Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα καλοκαίρια βιώνει ο Αρειανός οπαδός με την καθημερινή ειδησεογραφία να περιλαμβάνει την ανακοίνωση της μιας μεταγραφής μετά την άλλη! Ο Θόδωρος Καρυπίδης αυτή τη φορά δεν «περιορίστηκε» στην πρόσληψη του τεχνικού διευθυντή όπως είχε κάνει στην περίπτωση του Παλίκουτσα. Αντιθέτως,  την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπο του νέου τεχνικού διευθυντή Ρούμπεν Ρέγιες την «θωράκισε» με 14 μεταγραφές! Μεταγραφές ως επί το πλείστων από το πάνω ράφι και σε θέσεις που η ομάδα καιγόταν για άμεση ενίσχυση ενόψει της πρώτης ευρωπαϊκής αναμέτρησης.

ΠΙΟ ΠΕΙΣΜΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν οι συνεχόμενες «προκλήσεις» από το big-πορδ των 4 δυναστών του ελληνικού ποδοσφαίρου και οι ευρωπαϊκές «αποτυχίες» είναι αυτές που έχουν πεισμώσει τον πρόεδρο ή αν απλά γοητεύτηκε από το πλάνο που είδε στο πρόσωπο του Ρούμπεν Ρέγιες σε συνδυασμό με την εκτίμηση που τρέφει για τον Μαρίνο Ουζουνίδη. Το αποτέλεσμα όμως ως τώρα εντυπωσιακό και ελπιδοφόρο. Εμιλιάνο Καράι, Γκάμπριελ Μισεχουί, Ολίμπιου Μορουτάν, Ούρος Ράσιτς, Άλβαρο Τεχέρο, Φρέντρικ Γένσεν, Κάρλες Πέρεθ, Λόβρο Μάικιτς, Γιώργος Αθανασιάδης, Γιάννης Γιαννιώτας, Πέδρο Άλβαρο, Νόα Φαντιγκά, Τάσος Δώνης, Τίνο Καντεβέρε. Παίκτες με καλά βιογραφικά, σε καλή ηλικία και με προοπτική. Έτοιμοι για να ενισχύσουν άμεσα την ομάδα αλλά και να αποτελέσουν σημείο αναφοράς πέρα από φέτος και τα επόμενα χρόνια εφόσον φυσικά όλα εξελιχθούν καλά.  

ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΟΥΖΟΥΝΙΔΗ

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο Καρυπίδης αποφάσισε να δώσει ένα «γερό» συμβόλαιο στον Ρούμπεν Ρέγιες αυτομάτως το βάρος για τον μεταγραφικό σχεδιασμό έπεσε στον νέο τεχνικό διευθυντή …ελαφρύνοντας τις πλάτες του Μαρίνου Ουζουνίδη  από αυτό το κομμάτι. Πλέον όμως είναι η σειρά του να δείξει ότι η συνεργασία με τον Ισπανό τεχνικό διευθυντή έχει χτιστεί πάνω σε γερές βάσεις και οι νέοι παίκτες που ήρθαν στο Κλ.Βικελίδης θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στα θέλω του προπονητή. Δεν θα είναι εύκολο, όπως ποτέ δεν είναι. Σίγουρα όμως αυτή τη φορά ο προπονητής ξεκινάει το έργο του υπό καλύτερες συνθήκες. Καλύτερες συνθήκες που όμως κουβαλάνε και ένα μεγάλο «πρέπει» για τα αποτελέσματα και τους στόχους της φετινής προσπάθειας.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΕΦΙΚΤΟΣ ΣΤΟΧΟΣ

Αναμφίβολα ένας τίτλος είναι ο μόνιμος νταλκάς κάθε Αρειανού, με τα χρόνια δυστυχώς να περνάνε και οι ευκαιρίες να χάνονται ακόμη και όταν μοιάζουν ιδανικές. Αποκούμπι ή όχι όμως, το δέλεαρ της ευρωπαϊκής συμμετοχής και οι χαρές που μπορεί να μας δώσει μια καλή πορεία στο Europa Conference League έχει μια ποικιλόμορφη αξία.  Από την χαρά που θα πάρουμε όλοι μας βλέποντας τον ΑΡΗ να προχωράει στην Ευρώπη, το πρεστίζ του συλλόγου, τα χρήματα που θα μπουν στα ταμεία  μέχρι και τους πόντους στο ειδικό ranking που θα κάνουν το έργο μας τις επόμενες χρονιές ευκολότερο. Τα τελευταία χρόνια η ομάδα μας έχει αδικήσει τον εαυτό της. Είχε τις ευκαιρίες της και τις σπατάλησε με περίσσια ευκολία. Φέτος ξεκινώντας από τον πρόεδρο που δίνει το σύνθημα ο ΑΡΗΣ μας κατεβαίνει πιο πλήρης από κάθε άλλη χρονιά αλλά και πιο συνειδητοποιημένος ότι σε αυτό το χρονικό σημείο δεν σε παίρνει να είσαι χαλαρός. Δεν μπορείς να υποτιμήσεις καμία ομάδα και πρέπει να παλέψεις με όλες τις δυνάμεις σου για να προκριθείς ακόμη και αν από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο φίλο της ομάδας θεωρεί την πρόκριση δεδομένη. Εμείς ως οπαδοί έχουμε το δικαίωμα να υποτιμήσουμε την κάθε Αράζ-Ναχτζιβάν, ο Ουζουνίδης και οι παίκτες του όμως όχι.

ΣΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Είναι κλισέ αλλά είναι και 100% αληθινό. Στο χορτάρι κρίνονται τα πάντα. Τεχνικοί διευθυντές, προπονητές, μεταγραφές από το πάνω ράφι, μεταγραφές με προοπτική και κάθε απόφαση που το καλοκαίρι αποτελεί κομμάτι του αγωνιστικού σχεδιασμού. Φέτος έχει γίνει μια σαφώς πιο σοβαρή προσπάθεια σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν ώστε ο ΑΡΗΣ σε αυτή την πρώτη ευρωπαϊκή πρόκληση να παρουσιαστεί έτοιμος. Όχι ότι δεν υπάρχουν κενά και «γκρίζα σημεία».  Υπάρχουν. Υπάρχει όμως και ένα γεμάτο ρόστερ που στα «χαρτιά» φαίνεται ότι το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος για να «δέσει». Άντε σιγά σιγά να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη! Καλή αρχή ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Κάθε οπαδός για την ομάδα του θέλει την κορυφή! Και όσο η κορυφή και οι τίτλοι για τον ΑΡΗ απέχουν είναι λογικό να υπάρχει γκρίνια... Από την άλλη με τόσα και τόσα που έχουμε ζήσει στο παρελθόν, καλοκαίρια σαν το φετινό με γεμάτη ειδησεογραφία, συχνές ανακοινώσεις μεταγραφών και ανυπομονησία για να δούμε αυτό το σύνολο να "μαγεύει" στο χορτάρι μοιάζουν με όαση.

Νέα φιλοσοφία, πολυετές πλάνο με τεχνικό διευθυντή, γενικό lifting,  μαζεμένες μεταγραφές σε σωστό timing και ένας προπονητής εναρμονισμένος με τις σκέψεις του προέδρου ήταν αυτά πάνω στα οποία στηρίξαμε τις ελπίδες μας για έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Έναν ΑΡΗ που με πλάνο και ποδοσφαιρική λογική θα αποφύγει τα επαναλαμβανόμενα λάθη του παρελθόντος και θα χαράξει μια ανοδική πορεία προς επιτυχίες και τίτλους. Από εκείνο το ξεκίνημα μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά, με την φυγή του Πάλμα χωρίς ως τώρα να διαφαίνεται κάποια άλλη «σταθερά» στην επίθεση να είναι το κερασάκι της τούρτας του παραλογισμού που διέπει αυτό το καλοκαίρι ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ.

Ο ΠΑΛΙΚΟΥΤΣΑ, Ο ΤΕΡΖΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΗΣ ΡΙΖΙΚΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ

Έμεινε ο Τερζής που γνωρίζει τα κατατόπια, ήρθε και ο Παλίκουτσα ώστε μαζί να σχεδιάσουν την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ μετά από κάμποσες αποχωρήσεις αλλά και άλλες που θα ακολουθούσαν μιας και είχαν ήδη δρομολογηθεί.   Μαζική ενίσχυση με παίκτες που έμοιαζαν να έχουν προοπτική και ένα πλάνο ριζικής ανανέωσης σε ταχεία εφαρμογή μιας και υπήρχε ο μεγάλος στόχος των ευρωπαϊκών ομίλων. Ο χρόνος πίεζε και το μεγάλο στοίχημα ήταν τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα να μπολιαστούν το γρηγορότερο δυνατό μεταξύ τους ώστε στην ευρωπαϊκή μας πρεμιέρα να είμαστε έτοιμοι.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΦΑΝΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ «ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ»

Το ότι κάτι δεν πήγαινε καλά σε όλο αυτό το πλάνο φάνηκε ξεκάθαρα από την «προετοιμασία» η οποία σε αντίθεση με ότι συνηθίζεται έγινε κυρίως στη Θεσσαλονίκη με κάποιες παρενθέσεις για φιλικά στο Ισραήλ και στην Βουλγαρία. Λόγω των συνεχόμενων αφίξεων κρίθηκε σωστό η ομάδα να παραμείνει Θεσσαλονίκη… και λες για να το λένε οι άνθρωποι κάτι παραπάνω από εμάς θα ξέρουν.  Έλα όμως που καθώς πλησιάζαμε στο πρώτο παιχνίδι με την Αραράτ το πλάνο άρχισε να μπάζει…

«ΓΥΜΝΟΣ» ΣΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ

Τραυματισμός Μπράμπετς, αποκλεισμός Αηδόνη, ξαφνική πώληση Εμπακατά, σημαντικά κενά σε άμυνα – κέντρο – επίθεση, ανέτοιμοι παίκτες και ένας προπονητής που ακόμη και σήμερα δείχνει να μην εμπιστεύεται το ρόστερ του. Παρόλα αυτά αλλά και την πρώτη απογοητευτική εικόνα στην Αρμενία η συνέχεια θόλωσε τα νερά. Ο ΑΡΗΣ στα 2 παιχνίδια που ακολούθησαν με Αραράτ και Ντιναμό Κιέβου στο Κλεάνθης Βικελίδης, μπροστά στον κόσμο του έδειξε ότι μπορεί να καταργήσει την ποδοσφαιρική λογική. Και αν είχε και την τύχη με το μέρος του σίγουρα θα μπορούσε να το καταφέρει. Να τα καταφέρει να κερδίσει τον χρόνο που χρειαζόταν για να διορθώσει τα κακώς κείμενα του μεταγραφικού σχεδιασμού ή καλύτερα μεταγραφικού παραλογισμού. Ο αποκλεισμός στο Βουκουρέστι και η ήττα στην Κρήτη το μόνο έκανε ήταν να μας αναγκάσει να κοιταχτούμε στον καθρέπτη. 

Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Όποια και αν είναι η αποτυχία για όλες τις ομάδες και αθλητές σε όλα τα σπορ υπάρχει πάντα και η επόμενη ημέρα. Πόσο μάλιστα για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που τον ακολουθεί και ένας κόσμος που ναι μεν διψάει απελπισμένα για χαρές αλλά έχει μάθει δυστυχώς να πορεύεται κοιτώντας πάντα την επόμενη ημέρα ελπίζοντας για το κάτι καλύτερο. Ο Πάλμα αποτελεί παρελθόν, νέες μεταγραφές προ των πυλών, επιστροφή τραυματιών και η ζωή συνεχίζεται στον πλανήτη ΑΡΗ. Το αν πριν ολοκληρωθούν οι μεταγραφές η ομάδα μας θα έχει καλύψει όλα τα τεράστια ποσοτικά και ποιοτικά κενά που έχουν δημιουργηθεί κανείς δεν μπορεί να το γνωρίζει. Άλλωστε ο Καρυπίδης και φέτος απέδειξε γιατί το «ποια τακτική; ποια λογική; η καρδιά με πηγαίνει εμένα» είναι από τα αγαπημένα του.

ΥΓ. Μόλις στην 2^η αγωνιστική αλλά από το ξεκίνημα χαράζεις την πορεία σου. Στη Λαμία σε μεγάλο βαθμό θα φανεί αν και φέτος θα αγκομαχήσουμε για τα αυτονόητα.  

ΥΓ2. Τεράστια η προσφορά του Πάλμα, τόσο εντός των 4 γραμμών όσο και στα ταμεία της ΠΑΕ.  Μακάρι στο μέλλον να βρούμε και άλλους Πάλμα.

Με την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων να είναι προ των πυλών όλοι μας ανυπομονούμε να δούμε τον ΑΡΗ της νέας χρονιάς να κερδίζει, να προχωράει στην Ευρώπη και να κάνει μια πορεία κόντρα στο «μούδιασμα» του καλοκαιριού. Η  πρόσληψη του Ρόμπερτ Παλίκουτσα αλλά και ο τρόπος που κινείται η ομάδα στις μεταγραφές φέτος επιβεβαιώνει την αλλαγή φιλοσοφίας και δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ προσπαθεί να ακολουθήσει δειλά δειλά ένα πλάνο ποδοσφαιρικού εξορθολογισμόυ.  Σίγουρα υπάρχουν ερωτηματικά και ανορθογραφίες σε αυτή την προσπάθεια με τις «ρεαλιστικές συνθήκες» να είναι τα εμπόδια σε κάθε λογική σκέψη.

ΑΛΛΑΓΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΤΟΛΗ ΤΕΡΖΗ

Απότομη στροφή στην λογική του Θόδωρου Καρυπιδή θυμίζοντας κάτι από τα παλιά… και συγκεκριμένα στην χρονιά όπου αγωνιζόμασταν στην δεύτερη κατηγορία όπου εμπιστεύτηκε το δίδυμο Σπανού – Μυροφορίδη. Δηλαδή ενός προπονητή χωρίς ιδιαίτερες περγαμηνές αλλά γνώστη των χαμηλών κατηγοριών και ενός τεχνικού διευθυντή που και αυτός με τη σειρά του ήξερε καλά τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης κατηγορίας. Ο ΑΡΗΣ εκείνη την χρονιά πήρε αυτό που ήθελε και άπαντες κρίθηκαν πετυχημένοι. Με την ίδια λογική επιλέχθηκε η παραμονή του Τόλη Τερζή στη θέση του προπονητή, με το βάρος όμως του σχεδιασμού να πέφτει στον Παλίκουτσα. Ναι μεν τα βιογραφικά έχουν το ειδικό βάρος τους  και του Τερζή είναι ελαφρύ… αλλά στον μαγικό χώρο του ποδοσφαίρου έχουμε δει πολλές φορές αυτή η ευκαιρία να αξιοποιείται από άπειρους προπονητές. Συν φυσικά ότι για να μπορέσει ένας καλός προπονητής να βγάλει την δουλειά του, πρέπει να υπάρχουν και οι κατάλληλες συνθήκες. Και από ότι φαίνεται ο ΑΡΗΣ φέτος πάει να βάλει τις βάσεις για αυτές τις συνθήκες. Κάπως έτσι προτιμήθηκε ο Τερζής μιας και αναμφίβολα γνωρίζει από πρώτο χέρι τα θέλω και τα πλάνα του προέδρου αλλά και τη σχέση του με τον νέο τεχνικό διευθυντή.

