Τίτλοι τέλους έπεσαν στην σπουδαία παράσταση που έδωσε φέτος η ομάδα μας στα Ευρωπαϊκά γήπεδα που ανάγκασε με την παρουσία της τα φώτα της Ευρώπης να πέσουν πάνω μας. Μπορεί το παιχνίδι να εξελίχθηκε με έναν  τρόπο πολύ πιο διαφορετικό από αυτόν που φανταζόμασταν ή ελπίζαμε  αλλά αυτό δεν μπορεί σε τίποτα να μειώσει όλα αυτά που πετύχαμε. Οι παίκτες μας μέσα στο γήπεδο και εμείς στην κερκίδα. Χαρακτηριστική ήταν η εικόνα σήμερα που ταξίδεψε σε εκατοντάδες χώρες σε όλο τον κόσμο όπου αν και είναι "γραμμή" της UEFA να μην δείχνουν πλάνα από κερκίδες, οπαδούς, κτλπ ο σκηνοθέτης αφιέρωνε ανά τακτά διαστήματα αρκετά πλάνα στον κόσμο του ΑΡΗ που έδωσε την δική του παράσταση στο City Of Manchester Stadium. Τι και αν το σκορ από πολύ νωρίς ήταν στο 2-0, τα αδέρφια μας τον χαβά τους να φωνάζουν ασταμάτητα ολοένα και πιο δυνατά εκπροσωπώντας με τον καλύτερο τρόπο την υπερηφάνεια, το πάθος και την τρέλα που χαρακτηρίζει τον  κόσμο του ΑΡΗ καθώς και την αγάπη που νιώθει για αυτήν την ομάδα που ξεπερνάει κατά πολύ τα στενά όρια του τελικού αποτελέσματος ενός αγώνα. Περισσότεροι από 6000 Αρειανοί κιτρίνισαν αρχικά το Λονδίνο και στην συνέχεια κάνανε απόβαση στο Μάντσεστερ. Στο πιο ποδοσφαιρικό μέρος του πλανήτη ο κόσμος του ΑΡΗΣ δεν άφησε απλά το στίγμα του αλλά έδωσε μαθήματα κερκίδας χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μας! Και αυτό από μόνο του αποτελεί τεράστια επιτυχία. Στο παιχνίδι τώρα νομίζω ότι τα πράγματα έτσι όπως εξελίχθηκε ήταν ξεκάθαρα και το αποτέλεσμα αναπόφευκτο. Το μεγάλο όπλο που είχε ο ΑΡΗΣ πριν την έναρξη του αγώνα ήταν το ψυχολογικό αβαντάζ που του έδινε το 0-0 της πρώτης αναμέτρησης. Από την στιγμή που δεχθήκαμε τόσο νωρίς και με τέτοιο τρόπο το 1-0 όλα αυτά χάθηκαν. Και όταν ήρθε το δεύτερο γκολ τότε όλα τελείωσαν... Μπορεί στην Μαδρίτη να είχε γίνει η απόλυτη ανατροπή αλλά σε εκείνο το παιχνίδι η ομάδα μας είχε προηγηθεί και σε συνδυασμό με την νίκη στην πρεμιέρα των ομίλων οι παίκτες είχαν πιστέψει ότι η Ατλέτικο δεν είναι άτρωτη. Σήμερα νομίζω ότι πολλοί από εμάς τους προπονητές της κερκίδας πήραμε ένα καλό μάθημα μιας και δεν είχαμε εκτιμήσει σωστά το νωθρό όπως το είχαμε χαρακτηρίσει ξεκίνημα στον πρώτο αγώνα στο Κλ.Βικελίδης και λίγο πολύ όλοι είχαμε συμφωνήσει ότι η ομάδα έπρεπε να είχε μπει πιο δυνατά .  Τελικά αποδείχθηκε ότι εκείνο το ξεκίνημα ήταν απαραίτητο ώστε η ομάδα μας να βρει ρυθμό και σιγά σιγά να ανεβάσει απόδοση. Αυτό δεν έγινε σήμερα και σχεδόν για 90' θα μπορούσα να πω ότι οι παίκτες μας δεν έδειξαν την απαραίτητη ψυχραιμία και συγκέντρωση. Η διάθεση υπήρχε κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό αλλά αυτά τα 2 γρήγορα γκολ γκρέμισαν κάθε πλάνο. Παράλληλα οι παίκτες της Μάντσεστερ Σίτι ξεδίπλωσαν όλο το ταλέντο τους μέσα στο γήπεδο με τον Τζέκο να τελειώνει αριστουργηματικά τις ευκαιρίες που του δόθηκαν αλλά και την άμυνα της Σίτι να μοιάζει σχεδόν αδιαπέραστη. Πολλά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε παίκτες, προπονητές και γενικά σε όλους όσους βοήθησαν ώστε να ζήσουμε αυτό που ζήσαμε φέτος γιατί αγνοούσαμε πόσο ανάγκη το είχαμε. Κάθε Αρειανός θα πρέπει να αισθάνεται υπερήφανος, γεμάτος και ακόμη πιο δυνατός. Η φετινή πορεία στην Ευρώπη και το βροντερό παρών που έδωσε ο κόσμος του ΑΡΗ όπου αγωνιζόταν ο Θεός είναι κάτι που θα το θυμόμαστε ανεξίτηλο για πολλά χρόνια. Το μόνο που εύχομαι είναι να μην χρειαστούν όσα χρόνια χρειάστηκαν για να προσπεράσουμε το έπος της Περούτζια. Η ομάδα μας πρέπει να δείξει το καλό της πρόσωπο στην Ελλάδα και να κερδίσει πάση θυσία την έξοδο στην Ευρώπη. Το YELLOW TRIP πρέπει να ξεκινήσει και την νέα σεζόν ακόμη πιο δυνατό, ακόμη πιο τρελό ακόμη πιο αποφασισμένο και με πιο μακρινό προορισμό! OΣΟ ΘΑ ΖΩ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΘΑ ΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ.....

[youtube=