Την 3^η συνεχόμενη νίκη του στα πλέιοφς πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας για 2^η φορά τον ΟΦΗ με το «άνετο» 3-1! Πρωταγωνιστή της σημερινής αναμέτρησης, ο Κουαμέ που όπως περίμενε διακαώς την ευκαιρία του. Ασίστ στο πρώτο γκολ , άλλα δύο γκολ στη συνέχεια και ατελείωτα τρεξίματα και κερδισμένες μονομαχίες από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Αδιάφορη νίκη αλλά κάθε νίκη του ΑΡΗ προσφέρει χαρά στον κόσμο του είτε μιλάμε για τους λίγους πιστούς που βρέθηκαν σήμερα στο Κλ.Βικελίδης, είτε για όλους όσους προτίμησαν να αφιερώσουν ένα δίωρο «εξ αποστάσεως» στον κιτρινόμαυρο θεό.

ΜΕ ΙΔΙΑ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΙΔΙΑ ΕΝΔΕΚΑΔΑ

Όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια των πλέιοφς έτσι και σε αυτό, ο ΑΡΗΣ μπήκε με ξεκάθαρο στόχο και πλάνο. Η ενδεκάδα είχε μια αλλαγή αλλά η προσέγγιση του αγώνα ήταν ακριβώς η ίδια. Πίεσε από την αρχή ψηλά και προσπάθησε να εξαντλήσει τις ευκαιρίες του αξιοποιώντας την κατοχή του.  Πέρεθ, Γκαρέ και Κουαμε προσπάθησαν να βρουν το γκολ χωρίς επιτυχία. Στο 19’ όμως ο Κουαμέ έστρωσε ωραία στον Γκαρέ για να κάνει το 1-0!  Ένα γρήγορο προβάδισμα σε απόλυτη συμφωνία με την εικόνα των 2 ομάδων.

Ο ΟΦΗ δεν αντέδρασε στο 1-0, αντιθέτως η αυτοπεποίθηση των παικτών μας ανέβηκε στα ύψη και στο 42’ ουσιαστικά κλείδωσε τη νίκη. Ο Ντούντου έβγαλε ωραία σέντρα, ο Κουαμέ πήρε την κεφαλιά και έγραψε το 2-0 πανηγυρίζοντας έντονα ένα γκολ που το ήθελε πάρα πολύ.

ΕΞΙΣΟΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΟ ΤΕΜΠΟ

Το Β ημίχρονο δεν είχε τον ίδιο ρυθμό. Ο ΟΦΗ πήρε λίγο περισσότερα μέτρα στο γήπεδο, οι παίκτες έριξαν την ένταση και για αρκετή ώρα το παιχνίδι κύλησε στο ρελαντί. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την ομάδα μας να ψάξει το τρίτο γκολ με το σουτ του Ράτσιτις όμως να σταματάει στο δοκάρι.  Μια φάση που μας αφύπνισε και από εκείνο το σημείο και μετά ο ΑΡΗΣ μας έδειξε μεγαλύτερο ζήλο για να πετύχει και άλλο γκολ. Γκολ που ήρθε πάλι από τον Κουαμέ στο 79’ μετά από ωραία ασίστ του Πέρεθ.  Το 3-1 από τον ΟΦΗ με ένα ωραίο μακρινό σουτ, απλά διαμόρφωσε το τελικό σκορ.

ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΙΝΗΤΡΟ

Μετά το διπλό στην Κρήτη ο ΑΡΗΣ μας διπλασίασε τις νίκες του με τον αδιάφορο ΟΦΗ κερδίζοντας ακόμη πιο εύκολα αυτή τη φορά.  Το αποτέλεσμα μπορεί να μην αλλάζει τη συνολική γεύση της χρονιάς, αλλά λέει κάτι ουσιαστικό. Εκεί που πολλοί περίμεναν να μπει αδιάφορος, μπήκε σοβαρός, επιθετικός και με διάθεση να επιβληθεί.  Τι να το κάνεις τώρα να μου πεις… αλλά από τη στιγμή που συμβαίνει οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε και να πούμε και ένα μπράβο στον Γρηγορίου και τους παίκτες του. Και την εντελώς ανάποδη εικόνα να είχαν κανείς δεν θα έλεγε τίποτα μιας και αυτό ήταν το αναμενόμενο και το φυσιολογικό βάσει της φετινής πορείας. Αντί όμως για αυτό η ομάδα βρίσκει κίνητρο εκ των έσω και παρουσιάζει μια αξιοπρεπής εικόνα. 2 παιχνίδια έμειναν μακάρι να συνεχίσει έτσι.

ΣΟΒΑΡΟΣ ΣΤΑ ΑΣΟΒΑΡΑ

Ζωντανός στη μάχη της 5^ης θέσης παραμένει ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας ξανά τον ΟΦΗ με 3-1. 2 γκολ και μια ασίστ ο Κουαμέ που έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην σημερινή νίκη. Μια νίκη χωρίς αντίκρισμα που ναι μεν μας χαροποιεί αλλά μας «προβληματίζει» κιόλας… Γιατί αργήσαμε τόσο για να δείξουμε ένα σοβαρό αγωνιστικό πρόσωπο; Ή μήπως είναι η απουσία του «πρέπει» ο λόγος που βλέπουμε αυτή την εικόνα; Ερωτήματα που ποτέ δεν θα απαντηθούν με σαφήνεια και σύντομα θα πρέπει να ξεχαστούν. Για να ξεχαστούν όμως θα πρέπει να οι φήμες να πάρουν σάρκα και οστά. Διαφορετικά σε 2-3 εβδομάδες πάλι αυτά θα συζητάμε μεταξύ μας.

Δεν ήταν και ο καλύτερος καλεσμένος ο ΑΡΗΣ μας στη φιέστα του ΟΦΗ και χάρη στα γκολ του Ντούντου και του Γιαννιώτα έφυγε με το διπλό από την Κρήτη. Σε ένα παιχνίδι άνευ ενδιαφέροντος όπου όμως ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε σοβαρός και πήρε έστω αυτή τη νίκη γοήτρου. Έτσι και αλλιώς από την στιγμή που «κλείδωσε» και το 5^ο ευρωπαϊκό εισιτήριο, το ενδιαφέρον όλων μας περιορίζεται στην επόμενη ημέρα και την αλλαγή στο διοικητικό καθεστώς που μοιάζει πιο απαραίτητη από ποτέ.

ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΕ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ

Ο ΑΡΗΣ δεν περίμενε να δει τι διαθέσεις θα έχουν οι αντίπαλοι μας. Μπήκε συγκεντρωμένος με στόχο να διεκδικήσει τη νίκη και έφερε από νωρίς το παιχνίδι στα μέτρα. Μόλις στο 11’ ο Ράτσιτς προώθησε ωραία τη μπάλα στο Ντούντου και ο βραζιλιάνος με ιδανικό τελείωμα έγραψε το 0-1. Μάλιστα παρά το γρήγορο προβάδισμα δεν άλλαξε τη συμπεριφορά του και απείλησε ξανά άλλες 3 φορές μέχρι το τέλος του ημιχρόνου για το 0-2.  Οι αντίπαλοι μας όπως ήταν αναμενόμενο ήταν ακόμη μεθυσμένοι από τη χαρά της Κυριακής και τους έλειπε η απαραίτητη ενέργεια για να μας κοντράρουν.

ΚΛΕΙΔΩΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ ΜΕ ΓΙΑΝΝΙΩΤΑ

Στο Β ημίχρονο ο ΑΡΗΣ φάνηκε ψύχραιμος και αποφασισμένος να κυνηγήσει το 2^ο γκολ.  Δεν το βρήκε νωρίς με τις ευκαιρίες των Πέρεθ και Ράτσιτις αλλά το βρήκε στο 86’ με την ωραία κίνηση και σουτ του Γιαννιώτα. Φάση που ξεκίνησε από την μαχητικότητα του Κουαμέ στον χώρο του κέντρου. Νωρίτερα ο ΟΦΗ είχε την μεγάλη στιγμή του για να φέρει το παιχνίδια στα ίσια αλλά η μπάλα σταμάτησε στο δοκάρι.

ΓΙΑ ΤΟ ΓΟΗΤΡΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ… ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Νίκη χωρίς αντίκρυσμα για τον ΑΡΗ μας σε ένα παιχνίδι που εξαρχής δεν είχε ενδιαφέρον. Ωστόσο σε μια περίοδο όπου το πιο εύκολο θα ήταν να αδειάσει εντελώς η ομάδα έδειξε ένα σοβαρό πρόσωπο. Κατέβηκε συγκεντρωμένη, ήξερε τι ήθελε και πατώντας στην χαλαρότητα των αντιπάλων πήρε μια νίκη. Το αν αυτοί που αγωνίστηκαν σχετίζονται με κάποιο αγωνιστικό πλάνο της επόμενης χρονιάς κανείς δεν το ξέρει. Βλέποντας όμως τους Ντούντου και Γιαννιώτα να σκοράρουν είναι να αναρωτιέσαι τώρα που φθάσαμε στο φινάλε αν τελικά οι προπονητές έκαναν το λάθος να επιμείνουν στη «θεωρία» και στα «συμβόλαια» και όχι τόσο σε αυτά που έβλεπαν μέσα στο γήπεδο. Γιατί και σήμερα οι «καλές μεταγραφές» σου Πέρεθ και Τεχέρο έδωσαν οριακά τα βασικά. Και όχι αυτό το κάτι παραπάνω που περιμέναμε όλη τη χρονιά τόσο από τους 2 προαναφερθέντες αλλά και από την πλειοψηφία των νεοαποκτηθέντων παικτών. Ελάχιστη σημασία έχουν όλα αυτά και το μόνο που έχει σημασία είναι το τι ξημερώνει για τον ΑΡΗ μας την επόμενη της λήξης του πρωταθλήματος.

ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΑ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ ΤΗ ΦΑΝΕΛΑ

Το πλέον αδιάφορο ματς ήταν αυτό για τους αντιπάλους μας, που και 4-5 γκολ να έτρωγαν σήμερα πάλι τρισευτυχισμένοι θα ήταν μετά από αυτό που κέρδισαν την περασμένη Κυριακή. Και όταν απέναντι σου έχεις έναν τόσο αδιάφορο αντίπαλο, η ελάχιστη σοβαρότητα και προσπάθεια είναι αρκετή. Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ μας έφυγε με το διπλό από την Κρήτη, παραμένοντας στο κυνήγι του Λεβαδειακού και της 5^ης θέσης που δεν έχει να προσφέρει τίποτα. Νίκη που μας χαροποιεί όπως κάθε νίκη του ΑΡΗ μας αλλά τα ευχάριστα εδώ και καιρό τα περιμένουμε εκτός γηπέδου.

Φινάλε ντροπής σε μια χρονιά συνεχής απογοήτευσης έδωσε ο ΑΡΗΣ μας στις υποχρεώσεις του για την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, γνωρίζοντας την ήττα από τον ΟΦΗ μέσα στο σπίτι του. Σε ένα παιχνίδι που η ομάδα έδειξε 2 εντελώς διαφορετικά πρόσωπα στα 2 ημίχρονα με κοινό παρονομαστή όμως την αφλογιστία στην επίθεση και την αδράνεια στην άμυνα.  Άλλα 2 ημίχρονα να είχαμε γκολ δεν βάζαμε και αυτή δυστυχώς είναι η αίσθηση που μας άφησε η ομάδα παρά την σωρεία ευκαιριών στο Β ημίχρονο. Ευτυχώς τα πιο δυσοίωνα σενάρια δεν επιβεβαιώθηκαν και η ομάδα διατηρήθηκε στην πρώτη οκτάδα.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι χωρίς ένταση και χωρίς καθαρό πλάνο σχετικά με το τι ήθελε να πετύχει. Να κερδίσει; να διασφαλίσει το Χ; Σίγουρα πάντως δεν μπήκε για να διεκδικήσει λυσσαλέα το γκολ που θα τον οδηγούσε στη νίκη όπως έκανε ο αντίπαλος μας.  Η φάση στο 18’ με τον Αθανασιάδη να σώζει σε τετ α τετ ήταν καμπανάκι που δεν ακούστηκε, για να έρθει στο 36’ το 0-1 σε μια φάση που η άμυνα απλά παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τις κινήσεις παικτών του ΟΦΗ. Αμαρκάριστος μέσα στην περιοχή, τελείωμα προ κενής εστίας και το παιχνίδι πήρε τον δρόμο του.

ΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕ ΠΟΤΕ

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τους παίκτες μας να δείχνουν περισσότερη διάθεση και πλέον χωρίς άλλο στόχο πέρα από το γκολ της ισοφάρισης. Και πάνω που αρχίζαμε να ελέγχουμε το παιχνίδι και να γινόμαστε απειλητικοί ήρθε στο 57’ μια ακόμη αντεπίθεση, μια ακόμη κακή αμυντική λειτουργία και το 0-2.  Ένα γκολ που ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι μιας και η αναποτελεσματικότητα μας στην τελική προσπάθεια ήταν αυτό που χαρακτήριζε την παρουσία μας από την αρχή της αναμέτρησης. Κάτι που επιβεβαιώθηκε στα εναπομείναντα λεπτά μέχρι τη λήξη. Κάμποσες προσπάθειες, σουτ πάνω στα σώματα, χαλαρά τελειώματα, ένα δοκάρι και μπόλικη αστοχία.

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ

Ούτε σήμερα κατάφερε ο Γρηγορίου και οι παίκτες του να δείξουν κάτι το διαφορετικό. Ή μάλλον το διαφορετικό που μας έδειξαν ήταν ότι δεν μπόρεσαν ούτε την «αγαπημένη» ισοπαλία. Το πιο ανησυχητικό από την ήττα είναι ότι τίποτα από όσα βλέπουμε δεν μοιάζει τυχαίο. Ο ΑΡΗΣ έχει επαναλαμβανόμενα προβλήματα. Δεν έχει καθαρή ανάπτυξη, δεν έχει συνοχή, δεν έχει αμυντική σταθερότητα, δεν έχει αυτοπεποίθηση να τελειώσει τις φάσεις. Και αυτό είναι ένα σταθερό μοτίβο εδώ και καιρό. Υπάρχει το κενό λόγω εθνικών ομάδων και κάποιος χρόνος παραπάνω αλλά… με τέτοιες εμφανίσεις, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι μπορεί κάτι να αλλάξει.