ΜΕΙΩΣΗ ΜΠΑΤΖΕΤ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ ΜΕ ΜΕΙΩΜΕΝΟ ΡΙΣΚΟ

Γύρω στις 16 μεταγραφές θα χρειαστούν συνολικά όπως όλα δείχνουν για να συμπληρωθεί το φετινό ρόστερ με τις 13 από αυτές να έχουν ήδη γίνει. Χαμηλότερης αξίας συμβόλαια, νεαρότεροι ηλικιακά , χωρίς την ταμπέλα του σταρ. Παίκτες που ναι μεν έχουν κάποιες περγαμηνές αλλά το βιογραφικό τους από μόνο του δεν σε πείθει. Το αν μέσα στο γήπεδο θα βγάζουν φωτιές θα πρέπει να περιμένουμε να το δούμε αλλά σίγουρα πρόκειται για παίκτες που έχουν όρεξη να παίξουν ποδόσφαιρο και να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία που τους δίνει ο ΑΡΗΣ. Οι πωλήσεις παικτών των τελευταίων ετών φαίνεται να έχουν ανοίξει την όρεξη του Καρυπίδη και πλέον η δυνατότητα εξέλιξης και μεταπώλησης παίζει σημαντικό ρόλο στον αγωνιστικό σχεδιασμό της ομάδας. 

ΤΑ ΛΑΘΗ, ΟΙ ΑΠΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ «ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ»

Οι πολλές αλλαγές προπονητών, διευθυντών και πλάνων τα τελευταία χρόνια έφεραν την ομάδα στο σημείο να έχει ελάχιστες σταθερές πάνω στις οποίες θα μπορούσε να χτίσει αυτά που έχει στο μυαλό του. Λίγοι μείνανε από πέρσι ενώ και σημαντικοί παίκτες που παραμείνανε οι καταστάσεις τους έχουν αποπροσανατολίσει και η σκέψη τους ίσως να είναι μακριά από τα θέλω του ΑΡΗ. Πάλμα και Γκρέι είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα με το μέλλον τους να εξακολουθεί να παραμένει αβέβαιο.  Από την άλλη ακόμη και κενά στο ρόστερ που ήταν εξαρχής γνωστά όπως αυτά των αμυντικών χαφ, των στόπερ και του κεντρικού επιθετικού καλύπτονται με επικίνδυνα αργούς ρυθμούς. Και με αυτούς τους ρυθμούς η προετοιμασία στο εξωτερικό κρίθηκε αχρείαστη κάτι που ναι μεν δεν ταιριάζει σε έναν επαγγελματικό σύλλογο όπως είναι ο ΑΡΗΣ αλλά έχει και μια λογική βάση μιας και οι παίκτες που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν την ομάδα εξαρχής στην προετοιμασία δεν ήταν αρκετοί. Η περίπτωση Αηδόνη δείχνει ότι ακόμη και αυτός ο μεγάλος αριθμός μεταγραφών που έχουν γίνει ίσως στην πράξη να είναι πολύ μικρότερος. Αν όλες αυτές τις αστοχίες και παραλείψεις θα θέλαμε να τις δούμε μέσα από ένα θετικό πρίσμα τότε αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι βρισκόμαστε στην αρχή ενός πλάνου ετών. Φέτος μπαίνουν οι βάσεις και η συνέχεια θα είναι πολύ διαφορετική.

ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Αν κάτι μας έχει μείνει όλα αυτά τα χρόνια ενασχόλησης με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ είναι ότι τα πάντα και οι πάντες κρίνονται μέσα στο γήπεδο. Εκεί φαίνονται τα βαριά συμβόλαια αν αξίζουν τα χρήματα τους, εκεί φαίνονται τα γεμάτα βιογραφικά αν κρύβουν αλήθειες ή όχι και εκεί θα φανεί αν ο φετινός ΑΡΗΣ με μια νέα φιλοσοφία μπορεί να πετύχει. Όλα τα υπόλοιπα είναι θεωρητικά, λαϊκής κατανάλωσης. Η αντίπαλος δεν μας  τρομάζει αλλά ο βαθμός ετοιμότητας του ΑΡΗ μας για την ώρα προβληματίζει. Παίρνουμε τη νίκη-μισή πρόκριση και κερδίζουμε χρόνο και αυτοπεποίθηση για τη συνέχεια! ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ανοιχτή πληγή παραμένει ο αποκλεισμός από τους ουκρανούς με τα όσα ακολούθησαν το βράδυ της Πέμπτης ίσως και να πονάνε περισσότερο από το σύντομο και οδυνηρό ευρωπαϊκό μας ταξίδι. Η απόλυση του Ένινγκ, η «παραίτηση» του Τερζή, ο ερχομός του Άκη Μάντζιου και η παραίτηση του Άγγελου Χαριστέα συνθέτουν το σκηνικό της επόμενης με το διπλό στο Βόλο να πέρασε και να μην ακούμπησε.

