Με μια πολύ  ενδιαφέρουσα συνέντευξη  στην εφημερίδα  "Metrosport"  ο Άγγελος Χαριστέας έσπασε τη σιωπή του και απάντησε για όλα αυτά που του καταλογίζουν διοικητικοί παράγοντες του ΑΡΗ μας και το κλίμα που δημιουργούν οι δημοσιογράφοι εναντίον του. Είπε αρκετά πράγματα, δεν κρύφτηκε πίσω από τις λέξεις και καυτηρίασε πράγματα και καταστάσεις που υπάρχουν στον σύλλογο μας εδώ και πολλά χρόνια και πληγώνουν κάθε υγιή και σκεπτόμενο Αρειανό. Με αφορμή λοιπόν αυτή την συνέντευξη και τα όσα είπε θα ασχολήθουμε όχι μόνο με την αντιμετώπιση που είχε και έχει ο Χαριστέας (ή "αχαριστέας" το παρατσούκλι που του βγάλανε φωστήρες συνΑρειανοί μας) αλλά και πολλοί άλλοι σπουδαίοι αθλητές που έχουν περάσει από τον σύλλογο μας και αντί να φροντίσουμε να τους έχουμε κοντά και να επωφεληθούμε με όποιο τρόπο μπορούμε, ξεσπάμε πάνω τους βγάζωντας στην επιφάνεια όλη την καταπιεσμένη περηφάνια μας και πληγωμένο εγωισμό μας.

Τι κακό έκανε λοιπόν ο Άγγελος Χαριστέας? Αφού μας έδειξε λίγο από το ταλέντο του με τα χρώματα του ΑΡΗ μας και έγινε ο νέος "βιαστής" (μετά τον Α.Σαπουντζή) του συμπολίτη άρπαξε την ευκαιρία απο τα μαλλιά και έφυγε από την μίζερη ποδοσφαιρικά(και όχι μόνο) χώρα μας και πήγε στην Γερμανία. Μια ανεπανάληπτη πώληση παίκτη για τα δεδομένα του συλλόγου μας που ελέω Ζαχουδάνη αυτά τα λεφτά δεν κατέληξαν ποτέ στον σύλλογο και δια μαγείας έκαναν φτερά. Σε μια εποχή λοιπόν όπου ήταν πάγια τακτική των διοικούντων της ομάδος μας να αφήνουν ότι αξιόλογο παίκτη είχαμε εντελώς απλήρωτο, να αποκτάει δικαίωμα προσφυγής, να κερδίζει την ελευθερία του και να μεταπηδάει σε ομάδα των Αθηνών όταν με ελάχιστα χρήματα θα μπορούσε ο παίκτης να μην έχει δικαίωμα προσφυγής και να πουληθεί κανονικά ώστε ο σύλλογος να έχει κέρδος ή τουλάχιστον να δεχθεί να χαρίσει τα χρήματα που του χρωστούσε η ομάδα μας ώστε να υπάρχει ένα ελάχιστο όφελος. Εκτός λοιπόν από κάποιους παίκτες που όταν έφυγαν χάρισαν χρήματα ο κανόνας ήταν ο καλός παίκτης του ΑΡΗ να κάνει προσφυγή, να μένει ελεύθερος, να μεταγράφεται σε ομάδα των Αθηνών και να διεκδικεί και τα χρήματα του. Μάλιστα στα καφενεία της Παπαναστασίου αρκετοί γραφικοί Αρειανοί μιλούσαν για μεταγραφές "κάτω από το τραπέζι"...  Ο Χαριστέας ήταν η εξαίρεση αυτού του κανόνα ανεξάρτητα από το αν ο σύλλογος τελικά δεν πήρε αυτά που δικαιούταν. Από εκεί και πέρα και ενώ ο Χαριστέας έκανε μια αξιόλογη καριέρα για Έλληνα ποδοσφαιριστή στο εξωτερικό και κατάφερε να είναι ο πρωταγωνιστής του θαύματος του 2004 με την κατάκτηση του Euro "εμείς" επιδοθήκαμε σε έναν αγώνα με πικρόχολα σχόλια, με ανούσια εμμονή σε  περιστατικά όπως με τον κοκκινομάγουλο στο αεροπλάνο της Εθνικής ομάδος με αποκορύφωμα την δημόσια απόφαση για απαγόρευση του διεθνή αθλητή να προπονείται με την ομάδα μας μέχρι να βρει ομάδα! Σπουδαία μαγκιά, τρομερά αντανακλαστικά και μια απόφαση που αναδεικνύει το μεγαλείο του ΑΡΗ μας... Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο και πρέπει να αναφέρουμε τις λεπτομέρειες που είπε ο Χαριστέας. Μίλησε για ξεκάθαρους λόγους που δεν ήθελε να επιστρέψει τους οποίους τους γνώριζαν οι Λαμπριάκος και Κατσιαούνης κάτι που ποτέ δεν βγήκε προς τα έξω. Είπε για διοικητικό χάος όπου άλλα του έλεγαν άλλα γινόταν όπως χαρακτηριστικά ανέφερε το θέμα του προπονητή. Είπε ότι δεν ήξερε καν με ποιον έπρεπε να μιλήσει μιας και επικοινώνησαν χίλιοι δύο μαζί του που ο καθένας έλεγε ότι ήθελε. Η μεγαλύτερη απόδειξη όμως για την κατάσταση που επικρατεί στα διοικητικά του ΑΡΗ μας είναι η ατάκα του "Η μοναδική ομόφωνη απόφαση που πάρθηκε σε αυτό το συμβούλιο ήταν για μένα! Να μην προπονούμαι." . Αυτό και μόνο τα λέει όλα...

