playoffs, δημιουργεί μία πλασματική εικόνα που σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπει σε ουσιαστική βελτίωση. Με τον Άρη να αποδεικνύεται πολύ κατώτερος των προσδοκιών και τον ΠΑΟΚ να έχει αναγκαστικά (για οικονομικούς λόγους) πιο χαμηλό πήχη, η «Ένωση» έπαιζε φέτος χωρίς αντίπαλο για να βγει 3^η και να παίξει στον τελικό του Κυπέλλου, να φτάσει στο Final 4 του Basketball Champions League και χωρίς να το διατυμπανίζει, να κερδίσει τουλάχιστον μία φορά έναν και των Ολυμπιακού ή Παναθηναϊκού. Τι κατάφερε απ’ όλα αυτά; Να πετύχει μόνο τον πρώτο στόχο, έχοντας 0/4 κόντρα στους «αιώνιους», χάνοντας ταυτόχρονα σε Ρέθυμνο και Ρόδο. Η απόφαση του Μάκη Αγγελόπουλου να λύσει τη συνεργασία της με τον Γιούρι Ζντοβτς, συνιστά παραδοχή της αποτυχημένης πορείας. "

Ένα παλιό "ρητό" λέει  "το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" και στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ μετά το νέο πάθημα-μάθημα με την περίπτωση Μήτογλου θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξαναδούμε να επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη. Και όταν λέμε λάθη εννοούμε την εμμονή του πλάνου με τους έφηβους παίκτες όπως είναι οι περιπτώσεις των Βεζένκωφ, Μποχωρίδη, Πουλιανίτη, Μήτογλου και άλλων, πάνω στους οποίους η διοίκηση της ΚΑΕ επένδυσε με στόχο φυσικά κάποια στιγμή να κερδίσει αυτά που αναλογούν στον ΑΡΗ μας. Ένα πλάνο που αν το δει κάποιος καθαρά με νούμερα δύσκολα να διαφωνήσει στο ότι πρόκειται για μια άκρως επικερδής επένδυση αλλά αν το δούμε σφαιρικά το θέμα και τις επιπτώσεις που έχει στην ομάδα γενικότερα μάλλον το αποτέλεσμα ίσως να μην είναι αυτό που νομίζουμε.

Για να μην θεωρηθώ κακεντρεχής θα το πιάσω το θέμα από την θετική του πλευρά που την δεδομένη χρονική στιγμή έχει το ονοματεπώνυμο του Βεζένκωφ και του Μποχωρίδη. 2 από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Ευρώπης που φυσικά και είναι τεράστια επιτυχία για τον σύλλογο μας  που κατάφερε να αξιοποίησει τους συγκεκριμένους αθλητές με αποτέλεσμα στην μπασκετική αγορά να γίνεται αρκετός ντόρος γύρω από το όνομα τους. Κάτι που φυσικά όταν έρθει η στιγμή θα μεταφραστεί σε κέρδος που ίσως και να αγγίζει το 1εκ. ευρώ για τον ΑΡΗ μας! Ως εδώ όλα καλά, αλλά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Ο Βεζένκωφ για παράδειγμα αν και άπαντες γνωρίζουν την προοπτική που έχει ο συγκεκριμένος παίκτης και φυσικά την "τιμή" του στο μπασκετικό χρηματιστήριο η ρήτρα που μπήκε στο συμβόλαιο του είναι σχεδόν αστεία. Δηλαδή με συνοπτικές διαδικασίες θα μπορούσε πχ. ο Ολυμπιακός(που ξέρει να αξιοποιεί νέους αθλητές) να αγοράσει τον αθλητή με 250.000 ευρώ χωρίς καν να ρωτήσει τον ΑΡΗ, να τον "παρουσιάσει" στην Ευρωλίγκα και μέσα σε 1 χρόνο να τον πουλήσει στα 4πλάσια χρήματα! Όταν λοιπόν αναγκαστικά πουλάς κάτι που αξίζει 1.000.000 ευρώ μόλις 250.000 ευρώ τότε όπως και να το κάνουμε αισθάνεσαι χαμένος, παρόλο που συνολικά από τον Βεζένκωφ έχεις καταφέρει να πάρεις σημαντικά χρήματα και