Προφανώς και μια αποτυχία όπως ήρθε αυτή στην προσπάθεια για την είσοδο στους ομίλους του Europa League έχει τα πάντα μέσα. Από λανθασμένες αποφάσεις στο σχεδιασμό της ομάδος, το σκάουτινγκ του αντιπάλου, τις επιλογές του προπονητή αλλά και την απόδοση των παικτών μέσα στο γήπεδο. Υπεύθυνοι προφανώς και υπάρχουν και με μια γρήγορη ματιά είναι πολλοί περισσότεροι από 2-3 άτομα. Λογική η αγανάκτηση του κόσμου, λογική και η αγανάκτηση του Καρυπίδη που εκτός της ξεφτίλας πληγώθηκε και οικονομικά από αυτή την ιστορία. Παρόλα αυτά δεν γίνεται επίσημα η ομάδα μας που εκφράζεται κυρίως(αν όχι πλέον και αποκλειστικά)  από τον Θόδωρο Καρυπίδη να λειτουργεί τόσο σπασμωδικά και επιπόλαια. Γιατί μόνο ως σπασμωδικές και επιπόλαιες κινήσεις θεωρούνται μεταμεσονύκτιες αποφάσεις απόλυσης προπονητή μετά από μόλις 2 επίσημα παιχνίδια, οι φήμες ότι έτσι και αλλιώς δεν τον ήθελε, η ακύρωση της φιλοσοφίας που εξέφραζε μέχρι προσφάτως ο πρώην τεχνικός διευθυντής αλλά και των δημόσιων τοποθετήσεων των ανθρώπων της ομάδος περί σταθερού τεχνικού τιμ που θα πλαισιώνει τον εκάστοτε προπονητή… Η δε στροφή στην ελληνική σχολή προπονητικής δίνοντας μια χρυσή ευκαιρία σε έναν προπονητή που δεν έχει δοκιμαστεί σε καράβια μεγάλα σαν και αυτό του ΑΡΗ ίσως αποτελεί και μεγαλύτερη ήττα από αυτήν της Πέμπτης. Όχι γιατί ο συμπαθής Άκης Μάντζιος που τίμησε τη φανέλα του ΑΡΗ σαν παίκτης δεν είναι ικανός αλλά γιατί πάρα πολύ απλά έλληνας προπονητής δεν υπάρχει… ΄Η τουλάχιστον δεν υπάρχει για αυτό το «όραμα» που κάθε φίλαθλος έχει για την ομάδα του. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε τι εστί Έλληνας προπονητής…  η ίδια η ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου αποτυπώνει ξεκάθαρα τη θέση του.  Ενώ αν κάτσεις να ερμηνεύσεις λίγο πιο περίπλοκα αυτή την απόφαση του προέδρου μετά τη «διαδρομή» Σπανός-Ερέρα-Παντελίδης-Ένινγκ τότε είναι που θα απογοητευτείς. Το αποτέλεσμα όλων αυτών αντί ο ΑΡΗΣ να ψάχνει να διορθώσει τα κακώς κείμενα το γρηγορότερο δυνατό να αποφασίζει να τα γκρεμίσει και να χτίσει όλα από την αρχή… με τη διαφορά ότι δεν είμαστε στην αρχή…

Το να κρίνεις το τεχνικό τιμ και όλους τους υπεύθυνους του καλοκαιρινού σχεδιασμού μετά από μόλις 2 επίσημα παιχνίδια είναι από μόνο του παράλογο από όποια πλευρά και αν το δεις. Ακόμη και αν μιλάμε για έναν ντροπιαστικό αποκλεισμό και μια σημαντική οικονομική χασούρα. Όταν θα αρχίσεις να δείχνεις σαν ομάδα ότι λειτουργείς σοβαρά βάσει πλάνου και σέβεσαι τις επιλογές σου, τότε και ο κάθε Αρειανός θα αρχίζει να πιστεύει σε πολυετή projects και δεν θα βλέπει τον κάθε προπονητή και τεχνικό διευθυντή ως αναλώσιμους και εξιλαστήρια θύματα. Μακάρι μέσα στο γήπεδο ο Καρυπίδης να δικαιωθεί για τις επιλογές του. Μακάρι ο Άκης Μάντζιος με την παρουσία του στον ΑΡΗ να αλλάξει το στάτους των Ελλήνων προπονητών! Καλώς όρισες στον ΑΡΗ Άκη Μάντζιο!

ΥΓ. Προφανώς και ο Αρειανός ξεχνάει τις απίθανες προσωπικότητες που έχουν εμπλακεί με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ και για αυτό εξαντλεί την αυστηρότητα του στον Άγγελο Χαριστέα. Την μεγαλύτερη ποδοσφαιρική προσωπικότητα που υπάρχει αυτή στην στιγμή στην σουπερλίγκα ως παράγοντας-μέλος ομάδος.

ΥΓ2.  Ακριβώς αυτές τις συμπεριφορές βλέπουν βετεράνοι του συλλόγου και δεν πλησιάζουν σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Ούτε χρόνο δεν έκλεισε… χωρίς να έχει κάνει το δικαίωμα να κάνει μεταγραφές… και με το που το αποκτάει  μετά από μόλις 2 παιχνίδια τον «ακυρώνουν» σε όλα όσα πρόλαβε και είπε από την πρώτη ημέρα που ήρθε και τον οδηγούν σε παραίτηση.

ΥΓ3. Να λέμε και του στραβού το δίκιο… ο Αρειανός δεν είναι συνηθισμένος στο να έχει ποδοσφαιρικές προσωπικότητες σε σημαντικά πόστα στην ομάδα. Με τόσα χρόνια «μπολιασμένος» με τους εμπειρογνώμονες-τεχνοκράτες των καφενείων της Αλκμήνης οτιδήποτε διαφορετικό ξενίζει.

ΥΓ4. Ευτυχώς που ο ΑΡΗΣ είχε το δικό του τεχνικό τιμ και ανθρώπους όταν ήρθε ο Ένινγκ και δεν χρειαζόταν να φέρει τους δικούς του. Πετυχημένη συνταγή..

ΥΓ5. Στο προσκήνιο πάλι η μεταγραφή Φέτφα. Να παρακαλάμε να τελειώσουν γρήγορα οι μεταγραφές γιατί η φάση θυμίζει Γιουνές-Μπάσα-Μαβράϊ.