Έτσι λοιπόν ο ΑΡΗΣ μας κλείνοντας την πόρτα στον Άγγελο Χαριστέα κατάφερε να κερδίσει πάρα πολλά... Να κάνει κάθε Αρεινάκι "υπερήφανο" και κάθε φορά που θα βλέπει ένα αφιέρωμα στο Euro 2004 με τον Χαριστέα να σηκώνει την κούπα και όλη την Ελλάδα να παραμιλά εμείς να λέμε πόσο αχάριστος είναι και ότι δεν θέλαμε ούτε καν να προπονείται με την ομάδα μας. Να ήταν μόνο ο Χαριστέας? Από το πρόσφατο παράδειγμα στο ποδόσφαιρο του Σηφάκη, του Κουλουχέρη, του Πρίτα μέχρι και τους γίγαντες της Αυτοκρατορίας του μπασκετικού ΑΡΗ που άλλους τους βρίσαμε, άλλους τους αγνοήσαμε, άλλους τους ξεχάσαμε και τελικά μετά από χρόνια το αποτέλεσμα είναι ο σύλλογος μας να έχει συρικνωθεί και να ψάχνει για μεγάλες προσωπικότητες να επιδείξει. Ναι ο ΑΡΗΣ μας είναι πάνω από όλους αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρωταγωνιστές είναι οι αθλητές. Αυτούς παρακολουθούμε να αγωνίζονται με την φανέλα του Θεού  από αυτούς περιμένουμε να δοξάσουν τα χρώματα του συλλόγου. Δεν είναι ανάγκη όποιος φεύγει να είναι εχθρός. Ούτε ένα τεράστιο σωματείο όπως είναι ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη να ασχολείται με την μικροπρέπεια κάποιων αθλητών, τις  ίσως λανθασμένες αποφάσεις τους σε μια ηλικία που το μυαλό είναι πάνω από το κεφάλι και να λειτουργεί σπασμωδικά.

Αντίπαλο δέος φυσικά οι παραγοντάρες μας που επισκιάζουν τα πάντα. Τόσο "τεράστιες" προσωπικότητες που υπερβαίνουν ακόμη και τις αγωνιστικές επιτυχίες! Από άπλες με πακτωλούς εκατομμυρίων και αλάνια με ντουμάνια μέχρι σωτήρες με κομπολόγια και μπαρουφολόγους δημοσιοσχεσίτες. Άραγε όλα αυτά τα χρόνια αν όλοι όσοι έφυγαν σαν προδότες, αποτυχημένοι ή εχθροί τους είχαμε φερθεί με μεγαλοψυχία και κοιτούσαν με περισσότερη συμπάθεια το σωματείο μας λέτε τα πράγματα να ήταν καλύτερα? Άγνωστο... 

ΥΓ. Επειδή η άποψη σας πάντα μετράει υπάρχει στην δεξιά πλευρά και η σχετική ψηφοφορία