ΧΩΡΙΣ ΠΛΑΝΟ, ΧΩΡΙΣ ΨΥΧΗ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Η κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έκλεισε όπως ακριβώς κύλησε όλη η χρονιά. Με απογοήτευση, με νεύρα και με μια ομάδα που δεν πείθει κανέναν ότι ξέρει τι κάνει μέσα στο γήπεδο. Η σημερινή ήττα είναι μια ακόμη απόδειξη ότι με τα σημερινά αγωνιστικά δεδομένα δεν υπάρχει ίχνος προοπτικής, ούτε καν για  το  5-8. Παράταση στο βασανιστήριο αναμένεται να είναι και αυτή η σειρά αγώνων, οφείλει όμως σύσσωμη η ομάδα να παλέψει. Να παλέψει και ότι βγει… χειρότερα δεν γίνεται.

Σε χαλαρούς ρυθμούς όπως ακριβώς παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Τρίπολη, ο ΟΦΗ κατάφερε να πετύχει 3 γκολ και να πάρει την ανάσα που χρειαζόταν για να πάρει τα πάνω του. Από την άλλη εμείς αυτήν την έστω καλή εμφάνιση που κρατήσαμε με τον Πανσερραϊκό την ξεχάσαμε και δείξαμε σήμερα κάτι εντελώς διαφορετικό. Κάτι αδιάφορο, κάτι άνευρο, κάτι απόλυτα προβληματικό. Και το χειρότερο από όλα ανεξήγητο, όπως εύστοχα δήλωσε ο Χιμένεθ μετά την λήξη του αγώνα.

ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΗΝ ΧΑΛΑΡΩΤΗΤΑ ΤΟΥ

Για κάποιο λόγο που κανείς δεν κατάλαβε, στου ουδέτερο γήπεδο της Τρίπολης ο ΑΡΗΣ μπήκε διστακτικά και έδωσε το δικαίωμα στον ΟΦΗ να νιώθει ότι παίζει στο σπίτι του και είναι το φαβορί. Χωρίς να κάνει τίποτα το ιδιαίτερο ο ΟΦΗ, μόνο η διάθεση, η πίεση και η ένταση που έβγαζε στις κινήσεις τον έκανε να φαίνεται ότι έχει τον πρώτο λόγο στο παιχνίδι. Κάτι που το επιβεβαίωσε μόλις στο 18΄ .  Οι αμυντικοί άργησαν να αντιδράσουν, ο Διούδης δεν βγήκε και ο Σαλσέδο σχεδόν ανενόχλητος έστειλε με το κεφάλι την μπάλα στα δίχτυα. Ένα δεκαπεντάλεπτο χρειάστηκε ο ΑΡΗΣ μας για να βγάλει αντίδραση αλλά και αυτή κράτησε μόλις 10’.

ΧΑΛΑΡΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΝΕΟ ΛΑΘΟΣ

Με 3 γρήγορες αλλαγές ξεκίνησε το Β ημίχρονο η ομάδα μας με τους Φατιγκά, Γιαννιώτα και Μισεουί να καλούνται να συμμαζέψουν το μπάχαλο χωρίς όμως επιτυχία. Κάποιες προσπάθειες του Μορόν, κάποια ακίνδυνα σουτ και μια διάθεση για κάτι καλύτερο που όμως πάντα έμενε ημιτελές. Μέσα στο μπέρδεμα μας ο ΟΦΗ βρήκε την ευκαιρία του, ο Διούδης δεν κατάφερε να μπλοκάρει αποτελεσματικά το σουτ του Νούς και ο Νέιρα πήρε το ριμπάουντ και έκανε το 2-0.  Το 3^ο γκολ στο 80’ επισφράγισε το σημερινό αγωνιστικό μας ναυάγιο.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Το κενό του Ράτσιτς φάνηκε να πληρώνει η ομάδα ως ένα βαθμό μιας και το κέντρο έμοιαζε να λειτουργεί χωρίς μυαλό και πλάνο. Η μπάλα πήγαινε διαρκώς στα πλάγια παρόλο που σχεδόν τίποτα καλό δεν φαινόταν να βγαίνει από εκεί. Και όταν απουσιάζει το μυαλό συνήθως το πάθος είναι αυτό που καλύπτει το κενό του. Έλα όμως που οι παίκτες μας μπήκαν με μια εκνευριστική χαλαρότητα, απέφυγαν να μπαίνουν στις φάσεις με ένταση και αρκέστηκαν σε κάποιες διστακτικές επιπόλαιες ενέργειες. Ούτε οι αλλαγές βοήθησαν και αυτό έχει την σημασία του ως προς το πως αντιμετώπισαν εξαρχής του παιχνίδι οι παίκτες μας. Τουλάχιστον από την πρώτη στιγμή που ήρθε ο Χιμένεθ βλέπαμε προσπάθεια. Σήμερα δεν είδαμε ούτε αυτό. Και όταν μια ομάδα αντί να βελτιώνεται γίνεται χειρότερη αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα. Πρόβλημα που όσο υπάρχουν σημαντικές απουσίες, φαίνεται να επεκτείνεται.

ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΚΑΚΟΣ

Από την καλή εμφάνιση και την πικρή ισοπαλία με τις Σέρρες, στο ναυάγιο το σημερινό και τα 3 γκολ με τον ΟΦΗ.  Δεν είχε εξήγηση ο Χιμένεθ με τη λήξη του αγώνα για τον τρόπο με τον οποίο αγωνίσθηκαν οι παίκτες του σήμερα. Δεν είχε εξήγηση γιατί από την αίσθηση αισιοδοξίας που μας άφησε η ομάδα στο τελευταίο παιχνίδι καταλήξαμε στην άνευρη και ανούσια εικόνα που παρακολουθήσαμε σήμερα. Πρέπει όμως να εξηγηθεί και να διορθωθεί άμεσα.

Μπορεί η ομάδα μας να μην πήρε τη νίκη στην Κρήτη,  η ευχάριστη έκπληξη όμως στην Τρίπολη μας έχρισε νικητές στην κούρσα της 5^ης θέσης.  Κλασσικός ΑΡΗΣ… σπατάλησε ένα ημίχρονο αλλά στην επανάληψη ανέβασε την απόδοση του, ισοφάρισε και σε έπειθε ότι αν δεν ερχόντουσαν τα ευχάριστα νέα από την Τρίπολη στο τέλος θα έκανε την ανατροπή. Η ανατροπή δεν έγινε ποτέ, η 5^η θέση όμως εξασφαλίστηκε και όλα τα υπόλοιπα είναι ανούσιες λεπτομέρειες.

ΑΦΑΝΤΟΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΗΜΙΧΡΟΝΟ

Μας έχει συνηθίσει εδώ και χρόνια αυτή η ομάδα να πετάει με τεράστια ευκολία τα πρώτα 45’ και μετά να κοντράρεται και με τον χρόνο πέρα από τον αντίπαλο. Έτσι και σήμερα ο ΑΡΗΣ στο πρώτο ημίχρονο ήταν σχεδόν ανύπαρκτος. Μάλιστα μόλις στο 6’ φρόντισε να μας υπενθυμίσει και άλλη μια κακή του συνήθεια, με την αδράνεια στην άμυνα  όπου κανείς δεν πηδάει στα στημένα, να δίνει την ευκαιρία στον ΟΦΗ να πάρει προβάδισμα με κεφαλιά μετά από εκτέλεση κόρνερ. Ένα γρήγορο προβάδισμα που έδωσε φτερά στους αντιπάλους μας που αν και δεν είχαν σπουδαίες ευκαιρίες σίγουρα είχαν την υπεροχή. Εμείς από την άλλη ήμασταν στατικοί  και ανούσιοι με την νωθρότητα να χαρακτηρίζει κάθε μας κίνηση.

