Πολύ σκληρή κριτική δέχθηκαν οι παίκτες μας μετά τον αγώνα με τον Καμπανιακό όπως και ο προπονητής της ομάδος κ.Καλαϊτζίδης. Κάτι άκρως φυσιολογικό μιας και η συγκεκριμένη εμφάνιση ήταν μια απο τις χειρότερες(αν όχι η χειρότερη) των 100 χρόνων ιστορίας της ομάδος. Αυτό που περιμέναμε όλοι να δούμε σήμερα ήταν η αντίδραση της ομάδος μέσα στο γήπεδο και παρά την αγχωτική εξέλιξη του αγώνα το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει. Άλλωστε όπως και αν εξελισσόταν ο αγώνας όπως και τα υπόλοιπα παιχνίδια της φετινής χρονιάς δεν νομίζω ότι θα υπάρξει κανείς στο μέλλον που θα θυμάται αυτά τα παιχνίδια-αγγαρεία.

Μέσα σε ένα έντονο κλίμα αμφισβήτησης και με τον Καλαϊτζίδη να κάνει κάποιες αλλαγές στην 11αδα ο ΑΡΗΣ μας πήρε αυτό που ήθελε κόντρα στο σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων και την προκλητική ανοχή του διαιτητή. Εικόνα δυστυχώς δεν είχαμε από την αναμέτρηση οπότε αφεθήκαμε στις ορέξεις των κιτρινόμαυρων ΜΜΕ που μιλάνε για μια καλή παρουσία και εμφανέστατη υπεροχή μέσα στο γήπεδο.... Μια υπεροχή που μεταφράστηκε σε 2 γκολ πάλι από στημένα κάτι που δείχνει ότι το επιθετικό πρόβλημα της ομάδος είναι μεγάλο. Η μεταγραφική ενίσχυση έστω και με αργούς ρυθμούς φαίνεται να πλησιάζει. Αν λοιπόν θέλουμε να κάνουμε κάτι σωστό αυτή την χρονιά τότε θα πρέπει όχι μόνο να τελειώνουμε πολύ πιο εύκολα όλα τα παιχνίδια αλλά στο τέλος της χρονιάς εκτός από την άνοδο να έχουμε καταφέρει να βάλουμε και ένα λιθαράκι για τον ΑΡΗ της επόμενης σεζόν. Και αυτό απαιτεί παίκτες ετοιμοπόλεμους και αποφασισμένους. Όπως και προπονητή με ρεαλιστικό πλάνο και όχι λόγια του αέρα...

Όση χαρά και αν δίνει κάθε γκολ και κάθε νίκη της ομάδος, την φετινή χρονιά δύσκολα να υπάρξει Αρειανός που θα βρει κάτι για να πανηγυρίσει. Ναι μεν θα φωνάξουμε γκολ, να θα χαρούμε την νίκη με τη λήξη του αγώνα αλλά ως εκεί. Για τον ΑΡΗ όπως τον μάθαμε από μικρά παιδιά σε αυτή την κατηγορία δεν υπάρχουν ούτε πρωταθλήματα ούτε κύπελλα... Παρά μόνο η άνοδος που καλό είναι να έρθει όσο γίνεται γρηγορότερα. Μας αρκεί το Χαϊδάρι...

ΥΓ. Πραγματικά δεν μπορώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που δεν μπόρεσα να δω ούτε στο γήπεδο, ούτε στην τηλεόραση παιχνίδι του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ και έπρεπε να ανοίξω το ράδιο ή το PC για να ενημερωθώ για την εξέλιξη του αγώνα.

ΥΓ2. Σίγουρα οι έδρες που θα αγωνιστούμε φέτος είναι όλες κοντινές και όποιος θέλει εύκολα μπορεί να πάει. Ο οπαδικός ηρωισμός όμως έχει και αυτός τα όρια του... και έχει διαφορά λόγω των συνθηκών να συμμετέχεις σε κάτι ξεχωριστό από το να το επιδιώκεις προσμένωντας την αποθέωση...