Επιστροφή στις κακές συνήθειες για τον ΑΡΗ μας που έμεινε από μόνος του στο μηδέν κόντρα στον Βόλο και κατάφερε μάλιστα στο τέλος να χάσει κιόλας. Καλή παρουσία είχε η ομάδα μας στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, έκανε μπόλικες καλές ευκαιρίες αλλά με τεράστια ευκολία έκλεισε την παρένθεση που άνοιξε με τα 2 in game goals που πέτυχε με την ΑΕΚ μένοντας άσφαιρος… Χάθηκαν  3 πολύτιμοι βαθμοί που περιπλέκουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα στην βαθμολογία.

ΠΙΣΤΟΣ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ

Πιστός στα γνωστά του πλάνα ο Άκης Μάντζιος και κόντρα στον Βόλο άλλαξε ελάχιστα πράγματα σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι με τον Ασλανίδη να είναι η έκπληξη στη θέση του Φαμπιάνο αντί για έναν εκ των Μπεναλουάν και Δεληζήση.   Σύστημα, αγωνιστική φιλοσοφία η ίδια και σε μεγάλο βαθμό όλα δούλεψαν ρολόι εκτός από την ουσία που είναι το γκολ. Η ομάδα είχε εξαιρετική κυκλοφορία της μπάλας, δημιούργησε πολλές φορές καταστάσεις για γκολ, έχασε εξαιρετικές ευκαιρίες για να σκοράρει και όλα αυτά χωρίς να απειληθεί μέχρι το 80’ καθόλου. Έφαγε το γκολ στην πρώτη ευκαιρία του Βόλου και κατάρρευσε… έτσι απλά και Αρειανά όπως μας έχει συνηθίσει ο ΑΡΗΣ φέτος.

ΑΡΝΗΤΗΣ ΑΛΛΑΓΩΝ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ

Πόση ευθύνη μπορείς να ρίξεις σε έναν προπονητή όταν οι παίκτες του δεν μπορούν να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα ακόμη και με τις καλύτερες προϋποθέσεις; Από ελάχιστη ως καθόλου με το «ελάχιστη» να έχει να κάνει κυρίως με την επιλογή προσώπων. Το βασικό κομμάτι της δουλειάς του προπονητή είναι να προετοιμάσει και να στήσει την ομάδα με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργεί ευκαιρίες, να βάζει γκολ, να μην τρώει γκολ και τελικά να κερδίζει. Έτσι απλοποιημένα αν το δούμε τότε ναι φταίει ο Μάντζιος, κυρίως γιατί επιμένει στα ίδια και στα ίδια. Δεν ξέρω αν ο ίδιος ο προπονητής μας θεωρεί φυσιολογική την πορεία του ΑΡΗ και τα σκαμπανεβάσματα σε απόδοση και αποτελέσματα αλλά σίγουρα το καλοκαίρι μέχρι και τα τέλη του 21 υπήρχαν άλλες προσδοκίες. Ελπίζω σύντομα να δοκιμάσει διαφορετικά πράγματα τουλάχιστον για να μας φύγει από το μυαλό η σκέψη ότι ο ΑΡΗΣ έτσι όπως είναι μπορεί να πάει καλύτερα απλά αλλάζοντας 2-3 πραγματάκια. 2-3 πραγματάκια όπως πχ  τον ρόλο του Καμαρά στο παιχνίδι. Ο Καμαρά μόλις σε μια φάση κινήθηκε για να σκοράρει επιβεβαιώνοντας ότι ο παίκτης σίγουρα δεν έχει το γκολ στην σκέψη του αλλά μόνο την δημιουργία(?) του γκολ για τους συμπαίκτες του. Άρα θα πρέπει να βρεθεί ο παίκτης στην επίθεση που έχει στο μυαλό του το γκολ. Δεν ξέρω αν αυτός μπορεί να είναι ο Λόπεθ αλλά μετά τη νίκη επί της ΑΕΚ με τον τρόπο που ήρθε, θα μπορούσε τόσο ο Ισπανός όσο και ο Σάκιτς να πάρουν μια ευκαιρία από την αρχή του αγώνα σήμερα. Έτσι απλά μπας και κάποιες διαφορετικές επιλογές έφερναν τελικά και διαφορετικό αποτέλεσμα.  Ενώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι είναι άλλο πράγμα να δίνεις ευκαιρίες στους νέους με χρόνο συμμετοχής και άλλο να τους δίνεις φανέλα βασικού ακυρώνοντας έμπειρους παίκτες που χρειάζεσαι με τόση ευκολία.

Ο «ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ» ΚΑΙ Η ΛΟΓΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ

Ο «νόμος του ποδοσφαίρου», ανικανότητα, γκαντεμιά όπως θέλεις πες το αλλά ο ΑΡΗΣ άξιζε να κερδίσει τον Βόλο. Τώρα τι έγινε στο τέλος και χάσαμε ακόμη και  τον βαθμό ισοπαλίας είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία. Όπως πονεμένη ιστορία είναι η μεταγραφική ενίσχυση που δεν έγινε αλλά και η άρνηση από τον προπονητή να δοκιμάσει κάτι το διαφορετικό. Όχι ότι είναι ευθύνη του Μάντζιου αν οι παίκτες του δεν σκοράρουν ούτε με πέναλτι αλλά η λογική λέει ότι από την στιγμή που ο ίδιος ο προπονητής αποφεύγει να αλλάξει κάτι… αργά ή γρήγορα αυτός θα γίνει η αλλαγή.

ΥΓ. Πραγματικά λυπηρό στην σκιά της δολοφονίας του Άλκη να ασχολούμαστε με τα παιχνίδια εμείς και όλοι οι υπόλοιποι αντί να έχουν παγώσει όλα μέχρι να καθαρίσει ο χώρος. Πόσο μάλλον όταν μπροστά στα μάτια μας γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια να την βγάλουν καθαρή οι δολοφόνοι και ένα υποκριτικό «τσουβάλιασμα» που εξισώνει πταίσματα με οργανωμένα τάγματα δολοφόνων.