ποιοτικά αγωνιστικά λεπτά. Ο Μποχωρίδης από την άλλη όσο ταλέντο και αν είναι όπως φάνηκε την χρονιά που μας πέρασε θέλει δουλειά ακόμη. Και όμως όταν έφθασε η ώρα της υπογραφής πατώντας πάνω στον απαράδεκτο νόμο ίσως και να πήρε πολλά περισσότερα από αυτά που πραγματικά άξιζε την δεδομένη χρονική στην στιγμή. Ναι μεν αν όλα εξελιχθούν καλά ο ΑΡΗΣ θα τα πάρει πίσω και με το παραπάνω αλλά μέχρι να έρθει εκείνη η στιγμή το συγκεκριμένο συμβόλαιο για έναν ανέτοιμο παίκτη λειτουργεί εις βάρος της ομάδος. Οπότε και σε αυτή την περίπτωση τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Για να φθάσουμε στην περίπτωση του Μήτογλου όπου σαν άλλος Χρυσικόπουλος αποφάσισε ότι το μέλλον του είναι αλλού και όχι στον ΑΡΗ. Ανεξάρτητα από το αν ο ΑΡΗΣ δαπάνησε χρήματα για να τον αποκτήσει και είχε υπογράψει ιδιωτικό συμφωνητικό μαζί του. Έτσι απλά ο παίκτης σηκώνετε και φεύγει... φανταστείτε το ίδιο σενάριο πχ. με τον Βεζένκωφ το προηγούμενο καλοκαίρι με προορισμό πχ. μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός που πολύ εύκολα μπορεί να τον δελεάσουν. Δεν φταίει ο ΑΡΗΣ αν ο νόμος είναι παράλογος και δίνει το δικαίωμα σε έναν έφηβο που ενηλικιώνεται να πάει σε όποια ομάδα θέλει, αλλά είναι λάθος να αγνοείς αυτή την παράμετρο και να βασίζεις όλη σου σχεδόν την υπόσταση σαν ομάδα σε ένα ανεφάρμοστο πλάνο. Κάτι που το βιώσαμε κατά κάποιο τρόπο τα 2 τελευταία χρόνια.

Το ενδιαφέρον του ΑΡΗ για τον Καμπερίδη όπως έχει κυκλοφορήσει τις τελευταίες ημέρες δείχνει ότι μάλλον αλλάζει λίγο η φιλοσοφία των ανθρώπων της ΚΑΕ σε αυτό το κομμάτι και πλέον ψάχνουν για παίκτες που έχουν κλείσει τα 18. Άλλωστε έχουμε πει ότι τα προηγούμενα χρόνια υπήρξε μια ολόκληρη φουρνιά νεαρών παικτών(άνω των 18) όπως οι Σλιούκας, Παππάς, Μάντζαρης, Γιάνκοβιτς, Γιαννόπουλος, Παπαντωνίου και άλλοι που άνετα θα μπορούσαν να είχαν ντυθεί στα κιτρινόμαυρα πολύ πριν καταλήξουν στους 2 μεγάλους των Αθηνών. Συν φυσικά ότι το περιβάλλον για να αναπτυχθεί σωστά ένας νέος αθλητής θα πρέπει να ανταγωνιστικό και να προσφέρει συγκινήσεις και ευκαιρίες και όχι μέτριες χρονιές χωρίς Ευρώπη που δεν συγκινούν κανέναν. Η αλλαγή νοοτροπίας στην ΚΑΕ είναι φανερή. Η παρουσία του Νίκου Γκάλη έχει υπενθυμίσει άπαντες ότι ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να είναι απλά ένα φυτώριο πολυτελείας, λίγο πιο πάνω από τα Αστέρια του κ.Ροδόπουλου. Ο ΑΡΗΣ οφείλει να έχει αγωνιστικούς στόχους, ανταγωνιστική ομάδα και μέσα από αυτήν την προσπάθεια να βγάζει παίκτες που να τους χρυσοπουλάει και όχι να τους ξεπουλάει όσο όσο. Αναμένουμε να δούμε την αλλαγή και στα "πολυετές πλάνα".

ΥΓ. Καλά, είναι δυνατόν ο πατέρας του Μήτογλου να κάνει παράπονα για τους προπονητές του ΑΡΗ, ότι δεν διαχειρίστηκαν σωστά τον γιό του?!?!? Πως είναι δυνατόν να το λέει κάποιος αυτό για μια "ομάδα εργασίας" σαν και αυτή των τελευταίων χρόνων που είχε ο ΑΡΗΣ και έναν προπονητή  από τους κορυφαίους στην Ευρώπη, πνευματικό πατέρα πολλών μεγάλων αθλητών?!??!!? Ντροπή...