Εφ' όλης της ύλης μίλησε ο Άγγελος Χαριστέας χωρίς να προσπαθήσει να κρυφθεί πίσω από τις λέξεις σε ένα χρονικό σημείο όπου η ομάδα ψάχνεται και ο κόσμος δικαιολογημένα ανησυχεί.   Άρεσαν σε γενικές γραμμές οι δηλώσεις του τεχνικού διευθυντή της ομάδος και πώς να μην  αρέσουν όταν ακούς αυτονόητα πράγματα για κάθε ποδοσφαιρική ομάδα. Πράγματα που θα πρέπει όμως να δούμε ότι αρχίζουν να εφαρμόζονται. Διαφορετικά οι πολύ ωραίες αυτές τοποθετήσεις δεν θα έχουν καμία απολύτως αξία.

Μίλησε για τα λάθη του σχεδιασμού, για τον χρόνο που χρειαζόταν ο ίδιος μέχρι να μάθει την ομάδα και φυσικά αναφέρθηκε και στην επιλογή του Ένινγκ που πιστεύει ότι μπορεί να βοηθήσει. Ξεκαθάρισε ότι όσο αφορά την αποχώρηση παικτών όπως ο Μπάσα και ο Γιουνές είχαν δρομολογηθεί προτού έρθει ο ίδιος σε αντίθεση με την περίπτωση του Γερμανού προπονητή που είναι 100% προσωπική του επιλογή. Ενώ αίσθηση έκανε και η αναφορά περί μεταγραφικών στόχων για τον Ιανουάριο που ήδη έχουν εντοπιστεί αλλά και την απαραίτητη στήριξη που πρέπει να έχει το υπάρχον ρόστερ. Αυτό που μας άρεσε εδώ στο PlanetARIS.gr ήταν ο τρόπος σκέψης του γύρω από την οργάνωση και στελέχωση της ομάδος. Αρκετές φορές έχουμε τονίσει σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ ότι η λογική του "δίνουμε τα κλειδιά" στον εκάστοτε προπονητή είναι τεράστιο λάθος. Ο ΑΡΗΣ είναι τεράστιος σύλλογος και πρέπει να έχει τις δικές του δομές, το δικό του πλάνο και τη δική του φιλοσοφία για το πώς θα πορευτεί και το τι θέλει να πετύχει. Δεν γίνεται να είμαστε έρμαιο των προπονητών ή των τεχνικών διευθυντών και ολόκληρη η ομάδα να κινείται στους δικούς τους ρυθμούς. Πρέπει να υπάρχουν ξεκάθαρες δομές, άνθρωποι με συγκεκριμένους ρόλους που δεν θα αλλάζουν σαν τα πουκάμισα και ο προπονητής να είναι το πολύτιμο γρανάζι σε μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Αυτό είπε συνοπτικά ο Χαριστέας όσο αφορά τα πρέπει της ομάδος και το υιοθετούμε στο απόλυτο. Φυσικά άλλο να το λες στα λόγια και άλλο να το βλέπεις σταδιακά να γίνεται πράξη. Και στον ΑΡΗ του Θόδωρου Καρυπίδη όλο αυτό που επισήμανε ο νέος τεχνικός διευθυντής είναι κάτι το άγνωστο… Κάτι που σημαίνει ότι πολύ σύντομα θα φανεί αν όλα τα παραπάνω είναι στο πλάνο να υλοποιηθούν. Όταν έρχεται ο Γερμανός προπονητής χωρίς βοηθούς τότε σημαίνει ότι το τεχνικό τιμ θα το στελεχώσεις από μόνος σου. Όταν λες ότι υπάρχει προεργασία για τις μεταγραφές τότε την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου περιμένεις να δεις νέα πρόσωπα να προπονούνται με την υπόλοιπη ομάδα. Οπότε ο χρόνος ήδη μετράει αντίστροφα για τα θέλω του νέου τεχνικού διευθυντή αλλά και του προέδρου που στο πρόσωπο του Άγγελου Χαριστέα βρήκε έναν συνδετικό κρίκο με τον κόσμο του ΑΡΗ.

Η ποδοσφαιρική λογική που παρέταξε ο Χαριστέας ήταν ότι καλύτερο έχουμε ακούσει  εδώ και αρκετό καιρό. Ωστόσο η απόσταση από τα λόγια στις πράξεις είναι μεγάλη και για να καλυφθεί χρειάζεται η έμπρακτη στήριξη του Θ.Καρυπίδη. Ο χρόνος θα δείξει την ορθότητα της επιλογής Ένινγκ όπως και αν όλα αυτά τα ωραία που είπε ο Χαριστέας θα μείνουν στα λόγια ή θα γίνουν πράξεις που θα οδηγήσουν την ομάδα μας σε άλλο επίπεδο. Σε ένα επίπεδο όπου η ομάδα μας όχι μόνο δεν θα φοβάται να θέσει από το καλοκαίρι υψηλούς στόχους αλλά με την παρουσία της από το ξεκίνημα της σεζόν θα το δικαιολογεί.

