Δειλά δειλά αρχίζουν να ξεπροβάλλουν κάποια θετικά μηνύματα στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ και όλοι ευελπιστούμε αυτά να είναι απλά η αρχή. Η επισημοποίηση της συμφωνίας με τους Ψυχογιό, Σουνά, Σταυρόπουλο και Γιαννίτση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από το σκηνικό αποσύνθεσης-διάλυσης της ομάδος στο οποίο είμαστε μάρτυρες εδώ και πολύ καιρό. Μάλιστα αν λάβουμε υπόψιν τα δημοσιεύματα (τα οποία επιβεβαιώνονται από τις συμφωνίες με τους παίκτες) ότι η διοίκηση Στεφανίδη έχει βρει τους οικονομικούς πόρους και κατέθεσε σημαντικά χρηματικά ποσά στους λογαριασμούς τους για  να τους μεταπείσει τότε ίσως και να έφθασε η στιγμή που ο κόσμος του ΑΡΗ μπορεί να δει κάτι παραπάνω και να μην αρκείται στα λόγια.

Ψυχογιός, Σουνάς, Σταυρόπουλος και Γιαννίτσης είναι 4 παίκτες που για τον ΑΡΗ της Football League είναι απαραίτητοι. Όπως και οι περισσότεροι παίκτες του περσινού ρόστερ με εξαίρεση κάποιους παίκτες που όπως φάνηκε απλά δεν μπορούσαν να δώσουν κάτι παραπάνω. Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να κάνουμε στον Ψυχογιό που είναι άνω των 24 ετών που λόγω της μη αδειοδότησης υπάρχει περιορισμός, κάτι που δείχνει από την μια πόσο τον υπολογίζει ο Καλαϊτζίδης αλλά και από την άλλη αφήνει ένα ανοιχτό παράθυρο μήπως τελικά αλλάξει κάτι στο θέμα των μεταγραφών. Είτε σε ότι έχει να κάνει με την αδειοδότηση, είτε με αλλαγή στους περιορισμούς των μεταγραφών για όλες τις ομάδες που θα κάνει τα πράγματα πιο ελαστικά. Όπως είπαμε όμως και στην αρχή η συγκεκριμένη θετική κίνηση της διοίκησης Στεφανίδη είναι μόλις ένα μικρό βήμα προς την σωστή κατεύθυνση από τα πολλά που πρέπει να γίνουν. Και όσο υπάρχει ανοιχτό το θέμα των Μανιά, Διούδη και Κύργια κανείς δεν μπορεί να είναι ήρεμος. Ο Μανιάς είναι ίσως ο παίκτης που μπορεί να κάνει την διαφορά για τον ΑΡΗ της Football League. Ιδίως όταν μιλάμε για έναν παίκτη  που γνωρίζει πολύ καλά την κατηγορία και την πρό-προηγούμενη χρονιά με την φανέλα του Απόλλων Σμύρνης έκανε όργια. Θα είναι τεράστιο πλήγμα να χαθεί ο Μανιάς για να ξεκινήσει μια προσπάθεια για να βρεθεί ένας παίκτης σαν τον Μανιά... Κάτι ανάλογο περίπου ισχύει και με τον Κύργια που σε γενικές γραμμές έκανε και αυτός μια καλή χρονιά και σίγουρα στην Football League θα μπορεί να προσφέρει σαφώς περισσότερα.  Η περίπτωση του Σ.Διούδη είναι αρκετά διαφορετική. Ο λόγος είναι ότι αν και πρόκειται για έναν καλό ταλαντούχο τερματοφύλακα την χρονιά που μας πέρασε φάνηκε ότι την δεδομένη χρονική στιγμή δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος και να κάνει την διαφορά για την ομάδα μας. Όχι ότι είναι ευθύνη του τερματοφύλακα η τρύπια άμυνα μιας ομάδος αλλά η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι αν φας το γκολ οι 5 εξαιρετικές αποκρούσεις που έκανες πιο πριν ή πιο μετά απλά ξεχνιούνται και σπάνια δίνουν βαθμούς. Αν είναι λοιπόν να βάλω την προσφορά του Σ.Διούδη στην ομάδα σε σχέση με τα χρήματα που μπορεί να φέρει στην ομάδα, χωρίς δεύτερη σκέψη θα προτιμήσω τα χρήματα. Χρήματα που μπορούν να πείσουν και άλλους παίκτες να μείνουν ή να φέρουν άλλους για να συστρατευτούν στην προσπάθεια της επανόδου στην Superleague.

