Για ακόμη ένα παιχνίδι μέσα στο Κλ.Βικελίδης κόντρα σε ένα Ευρωπαϊκό μεγαθήριο όπως είναι η Μάντσεστερ Σίτι, ο ΑΡΗΣ μας φόρεσε το Ευρωπαϊκό του κουστούμι και έκανε την Σίτι να μοιάζει με ομάδα της Superleague... Οι αστέρες της Αγγλικής ομάδος τα βρήκαν σκούρα απέναντι στην εξαιρετική αμυντική μας λειτουργία και οι ελάχιστες ευκαιρίες που κατάφεραν με κόπο και ιδρώτα να δημιουργήσουν πέσανε στο κενό και πάνω σε έναν εντυπωσιακό Μιχάλη Σηφάκη όπου με 2 απίθανες αποκρούσεις έδειξε την κλάση του και κράτησε το μηδέν για την ομάδα μας. Αν και  στην αρχή του αγώνα μπήκαμε ελαφρώς φοβισμένα και δείξαμε σαφώς περισσότερο σεβασμό στους αντιπάλους μας από όσο τους αναλογούσε όσο περνούσε ο χρόνος ανεβάζαμε απόδοση. Η σιγουριά που είχαν στις επεμβάσεις του οι Γκιάρο και Λαζαρίδης, η αρχοντική παρουσία του Φατί στο κέντρο, οι "σαϊτες" στα πλάγια Νέτο και Σακάτα, οι πολύτιμες βοήθειες που τους δίνανε οι Μίσελ και Βαγκελί από τα μετόπισθεν, η άνοδος του Πρίττα στην επανάληψη, οι εμπνεύσεις του Τόχα και η δύναμη του  Μπομπαντίγια μεταμόρφωσε ολοκληρωτικά την εικόνα της ομάδος μας και εάν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί ή πιο τυχεροί σε κάποια σουτ που κόντραραν θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει και το πολύτιμο γκολ που θα μας έδινε ξεκάθαρο προβάδισμα για την επανάληψη. Παρόλα αυτά το 0-0 εάν αναλογιστούμε κόντρα σε ποια ομάδα αγωνιζόμασταν σήμερα είναι κάτι παραπάνω από θετικό και μας κρατάει ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης. Ένα παιχνίδι στο οποίο εάν αγωνιστούμε όπως και σήμερα τότε το σενάριο να βρει η Σίτι τον μπελά της θα φαντάζει πολύ πιθανό! Η ομάδα μας για ακόμη ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι απέδειξε ότι αξίζει να βρίσκεται στους 32 της διοργάνωσης και μας έκανε να αναθεματίζουμε που δεν μπορούν οι παίκτες μας να αποδώσουν το ίδιο και στην Ελλάδα. Σήμερα θα έλεγα ότι σε μεγάλο βαθμό η ομάδα πήρε δύναμη από τον κόσμο και όσο περνούσε η ώρα η ενέργεια και ο παλμός που υπήρχε στην κερκίδα περνούσε με τον καλύτερο τρόπο στους παίκτες. Απίστευτη κερκίδα, όλοι πάνω κάτω για 90'! Σήμερα ήταν μια από τις λίγες φορές που όλο το γήπεδο συντονιζόταν με το ίδιο πάθος στους ρυθμούς της θρυλικής θύρας 3. Αυτό που έγινε σήμερα στην είσοδο των ομάδων σε όλες τις πλευρές του γηπέδου δημιούργησαν για ακόμη μια φορά μια μοναδική εικόνα που ταξίδεψε και θα συνεχίζει να ταξιδεύει και τις επόμενες ημέρες σε όλον τον κόσμο! Επίσης θα πρέπει να τονίσουμε ότι σήμερα αν και καθυστερημένα μετά απο μερικά χρονάκια ήρθε η δικαίωση για τον Τάκη Λεμονή και τις κατηγορίες του για το χόρτο στο Κλ.Βικελίδης. Ο Μαντσίνι σε ακόμη ένα δείγμα υπεροψίας χρέωσε την αδυναμία της ομάδος του να κερδίσει στον αγωνιστικό χώρο που τον χαρακτήρισε κακό! Κάπως έπρεπε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να πάρει την νίκη και παραλίγο θα έχανε κόντρα σε μια ομάδα  όπου όλο το μπάτζετ είναι ισάξιο με το κόστος μόλις ενός παίκτη της Σίτι. Πάντως  το καλύτερο από όλα είναι ότι το yellow trip όχι μόνο δεν τελείωσε σήμερα αλλά έχει και συνέχεια. Το κίτρινο τρένο ούτε καν χαμήλωσε ταχύτητα, συνεχίζει δυνατά πιο δυνατά... απλά 'εδωσε μια μικρή αναβολή 9 ημερών μέχρι το επόμενο θαύμα!

Όσο για τον Κόκε ότι και να πούμε είναι λίγο.  Άλλη μια απογοήτευση από έναν άνθρωπο που λατρέψαμε όσο λίγους. Όταν ο αρχηγός της ομάδος σου έχει τέτοια συμπεριφορά τότε όλα αυτά που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια με τις μεγάλες χαμένες ευκαιρίες και τα σκωτσέζικα ντους μοιάζουν απολύτως λογικά...

[youtube=