Με τον βαθμό της ισοπαλίας θα επιστρέψει ο ΑΡΗΣ μας από τον Πειραιά, σε ένα παιχνίδι που έδειξε ότι η ομάδα  έχει σφυγμό, ισοφαρίζοντας το εις βάρος του 2-0 του Α΄ και βουλώνοντας στόματα.  Από τα χαμένα… των πρώτων 45’ όπου ο Ολυμπιακός είχε στήσει πάρτι, στην αντίδραση του Β ημιχρόνου που μπορούσε να οδηγήσει μέχρι και στο διπλό! Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα που απέδειξε ότι όποιος θεωρεί τους βαθμούς απέναντι του δεδομένους, μάλλον στο τέλος θα πληγωθεί.

45’ ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ

Από τις χειρότερες εμφανίσεις του ΑΡΗ παρακολουθήσαμε στο πρώτο ημίχρονο με τις επιλογές του Τερζή να ξενίζουν και το πλάνο του να μοιάζει σαν αφηρημένη τέχνη. Βλέποντας τους αντιπάλους μας να επιτίθονται δυναμικά, τους παίκτες μας να μοιάζουν με κώνους και να αδυνατούν να κρατήσουν την μπάλα έστω για 5’’ ο αγώνας φαινόταν ικανός να πάρει μια τρομακτική τροπή. Η άμυνα μας δεν είχε καμία λογική ενώ για κάποιον ανεξήγητο λόγο οι παίκτες μας έδειχναν ξαφνιασμένοι από την πίεση των αντιπάλων μας.

ΒΓΗΚΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΜΠΑΛΑ, ΙΣΟΦΑΡΙΣΕ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΕ ΚΑΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ

Το 2-0 των πρώτων 45’ έμοιαζε απόλυτα φυσιολογικό με τον φόβο περισσότερων γκολ να περνάει από το μυαλό μας με τον ΑΡΗ που βλέπαμε. Έλα όμως που τελικά η ομάδα βγαίνοντας από τα αποδυτήρια αποφάσισε να προσπαθήσει να παίξει την μπάλα που ξέρει. Και όταν μπήκαν πιο δραστήριοι παίκτες σαν τους Ετέμπο, Ιτούρμπε και Καμάτσο  ξαφνικά φάνηκε ότι ο ΑΡΗΣ μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα στο γήπεδο από τον ρόλο του κομπάρσου που είχε στο πρώτο ημίχρονο. Η ομάδα μπόρεσε να κρατήσει και να κυκλοφορήσει την μπάλα περισσότερο, έβγαλε ένταση, τρεξίματα και άρχισε να κοιτάει πιο συχνά προς την αντίπαλη εστία. Το πείσμα του Ιτούρμπε σε μια φάση που φαινόταν ακίνδυνη οδήγησε στο 2-1 κλονίζοντας την ηρεμία των γηπεδούχων που μέχρι πριν λίγο έδειχναν καβάλα στο άλογο για μια ακόμη σημαντική νική. Ο ΑΡΗΣ όμως δεν είχε πει την τελευταία του κουβέντα και αυτό φάνηκε και στη συνέχεια όπου πίεσε, διεκδίκησε και κατάφερε με τον Καμάτσο να ισοφαρίσει σε ένα παιχνίδι που φαινόταν χαμένο. Μάλιστα αν ήμασταν πιο προσεκτικοί υπήρχαν και 2 φάσεις μετά την ισοφάριση όπου θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει και το τρίτο γκολ!

ΑΨΥΧΟΛΟΓΗΤΟΣ, ΨΥΧΡΟΣ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Δεν μπορείς να την ψυχολογήσεις αυτή την ομάδα με τίποτα. Εκεί που πιστεύεις ότι θα τα δώσει όλα σε απογοητεύει, και εκεί που τον έχεις χαμένο σου δίνει ένα «χαστούκι χαράς» και σε συνεφέρει! Κάπως έτσι ήταν το σημερινό . Από τις απορίες για τις επιλογές του Τερζή και τον εκνευρισμό για την νωθρότητα των παικτών μας, στην αποθέωση που δεν εγκατέλειψαν την μάχη καταφέρνοντας να φθάσει στην ισοφάριση. Να κρίνεις την κακή παρουσία για περίπου 60’; με αυτή την εικόνα μόνο από τύχη θα καταφέρουμε να βγούμε στην Ευρώπη. Να μείνουμε στην αντίδραση των τελευταίων 30’ και την αποτελεσματικότητα(ή ρέντα αν προτιμάτε) που μας οδήγησε στο Χ; Ας ελπίσουμε οι ίδιοι οι παίκτες και ο προπονητής να καταλάβουν πόσο αδικούν τους εαυτούς και να κρατήσουν οι ίδιοι τα τελευταία τριάντα λεπτά της αναμέτρησης.

«ΦΙΛΙΚΟ» ΚΑΖΟ ΚΑΙ ΕΝΕΣΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ

Στην απόλυτη διχασμένη προσωπικότητα έχει εξελιχθεί ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ που για ακόμη μια φορά κατάφερε να μας τρελάνει δείχνοντας 2 εντελώς διαφορετικά πρόσωπα! Από το δεν βλεπόταν για περίπου 60΄στην αντίδραση που ακολουθήσε και μπορούσε να οδηγήσει μέχρι και στη νίκη! Πραγματικά δεν ξέρουμε τι να περιμένουμε… Κρατάμε τον βαθμό και την ένεση ψυχολογίας και συνεχίζουμε!