"Ηρωική έξοδο" έκανε ο Β.Αγγέλου από τον ΑΡΗ με την πρόκριση επί του Πανιωνίου να είναι ουσιαστικά η πρώτη και η τελευταία αξιοσημείωτη επιτυχία του Χαλκιδαίου προπονητή αυτούς τους 15 μήνες(περίπου) που βρέθηκε στον πάγκο της ομάδος μας. Τα λεφτά της Εφές ήταν πάρα πολλά για να επιμείνει στο βαθυστόχαστο πλάνο και τις εξαιρετικές προσωπικές σχέσεις με τους ανθρώπους της ΚΑΕ και του ARIS Golden Club. Eίτε σαν πρώτος προπονητής είτε σαν βοηθός προπονητή o Β.Αγγέλου θα γεμίσει τις τσέπες του, θα κάτσει σε μια ομάδα Ευρωλίγκας σαν βασικός προπονητής ενώ και το διαχρονικά τεράστιο brand name του ΑΡΗ κοσμεί έτσι και αλλιώς το βιογραφικό του που προτού να έρθει στην ομάδα δεν θα μπορούσε με τίποτα να δικαιολογήσει την παρουσία του σε έναν μεγάλο σύλλογο σαν τον ΑΡΗ. 

Για πολλούς από εμάς που παρακολουθούμε τον μπασκετικό ΑΡΗ από κοντά και μένουμε στην ουσία, δηλαδή σε αυτά που βλέπουμε εντός των 4 γραμμών του γηπέδου η συγκεκριμένη εξέλιξη με τη φυγή του Β.Αγγέλου ήταν κυριολεκτικά ονειρική. Ενώ το γεγονός ότι συνοδεύτηκε με μια σημαντική επιτυχία (άμεσα μετρήσιμη και όχι με πιθανή μελλοντική εξαργύρωση) ήταν ακόμη καλύτερη μιας και ο Αγγέλου δεν αφήνει πίσω του καμένη γη, ούτε "φαινομενικά" προδομένους και ονειροπόλους παράγοντες. Μια πιθανή ήττα το βράδυ της Κυριακής θα ξεμπρόστιαζε για ακόμη μια φορά τις προπονητικές αδυναμίες του πρώην προπονητή μας, θα ξεσήκωνε ακόμη περισσότερο τον κόσμο που έτσι και αλλιώς με την περιορισμένη παρουσία του στο γήπεδο δείχνει πόσο αναγνωρίζει και είναι συμπαραστάτης σε αυτό το "πλάνο" διοίκησης και Αγγέλου και φυσικά θα άφηνε επικίνδυνα  εκτεθειμένους όλους αυτούς τους παράγοντες που θέλανε να μας πείσουν ότι ο Β.Αγγέλου ανήκει στους κορυφαίους προπονητές(και όχι βοηθούς) της Ευρώπης σπάνιας "πάστας" που έχει συγκινηθεί από την προσπάθεια των παραγόντων του ΑΡΗ. Προφανώς η απόφαση του να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων το 3ετες συμβόλαιο και τα "κλειδιά της ομάδος" που του πρόσφερε απλόχερα η διοίκηση Αρβανίτη είναι η απόδειξη ότι όλα αυτά τα λόγια για μελλοντικά πλάνα εκ των συνθηκών μπορούν να παραμείνουν απλά όμορφα λόγια και τίποτα παραπάνω. Χθες ήταν οι Βεργίνης και Πάσαλιτς που δεν πείσθηκαν να μείνουν, σήμερα είναι ο Αγγέλου που προτίμησε τα χρήματα της Εφές, αύριο μπορεί να είναι ο Βεζένκοφ ή  ο Μποχωρίδης. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα και με βάση αυτή την πραγματικότητα θα πρέπει η διοίκηση να δει τι καλύτερο μπορεί να κάνει. Το να καλύπτει όμως έναν προπονητή με μια άνευ προηγουμένου ασυλία σε όλα τα επίπεδα και να παλεύει να πείσει τον οπαδό του ΑΡΗ να αισθάνεται χαρούμενος που έχει γίνει "πελάτης" του Πανιωνίου, του Ρεθύμνου, του μπαογκ και ο σάκος του μποξ των 2 της Αθήνας είναι κάτι που δεν περπατάει... Για αυτό λοιπόν, ευκαιρία με τη φυγή του Αγγέλου να γίνουμε περισσότερο ρεαλιστές. Να δούμε και να παραδεχθούμε αν τελικά σε αυτό το αστείο Ελληνικό πρωτάθλημα ΜΟΝΟ ο ΑΡΗΣ έχει οικονομικά προβλήματα και αν τελικά αυτό το ρόστερ που έχουμε είναι άξιο ή δεν είναι. Εκτός και αν θεωρούμε πλέον ότι το να είσαι Αμερικάνος είναι προσόν για να παίξεις καλό μπάσκετ... Μπόλικοι είναι οι αστείοι Αμερικάνοι που παίζουν στο Ελληνικό πρωτάθλημα και σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτούς. Ενώ η εμμονή σε άπειρους παίκτες ήταν καθαρά θέμα επιλογής προπονητή και όχι μονόδρομος. Φυσικά δεν θα ισοπεδώσουμε τα πάντα. Ο Β.Αγγέλου πρόσφερε έργο στον ΑΡΗ και αυτό έχει να κάνει με την παραμονή του Σ.Βεζένκοφ, ενός παίκτη που πραγματικά έτσι όπως εξελίσσεται μπορεί να δώσει νέα πνοή στην ομάδα μας. Ενώ και το ρόστερ που έχει αφήσει φεύγοντας έχει εξαιρετικές δυνατότητες που μπορεί να ξεδιπλωθούν ακόμη περισσότερο με σαφώς πιο ορθολογική διαχείριση και όχι όλους αυτούς τους μπασκετικούς παραλογισμούς που παρακολουθούμε από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ.