ΕΜΦΑΝΙΣΘΗΚΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Η σπουδαία απόκρουση του Κουέστα στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου που μας γλίτωσε από το 2-0 λειτούργησε σαν διακόπτης στο μυαλό των παικτών μας. Όσο κυλούσε ο χρόνος  η ομάδα σταδιακά ανέβαζε την απόδοση της. Και όταν ο Ουζουνίδης αποφάσισε να ρίξει στο παιχνίδι τον Σπίκιτς και τον Σιφουέντες τότε το γήπεδο άρχισε να γέρνει υπέρ μας. Το γκολ ήρθε τελικά στο 89΄(προηγήθηκε σχεδόν  10’ διακοπή στο 71’ λόγω φωτιάς στον πυλώνα) από τον Σπίκιτς που εκμεταλλεύτηκε την μακρινή πάσα του Μόντσου και έστειλε με ψυχραιμία την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια και στα 14’ των καθυστερήσεων προσπαθήσαμε για την ανατροπή αλλά ίσως και το ότι το παιχνίδι στην Τρίπολη είχε ήδη λήξει να έπαιξε τον ρόλο του.

ΒΡΗΚΕ ΛΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Εδώ και αρκετές αγωνιστικές ο ΑΡΗΣ παρουσιάζει σχεδόν το ίδιο πρόσωπο. Τα λέει ο Ουζουνίδης, προφανώς και δεν μπορεί να τα διορθώσει με τις συνθήκες που υπάρχουν εδώ και καιρό. Αυτό όμως που φάνηκε σήμερα είναι το πόσο σημαντικό είναι να παίρνεις βοήθειες από τον πάγκο. Με τους Πάρντο, Νταρίντα,  Σαβέριο, Ντούντου, Μάγιο και Φαμπιάνο να είναι σε κακή ημέρα, τον Μόντσου να αδυνατεί να κάνει τη διαφορά και τον Μορόν να παλεύει για άλλο ένα παιχνίδι μόνος του ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν ριζικές αλλαγές για να αντέξει κόντρα στον δραστήριο ΟΦΗ. Αυτή τη φορά ο προπονητής βρήκε τις λύσεις και με την είσοδο του Σπίκιτς και του Σιφουέντες αρχικά αλλά και του Ζαμόρα και Βέλεθ πιο μετά άλλαξε ουσιαστικά τα πάντα. Ξαφνικά αποκτήσαμε ένταση, επιθετικότητα, γρήγορη σκέψη και ουσία στις κινήσεις μας. Λίγο παράδοξο που στα προηγούμενα παιχνίδια ο Σπίκιτς και ο Σιφουέντες δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ότι οι παίκτες που έμπαιναν από τον πάγκο δεν έδιναν λύσεις. Σήμερα οι «βασικοί» έγιναν «αναπληρωματικοί» και ο ΑΡΗΣ επιτέλους βρήκε βοήθειες από τον πάγκο. Και αυτό είναι το στοιχείο που θα πρέπει να σημειώσουμε ενόψει της νέας χρονιάς.

ΦΙΝΑΛΕ ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ

Τα 2 αγωνιστικά πρόσωπα που έδειξε για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ μας και το τελικό 1-1 με τον ΟΦΗ ελάχιστη σημασία είχαν μιας και η ήττα του Αστέρα σε συνδυασμό με το νικηφόρο σερί στο ξεκίνημα των πλέιοφς αποδείχθηκαν αρκετά για την εξασφάλιση της 5^ης θέσης. Τυπική διαδικασία η τελευταία αγωνιστική, με τον «τελικό» της 5^ης θέσης να έχει αποφευχθεί. Χωρίς άγχος θα πάμε να αποχαιρετήσουμε την ομάδα κόντρα στον Αστέρα αναμένοντας όλα αυτά που πολύ ωραία επισημάνει μετά από κάθε αναμέτρηση ο Μαρίνος Ουζουνίδης να μετουσιωθούν σε πράξεις για έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ από αυτόν που παρακολουθήσαμε φέτος. Είτε τελικά βγούμε Ευρώπη, είτε όχι.

ΥΓ. Δεν περιμέναμε την ομάδα του «επαναστάτη» να το παλέψει στην Τρίπολη και τελικά μας εξέπληξε με τον καλύτερο τρόπο για να τελειώνουμε μια ώρα νωρίτερα. Το ότι φθάσαμε όμως μια ανάσα από το να παίξουμε «τελικό 5^ης θέσης»  φταίει το παράλογο σύστημα της διαίρεσης των βαθμών και τίποτα άλλο.

ΥΓ2. 3 νίκες και 2 ισοπαλίες ως τώρα σε αυτή τη σειρά αγώνων δεν την λες και κακή συγκομιδή βαθμών. Καλά θα ήταν να είχαμε κάνει το 5 στα 5 και να πηγαίναμε για το 6 στα 6.  Αν ήμασταν όμως η ομάδα που θα μπορούσε να το κάνει αυτό τότε δεν θα ήμασταν στους διεκδικητές της 5^ης θέσης με φόντο την Ευρώπη.

Κανένα περιθώριο δεν άφησε ο ΑΡΗΣ μας στον ΟΦΗ να αντιδράσει και με τον συνήθη ύποπτο Μορόν που σκόραρε 2 φορές πήρε τη σημαντική νίκη! Ανώτερος ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα με την αναποτελεσματικότητα, την ατυχία και τον Κατσικογιάννη και το VAR να είναι τα μοναδικά προβλήματα που έπρεπε να ξεπεράσει. Μια νίκη που θα έπρεπε να είχε έρθει πιο εύκολα βάσει της εικόνας του αγώνα αλλά από την στιγμή που πήραμε τους 3 βαθμούς ελάχιστη σημασία έχει.

ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Με τον Ουζουνίδη να φαίνεται να έχει βρει για τα καλά ένα σταθερό σχήμα ο ΑΡΗΣ μπήκε από την αρχή του αγώνα με την ίδια σοβαρότητα και συγκέντρωση που είχε δείξει στην Τρίπολη. Με ευκολία κυκλοφορούσαμε την μπάλα προς την επίθεση και με γρήγορες μεταβιβάσεις καταφέρναμε κυρίως από τα πλάγια να γινόμαστε απειλητικοί. Παράλληλες σέντρες που ήθελαν ένα τσαφ για να καταλήξουν στα δίχτυα, σουτ που κατέληγαν μακριά από την εστία ή κόντραραν στα σώματα με την μπάλα να μην μας κάνει το χατίρι και μερικές αποκρούσεις του πολύ καλού Ναούμοφ ήταν η εικόνα ενός ημιχρόνου με τον ΑΡΗ απόλυτο κυρίαρχο. Όσο όμως δεν έμπαινε το γκολ υπήρχε το γνωστό άγχος.

