11 Ιανουαρίου του 2015 και σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να κατέβει ενισχυμένος με παίκτες σαν τον Δάρλα και τον Κόκε ή τουλάχιστον τον Σανιά και τον Ν λουντούλου τελικά η ομάδα κυρίως λόγω της απουσίας του Πόι κατέβηκε αποδυναμωμένη. Φυσικά και το τελικό ισόπαλο αποτέλεσμα δεν έχει να κάνει με το ότι ο ΑΡΗΣ δεν ενισχύθηκε μεταγραφικά αλλά για μια ομάδα που έχει την υποχρέωση να κάνει περίπατο ανόδου τότε θα πρέπει να θωρακιστεί σε όλα τα επίπεδα ώστε ακόμη και σε μια άτυχη βραδυά όπου όταν οι επιθετικοί μας δεν μπορούν να στείλουν την μπάλα στο πλεκτό και ο αντίπαλος τερματοφύλακας να αναδυκνείεται σε ήρωας να υπάρχουν οι παίκτες με την ποιότητα και την προσωπικότητα που θα κάνουν την διαφορά και θα σου χαρίσουν την νίκη. Έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι φάνηκε πόσο σημαντική ήταν η απουσία του Πόι και αυτό θα πρέπει να αποτελέσει μήνυμα προς την διοίκηση Κάλας.

Λίγο η χαλαρότητα των γιόρτων λίγο οι νέες διοικητικές ανακατατάξεις που οδήγησαν στο διαζύγιο με τον Τοπαλίδη και η ομάδα μπήκε ελαφρώς νωθρά στο ξεκίνημα του αγώνα κάτι που το εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο οι αντίπαλοι μας σκοράροντας στο 23' σε μια φάση που μας υπενθύμισε γιατί κάποιοι παίκτες δεν πρόκειται ποτέ να κάνουν μεγάλη καριέρα ανεξάρτητα από την κατηγορία που αγωνίζονται... Από εκεί και πέρα και κυρίως στο Β ημίχρονο το παιχνίδι ήταν ένας μονόλογος με τον ΑΡΗ να δημιουργεί διαρκώς ευκαιρίες, κυρίως με κεφαλιές που όλες κατέληγαν είτε δίπλα από την εστία είτε στην αγκαλιά του Φυσέκη που πραγματοποίησε μια εμφάνιση που πιθανόν να την θυμάται για πολλά χρόνια. Στο φινάλε του αγώνα ο μαχητικός Καπνίδης δικαιώθηκε και με μια πολύ ωραία ενέργεια έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και χάρισε τον βαθμό της ισοπαλίας στην ομάδα μας.  Ένα παιχνίδι που έμοιαζε παρα πολύ με προηγούμενα και μας υπενθύμισε ότι αυτή η ομάδα έχει ανάγκη από ποιοτική ενίσχυση. Χρειάζεται παίκτες σαν τον Πόι και τον Φερνάντεζ που μπορούν να ανεβάσουν και τους υπόλοιπους που σήμερα υστέρησαν στην τελική προσπάθεια. 

Δεν ξεκίνησε καλά το 2015 αλλά το "καλά" για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ μοιάζει με λέξη προς εξαφάνιση τα τελευταία χρόνια και δυστυχώς όσοι ακόμη έχουμε τις αντοχές και ασχολούμαστε φαίνεται να έχουμε συμβιβαστεί με αυτή τη μιζέρια. Όλες τις προηγούμενες ημέρες ακούσαμε συνΑρειανούς μας να πανηγυρίζουν για την νέα εποχή Κάλας αγνοώντας επιδεικτικά  θέματα που μπορεί να επηρρέαζαν αγωνιστικά την ομάδα. Θέματα όπως αυτό με τον Τοπαλίδη, τον Δάρλα και διάφορα άλλα στελέχη της ομάδος που όπως είναι λογικό "αδειάζουν" τον Κάμπος. Μιας και από την πρώτη ημέρα που επανήλθε ο κ.Καλαϊτζίδης είναι φανερό ότι ο ρόλος του προπονητή στον ΑΡΗ την δεδομένη χρονική στιγμή έχει υποβασθμιστεί σημαντικά και είναι θέμα χρόνου αυτό να περάσει στην ομάδα. Ας αφήσουμε λοιπόν τα πρόωρα χαμόγελα αισιοδοξίας, ας σταματήσουμε να ισοπεδώνουμε ανθρώπους σαν τον Τοπαλίδη, τον Κόκε, τον Δάρλα για να "κουκουλώσουμε" την επιπολαιότητα κάποιων συνΑρειανών μας και ας απαιτήσουμε όλοι μαζί με μια φωνή από τη νέα διοίκηση με πράξεις δηλαδή μεταγραφές να μας δείξει τις προθέσεις της για τον ΑΡΗ. Η αγωνιστική άνοδος και η εκκαθάριση είναι 2 αδιαπραγμάτευτοι όροι για όποιον και αν είναι διοίκηση αυτήν ή την επόμενη εβδομάδα...