Το πάθημα Αγγέλου, θα πρέπει να γίνει μάθημα στη διοίκηση Αρβανίτη. Ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο νέος προπονητής θα πρέπει να του τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι  με βάση τα σημερινά δεδομένα αλλά και να συμβαδίζουν με την ιστορία του συλλόγου. Όχι είσοδο στα πλέιοφς και είμαστε χαρούμενοι... Όχι μια χρονιά πίκρα με την καραμέλα ότι στο τέλος θα δείξουμε τι αξίζουμε... Όχι ότι θέλουμε να διατηρήσουμε ένα κορμό και όλη η περιφέρεια σου να αλλάζει... Όχι να μην σου κάνει κανένας έμπειρος παίκτης και μετά να χρησιμοποιείς την δικαιολογία της απειρίας. Όχι να δίνουμε ευκαιρία στον πιτσιρικά για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα κόντρα στον Ολυμπιακό αδιαφορώντας ότι ο ΑΡΗΣ εξευτελίζεται. Η ομάδα θα πρέπει να έχει στόχους, να παίζει καλό μπάσκετ και μέσα από μια καλή πορεία με νίκες να προσπαθεί να αναδείξει κάποια ταλέντα. Όχι όλα να ισοπεδώνονται στην προοπτική ότι κάποια στιγμή αυτά τα παιδιά θα φέρουν χρήματα στην ομάδα. Κάθε προπονητής θα πρέπει να αισθάνεται υπόλογος στη διοίκηση της ομάδος αλλά και στον κόσμο του ΑΡΗ. Όχι άλλοι προπονητές υπεράνω όλων.  Τα ονόματα που ακούγονται είναι πολλά και καλύπτουν όλα τα γούστα. Σίγουρα οι περισσότεροι θα συμφωνήσουμε στο όνομα του Π.Γιαννάκη. Όχι γιατί έχουμε πάθει αμνησία αλλά είναι πολυτέλεια για τον ΑΡΗ, ιδίως στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα να κλείνει την πόρτα σε μια προσωπικότητα σαν τον Γιαννάκη. Άσε που τα διδάγματα των χρόνων που ακολούθησαν την φυγή του Γιαννάκη απέδειξαν ότι το χρήμα είναι πάνω από όλα.  Πέρα όμως από αυτό το γεγονός που ανήκει στο παρελθόν ο Π.Γιαννάκης είναι ένας έμπειρος προπονητής με υψηλές παραστάσεις όπου αυτά τα νεαρά παιδιά που έχουμε σήμερα στην ομάδα μας τον σέβονται και έχουν πανηγυρίσει τις επιτυχίες του με την Εθνική Ελλάδος. Αυτό και μόνο αρκεί για να είναι πρώτος στη λίστα. Ονόματα σαν και αυτά του Αλεξανδρή ή του Σούμποτις μπορεί να έχουν αρκετούς υποστηρικτές αλλά ίσως να είναι και ένα πισωγύρισμα. Αντιθέτως το δεύτερο φαβορί που ακούει στο όνομα Μάρκοβιτς αν και πρόκειται για εξαιρετικό προπονητή ίσως το τάιμινγκ να μην είναι το κατάλληλο μιας και ο ΑΡΗΣ τη δεδομένη χρονική στιγμή στο ρόστερ του έχει μόνο Έλληνες και τους Βεζένκοφ, Χάντ, με τον Σάσα "ανδρωμένος" στην Ελλάδα να θεωρείται Έλληνας. Από τις επιλογές με ρίσκο σίγουρα αυτή που ξεχωρίζει είναι αυτή του Πρίφτη αλλά όπως ήδη έχει ακουστεί δύσκολα να σπάσει το συμβόλαιο του. Αυτό που μου κάνει ιδιαίτερη είναι