Το καταπληκτικό μακρινό σουτ του Πίτου Γκαρσία λίγο έξω από την μεγάλη περιοχή στο 30' ήταν αρκετό για να χαρίσει στην ομάδα μας τους 3 βαθμούς και να μειώσει τη διαφορά από τις θέσεις που οδηγούν στην βαθμολογία. Μια νίκη που ήρθε με αρκετό άγχος μιας και ο ΑΡΗΣ για πολλοστή φορά στο Β ημίχρονο έδειξε ένα προβληματικό πρόσωπο και επέτρεψε τους αντιπάλους να διεκδικήσουν την ισοφάριση. Ευτυχώς η ισοφάριση δεν ήρθε ποτέ αλλά αυτή η εικόνα μόνο αισιόδοξους δεν μας κάνει για την συνέχεια.

Σε παθητικό ρόλο από την αρχή του αγώνα περιόρισαν οι παίκτες μας τους αντιπάλους τους αλλά χωρίς να καταφέρνουν αυτή την υπεροχή να την μετουσιώνουν σε ευκαιρίες. Οι εμπνεύσεις των παικτών μας σταματούσαν στην αντίπαλη άμυνα και όλα έδειχναν ότι θα πηγαίναμε σε ένα κλειστό παιχνίδι. Το πολύ ωραίο γκολ του Πίτου Γκαρσία άλλαξε τις ισσοροπίες του αγώνα δίνοντας την εντύπωση ότι η συνέχεια θα είναι πιο εύκολη. Όσο όμως κυλούσε ο χρόνος και δεν ερχόταν το δεύτερο γκολ η ομάδα παρουσιαζόταν ολοένα και περισσότερο αγχωμένη και σταδιακά ξεκίνησε να κλείνετε τίποτα. Ο Κισσαμικός που σε όλο το πρώτο ημίχρονο δεν μπόρεσε να απειλήσει ούτε μια φορά, εκμεταλλεύτηκε τους χώρους και την έλλειψη συγκέντρωσης της ομάδος και άρχισε να πιέζει χωρίς όμως να καταφέρει να φθάσει στο γκολ της ισοφάρισης. Μπορεί και η πίεση των αντιπάλων μας να μην μεταφράστηκε σε ευκαιρίες αλλά ο τρόπος που εξελίχθηκε σχεδόν όλο το δεύτερο ημίχρονο ήταν απογοητευτικός.

Το λιγότερο που περίμενε κανείς όταν αποχώρησε ο Αναστόπουλος ήταν να δει αυτό το "ηλεκτροσόκ" της αλλαγής του προπονητή να περνάει και στους παίκτες μας. Η εικόνα όμως μέσα στο γήπεδο ως τώρα δείχνει κάτι εντελώς  διαφορετικό. Μια εικόνα που όπως ήταν λογικό προκάλεσε τις αντιδράσεις τους κόσμου που ήλπιζε έστω και στα μέσα Μαρτίου να δει τον ΑΡΗ παιχνίδια σαν το σημερινό να τα κερδίζει εύκολα. Άγνωστο αν είναι μόνο το άγχος η αιτία του κακού ή υπάρχει κάτι άλλο από πίσω. Όσο όμως καθυστερεί να εντοπίσει το πρόβλημα ο προπονητής σε συνεργασία με τη διοίκηση  τόσο και μειώνονται οι ελπίδες μας για την άνοδο. Ναι μεν η διαφορά μειώθηκε σήμερα αλλά έτσι δεν πας πουθενά...

ΥΓ. Και όμως ενώ αυτή την νερόβραστη παρουσία την  βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς συνεχίζουν μερικοί να ρίχνουν ευθύνες στον κόσμο και να κρίνουν την παρουσία του στο γήπεδο. Ήρωες όσοι ακολουθούν και υπεράριθμοι σε σχέση με το "θέαμα" που προσφέρει η ομάδα...

Τέλος για φέτος το κύπελλο για την αγαπημένη μας ομάδα που γνώρισε την ήττα με 2-0 από τον Ολυμπιακό σε ένα παιχνίδι που λίγη τύχη παραπάνω θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά. Η πρόκριση μπορεί να χάθηκε αλλά η ομάδα μας με την παρουσία της και σήμερα έχοντας στη σύνθεση της αρκετά νέα πρόσωπα έδειξε ότι και βάθος στο ρόστερ έχει αλλά και μπορεί να παίξει καλά κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους.