Μετά τις επίσημες ανακοινώσεις για την παραμονή σημαντικών παικτών ακολούθησε και η είδηση για εξτρά χορηγία του ΟΤΕ TV αντί τηλεοπτικών ύψους 1.000.000€ . Ποσό που μπορεί να είναι σαφώς μικρότερο από αυτό της ΑΕΚ αλλά αποτελεί μια ανάσα για την ομάδα που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Όλα όμως τα παραπάνω αποτελούν κινήσεις πάνω σε τεντωμένο σχοινί, μιας και όσο δεν βρίσκεται η νομική φόρμουλα για την προστασία από τους πιστωτές ο ΑΡΗΣ είναι στον αέρα. Το 106 φαίνεται να έχει εγκαταλειφθεί και το 99 να επανέρχεται. Δεν μας ενδιαφέρει ποιος το έχει προτείνει, ούτε ποιος δικηγόρος θα το τρέξει. Αυτά απασχολούν όσους έχουν εμμονές με πρόσωπα και ότι έχει να κάνει με τον Λ.Σ. τους προκαλεί ίλιγγο. Ας τα βρουν οι δικηγόροι μεταξύ τους και ας κάνουν όλοι μαζί ενωμένοι αυτό που πρέπει για το καλό του ΑΡΗ. Αν όλα γίνουν όπως πρέπει ο κόσμος θα ακολουθήσει και θα στηρίξει, όπως πάντα κάνει ανεξάρτητα από παράγοντες, παίκτες και προπονητές.

ΥΓ. Όλα καλά και ωραία με τις επαφές, τις συμφωνίες, τις ανακοινώσεις κτλ κτλ. Τον λόγο όμως που ο κ.Στεφανίδης δεν έχει δηλώσει ακόμη την ομάδα στην Football League εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω... Κάτι που θα έπρεπε να είναι η πρώτη κίνηση της διοίκηση Στεφανίδη την αφήνουμε για το τέλος; Το αν κρύβεται κάτι από πίσω ή είναι διαδικαστικό το θέμα θα φανεί πολύ σύντομα...

Εμφανώς ανέτοιμος και με πολλά "κενά" παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Ριζούπολη και γνώρισε πικρή ήττα με 2-1 απέναντι σε έναν Απόλλων που δεν εντυπωσίασε αλλά κατάφερε να εκμεταλλευτεί στο απόλυτο τα λάθη της άμυνας μας. Καθοριστικός ο Κομίνης στην εξέλιξη του αγώνα που έκλεισε τα μάτια σε καθαρό πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο και ενώ το σκορ ήταν 1-0.

Μόλις η 1η αγωνιστική και όλες οι φοβίες που είχαμε για τον φετινό ΑΡΗ αποκαλύφθηκαν στο σημερινό παιχνίδι. Στα φιλικά όλοι μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια για τον Κύργια αλλά δυστυχώς η δικαίωση ήρθε για όσους υποστήριζαν ότι ο ΑΡΗΣ έπρεπε να πάρει ακόμη έναν έμπειρο αμυντικό για παρτενέρ του Πουλίδο. Εκτός από την αδράνεια ολόκληρης της άμυνας στο πρώτο γκολ το δεύτερο γκολ ήταν προσωπικό δώρο του Κύργια, ενώ υπήρξαν και 1-2 φάσεις ακόμη που οι κεντρικοί αμυντικοί της ομάδας μας έδειξαν να τα έχουν χαμένα. Η ανυπαρξία του Τριανταφυλλάκου μεσοαμυντικά σε συνδυασμό με τις μηδαμινές προωθήσεις του Ηρακλή και του Τσουμάνη από τα πλάγια ουσιαστικά έκοψαν την ομάδα στα 2 και άφησαν τους προωθημένους παίκτες σε έναν άχαρο ρόλο. Αρκετή συζήτηση έγινε και για τον βαθμό ετοιμότητας του Ίμπεχ που ακόμη και στο Α' ημίχρονο που αγωνίστηκε δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Η είσοδος του Αγγελούδη στην θέση του Ιμπέχ και η μετατόπιση του Μανιά στα πλάγια βελτίωσε ελαφρώς τα πράγματα αλλά ο τραυματισμός του Μανιά χάλασε τα πλάνα του Χατζηνικολάου που αναγκάστηκε νωρίς νωρίς να κάνει και τις 3 αλλαγές του, αλλάζοντας ταυτόχρονα και την διάταξη της ομάδος και αφήνοντας τον Παπαδόπουλο μόνο του. Ο ενθουσιασμός και η ταχύτητα που έδωσαν στην ομάδα οι Σταυρόπουλος και Σουνάς άλλαξαν εμφανώς την εικόνα αλλά το 2-0  ήταν δύσκολο να ανατραπεί στο χρόνο που είχε απομείνει. 