ότι δεν έχει ακουστεί καθόλου το όνομα του Ηλία Ζούρου ενός έμπειρου προπονητή που στο πέρασμα του από τον ΑΡΗ ίσως να φαγώθηκε γρήγορα μιας και η ομάδα που είχε στήσει όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια ήταν αρκετά καλή. Ενώ τρέμω και μόνο στην ιδέα της επιστροφής του Μίνιτς. Του προπονητή που έβαλε την υπογραφή σε μια από τις μελανές σελίδες του συλλόγου όταν ο ΑΡΗΣ "έχασε" από τον Ιωνικό Ν.Φ. μέσα στο Παλέ(αδιανόητο για εκείνη την εποχή) ώστε να σωθεί η ομάδα της Αθήνας και να υποβιβαστεί ο ΚΑΟΔ. Ένα παιχνίδι όπου όσοι ήμασταν στο γήπεδο το θυμόμαστε πάρα πολυ καλά. Όλοι ξεφωνίζαμε τον Κίνγκ όπου έκανε το ένα κραυγαλέο λάθος μετά το  άλλο. Ο μόνος που δεν το έβλεπε ήταν ο Μίνιτς. Όταν ο Κινγκ ολοκλήρωσε την αποστολή ο Μίνιτς τον απέσυρε μέσα σε απίστευτες γιούχες που ανάγκασαν τον Αμερικανό να πάρει μια σκούπα και να επιτεθεί σε οπαδούς στην Θ6. Ακολούθησε "ντου" στα αποδυτήρια όπου ο "νοικοκύρης" μας είπε ότι θα το κανονίσει το θέμα. Τελικά μόνο ο Κινγκ είδε την πόρτα της εξόδου ενώ ο Μίνιτς που περιέργως τον κράτησε μέσα στο παιχνίδι την έβγαλε καθαρή... Επίσης μετά τη λήξη του αγώνα για όσους θυμούνται υπήρχε και ένα πεσιματάκι στον Κίνγκ από 5-6 άτομα που δεν υπολόγισαν καλά τις δυνάμεις του Αμερικανού(ήταν ζωάκι) που "ξέφυγε" ατσαλάκωτος.

Όποιος και αν είναι ο προπονητής αυτό που μετράει είναι η συνεργασία να χτιστεί πάνω σε σωστές βάσεις. Να ξεκαθαρίσει η διοίκηση στον προπονητή τι θέλει από αυτόν και ποιοι είναι οι ρεαλιστικοί στόχοι της ομάδος. Σε αυτό το πρωτάθλημα με αυτούς τους αντιπάλους είναι ντροπή ο ΑΡΗΣ να παλεύει για την είσοδο στα πλέιοφς ή να θεωρείται επιτυχία η 6η θέση. Ναι μεν οι 2 της Αθήνας έχουν ξεφύγει και ο Πανιώνιος έχει καλό ρόστερ και δυνατή διοίκηση αλλά ως εκεί. Από εκεί και πέρα κάθε προσπάθεια άλλης ομάδος όσο φιλότιμη και αν είναι απέχει έτη φωτός από τον ΑΡΗ μας. Αν δηλαδή η διοίκηση Αρβανίτη αδυνατεί να συναγωνιστεί ομάδες σαν τον Πανελευσινιακό, τον Ίκαρο Χαλκίδας ή τον ΚΑΟΔ ας το ξεκαθαρίσει και ας μείνει με το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη. Τι να τον κάνεις τον Γιαννάκη αν εσύ ο ίδιος πιστεύεις ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή είσαι 6η δύναμη στην Ελλάδα? Για αυτό λοιπόν σοβαρότητα, ρεαλισμός και προσπάθεια ώστε ο Αυτοκράτορας να επιστρέψει στον θρόνο του. Και φυσικά ο δρόμος προς το θρόνο δεν είναι στρωμένος με ελπιδοφόρες εμφανίσεις, επικοινωνιακά τρικ και υποσχέσεις για το μέλλον αλλά με νίκες και επιτυχίες σαν αυτή της περασμένης Κυριακής!