Ο Αναστόπουλος όπως ήταν αναμενόμενο κατέβασε μια εντεκάδα με παίκτες που δεν είχαν πολλά παιχνίδια στα πόδια τους ή αγωνιζόντουσαν για πρώτη φορά σε επίσημο παιχνίδι όπως οι Χαριτωνίδης, Αναγνωστόπουλος, Μακουτά και Καρβούνης. Ο Ολυμπιακός εξίσου με αρκετές "ρεζέρβες" είχε από την αρχή μια φλύαρη υπεροχή αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπόρεσε να πιέσει αποτελεσματικά και να αγχώσει την άμυνα μας όπως έγινε ως ένα βαθμό μέσα στο Κλ.Βικελίδης. Σήμερα δεν υπήρχε Τίκας στο γήπεδο, ο διαιτητής και οι επόπτες παρά τα όποια μονόπλευρα λάθη τους ήταν πιο "χαλαροί" με αποτέλεσμα να μπορέσουμε και να αμυνθούμε ικανοποιητικά αλλά και να βγούμε επικίνδυνα στην αντεπίθεση. 2 φορές ο ΑΡΗΣ έχασε τεράστια ευκαιρία να ανοίξει το σκορ στο πρώτο ημίχρονο. Στην πρώτη ο Καπνίδης που έφευγε σε τετ α τετ κόπηκε λανθασμένα από τον επόπτη ενώ στη δεύτερη φάση ο Ντούνης δεν μπόρεσε να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα από την εξαιρετική παράλληλη φαλτσαριστή σέντρα του εξαιρετικού Μπαργκάν σήμερα. Στην επανάληψη και μετά το γκολ του Ολυμπιακού η ομάδα μας ανέβασε την απόδοση της, άρχισε να βγαίνει πιο συχνά μπροστά και να αγχώνει τους Πειραιώτες. Άλλες δύο φορές  η ομάδα μας έφθασε μια ανάσα από το γκολ, παρόλα αυτά αν δεν έχεις τύχη σε τέτοια παιχνίδια δύσκολα μπορείς να κάνεις την έκπληξη... Το δεύτερο γκολ ήρθε λίγο πριν το 90' και κάπως έτσι ολοκληρώθηκε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας στάθηκε πολύ καλά, έπαιξε έξυπνα, κοίταξε στα μάτια τον πρωταθλητή Ελλάδος και αποκλείστηκε με ψηλά το κεφάλι.

Επιστροφή στον αδιαπραγμάτευτο στόχο της ανόδου όπου πολύ σύντομα ευελπιστούμε να αποτελέσει τυπική διαδικασία. Άλλωστε με εμφανίσεις σαν τις σημερινές δεν έχεις να φοβηθείς καμία Λαμία και κανέναν Απόλλων. Η πολύ καλή παρουσία του Σόουζα και του Γκαρσία δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ  όντως ενισχύθηκε σε αυτή τη μεταγραφική περίοδο ενώ η παρουσία του Χαριτωνίδη και του Μακουτά ίσως και να αναγκάσει τον Αναστόπουλο να συμπεριλάβει στα πλάνα του για τη συνέχεια της σεζόν και αυτούς τους 2 παίκτες. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να σεβάστηκε λίγο περισσότερο από ότι έπρεπε τον Ολυμπιακό σήμερα και να έστρεψε εξαρχής το βλέμμα προς την Football League αλλά φάνηκε και πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε το πρώτο παιχνίδι και η μανία του Τι.. Τίκα να βγάλει το παιχνίδι Χ. Πάντως η ομάδα δείχνει ότι βρίσκεται σε σωστό δρόμο και ότι πολύ σύντομα θα καταφέρει να βρεθεί αγκαλιά με τον μεγάλο στόχο της ανόδου.

Το παρακάτω ποστ το εγραψα εδώ και αρκετό καιρό απλα δεν το ποσταρα γιατι περίμενα να ολοκληρωθούν οι μεταγραφές ωστε να εχω πληρη εικόνα. Στο δευτερο κομματι που το συμπληρωσα σημερα μπορειτε να διαβάσετε τα τελικά συμπερασματα μου αλλα και να καταλάβετε κατα καποιον τροπο το κοντραστ συναισθημάτων, σκέψεων, γεύσης που μου άφησε τελικά εμένα ολος ο μεταγραφικός σχεδιασμός