Πολύ πικρή η πρώτη γεύση μιας και χάσαμε με σχετική ευκολία από έναν αδύναμο όπως παρουσιάστηκε αντίπαλο που δεν πίεσε καθόλου και αρκέστηκε σε ένα παθητικό παιχνίδι για σχεδόν 80'. Το 65% κατοχή υπέρ μας δείχνει ότι αν ήμασταν έτοιμοι θα μπορούσαμε αν όχι να πάρουμε τη νίκη τουλάχιστον να φεύγαμε με τον βαθμό ισοπαλίας. Σίγουρα στην πρεμιέρα κανείς δεν είναι έτοιμος αλλά ο Χατζηνικολάου φάνηκε να μην έχει καθαρή εικόνα για τους παίκτες του. Ρίσκαρε με τη συμμετοχή του ανέτοιμου Ίμπεχ και του ασταθή Τριανταφυλλάκου και δεν δικαιώθηκε. Από την άλλη η μη χρησιμοποίηση του Έλσνερ ούτε σαν αλλαγή σε έναν ΑΡΗ ειδικών συνθηκών μοιάζει να είναι μεγάλο πλήγμα που ίσως να αποδειχθεί ακόμη μεγαλύτερο στη συνέχεια. Με 3 μεταγραφές άνω των 24 ετών πραγματικά αυτό που γίνεται με τον Έλσνερ μοιάζει με τεράστιο λάθος. Άγνωστο το τι μπορεί να αλλάξει ο Χατζηνικολάου και οι συνεργάτες του μέσα σε 1 εβδομάδα το σίγουρο όμως είναι ότι η νίκη στον αγώνα με την Καλλονή γίνεται ακόμη πιο αναγκαία μετά τη σημερινή ήττα. Το πρόγραμμα είναι έτσι διαμορφωμένο που αν στο ξεκίνημα της σεζόν οι βαθμολογικές απώλειες είναι σημαντικές τότε τα πράγματα μπορεί να γίνουν στη συνέχεια πάρα πολύ δύσκολα. Όσο για τον Κομίνη ελπίζω να δούμε κάποια αντίδραση και όχι την κλασσική σιγή ιχθύος....

Αν και παρουσιάστηκε ανταγωνιστικός ο ΑΡΗΣ μας στο Β ημίχρονο τελικά δεν κατάφερε να πάρει έστω τον βαθμό της ισοπαλίας και το μόνο που μας έμεινε η 4η κίτρινη κάρτα του Τάτου και οι φόβοι για τους τραυματισμούς παικτών όπως είναι ο Ηρακλής αλλά και ο Γιαννώτας και Πουλίδο που παρόλο που έμειναν μέσα στο παιχνίδι έδειξαν να πονάνε στις κινήσεις τους. Ο Ολυμπιακός απαίτησε την νίκη από το πρώτο δευτερόλεπτο, η άμυνα μας έδειξε τις γνωστές αδυναμίες της και ο Σιδηρόπουλος ήταν εκεί για να σιγουρέψει ότι τίποτα δεν θα στραβώσει για την ομάδα του Πειραιά.

