Τον Ατρόμητο Αθηνών θα υποδεχθεί η ομάδα μας αύριο το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης σε ένα παιχνίδι που κοιτώντας τη βαθμολογία πολλοί θα πουν είναι το τελευταίο μας χαρτί για να γυρίσουμε ανάποδα την κατάσταση και να διεκδικήσουμε τις πιθανότητες μας. Από την άλλη όμως όλοι όσοι ακολουθούμε πιστά αυτή την ομάδα το βλέπουμε σαν μια ακόμη μάχη που πρέπει να κερδίσουμε. Μια μάχη υπό αντίξοες συνθήκες, σαν τις αμέτρητες μάχες που έχουμε δώσει κατά το παρελθόν και έχουμε φύγει νικητές. Δεν αρμόζει στην ιστορία του ΑΡΗ να μνημονεύουμε τις στιγμές που ο ΑΡΗΣ απέφυγε την ολική καταστροφή αλλά νομίζω ότι αυτή τη φορά όσοι πάμε στο γήπεδο θα πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και να θυμηθούμε το χρονικό σημείο στις καθυστερήσεις του αγώνα με το Χαϊδάρι πριν σκοράρει ο Βελώνης ή και την φάση της αποβολής του Αγκάνθο πέρσι στον Ατρόμητο. Ειλικρινά πόσοι άραγε τότε ήταν βέβαιοι ότι ο ΑΡΗΣ είχε τελειώσει? Και όμως βγήκαμε νικητές όπως θα πρέπει να βγούμε νικητές και αύριο!

Αγωνιστικά από τη στιγμή που η ΕΠΟ συνέχισε να παρανομεί και να μην βγάζει δελτία στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα οι επιλογές του Σούλη Παπαδόπουλου έχουν περιοριστεί σε αυτούς τους παίκτες που πλην ελαχίστων εξαιρέσεων μοιάζουν τόσο ψυχολογικά κατεστραμμένοι που αδικούν τους εαυτούς τους με την εικόνα τους πάνω στο γήπεδο. Αρκετές φορές το έχουμε τονίσει ότι οι μεταγραφές που ήρθαν κυρίως θα βοηθήσουν ψυχολογικά παρά θα ανεβάσουν την ποιότητα της ομάδος. Άρα αυτό που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή είναι να βρει την απαραίτητη ψυχραιμία σαν ομάδα και ο κάθε παίκτης την εσωτερική δύναμη μέσα του. Αποκλειστική ευθύνη του Σ.Παπαδόπουλου είναι να βρει αυτούς τους παίκτες που πραγματικά το λέει η καρδιά τους και όχι με το που ζορίζουν τα πράγματα βυθίζονται στο άγχος τους. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και στο παιχνίδι με την Καλλονή, εκεί που ο ΑΡΗΣ έστω και με αυτό το επιφυλακτικό στήσιμο για μια ομάδα που καιγόταν για τη νίκη στα πρώτα 15' κυριάρχησε, σκόραρε αλλά μετά υπό τον φόβο της αποτυχίας κατέρρευσε. Ντόπες ηθικού χρειάζονται αυτοί οι παίκτες και τίποτα παραπάνω. Και από τη στιγμή λοιπόν που οι ίδιοι θα αγωνιστούν θα πρέπει ο Σ.Παπαδόπουλος, ο Λ.Σκόρδας, Κ.Μπισμπισίδης και όποιος άλλος πιστεύει ότι μπορεί να αφυπνίσει τους παίκτες μας να το κάνει. Όλα τα υπόλοιπα καθαρά τεχνικά θέματα μόνο με μαγικό ραβδάκι λύνονται από τη μια στιγμή στην άλλη...

Όταν φθάνεις στο σημείο να διαβάζεις από το "τζουκμποξ" ότι η διοίκηση της ΠΑΕ έχει απόλυτο δίκιο στο θέμα των δελτίων και ότι η ΕΠΟ παρανομεί χωρίς την παραμικρή αμφιβολία τότε ίσως αυτό να σημαίνει ότι και ο πιο "δηλητηριασμένος" Αρειανός να έχει καταλάβει ότι ο ΑΡΗΣ έχει στοχοποιηθεί λόγω της αδυναμίας του να αντιδράσει. Όλα αυτή η εσωστρέφεια και ο διχασμός έχει αποδυναμώσει τον ΑΡΗ μας με αποτέλεσμα αυτοί που πάντα μας πολεμούσαν και η επιτυχία τους συνδυαζόταν πάντα με την αποτυχία του ΑΡΗ πιστεύουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να μας αποτελειώσουν. Υποχρέωση μας να τους δείξουμε ότι και αυτή τη φορά κάνουν λάθος και είμαστε πολύ πιο δυνατοί από όσο νομίζουν. Μαζική παρουσία και ηχητική βία εντός γηπέδου και οι οργανωμένες αντιδράσεις εκτός γηπέδου μοιάζουν με μονόδρομο που θα πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι όσοι ακόμη πιστεύουμε ότι "γυρνάει το παιχνίδι".  Τα αφήνουμε όλα στην άκρη και για 90' σπρώχνουμε την ομάδα στην νίκη! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΟΥ ΘΕΟΥ!