Η ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΑ 11 ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΡΑΣΑΚΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΤΑ

Ότι δεν κατάφεραν ξανά και ξανά να πετύχουν οι παίκτες μας με τις ατελείς επιθετικές τους προσπάθειες το κατάφερε τελικά ο Μορόν από τα 11 βήματα στο 61. Ο Κουμπαράκης στο VAR είδε το καθαρό χέρι και ο Ισπανός με ωραία εκτέλεση έκανε το 1-0. Ο ΟΦΗ ξαφνικά εμφανίσθηκε στο γήπεδο χωρίς όμως να γίνεται απειλητικός. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ κατάφερε και βρήκε έστω και με τυχερό τρόπο το 2^ο γκολ από τον Μεντίλ όμως ο Κατσικογιάννης και VAR συνεργάστηκαν άψογα και βρήκαν παράβαση  για να το ακυρώσουν. Παράβαση που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει αν δει τη φάση. Βέβαια ο Κατσικογιάννης από την αρχή του αγώνα είχε καταφέρει να επιβεβαιώσει τις φήμες αφήνοντας επιδεικτικά το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας ατιμώρητο όπως και τους ψεύτικους τραυματισμούς καθυστερήσεις ακόμη και εκεί που δεν υπήρχε καν υποψία για αληθινό τραυματισμό. Τέλος στο άγχος που παραδοσιακά προκαλεί αυτό το εύθραυστό 1-0 έδωσε και πάλι ο Μορόν στο 93! Ο Ισπανός έκλεψε την μπάλα στο κέντρο, κουβάλησε την μπάλα μέχρι την αντίπαλη εστία και με ωραίο σουτ έγραψε το τελικό 2-0! Κλειδώνοντας με τον καλύτερο τρόπο μια νίκη που δικαιούταν η ομάδα μας χωρίς την παραμικρή αμφιβολία.

ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΟΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ

Με τον ΑΡΗ μας να καλείται να διατηρήσει τα κεκτημένα χωρίς καν να γνωρίζει αν αυτός ο δρόμος θα οδηγήσει τελικά στην Ευρώπη υπήρχε ο φόβος ότι η ομάδα μπορεί να έχανε εντελώς τη συγκέντρωση της σε αυτά τα πλέιοφς . Στην πράξη όμως βλέπουμε τον Μαρίνο Ουζουνίδη να έχει καταφέρει να βρει ένα σχήμα αλλά και γενικότερα να έχει πείσει τους παίκτες του να παραμείνουν σοβαροί και να μπαίνουν αποφασισμένοι στα παιχνίδια. Έτσι παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Τρίπολη, έτσι ακριβώς τον είδαμε και σήμερα. Με τους περισσότερους παίκτες να έχουν θετική παρουσία το μόνο πρόβλημα που έπρεπε να λυθεί ήταν ο γρίφος του γκολ. Όπως στο γκολ του Μεντίλ όπου κακώς ακυρώθηκε η τύχη μας χαμογέλασε σε όλες τις προηγούμενες προσπάθειες τίποτα δεν μας πήγαινε καλά. Σίγουρα όταν σουτάρεις στα περιστέρια ή δεν δίνεις την σωστή πάσα έχεις την ευθύνη αλλά στο ποδόσφαιρο έχουμε δει ότι χωρίς λίγη τύχη δεν πας πουθενά.  Η αντίδραση μετά το 1-0 δεν ήταν καλή γιατί χάσαμε τον έλεγχο του ρυθμού και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να διορθωθεί για τη συνέχεια. Στο σύνολο όμως του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας ήταν κατά πολύ καλύτερος και αυτό είναι που μετράει.

ΔΕΝ ΑΦΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Με τον Λορέν Μορόν να συνεχίζει και σήμερα την καλή παράδοση που έχει κόντρα στον ΟΦΗ ο ΑΡΗΣ μας πήρε τους 3 βαθμούς κερδίζοντας με 2-0 σε ένα παιχνίδι που βάσει της εικόνας θα έπρεπε να είχε έρθει πιο εύκολα. Το σημαντικό όμως είναι ότι η ομάδα όχι μόνο έκανε το 2 στα 2 σε αυτή τη σειρά αγώνων αλλά έχει δείξει ως τώρα ένα στιβαρό πρόσωπο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από τους αντιπάλους του. Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να μπούμε στην τετράδα κανείς δεν μπορούσε να θεωρήσει δεδομένη αυτή την καλή εικόνα και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να πιστωθεί στον Ουζουνίδη και τους παίκτες του. Η καλή αρχή έγινε, περιμένουμε και την ανάλογη συνέχεια.

ΥΓ. Ρε κάτι συμπτώσεις! Από το 61΄ που σκόραρε ο Μορόν και μετά, ούτε μια φορά δεν παρέμειναν κάτω οι παίκτες του ΟΦΗ σε αντίθεση με τις εκνευριστικές καθυστερήσεις που προηγήθηκαν.

Ένα ημίχρονο απών όπου ο ΟΦΗ κυριάρχησε και πήρε το προβάδισμα και ένα ημίχρονο όπου έπαιξες σαν ΑΡΗΣ… αλλά κατάφερες σε 2 φάσεις να δεχθείς 2 γκολ. Μοντόγια και Μπράμπετς οι «πρωταγωνιστές» της συνολικής κακής αμυντικής λειτουργίας της ομάδας από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της αναμέτρησης. Απογοήτευση στον κόσμο που περίμενε να δει την ομάδα με περισσότερες προπονήσεις στα πόδια της να έχει μια βελτιωμένη εικόνα και όχι να προβληματίζει σε τέτοιο βαθμό.

ΜΕ ΝΤΑΡΙΝΤΑ – ΜΟΝΤΟΓΙΑ ΣΤΟ ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

Με τους Νταρίντα και Μοντόγια να αντικαθιστούν τους ανέτοιμους Μόντσου και Μάγιο στο αρχικό σχήμα ο Άκης Μάντζιος προσπάθησε να διατηρήσει στο μέγιστο βαθμό την όποια χημεία είχε δημιουργηθεί από τα προηγούμενα παιχνίδια. Αναμενόμενες κινήσεις μιας και οι επιλογές για τις συγκεκριμένες θέσεις ήταν περιορισμένες. 

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΠΙ 45’

Μόνο ορεξάτος και αποφασισμένος για το διπλό δεν παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Κρήτη στα πρώτα 45’ της αναμέτρησης. Με εξαίρεση μια παραλίγο μαγική ενέργεια του Σίστο στο ξεκίνημα που κατέληξε στο δοκάρι από εκεί και πέρα ο ΑΡΗΣ μας παραδόθηκε στις διαθέσεις των αντιπάλων του. Πίεζε, έτρεχε, πάλευε ο ΟΦΗ και εμείς απλά οπισθοχωρούσαμε, μπερδευόμασταν και αγχωνόμασταν ακόμη και όταν δεν υπήρχε λόγος. Με έναν αφηνιασμένο Νους και ένα εκρηκτικό ανά διαστήματα Φούντα  ο ΟΦΗ κατάφερε σε αρκετές φάσεις να εκθέσει την άμυνα μας και παρόλο που το 1-0 προέκυψε από ένα επιπόλαιο πέναλτι που έκανε ο Μοντόγια, θα μπορούσαν να είχαν πετύχει και άλλα γκολ. Ευτυχώς ο Κουέστα ήταν εκεί και ο ΑΡΗΣ παρέμεινε ζωντανός στο παιχνίδι.

