Χωρίς "καθαρό μυαλό" παρουσιάστηκε η ομάδα μας και έμεινε στο Χ σε ένα παιχνίδι που από νωρίς φάνηκε να είναι δικό μας. Από την μια οι καθυστερήσεις των πληρωμών που οδήγησαν στην διήμερη αποχή των παικτών από τις προπονήσεις, από την άλλη η απότομη αγωνιστική άνοδο της ομάδος που ίσως να άνοιξε την όρεξη των ποδοσφαιριστών μας για προσωπική διάκριση φάνηκε να έχει αποπροσανατολίσει την ομάδα και να αντιδρά αρκετά επιπόλαια σε φάσεις που με λίγη προσοχή άνετα θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει σε γκολ. Πέρα του μόνιμου κινδύνου στην άμυνα που ονομάζεται Μίσελ και μας έχει στοιχίσει αρκετά γκολ και βαθμούς και στην επίθεση είδαμε τους παίκτες μας να μπερδεύονται μεταξύ τους, να υπάρχει πρόβλημα συνεννόησης και να μην γίνεται το σουτ την κατάλληλη στιγμή ή πάσα στον ελεύθερο παίκτη για να σκοράρει. Και αν τον Καστίγιο τον περιμένουμε να αντιδρά κάπως έτσι από έναν νεαρό παίκτη σαν τον Τριανταφυλλάκο θα περίμενα περισσότερο αλτρουισμό και ομαδικότητα. Πάντως μπορεί για τον Τριανταφυλλάκο να ήταν απλά μια κακή στιγμή που είδε αλλιώς την φάση και δεν πάσαρε στον αμαρκάριστο Νέτο αλλά η περίπτωση του Μίσελ θα πρέπει επιτέλους να αρχίσει να προβληματίζει τον προπονητή του. Γκολ σχεδόν από το πουθενά ήταν αυτό που φάγαμε σε μια φάση όπου όλη η άμυνα μας ήταν πίσω αλλά για ανεξήγητο λόγο ο Μίσελ είχε ξεχάσει τον παίκτη που έπρεπε να καλύψει. Πόσες φορές το είδαμε αυτό το σκηνικό φέτος και πόσες ακόμη θα πρέπει να το δούμε μέχρι να αλλάξει κάτι. Μέχρι και ο Καζναφέρης όταν αγωνίστηκε ως αριστερό μπακ τα είχε πάει πολύ καλύτερα από τον Βραζιλιάνο και ίσως καλό είναι ο Μασάδο να σκεφτεί να τον ξαναχρησιμοποιήσει στο μέλλον στην συγκεκριμένη θέση. Και μιας και πιάσαμε το θέμα του Μασάδο όπως στα προηγούμενα παιχνίδια δώσαμε τα εύσημα για τις κινήσεις του σήμερα νομίζω ότι διάβασε λάθος το παιχνίδι. Η τοποθέτηση ενός παίκτη με αμυντικούς προσανατολισμούς σαν τον Παπαζαχαρία ουσιαστικά αποδυνάμωσε επιθετικά την ομάδα και δεν έδωσε καμία βοήθεια στον χώρο του κέντρου όπου κυρίως στα πρώτα 25' του Β ημιχρόνου οι παίκτες του Εργοτέλη κάνανε βόλτες χωρίς καμία ενόχληση. Ίσως αν επέλεγε τον σχηματισμό της Ξάνθης με τον Παπαζαχαρία δίπλα στον Φατί και τον Καπετάνο στην θέση του Ακόστα που σήμερα και αυτός όπως και η υπόλοιπη ομάδα κυμάνθηκε σε μέτρια επίπεδα να βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Πάντως στο τελευταία 20 με 25'  της αναμέτρησης η ομάδα μας πίεσε, δημιούργησε αρκετές και σημαντικές ευκαιρίες και σχεδόν άγγιξε το γκολ. Μπορεί να μην καταφέραμε να κερδίσουμε και γενικά να ήμασταν μέτριοι αλλά πάλι η ομάδα φάνηκε ότι έχει αλλάξει επίπεδο και ακόμη και η μέτρια εμφάνιση της είναι κλάσεις ανώτερη από τον ΑΡΗ που βλέπαμε σχεδόν σε ολόκληρο τον Α' γύρο.  Για τον Δασκαλόπουλο ότι και να πούμε είναι λίγο. Αυτή είναι η Ελληνική διαιτησία στην οποία στελέχη της ομάδος μας εξέφραζαν την στήριξη και εμπιστοσύνη τους.  Φαντάζουν απολύτως λογικά τα συγχαρητήρια του Καραγεωργίου προς τον διαιτητή μιας και οποιαδήποτε ομάδα θα ήθελε τέτοια διαιτησία ιδίως σε εκτός έδρας παιχνίδι. Πέρα από το ακυρωθέν γκολ και την φάση του Καστίγιο που με περίσσια ευκολία τις έκρινε εις βάρος μας από το πρώτο λεπτό ήταν αρκετά προκλητικός. Ιδίως στα στημένα της ομάδος μας κάθε φορά πριν τα εκτελέσουμε με τις παρατηρήσεις προς τους παίκτες για τα σπρωξίματα έδειχνε να ετοιμάζει το "άλλοθι" για κάθε ενδεχόμενο σε περίπτωση που η μπάλα πήγαινε προς τα δίχτυα. Μακάρι και εμείς όταν παίξουμε στο "κοτέτσι" να έχουμε ανάλογη διαιτησία. Θα βγούμε και εμείς να δώσουμε συγχαρητήρια στον διαιτητή... Κόπηκε το σερί, χάθηκαν 2 βαθμοί και μαζί μια μεγάλη ευκαιρία για να φτάσουμε σε απόσταση αναπνοής από την 5αδα. Αναγκαστικά όπως εξελίσσονται τα πράγματα θα περιμένουμε από άλλες ομάδες να σταθούν στο ύψος τους και να κόψουν βαθμούς από τον Ατρόμητο. Άσχετα πάντως με την βαθμολογία η ομάδα μας οφείλει να παλέψει όλα τα παιχνίδια ανεξάρτητα από τον αντίπαλο, ανεξάρτητα από "δυνατές" και αδύναμες έδρες. Όπως χάθηκαν σήμερα βαθμοί σε παιχνίδι που θεωρούσαμε δικό μας έτσι μπορούμε να κερδίσουμε βαθμούς σε παιχνίδια που θεωρούμε δύσκολα.