Απο την αρχή της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου αυτό που τονίσαμε για τον τρόπο που κινείται η νεα διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητη ειναι η προσεκτική επιλογή των παικτών σε θέσεις που πραγματικά υπηρχε προβλημα και όπως όλα δείχνουν φαίνεται όλες να έχουν καλυφθεί με επιτυχία. Συνοπτικά εως τώρα σε σχέση με τα προβλήματα της περσινής χρονιάς έχουμε 1)Για το τεράστιο επιθετικό προβλημα αποκτήθηκε ο θηριώδης "Loco" Αμπρεου με ενα βιογραφικό γεμάτο γκολ! 2)Μεσοεπιθετικά όπου μετα την αποχώρηση του Ιβιτς και την μεγάλη αποοητευση του Ζεντίλ αποκτήθηκε ο  Γκρασιάν που ηταν σημαντικό κομμάτι της  Μπόκα Τζουνιορς και αυτό απο μονο του λέει πολλά! 3)Στους  αμυντικούς μέσους πέρσι υπήρχε η οαση που λεγοταν Βιτόλο που φετος επελεξε να ακολουθησει άλλον δρόμο έτσι η αναγκη για εναν παικτη εγγυηση μεσοαμυντικά(σε περίπτωση που και παλι οι Γκαρσία & Μπατιόν κινηθούν σε χαμηλη απόδοση) ηταν απαραίτητη. Ο Ναφτί με την πολυετή του παρουσία στην Αγγλία αλλά και στην Πριμέρα Ντιβιζιον πιστεύω οτι πολύ γρηγορα θα μας κανει να ξεχάσουμε τον δραστηριο Βιτόλο. 4)Στους κεντρικούς αμυντικούς οι τραυματισμοί και τα πειθαρχικα των βασικών Λέμπο και Γκιάρο έδωσαν την ευκαιρία στους Γιάχιτς και Ρομπέρζ να δείξουν πόσο εξαιρετικοί είναι στην συγκεκριμένη θέση αλλά η ανάγκη για εναν ακόμη καλύτερο στόπερ συνέχιζε να υπάρχει μέχρι να ανακοινωθει και ο Νασούτι. 5)Ενα απο τα μεγαλύτερα λάθη του περσινού σχεδιασμού ηταν η αδράνεια στο να αποκτηθεί τόσο το καλοκαίρι όσο και το χειμώνα ενας αριστερός μπακ με αποτέλεσμα να τα περιμένουμε όλα απο τον φιλότιμο Καράμπελα και τον ταλαιπωρημένο απο τραυματισμούς Σιστόν. Ο Αρανο φαινεται ικανός να καλύψει το κένο που έχει δημιουγηθεί στην θέση του αριστερού μπακ ακόμη απο την εποχή του σοβαρού τραυματισμού του Αουρέλιο που ποτε δεν επέστρεψε όπως ηταν στην αρχή και ο Καράμπελας που τον αντικατέστησε ήταν "λίγος" για τον ΑΡΗ που θέλουμε!

Στους παραπάνω παίκτες προστέθηκαν οι Ντέιλι, Αραβίδης, Ρόβας, Πέσκοβιτς, Φερνάντες, Φλάβιο, Πίτου Γκαρσία, Πιοβεζάν αλλά και ο Γκιάρο που επέστρεψε. Παράλληλα αποχώρησαν οι Παπάζογλου, Καράμπελας, Καρατζιοβαλής, Ζεντίλ, Ρεγκέιρο, Λέμπο, Σιστόν, Βλόνταρτσικ, Βιτόλο, Μπατιόν, Αουρέλιο, Γιάχιτς. Και έχουμε και λέμε. Απο εκει λοιπόν που ξεκινησαμε ιδανικά με τους παικτες που αποκτηθηκαν να "βουλώνουν" μια μια τις "τρύπες" της περσινής ομάδος  και με το παραπάνω ανεβάζωντας κιολας το επίπεδο,  καταλήξαμε  στην αβεβαιότητα της αριστερής πλευράς με την προαποφασισμένη απομάκρυνση των Ρεγκέιρο & Σιστον(ειχε δωσει λυσεις στην αριστερη πλευρά με επιτυχια), στην ενίσχυση των ανταγωνιστών μας με την πωληση του Γιαχιτς στην ΑΕΚ(ενός παικτη που ολος ο κόσμος του ΑΡΗ πιστευε και θεωρούσε οτι φετος επιτέλους θα ξεκινούσε βασικός) και τον αναίτιο παραγκωνισμό εως τωρα του Ρομπέρζ αφήνωντας σαν πρωτη αλλαγη στην θεση των στοπερ τον Ευθύμη Κουλουχέρη... Χωρίς να θελω να μειώσω τον σχεδιασμό της διοίκησης και του προπονητη μπορώ να πω οτι με εχουν αφήσει εντονα προβληματισμένο μιας και δεν μπορω να καταλάβω γιατι έπρεπε να φυγουν οι Γιάχιτς, Ρεγκέιρο και να ρισκάρουμε με άλλους παικτες στις ιδιες θεσεις. Γιατι ενω δεν εχεις στοπερ ο Ρομπερζ μενει εκτος αποστολης ακόμη και απο φιλικά παιχνίδια. Γιατι αποκτήθηκαν οι Γκρασιάν, Αμπρέου οταν ο προπονητης φαινεται να μην εχει ξεκαθαρη εικόνα για το πως να χρησιμοποιησει 3 σπουδαιους παικτες στην ίδια 11άδα.

Σιγουρα εμεις οι απλοι φιλαθλοι της ομαδος δεν μπορουμε να γνωρίζουμε λεπτομερειες και παρασκηνια που να δικαιολογουν οποιαδήποτε αποφαση αλλα αυτο εχει ως συνέπεια να δημιουργει σε όλους προβληματισμό,  σκέψεις με "πονηρά" σενάρια και γκρίνια. Ας ελπίσουμε λοιπον ολα τα παραπανω να ειναι απλες καφενειακες συζητησεις και μην ξαναδουμε φαινομενα της περσινης χρονιας με τους μισους να γκρινιαζουν απο την αρχη της χρονιας για εμφανεις αδυναμιες της ομάδος , τους αλλους μισους να κραζουν τους γκρινιάρηδες και το αγωνιστικό  αποτελεσμα της ομαδος να δικαιωνει τις  φοβίες όλων...