Η ΟΛΙΚΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟΥ

Με κάποιο μαγικό τρόπο στο Β ημίχρονο μπήκε ένας άλλος ΑΡΗΣ μέσα. Η γρήγορη αλλαγή του Ντιαντί με τον Σαβέριο και Η μετατόπιση του Σίστο άλλαξε ως ένα σημείο τις ισορροπίες και η ομάδα παρουσιάστηκε πιο επιθετική, έβγαλε περισσότερη ενέργεια στις κινήσεις της και είχε την αποφασιστικότητα που έλειπε στα πρώτα 45’. Μορόν, Σαβέριο και Γκαρθία έψαξαν το γκολ της ισοφάρισης χωρίς όμως επιτυχία. Και εκεί που έδειχνε ότι η ισοφάριση ήταν θέμα χρόνου ήρθε μια στατική φάση από τα πλάγια και μια αδικαιολόγητη αδράνεια του Μπράμπετς στο κέντρο της άμυνας που απλά παρακολούθησε με αγωνία τον παίκτη που μάρκαρε να σηκώνεται και να καρφώνει με το κεφάλι την μπάλα στα δίχτυα. Ένα 2^ο γκολ στο 57’ από έναν ακίνδυνο ΟΦΗ στο σημείο που έχεις αρχίσει να επιβάλλεις το παιχνίδι σου… Το  ανόητο χέρι του Χατζηχριστίδη έδωσε την ευκαιρία στον Μορόν να μειώσει σε 2-1 από τα 11 βήματα και να ξαναφέρει τον ενθουσιασμό στην ομάδα για την ισοφάριση. Οι ευκαιρίες του Σαβέριο και του Σαμόρα ήταν οι πιο σημαντικές για να γίνει το 2-2. Για ακόμη μια φορά όμως η άμυνα μας έδειξε θολωμένη, δεν λειτούργησε σωστά και στο 83’ επέτρεψε στον ΟΦΗ να κλειδώσει την νίκη.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ

Πολλοί οι προβληματισμοί που μας αφήνει το σημερινό παιχνίδι.  Πρώτα από όλα ένα μεγάλο γιατί… Γιατί δεν παίξαμε από την αρχή όπως παίξαμε στο Β ημίχρονο; Γιατί επιμένουμε να παίζουμε στο ίδιο μοτίβο όταν ο αντίπαλος αποφασίζει να πιέζει ψηλά και αυτό μας δημιουργεί προβλήματα; Γιατί η ομάδα δείχνει τόσο ασύνδετη στο τρανζίσιον είτε όταν επιστρέφει στην άμυνα είτε όταν αποφασίζει να βγει γρήγορα στην επίθεση. Ώρες ώρες ο εξαιρετικός(και σήμερα) Μάνου Γκαρθία δείχνει να είναι στον κόσμο του… εκεί όπου με το που θα ξεφύγει από τους αντιπάλους του και θα κοιτάξει προς την αντίπαλη εστία ήδη οι συμπαίκτες του θα έχουν κάνει αντίστοιχες κινήσεις στον χώρο. Μάταια όμως. Στατικοί στις περισσότερες φάσεις, εγκλωβισμένοι στις σκέψεις τους ακόμη και όταν είχαμε κλείσει τον ΟΦΗ στην περιοχή του. Γιατί τόσο διστακτικοί στις πρωτοβουλίες που παίρνουν οι επιθετικοί; Μόνο ο Μάντζιος μπορεί να ψάξει και να βρει τις απαντήσεις για όλα τα παραπάνω. Αφού όμως πρώτα βρει και τους παίκτες που στην παρούσα φάση είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα. Αρκετοί παίκτες σήμερα ήταν μέτριοι σε ατομικό επίπεδο και αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε μετά από μια διακοπή 2 εβδομάδων που αναμέναμε μια πιο δουλεμένη ομάδα και παίκτες με περισσότερες ανάσες και πιο ξεκάθαρους ρόλους. Σίγουρα θέλει χρόνο η ομάδα, οφείλει όμως να δείχνει παιχνίδι με παιχνίδι βελτίωση. Και αυτό δεν το είδαμε καθόλου σήμερα.

2 ΦΑΣΕΙΣ, 2 ΓΚΟΛ, 3 ΧΑΜΕΝΟΙ ΒΑΘΜΟΙ

Όταν στο καλό σου ημίχρονο που έχεις πάρει για τα καλά τον έλεγχο και παλεύεις για την ισοφάριση επιτρέπεις στον αντίπαλο σου σε μόλις 2 ευκαιρίες να βρει 2 γκολ… τότε δύσκολα ότι και αν κάνεις να αποφύγεις την ήττα. Έλειψε η συγκέντρωση στην άμυνα, έλειψε η αποτελεσματικότητα στην επίθεση, έλειψε η ένταση και η αποφασιστικότητα στις προσωπικές μονομαχίες. Πολλά τα κακώς κείμενα σε ένα χρονικό σημείο όπου περιμέναμε την ομάδα να αρχίζει να ανεβάζει στροφές αντί να χαμηλώνει ταχύτητα. Θέλει χρόνο... θέλει όμως και άμεση αντίδραση.

Με το γκολ του Νταρίντα στο 39’ να αποτελεί την ευχάριστη «παραφωνία» στο ρεσιτάλ αστοχίας των παικτών μας ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη που ήθελε απέναντι στον ΟΦΗ. Η ομάδα παρουσιάστηκε αισθητά βελτιωμένη στην επιθετική της ανάπτυξη, δημιούργησε εξαιρετικές καταστάσεις για γκολ αλλά η αστοχία στην τελική προσπάθεια ήταν  το μόνιμο αποτέλεσμα. Ελάχιστη σημασία έχουν όμως όλα αυτά για την ώρα μιας και ο ΑΡΗΣ μας πήρε τους 3 βαθμούς της νίκης σε ένα άδειο… παγωμένο… Κλεάνθης Βικελίδης.

ΠΗΓΕ ΝΑ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΕΙ Ο ΟΦΗ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΓΡΗΓΟΡΑ Ο ΑΡΗΣ

Ο ΟΦΗ δεν κατέβηκε για να κλειστεί στην άμυνα και αυτό φρόντισε να μας το δείξει από το ξεκίνημα του αγώνα. Και αν στην αρχή φάνηκε να αιφνιδιαστήκαμε πολύ γρήγορα οι παίκτες μας προσαρμόστηκαν στις συνθήκες του αγώνα. Μάλιστα χάρη στις έξυπνες μακρινές μεταβιβάσεις των Πάρντο, Νταρίντα και Σουλεϊμάνοφ η ομάδα μας κατάφερε να φθάσει κοντά στο 1-0. Και σαν να μην έφθαναν οι κακές επιλογές μας είχαμε και την ατυχία με το δοκάρι του Μορόν. Στο 39’ το πείσμα του Νταρίντα απέδωσε, βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση κοντά στην εστία σκοράροντας με υποδειγματικό τρόπο για το 1-0!

ΜΠΑΡΑΖ ΧΑΜΕΝΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ, ΟΠΙΣΘΟΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ

Στο Β ημίχρονο η ομάδα μπήκε με πολύ καλό ρυθμό και έδειχνε ικανή να τελειώσει το παιχνίδι. Είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας, είχε εμπνεύσεις αλλά δεν είχε ουσία. Μορόν, Νταρίντα, Μενέντεθ, Σουλεϊμάνοφ ξανά και ξανά να μην μπορούν να συνεργαστούν, να μην μπορούν να πασάρουν σωστά ή να σουτάρουν σωστά μια ανάσα από το γκολ που θα «κλείδωνε» τη νίκη. Λογικό επακόλουθο ως ένα βαθμό να ακολουθήσει η οπισθοχώρηση ιδιαίτερα από την στιγμή που και οι αλλαγές του Μάντζιου δεν βοήθησαν. Πλησιάζοντας όμως στο τελευταίο δεκάλεπτο της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ βρήκε τα πατήματα του, πίεσε πιο ψηλά πιο σωστά και χωρίς να αγχωθεί ιδιαίτερα κράτησε αυτό το ευάλωτο 1-0 μέχρι το τέλος.