Αρκετά προσεκτικός και μετρημένος παρουσιάστηκε ο Διαμαντόπουλος στη χθεσινή συνέντευξη τύπου όπου είπε αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα χωρίς όμως να πει όσα θα περίμενε να ακούσει ο κόσμος της ομάδος. Ωστόσο την «απότομη προσγείωση» του Διαμαντόπουλου(κυρίως ως προς τους στόχους που έθεσε) ακολούθησε η δέσμευση του Καρυπίδη για αύξηση του μπάτζετ κατά 2 εκ. ευρώ σε σχέση με πέρσι κάτι που δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ συνεχίζει να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Μπορεί να μην ξεκαθάρισε σε μεγάλο βαθμό το μεταγραφικό τοπίο μετά και όσα ακούσαμε χθες, παρόλα αυτά όμως αρκετά πράγματα μπήκαν στη θέση και σταμάτησαν να αιωρούνται στον αέρα. Δεν θα εγκαταλειφθεί η προσπάθεια για τον Γκαρσία αλλά έγινε ξεκάθαρο ότι ο ΑΡΗΣ δεν θα «ξεγυμνωθεί» για να αποκτήσει τον παίκτη. Κάτι ανάλογο φάνηκε να ισχύει και για τον Φετφατζίδη για τον οποίο όμως αντί για επίσημη πρόταση υπάρχει ο δρόμος της υπομονής μιας και από τη στιγμή που δεν βρεθεί κάποιο τεράστιο συμβόλαιο από ομάδα του εξωτερικού είναι πιθανό να συνεχίσει να φοράει τα κιτρινόμαυρα. Παρελθόν για τον ΑΡΗ αποτελεί ο Βαλεριάνος παρόλο που αρκετός κόσμος εκφράζει την ιδιαίτερη συμπάθεια του προς τον παίκτη... Κάτι που μας δίνει την ευκαιρία για ακόμη μια φορά να τονίσουμε μέσα από αυτήν  την διαδικτυακή γωνιά ότι οι μέρες όπου κάποιος αθλητής μπορεί να κάνει καριέρα στον ΑΡΗ μόνο και μόνο επειδή προσπαθεί, είναι φιλότιμος και καλό παιδί πρέπει να ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Ικανότητα, επαγγελματισμό και φιλοδοξία χρειάζεται ο ΑΡΗΣ και αυτά ακριβώς είναι τα  βασικά στοιχεία που πρέπει να έχει οποιοσδήποτε θέλει να φορέσει την κιτρινόμαυρη φανέλα με το Θεό στο στήθος.   Παράλληλα με αυτές τις αναφορές ο Διαμαντόπουλος άφησε να εννοηθεί ότι τα συμβόλαια που υπάρχουν θα τηρηθούν κανονικά οπότε μέχρι νεοτέρας ένα σημαντικό κομμάτι του ρόστερ θα πρέπει να θεωρείτε δεδομένο. Από εκεί και πέρα καθορίστηκαν οι μεταγραφικοί στόχοι ως προς τις θέσεις με τις επόμενες ημέρες να είναι σημαντικές για τις όποιες εξελίξεις και σε αυτό το μέτωπο. Εντύπωση έκανε η τοποθέτηση του γύρω από το σύστημα της ομάδος και την θέληση που υπάρχει στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ για να παίξει η ομάδα πιο σύγχρονο ποδόσφαιρο ακόμη και αν πρέπει να ρισκάρει για ένα χρονικό διάστημα. Είναι ίσως η πρώτη φορά σε όλο τον σύλλογο που βλέπουμε να υπάρχει μια κατεύθυνση από τη διοίκηση που να περιλαμβάνει και το αγωνιστικό μέσα, κάτι που ισχύει σε όλες τις σοβαρές ομάδες. Η λογική παραδίδουμε τα κλειδιά της ομάδος στον προπονητή και κάνει ότι γουστάρει ελάχιστες φορές έχει αποδώσει και συνήθως οδηγεί σε πισωγύρισμα. Καιρός να δούμε και μια διαφορετική κατεύθυνση σε αυτό το κομμάτι… Παράλληλα οι αναφορές σε θέματα οργάνωσης της ΠΑΕ και αναβάθμισης εγκαταστάσεων του γηπέδου και λοιπών υποδομών δείχνουν ότι υπάρχει ένα γενικότερο πλάνο για την πρόοδο του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Κάτι που φυσικά μας χαροποιεί και μας κάνει να αγκαλιάζουμε με ακόμη περισσότερη θέρμη την προσπάθεια που γίνεται.

Σε γενικές γραμμές οι τοποθετήσεις του Διαμαντόπουλου αν και δεν συμβαδίζουν με το κλίμα ενθουσιασμού που υπάρχει στον κόσμο σίγουρα αποτελούν μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση σε σχέση με τα θέλω του κόσμου. Ωστόσο κάποια στιγμή στον ΑΡΗ αν θέλουμε το κάτι παραπάνω θα πρέπει να σταματήσουμε να φοβόμαστε να το λέμε υπό τον φόβο της αποτυχίας και του χλευασμού. Το πρώτο βήμα για να πετύχεις έναν στόχο είναι να το θέσεις αρχικά ως στόχο και ύστερα να δεις πως μπορείς να δουλέψεις για να τον πετύχεις. Ιδίως όταν αποφασίζεις σωστά να αυξήσεις το μπάτζετ, οφείλεις να «αυξήσεις» και τις απαιτήσεις σου από όλο αυτό που λέγεται ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ!

ΥΓ. Δεν το λες και απογείωση να μπουν 2 εκ. ευρώ παραπάνω στο περσινό μπάτζετ αλλά με τόσα που έχουμε ζήσει στον ΑΡΗ οτιδήποτε δεν έχει να κάνει με μνημόνια και πολιτικές οικονομικές εξυγίανσης είναι υπέρ του δέοντος ενθαρρυντικό!  