ΥΓ. Πόσα άρθρα άραγε περί «φιλικών» που ξεκίνησαν να γράφονται μετά το 2-0 τελικά κατέληξαν στον DELETE;

Σε αγγαρεία εξελίσσονται τα πλέιοφς για τον ΑΡΗ μας που όπως φάνηκε ξεκάθαρα στο παιχνίδι της Κυριακής έχει «αδειάσει» από ψυχικά αποθέματα, αντοχές και λύσεις ακόμη και για τον καταρτισμό της 11αδας. Οι αποχωρήσεις των τελευταίων ωρών  είναι μια πικρή πραγματικότητα που την βιώνουν όλες οι ομάδες που δεν διεκδικούν κάτι στα εναπομείναντα παιχνίδια. Ακόμη όμως και έτσι ο ΑΡΗΣ οφείλει να βγάλει αντίδραση και να παρουσιαστεί όσο το δυνατό πιο αξιοπρεπής γίνεται.

Στον Ένινγκ έχουν στρέψει το βλέμμα τους όλοι με τον Γερμανό να «χρεώνεται» από αρκετούς συνΑρειανούς την «ακύρωση» πολλών παικτών του ρόστερ ακόμη και αν πολλοί από αυτούς είχαν και έχουν την ταμπέλα του «τουρίστα».  Χαρακτηριστική περίπτωση αυτή του Ντουάρτε και του Σούντγκρεν με τις τελευταίες πληροφορίες να λένε ότι είναι πιθανό να αγωνισθούν βασικοί απέναντι στον Παναθηναϊκό. Εκτός και αν τελευταία στιγμή και αυτοί δηλώσουν «ενοχλήσεις» για να εκθέσουν τον προπονητή και την διοίκηση που δεν τους στήριξε. Σε αυτή την κατηγορία παικτών σίγουρα δεν ανήκει ο Διαμαντόπουλος που χωρίς πολύ σκέψη δήλωσε παρών σε αυτή την άχαρη στιγμή για την ομάδα μας. Ο ορεξάτος Τόνσο αποχαιρέτησε και αυτός όπως και οι Ντιγκινί και Τσιλιγγίρης. Όλα αυτά συνηγορούν ότι ο ΑΡΗΣ θα κατέβει αύριο κυριολεκτικά για αγγαρεία και η μόνη ελπίδα για να δούμε κάτι καλό είναι η προσπάθεια των παικτών για να ανεβάσουν τις μετοχές τους λίγο πριν την ολοκλήρωση της χρονιάς. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό  που όμως μπήκε πιο προετοιμασμένος ψυχολογικά σε αυτά τα αδιάφορα και για αυτόν πλέιοφς και έχει και αρκετούς νεαρούς Έλληνες στο ρόστερ του που διψάνε για διάκριση ακόμη και σε φιλικά. Δύσκολο παιχνίδι που θα πρέπει όμως η ομάδα να ανταπεξέλθει πάση θυσία.

Μακάρι ο Ένινγκ, ο Χαριστέας και τα υπόλοιπα μέλη της ομάδος να καταφέρουν να πείσουν τους παίκτες να δείξουν σαφώς καλύτερη εικόνα από αυτή την Κυριακής. Η τελευταία εντύπωση είναι αυτή που μένει και ιδίως όταν αγωνίζεσαι στον ΑΡΗ ελαφρυντικά για την αδιαφορία δεν υπάρχουν. Περιμένουμε να δούμε την αντίδραση της ομάδος μέσα στο γήπεδο …και του Κάρυ εκτός γηπέδου!

ΥΓ. Ευτυχώς πέρασε καιρός από τότε που αγωνίσθηκε αναγκαστικά ο νεαρός Τσιλιγγίρης γιατί διαφορετικά θα είχαμε μαζικές αυτοκτονίες…

ΥΓ2. Περίεργη και πρωτόγνωρη η κατάσταση φέτος χωρίς καμία αμφιβολία αλλά θα πρέπει να αποτελέσει μάθημα για τον Καρυπίδη και τους συνεργάτες του. Δεν γίνεται ούτε να αφήνεις τα πάντα για την τελευταία στιγμή αλλά ούτε και να βιάζεσαι να βγάλεις στο φως  deal σαν και αυτό του Φέτφα. Μύρισε χρήμα στης Αλκμήνης οπότε είναι λογικό να αρχίζει να συρρέει κόσμος…

ΥΓ3. Και επειδή μετά το βράδυ της Τετάρτης η κριτική και οι αφορισμοί δεν έχουν τελειωμό να θυμηθούμε λίγο το περσινό καλοκαίρι με τους διάφορους προπονητές της κερκίδας και του διαδικτύου που δεν ήθελαν τον Φετφατζίδη στην ομάδα. Μακάρι ο Κάρυ να πάει σε «επένδυση» αυτής της λογικής με παίκτες σαν τον Γκαρσία και τον Μανσίνι. Πολύ πιο εύκολο από το να ψάχνεις τον επόμενο Αβραάμ Παπαδόπουλο…