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΟΣ ΜΕΣΟΕΠΙΘΕΤΙΚΑ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

Ίσως και να βοήθησε και ο ΟΦΗ με τον τρόπο που αγωνίσθηκε αλλά σήμερα είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Η συμμετοχή του Πάρντο στην ανάπτυξη για όσο είχε δυνάμεις ήταν σημαντική. Ενώ και τα στημένα του φαντάζουν ως μια μόνιμη πηγή κινδύνου για τον αντίπαλο. Είδαμε έξυπνες μακρινές μεταβιβάσεις αλλά και σωστές προωθήσεις των παικτών μας χωρίς την μπάλα. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να δημιουργήσει περισσότερες από μια ντουζίνα καταστάσεις όπου θα μπορούσε να σκοράρει αλλά το έκανε μόλις μια. Και αυτός είναι ο προβληματισμός που μας αφήνει το σημερινό παιχνίδι. Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα με εξαίρεση την αστοχία της ήταν αυτή που έπρεπε. Ξεχώρισε ο Νταρίντα, ο Μορόν παρά την αστοχία του και ο Οντουμπάτζιο που συνεχώς ανεβάζει την απόδοση του.  Θετικό πρόσημο είχαν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν με εξαίρεση τις αλλαγές όπου περιμέναμε να κάνουν πιο αισθητή την παρουσία τους. Και αυτό ως ένα βαθμό δείχνει ότι και οι επιλογές του Μάντζιου για την ώρα είναι περιορισμένες.

ΒΡΗΚΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗ ΝΙΚΗ

Το γκολ του Νταρίντα αν και στο 39’ τελικά ήταν λυτρωτικό έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι. Ο Τσέχος έψαχνε απεγνωσμένα μια καλή εμφάνιση εδώ και καιρό και σήμερα την βρήκε! Βελτιωμένη η ομάδα μεσοεπιθετικά που προβλημάτισε όμως με την αναποτελεσματικότητα της στην τελική προσπάθεια. Οι 3 βαθμοί όμως μετράνε και ο ΑΡΗΣ σήμερα πήρε έστω με αυτό το φτωχό βάσει ευκαιριών 1-0 αυτό που ήθελε! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Αμυντικά κενά, φθηνά λάθη και μια άνευρη εμφάνιση από τον κουρασμένο ΑΡΗ που σε ακόμη ένα παιχνίδι κατέβηκε χωρίς να μπορεί κανείς να χαρτογραφήσει τις προθέσεις τους. Το τελικό 3-2 και η προσπάθεια που έγινε για την ανατροπή δεν αποτυπώνουν την εικόνα μιας και ο ΑΡΗΣ ήταν μέτριος σήμερα αλλά και ο ΟΦΗ δεν έκανε κάτι το ιδιαίτερο ώστε να αξίζει αυτή τη νίκη. Εντείνεται ο προβληματισμός για το πως θα κυλήσει η σεζόν που μόλις ξεκίνησε, με την ομάδα να μην πείθει και τα κακώς κείμενα του μεταγραφικού σχεδιασμού να μην διορθώνονται.

ΣΤΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΥΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Κάτι από το πρώτο παιχνίδι με την Αραράτ θύμισε ο ΑΡΗΣ σήμερα, με τον τρόπο με τον οποίο ήταν στημένος να μην δείχνει ξεκάθαρα τις διαθέσεις τους. Ήθελε τη νίκη εκμεταλλευόμενος τις ελάχιστες ευκαιρίες που θα του δινόταν; ήθελε να διασφαλίσει το μηδέν και μετά ότι βγει;  Πάντως σε καμία περίπτωση δεν κατέβηκε σαν το φαβορί μέσα στο γήπεδο που είχε μεγαλύτερη ανάγκη το θετικό αποτέλεσμα. Ενώ και σε δυνάμεις και εντάσεις από την αρχή διαφάνηκε μια αδυναμία στις μονομαχίες και τις διεκδικήσεις της μπάλας με τους αντιπάλους μας. Ο ΟΦΗ με υψηλή πίεση, αρκετά τρεξίματα και πολύ δύναμη στις ενέργειες του, έδειχνε πιο απειλητικός χωρίς όμως να κάνει ευκαιρίες.

ΚΑΚΟΣ ΜΕΣΟΑΜΥΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΦΘΗΝΑ ΛΑΘΗ ΣΤΑ ΜΕΤΟΠΙΣΘΕΝ

Η άμυνα περισσότερο από ότι η επίθεση είναι καθαρά θέμα σωστής ομαδικής λειτουργίας και πειθαρχίας στις τοποθετήσεις αλλά ποιος θα αναλάβει τον ρόλο του κόφτη και ποιος καλύπτει πίσω. Στον ΑΡΗ ως τώρα όλα αυτά είναι ένα ατελείωτο μπέρδεμα. Δεν ήξεραν πότε να πιέσουν, πότε να οπισθοχωρήσουν και πότε να καλύψουν το «ανέβασμα» του συμπαίκτη τους. Κάπως έτσι είδαμε τον τερματοφύλακα του ΟΦΗ να βγάζει ασίστ για το 1-0 και μια σειρά από λάθη να οδηγούν και στο 2-0.

ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ… ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Με το 2-0 πριν καλά καλά βγει το ημίχρονο ο ΑΡΗΣ δεν είχε άλλη επιλογή από το να ανέβει ψηλά και να γίνει πιο απειλητικός. Αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας ο ΑΡΗΣ να δημιουργήσει ευκαιρίες, να βρει 2 γκολ με Μορόν και Φαμπιάνο και να φθάσει μια ανάσα από την ολική ανατροπή με το δοκάρι του Πάλμα. Ενώ και στο 1-0 υπήρχε η άμεση απάντηση από τον Πάλμα, με την μπάλα από τη θέση του σώματος του τερματοφύλακα του ΟΦΗ που διώχνει να φαίνεται να έχει περάσει την γραμμή αλλά το VAR το έπνιξε. Όπως δηλαδή και στο Βουκουρέστι με το που ο ΑΡΗΣ αναγκάστηκε να παίξει μπάλα και να βρει γκολ έδειξε ότι δεν είχε να φοβηθεί τίποτα από τον αντίπαλο του.

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ

Σαν να προσπαθούν οι παίκτες του Τόλη Τερζή να εφαρμόσουν ένα πλάνο που δεν μπορούν. Είτε μιλάμε για την επίθεση είτε για την άμυνα και στις 2 πλευρές του γηπέδου οι παίκτες μας μοιάζουν να μην ξέρουν τι θέλουν. Χτίσιμο παιχνιδιού από πίσω όπως απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο; Μα και όταν σπας την πίεση από την περιοχή σου και μεταφέρεις την μπάλα στο κέντρο τι κάνεις; Εκμεταλλεύεσαι τα κενά και την ανακατωσούρα της αντίπαλης άμυνας; Όχι. Παγώνεις τον ρυθμό και ξαναγυρίζεις την μπάλα πίσω ώστε να δώσεις την ευκαιρία στους αντιπάλους σου να επιστρέψουν στις θέσεις τους και να αναδιοργανωθούν. Ανεβαίνουν τα μπακ ή δεν ανεβαίνουν; Πιέζουμε ψηλά ή δεν πιέζουμε. Ερωτήσεις που φαίνεται να στριφογυρίζουν στο μυαλό των παικτών μας.