Οριστικό τέλος για τον Ερέρα από τον πάγκο της ομάδος που φαίνεται να χρεώνεται την μέτρια πορεία της ομάδος και κυρίως την αδυναμία του να βρει λύσεις και να βελτιώσει την συνολική εικόνα. Η πίεση για το αποτέλεσμα και η ανάγκη για αλλαγή τελικά υπερίσχυσε του δρόμου της υπομονής και έτσι ο ΑΡΗΣ αναγκάζεται να στρέψει το βλέμμα του αλλού και να ψάξει να βρει νέο καπετάνιο σε αυτή την περίεργη χρονιά της επανόδου στην σουπερλίγκα.

5 ήττες και 4 νίκες ο απολογισμός του Ισπανού προπονητή με τις 3 από αυτές τις ήττες να έρχονται απέναντι στις 3 πιο δυνατές ομάδες της σουπερλίγκας. Αποτελέσματα που αν τα δεις έστω και με λίγο συναίσθημα κρίνονται απογοητευτικά για τον ΑΡΗ που θέλουμε αλλά με μια πιο καθαρή και απόμακρη ματιά ίσως και να είναι φυσιολογικά για μια ομάδα που 4 χρόνια απουσίαζε από την πρώτη κατηγορία. Όχι ότι οι μαύρες χρονιές που ζήσαμε ορίζουν και το γενικότερο στάτους του ΑΡΗ μας και η σκιά των μαρτυρικών χρόνων θα πρέπει να κουκουλώνει τα πάντα όμως θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όταν δεν υπάρχει το χρήμα για να κάνεις άλματα προόδου το μόνο που μπορείς να κάνει είναι μικρά βήματα προόδου με μεγάλη προσοχή. Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και την εικόνα των αγώνων και τον "κρύο" τρόπο με τον οποίο ήρθαν οι 4 από τις 5 ήττες τότε είναι που χάνεται κυριολεκτικά η μπάλα… Μικρές λεπτομέρειες ήταν αυτές που έκαναν τη διαφορά και το αποτέλεσμα στράβωσε αλλά με τα αν και τις υποθετικές πραγματικότητες δεν γίνεται καμία ομάδα να προχωρήσει μπροστά. Και αυτή ακριβώς η ανάγκη η ομάδα να προχωρήσει μπροστά ήταν που οδήγησε στην απόφαση της αλλαγής προπονητή. Δεν είναι υπερβολικό να παραδεχτούμε ότι από την έναρξη του πρωταθλήματος η ομάδα όχι μόνο δεν βελτιώθηκε αλλά έκανε και βήματα πίσω. Η αδιαπέραστη άμυνα έδωσε τη θέση της στην απόλυτη ποδοσφαιρική αφέλεια την ίδια στιγμή που η φλυαρία στην επίθεση και η έλλειψη δημιουργικότητας παρέμεινε ίδια και απαράλλαχτη.  Και αυτή η εικόνα στασιμότητας(αν όχι χειρότερη) δεν έχει να κάνει με το αν ήμασταν τυχεροί ή άτυχοι ή αν αδικηθήκαμε από κάποιο "κοράκι". Αυτή η εικόνα έχει να κάνει με την καθημερινή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση και την καθαρή σκέψη του προπονητή που προσπαθεί να λύσει ένα ένα τα προβλήματα. Το γιατί δεν μπόρεσε ο Ερέρα να βρει τις λύσεις είναι άλλο θέμα που χωράει πολύ συζήτηση…

Το αν ο Καρυπίδης βιάστηκε να "χρεώσει" τα πάντα στον Ερέρα είναι κάτι που θα φανεί στην πορεία του χρόνου. Στο παρελθόν με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις η αλλαγή προπονητή έφερνε σχεδόν πάντα θετικά αποτελέσματα. Το ενδιαφέρον όλων πλέον στρέφεται στην επιλογή του νέου προπονητή. Επιλογή που θα δείξει τι ΑΡΗ θέλει ο Καρυπίδης όπως έδειξε και το καλοκαίρι με την επιλογή Ερέρα παρά τη δυσάρεστη κατάληξη.

ΥΓ. Όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ένας φίλος στην ιστοσελίδα μας… είναι από τις περιπτώσεις που έχουν όλοι τα δίκια τους. Και αυτοί που βλέπουν ότι η ομάδα έχει δυναμική και οφείλει να παίρνει αποτελέσματα μέσα στο γήπεδο και αυτοί που προτιμούν τον δρόμο της "υπομονής" και της στήριξης στο πρόσωπο ενός προπονητή που θα τον αφήσουν να δουλέψει απερίσπαστο.

ΥΓ2. Και αυτό το ότι πρέπει πάντα κάτι να κρύβεται από πίσω κάπου κουράζει… Την μια η ομάδα στήνεται, την άλλη ο παίκτης παίζει γιατί έχει όρο στο συμβόλαιο του, την άλλη έχουμε "φάγωμα" του προπονητή… Δηλαδή το σενάριο να έχουμε έναν προπονητή με εμμονές όπως σχεδόν όλοι προπονητές που απολύθηκε επειδή δεν έχει βελτιώσει καθόλου την ομάδα και έχει 5 ήττες σε 9 αγωνιστικές είναι τόσο ακραίο;