Αναμένομενη η τελική έκβαση του αγώνα σε ένα παιχνίδι που η ομάδα μας θα μπορούσε να είχε δεχθεί πολλά περισσότερα γκολ αν δεν είχε την βοήθεια της τύχης και του πολύ καλού Διούδη παρά την αδράνεια του στο πρώτο γκολ. Ένα γκολ που αν και φέρει ευθύνη ο Διούδης που δεν βγήκε και έδωσε το δικαίωμα στον Τζιμπούρ να σκοράρει από πολυ κοντά αφού  όμως κάνει καθαρό επιθετικό φάουλ πάνω στον Ηρακλή που φυσικά ο Σιδηρόπουλος δεν είδε και δεν σφύριξε. Όπως δεν είδε  και δεν σφύριξε τουλάχιστον 4 κραυγαλέες κίτρινες κάρτες σε τραβήγματα που είχαν ως σκοπό να κόψουν τις αντεπιθέσεις μας. Ενώ και ο επόπτης όποτε μπορούσε έδινε κάποια πλάγια ανάποδα μόνο και μόνο για να δείξει στα "αφεντικά" ότι αξίζει να ανήκει στην μεγάλη "οικογένεια" του Ολυμπιακού. Εξαιρετικός και σήμερα  ο Τάτος που έκανε όλο το παιχνίδι της ομάδος μας και έδωσε την ασιστ στον Αγγελούδη με τον τελευταίο να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα και να αγχώνει τους αντιπάλους μας. Κάτι που θα μπορούσε να είχε γίνει σαφώς πιο νωρίς αν έστω σε μια από τις 3 φορές που οι παίκτες μας σούταραν υπό εξαιρετικές προϋποθέσεις δεν μπλόκαραν την μπάλα την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή οι αμυντικοί του Ολυμπιακού. Κάτι που έγινε και στην καλή προσπάθεια του Γιαννώτα με τον Μανωλά να κόβει την πάσα στον αφύλαχτο Διαμαντάκο που βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση. Ένας Γιαννώτας που μπορεί να μην πραγματοποίησε κάποια εξαιρετική εμφάνιση αλλά σε γενικές γραμμές ήταν θετικός. Μεγάλο πρόβλημα στα αμυντικά χαφ όπου δεν πρόσφεραν καμία βοήθεια στην αμυντική τετράδα με αποτέλεσμα να δεχθούμε το δεύτερο γκολ σχετικά εύκολα αλλά και να δημιουργηθούν πολλές ακόμη επικίνδυνες καταστάσεις για την εστία μας. Ευχάριστη έκπληξη εκτός από τον Διούδη ήταν και ο Κοτσώνης που όταν πήρε τη θέση του απαράδεκτου Ζαραδούκα (που είχε το θράσος να χειροκροτήσει τον κόσμο του Ολυμπιακού αγνοώντας ότι φοράει τη φανέλα του ΑΡΗ) έδωσε ζωντάνια στην αριστερή πλευρά και συνδυάστηκε αρκετά καλά με τον Γιαννώτα και τον Τάτο.

Το παιχνίδι με τον πρωταθλητή πέρασε χωρίς να γίνει κάποιο θαύμα όπως κατά καιρούς βλέπουμε να πραγματοποιούν ομάδες όπως η Λάρισα ή Κέρκυρα όταν καίγονται για βαθμούς άρα νομίζω ότι φάνηκε στην πράξη κατά πόσο ανήκουμε σε κάποιο άρμα και πόσο ο Ολυμπιακός θέλει να μας βοηθήσει να σωθούμε. Αντιθέτως τα περίεργα αποτελέσματα έχουν ξεκινήσει από πολύ νωρίς και όλα δείχνουν ότι αν δεν έρθει η νίκη την επόμενη αγωνιστική στη Βέροια μάλλον δύσκολα θα καταφέρουμε να την γλιτώσουμε. Με τόσες ομάδες ασανσέρ  να έχουν ήδη σωθεί λογικό για τα δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος είναι να αρχίσουν τα πάρε δώσε ώστε στο μέλλον όταν χρειαστούν αυτές οι ομάδες βαθμούς για να σωθούν να έχουν από κάπου να πάρουν παρά να αγωνιστούν για την ιστορία τους, τον κόσμο και το δέλεαρ με εξαιρετικής χρονιάς. Πάντως αυτό που έγινε στο ΟΦΗ - Πλατανιάς και στο Ξάνθη - Βέροια δεν ήταν κάτι που δεν το περιμέναμε. Για αυτό ακριβώς θα πρέπει την επόμενη αγωνιστική να τα δώσουμε όλα μιας και αναμένεται να δούμε πολλά ακόμη περίεργα αποτελέσματα μέχρι τη λήξη του πρωταθλήματος...