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Το να ετοιμάζεις ένα πλάνο και αυτό να μην σου βγαίνει μέσα στο παιχνίδι είναι κάτι που δύσκολα διορθώνεται κατά την διάρκεια του αγώνα. Το να βλέπεις όμως την ομάδα σου να ξεμένει από δυνάμεις είναι κάτι που μπορείς να το διορθώσεις με 5 αλλαγές πλέον. Ωραία μπήκε ο Ντουκουρέ στη θέση του κακού σήμερα Ζουλ αλλά έπρεπε να φθάσουμε στο 81’ για να γίνουν 3 αλλαγές; Δύσκολα ερμηνεύονται και οι επιλογές του Τερζή αλλά και η «εμπιστοσύνη» που δείχνει στο φετινό ρόστερ. Τουλάχιστον είδαμε ότι υπάρχει Ντουκουρέ στην ομάδα, ίσως στο μέλλον να δούμε ότι υπάρχει και ο Παναγίδης που στα φιλικά που αγωνίσθηκε ήταν εξαιρετικός.  Μέχρι και στο κομμάτι των αλλαγών ο Τερζής έχει αρχίσει να γίνεται προβλέψιμος, όπως προβλέψιμη είναι και η ομάδα στο τι ακριβώς θα κάνει ή δεν θα κάνει μέσα στο γήπεδο.

ΧΑΜΗΛΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΗΧΗ ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ

Συνεχίζει να πληρώνει ο ΑΡΗΣ τα λάθη του καλοκαιρινού μεταγραφικού σχεδιασμού με τα κενά στην άμυνα και την έλλειψη(;) λύσεων από τον πάγκο να φαίνονται και στο σημερινό παιχνίδι με τον ΟΦΗ. Ένα παιχνίδι που με το που αναγκάστηκε η ομάδα να αντιδράσει φάνηκε ότι μπορεί να κερδίσει αλλά στο τέλος κατάφερε να το χάσει. Προβληματική εικόνα που πρέπει να αλλάξει άμεσα… διαφορετικά θα χειμωνιάσει και θα αναρωτιόμαστε ακόμη τι στο καλό έγινε αυτό το καλοκαίρι.

ΥΓ. Και όμως στον ΑΡΗ που φέτος κινείται πιο «συντηρητικά»,  δεν μπορούμε να βρούμε δύο στόπερ, ένα αμυντικό χαφ και έναν επιθετικό που να «αρέσουν» στον προπονητή μας!

Την αντίδραση που περιμέναμε εδώ και κάμποσο καιρό είδαμε σήμερα στην Κρήτη από τον ΑΡΗ μας που με συνοπτικές διαδικασίες καθάρισε τον ανεβασμένο… ΟΦΗ με 3-0! Όντας σοβαρός και αποτελεσματικός από την αρχή μέχρι το τέλος της αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ έκαμψε την αντίσταση του ΟΦΗ, βρήκε 3 νέους σκόρερ στα πρόσωπα των Ρούπ, Νταρίντα και Ιτούρμπε επιστρέφοντας με εμφατικό τρόπο στις νίκες.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΡΖΗ

Αν υπήρχε κάποιο παράπονο από τις πρώτες κινήσεις του Τερζή με το που κάθισε στην θέση του Πάρντιου, αυτό είχε να κάνει με την διστακτικότητα του να προχωρήσει σε ουσιαστικές αλλαγές. Έχοντας πλέον περισσότερες επιλογές στη διάθεση του κατάφερε να παρουσιάσει κάτι το διαφορετικό. Πιθανόν η χρησιμοποίηση του Ρουπ στο αρχικό σχήμα και η συνεργασία που είχε ο Γερμανός με τους Νταρίντα και Ετέμπο να ήταν και το κλειδί της νίκης.  

Η ΤΡΙΑΔΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ

Ο Ρούπ μαζί με τους Ετέμπο και Νταρίντα συνέθεσαν μια τριάδα στο κέντρο με υψηλό ποδοσφαιρικό IQ που παρέσυρε ολόκληρη την ομάδα. Από την σωστή και γρήγορη κυκλοφορίας της μπάλας προς την επίθεση μέχρι και την αμυντική λειτουργία αυτοί οι 3 παίκτες με τις σωστές τοποθετήσεις τους έκαναν το έργο  της αμυντικής τετράδας ακόμη πιο εύκολο. Και φυσικά πίσω από την αμυντική τετράδα ήταν ένας Κουέστα που για ακόμη μια φορά ήταν εξαιρετικός και ενέπνεε εμπιστοσύνη στην εστία του. Ενώ και στην επίθεση οι μάχες του Καμαρά δεν κατέληγαν στα σκουπίδια μιας και ο Μαυριτανός τις περισσότερες φορές είχε έναν παίκτη κοντά του για να σπάσει την μπάλα και να συνδυαστεί. Μπορεί τα εξτρέμ Πάλμα και Γκαρσία να συνέχισαν τις χαμηλές πτήσεις τους αλλά η συνολική λειτουργία της ομάδας παίρνοντας δύναμη από την σταθερότητα του κέντρου ήταν εξαιρετική.

ΒΡΗΚΕ ΔΙΧΤΥΑ ΜΕ 3 ΝΕΟΥΣ ΣΚΟΡΕΡ ΣΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ

Πέρα από τη συνολικά καλή εικόνα της ομάδας η διαφορά σήμερα ήταν ότι ο ΑΡΗΣ μας όχι μόνο δημιούργησε πολλές και καλές ευκαιρίες αλλά κατάφερε 3 από αυτές να τις κάνει και γκολ! Ο Ρούπ έκανε την αρχή που εκμεταλλεύτηκε το γύρισμα του Πίρσμαν μετά από εκτέλεση κόρνερ, ο Ρουπ στη συνέχεια έδωσε την ασίστ  στον επερχόμενο Νταρίντα που ακολούθησε την φάση και στο τέλος ο Ιτούρμπε έβαλε με το πείσμα του ένα γκολ που δεν μπορούσαν με τίποτα αυτή τη φορά να το ακυρώσουν! Τι και αν ο Καμαρά που κυνήγησε λυσσαλέα το γκολ δεν κατάφερε να σκοράρει. Σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι το γκολ είναι αποτέλεσμα ομαδικής προσπάθειας και όχι ενός σέντερ φορ, είτε αυτός λέγεται Καμαρά είτε λέγεται Γκρέι.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΤΡΟΠΟ

Τέλος στο αρνητικό του σερί έβαλε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Κρήτη παίζοντας ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο και κερδίζοντας εύκολα τον ΟΦΗ με 3-0! Ρουπ, Νταρίντα και Ιτούρμπε(ναι μέτρησε!) τα 3 γκολ της αναμέτρησης σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ έβγαλε την αντίδραση που θέλαμε και έβαλε τις βάσεις για την αντεπίθεση του. Πλέον περιμένουμε την ομάδα να σταθεροποιήσει την απόδοση της, ντεφορμέ παίκτες να επανέλθουν και η ομάδα μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος να κάνει όσες περισσότερες ζημιές μπορεί σφραγίζοντας παράλληλα το ευρωπαϊκό εισιτήριο. Πως τον χαμήλωσες έτσι τον ανεβασμένο ΟΦΗ ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Φοβάται να πέσει για ύπνο ο Ιτούρμπε απόψε …μην ξυπνήσει το πρωί και μάθει ότι του ακύρωσαν το γκολ!

ΥΓ2. Ένα γκολ και μια ασίστ η "αποτυχημένη" μεταγραφή της τελευταίας στιγμής.